PL232123B1 - Płocha tkacka - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest płocha tkacka zwłaszcza do wibracyjnego zagęszczania wątków.

Płocha stosowana w procesie tkania służy do przetykania nitek osnowy w celu utrzymania ich w porządku w trakcie procesu tkania, uzyskania żądanej odległości między poszczególnymi nitkami, zapewnienia założonej szerokości powstającego materiału oraz dobijania kolejnych nitek wątku co sprawia, że tkanina staje się zwarta i mocna

Znane są płochy tkackie wyposażone w prostokątną ramkę, w której trzcinki są osadzone względem siebie równolegle. Znane też są płochy otwarte od góry, w których trzcinki osadzone są jedynie w dolnej części ramki.

Do wytwarzania tkanin szczególnie gęsto tkanych potrzebne są krosna o dużej możliwości zagęszczania wątków. Zagęszczanie wątków odbywa się w warunkach silnego wpychania ich pomiędzy nitki osnowy. W procesie wytwarzania takich tkanin, można stosować technikę wibracyjnego zagęszczania wątków. W procesie tym oprócz zasadniczego ruchu płochy związanego z ruchem bidła dodatkowo płochę wprowadza się w drgania. Ruch drgający płochy cechuje znacząco większa częstotliwość i mniejsza amplituda.

Wibracja płochy pozwala na zmniejszenie siły, jaką obciążona jest płocha podczas zagęszczania wątków. Efekt ten polepsza warunki tkania oraz pozwala na zmniejszenie dynamicznych obciążeń osnowy. Zmniejszenie obciążenia płochy poprawia warunki pracy mechanizmu bidłowego, co w konsekwencji może doprowadzić do jego lżejszej budowy. Zagęszczanie płochą wibrującą ma wpływ na strukturę tkaniny, pozwala na osiągnięcie większych zagęszczeń wytwarzanej tkaniny.

Znane rozwiązanie wibracyjnego mechanizmu bidłowego z lat 60-70 ubiegłego wieku przewidywało płochę, jako element sztywny, umieszczoną na bidle za pośrednictwem sprężyny płaskiej. Ruch wibracyjny zadawany był dynamicznie wirującym wałkiem z niewyważeniem. To relatywnie ciężkie rozwiązanie konstrukcyjne zapewniało niską częstotliwość ruchu wibracyjnego płochy rzędu 50-70 Hz, która jest nieadekwatna do wydajności współczesnych krosien.

Znana jest także konstrukcja płochy, która przewiduje okrągłe jednakowe podcięcie trzcinek w ich dolnej części na całej szerokości płochy. Rozwiązanie to przewiduje zadawanie ruchu wibracyjnego poszczególnym trzcinkom za pośrednictwem górnej ramki płochy. Z uwagi na wibrujące masy i regularne podcięcie sama sztywność płochy nie wystarcza do realizacji rezonansowego ruchu wibracyjnego z odpowiednią częstotliwością. W związku z tym konieczne jest zastosowanie dodatkowego elementu sprężystego. W rozwiązaniu tym amplituda ruchu wibracyjnego górnej ramki jest co najmniej dwukrotnie większa od amplitudy ruchu płochy na wysokości krawędzi tkaniny. Relatywnie duży skok górnej ramki wymaga długich wzbudników umieszczonych w dodatku daleko od osi obrotu masywnego bidła o specjalnej konstrukcji. Przy równomiernym umieszczeniu wzbudników na szerokości płochy amplituda ruchu wibracyjnego poszczególnych trzcinek nie jest jednakowa. Amplituda ta jest największa w okolicach działania wzbudników i maleje wraz z odległością trzcinek od wzbudników. Nierównomierność amplitud mierzonych na wysokości krawędzi tkaniny dla poszczególnych trzcinek może wynosić nawet 50%. Prowadzi to do nierównomiernego zagęszczania tkaniny w poszczególnych odcinkach szerokości płochy.

Płocha tkacka według wynalazku wyposażona jest w ramkę oraz trzcinki osadzone w ramce. Składa się z co najmniej jednego segmentu płochy umieszczonego pomiędzy wzbudnikami, w którym trzcinki posiadają ramiona z otworami przez które przechodzi łącznik za pomocą, którego wzbudnik zadaje płosze ruch wibracyjny. Trzcinki segmentu umieszczone w rzucie osi wzbudników są pełne, a trzcinki umieszczone pomiędzy rzutami osi wzbudników posiadają między ramką, a ramieniem okrągłe podcięcie. Głębokość podcięcia poszczególnych trzcinek zależy od ich położenia względem rzutu osi wzbudnika i rośnie liniowo w zakresie od 0 do 0,8 głębokości h pełnej trzcinki począwszy od trzcinek znajdujących się w rzutach osi wzbudników, aż do trzcinki znajdującej się w połowie segmentu gdzie głębokość h0 podcięcia jest największa. Średnica d podcięcia zwiększa się proporcjonalnie od trzcinek znajdujących się w rzucie osi wzbudników, aż do trzcinki znajdującej się w połowie segmentu płochy. Powierzchnia wyznaczona przez podcięcie trzcinek odpowiada powierzchni wyznaczonej przez tworzącą stożka styczną do pełnej trzcinki znajdującej się w rzucie osi wzbudnika, gdzie średnica d podcięcia, odpowiada czterem głębokościom h pełnej trzcinki. Długość a ramienia wynosi 0,25-0,35 wysokości I trzcinki.

