PL228631B1

PL228631B1 - Biopreparat na podłożu stałym do pielęgnacji roślin oraz sposób wytwarzania biopreparatu

Info

Publication number: PL228631B1
Application number: PL409902A
Authority: PL
Inventors: Irena Grzywa-Niksińska; Izabella Legocka; Małgorzata Machałowska; Alicja Kowiecznikow
Original assignee: Inst Chemii Przemyslowej Im Prof Ignacego Moscickiego
Priority date: 2014-10-23
Filing date: 2014-10-23
Publication date: 2018-04-30
Also published as: PL409902A1

Description

(12)OPIS PATENTOWY ₍i₉₎PL ₍u)228631 (13) B1 (21) Numer zgłoszenia: 409902 (22) Data zgłoszenia: 23.10.2014 (51) IntCI.

A01N 25/08 (2006.01) A01N 65/00 (2009.01) A01N 65/12 (2009.01) A01N 65/34 (2009.01) A01P 1/00 (2006.01) A01P 3/00 (2006.01)

Biopreparat na podłożu stałym do pielęgnacji roślin oraz sposób wytwarzania biopreparatu

	(73) Uprawniony z patentu: INSTYTUT CHEMII PRZEMYSŁOWEJ IM. PROF. IGNACEGO MOŚCICKIEGO, Warszawa, PL
(43) Zgłoszenie ogłoszono: 25.04.2016 BUP 09/16	(72) Twórca(y) wynalazku:
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:	IRENA GRZYWA-NIKSIŃSKA, Warszawa, PL IZABELLA LEGOCKA, Warszawa, PL MAŁGORZATA MACHAŁOWSKA, Warszawa, PL
30.04.2018 WUP 04/18	ALICJA KOWIECZNIKOW, Hipolitów, PL
	(74) Pełnomocnik: rzecz, pat. Jolanta Rosińska

co co co

CM

Ω.

PL 228 631 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest biopreparat na podłożu stałym o właściwościach ochronnych oraz ewentualnie odżywczych przeznaczony dla roślin oraz sposób wytwarzania biopreparatu.

W nowoczesnym rolnictwie, oprócz nawozów sztucznych i naturalnych, stosowane są również duże ilości środków ochrony roślin. Obecnie konieczne jest stosowanie do masowej produkcji żywności środków zwalczających grzyby, pleśnie, bądź szkodniki. Aktualnie stosowane środki ochrony roślin są głównie wytwarzane syntetycznie. Niestety, stosowanie ich, poza zwalczaniem szkodników, ma często niekorzystne działania uboczne. Niejednokrotnie środki takie wykazują szkodliwe działanie dla ludzi i zwierząt, powodując poważne zatrucia. Poza tym, ich ciągłe stosowanie powoduje zanieczyszczenie środowiska przez kumulację w glebie bardzo wolno degradujących się substancji toksycznych.

Stosunkowo niewielka ilość owoców i warzyw pochodzi z tzw. ekologicznych upraw, w których nie stosuje się syntetycznych środków ochrony roślin oraz nawozów sztucznych. Jest to jednak produkcja mało licząca się w globalnej produkcji żywności.

Znane jest występowanie naturalnych związków roślinnych o właściwościach ochronnych oraz odżywczych do pielęgnacji roślin, których skuteczność działania jest zbliżona do syntetycznych środków. Przykładowo obecnie stosowane są przez niektórych rolników wywary z pokrzywy do spryskiwania krzaków pomidorów. Pozwala to na uzyskanie owoców dobrze wykształconych, bez pleśni i grzybów.

Związki aktywne biologicznie występujące w roślinach dzielą się na podstawowe, które spełniają funkcje budulcowe, odżywcze, energetyczne lub zapasowe (węglowodany, tłuszcze, aminokwasy, białka, enzymy), oraz wtórne, będące produktami przemiany materii roślin (glikozydy, flawonoidy, antocyjany, olejki eteryczne, garbniki występujące w korze dębu, borówce, orzechu włoskim i szałwii, śluzy w nasionach kozieradki, lnu i podbiału, saponiny, gorycze i alkaloidy oraz fitoncydy), które są substancjami wydzielanymi przez rośliny w celu ochrony. Substancje te wykazują działanie bakteriobójcze i grzybobójcze. Do najbardziej znanych roślin zawierających takie związki należą czosnek, cebula, krwawnik, jałowiec, lawenda, sosna, mięta.

