PL226090B1 - Sposob wyodrebniania frakcji 3-10 mm stluczki szklanej o jakosci surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodnej pod wzgledem barwy szkla - Google Patents

Abstract

Sposób wyodrębniania frakcji 3-10 mm stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodnej pod względem barwy szkła polega na tym, że materiał o granulacji 0-10 mm, zawierający stłuczkę szklaną, zasadniczo pozbawiony tworzyw sztucznych, poddaje się suszeniu z wibrowaniem w temperaturze 250-350°C, oddzielając drobnoziarniste zanieczyszczenia przez odsysanie, a osuszony i wstępnie oczyszczony materiał, zawierający stłuczkę szklaną, poddaje się mechanicznej obróbce ścierającej w urządzeniu de-etykietującym, poprzez przemieszczanie materiału z użyciem obrotowych mieczy osadzonych na wspólnym wale, a następnie odsiewa się podziarno o wymiarach mniejszych od 3 mm, stanowiące w całości odpad, a nadziarno stanowiące oczyszczoną stłuczkę szklaną kieruje się do sortowania kolorystycznego, przy czym w trakcie przesiewania materiału, zawierającego stłuczkę szklaną, oraz w trakcie podawania oczyszczonej stłuczki szklanej do sortowania kolorystycznego stosuje się odsysanie cząstek papieru, i oczyszczoną stłuczkę szklaną poddaje się dwuetapowemu sortowaniu kolorystycznemu, z użyciem sortera optoelektronicznego, przy czym w pierwszym etapie sortowania z oczyszczonej stłuczki szklanej wyodrębnia się główny strumień stłuczki szklanej, zawierający w przewadze stłuczkę szkła o pierwszej barwie zanieczyszczoną kamieniami, ceramiką i stłuczką szkła o drugiej i o trzeciej barwie, oraz strumień uboczny stłuczki szklanej, zawierający w przewadze stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie, a także strumień odpadowy, zawierający w przewadze kamienie i ceramikę, a następnie główny strumień stłuczki szklanej wprowadza się do drugiego etapu sortowania, oddzielając pozostające zanieczyszczenia kamieniami, ceramiką oraz szkłem o drugiej i trzeciej barwie, uzyskując frakcję 3-10 mm stłuczki szklanej szkła o pierwszej barwie o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodną pod względem barwy szkła.

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wyodrębniania frakcji 3-10 mm stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodnej pod względem barwy szkła.

Stłuczka szklana stanowi cenny surowiec dla przemysłu szklarskiego, pod warunkiem że spełnia odpowiednie normy jakościowe pod względem poziomu zanieczyszczeń. Wyodrębnienie stłuczki szklanej z odpadów komunalnych, a także oczyszczenie tej stłuczki z resztek materiałów organicznych nastręcza wiele trudności technologicznych, zwłaszcza w przypadku drobnoziarnowych frakcji stłuczki. Skala trudności wzrasta, jeśli wyodrębnia się stłuczkę jednolitą kolorystycznie, najbardziej pożądaną przez huty szkła.

Publikacja międzynarodowa WO 98/25860 ujawnia sposób termicznej obróbki stłuczki szklanej w celu uzyskania surowca szklarskiego, w którym to sposobie przez złoże stłuczki przepuszcza się gorące gazy o takiej temperaturze, aby wywołać pirolizę zanieczyszczeń. Zwykle gorącymi gazami są gazy spalinowe o temperaturze 400-500°C.

Publikacja międzynarodowa WO 99/31022 ujawnia sposób przygotowania surowca szklarskiego, w którym dostarcza się mieszaną stłuczkę (niesortowaną kolorystycznie), dodaje się środek dekoloryzujący, co najmniej jeden z rodzajów szkła w stłuczce oraz środek barwiący wzmacniający inną barwę, i stapia się stłuczkę do uzyskania produktu szklarskiego.

Publikacja międzynarodowa WO 2005/016835 przedstawia system sortowania strumienia mieszanej stłuczki szklanej na strumienie zawierającej szkło o jednakowej barwie, który to system zawiera co najmniej jedno źródło światła do emitowania światła o określonej częstotliwości, kierowanego na stłuczkę, oraz co najmniej jedną kamerę do wykrywania światła przechodzącego przez stłuczkę.

Publikacja międzynarodowa WO 2006/055238 ujawnia sposób przygotowania wsadu szklarskiego z mieszanej stłuczki szklanej, który obejmuje pozyskanie z fabryki szkła pierwszej mieszanej stłuczki oraz drugiej mieszanej stłuczki, i stosowne zestawianie pierwszej i drugiej stłuczki pod względem udziału wagowego i składu procentowego, aby uzyskać kompozycję do wytworzenia szkła o pożądanej barwie.

