PL225467B1 - Zespół pokrywy uchylnej przenośnika zgrzebłowego - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół pokrywy uchylnej przenośnika zgrzebłowego znajdujący zastosowanie w szczególności w górnictwie podziemnym w przenośnikach zgrzebłowych podści anowych.

Urobek z przenośnika ścianowego przesypywany jest na przenośnik zgrzebłowy podścianowy, z którego uspokojona struga urobku jest podawana na ciąg przenośników taśmowych. Przesyp z przenośnika ścianowego na podścianowy, zlokalizowany w skrzyżowaniu wyrobiska ścianowego z chodnikiem podścianowym, stanowi źródło znacznego zagrożenia, powodowanego nasileniem przemieszczania się pracowników obsługujących urządzenia oraz prowadzących roboty transportowe do ściany. Ponieważ przenośnik podścianowy przekładany jest zgodnie z biegiem ściany okresowo o wielokrotność zabioru ociosu ścianowego, za przesypem pozostaje zawsze pewien odkryty od góry odcinek przenośnika zgrzebłowego podścianowego, nad którym przemieszczać się mogą pracownicy obsługi. Dla izolowania zgrzebeł i łańcuchów przenośnika od przestrzeni przejścia do ściany odcinek przenośnika zgrzebłowego podścianowego zlokalizowany za przesypem z przenośnika ścianowego zakrywany jest od góry. W praktyce zakrycia te, stanowiące dodatkowe wyposażenie przenośnika, wymagają ciągłego zakładania i zdejmowania w trakcie cykli technologicznych, co zasadniczo po dwyższa pracochłonność robót, a przy okazji ogranicza i tak skąpe wolne przestrzenie w otoczeniu przenośnika podścianowego.

Znana jest, na przykład z brytyjskiego opisu patentowego GB 2187426 B i jego polskiego odpowiednika PL 148688 osłona górniczego przenośnika łańcuchowego oddzielająca pole robocze wyrobiska wybierkowego od przedziału obsługi w obudowie wyrobiska. Osłona ta ma postać sprężystego pióra o dolnym zakończeniu połączonym na sztywno z krótszymi piórami przednim i wsporczym, która tym dolnym zakończeniem zamocowana jest do poziomego ramienia sprzężonego kształtownikiem osłonowym burty przenośnika za pomocą zawiasy wzdłużnej. Położenie osłony ustalane jest skokowo za pomocą przetyczki wkładanej w odpowiadające sobie otwory dwóch równoległych do siebie tarczy pionowych. Drugi koniec osłony w położeniu roboczym ślizga się po stropie wyrobiska izolując w ten sposób przestrzeń roboczą od przestrzeni obsługi. Osłona ma możliwość położenia mostkowego nad trasą przenośnika i wsparcia końcem o prowadzenie strugowe dla umożliwienia wejścia obsługi do pola roboczego struga dla wykonania robót konserwacyjno-remontowych.

Ponadto ujawnione jest na przykład w niemieckim opisie patentowym DE 3146479 rozwiązanie przenośnika wahadłowego górniczego, przystosowanego do urabiania przodka robotami strzałowymi. Przenośnik ten wyposażony jest w usytuowane obok siebie wzdłuż trasy wyprofilowane na szerokości ścianki osłonowe, oddzielające pole robocze od pola obsługi, zamocowane wychylnie na przenośnikowej ramie. W pozycji położonej osłony przykrywają trasę przenośnika, tworząc platformę roboczą. Osłony mają postać płyt odpowiednio wyprofilowanych dla uniknięcia kontaktu z elementami przenośnika, do których nierozłącznie zamocowane są do ich górnych powierzchni ramiona osadzone we wzdłużnych zawiasach, mające na dolnym końcu otwór, do którego mocowany jest siłownik ustalający położenie osłon. Osłony mają na stałe zamocowane również uchwyty do mocowania urządzeń wiertniczych, co ewentualnie wskazuje na ich zastosowanie w wyrobisku wybierkowym.

