PL244263B1

PL244263B1 - Sposób przygotowania stłuczki szklanej do sortowania optycznego

Info

Publication number: PL244263B1
Application number: PL435137A
Authority: PL
Inventors: Adam KRYNICKI; Adam Krynicki; Damian Korczewski; Grzegorz CHMIELEWSKI; Grzegorz Chmielewski
Original assignee: Krynicki Recykling Spolka Akcyjna
Priority date: 2020-08-30
Filing date: 2020-08-30
Publication date: 2023-12-27
Also published as: PL435137A1

Abstract

Sposób przygotowania stłuczki szklanej do sortowania optycznego, zawierającej zanieczyszczenia w postaci przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych, polegający na wstępnym, ręcznym oczyszczeniu i rozdrobnieniu stłuczki szklanej, rozdzieleniu jej na poszczególne frakcje ziarnowe, a następnie poddaniu właściwemu oczyszczeniu z użyciem urządzeń separujących, charakteryzuje się tym, że przed operacją sortowania optycznego, stłuczkę szklaną o wilgotności do 5,0% wagowych wprowadza się do zamkniętej komory strumieniem o natężeniu 8,0 — 8,5 kg/s i suszy się, przy krzyżowym przepływie, strumieniem ogrzanego do temperatury 350 - 380°C powietrza, o natężeniu 6,5 — 7,0 m3/s i prędkości 10,0 - 14,5 m/s przez 0,5 – 1,0 s.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób przygotowania stłuczki szklanej do sortowania optycznego, pozwalający na jej właściwą identyfikację oraz skuteczne oddzielenie zanieczyszczeń podobnych wizualnie do szkła, takich jak przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne (z ang. glass-ceramics, tzw. szkłoceramika), których odseparowywanie ze strumienia szkła opakowaniowego jest technologicznie trudne, w warunkach dużej wilgotności sortowanej stłuczki szklanej.

Jak wiadomo z praktyki przemysłowej i jest opisane w licznych publikacjach branżowych np. D. Gieracki pt.: „Sekrety recyklingu szkła”, Świat Szkła 11/2011, R. Pękala, pt.: „Recykling odpadów szklanych”, Świat Szkła 7-8/2006, szkło stanowi około 10% odpadów komunalnych. Największy udział w masie odpadów szklanych stanowią opakowania szklane. Szacuje się, że w Polsce statystyczny mieszkaniec produkuje ponad 25 kg stłuczki szklanej rocznie, a w przeważającej masie stłuczki szklanej znajduje się szkło nadające się do recyklingu.

Opakowaniowa stłuczka szklana może stanowić cenny surowiec dla przemysłu szklarskiego. Szkło jest doskonałym surowcem wtórnym, posiadającym zdolność wielokrotnego recyklingu, a postęp w technologii szkła pozwala obecnie na opłacalne ekonomiczne i ekologiczne zagospodarowanie odpadów szklanych nawet w 100%. Jednak warunkiem ponownego wykorzystania odpadów szklanych jest kryterium jakości. Poszukiwana jest tylko oczyszczona stłuczka szklana spełniająca odpowiednie normy jakościowe pod względem poziomu zanieczyszczeń. W publikacji A. Kuśnierz, pt. „Recykling szkła”, Prace Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych nr 6 (2010) wskazano, że w Polsce zaledwie 30% opakowań szklanych trafia ponownie do hut szkła jako stłuczka, podczas gdy na świecie w ten sposób odzyskuje się aż 80-90% butelek i słoików.

W ostatnich latach obserwuje się wzrost ilości szkła uzyskanego w wyniku selektywnej zbiórki. Rozwój cywilizacyjny i wzrost zamożności mieszkańców Polski prowadzi nie tylko do zwiększonej konsumpcji i selektywnej zbiórki zużytych opakowań szklanych, ale też innych wyrobów podobnych do szkła, które po zużyciu trafiają niestety do pojemników na szkło opakowaniowe, powodując jego zanieczyszczenie.

