PL225681B1 - Rura falista - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest rura, przynajmniej fragmentarycznie falista, mająca zastosowanie przede wszystkim jako osłona izolacyjna dla wprowadzanych do rury falistej kabli, wiązek przewodów, a także innych ciągłych i plastycznych, giętkich produktów, wymagających ochrony. Rura (1) ma pofalowany fragment (2) płaszcza (3), stanowiący pierścieniową strefę giętką (4), której pierścienie (5) naprzemiennie stanowią strefy grzbietów (6) i strefy dolin (7) fali pierwszej (8). Kierunek biegu fali pierwszej (8) jest zgodny ze wzdłużną osią (9) rury (1), a strefy grzbietów (6) łączą się ze strefami dolin (7) fali pierwszej (8) poprzez strefy przejściowe, przy czym strefy między sobą połączone są korzystnie łagodną linią przejścia płaszcza (3). Przynajmniej w jednej spośród tych trzech stref płaszcz (3) rury (1) w jej przekroju wzdłużnym ma kształt fali drugiej, przy czym wysokość fali drugiej jest mniejsza od wysokości fali pierwszej (8), a długość fali drugiej jest korzystnie mniejsza od długości fali pierwszej (8).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest rura falista. Wynalazek ma zastosowanie przede wszystkim jako osłona izolacyjna dla wprowadzanych do rury falistej kabli, wiązek przewodów, a także innych ciągłych i plastycznych, giętkich produktów wymagających ochrony. Wynalazek może być także stosowany jako samoistny tor dla mediów płynnych.

Wiadome jest z powszechnej znajomości, że szczególnie dla osłonięcia linii kablowych stosowane są osłony w postaci korytek, rynienek, rur, zazwyczaj zamykanych po wprowadzeniu do nich takiej pojedynczej lub kilku jednocześnie, linii kablowych. Inną możliwością jest wprowadzanie i przeciąganie ich poprzez całą długość takiej osłony, np. przez rurę typu peszel.

Możliwe rozwiązania szczególne, związane z produkcją, sposobami wytwarzania rur i ich postacią końcową podane są w opisach wynalazków PL 193457 oraz PL 198704, przy czym drugi z nich opisuje jedynie złączkę kompensacyjną rur elektroinstalacyjnych pod kątem sposobu wytwarzania strefy giętkiej.

Z polskiego opisu wynalazku PL 193457 znany jest więc sposób wytwarzania rury falistej, wykonanej z tworzywa sztucznego, charakteryzującej się stabilnością kształtu, służącej zwłaszcza do ochronnego owijania przewodów elektrycznych, wyposażonej w szczelinowy otwór przebiegający wzdłuż linii płaszcza. Poprzez sposób ujawniona jest konstrukcja rury falistej, posiadająca po jej wytł oczeniu i wykonaniu w urządzeniu formującym, grzbiety i doliny fal. Rura nacięta jest także wzdłuż d owolnej linii płaszcza, przy czym nacięcie następuje pod kątem o równomiernie wzrastającej, względnie malejącej wielkości, który ze względu na jego pochylenie leży na rurze między promieniem rury falistej a styczną do rury, co stanowi nacięcie ukośne, którego krawędzie przylegają do siebie. Wspomniana rura falista może mieć wzdłużne rowkowe lub żłobkowe zagłębienie, które może stanowić wzdłużne faliste profilowanie ściany rury falistej, równoległe do jej szczeliny wzdłużnej, widoczne przy przekroju poprzecznym rury falistej jako występ skierowany promieniowo do jej wnętrza.

Natomiast np. z polskiego opisu wynalazku PL 198704 dotyczącego złączek kompensacyjnych znana jest ich konstrukcja, w której złączki po wyprodukowaniu tworzą rurę falistą posiadającą strefy: giętką i cylindryczną, gdzie pierścienie strefy giętkiej mają w przekroju poprzecznym zarys hakowaty. Rura jest dzielona na mniejsze fragmenty, najlepiej na pojedyncze złączki.