Obydwie wyżej opisane osłony przenośnika są przeznaczone do izolowania pola roboczego ściany od pola obsługi, znajdującego się w obudowie i dla ich wykorzystania w rejonie skrzyżowania ściany z chodnikiem przyścianowym wymagałyby daleko idących zmian konstrukcyjnych. Rozwiązania wymaga zwłaszcza pewna stabilizacja osłony w obydwóch skrajnych jej położeniach z zachowaniem niezbędnego prześwitu między trasą przenośnika a osłoną.

Znana jest również, na przykład z polskiego opisu patentowego PL 198891 B1 zastawka górniczego przenośnika zgrzebłowego, wykorzystywana do połączenia dwóch funkcji, a więc w położeniu podniesionym - ograniczenia bocznego strugi urobku, a w położeniu opuszczonym - zakrycia od góry trasy przenośnika zgrzebłowego. Zastawka ta ma zamocowane do obydwóch burt koryta przenośnika elementy dolne, do których zawiasowo zamocowane są elementy górne w postaci płaskich blach. Elementy górne mają szerokość równą połowie szerokości koryta i w stanie opuszczonym wspierają się o siebie czołowymi końcami. Dodatkowo wybrane położenie elementów górnych ustalane jest za pomocą sworzni i przeznaczonych do tego otworów w elementach dolnych zastawki. Taka konstrukcja zastawki zasadniczo usprawnia zakrywanie i odkrywanie górnego przedziału przenośnika bez konieczności montażu i demontażu elementów składowych, niemniej w stanie zakrycia przenośnika nie gwarantuje pewności położenia zastawek. Zastawki obejmujące połowę szerokości koryta przenośniPL 225 467 B1 ka mają nie podparte od dołu końce zlokalizowane nad środkową częścią koryta. Zatem nacisk na ich swobodne końce może spowodować wygięcie tych końców w dół, gdzie w skrajnym przypadku może wystąpić ich kolizja z przemieszczającymi się zgrzebłami przenośnika, powodująca zaistnienie poważnego stanu awaryjnego z zagrożeniem dla pracy ściany i bezpieczeństwa obsługi.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji zespołu pokrywy uchylnej przenośnika zgrzebłowego, która zagwarantuje całkowite, pewne podparcie po stronie obydwóch burt koryta przenośnika zgrzebłowego z pozostawieniem znacznego prześwitu nad górnym przedziałem tego przenośnika zgrzebłowego.

Istota wynalazku polega na tym, że każdy wspornik zamocowany do jednej burty koryta przenośnika zgrzebłowego posiada poniżej zawiasy mającej dźwignię pokrywy prostopadłe do koryta i wystające na zewnątrz co najmniej jedno pionowe ucho z przelotowym otworem do łączenia z końcem dźwigni za pomocą sworznia. Jednocześnie do drugiej burty koryta, naprzeciw pierwszego wspornika, zmocowany jest na sztywno drugi wspornik, wyposażony w co najmniej jedno gniazdo, a w nim osadzony jest rozłącznie pionowy ogranicznik, stanowiący podparcie pokrywy w jej pozycji leżącej nad korytem.

Najlepszym jest wykonanie dźwigni jako dwóch równoległych do siebie żeber usztywniających, oddalonych od siebie na odległość minimalnie większą od grubości pionowego ucha wspornika tak, że żebra te obejmują w stanie uniesionym pokrywy ucho, umożliwiając przełożenie sworznia przez ich otwory przelotowe i pionowe ucho.

Pożądanym jest, aby pionowe ograniczniki miały wysokość regulowaną, co umożliwia poziomowanie pokrywy w jej stanie położonym nad korytem przy poprzecznych nachyleniach spągu cho dnika podścianowego.

Dla pewności oparcia pokrywy celowym jest, aby każdej pokrywie zamocowanej uchylnie do jednej burty koryta przenośnika odpowiadały dwa pionowe ograniczniki, zamocowane do drugiej burty koryta przenośnika.

