PL232895B1 - Uniwersalny celownik do gwoździ śródszpikowych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiot wynalazku stanowi uniwersalny celownik do gwoździ śródszpikowych, zwłaszcza typu gamma, przeznaczonych do leczenia złamań i wad kości udowych.

Z opisu patentowego PL nr 61835 znane jest instrumentarium do leczenia złamań trzonów kości udowych, w którym gwóźdź Kuntschera połączony jest z głowicą ustalającą na chwycie za pomocą klina i nakrętki. Z drugiej strony uchwyt jest połączony na stałe z równoległą do gwoździa Kuntschera listwą wyposażoną w szereg tulejek, przez które przeprowadza się wiercenie otworów w leczonej kości. W czasie zabiegu chirurgicznego gwóźdź wprowadza się śródszpikowo do trzonu kości, a po zakończeniu leczenia w odpowiednim czasie gwóźdź wyjmuje się z trzonu kości. To znane instrumentarium jest kłopotliwe w użyciu z powodu skomplikowanej konstrukcji, wymagającej ustawiania wielu elementów, które mają zapewniać precyzyjne osadzenie gwoździa i stabilizowanie jego położenia w kanale szpikowym za pomocą złożonej konstrukcyjnie głowicy dociskowej.

Z opisu EP 0640318 znane jest instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości, które jest wyposażone w chwyt, w postaci zbliżonej do odwróconej litery „L”, do którego z jednej strony jest mocowany w sposób rozłączny celownik. Celownik jest zaopatrzony w dolnej połowie w otwory, wykonane pod różnymi kątami, z których dwa otwory służą do prowadzenia tulei prowadzących, o mniejszej i większej średnicy. Tuleje te służą do prowadzenia zespołu wkręcającego, zawierającego śruby kostne, który jest także prowadzony w gwoździu Kuntschera. Gwóźdź Kuntschera jest ustalony po drugiej stronie chwytu, a po osadzeniu w leczonej kości jest ustalany za pomocą dwóch stabilizujących śrub, prowadzonych za pomocą tulei w dwóch otworach, usytuowanych poniżej wspomnianych otworów.

Z opisu patentowego PL 194835 B1 jest znane instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości, składające się z chwytu wyposażonego w wymienną tuleję do ustalania gwoździa Kuntschera, oraz łoża równoległego do wymiennej tulei, do osadzania wymiennych celowników. Jeden z wymiennych celowników, jest utworzony z nasadzonego na łoże łącznika połączonego za pomocą nakrętki rzymskiej z tuleją, która przez podporę jest połączona ze śrubą ściągającą, zaopatrzoną w nakrętki kuliste. Śruba ściągająca jest z kolei połączona przegubowo z ruchomym ramieniem, którego wysięgnik jest osadzony ograniczenie przesuwnie w tulei. Na ruchomym ramieniu jest osadzony zacisk wyposażony w prowadnik, osadzony obrotowo w tulei, która stanowi wziernik wskaźnika współosiowości zacisku i wiertła stosowanego przy wierceniu w kości otworu. Prowadnik jest połączony za pomocą kołka ze śrubą i unieruchamiany w wybranym położeniu za pomocą nakrętek kulistych.

Celem wynalazku jest skonstruowanie uniwersalnego celownika do bezgipsowego leczenia złamań i wad kości długich za pomocą gwoździ śródszpikowych, zwłaszcza gwoździ proksymalnych udowych, który będzie zawierał uniwersalny, przezierny dla promieni RTG chwyt do zamocowania gwoździa, wraz z systemem prostych w budowie i wzajemnie dopasowanych elementów, z których można optymalnie zestawić instrumentarium wymagane przez lekarza do aktualnego procesu leczenia.

Cel ten został osiągnięty przez zapewnienie instrumentarium według wynalazku do leczenia złamanych kości gwoździami śródszpikowymi, zwłaszcza gwoździami typu gamma.

