PL232158B1 - Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych - Google Patents

Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych

Info

Publication number
PL232158B1
PL232158B1 PL425843A PL42584314A PL232158B1 PL 232158 B1 PL232158 B1 PL 232158B1 PL 425843 A PL425843 A PL 425843A PL 42584314 A PL42584314 A PL 42584314A PL 232158 B1 PL232158 B1 PL 232158B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
dispersion
weight
carbon nanotubes
polymer composition
water
Prior art date
Application number
PL425843A
Other languages
English (en)
Other versions
PL425843A1 (pl
Inventor
Tadeusz Spychaj
Krzysztof Karol Kowalczyk
Szymon Kugler
Original Assignee
Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny W Szczecinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny W Szczecinie filed Critical Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority to PL425843A priority Critical patent/PL232158B1/pl
Publication of PL425843A1 publication Critical patent/PL425843A1/pl
Publication of PL232158B1 publication Critical patent/PL232158B1/pl

Links

Landscapes

  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)
  • Paints Or Removers (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych, w szczególności wodorozpuszczalne i wodorozcieńczalne farby lub lakiery oraz powłoki lakiernicze, w tym pigmentowe oraz spoiny klejowe.
Dodatek CNT w ilości poniżej 1% wag. w unikalny sposób polepsza różne właściwości materiałów polimerowych takie jak przewodnictwo elektryczne i cieplne, a także cechy mechaniczne. Jednakże aby nanonapełniacz węglowy spełniał swoją funkcję musi zostać należycie zdyspergowany w materiale polimerowym. Do najbardziej efektywnych metod dyspergowania CNT w układach ciekłych należy mieszanie ultradźwiękowe (sonifikacja). Ta metoda dyspergowania nie może być jednak stosowana bezpośrednio do dyspergowania nanonapełniaczy w kompozycjach powłokowych na bazie emulsji/zawiesin polimerów, gdyż powoduje nieodwracalną separację fazową układu. Ponadto metoda sonifikacji jest standardowo ograniczona do mieszania niezbyt dużych objętości dyspersji (do ok. 10 dm3) i stwarza różnorodne zagrożenia przy stosowaniu w skali przemysłowej. Zatem w celu wprowadzenia nanonapełniacza węglowego do kompozycji polimerowej sporządza się oddzielnie jego dyspersję w ośrodku dyspergującym, np. w wodzie, na drodze sonifikacji w obecności środka powierzchniowo czynnego (SPC). Przygotowaną dyspersję (przedmieszkę) nanonapełniacza węglowego można następnie mieszać mechanicznie z emulsją/zawiesiną polimerową otrzymując w ten sposób dyspersję nanonapełniacza w ciekłej kompozycji polimerowej. Trwają ciągłe prace nad doskonaleniem sposobów dyspergowania ultradźwiękowego nanostruktur węglowych.
Chiński opis patentowy CN102303862 opisuje proces dyspergowania ultradźwiękowego nanonapełniacza węglowego w wodzie w obecności hydrofilowych pochodnych koronenu jako SPC, prowadzony w temperaturze 10-40°C; nie podano innych parametrów procesowych. Z amerykańskiego opisu patentowego US2013341570 znane jest zastosowanie soli pochodnej chondroityny do dyspergowania ultradźwiękowego CNT w wodzie; temperatura procesu 0-5°C, moc urządzenia 100 W, czas 0,5 h. Opis patentowy chiński CN102911531 podaje sposób dyspergowania ultradźwiękowego CNT i grafenu (GN) w rozpuszczalnikach organicznych w obecności żywicy epoksydowej zsyntezowanej z naturalnego polifenolu - kwasu galusowego w następujących warunkach: częstotliwość fali 10-100 kHz, moc urządzenia 80-170 W, czas procesu 0,5-10 h. Nie stosowano żadnych innych dodatków wpływających na efektywność dyspergowania. Opis patentowy chiński CN102709523 dotyczy sposobu dyspergowania CNT w lepkim nienewtonowskim roztworze poli(winylopirolidonu) w N-metylopirolidonie na drodze mieszania mechanicznego w obecności mikronapełniaczy elektroprzewodzących (takich jak ortofosforan litu i żelaza lub metaliczny nikiel) jako środków wspomagających dyspergowanie. Szybkość mieszania według opisu wynosi 900-1800 obr./min. a czas mieszania 1-1,5 h. Z polskiego zgłoszenia patentowego P.395835 znany jest sposób dyspergowania CNT w obecności hydrofitowej cieczy jonowej (dietylofosforanu 1-etylo-3-metyloimidazoliowego) na łaźni ultradźwiękowej. Wskazane optymalne parametry procesu to temperatura 60-65°C oraz czas 4-5 h.
Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych, według wynalazku, zawierająca spoiwo epoksydowe i/lub pol iuretanowe i/lub akrylowe i/lub alkidowe i/lub z poli(octanu winylu) i/lub z polialkoholu winylowego) oraz napełniacze i/lub pigmenty i/lub barwniki i/lub plastyfikatory i/lub współrozpuszczalniki i/lub odpieniacze i/lub koalescenty i/lub katalizatory i/lu b zagęstniki i/lub biocydy i nanorurki węglowe, charakteryzuje się tym, że zawiera nanorurki węglowe w postaci dyspersji w wodzie i/lub cieczach organicznych, gdzie ilość wody i/lub cieczy organicznych w całej dyspersji wynosi od 39 do 99,4% wagowych, przy czym dyspersję otrzymuje się metodą dyspergowania ultradźwiękowego w obecności nanocząstkowego środka wspomagającego dyspergowanie o właściwościach dielektrycznych. Kompozycja polimerowa zawiera nanorurki węglowe w ilości od 0,01% wagowych do 5% wagowych sumy wszystkich nielotnych składników kompozycji polimerowej. Jako środek wspomagający dyspergowanie nanorurek węglowych kompozycja polimerowa zawiera stałe substancje, takie jak tlenek krzemu, i/lub tlenek glinu, i/lub tlenek tytanu, i/lub tlenek ceru i/lub węglik krzemu w postaci proszku o cząstkach o wymiarach od 5 do 200 nm. Zawartość środka wspomagającego dyspergowanie w dyspersji nanorurek węglowych zastosowanej w kompozycji wynosi od 0,5 do 55% wag. masy całej dyspersji nanorurek węglowych. Korzystnie kompozycja polimerowa zawiera napełniacze naturalne i syntetyczne takie jak krzemionka i krzemiany, tlenek glinu, tlenki żelaza, węglan wapnia, węglan wapnia i magnezu, talk, kaolin, mika, siarczan baru, wollastonit, haloizyt w ilości od 0,01% wagowych do 85% wagowych sumy wszystkich nielotnych składników komPL 232 158 B1 pozycji polimerowej. Korzystnie kompozycja polimerowa zawiera pigmenty naturalne i/lub syntetyczne, takie jak takie jak fosforan glinu i/lub wapnia i/lub cynku i/lub magnezu, dwutlenek tytanu, tlenki żelaza w ilości od 0,01% wagowych do 85% wagowych sumy wszystkich nielotnych składników kompozycji polimerowej.
Środki powierzchniowo czynne stosowane w procesie otrzymywania dyspersji zastosowanej w kompozycji według wynalazku, to związki chemiczne zawierające w swojej strukturze część organofilową oraz hydrofilową, w szczególności takie jak: kwas dodecylobenzenosulfonowy i jego sole, etery fenylowo-, benzylowo- i naftylowo- oligooksyalkilenowe - w tym etery z grupą alkilową podstawioną w pierścieniu aromatycznym oraz związki polimerowe.
Energia fali ultradźwiękowej jest przekazywana nanocząstkom środka wspomagającego dyspergowanie, które poruszając się z dużą prędkością wspomagają rozbijanie aglomeratów nanorurek węglowych. Dzięki temu zjawisku uzyskuje się znacznie lepszy stopień zdyspergowania nanonapełniacza węglowego niż w analogicznym procesie prowadzonym bez użycia środka wspomagającego dyspergowanie. Wymaga to zużycia znacznie mniejszych ilości energii (pozwala na obniżenie energii dyspergowania o co najmniej 50%), gdyż dzięki nanomechanicznym procesom rozdrabniania/rozpraszania zachodzącym z udziałem środka wspomagającego dyspergowanie energia dostarczana do układu jest wykorzystywana w zoptymalizowany sposób. Poza tym nanocząstki substancji nieorganicznej pozostają w układzie dyspersyjnym po procesie rozpraszania i stanowią użyteczny dodatek do kompozycji polimerowej, umożliwiający np. poprawę właściwości finalnych materiałów powłokowych lub klejów z udziałem dyspersji nanorurek węglowych. Kompozycja polimerowa zawierająca dyspersję nanorurek węglowych otrzymaną metodą dyspergowania ultradźwiękowego w obecności środka wspomagającego dyspergowanie, umożliwia uzyskanie powłok, filmów i spoin klejowych charakteryzujących się podwyższonym przewodnictwem elektrycznym w porównaniu do układów otrzymanych znanymi dotychczas metodami oraz podwyższoną transparentnością w porównaniu do materiałów odniesienia o tym samym składzie uzyskanych z zastosowaniem klasycznych dyspersji CNT.
Kompozycja polimerowa według wynalazku ma zastosowanie do wytwarzania powłok, filmów i spoin klejowych antystatycznych, rozpraszających ładunki elektryczne, elektroprzewodzących oraz ekranujących względem promieniowania elektromagnetycznego.
Rozwiązanie według wynalazku przedstawione jest w przykładach wykonania i na rysunku przedstawiającym wykresy dla powłok przygotowanych według procedur C i D z przykładu pierwszego, na którym fig. 1 przedstawia wpływ mocy mieszadła ultradźwiękowego na rezystywność powierzchniową powłok z wodorozcieńczalnego lakieru akrylowego zawierającego dyspersję nanorurek węglowych otrzymanych wg wynalazku z użyciem nanocząstkowego SiO2 (czas dyspergowania 30 minut, temperatura 20°C), fig. 2 przedstawia wpływ czasu dyspergowania na rezystywność powierzchniową powłok z wodorozcieńczalnego lakieru akrylowego zawierającego dyspersję nanorurek węglowych otrzymanych wg wynalazku z użyciem nanocząstkowego SiO2 (moc mieszadła ultradźwiękowego 70 W/g, temperatura 20°C), fig. 3 przedstawia wpływ temperatury procesu dyspergowania na rezystywność powierzchniową powłok z wodorozcieńczalnego lakieru akrylowego zawierającego dyspersję nanorurek węglowych otrzymanych wg wynalazku z użyciem nanocząstkowego SiO2 (moc mieszadła 70 W/g, czas dyspergowania 30 minut).