Celem wynalazku jest przedstawienie sposobu wyodrębniania stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodnej pod względem barwy szkła, w postaci frakcji 3-10 mm.

Sposób wyodrębniania frakcji 3-10 mm stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodnej pod względem barwy szkła, według wynalazku charakteryzuje się tym, że materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną, zasadniczo pozbawiony tworzyw sztucznych, poddaje się suszeniu z wibrowaniem w temperaturze 250-350°C, oddzielając drobnoziarniste zanieczyszczenia przez odsysanie, a osuszony i wstępnie oczyszczony materiał zawierający stłuczkę szklaną poddaje się mechanicznej obróbce ścierającej w urządzeniu de-etykietującym, poprzez przemieszczanie materiału zawierającego stłuczkę szklaną z użyciem obrotowych mieczy osadzonych na wspólnym wale, a następnie odsiewa się podziarno o wymiarach mniejszych od 3 mm, stanowiące w całości odpad, a nadziarno stanowiące oczyszczoną stłuczkę szklaną kieruje się do sortowania kolorystycznego, przy czym w trakcie przesiewania materiału zawierającego stłuczkę szklaną oraz w trakcie podawania oczyszczonej stłuczki szklanej do sortowania kolorystycznego stosuje się odsysanie cząstek papieru, i oczyszczoną stłuczkę szklaną poddaje się dwu-etapowemu sortowaniu kolorystycznemu z użyciem sortera optoelektronicznego, przy czym w pierwszym etapie sortowania z oczyszczonej stłuczki szklanej wyodrębnia się główny strumień stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o pierwszej barwie zanieczyszczoną kamieniami, ceramiką, oraz stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie, oraz strumień uboczny stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie, a także strumień odpadowy zawierający w przewadze kamienie i ceramikę, a następnie główny strumień stłuczki szklanej wprowadza się do drugiego etapu sortowania, oddzielając pozostające zanieczyszczenia kamieniami, ceramiką oraz szkłem o drugiej i trzeciej barwie, uzyskując frakcję 3-10 mm stłuczki szklanej szkła o pierwszej barwie o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodną pod względem barwy szkła. W szczególności, w trakcie pierwszego etapu sortowania kolorystycznego i/lub w trakcie drugiego etapu sortowania kolorystycznego i/lub w trakcie podawania głównego strumienia stłuczki szklanej z pierwszego etapu sortowania kolorystycznego do drugiego etapu sortowania kolorystycznego, stosuje się odsysanie cząstek papieru.

Korzystnie, strumień uboczny stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie wprowadza się do trzeciego etapu sortowania, oddzielając pozostające zanieczyszczenia ceramiką i kamieniami, i wyodrębnia się dodatkowo stłuczkę szklaną mieszaniny szkła

PL 226 090 B1 o drugiej i trzeciej barwie, o jakości surowca szklarskiego. W szczególności, w etapach sortowania kolorystycznego uzyskuje się stłuczkę szkła, w której szkłem o pierwszej barwie jest szkło bezbarwne, szkłem o drugiej barwie jest szkło brązowe, a szkłem o trzeciej barwie jest szkło zielone.

Korzystnie, drugi i trzeci etap sortowania przeprowadza się równolegle w jednym sorterze optoelektronicznym mającym pierwszy segment i drugi segment, przy czym drugi etap przeprowadza się w pierwszym segmencie, a trzeci etap w drugim segmencie.

W szczególności, w pierwszym etapie sortowania kolorystycznego uzyskuje się, jako główny strumień, strumień stłuczki szkła bezbarwnego zawierający co najwyżej 0,018% wagowych zanieczyszczeń kamieniami i ceramiką, oraz co najwyżej 6% wagowych szkła brązowego i/lub 6% wagowych szkła zielonego.

Korzystnie, w drugim etapie sortowania kolorystycznego uzyskuje się frakcję 3-10 mm stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego zasadniczo jednorodną pod względem barwy szkła, stanowiącą stłuczkę szkła bezbarwnego zawierającą co najwyżej 0,002% wagowych zanieczyszczeń kamieniami i ceramiką, oraz co najwyżej 3% wagowych szklą brązowego i/lub 1% wagowy szkła zielonego. W szczególności, w drugim etapie sortowania kolorystycznego wprowadza się do sortowania co najmniej 6 ton/godzinę materiału o granulacji 0-10 mm zawierającego stłuczkę szklaną.