Ze względów praktycznych każde koryto ma dwie usytuowane obok siebie szeregowo pokrywy oraz dwie pary odpowiadających tym pokrywom pionowych ograniczników po drugiej stronie koryta.

Dodatkowe stabilizowanie pokryw w wybranym położeniu uzyskuje się dzięki temu, że każda z pokryw ma przy swobodnych końcach zamocowane na sztywno współosiowe tulejki, przystosowane do łączenia za pomocą przetyczki.

Korzystnym jest także, gdy każda pokrywa ma dwie współosiowe tulejki, zamocowane przy jej bocznych końcach, ułatwiające łączenie przetyczkami wybranych pokryw w odpowiednich położeniach.

Zasadnicza korzyść z zespołu pokrywy uchylnej według wynalazku polega na tym, że jest ona bardzo pewnie stabilizowana zarówno w pozycji wychylonej do pionu, jak i w pozycji roboczej, osłaniającej trasę przenośnika zgrzebłowego od góry z pomocą bardzo prostych, ale niezawodnych elementów, jakimi są sworzeń osadzony we współosiowych otworach dźwigni i ucha oraz pionowe ograniczniki, podpierające pokrywę. Zatem nie ma możliwości obniżenia się pokrywy, aby mogła wystąpić kolizja z przemieszczanymi za pomocą łańcucha zgrzebłami przenośnika zgrzebłowego. To podparcie w powiązaniu z załamaniem pokrywy powoduje powiększenie przestrzeni przedziału roboczego przenośnika zgrzebłowego, co jest istotne przykładowo w przypadku przedostania się na przenośnik w rejonie zwrotni wielkogabarytowego elementu w postaci bryły skalnej. Konstrukcja zespołu umożliwia łatwą zabudowę na korytach przenośnika i prostą obsługę przy zmianach położenia pokrywy, jako że obsługiwana jest zdecydowanie mniejsza ilość elementów, niż występuje to w rozwiązaniach znanych ze stanu techniki. Sama konstrukcja zespołu jest bardzo prosta i bazuje na typowych elementach wykorzystywanych w górnictwie podziemnym.

Wynalazek został bliżej przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia koryto przenośnika wraz z zespołem pokrywy uchylnej w uproszczonym przekroju poprzecznym przez koryto, fig. 2 - zespół pokrywy uchylnej w widoku bocznym na burtę koryta przenośnika mocująca wspornik pokrywy, a fig. 3 - przedstawia zespół pokrywy w widoku z góry na trasę przenośnika z pokrywami uniesionymi w górę.

Przenośnik zgrzebłowy 1 podścianowy zbudowany jest z połączonych ze sobą w szereg złączami 2 koryt 3, w których mieszczą się nie narysowane łańcuchy z poprzecznymi zgrzebłami, przemieszczającymi urobek. Do jednej burty 3a każdego koryta 3 zamocowane są rozłącznie za pomocą śrub 4 wsporniki 5a usytuowane szeregowo obok siebie, wyposażone w górnej części we współosiowe zawiasy 6. Wsporniki 5a w swej dolnej części, poniżej zawias 6, posiadają zamocowane na sztywno i nierozłącznie wystające na zewnątrz koryta 3 dwa oddalone od siebie pionowe ucha 7 ze współ4

PL 225 467 B1 osiowymi, przelotowymi otworami 8. W zawiasach 6 zamocowane są uchylnie z osią obrotu O dwie zlokalizowane obok siebie na każdym korycie 3 pokrywy 9, które posiadają wzdłużne załamanie 10 o kącie wewnętrznym α zlokalizowanym od strony koryta 3. Do krótszego ramienia 9a pokrywy 9 zamocowana jest na sztywno dźwignia 11, mająca postać dwóch równoległych do siebie żeber wzmacniających 11a, 11b, oddalonych od siebie na odległość Li minimalnie większą od grubości a przyporządkowanego im pionowego ucha 7 wspornika 5a i wyposażonych we współosiowe otwory 12, dzięki czemu za pomocą sworznia 13 może być ustalone położenie podniesione pokrywy 9. Koryto 3 ma również po przeciwnej stronie do burty 3b zamocowane wsporniki 5b za pomocą śrub 4 położone naprzeciw wsporników 5a, które wyposażone są każdy w dwa gniazda 14, a w nich osadzone rozłącznie pionowe ograniczniki 15, stanowiące podparcie swobodnych końców pokryw 9 w ich pozycji leżącej nad korytem 3.