Korzystnie, trzcinki płochy wykonane są z blachy ze stali nierdzewnej o własnościach sprężystych.

PL 232 123 B1

W płosze według wynalazku zmniejszeniu uległy różnice w amplitudach ruchu wibracyjnego poszczególnych trzcinek, uzyskano równomierność amplitud wibracji płochy powyżej 90%, zapewniając jednocześnie płosze zachowanie odpowiedniej sztywności na zginanie. Nie wymaga ona także zastosowania dodatkowych elementów sprężystych do realizacji ruchu wibracyjnego z odpowiednią częstotliwością. Płocha według wynalazku minimalizuje zjawisko nierównomierności zagęszczania tkaniny w poszczególnych odcinkach szerokości płochy, zapewnia odpowiedni poziom siły zagęszczania, a także zwiększa efektywność wibracyjnego dobijania wątków. Płocha według wynalazku umożliwia realizację wibracyjnego zagęszczania w odniesieniu do tkanin ciężkich na współczesnych krosnach szerokich. Co więcej umożliwia także zastosowanie relatywnie lekkiego napędu elektromagnetycznego co pozwala precyzyjnie kształtować rezonansowe warunki pracy układu wibracyjnego. Zaś same wzbudniki ruchu wibracyjnego mogą być wbudowane w zespół bidła blisko osi jego obrotu, co jest korzystne z punktu widzenia obciążeń dynamicznych związanych z ruchem bidła. Proponowane rozwiązanie umożliwia zabudowę istniejącego mechanizmu bidłowego krosna bez zasadniczej ingerencji w jego podstawową budowę.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, którym fig. 1 przedstawia połowę powtarzalnego segmentu płochy w widoku perspektywicznym, druga połowa segmentu jest jej lustrzanym odbiciem, fig. 2 - pojedynczą trzcinkę wraz z ramką w widoku z boku, fig. 3 - wibracyjny mechanizm bidłowy z zamontowaną płochą w widoku perspektywicznym, fig. 4 - połowę segmentu ugiętej płochy podczas realizacji ruchu wibracyjnego.

P r z y k ł a d 1

Płocha tkacka wyposażona jest w ramkę 1 oraz trzcinki 2 o wysokości l = 106 mm osadzone w ramce 1. Składa się z jednego segmentu 3 płochy o szerokości 250 mm umieszczonego pomiędzy wzbudnikami 4. Trzcinki 2 wyposażone są w ramiona 5, o długości a = 0,25 x l = 26,5 mm, z otworami 6 przez które przechodzi łącznik 7 za pomocą, którego wzbudnik 4 zadaje płosze ruch wibracyjny. Trzcinki 2 segmentu 3 umieszczone w rzucie osi wzbudników 4 są pełne, a trzcinki 2 umieszczone pomiędzy rzutami osi wzbudników 4 posiadają między ramką 1, a ramieniem 5 okrągłe podcięcie 8. Głębokość podcięcia poszczególnych trzcinek 2 zależy od ich położenia względem rzutu osi wzbudnika 4 i rośnie liniowo w zakresie od 0 do 0,8 głębokości h pełnej trzcinki 2 wynoszącej h = 6 mm począwszy od trzcinek 2 znajdujących się w rzutach osi wzbudników 4, aż do trzcinki znajdującej się w połowie segmentu 3 gdzie głębokość h0 podcięcia 8 jest największa i wynosi h0 = 0,8 x h = 4,8 mm. Średnica d podcięcia 8 trzcinki 2 znajdującej się w rzucie osi wzbudnika 4 wynosi d = 4 x h = 24 mm i jest styczna do tej trzcinki 2. Średnica d podcięcia 8 zwiększa się proporcjonalnie zagłębiając się w kolejne trzcinki 2, aż do trzcinki 2 znajdującej się w połowie segmentu 3 płochy. Średnica d podcięcia 8 trzcinki 2 znajdującej się w połowie segmentu 3 płochy wynosi D = 5,6 x h = 33,6 mm.

Płocha tkacka zamontowana jest w mechanizmie bidłowym krosna na bidle 9 w listwie 12 zaciskiem o przekroju klina.

Wibracyjny mechanizm bidłowy w trackie tkania wykonuje zasadniczy ruch obrotowo-zwrotny wokół osi 10 oraz dodatkowy ruch wibracyjny trzcinek zadawany przez wzbudniki 4 za pośrednictwem widełek 11 i łącznika 7 w kształcie rurki. Wzbudniki 4 rozmieszczone są w regularnych odstępach odpowiadających wymiarowi segmentu 3 płochy.