Stłuczkę szklaną pokonsumpcyjną zanieczyszczają odpady zarówno związane z opakowaniami szklanymi jak m.in. zamknięcia (kapsle, zakrętki) i etykiety, jak również odpady z tworzyw sztucznych, gumy, folii, drewna i tektury oraz naczynia ceramiczne, cegły, a nawet kamienie. Problem stanowią też resztki substancji, które były zawarte w opakowaniach szklanych (np. żywność i napoje). Zwykle te ostatnie są przyczyną zwiększonej wilgotności stłuczki.

Oprócz tego na ograniczenia w możliwości wykorzystania stłuczki szklanej wpływają inne trudności wynikające m. in. z wysokiego stopnia jej zanieczyszczenia powstającego przy okazji niewłaściwego sposobu pozyskiwania, składowania i transportu. Jako przykład można wymienić powszechną praktykę długoterminowego gromadzenia stłuczki w otwartych kontenerach lub boksach, powodujące ekspozycję na warunki atmosferyczne, co ma istotny wpływ na jej duże zawilgocenie.

W zależności od planowanego przeznaczenia, stłuczka musi spełniać określone wymagania jakościowe. Nieodpowiednio przechowywana, przygotowana i oczyszczona, może być przyczyną zaburzeń procesu topienia i wad w otrzymanych z niej wyrobach. Niektóre zanieczyszczenia np. przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne, mogą stanowić szczególne zagrożenie w przypadku wykorzystywania zawierającej je stłuczki szklanej np. w hutach szkła opakowaniowego. Przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne mają o wiele wyższą temperaturę topienia niż szkło opakowaniowe, przez co bardzo trudno rozpuszczają się w stopie szklistym i wywołują w nim duże naprężenia rozciągające. W konsekwencji może to spowodować poważne problemy w trakcie procesu formowania nowych opakowań, łącznie z zatrzymaniem linii produkcyjnej, a nawet pożarem maszyny do formowania.

Przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne wykazują też wiele właściwości zarówno szkła jak i tradycyjnej ceramiki krystalicznej. Są formowane jako szkło, a następnie częściowo krystalizowane poprzez obróbkę cieplną. Składnikiem wyjściowym do produkcji przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych są szkła, w których składzie oprócz tradycyjnie stosowanych surowców obecne są nukleatory krystalizacji tj. TO2 lub ZrO2. Materiały te charakteryzują się również podwyższoną zawartością AI2O3. Wyroby z przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych po uformowaniu, poddawane są dodatkowej obróbce termicznej dla wywołania krystalizacji, mającej na celu utworzenie faz krystalicznych o rozmiarach nanometrycznych: z jednej strony przeźroczystych dla promieniowania widzialnego, a z drugiej nadających wyrobom unikalne właściwości takie jak duża odporność na nagłe zmiany tem peratur, zerowy lub ujemny współczynnik rozszerzalności termicznej, podwyższone parametry wytrzymałościowe i in. Materiały te są coraz częściej wykorzystywane m.in. w gospodarstwach domowych jako blaty kuchenek elektrycznych czy żaroodporne naczynia kuchenne, elementy kuchenek mikrofalowych, szyby kominkowe. Wraz ze wzrostem zamożności społeczeństwa, popularność tych stosunkowo drogich materiałów rośnie, co niestety powoduje wzrost ich zawartości w strumieniu odpadów.

Aby stłuczka szklana pochodząca z recyklingu mogła być ponownie wykorzystana, musi przejść proces uzdatniania, ponieważ zawiera szereg zanieczyszczeń, które należy usunąć. Jak wynika z praktyki przemysłowej, zwykle najpierw usuwane są ręcznie większe zanieczyszczenia, takie jak np. folia, drewno, kamienie i ceramika. Wstępnie oczyszczona stłuczka jest rozdrabniana i rozdzielana na poszczególne frakcje ziarnowe, poddawana właściwemu oczyszczaniu z użyciem urządzeń sortujących, ewentualnie myta oraz suszona. Następnie jest ona przekazywana na sortery optyczne, gdzie istnieje m.in. możliwość podziału stłuczki na kolory, dzięki rozróżnieniu barwy stłuczki na zasadzie przepuszczalności światła.