Sok z kapusty znany jest z właściwości silnie grzybobójczych i bakteriobójczych dzięki występującym w nim substancjom biologicznie aktywnym, spośród których najważniejszymi są glukozyno lany, a zwłaszcza produkty ich rozkładu - izotiocyjaniany i indole. Substancje te występują w różnych gatunkach kapusty w różnych ilościach, często jednak nieprzekraczających kilkunastu promili. Również w innych roślinach, jak na przykład w pokrzywie, substancje aktywne biologicznie występują w niewielkich ilościach. Dlatego stosowanie bezpośrednio wyciśniętego soku z kapusty, pokrzywy lub innej rośliny, bądź odpowiednio ekstraktu, jest mało skuteczne.

Do otrzymywania preparatów o skutecznym działaniu biobójczym zaleca się stosowanie produktów wielokrotnie zatężonych. Jednak wytwarzanie zatężonych preparatów z soku z roślin w wyniku odparowywania wody jest bardzo kosztowne, a przy tym z parą wodną ulatnia się również część nietrwałych substancji aktywnych.

Z polskich zgłoszeń patentowych PL 398858 oraz PL 398859 znane są sposoby wielokrotnego zagęszczania substancji aktywnych z soku kapusty metodą selektywnej sorpcji i desorpcji. W wyniku selektywnej sorpcji substancje aktywne zostają zasorbowane na powierzchni czynnej sorbentu, z którego następnie są desorbowane odpowiednim eluentem. Stosowanie takich preparatów jako środków biobójczych ma dużą zaletę, ponieważ zawierają one wydzielone selektywnie tylko te substancje aktywne, które mają działanie biobójcze i szkodnikobójcze.

Stwierdzono, że silnie zagęszczone preparaty do pielęgnacji roślin o właściwościach biobójczych i ewentualnie dodatkowo odżywczych można otrzymać sposobem znacznie prostszym w porównaniu ze znanymi metodami. Sposób według wynalazku pozwala otrzymać aktywny biologicznie produkt z pominięciem procesów desorpcji substancji czynnych z powierzchni nośnika oraz destylacji eluentów, a także uniknąć związanego z tym ryzyka utraty bardziej lotnych i nietrwałych substancji aktywnych. Ponadto, zaabsorbowanie substancji biologicznie aktywnych na stałym, nośniku umożliwia ich stopniowe uwalnianie się z nośnika na skutek zmiennej wilgotności gleby lub powietrza.

Biopreparat na podłożu stałym do pielęgnacji roślin, zawierający substancje biologicznie aktywne o właściwościach grzybobójczych i/lub bakteriobójczych i/lub szkodnikobójczych oraz ewentualnie odżywczych, według wynalazku, zawiera co najmniej 2% wagowych roślinnych substancji biologicznie aktywnych wydzielonych z liści kapusty, liści pokrzywy, liści skrzypu, liści i/lub korzenia szczodraka krokoszowego lub liści i/lub korzenia sierpika koronowatego oraz do 98% wagowych naturalnego stałego

PL 228 631 B1 mineralnego nośnika z grupy związków krzemu obejmującej ziemię krzemionkową lub glinokrzemian, także modyfikowane, lub ich mieszaninę w dowolnej proporcji.

Biopreparat według wynalazku korzystnie zawiera od 2 do 10% wagowych roślinnych substancji biologicznie aktywnych oraz od 90 do 98% wagowych naturalnego stałego mineralnego nośnika z grupy związków krzemu.

Korzystnie ziemia krzemionkowa ma wielkość ziaren od 0,1 do 1 mm.

Modyfikowaną ziemię krzemionkową korzystnie stanowi ziemia krzemionkowa modyfikowana chemicznie. Modyfikacja ziemi krzemionkowej metodami chemicznymi ma na celu polepszenie jej zdolności sorpcyjnych.