W opisanych powyżej rozwiązaniach kluczowym problemem branym w nich pod uwagę było bądź to wprowadzanie do rur kabli i łatwość w ich wyjęciu i następnie np. na skutek wymiany wprowadzeniu ponownym przy zachowaniu właściwości prowadnic i ich wytrzymałości mechanicznej w dobrym stanie, bądź to wytworzenie rury falistej lub karbowanej jako takiej, aby możliwe było jej zaginanie bez pęknięć lub naruszenia ciągłości całego toru prowadzącego, bądź połączenie kilku tych cech jednocześnie. Prowadnicą, o której mowa za każdym razem wskazana była rura o konstrukcji falistej przynajmniej we fragmencie, ponieważ jedynie w obszarze pofalowania, dzięki grzbietom i dolinom fal poprzez naddanie materiału możliwe jest zagięcie tego typu prowadnicy.

Niestety, okazuje się, że pomimo wykonywania w prowadnicy obszarów falistych, np. w złączkach o prostych zakończeniach i karbowanym środkowym obszarze, w którym następuje zaginanie w miejscu wykonywania instalacji, albo nawet w rurach o konstrukcji falistej w całym zakresie ich długości dla zapewnienia możliwości ugięcia lub skrętu na całej długości tych typów rur, możliwość ugięcia lub wykonania zakrętu o łuku stanowiącym znaczny promieniowo wycinek przy małym promieniu skrętu jest ograniczona. Oczywiście dobór długości promienia skrętu oraz faktyczna długość odcinka biegnącego łukiem bez szkody dla naruszenia mechanicznego materiału, z którego wykonany jest obszar falisty rury, jest względna i zależy od grubości ścianki rury i stopnia pofalowania jej odcinka podlegającego ugięciu. Znaczenie ma zarówno długość fali, jak też wysokość fali w obszarze wykon ania łuku. Im grubsza jest ścianka rury falistej, tym mniejsza musi być długość fali i jednocześnie większa jej wysokość, co wpływa na zużycie materiału podczas wytwarzania rury falistej, a mimo wszystko nie do końca zapewnia to bezawaryjne mechanicznie funkcjonowanie samej rury falistej w obszarze zagięcia.

Dla małych promieni obszaru zagięcia zastosowanie rury falistej o grubszych w przekroju poprzecznym ściankach jest bądź to w ogóle niemożliwe, bądź w znacznie większym stopniu narażona jest wytrzymałość mechaniczna tego typu rury falistej, a z kolei zastosowanie rury falistej o cienkich ściankach nie zapewnia wystarczającej sztywności toru w ogóle, a w skrajnych przypadkach prowadzi do przetarcia ścianek lub ich przedarcia czy przedziurawienia, samoistnego lub spowodowanego przez montera.

PL 225 681 B1

Celem rozwiązania według wynalazku jest umożliwienie poprzez konstrukcję rury falistej, wytwarzania jej przy doborze grubszych przekrojów ścianek lub zastosowanie materiału o większej twardości, a przez to sztywniejszych, w odniesieniu do obecnie istniejących i stosowanych na rynku produktów, przy jednoczesnym zapewnieniu, że rura falista nie ulegnie uszkodzeniu mechanicznemu w obszarze jej zagięcia przy zmianie jej kierunku biegu, w szczególności dla promienia tego zagięcia mniejszego niż do tej pory jest to możliwe dla rur falistych danego rodzaju i grubości ścianki.