Znany jest ze zgłoszenia opisu patentowego PL360338 A1 sposób uzdatniania kolorowej stłuczki szklanej, który charakteryzuje się tym, że w pierwszym etapie uzdatniania selekcjonuje się stłuczkę szklaną pod względem wielkości ziaren i wyodrębnia do dalszego procesu nadawę o określonej granulacji, którą formuje się w jednowarstwowy strumień ziaren stłuczki szklanej, a następnie rozdziela na szereg równoległych niezależnych strug. Tak uformowany strumień wprawia się w ruch postępowy, kierując go do sortowania optycznego, a wysortowane optycznie ziarna usuwa się z poszczególnych strug strumienia mechanicznie, korzystnie za pośrednictwem sprężonego powietrza.

Znany jest z opisu patentowego US6112903 A sposób sortowania stłuczki szklanej, w którym masa zmieszanych cząstek z dwóch lub więcej materiałów, w tym fragmenty szkła zmieszane z fragmentami zanieczyszczeń podobnych do szkła, jak np. ceramiki, pyroceramiki, szkła hartowanego, nagrzewa się za pomocą elektromagnetycznej nagrzewnicy indukcyjnej wykorzystującej energię mikrofalową w zakresie od 0,915 do 2,45 GHz. Energia mikrofalowa w tym zakresie różnie nagrzewa fragmenty stłuczki szklanej o odmiennych składach chemicznych ze względu na ich różną charakterystykę termiczną, wytrzymałość dielektryczną oraz zakresy strat cieplnych. Dzięki temu identyfikacji podlegają sortowane szkła o różnych składach i różnych temperaturach topienia np. szkło borokrzemianowe i pyroceramika. Następnie ogrzana masa jest rozprowadzana w cienkiej warstwie wykrywającej, która jest obrazowana cyfrowo za pomocą kamery termowizyjnej. Obszary, które wykazują różnice temperatur, umożliwiają identyfikacje i usunięcie zanieczyszczeń.

Z publikacji międzynarodowego zgłoszenia opisu patentowego WO2005016835 A2 znany jest sposób i aparatura do szybkiego i wysokiej jakości usuwania zanieczyszczeń i sortowania wielobarwnej stłuczki szklanej na oddzielne grupy o podobnym kolorze. Sposób polega na przepuszczeniu co najmniej jednego źródła światła (np. diody elektroluminescencyjnej, światła białego, światła podczerwonego) przez stłuczkę i określeniu natężenia po przepuszczeniu go przez stłuczkę, a w końcowym etapie obliczenie cyfrowej wartości koloru na podstawie natężenia światła.