Modyfikowaną chemicznie ziemię krzemionkową korzystnie stanowi ziemia krzemionkowa modyfikowana za pomocą kwasów mineralnych. Taką ziemię krzemionkową można otrzymać np. sposobem opisanym w polskim zgłoszeniu patentowym PL 274474A2.

Korzystnie glinokrzemian ma wielkość ziaren od 300 do 500 nm.

Korzystnie glinokrzemian stanowi haloizyt, także modyfikowany. Haloizyt (glinokrzemian o strukturze Al4[Si4O10](OH)8-10H2O) jest minerałem charakteryzującym się dużą pojemnością sorpcyjną.

Modyfikowany haloizyt korzystnie stanowi haloizyt modyfikowany fizycznie i/lub chemicznie.

Haloizyt modyfikowany fizycznie stanowi haloizyt modyfikowany korzystnie termicznie, najkorzystniej w temperaturze 450°C, lub za pomocą ultradźwięków, najkorzystniej o częstotliwości 250-350 kHz przez 2-3 godziny.

Fizyczna modyfikacja haloizytu ma na celu polepszenie jego zdolności sorpcyjnych przez powstanie defektów w sieci krystalicznej. Biopreparat według wynalazku jako stały nośnik zawiera korzystnie haloizyt o trwale zmodyfikowanej strukturze krystalicznej. Haloizyt taki otrzymuje się przykładowo sposobem ujawnionym w polskim opisie patentowym PL 213655. Haloizyt modyfikowany chemicznie stanowi haloizyt modyfikowany za pomocą mocznika. Modyfikacja haloizytu mocznikiem wzmacnia efekt odżywczy preparatu. Haloizyt taki otrzymuje się przykładowo sposobem opisanym w polskim zgłoszeniu patentowym P-409737.

Biopreparat według wynalazku może posiadać jednocześnie właściwości biobójcze i odżywcze, jeżeli nośnikiem substancji biologicznie czynnych jest mineralny sorbent - pełni on funkcje odżywcze. Ponadto źródłem właściwości odżywczych biopreparatu mogą być roślinne substancje czynne, jeżeli do jego otrzymania użyto soku lub ekstraktu z roślin. Natomiast preparat posiada wyłącznie właściwości biobójcze, jeżeli do jego otrzymania użyto roślinnych substancji biologicznie aktywnych pochodzących z eluatu po procesie selektywnej sorpcji i desorpcji na sorbentach niejonowych.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania opisanego wyżej biopreparatu, zawierającego substancje biologicznie aktywne o właściwościach grzybobójczych i/lub bakteriobójczych i/lub szkodnikobójczych oraz ewentualnie odżywczych, który polega na tym, że roślinne substancje biologicznie aktywne wydzielone z liści kapusty, liści pokrzywy, liści skrzypu, liści i/lub korzenia szczodraka krokoszowego lub liści i/lub korzenia sierpika koronowatego w postaci roztworu wodnego lub wodnoorganicznego kontaktuje się ze złożem naturalnego stałego mineralnego nośnika z grupy związków krzemu obejmującej ziemię krzemionkową lub glinokrzemian, także modyfikowane, lub ich mieszaniną w dowolnej proporcji, a następnie, po odsączeniu, otrzymany produkt suszy się.

Korzystnie w roztworze wodno-organicznym roślinnych substancji biologicznie aktywnych rozpuszczalnik wodno-organiczny jest mieszaniną wody i silnie polarnego rozpuszczalnika mieszającego się z wodą o liczbie atomów węgla w cząsteczce od C1 do C3.

Jako silnie polarny rozpuszczalnik mieszający się z wodą stosuje się wybrany z grupy obejmującej metanol, etanol lub aceton.

Korzystnie stosunek objętościowy wody do rozpuszczalnika organicznego mieszającego się z wodą wynosi co najmniej 70 : 30.

Korzystnie jako roztwór wodny lub wodno-organiczny roślinnych substancji biologicznie aktywnych stosuje się roślinny sok, ewentualnie po uprzednim usunięciu z niego osadów, ekstrakt lub roztwór roślinnych substancji biologicznie aktywnych otrzymany w procesie selektywnej sorpcji i desorpcji na sorbencie niejonowym. Usuwanie osadów z soków roślinnych przeprowadza się znanymi metodami, np. filtracji, wirowania.