Korzystnie, suszenie z wibrowaniem przeprowadza się w temperaturze 280-320°C, zwłaszcza w temperaturze w przybliżeniu 300°C.

Sposób według wynalazku umożliwia wyodrębnianie z odpadów komunalnych jakościowego surowca szklarskiego, z drobnoziarnowej frakcji poniżej 10 mm, która zazwyczaj stanowi odpad. Sposób zapewnia skuteczne usunięcie zanieczyszczeń pyłowych i drobnoziarnistych, oraz efektywne sortowanie wyodrębnionej stłuczki szklanej z wydzieleniem frakcji zawierającej szkło jednobarwne. Ubocznie uzyskuje się frakcję zawierającą szkła o innych barwach. Ponieważ dominującą frakcją w stłuczce jest szkło bezbarwne, a nadto jest to rodzaj szkła najbardziej poszukiwany przez huty szkła, to korzystnie szkłem jednobarwnym uzyskiwanym w sposobie według wynalazku jest szkło bezbarwne, a ubocznie wytwarzaną frakcją stłuczki szklanej jest frakcja zawierająca mieszaninę szkła brązowego i zielonego.

Wykorzystanie w sposobie według wynalazku mechanicznej obróbki ścierającej, poprzedzonej obligatoryjnie suszeniem z wibrowaniem oraz odsysaniem pyłów i drobnych ziaren, rozwiązuje problem związany z obecnością zanieczyszczeń występujących na powierzchni szkła. Stwierdzono, iż całkowity poziom zanieczyszczeń pozostających na powierzchni szkła nie przekracza 5%, co umożliwia efektywne odzyskiwanie stłuczki szklanej o dolnej granicy granulacji szkła 3 mm przy zachowaniu norm jakościowych określonych przez huty szkła, w tym przede wszystkim poziomu zanieczyszczeń w postaci kamieni i ceramiki (identyfikowanych przez sortery optoelektroniczne w wyniku braku przezroczystości) na poziomie 0,002% wagowych.

Fig. 1 ilustruje schemat operacji wykonywanych w sposobie według wynalazku.

W obrębie opisu niniejszego wynalazku i zastrzeżeń patentowych, stłuczką szklaną o jakości surowca szklarskiego jest stłuczka zawierająca co najwyżej 0,002% wagowych ceramiki i kamieni, zasadniczo pozbawiona zanieczyszczeń organicznych.

W obrębie opisu niniejszego wynalazku i zastrzeżeń patentowych, stłuczką szklaną zasadniczo jednorodną pod względem barwy szkła jest stłuczka szkła o pierwszej barwie zawierająca, co najwyżej 3% wagowych szkła o drugiej barwie i co najwyżej 1% wagowy szkła o trzeciej barwie. Korzystnie, stłuczką szklaną zasadniczo jednorodną pod względem barwy szkła jest stłuczka szkła bezbarwnego zawierająca co najwyżej 3% wagowych szkła brązowego i co najwyżej 1% wagowy szkła zielonego.

W obrębie niniejszego opisu wynalazku i zastrzeżeń patentowych, materiałem o ziarnistości 0-10 mm zawierającym stłuczkę szklaną, zasadniczo pozbawionym tworzyw sztucznych, jest frakcja podziarnowa powstająca ubocznie podczas kruszenia odpadów zawierających szkło i stłuczkę szklaną, uzyskiwana w wyniku oddzielania na sitach odpadów kruszonych, pozyskiwanych z wysypisk śmieci, odpadów komunalnych, oraz odpadów powstałych przy pozyskiwaniu surowców wtórnych (recykling), a także oddzielony na sitach i nieoczyszczany odpad produkcyjny z procesów uzdatniania stłuczki szklanej.

Jak dotychczas, materiał o ziarnistości 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną nie jest wykorzystywany do odzyskiwania szkła.

W sposobie według wynalazku dostarcza się materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną, zasadniczo pozbawiony tworzyw sztucznych. Stłuczka typowo stanowi stłuczkę szkła bezbarwnego, brązowego i zielonego. Proporcje zawartości poszczególnych rodzajów szkła

PL 226 090 B1 w stłuczce mogą być różne, zależnie od pochodzenia surowca, ale zazwyczaj 60-65% wagowych stłuczki stanowi stłuczka szkła bezbarwnego. Stosowany materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną jest zasadniczo pozbawiony tworzyw sztucznych, a zwłaszcza termoplastycznych tworzyw sztucznych. Tworzywa sztuczne są w większości usuwane z surowca odpadowego znanymi metodami jeszcze przed odsiewaniem frakcji 0-10 mm surowca, np. takimi metodami jak ujawnione w WO 2006/017285 i w dokumentach tam powołanych. Zawartość tworzyw termoplastycznych może niekorzystnie oddziaływać na operacje sortowania stosowane w sposobie, ze względu na możliwość aglomeracji składników w podwyższonej temperaturze.

Materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną jest wilgotny lub mokry, co sprzyja zlepianiu się zawartych ziaren o różnej wielkości i składzie. Twórcy niniejszego wynalazku stwierdzili, że właściwość ta niekorzystnie oddziaływuje na procesy sortowania mechanicznego stosowane w sposobie według wynalazku i niezbędny jest proces suszenia materiału. Sposób zatem przewiduje, iż materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną dostarcza się poprzez kosz zasypowy 1 na urządzenie przenośnikowe kierujące surowiec do urządzenia suszącego 2. Urządzeniem przenośnikowym może być przenośnik dowolnego typu, taki jak na przykład przenośnik taśmowy.

Suszenie przeprowadza się w urządzeniu suszącym 2, przez które przemieszcza się materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną, na podłożu wibracyjnym. Temperatura suszenia wynosi 250-350°C, korzystnie, 280-320°C, bardziej korzystnie w przybliżeniu 300°C. Okres czasu przebywania surowca wewnątrz urządzenia suszącego 2 wynosi około 1 minutę.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że suszenie połączone z wibrowaniem surowca powoduje efektywne oddzielanie się drobnoziarnistych zanieczyszczeń, takich jak iły, piaski, włókna i inne zanieczyszczenia organiczne. Oczyszczaniu surowca sprzyja odsysanie zanieczyszczeń, które są odprowadzane systemami wentylacyjnymi do zewnętrznego filtra 3 i tam zbierane.

Urządzeniem suszącym 2 korzystnie jest osuszacz gazowy wyposażony w podłoże wibracyjne, takie jak rynna wibracyjna lub płyta wibracyjna. Rynna lub płyta wibracyjna jest zaopatrzona w perforacje, przez które od spodu przepływa mieszanina gazowa, taka jak powietrze, gazy spalinowe i/lub mieszanina powietrza i gazów spalinowych. Gazy wylotowe wraz z odparowaną wodą oraz co najmniej z częścią zanieczyszczeń pyłowych są odprowadzane znad warstwy materiału poddawanego suszeniu.

Mieszanina gazowa przepływająca przez perforacje jest gorącą mieszaniną gazów, ale może być także zimną mieszaniną gazów, jeśli energia cieplna jest dostarczana za pośrednictwem innych czynników (np. promienniki IR). Przewidywane jest także rozwiązanie sposobu według wynalazku, w którym do urządzenia suszącego 2 dostarcza się gorącą mieszaninę gazów, a na wyjściu z urządzenia suszącego 2 dostarcza się zimną mieszaninę gazów celem schłodzenia suszonego materiału.

Proces suszenia może być także prowadzony w urządzeniu suszącym 2 innego typu, pod warunkiem, że suszenie przeprowadza się z wibrowaniem materiału suszonego tak, aby suszeniu towarzyszyło odsysanie pyłów, piasku, włókien i innych drobnoziarnistych zanieczyszczeń, gdyż w trakcie procesu suszenia i wibrowania materiału następuje efektywne oddzielanie się zanieczyszczeń od stłuczki szklanej. W rezultacie nieoczekiwanie uzyskuje się bardzo znaczny stopień oczyszczenia materiału zawierającego stłuczkę szklaną.

Osuszony i wstępnie oczyszczony materiał zawierający stłuczkę szklaną kieruje się do następnego procesu, którym jest mechaniczna obróbka ścierająca. Sposób według wynalazku, korzystnie zatem przewiduje, iż materiał dostarcza się na urządzenie przenośnikowe kierujące materiał do kolejnego urządzenia. Urządzeniem przenośnikowym może być przenośnik dowolnego typu, taki jak na przykład przenośnik taśmowy.