P r z y k ł a d 1
Przykład przedstawia otrzymywanie dyspersji nanorurek węglowych w wodzie z użyciem nanocząstkowego tlenku krzemu jako środka wspomagającego dyspergowanie i zastosowanie uzyskanej dyspersji nanorurek węglowych do wodorozcieńczalnego lakieru akrylowego.
W celach porównawczych otrzymano dwie kompozycje sposobem znanym ze stanu techniki dodając po procesie sonifikacji nanocząstki SiO2.
Procedura A (procedura porównawcza).
Do wody zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonia n sodu) wprowadzono wielościenne nanorurki węglowe (MWCNT; średnica -10 nm, stosunek 1/d ~160), po czym układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 20°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (częstotliwość 24 kHz, moc 180 W/g). Po procesie sonifikacji dyspersję MWCNT wprowadzono do mieszaniny wodnej dyspersji kopolimeru akrylowego (zawartość kopolimeru 50% wag., lepkość 250 mPa-s), wodnej dyspersji nanocząstek SiO2 (o średnim rozmiarze cząstek 40 nm) oraz wody. Otrzymano dwie kompozycje powłokowe oznaczone symbolami A1 i A2 o udziałach wagowych składników podanych w tabeli 1.
PL232 158 Β1
Procedura Β (procedura porównawcza).
Dyspersję MWCNT przygotowano analogicznie jak w procedurze A z tą różnicą, że moc mieszadła ultradźwiękowego została zmniejszona do 70 W/g. Otrzymano kompozycje powłokowe, oznaczone symbolami B1 i B2, o takim samym składzie jak odpowiednie kompozycje A1 i A2 o udziałach wagowych składników podanych w tabeli 1.
Procedura C (według wynalazku).
Do wodnej dyspersji nanocząstkowego S1O2 (o średnim rozmiarze cząstek 40 nm) zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu) wprowadzono MWCNT (średnica ~10 nm, stosunek 1/d -160) i układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 20°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 180 W/g) w celu otrzymania wodnych dyspersji zawierających 0,16-0,2% wag. nanorurek i 40% wag. tlenku krzemu. Tak przygotowaną dyspersję MWCNT zmieszano z wodną dyspersją kopolimeru akrylowego (50% wag., 250 mPa-s). Otrzymano dwie kompozycje powłokowe oznaczone symbolami C1 i C2, o takim samym składzie jak odpowiednie kompozycje A1 i A2 (tabela 3).
Procedura D (według wynalazku).
Dyspersję MWCNT przygotowano analogicznie jak w procedurze C z tą różnicą, że moc mieszadła ultradźwiękowego zmniejszono do 70 W/g. Otrzymano dwie kompozycje powłokowe oznaczone symbolami D1 i D2, o takim samym składzie jak odpowiednie kompozycje A1 i A2 (tabela 3).
Lakiery przygotowane według procedur A, B, C i D zaaplikowano na podłoża transparentne (szklane i poliestrowe z PET) za pomocą aplikatora szczelinowego w celu otrzymania nanokompozytowych błon polimerowych o grubości 40 μηΊ. Zbadano elektryczną rezystywność powierzchniową powłok na podłożu szklanym (zgodnie z PN-E-04405) oraz transparentność powłok na podłożu poliestrowym (metodą spektrofotometrii UV-Vis).
W tabeli 1 przedstawiono skład wodorozcieńczalnych lakierów akrylowych z dyspersjami nanorurek węglowych przygotowanych z udziałem nanocząstkowego tlenku krzemu i właściwości otrzymanych powłok.
Tabela 1
Symbol próbki Skład k spoiwo a arnpo; [% CNT lycji wag SPC MWło ] S1O2 cowej H2O Zawartość CNT [% wag.]b Moc mieszadła [W/gr Rezystywność powierzchniowa [£2|d Transparentność L%]e
Al porównawcza 23,65 0,1 0,19 23,93 52,13 0,2 180 8,5-1011 65
BI porównawcza 70 2,2-1013 65
Cl 180 2,5-1010 73
Dl 70 1,0-10’ 73
A2 porównawcza 23,6 0,12 0,24 23,96 52,07 0,25 180 9,1-107 55
B2 porównawcza 70 4,5-1010 55
C2 180 2,3-107 62
D2 70 9,0· 105 62
a - dotyczy suchej masy spoiwa, b - zawartość w suchej inasie powłoki;
c - moc na 1 g dyspergowanych nanorurek węglowych; d - dla napięcia pomiarowego 10 V;
e - przy dł. fali świetlnej 700 nm
Przykład 2
Przykład przedstawia otrzymywanie dyspersji nanorurek węglowych w wodzie z użyciem nanocząstkowego tlenku glinu jako środka wspomagającego dyspergowanie i zastosowanie uzyskanej dyspersji do wodorozcieńczalnego lakieru akrylowego.
W celach porównawczych otrzymano kompozycję sposobem znanym ze stanu techniki dodając po procesie sonifikacji nanocząstki AI2O3.
PL232 158 Β1
Procedura Ε (procedura porównawcza).
