PL230679B1 - Masa samopoziomujaca - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest masa samopoziomujaca... mająca zastosowanie m.in. jako jastrychy samorozlewne w postaci suchych mieszanek na bazie cementu portlandzkiego lub na bazie cementu glinowego, jak również do szpachlówek. Masa samopoziomujaca zawierająca cement, cement glinowy, gips, wapno, kruszywo, wypełniacz węglanowy, opóźniacze czasu wiązania, kwas winowy i glukonian sodu, charakteryzuje się tym, że do masy dodaje się 1-2% korzystnie 1,4% w stosunku do całej masy dodatku, który stanowi: 86,4% estru kwasu octowego, 8% eteru monometylowego glikolu polietylenu, 5% odpieniacza silikonowego, 0,6% zagęstnika.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest masa samopoziomująca, mająca zastosowanie m.in. jako jastrychy samorozlewne w postaci suchych mieszanek na bazie cementu portlandzkiego na bazie cementu glinowego, jak również do szpachlówek.

Masy samorozlewne, popularnie nazywane samopoziomującymi, to produkowane fabrycznie suche mieszanki. Ich podstawowym składnikiem są anhydryt (bezwodny suchy siarczan wapnia) lub cementy z wypełniaczami mineralnymi, dodatkami, a niekiedy domieszkami włókien wzmacniających.

Masy samopoziomujące, zwane również masami samorozlewalnymi czy też podkładami samopoziomującymi, w zależności od tego pod jaki typ posadzki są wylewane, mają różny skład.

Głównym składnikiem mas samorozlewających, w zależności od ich przeznaczenia są: anhydryt (czyli bezwodny suchy siarczan wapnia) lub cement (mieszanka cementu wzbogacona o mineralne wypełniacze lub włókna wzmacniająco-wypełniające). Mieszanki samopoziomujące, których bazowym składnikiem jest cement wylewa się wtedy, gdy spodziewa się dużego natężenia ruchu lub ciężaru (sale użytku publicznego, hale przemysłowe, hale magazynowe itp.), z kolei tam, gdzie nie spodziewamy się dużego natężenia ruchu czy ciężaru posadzkę pokrywa się masą, której głównym składnikiem jest anhydryt. W przeciwieństwie do masy z cementem (gdzie kłaść należy stosunkowo cienką warstwę), masę anhydrytową należy położyć, a w zasadzie wylać grubą warstwą.

Znane są masy żywiczne, które służą jako wykonanie wierzchniej warstwy podłogowej zastępującej inne pokrycia powierzchni. Są one wykonywane na bazie żywic syntetycznych. Substancje te mają bardzo dobrą przyczepność do podłoża betonowego oraz wysoką wytrzymałość i odporność na ścieranie oraz działanie substancji chemicznych. Bardzo szybko twardnieją i można je dobrowolnie barwić. Są niezwykle łatwe do czyszczenia.

Znane dotychczas masy posadzkowe wykonywane są według dwóch technologii. W jednej z nich wykonuje się zaprawę cementową o konsystencji plastycznej lub półciekłej, którą rozprowadza się na przygotowanym podłożu i zaciera za pomocą drewnianych listew i pac, a głównymi składnikami takiej masy są cement portlandzki, piasek, woda. Inna technologia wykonywania mas posadzkowych oparta jest na fabrycznym przygotowaniu suchej zaprawy. Zaprawy te na placu budowy zarabiane są z wodą: prowadziło to do uzyskiwania masy o bardzo dużej ciekłości. Ze względu na dużą ciekłość, mieszanki te mają zdolność samopoziomowania, co eliminuje pracochłonny proces zacierania nierówności powierzchni. Do mas posadzkowych tego typu należą samopoziomujące masy anhydrytowe oraz masy gipsowo-krzemianowe. Wadami tych mas posadzkowych są: niewielkie wytrzymałości początkowe podkładów cementowych i anhydrytowych uniemożliwiające przez długi okres czasu dalsze prace wykończeniowe na obiekcie, pojawienie się pylącej warstwy mleczka cementowego na powierzchniach wykonanych z zapraw cementowych o konsystencji ciekłej, powodującego częste awarie wykonanych posadzek przez odspojenie się gotowych warstw okładzinowych takich jak płytki PCW, mozaika parkietowa, parkiet, znaczne zmiany liniowe gotowych podkładów prowadzące do powstawania rys i spękań skurczowych, znaczna pracochłonność robót związanych z wykonywaniem podkładów podłogowych z uwagi na konieczność ręcznego rozprowadzania, poziomowania i zacierania posadzki wykonanej z zaprawy cementowej, trudności w zapewnieniu równości i poziomu podkładu wykonanego w sposób tradycyjny, co powoduje powstawanie nierównych podłóg o znacznym odchyleniu od poziomu, brak odporności na działanie wody podkładów wykonanych z mas anhydrytowych.

Celem wynalazku jest usunięcie powyższych niedogodności przez opracowanie składu samopoziomującej masy posadzkowej, która umożliwia uzyskanie podkładów o minimalnych zmianach liniowych, minimalnych odchyleniach od poziomu, szybkim przyroście wytrzymałości początkowej oraz wysokich wytrzymałościach końcowych.