Część trzcinki 2 między ramką 1, a ramieniem 5 podlega zasadniczemu zginaniu. Powyżej połowy wysokości trzcinek płocha uderza w krawędź tkaniny 13 wykonując ruchy wibracyjne w kierunku poziomym. Rurka łącznika 7 w otworach 6 w części dźwigniowej trzcinek wykonuje wtedy ruchy w kierunku pionowym.

P r z y k ł a d 2

Płocha tkacka wyposażona jest w ramkę 1 oraz trzcinki 2 o wysokości l = 106 mm osadzone w ramce 1. Składa się z dwóch segmentów 3 płochy, umieszczonych pomiędzy wzbudnikami 4, każdy o szerokości 250 mm. Trzcinki 2 posiadają ramiona 5, o długości a = 0,35 x l = 37,1 mm, z otworami 6 przez które przechodzi łącznik 7 za pomocą, którego wzbudnik 4 zadaje płosze ruch wibracyjny. Trzcinki 2 segmentu 3 umieszczone w rzucie osi wzbudników 4 są pełne, a trzcinki 2 umieszczone pomiędzy rzutami osi wzbudników 4 posiadają między ramką 1, a ramieniem 5 okrągłe podcięcie 8. Głębokość podcięcia poszczególnych trzcinek 2 zależy od ich położenia względem rzutu osi wzbudnika 4 i rośnie liniowo w zakresie od 0 do 0,8 głębokości h pełnej trzcinki 2 wynoszącej h = 6 mm począwszy od trzcinek 2 znajdujących się w rzutach osi wzbudników 4, aż do trzcinki znajdującej się w połowie segmentu 3 gdzie głębokość h0 podcięcia 8 jest największa i wynosi h0 = 0,8 x h = 4,8 mm. Średnica d podcięcia 8 trzcinki 2 znajdującej się w rzucie osi wzbudnika 4 wynosi d = 4 x h = 24 mm

PL 232 123 B1 i jest styczna do tej trzcinki 2. Średnica d podcięcia 8 zwiększa się proporcjonalnie zagłębiając się w kolejne trzcinki 2, aż do trzcinki 2 znajdującej się w połowie segmentu 3 płochy. Średnica d podcięcia 8 trzcinki 2 znajdującej się w połowie segmentu 3 płochy wynosi D = 5,6 x h = 33,6 mm. Płocha tkacka zamontowana jest w mechanizmie bidłowym krosna na bidle 9 w listwie 12 zaciskiem o przekroju klina.

Wibracyjny mechanizm bidłowy w trackie tkania wykonuje zasadniczy ruch obrotowo-zwrotny wokół osi 10 oraz dodatkowy ruch wibracyjny trzcinek zadawany przez wzbudniki 4 za pośrednictwem widełek 11 i łącznika 7 w kształcie rurki. Wzbudniki 4 rozmieszczone są w regularnych odstępach odpowiadających wymiarowi segmentu 3 płochy.

Część trzcinki 2 między ramką 1, a ramieniem 5 podlega zasadniczemu zginaniu. Powyżej połowy wysokości trzcinek płocha uderza w krawędź tkaniny 13 wykonując ruchy wibracyjne w kierunku poziomym. Rurka łącznika 7 w otworach 6 w części dźwigniowej trzcinek wykonuje wtedy ruchy w kierunku pionowym.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Płocha tkacka wyposażona w ramkę oraz trzcinki osadzone w ramce, znamienna tym, że składa się z co najmniej jednego segmentu (3) płochy umieszczonego pomiędzy wzbudnikami (4), w którym trzcinki (2) posiadają ramiona (5) z otworami (6) przez które przechodzi łącznik (7), przy czym trzcinki (2) segmentu (3) umieszczone w rzucie osi wzbudników (4) są pełne, a trzcinki (2) umieszczone pomiędzy rzutami osi wzbudników (4) posiadają między ramką (1), a ramieniem (5) okrągłe podcięcie (8), przy czym głębokość podcięcia (8) poszczególnych trzcinek (2) zależy od ich położenia względem rzutu osi wzbudnika (4) i rośnie liniowo w zakresie od 0 do 0,8 głębokości h pełnej trzcinki (2) począwszy od trzcinek (2) znajdujących się w rzutach osi wzbudników (4) aż do trzcinki znajdującej się w połowie segmentu (3) gdzie głębokość h0 podcięcia (8) jest największa, przy czym średnica d podcięcia (8) zwiększa się proporcjonalnie od trzcinek (2) znajdujących się w rzutach osi wzbudników (4) aż do trzcinki 2 znajdującej się w połowie segmentu 3 płochy, przy czym powierzchnia wyznaczona przez podcięcie (8) trzcinek (2) odpowiada powierzchni wyznaczonej przez tworzącą stożka styczną do pełnej trzcinki (2) znajdującej się w rzucie osi wzbudnika (4), gdzie średnica d podcięcia (8) odpowiada czterem głębokościom h pełnej trzcinki (2), przy czym długość a ramienia (5) wynosi 0,25-0,35 wysokości I trzcinki (2).
2. 2. Płocha według zastrz. 1, znamienna tym, że trzcinki (2) płochy (1) wykonane są z blachy ze stali nierdzewnej o własnościach sprężystych.