Znany jest z opisu patentowego US5950936 A sposób recyklingu odpadowej stłuczki szklanej, polegający na oddzieleniu dużych odłamków szkła o średnicy około jednego cala od mniejszych odłamków, kruszeniu ich i połączeniu z mniejszymi odłamkami, usunięciu zanieczyszczeń, a następnie namoczeniu i umyciu stłuczki, usunięciu nadmiaru wody oraz zmniejszeniu zawartości wilgoci. Wynalazek ujawnia również urządzenie do mycia szkła, zawierające obrotowy bęben z łopatkami rozmieszczonymi wzdłuż jego wewnętrznej ściany. Gdy bęben obraca się, zawiesina szklana jest wyrzucana przez łopatki i stopniowo przenoszona w kierunku wylotu. Ścieranie cząstek szkła o łopatki i sąsiednie cząsteczki w obecności roztworu myjącego usuwa wszelkie przylegające zanieczyszczenia pływające. Oczyszczona stłuczka szklana jest wyładowywana z bębna do wibracyjnego odwadniającego przenośnika sitowego, który usuwa nadmiar wody z mieszaniny, a obrotowy przenośnik ślimakowy jest nachylony do góry od wlotu do wylotu, co pozwala nadmiarowi wody spływać w dół rynny, w kierunku otworu odprowadzającego wodę. Następnie stłuczka kierowana jest w pobliżu wlotu na zasilanie wibracyjnej suszarki pływakowej ze złożem fluidalnym, która równomiernie rozprowadza cząstki szkła na łożu suszarki, w kształcie litery „W”. Sposób rozłożenia pozwala ogrzanemu powietrzu wdmuchiwanemu rozproszyć się na wszystkich powierzchniach cząstek szkła. Pozostałe palne lub łatwopalne cząstki są spalane i odsysane przez konwencjonalny system odpylacza.

Podczas sortowania optycznego stłuczki rozpoznawane są zwykle zanieczyszczenia o znanych i produkowanych od lat składach chemicznych i właściwościach. Natomiast ze względu na szybki rozwój technologii nowoczesnych materiałów, coraz częściej pojawiają się złożone materiały, czasami trudne do identyfikacji takie jak przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne. Ze względu na ich duże podobieństwo do szkła, a w szczególności w zakresie właściwości spektroskopowych, fragmenty przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych obecne w strumieniu zawilgoconej stłuczki szklanej bezbarwnej oraz wielobarwnej poddanej sortowaniu, często są błędnie identyfikowane jako szkło, a nie jako zanieczyszczenie, które stanowią. Podczas sortowania optycznego zawilgoconej stłuczki szklanej, z wykorzystaniem urządzeń sortujących wyposażonych w detektory NIR (bliskiej podczerwieni), działających w zakresie długości fal od 1400-3550 nm, pojawiają się silne pasma absorpcyjne związane z występowaniem wody i grup OH. Woda obecna na fragmentach nadawy zawilgoconej stłuczki, powoduje tworzenie się cienkiego filmu wodnego na jej powierzchni, który zwiększa zawartość wody w objętości próbki podczas jej analizy. Powoduje to zmniejszenie intensywności oraz częściowe nakładanie pasm absorpcyjnych pochodzących od składników stłuczki m.in. Al i Si, przez co utrudniona jest identyfikacja i określenie rzeczywistej zawartości tych składników w badanym materiale. W szczególności zjawisko to zachodzi przy długościach fal 1500 nm, 1600 nm, 1900 nm i 2000 nm, które istotnie maskują widmo związane z absorpcją charakterystyczną dla przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych. Wysoka wilgotność powoduje też, że do kawałków szkła przywierają inne materiały (papier, ziemia, pyły itp.), dodatkowo utrudniając poprawne zidentyfikowanie stłuczki szklanej.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie sposobu przygotowania wilgotnej stłuczki szklanej do sortowania optycznego, który pozwoli na większą efektywność pracy sortera pod kątem selekcjonowania zanieczyszczeń, jakie stanowią przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne.

Istota sposobu przygotowania stłuczki szklanej do sortowania optycznego, zawierającej zanieczyszczenia w postaci przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych, polegająca na wstępnym, ręcznym oczyszczeniu i rozdrobnieniu stłuczki szklanej, rozdzieleniu jej na poszczególne frakcje ziarnowe o granulacji: 0-3 mm, 3-45 mm, > 45 mm, poddaniu właściwemu oczyszczeniu z użyciem urządzeń separujących, ewentualnie myciu oraz suszeniu przed operacją sortowania optycznego, charakteryzuje się tym, że przed operacją sortowania optycznego, stłuczkę szklaną o granulacji 3-45 mm i o wilgotności do 5,0% wagowych wprowadza się do zamkniętej komory strumieniem o natężeniu 8,0-8,5 kg/s i suszy się, przy krzyżowym przepływie, strumieniem ogrzanego do temperatury 350-380°C powietrza, o natężeniu 6,5-7,0 m³/s i prędkości 10,0-14,5 m/s przez 0,5-1,0 s, po czym stłuczkę po wysuszeniu, o wilgotności do 0,5%, przekazuje się do sortera optycznego.

