PL228866B1 - Przegub homokinetyczny - Google Patents

Abstract

Przegub homokinetyczny charakteryzuje się tym, że składa się z dwóch tarcz (1 i 2), osadzonych na wałach (3 i 4), a wewnątrz tarcz (1 i 2) wycięte są rowki w kształcie łuku, którego środek znajduje się w osi wału. W rowkach tarczy (1) poruszają się co najmniej trzy pierścienie (5, 6, 7), a w rowkach tarczy (2) co najmniej trzy pierścienie (8, 9, 10), przy czym pierścienie (5, 6, 7, 8, 9, 10) stanowią łuk o kącie 180 stopni i są zakończone otworami do mocowania przegubowego sworzni (11, 12, 13). Sworznie (11, 12, 13) zestawiają w pary dwa pierścienie z przeciwległych tarcz i mają otwór w płaszczyźnie wzdłużnej w środku długości, na którym są osadzone na jednym sworzniu ustalającym (14). Każdy rowek tarcz (1 i 2) ma inny wymiar łuku, w celu uniknięcia kolizji między poruszającymi się w rowkach pierścieniami. Sworzeń (11) zestawia pierścienie (5 i 6), sworzeń (12) zestawia pierścienie (7 i 8), sworzeń (13) zestawia pierścienie (9 i 10). W położeniu równoległym wałów (3 i 4) tylko jedna para pierścieni ustawiona jest w płaszczyźnie.

Description

(21) Numer zgłoszenia: 413280 (22) Data zgłoszenia: 27.07.2015 (51) Int.CI.

F16D 3/27 (2006.01)

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (54)

Przegub homokinetyczny

	(73) Uprawniony z patentu:
	UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI
(43) Zgłoszenie ogłoszono:	W OLSZTYNIE, Olsztyn, PL
30.01.2017 BUP 03/17	(72) Twórca(y) wynalazku:
	JERZY DOMAŃSKI, Olsztyn, PL
(45) O udzieleniu patentu ogłoszono:
30.05.2018 WUP 05/18	(74) Pełnomocnik:
	rzecz, pat. Izabella Raniszewska

co co co co

CM

CM

Ω.

PL 228 866 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest przegub homokinetyczny, który służy do przenoszenia napędu między osiami o zmiennym kącie odchylenia, np. w napędach przednich kół samochodu.

Znany jest przegub Birfielda, który składa się z wewnętrznej piasty kulistej, osadzonej wielowypustowo na jednym z łączonych wałów, zewnętrznej czaszy kulistej, sześciu kul stalowych umieszczonych w sześciu południkowo rozmieszczonych rowkach wykonanych w kulistej wnęce czaszy i kulistej wypukłości piasty oraz koszyka, który odpowiednio środkuje piastę i czaszę oraz utrzymuje kule przegubu w prawidłowych ustawieniach w rowkach.

Prędkość kątowa dwóch łączonych wałów jest taka sama ze względu na odpowiednie ukształtowanie prowadnic, dzięki którym kule przegubu samoczynnie ustawiają się w płaszczyźnie homokinetycznej. Maksymalny kąt wychylenia wałów czynnego i biernego wynosi do 50 stopni.

Według wynalazku przegub składa się z dwóch tarcz osadzonych na wałach. Wewnątrz tarcz wycięte są rowki w kształcie łuku, którego środek znajduje się w osi wału, a w rowkach tarczy poruszają się co najmniej 3 pierścienie w każdej z tarczy. Każdy rowek w tarczy ma inny wymiar łuku w celu uniknięcia kolizji między poruszającymi się w rowkach pierścieniami. Pierścienie stanowią łuk o kącie 180 stopni i są zakończone otworami do mocowania przegubowego sworzni. Sworznie zestawiają w pary dwa pierścienie z przeciwległych tarcz. Wszystkie sworznie zestawiające pierścienie w środku swojej długości osadzone są na jednym sworzniu ustalającym. W przypadku ustawienia łączon ych wałów równolegle tylko jedna para pierścieni tworzy płaszczyznę.

Zaletą przegubu jest uzyskanie przenoszenia momentu przy kącie odchylenia osi wałów czynnego i biernego do 80 stopni.

Przedmiot wynalazku został pokazany na rysunkach, na których fig. 1 pokazuje przegub w schemacie ogólnym, a na fig. 2 pokazany jest schemat ustawienia trzech par pierścieni w rzutach w trzech płaszczyznach przechodzących przez oś wałów, gdzie każda z płaszczyzn jest obrócona o 120 stopni do poprzedniej.

