PL229599B1 - Obudowa układu elektronicznego - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy obudowy (1) układu elektronicznego w kształcie bryły przestrzennej, będącej odpowiednio przyciętym i dogiętym płaskim kawałkiem blachy, zawierającym przynajmniej jedną krawędź, zwłaszcza obudowy układu elektronicznego, zwłaszcza w kształcie prostopadłościanu, zawierającej źródło światła, składającej się z dwóch części stanowiących pokrywę (10) i oprawę oświetleniową, charakteryzującej się tym, że przynajmniej jedna krawędź obudowy (1) jest perforowaną krawędzią zgięciową (12), co umożliwia jej swobodne zginanie. Wynalazek także dotyczy sposobu wytwarzania obudowy (1) układu elektronicznego według wynalazku charakteryzującego się tym, że płaski kawałek blachy przycina się do odpowiedniego kształtu, następnie w miejscu późniejszych krawędzi zgięciowych (12) wykonuje się perforację, następnie wykonuje się gięcie blachy w miejscach perforacji.

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy obudowy układu elektronicznego, zwłaszcza obudowy składającej się z dwóch części stanowiących pokrywę i oprawę dodatkowo zawierających źródło światła.

W stanie techniki znanych jest bardzo wiele konstrukcji obudów układów elektronicznych. Wciąż jednak poszukuje się jednak takich konstrukcji i sposobów ich wytwarzania, które będą zapewniały możliwe wysoką funkcjonalność obudowy układu elektronicznego przy jednoczesnej prostocie jego konstrukcji, co przekłada się także na obniżenie kosztów ich produkcji.

Na przykład z polskiego opisu zgłoszenia patentowego PL 404627A znana jest obudowa z kasetą dla urządzeń elektronicznych, która jest wykonana z blachy i ma boczne ścianki i kształt prostopadłościanu otwartego z przodu i z tylu, która charakteryzująca się tym, że boczne ścianki obudowy mają nacięcia w kształcie litery U otaczające odginalne elementy podgięte do wnętrza, a korpus kasety ma górne wycięcie o szerokości przelotowego otworu czołowego, i rozciągające się od płyty przedniej i przechodzące z tyłu w tylne wycięcie w ściance tylnej, którego górna krawędź leży na poziomie dolnej krawędzi przelotowego otworu czołowego, a po osadzeniu w obudowie wsuwalnej kasety z płytą przednią opierającą się tylną powierzchnią o przednie krawędzie obudowy, odginalne elementy obudowy naciskają na wsuwalną kasetę i/lub korpus urządzenia elektronicznego.

Z szeregu dokumentów w stanie techniki np. PL 327178 A1, DE 29509557 U1, WO 2004107374 A2 oraz PL 122932 U1, znane są obudowy urządzeń elektroenergetycznych, które wykonywane są z jednego kawałka blachy, a przynajmniej jedna krawędź obudowy jest krawędzią zgięciową. W szczególności z PL 122932 U1 znana jest szafka do instalacji grzewczych posiadająca ściankę tylną integralną ze ścianką górną i ściankami bocznymi za pomocą mostków perforacji w postaci wycięć ma wszystkie ścianki wykonane z jednego rozkroju arkusza blachy, a mostki perforacji pomiędzy ściankami umożliwiają ręczne zaginanie ścianek bez użycia dodatkowego przyrządu lub maszyny.

Celem rozwiązania według wynalazku jest opracowanie nowej konstrukcji obudowy układu elektronicznego, zwłaszcza układu złożonego z pokrywy i oprawy zawierających dodatkowo źródło światła, której konstrukcja jest łatwa do wytworzenia oraz w której używa się minimum elementów łącznikowych, takich jak śruby. W wyniku przeprowadzonych badań nieoczekiwanie okazało się, że dzięki wykonaniu perforacji w arkuszu blachy w wybranych miejscach stanowiących następnie - po jej odpowiednim wygięciu - krawędzie gotowej obudowy, uzyskano nieoczekiwane efekty funkcjonalne produktu w postaci możliwości montażu całości obudowy bez dodatkowych łączników takich, jak np. śruby. W otrzymanej konstrukcji wszystkie elementy łączone są ze sobą na zasadzie docisku lub zatrzasków wykonanych przez odpowiednie perforacje, otwory i wygięcia blachy.