Kontaktowanie roztworu roślinnych substancji biologicznie czynnych ze złożem naturalnego stałego nośnika z grupy związków krzemu może być różnie realizowane.

Korzystnie jest mieszać roztwór roślinnych substancji aktywnych ze złożem nośnika, przez co najmniej 15 minut.

PL 228 631 B1

Roztwór roślinnych substancji aktywnych również korzystnie jest przepuszczać przez kolumnę lub szeregowo połączone kolumny wypełnione złożem nośnika, najkorzystniej przez dwie kolumny połączone szeregowo.

Biopreparat według wynalazku uzyskuje się przez wysuszenie i ewentualnie zmielenie końcowego produktu do postaci proszku. Powstaje produkt o barwie zdeterminowanej barwą użytego nośnika. Preparat może być stosowany na rośliny w postaci suchej lub jako zawiesina wodna.

Kinetykę uwalniania roślinnych substancji aktywnych z nośnika w czasie badano podczas przechowywania biopreparatu na powietrzu. Próbkę nośnika obsadzonego w 9,8% wagowych roślinnymi substancjami aktywnymi (wydzielonymi z kapusty w procesie selektywnej sorpcji i desorpcji na sorbencie niejonowym) poddano termograwimetrycznej analizie (TGA). Stwierdzono, że zawartość substancji aktywnych obsadzonych na nośniku (tutaj: na haloizycie) zmieniała się od 9,8% wagowych do 0,05% wagowych po 2 tygodniach. Wykazano, że biopreparat według wynalazku wykazuje działanie przedłużone w porównaniu do takiej samej ilości substancji aktywnych w zagęszczonym roztworze.

Biopreparaty według wynalazku mogą być stosowane na szeroką skalę jako nieszkodliwe dla ludzi i zwierząt środki do pielęgnacji roślin.

Wynalazek zilustrowano w przykładach.

P r z y k ł a d 1

W przykładzie użyto sok z kapusty białej uzyskany przez wyciśnięcie poszatkowanej kapusty na prasie przeznaczonej do wyciskania owoców. Sok ten po bezpośrednim wyciśnięciu był silnie mętny. W celu sklarowania sok zakwaszono kwasem mlekowym do pH 5,2, a następnie poddano wirowaniu na wirówce sedymentacyjnej stosując 6000 obrotów/min. Po wirowaniu uzyskano zupełnie klarowną ciecz o pH równym 5,0, transmitancji 67,5 (barwa w % transmitancji przy długości fali λ=600, mierzona na spektrofotometrze), zawartość suchej masy w temperaturze 120°C wynosiła 5,39% wag., zawartość popiołu 0,50% wag. Otrzymaną ciecz przepuszczano przez zestaw dwóch kolumn szklanych pracujących szeregowo. Każda kolumna wypełniona była sorbentem mineralnym - haloizytem o wielkości uziarnienia 370-390 nm, modyfikowanym termicznie w temperaturze 450°C. Klarowną ciecz przepuszczono przez dwie szklane kolumny pracujące szeregowo, wypełnione po 200 cm³ sorbentu każda. Klarowną ciecz dozowano na pierwszą kolumnę. Wyciek z kolumny pierwszej kierowano na drugą kolumnę. Przebieg procesu sorpcji kontrolowano badając wycieki z pierwszej i z drugiej kolumny na zawartość izotiocyjanianów. Ciecz przepuszczano tak długo aż w wycieku po kolumnie pracującej jako druga stwierdzono obecność substancji czynnych. Wówczas cykl sorpcji przerwano. Z kolumny pierwszej spuszczono ciecz i wysypano obsadzony nośnik. Kolumnę drugą użyto do następnego cyklu sorpcji jako pierwszą. Przez kolumny przepuszczono ogółem 540 objętości cieczy licząc na objętość sorbentu w jednej kolumnie. Następnie z obsadzonego nośnika odsączono resztki cieczy na nuczy próżniowej, po czym wysuszono go w temperaturze ok. 60°C. Po wysuszeniu uzyskano produkt w postaci miałkiego proszku o jasnobrązowej barwie, który zawierał 6,97% wagowych zasorbowanych substancji aktywnych biologicznie. Są to głównie izotiocyjaniany i indole.