Celem mechanicznej obróbki ścierającej jest usunięcie zanieczyszczeń silnie przywierających do powierzchni szkła, takich jak piasek, ił i zanieczyszczenia organiczne, a zwłaszcza usunięcie kawałków etykiet pierwotnie naklejanych na opakowania szklane będące w obrocie. Proces mechanicznej obróbki ścierającej korzystnie przeprowadza się w urządzeniu de-etykietującym 4. Przykładowo, urządzenie de-etykietujące 4 ma postać pochylonej rynny z wałem obrotowym rozmieszczonym wzdłuż osi rynny, na którym to wale są poprzecznie rozmieszczone miecze (łopaty). Płaszcz yzny mieczy są nachylone pod kątem różnym od 90° względem osi rynny, stosownie do kierunku przesuwania się materiału. Materiał podawany na dolnym końcu rynny, w następstwie obracania się mieczy osadzonych na wale, przemieszcza się w kierunku wznoszenia rynny. Z górnego końca rynny wyprowadza się materiał zawierający oczyszczoną stłuczkę szklaną i cząstki nie-szklane oddzielone

PL 226 090 B1 od powierzchni szkła. Czas przebywania osuszonego i wstępnie oczyszczonego materiału zawierającego stłuczkę szklaną w urządzeniu de-etykietującym 4 wynosi w przybliżeniu 5 minut.

Nieoczekiwanie stwierdzono, iż zastosowanie procesu ścierania kawałków szkła dla stłuczki szklanej o granulacji 3-10 mm jest znacznie bardziej skuteczne, aniżeli w przypadku procesu ścierania kawałków szkła w stłuczce o granulacji powyżej 10 mm. Przykładowo, w przypadku stłuczki szklanej o granulacji powyżej 10 mm, w następstwie 5-minutowego procesu ścierania w urządzeniu deetykietującym 4, poziom zanieczyszczeń nadal przywierających do powierzchni szkła sięga 20% powierzchni szkła. Natomiast w przypadku stłuczki szklanej o granulacji 3-10 mm poziom zanieczyszczeń, które nadal pozostają przywarte do powierzchni szkła, nie przekracza 5% powierzchni.

Ponadto twórcy niniejszego wynalazku nieoczekiwanie stwierdzili, iż niedostateczne oddzielenie ziaren piasku przed mechaniczną obróbką ścierającą sprawia, iż poziom zanieczyszczeń nadal przywierających do powierzchni szkła (stanowiących głównie resztki etykiet) przekracza 5% powierzchni, co jest zjawiskiem niepożądanym. Natomiast stosowanie procesu suszenia z wibrowaniem i odsysaniem drobnoziarnistych zanieczyszczeń, jako procesu poprzedzającego mechaniczną obróbkę ścierającą w urządzeniu de-etykietującym 4, umożliwia uzyskanie wysokiego poziomu oddzielenia zanieczyszczeń silnie przywierających do powierzchni szkła, tj. na poziomie nie przekraczającym 5% powierzchni. Stąd też tylko dzięki zastosowaniu kombinacji procesów, w których stosuje się urządzenie suszące 2, takie jak osuszacz gazowy z rynną wibracyjną oraz systemem wentylacyjnym odsysającym piach i podobne zanieczyszczenia do filtra 3, możliwe jest następnie przeprowadzenie ścierania etykiet z użyciem urządzenia de-etykietującego 4 i oczyszczenie powierzchni szkła. W przypadku szkła wilgotnego następuje ponowne przyleganie resztek etykiet do powierzchni szkła stłuczki, a w przypadku pojawiania się ziaren piasku w urządzeniu de-etykietującym, proces ścierania nie zapewnia utrzymania norm, uniemożliwiając prawidłową identyfikację szkła przez sortery optoelektroniczne 6 i 7, stosowane w kolejnych etapach sposobu według wynalazku.

Materiał zawierający oczyszczoną stłuczkę szklaną i cząstki nie-szklane oddzielone od powierzchni szkła, wyprowadzany po procesie mechanicznej obróbki ścierającej w urządzeniu de-etykietującym 4, podaje się na co najmniej jedno sito i oddziela się nadziarno stanowiące oczyszczoną stłuczkę szklaną (frakcja 3-10 mm). Podziarno o wymiarach mniejszych od 3 mm, stanowi odpad, nie nadający się do dalszego sortowania.

W trakcie przesiewania materiału zawierającego oczyszczoną stłuczkę szklaną i cząstki nieszklane oddzielone od powierzchni szkła, jak i w trakcie podawania oczyszczonej stłuczki szklanej do dalszego sortowania, stosuje się odsysanie cząstek papieru. Do transportowania materiału stosuje się urządzenie przenośnikowe dowolnego typu, na przykład takie jak przenośnik taśmowy.