Istotą wynalazku jest masa samopoziomująca zawierająca cement, cement glinowy, gips, wapno, kruszywo, wypełniacz węglanowy, opóźniacze czasu wiązania, kwas winowy i glukomian sodu, charakteryzująca się tym, że do masy dodaje się 1-2% korzystnie 1,4% w stosunku do całej masy dodatku, który stanowi 86,4% ester etenylowy kwasu octowego, 8% eter monometylowy glikolu polietylenowego, 5% odpieniacza silikonowego, 0,6% zagęstnika.

Korzystnym jest, gdy odpieniaczem jest poliorganosiloksan.

Także korzystnym jest, gdy zagęstnikiem jest guma diutanowa.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty technicznoużytkowe: masa według wynalazku charakteryzuje się bardzo dobrymi właściwościami samopoziomuPL 230 679 B1 jącymi, co gwarantuje uzyskanie równej powierzchni posadzki bez pylącego nalotu, wysokimi wytrzymałościami mechanicznymi po krótkich okresach dojrzewania oraz gwarantuje uzyskanie powierzchni zapewniającej dobrą przyczepność materiałów wykończeniowych do tego podłoża.

Ponadto masa według wynalazku cechuje się minimalnymi zmianami liniowymi , co eliminuje problem powstawania spękań i rys skurczowych oraz wysoką wytrzymałość końcową na zginanie i ściskanie oraz wysoką odpornością na rozmakanie.

Dodatek do masy samopoziomującej stanowi:

- ester etenylowy kwasu octowego charakteryzujący się temperaturą topnienia/krzepnięcia - 85-90°C, temperaturą zapłonu > 200°C, gęstością względną - 0.95, gęstością nasypową: 500 kg/m³ (20°C), rozpuszczalnością w wodzie: ulega dyspersji, nierozpuszczalnością w tłuszczach, ze względu na budowę cząsteczki nie posiada właściwości utleniających, substancja jest trudnozapalna. Ester etenylowy kwasu octowego ma na celu poprawienie właściwości mechanicznych gotowego wyrobu, a zwłaszcza wytrzymałości mechanicznej na zginanie i odrywanie. Poprawia również wytrzymałość na ścieranie, przy jednoczesnym ograniczeniu wodożądności wyrobu;

- eter monometylowy glikolu polietylenowego, jest to środek uplastyczniający redukuje ilość wody zarobowej, co zwiększa wytrzymałości mechaniczne. Zmniejsza zmiany liniowe „skurcz” spowodowane odparowaniem nadmiaru wody;

- kwas metakrylowy charakteryzuje się nietoksycznością, jest niepalny;

- silikonowy odpieniacz skład: poliorganosiloksan, nieorganiczna sól i środki powierzchniowo czynne. Odpieniacz zapobiega powstawaniu nadmiernemu napowietrzeniu wyrobu podczas mieszania. Nadmiar pęcherzy powietrza w gotowym wyrobie powoduje obniżanie wytrzymałości mechanicznych, oraz pogarsza wygląd powierzchni wylanej posadzki;

- guma diutanowa posiada cechę zmian lepkości wraz ze zmianą wartości przyłożonej siły, dzięki niemu masa jest płynna w trakcie obróbki, a po jej zakończeniu stabilizuje się. Redukcja ilości powietrza w gotowym wyrobie zapewnia oczekiwaną wytrzymałość mechaniczną bez powstawania rys skurczowych, oraz gładką i równą powierzchnię.

Guma diutanowa została przedstawiona w opisie patentowym n r EP2522739. Niniejszy wynalazek opisuje wytwarzanie polisacharydu diutanowego wykazującego zwiększone właściwości lepkości w porównaniu z wcześniej wytworzonego polisacharydu z tego samego rodzaju jednostek powtarzalnych.

Wynalazek ilustruje poniższy przykład:

Przygotowano samopoziomującą masę posadzkową o składzie: 30% cement portlandzki, 4% cement glinowy, 2% gips, 1% wapno, 51,45% kruszywo kwarcowe, 10% wypełniacz węglanowy, opóźniacz czasu wiązania, 0,1% kwas winowy i 0,05% glukomian sodu. Całość miesza się do ujednolicenia mieszaniny. Następnie dodano 1,4% w stosunku do całej masy dodatku, który stanowi 86,4% ester etenylowy kwasu octowego, 8% eter monometylowy glikolu polietylenowego, 5% odpieniacza poliorganosiloksanu, 0,6% zagęstnika - guma diutanowa. Całość dokładnie wymieszano, a następnie dodano wodę do uzyskania konsystencji plastycznej mieszanki. Tak przygotowaną masę samopoziomującą wylano na posadzkę.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Masa samopoziomująca zawierająca cement, cement glinowy, gips, wapno, kruszywo, wypełniacz węglanowy, opóźniacze czasu wiązania, kwas winowy i glukomian sodu, znamienna tym, że do masy dodaje się 1-2% korzystnie 1,4% w stosunku do całej masy dodatku, który stanowi 86,4% ester etenylowy kwasu octowego, 8% eter monometylowy glikolu polietylenowego, 5% odpieniacz silikonowy, 0,6% zagęstnik.
2. 2. Masa według zastrz. 1, znamienna tym, że odpieniaczem jest poliorganosiloksan.
3. 3. Masa według zastrz. 1, znamienna tym, że zagęstnikiem jest guma diutanowa.