Do wody zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu) wprowadzono jednościenne nanorurki węglowe (SWCNT; średnica -2 nm, stosunek 1/d -1000), po czym układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 20°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 200 W/g). Po procesie sonifikacji dyspersję SWCNT wprowadzono do mieszaniny wodnej dyspersji kopolimeru akrylowego (zawartość kopolimeru 50% wag., lepkość 250 mPa-s), wodnej dyspersji nanocząstek AI2O3 (o średnim rozmiarze cząstek 40 nm), odpieniacza silikonowego oraz wody. Otrzymano kompozycję powłokową oznaczoną symbolem E1 o następujących udziałach Wagowych składników:
- woda: 569,8 cz. wag.,
- kopolimer akrylowy: 181 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 6,4 cz. wag.,
- od pieniacz: 3 cz. wag.,
- tlenek glinu: 236,6 cz. wag.,
- nanorurki węglowe: 3,2 cz. wag.
Procedura F (według wynalazku).
Do wodnej dyspersji nanocząstkowego AI2O3 (40 nm) zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu) wprowadzono SWCNT (średnica -2 nm, stosunek 1/d -1000) i układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 20°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 100 W/g) w celu otrzymania dyspersji o składzie:
- nanorurki węglowe: 0,74 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 1,48 cz. wag.,
- tlenek glinu: 55 cz. wag.,
- woda: 42,78 cz. wag.
Tak przygotowaną dyspersję nanorurek zmieszano z wodną dyspersją kopolimeru akrylowego (50% wag., 250 m-Pas), wodą oraz odpieniaczem silikonowym. Otrzymano kompozycję powłokową oznaczoną symbolem F1 o takim samym składzie jak kompozycja E1.
Wodorozcieńczalne lakiery akrylowe, przygotowane według procedur E i F, zaaplikowano na podłoże transparentne (szklane i poliestrowe z PET) za pomocą aplikatora szczelinowego w celu otrzymania nanokompozytowych błon polimerowych o grubości 40 μηΊ. Zbadano elektryczną rezystywność powierzchniową uzyskanych powłok na podłożu szklanym (zgodnie z PN-E-04405) oraz transparentność powłok na podłożu poliestrowym (metodą spektrofotometrii UV-Vis).
W tabeli 2 przedstawiono warunki dyspergowania nanorurek węglowych z udziałem nanocząstkowego tlenku glinu i właściwości powłok z wodorozcieńczalnego lakieru akrylowego zawierającego dyspersję nanorurek węglowych.
Tabela 2
Symbol próbki Moc mieszadła [W/g]a Zawartość CNT [% wag.]b Rezystywność powierzchniowa [Ω] c T ransparentność [%]d
El porównawcza 200 0,74 3,6-107 57
FI 100 1,5-106 62
a - moc na 1 g dyspergowanych nanorurek węglowych; b - zawartość w suchej masie powłoki; c - dla napięcia pomiarowego 10 V; d - przy dł. fali świetlnej 700 nm
Przykład 3
Przykład przedstawia otrzymywanie dyspersji nanorurek węglowych w mieszaninie wody z etanolem z użyciem nanocząstkowego tlenku krzemu jako środka wspomagającego dyspergowanie i zastosowanie uzyskanej dyspersji do wodorozcieńczalnego lakieru ze spoiwem z polioctanu winylu).
W celach porównawczych otrzymano kompozycję sposobem znanym ze stanu techniki dodając po procesie sonifikacji nanocząstki S1O2.
Procedura G (procedura odniesienia).
Do równowagowej mieszaniny wody z etanolem zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu) wprowadzono wielościenne nanorurki węglowe
PL232 158 Β1 (MWCNT; średnica ~20 nm, stosunek 1/d -100), po czym układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 0°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 180 W/g). Po procesie sonifikacji dyspersję MWCNT wprowadzono do mieszaniny wodnej dyspersji polioctanu winylu) (zawartość polimeru 50% wag., lepkość 2200 mPa-s), dyspersji nanocząstek S1O2 w etanolu (o średnim rozmiarze cząstek 5 nm), napełniacza (kaolin) oraz wody i etanolu. Otrzymano lakier oznaczony symbolem G1 o następujących udziałach wagowych składników:
- woda: 48,98 cz. wag.,
- etanol: 22,37 cz. wag.,
- poli(octan winylu): 15,90 cz. wag.,
- kaolin: 0,01 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 1,6 cz. wag.,
- tlenek krzemu: 10,98 cz. wag.,
- nanorurki węglowe: 0,16 cz. wag.
Procedura H (według wynalazku).
Do mieszaniny składającej się z dyspersji nanocząstkowego S1O2 w etanolu (5 nm) z roztworem wodnym środka powierzchniowo czynnego (dodecylobenzenosulfonianu sodu) wprowadzono MWCNT (średnica -20 nm, stosunek 1/d -100) i układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 0°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 90 W/g) w celu otrzymania dyspersji o składzie:
- nanorurki węglowe: 0,37 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 3,7 cz. wag.,
- tlenek krzemu: 25,44 cz. wag.,
- woda: 32,62 cz. wag.,
- etanol: 37,87 cz. wag.
Tak przygotowaną dyspersję MWCNT zmieszano z mieszaniną wodnej dyspersji polioctanu winylu) (50% wag., 2200 mPa-s), wody, etanolu i napełniacza. Otrzymano lakier, oznaczony symbolem H1, o takim samym składzie jak lakier G1.