Przedmiotem wynalazku jest obudowa układu elektronicznego w kształcie bryły przestrzennej będącej odpowiednio przyciętym i dogiętym płaskim kawałkiem blachy zawierającym przynajmniej jedną krawędź będącą krawędzią zgięciową, zwłaszcza obudowa układu elektronicznego w kształcie prostopadłościanu zawierająca źródło światła składająca się z dwóch części stanowiących pokrywę i oprawę oświetleniową, przy czym pokrywa zawiera ścianę tylną, ściany boczne oraz ściany wewnętrzne charakteryzująca się tym, że przynajmniej jedna krawędź zgięciową obudowy jest perforowana i znajduje się na łączeniu ściany bocznej ze ścianą wewnętrzną.

Korzystnie, gdy ściana wewnętrzna oraz ściana tylna posiada dodatkowe zagięcie blachy, które nachodzą na siebie i jedna ze z tych ścian jest wyposażona w otwór, a druga w wgłębienie, które nachodzą na siebie wzajemnie tworząc zatrzask.

Korzystnie, gdy ściana wewnętrzna oraz ściana tylna posiada dodatkowe zagięcie blachy, które nachodzą na siebie i jedna ze z tych ścian jest wyposażona w otwór, a druga w wgłębienie, które nachodzą na siebie wzajemnie tworząc zatrzask.

Korzystnie, gdy oprawa stanowi bryłę przestrzenną pasującą kształtem do pokrywy, zwłaszcza o kształcie prostopadłościanu bez jednej ściany będącej ścianą wewnętrzną.

Korzystnie, gdy przynajmniej jedna ze ścian bocznych oprawy wyposażona jest w wgłębienie do mocowania pokrywy o U-kształtnym przekroju poprzecznym pasujące kształtem do otwór do mocowania pokrywy znajdującego się w ścianie bocznej pokrywy.

Korzystnie, gdy oprawa zawiera gniazdo montażowe układów soczewek i/lub elementów świetlnych.

Korzystnie, gdy oprawa wyposażona jest w poprzeczkę rozporową, która dociska od wewnątrz zagięte na zakładkę ściany boczne oprawy i/lub dociska także element świetlny do oprawy.

PL 229 599 B1

Korzystnie, gdy oprawa ma tak przycięte ściany boczne, że po ich dodatkowym zagięciu poszczególne boki nachodzą na siebie tworząc naroże.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że dzięki perforacji na wybranej krawędzi, możliwe jest jej łatwe doginanie, bez użycia dużej siły i dodatkowych wyspecjalizowanych urządzeń. Bardzo istotne jest, że całość obudowy można wykonać z jednego fragmentu blachy i wszystkie elementy układu elektronicznego można umieścić w obudowie bez konieczności stosowania żadnych dodatkowych elementów montażowych, takich jak: śruby, nity, etc.

Budowa obudowy według wynalazku pozwala na przyspieszenie produkcji oraz uproszenie cyklu produkcyjnego przez eliminację urządzeń stosowanych w stanie techniki do mocowania elementów takich jak: układy scalone lub baterie.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach realizacji nie ograniczając jego zakresu oraz na rysunku, na którym:

fig. 1 jest rzutem aksonometrycznym na obudowę w kształcie prostopadłościanu stanowiącej pokrywę układu świetlnego;

fig. 2 i 3 są widokiem z dwóch boków na obudowę stanowiącą pokrywę układu świetlnego; fig. 4 jest rzutem aksonometrycznym na obudowę w kształcie prostopadłościanu stanowiącej pokrywę układu świetlnego, na którym uwidoczniono zatrzask;

fig. 5 jest rzutem złożeniowym obudowy stanowiącej pokrywę wraz elementami świetlnym i oprawą;

fig. 6 i 7 są to rzuty aksonometryczne obudowy stanowiącej oprawę układu świetlnego z odpowiednio: rozwiniętymi ścianami bocznymi oraz zawiniętymi ścianami bocznymi; fig. 8 jest przekrojem poprzecznym przez obudowę składającą się z oprawy i pokrywy układu świetlnego.

W przykładzie wykonania, obudowę 1 układu elektronicznego stanowi oprawa oświetleniowa zawierająca możliwość zainstalowania źródła światła. Obudowa 1 jest w kształcie prostopadłościanu, który powstaje przez odpowiednio przycięcie i dogięcie płaskiego kawałka blachy. Obudowa 1 w przykładzie składa się dwóch części: pokrywy 10 i oprawy 40.