Korzystnie stłuczkę o granulacji 0-3 mm transportuje się za pomocą przenośników taśmowych do zewnętrznego boksu jako odpad.

Korzystnie stłuczkę o granulacji > 45 mm zawraca się ponownie do wstępnego wybierania widocznych zanieczyszczeń, po czym przekazuje ją do kruszarki, a następnie przekazuje do separatora zanieczyszczeń metalicznych

Dzięki temu, po sortowaniu optycznym w stłuczce szklanej pozostaje mniej niż 20 g/t przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych, co stanowi akceptowalny udział dla jej dalszego wykorzystania do produkcji nowego szkła.

Przygotowanie stłuczki szklanej sposobem według wynalazku, zapewnia w procesie sortowania optycznego wysoki poziom wychwytywania z niej zanieczyszczeń podobnych do szkła, takich jak przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne. Pozwala to na zwiększony niż dotychczas stopień wykorzystania stłuczki szklanej u szerszej gamy klientów np. hut.

Podczas sortowania optycznego i identyfikacji stłuczki, dzięki jej wysuszeniu, nie pojawiają się już pasma absorpcyjne związane z występowaniem wody i grup OH, które dotychczas znacznie utrudniały prawidłową identyfikację zanieczyszczeń w postaci przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych.

Przedmiot wynalazku przedstawiono poniżej w praktycznych przykładach jego realizacji.

Przykład 1

83,33 kg stłuczki szklanej pochodzącej z selektywnej zbiórki odpadów o wilgotności 5,0% wagowych, zawierającej zanieczyszczenia, w tym przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne w ilości 833 g umieszczono w dwóch koszach zasypowych. Za pomocą rynien wibracyjnych znajdujących się pod koszami, wprowadzano stłuczkę szklaną na przenośnik taśmowy. W połowie długości przenośnika znajdowała się stacja wstępnego, ręcznego wybierania widocznych zanieczyszczeń takich jak folia, kamienie, ceramika i in., które usunięto ze stłuczki do osobnych kontenerów. Następnie stłuczkę szklaną umieszczono na sicie rezonansowym i rozdzielono ją na frakcje o granulacji: 0-3 mm, 3-45 mm, > 45 mm. Stłuczkę o granulacji 0-3 mm za pomocą przenośników taśmowych przetransportowano do

PL 244263 Β1 zewnętrznego boksu jako odpad. Za pomocą odciągu umieszczonego nad sitem rezonansowym, odessano frakcję lekką i przekazano ją do kontenera, wspólnego z wcześniej już ręcznie wybranymi zanieczyszczeniami. Stłuczkę o granulacji 3-45 mm przekazano za pomocą przenośnika do separatora zanieczyszczeń metalicznych, z elektromagnesem umieszczonym nad taśmą, natomiast stłuczkę o granulacji > 45 mm zawrócono ponownie do wstępnego wybierania widocznych zanieczyszczeń, po czym przekazano ją do kruszarki, a następnie do separatora zanieczyszczeń metalicznych.