Oczyszczoną stłuczkę szklaną zawierającą typowo mieszaninę szkła o pierwszej barwie, szkła o drugiej barwie, szkła o trzeciej barwie, a także kamienie i cząstki ceramiczne (porcelana, fajans, itp.) kieruje się do sortowania kolorystycznego. Sortowanie przeprowadza się z użyciem sortera optoelektronicznego 6, 7, na przykład takiego jak ujawniony w WO 2005/016835. W sposobie według wynalazku stosuje się dwuetapowe sortowanie kolorystyczne, przy czym w pierwszym etapie stosuje się sorter optoelektroniczny trójdrożny 6 dzielący oczyszczoną stłuczkę szklaną na trzy strumienie: główny strumień stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o pierwszej barwie, strumień uboczny stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o drugiej i trzeciej barwie, oraz strumień odpadowy zawierający w przewadze kamienie i ceramikę. Po sortowaniu, główny strumień stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o pierwszej barwie, zawiera jeszcze zanieczyszczenia w postaci szkła o drugiej i o trzeciej barwie, oraz zanieczyszczenia kamieniami i ceramiką.

Typowo, oczyszczona stłuczka szklana stanowi stłuczkę zawierającą szkło bezbarwne, szkło brązowe i szkło zielone. Zazwyczaj 60-65% wagowych stłuczki szklanej stanowi stłuczka szkła bezbarwnego. Jest to także surowiec najbardziej ceniony przez huty szkła.

Korzystnie, w sposobie według wynalazku celem sortowania kolorystycznego jest uzyskanie zatem stłuczki szkła bezbarwnego. Wskutek uprzedniego przeprowadzenia suszenia z wibrowaniem oraz mechanicznej obróbki ścierającej, sortowanie kolorystyczne stłuczki szklanej 3-10 mm jest bardzo skuteczne. Przykładowo, już po pierwszym etapie sortowania kolorystycznego uzyskuje się stłuczkę szkła bezbarwnego, zawierającą co najwyżej 0,018% wagowych zanieczyszczeń stanowiących kamienie i ceramikę, oraz zawierającą co najwyżej 6% wagowych szkła brązowego i/lub co najwyżej 6% wagowych szkła zielonego.

Dla uzyskania stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodnej pod względem barwy szkła (korzystnie takiej jak stłuczka szkła bezbarwnego, zawierająca jako zanie6

PL 226 090 B1 czyszczenie co najwyżej 0,002% wagowych ceramiki i kamieni, oraz co najwyżej 3% wagowych szkła brązowego i 1% wagowy szkła zielonego), główny strumień stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o pierwszej barwie kieruje się do drugiego etapu sortowania kolorystycznego. W drugim etapie sortowania kolorystycznego stosuje się sorter optoelektroniczny dwudrożny 7, dla oddzielenia pozostających zanieczyszczeń kamieniami i ceramiką oraz szkłem o drugiej i trzeciej barwie. Na wyjściu z sortera 7 uzyskuje się strumień stłuczki szklanej o pierwszej barwie oraz strumień zawierający zanieczyszczenia (kamienie i ceramika, oraz szkło o drugiej i trzeciej barwie, łącznie).

Korzystnie, strumieniem stłuczki szklanej o pierwszej barwie jest strumień stłuczki szkła bezbarwnego zawierającej jako zanieczyszczenie co najwyżej 0,002% wagowych ceramiki i kamieni, oraz co najwyżej 3% wagowych szkła brązowego i/lub co najwyżej 1% wagowy szkła zielonego (frakcja

3-10 mm). Stłuczka szklana o takim poziomie zanieczyszczeń spełnia wymagania dla surowca szklarskiego co do poziomu zanieczyszczeń kamieniami i ceramiką, jak i pod względem jednorodności barwy.

Ewentualnie, strumień uboczny z etapu pierwszego, zawierający w przewadze stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie, kieruje się do trzeciego etapu sortowania kolorystycznego. W procesie tym ze stłuczki szklanej zawierającej szkło o drugiej i o trzeciej barwie usuwa się resztki zanieczyszczeń kamieniami i ceramiką uzyskując dodatkowo stłuczkę szklaną o jakości surowca szklarskiego (z tym, że niejednorodną kolorystycznie).

W szczególnie korzystnej realizacji sposobu według wynalazku, sorter optoelektroniczny dwudrożny 7 jest zaopatrzony w przegrodę dzielącą przestrzeń separacyjną sortera na dwa segmenty, segment przeznaczony dla przyjęcia głównego strumienia stłuczki szklanej z sortera 6 oraz segment przeznaczony do przyjęcia strumienia ubocznego stłuczki szklanej z sortera 6. Wskutek takiej organizacji sortowania kolorystycznego w sposobie według wynalazku, etap drugi i trzeci sortowania przeprowadza się równolegle, w jednym sorterze 7.