Rura falista według wynalazku, ma pofalowany fragment płaszcza stanowiący pierścieniową strefę giętką, której pierścienie naprzemiennie stanowią strefy grzbietów i strefy dolin fali pierwszej. Kierunek biegu fali pierwszej jest zgodny z wzdłużną osią rury, a strefy grzbietów łączą się ze strefami dolin fali pierwszej poprzez strefy przejściowe, przy czym strefy między sobą połączone są korzystnie łagodną linią przejścia płaszcza. Wynalazek charakteryzuje się tym, że przynajmniej w jednej spośród tych trzech stref, płaszcz rury falistej w jej przekroju wzdłużnym ma kształt fali drugiej, przy czym w ysokość fali drugiej jest mniejsza od wysokości fali pierwszej, a długość fali drugiej jest korzystnie mniejsza od długości fali pierwszej. Fala druga może być w rodzaju fali trójkątnej, może być w rodzaju fali trapezowej, może być w rodzaju fali sinusoidalnej. Kształt fali drugiej może być zmienny. Zmie nność może mieć miejsce w obrębie tej samej strefy albo niezależnie w obrębie różnych stref. Fala pierwsza może być w rodzaju fali trójkątnej, może być w rodzaju fali trapezowej, może być w rodzaju fali sinusoidalnej, może być w rodzaju fali prostokątnej. Linia przejścia korzystnie jest łukowata, a rura wykonana może być z PVC albo z gumy albo z kompozytu któregokolwiek z tych materiałów. Rura falista może zawierać włókna węglowe i jednocześnie lub zamiennie opiłki włókien węglowych. Pierścieniowa strefa giętka przedzielona jest korzystnie sztywną strefą cylindryczną. Rura falistej może także być perforowana, bądź to w strefie giętkiej, bądź w strefie cylindrycznej. W przekroju poprzecznym rura może mieć kształt koła albo elipsy albo prostokąta. Może także być przecięta wzdłużnie i wtedy najlepiej jest, gdy posiada zamek zatrzaskowy.

Rura falista według wynalazku wykonywana jest w urządzeniu formującym.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest z całą pewnością to, że pomimo dużej wytrzymałości rury falistej, szczególnie wytrzymałości mechanicznej zapewnionej poprzez grubą ścianę płaszcza, dzięki konstrukcji według wynalazku może ona być zaginana w strefie giętkiej o kąt znacznie wyższej miary niż nawet rury faliste o cieńszej grubości płaszcza, a wszystko bez pęknięć w obszarze powst ałego łuku. Fala druga umożliwia bowiem kompensację naprężeń, zarówno tych rozciągających, jak również zaciskających znajdujących się po przeciwnej stronie promienia łuku zaginanej rury falistej w obrębie strefy giętkiej.

Rozwiązanie według wynalazku przedstawione jest na rysunku w przykładach wykonania, gdzie Fig. 1 przedstawia przekrój wzdłużny rury fragmentarycznie falistej w przykładzie pierwszym, Fig. 2 przedstawia powiększony szczegół rury fragmentarycznie falistej, w obrębie strefy giętkiej, z przykładu pierwszego, a Fig. 3 przedstawia powiększony szczegół wycinka rury w pełni falistej, w obrębie strefy giętkiej, z przykładu drugiego.

P r z y k ł a d I

Przykładowa rura falista 1 ma pofalowany fragment 2 płaszcza 3 stanowiący pierścieniową str efę giętką 4, której pierścienie 5 naprzemiennie stanowią strefy grzbietów 6 i strefy dolin 7 fali pierwszej

8. Kierunek biegu fali pierwszej 8 jest zgodny z wzdłużną osią 9 rury falistej 1, a strefy grzbietów 6 łączą się ze strefami dolin 7 fali pierwszej 8 poprzez strefy przejściowe 10, przy czym strefy 6 i 10 oraz 7 i 10 między sobą połączone są łagodną linią przejścia 11 płaszcza 3. W jednej spośród tych trzech stref 6, 7, 10, a mianowicie w strefie przejściowej 10, płaszcz 3 rury falistej 1 w jej przekroju wzdłużnym ma kształt fali drugiej 12, przy czym wysokość oraz długość fali drugiej 12 jest mniejsza od wysokości fali pierwszej 8. Kształt fali drugiej 12 jest trapezowy. Kształt fali pierwszej 8 jest sinusoidalny. Linia przejścia 11 jest łukowata, a rura falista 1 wykonana jest z kompozytu PVC zawierającego włókna węglowe. Pierścieniowa strefa giętka 4 przedzielona jest sztywną strefą cylindryczną 13. Rura falista 1 jest lita. W przekroju poprzecznym rura falista 1 ma kształt koła. Jest także przecięta wzdłużnie i posiada zamek zatrzaskowy 14, którym jest fałd wzdłużny 14' rury falistej 1.