Otrzymany produkt można stosować jako pielęgnacyjny preparat do roślin zwalczający pleśń, grzyby, bakterie i szkodniki. Preparat może być stosowany w postaci suchej lub jako zawiesina wodna.

P r z y k ł a d 2

W przykładzie użyto sok wyciśnięty z kapusty, taki sam jak w przykładzie 1. Przykład realizowano zgodnie z opisem z przykładu 1, z tą różnicą, że jako nośnik wypełniający kolumnę użyto ziemię krzemionkową (od Merck Sp. z o.o., o wielkości ziaren 0,1 mm), w ilości 200 cm³. Przez kolumny przepuszczono 480 objętości soku (96 litrów). Dalej postępowano identycznie jak w przykładzie 1. Po wysuszeniu uzyskano biopreparat do roślin w postaci proszku o barwie jasnobeżowej, o podobnych właściwościach jak w przykładzie 1, który zawierał 4,86% wagowych zasorbowanych substancji aktywnych, głównie izotiocyjanianów i indoli.

P r z y k ł a d 3

W przykładzie użyto wodny ekstrakt z wysuszonych liści pokrzywy uzyskany poprzez wytrząsanie ich z wodą (znana metoda stosowana przy ekstrakcji wysuszonych ziół). Ekstrakt ten zawierał 1,79% wagowych suchej masy (oznaczono w temperaturze 120°C), 0,44% wagowych popiołu, zaś pH 7,82. Ekstrakt ten, bez klarowania, przepuszczano przez zestaw dwóch kolumn szklanych, podobnie jak w przykładzie 1. Kolumny wypełnione były sorbentem mineralnym będącym mieszaniną 50% haloizytu i 50% ziemi krzemionkowej. Zastosowano haloizyt o wielkości uziarnienia 345-450 nm, poddany

PL 228 631 B1 uprzednio działaniu ultradźwięków o częstotliwości 250-350 kHz przez 2-3 godziny, oraz ziemię krzemionkową o uziarnieniu 0,30-0,75 mm, uprzednio aktywowaną 20% kwasem siarkowym w temperaturze 39,8°C przez 40 minut. Przepływ cieczy przez taką mieszaninę sorbentów jest ułatwiony, gdyż występują mniejsze opory. Przez kolumny przepuszczono 750 objętości ekstraktu w przeliczeniu na objętość sorbentu w jednej kolumnie. Po przepuszczeniu tej ilości ekstraktu stwierdzono obecność niewielkiej ilości substancji aktywnych w wycieku po kolumnie drugiej. Odłączono wówczas kolumnę pracującą jako pierwsza i wysypano z niej obsadzoną substancjami aktywnym mieszankę haloizytu i ziemi krzemionkowej. Kolumnę drugą użyto do następnego cyklu sorpcji jako pierwszą. Wysypaną z kolumny pierwszej mieszankę mineralnych sorbentów odsączono od pozostałej cieczy i wysuszono, podobnie jak w przykładzie 1. Uzyskano suchy preparat w postaci proszku o barwie jasnobeżowej z lekkim odcieniem zieleni, o zawartości aktywnych substancji 3,70% wagowych.

P r z y k ł a d 4

W przykładzie użyto wodny roztwór substancji aktywnych z kapusty białej, uzyskany ze stężonego eluatu z soku kapusty znaną metodą selektywnej sorpcji i desorpcji polegającą na przepuszczaniu soku z kapusty, uprzednio sklarowanego, przez złoże sorbentu niejonowego, a następnie, desorbowaniu substancji biologicznie czynnych ze złoża sorbentu niejonowego za pomocą alkoholu etylowego 96%. Otrzymany eluat zatężono. Zatężony eluat zawierał: sucha masa 7,59% wagowych, popiół 0%, pH 7,1.