Na fig. 1 pokrywę 10, która zawiera wiele krawędzi 11, przy czym tylko jedna jej krawędź jest perforowaną krawędzią zgięciową 12, co umożliwia jej swobodne zginanie. Dzięki zastosowaniu perforacji zgięcie można wykonać nawet manualnie, bez użycia żadnych dodatkowych maszyn. W przykładzie wykonania, pokrywa 10 zawiera ścianę tylną 13, ściany boczne 14 oraz ściany wewnętrzne 15, 16, pokrywa 10 układu elektronicznego w przykładzie wykonania posiada perforowaną krawędź zgięciową 12 znajduje się pomiędzy ścianą boczną 14, a ścianą wewnętrzną 15. Jest oczywiste dla znawcy w tej dziedzinie, że pokrywa 10 układu elektronicznego według wynalazku może mieć inne kształty niż prostopadłościan.

Ściana wewnętrza 16 pokrywy 10 w przykładzie wykonania posiada uchwyt 17 - zilustrowany na fig. 1 oraz fig. 2 - stanowiący wydłużone wgłębienie o U-kształtnym przekroju poprzecznym, położone równoległe do dolanej krawędzi 11 pokrywy 10. Uchwyt 17 służy do otrzymywania w nieruchomej pozycji baterii 18. Dodatkowo obudowa 1 posiada dwa otwory mocujące 18, przy pomocy których dokręca się pokrywę 10 do ściany lub sufitu.

Na fig. 4 zilustrowano zatrzask 30, który powstaje dzięki dodatkowym zagięciom blachy 20 stanowiącej ścianę wewnętrzną 15 oraz ścianę tylną 13, które to ściany są płaszczyznami położonymi w stosunku do siebie równolegle, przy czym ww. dodatkowe zagięcie nachodzą na siebie i jedna ze zgiętych ścian jest wyposażona w otwór, a druga w wgłębienie, które nachodzą na siebie. W komorze utworzonej przez ruchomą ścianę wewnętrzną 15 dzięki perforowanej krawędzi zgięciowej 12 i dodatkowym zgięciom tej ściany i wygięciu ściany tylnej 13, można umieścić różne elementy układu elektronicznego, takie jak na przykład: płytkę z układem scalonym lub baterię. Dla znawcy w tej dziedzinie techniki jest oczywiste, że tego typu komora zamykana na zatrzask 30 może mieć różny kształt w zależności od przeprowadzonych zgięć i perforacji na arkuszu blachy stanowiącej materiał roboczy.

Obudowa 1 układu elektronicznego w innym przykładzie wykonania stanowi oprawę 40 kształtem odpowiadającą pokrywie 10 , co zilustrowano na fig. 5. W tym przypadku oprawa 40 jest także w kształcie prostopadłościanu, która posiada 4 perforowane krawędzie zgięciowe oprawy 44, co ilustrują fig. 6 i 7. Oprawa 40 w przykładzie wykonania posiada dwa wgłębienia na przeciwległych zagięciach ścian bocznych 45 oprawy 40, które pasują kształtem do otworów do mocowania oprawy 20 usytułowanych na ścianach bocznych 14 obudowy 1. Dzięki nim jest możliwość trwałego lecz rozłącznego połączenia oprawy 40 z pokrywą 10 - co zilustrowano na fig. 8 - bez użycia jakichkolwiek dodatkowych środków

PL 229 599 B1 montażowych w postaci np. śrub czy nitów. Dla znawcy w tej dziedzinie techniki jest oczywiste, że liczba i umiejscowienie elementów mocujących jest dowolne i uzależnione od funkcjonalności obudowy 1.

W innej wersji przykładu wykonania oprawa 40 zawiera gniazdo montażowe 41 dla układów soczewek i/lub elementów świetlnych 42. Dodatkowo, oprawa 40 jest też wyposażona w poprzeczkę rozporową 43, która dociska od wewnątrz zagięte na zakładkę ściany boczne oprawy 45, tworząc naroże 46.