Lakiery przygotowane według procedur G i H zaaplikowano na podłoże transparentne (szklane i z PET) za pomocą aplikatora szczelinowego w celu otrzymania nanokompozytowych błon polimerowych o grubości 40 μηΊ. Zbadano elektryczną rezystywność powierzchniową powłok na podłożu szklanym (zgodnie z PN-E-04405) oraz transparentność powłok na podłożu poliestrowym (metodą spektrofotometrii UV-Vis).
W tabeli 3 przedstawiono warunki dyspergowania nanorurek węglowych z udziałem nanocząstkowego tlenku krzemu i właściwości powłok z wodorozcieńczalnego lakieru z polioctanu winylu) zawierającego dyspersję nanorurek węglowych.
T a b el a 3
Symbol próbki Moc mieszadła [W/g]a Zawartość CNT [% wag.] b Rezystywność powierzchniowa [Ω[ c Transparentność [%]d
G1 porównawcza 180 0,55 1,8-109 31
HI 90 2,4-108 33
a - moc na 1 g dyspergowanych nanorurek węglowych; b - zawartość w suchej masie powłoki; c - dla napięcia pomiarowego 10 V;d - przy dł. fali świetlnej
700 nm
Przykład 4
Przykład przedstawia otrzymywanie dyspersji nanorurek węglowych w wodzie z użyciem nanocząstkowego tlenku ceru jako środka wspomagającego dyspergowanie i zastosowanie uzyskanej dyspersji nanorurek do wodorozcieńczalnej farby poliuretanowej.
W celach porównawczych otrzymano kompozycję sposobem znanym ze stanu techniki dodając po procesie sonifikacji nanocząstki CeO2.
Procedura J (procedura porównawcza).
Do wody zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu) wprowadzono wielościenne nanorurki węglowe (MWCNT; średnica -20 nm, stosunek 1/d -100), po czym układ sonifikowano przez 60 minut w temp. 20°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego
PL232 158 Β1 (24 kHz, 180 W/g). Po procesie sonifikacji dyspersję CNT wprowadzono do mieszaniny wodnego roztworu kopolimeru poliuretanowego (zawartość kopolimeru 40% wag., lepkość 140 mPa-s), wodnej dyspersji nanocząstek CeC>2 (o średnim rozmiarze cząstek 10 nm), wody, napełniaczy (talk, węglan wapnia i magnezu, haloizyt, wollastonit), pigmentu (biel tytanowa), odpieniacza silikonowego, plastyfikatora (izomaślanu trimetylohydroksypentylu) i środka biocydowego. Otrzymano kompozycję polimerową oznaczoną symbolem J1 o następującym składzie:
- woda: 579,40 cz. wag.,
- kopolimer poliuretanowy: 59,39 cz. wag.,
- węglan wapnia i magnezu: 307,40 cz. wag.,
- talk: 30,66 cz. wag.,
- haloizyt: 9,90 cz. wag.,
- wollastonit: 9,37 cz. wag.,
- biel tytanowa: 0,05 cz. wag.,
- odpieniacz: 0,11 cz. wag.,
- plastyfikator: 0,47 cz.wag.,
- środek biocydowy: 0,10 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 0,44 cz. wag.,
- tlenek ceru: 2,47 cz. wag.,
- nanorurki węglowe: 0,05 cz. wag.
Procedura K (według wynalazku).
Do wodnej dyspersji nanocząstkowego CeC>2 (10 nm) zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu) wprowadzono MWCNT (średnica ~20 nm, stosunek 1/d -100) i układ sonifikowano przez 60 minut w temp. 20°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 90 W/g) w celu otrzymania dyspersji o składzie:
- nanorurki węglowe: 0,01 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 0,09 cz. wag.,
- tlenek ceru: 0,5 cz. wag.,
- woda: 99,4 cz. wag.
Tak przygotowaną dyspersję MWCNT zmieszano z mieszaniną wodnego roztworu kopolimeru poliuretanowego (40% wag., 140 mPa-s), napełniaczami, pigmentem, odpieniaczem, plastyfikatorem i środkiem biocydowym. W rezultacie otrzymano kompozycję polimerową oznaczoną symbolem K1 o takim samym składzie jak kompozycja J1.
Wodorozcieńczalne farby poliuretanowe przygotowane według procedur J i K zaaplikowano na podłoże transparentne z poli(tereftalanu etylenu) za pomocą aplikatora szczelinowego w celu otrzymania nanokompozytowych błon polimerowych o grubości 40 μηΊ. Zbadano elektryczną rezystywność powierzchniową powłok (zgodnie z PN-E-04405).
W tabeli 4 przedstawiono warunki dyspergowania nanorurek węglowych z udziałem nanocząstkowego tlenku ceru i właściwości powłok z farby poliuretanowej zawierającej dyspersję nanorurek węglowych.
Tabela 4
Symbol próbki Moc mieszadła [W/g]3 Zawartość CNT [% wag.]b Rezystywność powierzchniowa [Ω]'
porównawcza 180 0,0ł ι,ο-ιο14
KI 90 4,1·10ΙΛ
a - moc na 1 g dyspergowanych nanorurek węglowych;
b - zawartość w suchej masie powłoki; c - dla napięcia pomiarowego 10 V;
Przykład 5
Przykład przedstawia otrzymywanie dyspersji nanorurek węglowych w mieszaninie ksylenu i butanolu z użyciem nanocząstkowego tlenku krzemu i węgliku krzemu jako środka wspomagającego dyspergowanie oraz zastosowanie uzyskanej dyspersji nanorurek węglowych do rozpuszczalnikowego kleju epoksydowego.