Po oczyszczeniu stłuczkę przekazano do zbiornika buforowego umieszczonego przed suszarnią, w celu zapewnienia szczelności układu, a stąd wprowadzono ją strumieniem o natężeniu 8,33 kg/s do komory suszenia. Suszenie prowadzono, przy krzyżowym przepływie, strumieniem ogrzanego do temperatury 380°C powietrza, o natężeniu 6,67 m³/s i prędkości 14,1 m/s przez 1 s, do uzyskania wilgotności 0,5%. Gorący strumień suchego powietrza był wytwarzany przez podgrzanie powietrza atmosferycznego i zmieszanie go ze spalinami wytworzonymi przez palnik gazu ziemnego. Strumień suchego powietrza był zasysany poprzez suszony materiał za pomocą wentylatora umieszczonego na końcu odcinka powietrznego. Przed wentylatorem suszące powietrze przechodziło przez filtr typu Jet, wyposażony w pneumatyczne oczyszczanie impulsowe, w celu zmniejszenia zapylenia powietrza odlotowego. Ssanie wentylatora pozwoliło na wytworzenie podciśnienia o wartości około 80 mbar (różnica ciśnienia względem atmosferycznego ciśnienia zewnętrznego). Komora suszarni była uszczelniona na wylocie przed przenikaniem zewnętrznego powietrza. Strumień spalin przepływał po wyjściu z komory suszarni do zgrubnego odpylenia w komorze stabilizacji, znajdującej się nad komorą suszarni, a następnie przez cyklon, umieszczony obok suszarni.

Wysuszona stłuczka była przekazana bezpośrednio do sortera optycznego wyposażonego w detektor pracujący w zakresie NIR. Po sortowaniu optycznym zważono fragmenty odrzucone przez sorter i na tej podstawie określono zawartość przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych w stłuczce szklanej przygotowanej sposobem według wynalazku oraz porównawczo dla stłuczki szklanej, która została poddana wszystkim w w.w. przykładzie procesom, za wyjątkiem suszenia (stłuczka referencyjna). Odrzucony przez sorter materiał dodatkowo identyfikowano metodą XRF. Wyniki przedstawiono w tabeli 1.

Tabela 1

	Zawartość przeźroczystych materiałów szklanoceramicznych w stłuczce szklanej po sortowaniu optycznym
[g]	[g/t]
w odniesieniu do masy całej próby	w przeliczeniu na tonę
Stłuczka szklana przygotowana sposobem według wynalazku	1,67	19,9
Stłuczka referencyjna	2,80	33,6

Zawartość przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych w stłuczce szklanej przygotowanej sposobem według wynalazku po sortowaniu optycznym wynosi 19,9 g/t, co pozwala na zastosowanie jej jako pełnowartościowego surowca do produkcji szkła, spełniającego wymagania hut.

Przykład 2

83,33 kg stłuczki szklanej pochodzącej z selektywnej zbiórki odpadów o wilgotności 3,5% Wagowych, zawierającej zanieczyszczenia, w tym przeźroczyste materiały szklano-ceramiczne w ilości 833 g umieszczono w dwóch koszach zasypowych. Za pomocą rynien wibracyjnych znajdujących się pod koszami, wprowadzano stłuczkę szklaną na przenośnik taśmowy. W połowie długości przenośnika znajdowała się stacja wstępnego, ręcznego wybierania widocznych zanieczyszczeń takich jak folia, kamienie, ceramika i in., które usunięto ze stłuczki do osobnych kontenerów. Następnie stłuczkę szklaną umieszczono na sicie rezonansowym i rozdzielono ją na frakcje o granulacji: 0-3 mm, 3-45 mm, > 45 mm. Stłuczkę o granulacji 0-3 mm za pomocą przenośników taśmowych przetransportowano do

