PL227570B1 - Sposób wytwarzania płyty kartonowo-gipsowej - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania płyty kartonowo-gipsowej, mającej zastosowanie w budownictwie do szybkiego wykonywania trwałych ścianek działowych o podwyższonej wytrzymałości.

Znane i powszechnie stosowane w budownictwie płyty kartonowo-gipsowe składają się z gipsowego rdzenia wykonanego z gipsu budowlanego i znajdującego się w części środkowej, który z obu stron na całej powierzchni pokryty jest kartonem o barwie jasnoszarej. Sposób użycia płyt kartonowogipsowych do budowy ścianek działowych polega na montowaniu jej całych arkuszy lub odpowiednio przyciętych fragmentów do szkieletowej konstrukcji nośnej, zbudowanej z kształtowników stalowych lub listew drewnianych za pomocą wkrętów. W przypadku użycia płyt kartonowo-gipsowych do okładania ścian lub sufitów płyty te są mocowane wkrętami bezpośrednio do okładanej powierzchni.

Ze zgłoszenia patentowego polskiego nr P.363745 znana jest płyta gipsowa powlekana w procesie wytwarzania. W tym procesie powłoki nakładane są na wilgotne płyty gipsowe przed ich wysuszeniem w piecu tak, że wnikają one w co najmniej część wierzchniej warstwy oraz do gipsowego rdzenia tej płyty. Nałożenie powłoki zwiększa wytrzymałość płyty i ewentualnie przyleganie papieru. Kompozycje powłokowe twardniejące wskutek odparowywania wody pozwalają na szybszy montaż, zaś kompozycje szybko wiążące dają bardziej trwałe wykończenie. Powłoki obydwu rodzajów można wykonywać jako lekkie dodając perlit lub poprawić ich wygląd przez dodanie pigmentów. Powlekaną płytę gipsową można mocować do konstrukcji nośnej tworząc ścianę, zaś spoiny między płytami można pokryć taśmą i wykończyć wypełnieniem do złącz o kompozycji zasadniczo podobnej do kompozycji powłoki. Otrzymana powlekana płyta gipsowa i sposób jej wytwarzania powodują poprawę wyglądu gotowego produktu i zmniejszają czas oraz koszty wytwarzania.

Inna płyta gipsowa znana jest ze zgłoszenia patentowego polskiego nr P.367181. Jest to płyta wielowarstwowa, posiadająca arkusze licowe, zawierające przypadkowo rozmieszczone nieorganiczne włókna szklane, całkowicie nasycone zaczynem gipsowym, który przechodzi przez przypadkowe prześwity między włóknami pokrywa powierzchnię płyty. Płyta ta może zawierać związek polimerowy, dodany do niestężonego gipsu, którym może być: poliakrylamid, polimetyloakrylamid, chlorek poliwinylowy, poliamid, poliheksylometyloamid adypinowy, chlorek poliwinylu, polietylen, octan celulozy, poliizobutylen, poliwęglan, polipropylen, polistyren, polichloropren, styren, butadien, kauczuk naturalny, poli-(2,6 tlenek dimetylo-pentanu), poli-(4-metylo-1-penten) i poliamid siloksanu. Wielowarstwowa płyta gipsowa może zawierać pierwszą warstwę z zewnętrzną powierzchnią mieszaniny dodatku w formie związku polimerowego i stężonego gipsu, impregnującego arkusz przypadkowo rozmieszczonych włókien nieorganicznych, w ten sposób, że rdzeń gipsowy został zamknięty między dwoma warstwami licowymi ze stężonego gipsu, połączonego ze związkiem polimerowym.

Istota sposobu wytwarzania płyty kartonowo-gipsowej według wynalazku polega na tym, że w płytkiej, prostokątnej formie o płaskim, poziomym dnie najpierw umieszcza się warstwę kartonu, kładąc ją na dnie formy, a następnie wlewa do tej formy gips budowlany, zmieszany z wodą o konsystencji gęstej śmietany do wysokości stanowiącej połowę grubości rdzenia płyty. Po stężeniu gipsu na jego powierzchni układa się siatkę o oczkach kwadratowych, wykonaną z przeplecionych drutów stalowych, trwale połączonych ze sobą w miejscach skrzyżowania, korzystnie przez zgrzewanie. Na ten układ ponownie wlewa się gips budowlany w takiej samej ilości i o takiej konsystencji, jak poprzednio, a na wierzch drugiej warstwy gipsu znowu układa się taką samą jak poprzednio warstwę kartonu i dociska ją na całej powierzchni płaską płytą dociskową. Po stężeniu drugiej warstwy gipsu, usuwa się płytę dociskową, wyjmuje płytę kartonowo-gipsową z formy i suszy ją. Gdy suszenie zostanie zakończone, płyta kartonowo-gipsowa nadaje się do montażu.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest jej prosty sposób wytwarzania.