Podawanie poszczególnych strumieni z sortera 6 do odpowiednich segmentów sortera 7 odbywa się grawitacyjnie, tj. wzajemne zestawienie sorterów jest takie, że odpowiednie strumienie stłuczki szklanej wychodzące z sortera 6 spadają wprost do odpowiednich segmentów sortera 7.

W trakcie pierwszego etapu sortowania kolorystycznego i/lub w trakcie drugiego etapu sortowania kolorystycznego i/lub w trakcie podawania głównego strumienia stłuczki szklanej z pierwszego etapu sortowania kolorystycznego do drugiego etapu sortowania kolorystycznego, stosuje się odsysanie ewentualnie pozostałych cząstek papieru oraz innych cząstek pylistych do cyklonu 8.

Przykład

Materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną (frakcja podziarnowa powstająca ubocznie podczas kruszenia odpadów zawierających szkło i stłuczkę szklaną, uzyskana w wyniku przesiewania kruszonych odpadów) w ilości 6 ton/godzina podaje się przez kosz zasypowy 1 do osuszacza gazowego 2, o temperaturze wewnętrznej w przybliżeniu 300°C, na rynnę wibracyjną, po której materiał jest przemieszczany z wibrowaniem, pozostając we wnętrzu osuszacza 2 przez 1 minutę. Rynna wibracyjna posiada perforacje, przez które od spodu rynny są wdmuchiwane gorące gazy spalinowe. Drobnoziarniste zanieczyszczenia organiczne, piach i pyły odprowadza się z odsysaniem do zewnętrznego filtra 3. Osuszony i wstępnie oczyszczony materiał zawierający stłuczkę szklaną transportuje się przenośnikiem taśmowym do urządzenia de-etykietującego 4 typu BET 10/40 (Binder & Co AG). Materiał zawierający oczyszczoną stłuczkę szklaną i cząstki nie-szklane oddzielone od powierzchni szkła, wyprowadza się z urządzenia de-etykietującego 4 przenośnikiem taśmowym i podaje się na sito, oddzielając nadziarno stanowiące oczyszczoną stłuczkę szklaną (frakcja 3-10 mm), które podaje się przenośnikiem taśmowym do sortera optoelektronicznego 6. Nad przenośnikami taśmowymi (między urządzeniem etykietującymi i sitem, oraz między sitem i sorterem) są umieszczone ssawki do odsysania włókien celulozowych i pyłów uwolnionych (przez cyklon) podczas mechanicznej obróbki ścierającej w urządzeniu de-etykietującym 4.

Podziarno o wymiarach mniejszych od 3 mm stanowi odpad.

W pierwszym etapie sortowania kolorystycznego stosuje się sorter optoelektroniczny trójdrożny 6 dzielący oczyszczoną stłuczkę szklaną na trzy strumienie:

(1.1) szkło bezbarwne z występującymi zanieczyszczeniami kamieniami, ceramiką i szkłem kolorowym (głównie brązowym i zielonym);

(1.2) szkło kolorowe z zanieczyszczeniami kamieniami i ceramiką;

(1.3) ceramika i kamienie stanowiące odpad.

Z sortera 6 strumień I.1 i strumień I.2 zsypuje się bezpośrednio do sortera 7, w którym są wydzielone dwa segmenty o odmiennych funkcjach:

PL 226 090 B1 (11.1) segment, do którego trafia szkło białe, gdzie następuje usuwanie ze strumienia wszystkich elementów nie będących szkłem bezbarwnym (eliminowane ze stłuczki zanieczyszczeń w postaci kamieni i ceramiki oraz szkła kolorowego);

(11.2) segment, do którego trafia szkło kolorowe, gdzie następuje usuwanie kamieni i ceramiki.

Strumień I.1 po sortowaniu w pierwszym etapie zawiera:

maksymalnie 0,018% wagowych zanieczyszczeń w postaci kamieni i ceramiki, maksymalnie 6% wagowych zanieczyszczeń szkła białego szkłem zielonym, maksymalnie 6% wagowych zanieczyszczeń szkła białego szkłem brązowym.

Strumień po sortowaniu w drugim etapie (wychodzący z segmentu II.1 sortera) zawiera: maksymalnie 0,002% wagowych zanieczyszczeń w postaci kamieni i ceramiki, maksymalnie 1% wagowy zanieczyszczeń szkła białego szkłem zielonym, maksymalnie 3% wagowych zanieczyszczeń szkła białego szkłem brązowym.