Do szklanej zlewki o pojemności 1 litra zaopatrzonej w mieszadło mechaniczne wlano 200 cm³otrzymanego zatężonego eluatu oraz 200 cm³ wody. Do tego roztworu, podczas mieszania wsypywano 200 g haloizytu drobno zmielonego, poddanego modyfikacji chemicznej za pomocą mocznika, znanym sposobem z polskiego zgłoszenia patentowego P-409737. Całość mieszano w temperaturze pokojowej, przez 15 minut. Po tym czasie mieszadło wyłączono i odsączono na nuczy próżniowej otrzymany obsadzony sorbent. Po wysuszeniu uzyskano biopreparat o właściwościach zbliżonych do otrzymanego w przykładzie 1. Produkt zawierał 9,7% wagowych substancji biologicznie aktywnych.

P r z y k ł a d 5

W przykładzie użyto wodny ekstrakt suszonych liści pokrzywy wcześniej zagęszczony, który zawierał: sucha masa 3,5% wagowych, popiół 0,45% wagowych, pH 7,9. Roztwór ten, w ilości 200 cm³wlano do zlewki szklanej z mieszadłem, podobnie jak w przykładzie 4. Dodano 100 cm³ wody. Następnie do takiego roztworu wsypano, przy uruchomionym mieszadle, 200 g ziemi krzemionkowej (od Merck Sp z o.o., o wielkości ziaren 0,22 mm). Całość mieszano przez 25 min. Po tym czasie mieszadło zatrzymano i odsączono obsadzoną substancjami aktywnymi ziemie krzemionkową. Po wysuszeniu uzyskano preparat w postaci proszku o podobnym działaniu jak w przykładzie 1, zawierający 4,3% wagowych substancji biologicznie aktywnych.

P r z y k ł a d 6

W przykładzie użyto sok z pokrzywy uzyskany przez wyciśnięcie świeżych liści pokrzywy na prasie przeznaczonej do wyciskania soku z owoców, podobnie jak w przypadku soku z kapusty zgodnie z opisem z przykładu 1. Sok ten zawierał znacznie większe ilości substancji aktywnych niż analogiczne ilości ekstraktu wodnego. Parametry tego soku były następujące: sucha masa 3,81%, wagowych popiół 0,83% wagowych, pH 6,92. Następnie 500 cm³ tego soku wlano do zlewki szklanej o pojemności 1 litra zaopatrzonej w mieszadło mechaniczne. Podczas mieszania wsypano do soku mieszaninę 50 g haloizytu niemodyfikowanego, o wielkości uziarnienia 370-390 nm, z 50 g ziemi krzemionkowej (od Merck Sp. z o.o., o wielkości ziaren 0,1 mm). Całość mieszano w czasie 20 minut. Następnie odsączono otrzymany sorbent na nuczy próżniowej i wysuszono. Uzyskano biopreparat o silnym działaniu biobójczym, zawierający 5,02% wagowych substancji biologicznie aktywnych.

Skuteczność działania biopreparatu według wynalazku została potwierdzona doświadczalnie. W czterech jednakowych pojemnikach, bez odpływu, posadzono cztery identyczne nieukorzenione odnóżki pelargonii. Dwie spośród nich (1, 2) zasilono komercyjnie dostępnym środkiem grzybobójczym i nawozami. Pozostałe dwie (3, 4) podsypano biopreparatem według wynalazku (otrzymanego zgodnie z opisem z przykładu 1). Zaobserwowano przyspieszone kwitnienie i szybsze ukorzenienie roślin zasilanych nowym biopreparatem (3, 4). Po dwóch tygodniach na powierzchni ziemi w pojemnikach 1 i 2 zaobserwowano białą pleśń, której nie obserwowano w pojemnikach 3 i 4.