P r z y k ł a d II

Przykładowa rura falista 1 według wynalazku, ma pofalowany płaszcz 3 stanowiący pierścieniową strefę giętką 4, której pierścienie 5 naprzemiennie stanowią strefy grzbietów 6 i strefy dolin 7 fali pierwszej 8. Kierunek biegu fali pierwszej 8 jest zgodny z wzdłużną osią 9 rury falistej 1, a strefy grzbietów 6 łączą się ze strefami dolin 7 fali pierwszej 8 poprzez strefy przejściowe 10, przy czym strefy 6 i 10 oraz 7 i 10 między sobą połączone są łagodną linią przejścia 11 płaszcza 3. We wszyst4

PL 225 681 B1 kich trzech spośród tych stref 6, 7, 10, płaszcz 3 rury falistej 1 w jej przekroju wzdłużnym ma kształt fali drugiej 12, przy czym wysokość oraz długość fali drugiej 12 jest mniejsza od wysokości fali pierwszej 8. Kształt fali drugiej 12 jest trójkątny w strefie dolin 7, trapezowy w strefie grzbietów 6, a sinus oidalny w strefie przejściowej 10. Kształt fali drugiej 12 jest zmienny, a zmienność ma miejsce w obrębie różnych stref 6, 7, 10. Kształt fali pierwszej 8 jest trapezowy. Linia przejścia 11 jest łukowata, a rura falista 1 wykonana jest z kompozytu gumy i opiłków włókien węglowych. Rura falista 1 jest fragmentarycznie perforowana w strefie giętkiej 4. W przekroju poprzecznym ma kształt prostokąta.

P r z y k ł a d III

Jak w przykładzie pierwszym, przy czym fala pierwsza 8 jest falą trapezową, a fala druga 12 jest falą sinusoidalną. Fala druga 12 znajduje się w każdej spośród następujących stref: w strefie grzbietów 6, w strefie dolin 7 i w strefie przejściowej 10. Rozwiązanie z tego wykonania wydaje się być bardzo korzystnym dla osiągnięcia zamierzonych celów.

Claims (18)

1. Rura falista, gdzie pofalowany fragment jej płaszcza stanowi pierścieniową strefę giętką, której pierścienie naprzemiennie stanowią strefy grzbietów i strefy dolin fali pierwszej, gdzie kierunek fali pierwszej jest zgodny z wzdłużną osią rury, a strefy grzbietów łączą się ze strefami dolin fali pierwszej poprzez strefy przejściowe, przy czym strefy między sobą połączone są korzystnie łagodną linią przejścia płaszcza, znamienna tym, że przynajmniej w jednej spośród tych trzech stref (6, 7, 10), płaszcz (3) rury falistej (1) w jej przekroju wzdłużnym ma kształt fali drugiej (12), przy czym wysokość fali drugiej (12) jest mniejsza od wysokości fali pierwszej (8), a długość fali drugiej (12) jest korzystnie mniejsza od długości fali pierwszej (8).

2. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że fala druga (12) jest w rodzaju fali trójkątnej.

3. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że fala druga (12) jest w rodzaju fali trapezowej.

4. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że fala druga (12) jest w rodzaju fali sinusoidalnej.

5. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że kształt fali drugiej (12) jest zmienny.

6. Rura, według zastrz. 5, znamienna tym, że kształt fali drugiej (12) jest zmienny w obrębie tej samej strefy (6, 7, 10).

7. Rura, według zastrz. 5, znamienna tym, że kształt fali drugiej (12) jest zmienny w obrębie różnych stref (6, 7, 10).

8. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że fala pierwsza (8) jest w rodzaju fali trójkątnej.

9. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że fala pierwsza (8) jest w rodzaju fali trapezowej.

10. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że fala pierwsza (8) jest w rodzaju fali sinusoidalnej.

11. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że fala pierwsza (8) jest w rodzaju fali prostokątnej.

12. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że linia przejścia (11) jest łukowata.

13. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że wykonana jest z PVC albo z gumy albo z kompozytu któregokolwiek z tych materiałów.

14. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera włókna węglowe i/lub opiłki włókien węglowych.

15. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że pierścieniowa strefa giętka przedzielona jest sztywną strefą cylindryczną.

16. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że jest perforowana.

17. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że w przekroju poprzecznym ma kształt koła albo elipsy albo prostokąta.

18. Rura, według zastrz. 1, znamienna tym, że jest przecięta wzdłużnie i korzystnie posiada zamek zatrzaskowy.