PL 232 158 B1
W celach porównawczych otrzymano kompozycję sposobem znanym ze stanu techniki dodając po procesie sonifikacji nanocząstki SiO2 i SiO.
Procedura L (procedura porównawcza).
Do mieszaniny ksylenu z butanolem (stosunek wag. 8:2), zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (polieter z podstawnikiem nonylofenylowym), wprowadzono w ielościenne nanorurki węglowe (MWCNT, średnicami ~10 nm, stosunek 1/d ~160), po czym układ sonifikowano przez 5 minut w temp. 90°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 250 W/g). Po procesie sonifikacji dyspersję CNT wprowadzono do mieszaniny żywic y epoksydowej na bazie bisfenolu A (lepkość 25 000 mPa-s), rozcieńczalnika epoksydowego (eter diglicydylowy butanodiolu, lepkość 150 mPa-s), plastyfikatora (polieterodiolu), napełniaczy i pigmentów (mika, siarczan baru, fosforan glinu), modyfikatora własności reologicznych (montmorylonitu) oraz dyspersji nanocząstek Si O2 (o średnim rozmiarze cząstek 90 nm) i SiC (o średnim rozmiarze cząstek 200 nm) w mieszaninie ksylenu z butanolem (8:2). Otrzymano kompozycję polimerową oznaczoną symbolem L1 o następujących udziałach wagowych składników:
- żywica epoksydowa: 33,43 cz. wag.,
- rozcieńczalnik epoksydowy: 16,21 cz.wag.,
- ksylen: 14,31 cz. wag.,
- butanol: 3,58 cz. wag.,
- plastyfikator: 2,0 cz. wag.,
- mika: 1 cz. wag.,
- siarczan baru: 2,5 cz. wag.,
- fosforan glinu: 4,0 cz. wag.,
- montmorylonit: 0,5 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 2,56 cz. wag.,
- tlenek krzemu: 5,96 cz. wag.,
- węglik krzemu: 5,96 cz. wag.,
- nanorurki węglowe: 0,83 cz. wag.
Procedura M (według wynalazku).
Do mieszaniny ksylenu z butanolem (stosunek wag. 8:2), zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (polieter z podstawnikiem nonylofenylowym) wprowadzono MWCNT (średnica ~10 nm, stosunek 1/d ~160), SiO2 (90 nm) oraz SiC (200 nm) po czym układ sonifikowano przez 5 minut w temp. 90°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 120 W/g) w celu otrzymania dyspersji o składzie:
- nanorurki węglowe: 2,5 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 7,7 cz. wag.,
- tlenek krzemu: 18 cz. wag.,
- węglik krzemu: 18 cz. wag.,
- ksylen: 43 cz. wag.,
- butanol: 10,8 cz. wag.
Tak przygotowaną dyspersję MWCNT zmieszano z mieszaniną żywicy epoksydowej na bazie bisfenolu A (25 000 mPa-s), rozcieńczalnika epoksydowego (eter diglicydylowy butanodiolu, 150 mPa-s), plastyfikatora, napełniaczy, pigmentów, modyfikatora własności reologicznych i rozpuszczalników. Otrzymano kompozycję polimerową oznaczoną symbolem M1 o takim samym składzie jak kompozycja L1.
Kompozycje polimerowe przygotowane według procedur L i M zmieszano z utwardzaczem - trietylenotetraaminą w ilości 7,16 cz. wag. Ciekłe kleje zaaplikowano na podłoże stalowe (w celu oceny rezystywności elektrycznej skrośnej zgodnie z PN-E-04405) za pomocą aplikatora szczelinowego. Próbki utwardzano w temperaturze otoczenia przez 14 dni.
PL232 158 Β1
Warunki dyspergowania nanorurek węglowych i właściwości elektryczne uzyskanego kleju przedstawiono w tabeli 5.
Tabela 5
Symbol próbki Moc mieszadła [W/g]a Zawartość CNT [% wag.]b Rezystvwność skrośna '[Ω-m]e
LI 250 1 7,5-106
Porównawcza
Ml 120 4,5-10s
a - moc na l g dyspergowanych nanorurek węglowych;
b zawartość w suchej masie powłoki; c - dla napięcia pomiarowego 10 V;
Przykład 6
Przykład przedstawia otrzymywanie dyspersji nanorurek węglowych w benzynie lakierniczej z użyciem nanocząstkowego tlenku glinu jako środka wspomagającego dyspergowanie i zastosowanie uzyskanej dyspersji nanorurek węglowych do rozpuszczalnikowej farby alkidowej.
W celach porównawczych otrzymano kompozycję sposobem znanym ze stanu techniki dodając po procesie sonifikacji nanocząstki AI2O3.
Procedura N (procedura porównawcza).