W przykładzie wykonania sposób wytwarzania obudowy 1 układu elektronicznego obejmuje następujące etapy:

a) płaski kawałek blachy przycina się do odpowiedniego kształtu;

b) następnie w miejscu późniejszych krawędzi zgięciowych 12, 44 wykonuje się perforację;

c) w kolejnym korku dokonuje się wstępnego gięcia w miejscach bez perforacji tworząc krawędzie 11 lub/i wycina się odpowiednie otwory 19, 20 lub/i wykonuje się odpowiednie dodatkowe zgięcia 30 lub/i wgłębienia 17, 47;

d) w przypadku obudowy z przykładu wykonania, przed gięciem blachy w miejscach perforacji, umieszcza się na ścianie tylnej 13 różne elementy funkcjonalne układu elektronicznego;

e) na koniec wykonuje się gięcie blachy w miejscach perforacji.

Lista oznaczeń:

- obudowa

- pokrywa

- krawędź

- perforowana krawędź zgięciowa pokrywy

- ściana tylna

- ściany boczne pokrywy 15,16 - ściana wewnętrzna

- uchwyt baterii (wgłębienie)

- bateria

- otwór montażowy

- otwór do mocowania oprawy 30- dodatkowe zagięcie

- zatrzask

- oprawa

- gniazdo montażowe

- element świetlny

- poprzeczka rozporowa

- perforowana krawędź zgięciowa oprawy

- ściany boczne oprawy

- naroże

- wgłębienie do mocowania pokrywy

Claims (8)

1. Obudowa układu elektronicznego w kształcie bryły przestrzennej będącej odpowiednio przyciętym i dogiętym płaskim kawałkiem blachy zawierającym przynajmniej jedną krawędź będącą krawędzią zgięciową, zwłaszcza obudowa układu elektronicznego w kształcie prostopadłościanu zawierająca źródło światła składająca się z dwóch części stanowiących pokrywę i oprawę oświetleniową, przy czym pokrywa zawiera ścianę tylną, ściany boczne oraz ściany wewnętrzne, znamienna tym, że przynajmniej jedna krawędź zgięciową (12) obudowy (1) jest perforowana i znajduje się na łączeniu ściany bocznej (14) ze ścianą wewnętrzną (15).

2. Obudowa (1) układu elektronicznego według zastrz. 1, znamienna tym, że ściana wewnętrza (16) zawiera uchwyt (17) baterii (18) stanowiący wydłużone wgłębienie o U-kształtnym przekroju poprzecznym, położone równoległe do dolanej krawędzi (11) pokrywy (10).

3. Obudowa (1) układu elektronicznego według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że ściana wewnętrzna (15) oraz ściana tylna (13) posiada dodatkowe zagięcie blachy (20), które nachodzą

PL 229 599 Β1 na siebie i jedna ze z tych ścian jest wyposażona w otwór, a druga w wgłębienie, które nachodzą na siebie wzajemnie tworząc zatrzask (30).

4. Obudowa (1) układu elektronicznego według zastrz. 1, znamienna tym, że oprawa (40) stanowi bryłę przestrzenną pasującą kształtem do pokrywy (10), zwłaszcza o kształcie prostopadłościanu bez jednej ściany będącej ścianą wewnętrzną.

5. Obudowa (1) układu elektronicznego według zastrz. 1, znamienna tym, że przynajmniej jedna ze ścian bocznych (14) oprawy (40) wyposażona jest w wgłębienie do mocowania (47) pokrywy (10) o U-kształtnym przekroju poprzecznym pasujące kształtem do otworu do mocowania pokrywy (20) znajdującego się w ścianie bocznej (14) pokrywy (10).

6. Obudowa (1) układu elektronicznego według zastrz. 1, znamienna tym, że oprawa (40) zawiera gniazdo montażowe (41) układów soczewek i/lub elementów świetlnych (42).

7. Obudowa (1) układu elektronicznego według zastrz. 1, znamienna tym, że oprawa (40) wyposażona jest w poprzeczkę rozporową (43), która dociska od wewnątrz zagięte na zakładkę ściany boczne oprawy (45) i/lub dociska także element świetlny (42) do oprawy (40).

8. Obudowa (1) układu elektronicznego według zastrz. 1, znamienna tym, że oprawa (40) ma tak przycięte ściany boczne (45), że po ich dodatkowym zagięciu poszczególne boki nachodzą na siebie tworząc naroże (46).