Przegub składa się z dwóch tarcz 1 i 2 osadzonych na wałach 3 i 4. Wewnątrz tarcz 1 i 2 wycięte są rowki w kształcie łuku, którego środek znajduje się w osi wału. W rowkach tarczy 1 poruszają się pierścienie 5, 6, 7, a w rowkach tarczy 2 pierścienie 8, 9, 10. Każdy rowek ma inny wymiar łuku w celu uniknięcia kolizji między poruszającymi się w rowkach pierścieniami. Pierścienie 5, 6, 7, 8, 9, 10 stanowią łuk o kącie 180 stopni i są zakończone otworami do mocowania przegubowego sworzni 11, 12, 13. Sworznie 11, 12, 13 zestawiają w pary dwa pierścienie z przeciwległych tarcz. Sworzeń 11 zestawia pierścienie 5 i 6, sworzeń 12 zestawia pierścienie 7 i 8, sworzeń 13 zestawia pierścienie 9 i 10.

Wszystkie sworznie mają otwór w płaszczyźnie wzdłużnej w środku długości, na którym są osadzone na jednym sworzniu ustalającym 14. Dodatkowe elementy mocujące 15 i 16 utrzymują pierścienie w rowkach i umożliwiają wyjęcie pierścieni z tarcz w trakcie demontażu.

Działanie przegubu jest następujące:

Napęd wprowadzany jest na wał 3, na którym osadzona jest tarcza 1. W wyniku obrotu tarczy 1 obracają się pierścienie 5, 7 i 9 osadzone w rowkach w tarczy 1. Ruch obrotowy pierścieni 5, 7 i 9 wywołuje ruch obrotowy sworzni 11, 12 i 13 oraz połączonych pierścieni 6, 8 i 10. Pierścienie 6, 8 i 10 osadzone są w tarczy 2 i ich obrót wywołuje ruch obrotowy tarczy 2. Tarcza 2 osadzona jest na wale 4, zatem ruch obrotowy tarczy 2 wywołuje ruch obrotowy wału 4. Ze względu na kąt odchylenia osi wałów 3 i 4 pierścienie 5, 7 i 9 wykonują ruch ślizgowy w rowkach w tarczy 1 a pierścienie 6, 8 i 10 wykonują ruch ślizgowy w rowkach tarczy 2. Sworzeń ustalający 14 powoduje że sworznie 11, 12 i 13 i ustawione są w jednej płaszczyźnie.

W przypadku ustawienia równoległego wałów 3 i 4 tylko jedna para pierścieni ustawiona jest w jednej płaszczyźnie, co pokazano na fig. 2. Takie ustawienie pierścieni zapobiega zejściu sworzni 11, 12 i 13 z płaszczyzny homokinetycznej.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przegub homokinetyczny, znamienny tym, że składa się z dwóch tarcz (1) i (2) osadzonych na wałach (3) i (4), a wewnątrz tarcz (1) i (2) wycięte są rowki w kształcie łuku, którego środek znajduje się w osi wału, natomiast w rowkach tarczy (1) poruszają się co najmniej trzy pierścienie (5), (6), (7), a w rowkach tarczy (2) co najmniej trzy pierścienie (8), (9), (10), przy czym pierścienie (5), (6), (7), (8), (9, (10) stanowią łuk o kącie 180 stopni i są zakończone otworami

   PL 228 866 Β1 do mocowania przegubowego sworzni (11), (12), (13), natomiast sworznie (11), (12), (13) zestawiają w pary dwa pierścienie z przeciwległych tarcz i mają otwór w płaszczyźnie wzdłużnej w środku długości, na którym są osadzone na jednym sworzniu ustalającym (14).
2. 2. Przegub homokinetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy rowek tarcz (1) i (2) ma inny wymiar łuku w celu uniknięcia kolizji między poruszającymi się w rowkach pierścieniami.
3. 3. Przegub homokinetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że sworzeń (11) zestawia pierścienie (5) i (6), sworzeń (12) zestawia pierścienie (7) i (8), sworzeń (13) zestawia pierścienie (9) i (10).
4. 4. Przegub homokinetyczny według zastrz. 1, znamienny tym, że w położeniu równoległym wałów (3) i (4) tylko jedna para pierścieni ustawiona jest w jednej płaszczyźnie.

   Rysunki