Do benzyny lakierniczej, zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (eter naftylowo-oligooksyetylenowy), wprowadzono wielościenne nanorurki węglowe (MWCNT; średnica ~10 nm, stosunek 1/d -160), po czym układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 20°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 160 W/g). Po procesie sonifikacji dyspersję CNT wprowadzono do mieszaniny złożonej z roztworu żywicy alkidowej średniotłustej w benzynie lakierniczej, napełniacza (węglan wapnia) pigmentu (czerń żelazowa), sykatyw (kobaltowej i cyrkonowej), środka przeciw kożuszeniu oraz dyspersji tlenku glinu (o średnim rozmiarze cząstki 40 nm) w benzynie lakierniczej. Otrzymano farbę oznaczoną symbolem N1 o następującym składzie:
- żywica alkidowa: 14,82 cz. wag.,
- benzyna lakiernicza: 58,17 cz. wag.,
- węglan wapnia: 0,4 cz. wag.,
- czerń żelazowa: 2,16 cz. wag.,
- sykatywy: 2,04 cz. wag.,
- środek przeciw kożuszeniu: 0,52 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 2,09 cz. wag.,
- tlenek glinu 20,92 cz. wag.,
- nanorurki węglowe: 2,09 cz. wag.
Procedura P (według wynalazku).
Do benzyny lakierniczej, zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (eter naftylowo-oligooksyetylenowy), wprowadzono MWCNT (średnica -10 nm, stosunek 1/d -160), oraz tlenek glinu (średni rozmiar cząstek 40 nm), po czym układ sonifikowano przez 30 minut w temp. 10°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 80 W/g) w celu otrzymania dyspersji o składzie:
- nanorurki węglowe: 5 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 5 cz. wag.,
- tlenek glinu: 50 cz. wag.,
- benzyna lakiernicza: 40 cz. wag.
Tak przygotowaną dyspersję MWCNT dodano do mieszaniny roztworu żywicy alkidowej średniotłustej w benzynie lakierniczej z napełniaczem, pigmentem, sykatywami i środkiem przeciw kożuszeniu wymienionymi w procedurze N. W rezultacie otrzymano farbę oznaczoną symbolem P1 o takim samym składzie jak kompozycja N1.
Kompozycje powłokowe przygotowane według procedur N i P zaaplikowano na podłoże stalowe (w celu oceny rezystywności elektrycznej skrośnej zgodnie z PN-E- 04405) za pomocą aplikatora szczelinowego.
PL232 158 Β1
Warunki dyspergowania nanorurek węglowych i właściwości elektryczne uzyskanych powłok przedstawiono w tabeli 6.
Tabela 6
Symbol próbki Moc mieszadła [W/gP Zawartość CNT [% wag.]b Rezystywność skrośna [Ω-m]c
NI porównawcza 160 5 1,0- JO3
PI 80 7,3-102
a - moc na 1 g dyspergowanych nanorurek węglowych;
b - zawartość w suchej masie powłoki; c - dla napięcia pomiarowego 10 V;
Przykład 7
Przykład przedstawia otrzymywanie dyspersji nanorurek węglowych w wodzie z użyciem nanocząstkowego tlenku tytanu jako środka wspomagającego dyspergowanie i zastosowanie uzyskanej dyspersji nanorurek do wodnego roztworu polialkoholu winylowego).
W celach porównawczych otrzymano kompozycję sposobem znanym ze stanu techniki dodając po procesie sonifikacji nanocząstki TiC>2.
Procedura R (procedura porównawcza).
Do wody zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu) wprowadzono wielościenne nanorurki węglowe (MWCNT; średnica ~20 nm, stosunek 1/d -100), po czym układ sonifikowano przez 10 minut w temp. 40°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 250 W/g). Po procesie sonifikacji dyspersję CNT wprowadzono do mieszaniny wodnego roztworu polialkoholu winylowego) (zawartość polimeru 10% wag., lepkość 650 mPa-s), wodnej dyspersji nanocząstek T1O2 (o średnim rozmiarze cząstek 25 nm), wody oraz napełniacza (krzemionka). Otrzymano farbę oznaczoną symbolem R1 o następującym składzie:
- woda: 84,94 cz.wag.,
- poli(alkohol winylowy): 7,04 cz. wag.,
- krzemionka: 5,07 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 0,05 cz. wag.,
- tlenek tytanu: 2,45 cz. wag.,
- nanorurki węglowe: 0,49 cz. wag.
Procedura S (według wynalazku).
Do wodnej dyspersji nanocząstkowego T1O2 (25 nm), zawierającej rozpuszczony środek powierzchniowo czynny (dodecylobenzenosulfonian sodu), wprowadzono MWCNT (średnica -20 nm, stosunek 1/d -100) i układ sonifikowano przez 10 minut w temp. 40°C za pomocą mieszadła ultradźwiękowego (24 kHz, 120 W/g) w celu otrzymania dyspersji o składzie:
- nanorurki węglowe: 2 cz. wag.,
- środek powierzchniowo czynny: 0,02 cz. wag.,
- tlenek tytanu: 10 cz. wag.,
- woda: 87,98 cz. wag.
Tak przygotowaną dyspersję MWCNT zmieszano z mieszaniną wodnego roztworu polialkoholu winylowego) (10% wag., 650 mPa-s), wodą i napełniaczem. W rezultacie otrzymano kompozycję polimerową oznaczoną symbolem S1 o takim samym składzie jak kompozycja R1.
Kompozycje z polialkoholu winylowego) przygotowane według procedur R i S zaaplikowano na podłoże transparentne z poli(tereftalanu etylenu) za pomocą aplikatora szczelinowego w celu otrzymania nanokompozytowych błon polimerowych o grubości 40 μηΊ. Zbadano elektryczną rezystywność skrośną firnów (zgodnie z PN-E-04405). Warunki dyspergowania nanorurek węglowych z udziałem nanocząstkowego tlenku tytanu i właściwości filmów z polialkoholu winylowego) zawierającej dyspersję nanorurek węglowych zestawiono w tabeli 7.