Przedmiot wynalazku pokazany jest w przykładzie zastosowania na rysunku, na którym fig. 1 przestawia widok płyty kartonowo-gipsowej od strony przedniej po częściowym usunięciu papieru i połowy warstwy gipsu, a fig. 2 ujawnia przekrój poprzeczny płyty płaszczyzną A-A.

W płytkiej, prostokątnej formie o płaskim, poziomym dnie najpierw umieszcza się warstwę kartonu 5, o gramaturze co najmniej 400 g/m² kładąc ją na dnie formy, a następnie wlewa do tej formy gips budowlany 4, zmieszany z wodą o konsystencji gęstej śmietany do wysokości 6 mm stanowiącej połowę grubości rdzenia płyty. Po stężeniu gipsu, trwającym w warunkach normalnych 8-10 min, na jego powierzchni układa się siatkę o oczkach kwadratowych, mających długość boku 18 mm, wykonaną z przeplecionych drutów stalowych 1, 2, o średnicy 1,5 mm trwale połączonych ze sobą w miejscach skrzyżowania 3, korzystnie

PL 227 570 B1 przez zgrzewanie. Na ten układ ponownie wlewa się gips budowlany 4 w takiej samej ilości i o takiej konsystencji, jak poprzednio, a na wierzch drugiej warstwy gipsu znowu układa się warstwę kartonu 6 o takiej samej gramaturze, jak poprzednio i dociska ją na całej powierzchni płaską płytą dociskową, stosując ciśnienie 0,6-10⁵ N/m². Po stężeniu drugiej warstwy, gipsu, trwającym w warunkach normalnych 8-10 min, usuwa się płytę dociskową, wyjmuje płytę kartonowo- gipsową z formy i suszy ją w pozycji poziomej w warunkach normalnych przez 8 godz. Gdy suszenie zostanie zakończone, płyta kartonowo-gipsowa ma wytrzymałość na rozrywanie wynoszącą 9,7-104 N/m i nadaje się do montażu. Montaż ten przeprowadza się podobnie, jak w. przypadku wcześniej znanych płyt kartonowogipsowych z tym, że do cięcia płyt korzystne jest używanie szlifierki kątowej z napędem elektrycznym, zaopatrzonej w tarczę do ciecia metali i wkręcanie wkrętów mocujących płytę do konstrukcji nośnej, w pobliżu węzłów 3 siatki z drutów stalowych 1,2, znajdujących się wewnątrz płyty.

Claims (1)

1. Sposób wytwarzania płyty kartonowo-gipsowej, znamienny tym, że w płytkiej, prostokątnej formie o płaskim, poziomym dnie najpierw umieszcza się warstwę kartonu (5), o gramaturze co najmniej 400 g/m² kładąc ją na dnie formy, a następnie, wlewa do tej formy gips budowlany (4), zmieszany z wodą o konsystencji gęstej śmietany do wysokości stanowiącej połowę grubości rdzenia płyty, po czym po stężeniu gipsu, trwającym w warunkach normalnych 8-10 min, na jego powierzchni układa się siatkę o oczkach kwadratowych, wykonaną z przeplecionych drutów stalowych (1,2), trwale połączonych ze sobą w miejscach skrzyżowania (3), korzystnie przez zgrzewanie, następnie na ten układ ponownie wlewa się gips budowlany (4). w takiej samej ilości i o takiej konsystencji, jak poprzednio, a na wierzch drugiej warstwy gipsu znowu układa się warstwę kartonu (6) o takiej samej gramaturze, jak poprzednio i dociskają na całej powierzchni płaską płytą dociskową, stosując ciśnienie korzystnie 0,6 · 10⁵ N/m², po czym po stężeniu drugiej warstwy gipsu, trwającym w warunkach normalnych 8-10 min, usuwa się płytę dociskową, wyjmuje płytę kartonowo-gipsową z formy i suszy ją w pozycji poziomej w warunkach normalnych przez czas korzystnie 8 godz.