Po oczyszczeniu, stłuczkę przekazano do zbiornika buforowego umieszczonego przed suszarnią, w celu zapewnienia szczelności układu, a stąd wprowadzono ją strumieniem o natężeniu 8,33 kg/s do komory suszenia. Suszenie prowadzono, przy krzyżowym przepływie, strumieniem ogrzanego do temperatury 360°C powietrza, o natężeniu 6,67 m³/s i prędkości 10,2 m/s przez 1 s, do uzyskania wilgotności 0,4%. Gorący strumień suchego powietrza był wytwarzany przez podgrzanie powietrza atmosferycznego i zmieszanie go ze spalinami wytworzonymi przez palnik gazu ziemnego. Strumień suchego powietrza był zasysany poprzez suszony materiał za pomocą wentylatora umieszczonego na końcu odcinka powietrznego. Przed wentylatorem suszące powietrze przechodziło przez filtr typu Jet, wyposażony w pneumatyczne oczyszczanie impulsowe, w celu zmniejszenia zapylenia powietrza odlotowego. Ssanie wentylatora pozwoliło na wytworzenie podciśnienia o wartości około 80 mbar (różnica ciśnienia względem atmosferycznego ciśnienia zewnętrznego). Komora suszarni była uszczelniona na wylocie przed przenikaniem zewnętrznego powietrza. Strumień spalin przepływał po wyjściu z komory suszarni do zgrubnego odpylenia w komorze stabilizacji, znajdującej się nad komorą suszarni, a następnie przez cyklon, umieszczony obok suszarni.

Wysuszona stłuczka była przekazana bezpośrednio do sortera optycznego wyposażony w detektor pracujący w zakresie NIR. Po sortowaniu optycznym zważono fragmenty odrzucone przez sorter i na tej podstawie określono zawartość przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych w stłuczce szklanej przygotowanej sposobem według wynalazku oraz porównawczo dla stłuczki szklanej, która została poddana wszystkim w w.w. przykładzie procesom, za wyjątkiem suszenia (stłuczka referencyjna). Odrzucony przez sorter materiał dodatkowo identyfikowano metodą XRF. Wyniki przedstawiono w tabeli 2.

Tabela 2

	Zawartość przeźroczystych materiałów szklanoceramicznych w stłuczce szklanej po sortowaniu optycznym
[g]	[g/t]
w odniesieniu do masy całej próby	w przeliczeniu na tonę
Stłuczka szklana przygotowana sposobem według wynalazku	1,42	17,0
Stłuczka referencyjna	2,43	29,3

Zawartość przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych w stłuczce szklanej przygotowanej sposobem według wynalazku po sortowaniu optycznym wynosi 17,0 g/t, co pozwala na jej dalsze wykorzystanie jako pełnowartościowego surowca do produkcji szkła, spełniającego wymagania hut.

Claims

1. Sposób przygotowania stłuczki szklanej do sortowania optycznego, zawierającej zanieczyszczenia w postaci przeźroczystych materiałów szklano-ceramicznych, polegający na wstępnym, ręcznym oczyszczeniu i rozdrobnieniu stłuczki szklanej, rozdzieleniu jej na poszczególne frakcje ziarnowe o granulacji: 0-3 mm, 3-45 mm, > 45 mm, poddaniu właściwemu oczyszczeniu z użyciem urządzeń separujących, ewentualnie myciu oraz suszeniu przed operacją sortowania optycznego, znamienny tym, że przed operacją sortowania optycznego, stłuczkę

PL 244263 B1 7 szklaną o granulacji 3 -45 mm i o wilgotności do 5,0% wagowych wprowadza się do zamkniętej komory strumieniem o natężeniu 8,0-8,5 kg/s i suszy się, przy krzyżowym przepływie, strumieniem ogrzanego do temperatury 350-380°C powietrza, o natężeniu 6,5-7,0 m³/s i prędkości 10,0-14,5 m/s przez 0,5-1,0 s, po czym stłuczkę po wysuszeniu, o wilgotności do 0,5%, przekazuje się do sortera optycznego.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stłuczkę o granulacji 0-3 mm transportuje się za pomocą przenośników taśmowych do zewnętrznego boksu jako odpad.

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stłuczkę o granulacji > 45 mm zawraca się ponownie do wstępnego wybierania widocznych zanieczyszczeń, po czym przekazuje ją do kruszarki, a następnie przekazuje do separatora zanieczyszczeń metalicznych.