Claims (9)

1. Sposób wyodrębniania frakcji 3-10 mm stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodnej pod względem barwy szkła, znamienny tym, że materiał o granulacji 0-10 mm zawierający stłuczkę szklaną, zasadniczo pozbawiony tworzyw sztucznych, poddaje się suszeniu z wibrowaniem w temperaturze 250-350°C, oddzielając drobnoziarniste zanieczyszczenia przez odsysanie, a osuszony i wstępnie oczyszczony materiał zawierający stłuczkę szklaną poddaje się mechanicznej obróbce ścierającej w urządzeniu de-etykietującym (4), poprzez przemieszczanie materiału zawierającego stłuczkę szklaną z użyciem obrotowych mieczy osadzonych na wspólnym wale, a n astępnie odsiewa się podziarno o wymiarach mniejszych od 3 mm, stanowiące w całości odpad, a nadziarno stanowiące oczyszczoną stłuczkę szklaną kieruje się do sortowania kolorystycznego, przy czym w trakcie przesiewania materiału zawierającego stłuczkę szklaną oraz w trakcie podawania oczyszczonej stłuczki szklanej do sortowania kolorystycznego stosuje się odsysanie cząstek papieru, i oczyszczoną stłuczkę szklaną poddaje się dwu-etapowemu sortowaniu kolorystycznemu z użyciem sortera optoelektronicznego (6, 7), przy czym w pierwszym etapie sortowania z oczyszczonej stłuczki szklanej wyodrębnia się główny strumień stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o pierwszej barwie zanieczyszczoną kamieniami, ceramiką, oraz stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie, oraz strumień uboczny stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie, a także strumień odpadowy zawierający w przewadze kamienie i ceramikę, a następnie główny strumień stłuczki szklanej wprowadza się do drugiego etapu sortowania, oddzielając pozostające zanieczyszczenia kamieniami, ceramiką oraz szkłem o drugiej i trzeciej barwie, uzyskując frakcję 3-10 mm stłuczki szklanej szkła o pierwszej barwie, o jakości surowca szklarskiego i zasadniczo jednorodną pod względem barwy szkła.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w trakcie pierwszego etapu sortowania kolorystycznego i/lub w trakcie drugiego etapu sortowania kolorystycznego i/lub w trakcie podawania głównego strumienia stłuczki szklanej z pierwszego etapu sortowania kolorystycznego do drugiego etapu sortowania kolorystycznego, stosuje się odsysanie cząstek papieru.

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że strumień uboczny stłuczki szklanej zawierający w przewadze stłuczkę szkła o drugiej i o trzeciej barwie wprowadza się do trzeciego etapu sortowania, oddzielając pozostające zanieczyszczenia ceramiką i kamieniami, i wyodrębnia się dodatkowo stłuczkę szklaną mieszaniny szkła o drugiej i trzeciej barwie, o jakości surowca szklarskiego.

4. Sposób według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że w etapach sortowania kolorystycznego uzyskuje się stłuczkę szkła, w której szkłem o pierwszej barwie jest szkło bezbarwne, szkłem o drugiej barwie jest szkło brązowe, a szkłem o trzeciej barwie jest szkło zielone.

5. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że drugi i trzeci etap sortowania przeprowadza się równolegle w jednym sorterze optoelektronicznym mającym pierwszy segment i drugi segment, przy czym drugi etap przeprowadza się w pierwszym segmencie, a trzeci etap w drugim segmencie.

6. Sposób według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że w pierwszym etapie sortowania kolorystycznego uzyskuje się, jako główny strumień, strumień stłuczki szkła bezbarwnego zawierający co najwyżej 0,018% wagowych zanieczyszczeń kamieniami i ceramiką, oraz co najwyżej 6% wagowych szkła brązowego i/lub 6% wagowych szkła zielonego.

PL 226 090 B1

7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w drugim etapie sortowania kolorystycznego uzyskuje się frakcję 3-10 mm stłuczki szklanej o jakości surowca szklarskiego zasadniczo jednorodną pod względem barwy szkła, stanowiącą stłuczkę szkła bezbarwnego zawierającą co najwyżej 0,002% wagowych zanieczyszczeń kamieniami i ceramiką, oraz co najwyżej 3% wagowych szkła brązowego i/lub 1% wagowy szkła zielonego.

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że drugim etapie sortowania kolorystycznego wprowadza się do sortowania co najmniej 6 ton/godzinę materiału o granulacji 0-10 mm zawierającego stłuczkę szklana.

9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że suszenie z wibrowaniem przeprowadza się w temperaturze 280-320°C, zwłaszcza w temperaturze w przybliżeniu 300°C.