PL232 158 Β1
Tabela 7
Symbol próbki Moc mieszadła [W/g] * Zawartość CNT [% wag.]h Rezystywność skrośna [Q-m]c
R1 porównawcza 250 1 3,2-106
SI 120 7,1· 105
a - moc na I g dyspergowanych nanorurek węglowych; b - zawartość w suchej masie filmu; c - dla napięcia pomiarowego 10 V;
Zastrzeżenia patentowe

Claims (3)

1. Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych, zawierająca spoiwo epoksydowe i/lub poliuretanowe i/lub akrylowe i/lub alkidowe i/lub z polioctanu winylu) i/lub z polialkoholu winylowego) oraz napełniacze i/lub pigmenty i/lub barwniki i/lub plastyfikatory i/lub współrozpuszczalniki i/lub odpieniacze i/lub koalescenty i/lub katalizatory i/lub zagęstniki i/lub biocydy i nanorurki węglowe, znamienna tym, że zawiera nanorurki węglowe w postaci dyspersji w wodzie i/lub cieczach organicznych, gdzie ilość wody i/lub cieczy organicznych w całej dyspersji wynosi od 39 do 99,4% wagowych, przy czym dyspersję otrzymuje się metodą dyspergowania ultradźwiękowego, w obecności nanocząstkowego środka wspomagającego dyspergowanie o właściwościach dielektrycznych w postaci stałych substancji, takich jak tlenek krzemu, i/lub tlenek glinu, i/lub tlenek tytanu, i/lub tlenek ceru i/lub węglik krzemu, w postaci proszku o cząstkach o wymiarach od 5 do 200 nm, przy czym kompozycja zawiera nanorurki węglowe w ilości od 0,01% wagowych do 5% wagowych sumy wszystkich nielotnych składników kompozycji polimerowej, zaś zawartość środka wspomagającego dyspergowanie w dyspersji nanorurek węglowych wynosi od 0,5 do 55% wag. masy całej dyspersji nanorurek węglowych.
2. Kompozycja polimerowa według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera napełniacze naturalne i syntetyczne takie jak krzemionka i krzemiany, tlenek glinu, tlenki żelaza, węglan wapnia, węglan wapnia i magnezu, talk, kaolin, mika, siarczan baru, wollastonit, haloizyt w ilości od 0,01% wagowych do 85% wagowych sumy wszystkich nielotnych składników kompozycji polimerowej.
3. Kompozycja polimerowa wg zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera pigmenty naturalne i/lub syntetyczne, takie jak takie jak fosforan glinu i/lub wapnia i/lub cynku i/lub magnezu, dwutlenek tytanu, tlenki żelaza w ilości od 0,01% wagowych do 85% wagowych sumy wszystkich nielotnych składników kompozycji polimerowej.
PL425843A 2014-05-12 2014-05-12 Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych PL232158B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL425843A PL232158B1 (pl) 2014-05-12 2014-05-12 Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL425843A PL232158B1 (pl) 2014-05-12 2014-05-12 Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL425843A1 PL425843A1 (pl) 2018-11-05
PL232158B1 true PL232158B1 (pl) 2019-05-31

Family

ID=63998353

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL425843A PL232158B1 (pl) 2014-05-12 2014-05-12 Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL232158B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL425843A1 (pl) 2018-11-05

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CN1130430C (zh) 用于油墨和涂料的具有离去基团的改性碳产品和其组合物
JP6082081B2 (ja) サブミクロン炭酸カルシウムを含むコーティング組成物
US9303143B2 (en) Dispersing agent from renewable raw materials for binding agent-free pigment preparations
TW202033446A (zh) 奈米碳管分散液、及其製造方法
JP4501445B2 (ja) カーボンナノチューブ組成物、およびそれを含有するカーボンナノチューブ分散液
TWI869652B (zh) Cns漆漿分散液、包含其之塗料組合物及固化塗層
JP2016069618A (ja) 水系塗料組成物
FI128031B (en) A process for manufacturing nanoparticles in a concentrated slurry
CN105555884A (zh) 用于水性涂料的炭黑
JP2023507600A (ja) 乾燥していない被覆二酸化チタンを含有する印刷インク
JP7372517B2 (ja) 複合材料及びその製造方法、並びにその用途
WO2019093360A1 (ja) カーボンナノワイヤー分散液及びその製造方法
PL230797B1 (pl) Sposób dyspergowania nanorurek węglowych w cieczach
CN105086377B (zh) 磺化石墨烯‑导电高分子分散液,其制备方法与应用
PL232158B1 (pl) Kompozycja polimerowa do podłoży metalowych, drewnianych i z tworzyw sztucznych
Orawiec et al. Application of semi‐in situ liquid exfoliation of graphite to the scalable production of graphene‐epoxy nanocomposites
US9828484B2 (en) Graphenic dispersions and slurries and coatings thereof
JP4947962B2 (ja) 導電性クリヤー用水性組成物およびその製造方法
CN115073974A (zh) 用邻苯二酚衍生物进行表面改性的二维迈科烯、其制造方法及含有其的迈科烯有机油墨
JP2024056356A (ja) カーボンナノチューブ分散体、および塗膜
WO2023076475A1 (en) Dispersion of carbon nanostructures