Pionowe ograniczniki 15 mają wysokość h regulowaną z takim wyliczeniem, że wspierające się na nich swobodnymi końcami pokrywy 9 przyjmują położenie poziome, bez względu na nachylenie poprzeczne koryta 3 położonego na spągu wyrobiska. Każdej pokrywie 9 odpowiadają dwa przypisane do niej pionowe ograniczniki 15. Każda z dwóch pokryw 9, zamocowana do wspólnego dla nich koryta 3, przy swobodnym końcu ma przyspawane dwie współosiowe tulejki 16, przystosowane do sprzęgania sąsiadujących pokryw 9 za pomocą przetyczek 17.

Claims (7)

1. Zespół pokrywy uchylnej przenośnika zgrzebłowego, w którym koryto przenośnika zgrzebłowego wyposażone jest w co najmniej jedną, podłużnie załamaną pokrywę, posiadającą zamocowaną na sztywno dźwignię w postaci żebra usztywniającego (11a, 11b) zamocowanego nierozłącznie do górnej powierzchni pokrywy (9), osadzoną obrotowo we wzdłużnej zawiasie będącej elementem wspornika połączonego na sztywno, rozłącznie do jednej burty koryta przenośnika zgrzebłowego, przy czym dźwignia pokrywy na swym końcu posiada otwór do ustalania położenia nad korytem przenośn ika zgrzebłowego, znamienny tym, że każdy wspornik (5a) posiada poniżej zawiasy (6) prostopadłe do koryta (3) i wystające na zewnątrz co najmniej jedno pionowe ucho (7) z przelotowym otworem (8) do łączenia z końcem dźwigni (11) za pomocą sworznia (13), natomiast do drugiej burty (3b) koryta (3), naprzeciw pierwszego wspornika (5a) zamocowany jest na sztywno, rozłącznie drugi wspornik (5b), wyposażony w co najmniej jedno gniazdo (14), a w nim osadzony jest rozłącznie pionowy ogranicznik (15), stanowiący podparcie pokrywy w jej pozycji leżącej nad korytem (3).

2. Zespół pokrywy według zastrz. 1 , znamienny tym, że dźwignia (11) ma postać dwóch równoległych do siebie żeber wzmacniających (11a, 11b) oddalonych od siebie na odległość (L₁) minimalnie większą od grubości (a) pionowego ucha (7) wspornika (5a).

3. Zespół pokrywy według zastrz. 1, znamienny tym, że pionowe ograniczniki (15) mają wysokość (h) regulowaną.

4. Zespół pokrywy według zastrz. 1, znamienny tym, że każdej pokrywie (9) zamocowanej uchylnie do jednej burty (3a) koryta (3) odpowiadają dwa pionowe ograniczniki (15) zamocowane do drugiej burty (3b) koryta (3).

5. Zespół pokrywy według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że każde koryto (3) wyposażone jest w dwie usytuowane obok siebie szeregowo pokrywy (9) oraz dwie pary odpowiadających tym pokrywom (9) pionowych ograniczników (15) po drugiej stronie koryta (3).

6. Zespół pokrywy według zastrz. 1, znamienny tym, że każda z pokryw (9) ma przy swobodnych końcach zamocowane na sztywno współosiowe tulejki (16) przystosowane do łączenia za pom ocą przetyczki (17).

7. Zespół pokrywy według zastrz. 6, znamienny tym, że każda pokrywa (9) ma dwie współosiowe tulejki (16) zamocowane przy jej bocznych krawędziach.