PL 228 631 B1

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Biopreparat na podłożu stałym do pielęgnacji roślin, zawierający substancje biologicznie aktywne o właściwościach grzybobójczych i/lub bakteriobójczych i/lub szkodnikobójczych oraz ewentualnie odżywczych, znamienny tym, że zawiera co najmniej 2% wagowych roślinnych substancji biologicznie aktywnych wydzielonych z liści kapusty, liści pokrzywy, liści skrzypu, liści i/lub korzenia szczodraka krokoszowego lub liści i/lub korzenia sierpika koronowatego oraz do 98% wagowych naturalnego stałego mineralnego nośnika z grupy związków krzemu obejmującej ziemię krzemionkową lub glinokrzemian, także modyfikowane, lub ich mieszaninę w dowolnej proporcji.
2. Biopreparat, według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera od 2 do 10% wagowych roślinnych substancji biologicznie aktywnych oraz od 90 do 98% wagowych naturalnego stałego mineralnego nośnika z grupy związków krzemu.
3. Biopreparat, według zastrz. 1, znamienny tym, że ziemia krzemionkowa ma wielkość ziaren od 0,1 do 1 mm.
4. Biopreparat, według zastrz. 1, znamienny tym, że modyfikowaną ziemię krzemionkową stanowi ziemia krzemionkowa modyfikowana chemicznie.
5. Biopreparat, według zastrz. 4, znamienny tym, że modyfikowaną chemicznie ziemię krzemionkową stanowi ziemia krzemionkowa modyfikowana za pomocą kwasów mineralnych.
6. Biopreparat, według zastrz. 1, znamienny tym, że glinokrzemian ma wielkość ziaren od 300 do 500 nm.
7. Biopreparat, według zastrz. 1, znamienny tym, że glinokrzemian stanowi haloizyt, także modyfikowany.
8. Biopreparat, według zastrz. 7, znamienny tym, że modyfikowany haloizyt stanowi haloizyt modyfikowany fizycznie i/lub chemicznie.
9. Biopreparat, według zastrz. 8, znamienny tym, że haloizyt modyfikowany fizycznie stanowi haloizyt modyfikowany termicznie, najkorzystniej w temperaturze 450°C.
10. Biopreparat, według zastrz. 8, znamienny tym, że haloizyt modyfikowany fizycznie stanowi haloizyt modyfikowany za pomocą ultradźwięków, najkorzystniej o częstotliwości 250-350 kHz przez 2-3 godziny.
11. Biopreparat, według zastrz. 8, znamienny tym, że haloizyt modyfikowany chemicznie stanowi haloizyt modyfikowany za pomocą mocznika.
12. Sposób wytwarzania biopreparatu na podłożu stałym do pielęgnacji roślin, określonego w zastrz. od 1 do 11, znamienny tym, że roślinne substancje biologicznie aktywne wydzielone z liści kapusty, liści pokrzywy, liści skrzypu, liści i/lub korzenia szczodraka krokoszowego lub liści i/lub korzenia sierpika koronowatego w postaci roztworu wodnego lub wodno-organicznego kontaktuje się ze złożem naturalnego stałego mineralnego nośnika z grupy związków krzemu obejmującej ziemię krzemionkową lub glinokrzemian, także modyfikowane, lub ich mieszaniną w dowolnej proporcji, a następnie, po odsączeniu, otrzymany produkt suszy się.
13. Sposób, według zastrz. 12, znamienny tym, że w roztworze wodno-organicznym roślinnych substancji biologicznie aktywnych rozpuszczalnik wodno-organiczny jest mieszaniną wody i silnie polarnego rozpuszczalnika mieszającego się z wodą o liczbie atomów węgla w cząsteczce od C1 do C3.
14. Sposób, według zastrz. 13, znamienny tym, że jako silnie polarny rozpuszczalnik mieszający się z wodą stosuje się wybrany z grupy obejmującej metanol, etanol lub aceton.
15. Sposób, według zastrz. od 12 do 14, znamienny tym, że stosunek objętościowy wody do rozpuszczalnika organicznego mieszającego się z wodą wynosi co najmniej 70 : 30.
16. Sposób, według zastrz. 12, znamienny tym, że jako roztwór wodny lub wodno-organiczny roślinnych substancji biologicznie aktywnych stosuje się roślinny sok, ewentualnie po uprzednim usunięciu z niego osadów, ekstrakt lub roztwór roślinnych substancji biologicznie aktywnych otrzymany w procesie selektywnej sorpcji i desorpcji na sorbencie niejonowym.
17. Sposób, według zastrz. 12, znamienny tym, że roztwór roślinnych substancji aktywnych miesza się ze złożem nośnika, przez co najmniej 15 minut.
18. Sposób, według zastrz. 12, znamienny tym, że roztwór roślinnych substancji aktywnych przepuszcza się przez kolumnę lub szeregowo połączone kolumny wypełnione złożem nośnika, najkorzystniej przez dwie kolumny połączone szeregowo.