Uniwersalny celownik do gwoździ śródszpikowych, zwłaszcza typu gamma, przeznaczonych do leczenia złamań i wad kości udowych, zawierający ramię w kształcie zbliżonym do litery „l”, z otworem do mocowania gwoździa śródszpikowego za pomocą śruby łączącej, wyposażone w elementy do prowadzenia podzespołów roboczych, takich jak wiertła, pobijaki, wskaźniki osi czy wybijaki, według wynalazku charakteryzują się tym, że uniwersalne ramię składa się z metalowej głowicy z otworem do mocowania gwoździa śródszpikowego oraz kompozytowej rękojeści, przy czym przekrój poprzeczny prostej części rękojeści jest w kształcie wielokąta foremnego, korzystnie kwadratu, przy czym ta prosta część rękojeści zawiera co najmniej jeden przelotowy otwór, na który jest nasunięta nakładka celująca w postaci tulei, której osiowy otwór ma przekrój wielokąta foremnego, korzystnie kwadratu, odpowiadający zewnętrznemu zarysowi przekroju części prostej rękojeści, zamocowana zdejmowalnie względem celownika i zawierająca w swoich ściankach przelotowe otwory pod prostokątną tuleję i osiowe otwory pod prowadzące tulejki osłonowe lub wiertarskie podzespołów roboczych celownika.

Kompozytowa rękojeść korzystnie jest wykonana z materiału przeziernego dla promieni rentgenowskich.

Nakładka celująca jest nasunięta na ściany boczne części prostej rękojeści i jest unieruchomiona względem celownika za pomocą śruby, względnie za pomocą połączenia zatrzaskowego.

Co najmniej jeden przelotowy otwór kompozytowej rękojeści w widoku z góry ma kształt wielokąta, korzystnie prostokąta lub też ma kształt okręgu, względnie elipsy.

PL 232 895 B1

Przelotowe otwory w prostokątnej tulei i w nakładce celującej mają osie, które w pierwszym położeniu nakładki celującej na rękojeści pokrywają się z osiami otworów, które mają być wykonane w proksymalnej części gwoździa śródszpikowego, a w drugim położeniu nakładki celującej na rękojeści pokrywają się z osiami otworów, które mają być wykonane w dystalnej części gwoździa śródszpikowego, po prawidłowym zamontowaniu nakładki celującej na prostej części rękojeści.

Nakładka celująca jest wykonana z materiału metalicznego, względnie z materiału kompozytowego, korzystnie przeziernego dla promieniowania rentgenowskiego.

Na prostym odcinku proksymalnej części rękojeści znajduje się pryzma, przez którą przechodzi gwintowany otwór pod śrubę ściągającą, dla mocowania drugiej nakładki celującej, przeznaczonej do wiercenia otworów pod śruby rekonstrukcyjne w proksymalnej części gwoździa śródszpikowego.

Druga nakładka celująca ma kształt zbliżony do litery „C” i jest wykonana z materiałów metalicznych lub kompozytowych, korzystnie przeziernych dla promieniowania rentgenowskiego.

W celowniku według wynalazku, nakładka celująca po zablokowaniu w odpowiedni sposób w odpowiednim miejscu na rękojeści pozwala w prosty i skuteczny sposób na wiercenie otworów zarówno w części proksymalnej, jak i w części dystalnej kości udowej, przez co możliwe jest zastąpien ie kilku nakładek jedną.

Zastosowana w celowniku druga nakładka celująca pozwala na wiercenie otworów pod śruby rekonstrukcyjne.

Tak więc celownik według wynalazku stanowi uniwersalny celownik do wiercenia wszystkich otworów w kości udowej, wymaganych przez lekarza do aktualnego procesu leczenia.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku, częściowo w przekroju, celownika według wynalazku w pewnym położeniu roboczym nakładki celującej, przeznaczonym do wiercenia otworów w proksymalnej części gwoździa kości udowej, z nakładką celującą zamocowaną za pomocą śruby, fig. 2 - widok z góry celownika z fig. 1, fig. 3 - widok z boku, częściowo w przekroju, celownika według wynalazku w drugim położeniu roboczym nakładki celującej, przeznaczonym do wiercenia otworów w dystalnej części gwoździa kości udowej, z nakładką celującą zamocowaną za pomocą śruby, fig. 4 - widok z góry celownika z fig. 3, fig. 5 - widok z boku, częściowo w przekroju, celownika według wynalazku w pewnym położeniu roboczym nakładki celującej, przeznaczonym do wiercenia otworów w proksymalnej części gwoździa kości udowej, z nakładką celującą zamocowaną za pomocą połączenia zatrzaskowego, fig. 6 - widok z góry celownika z fig. 5, fig. 7 - widok z boku, częściowo w przekroju, celownika według wynalazku w drugim położeniu roboczym nakładki celującej przeznaczonym do wiercenia otworów w dystalnej części gwoździa kości udowej, z nakładką celującą zamocowaną za pomocą połączenia zatrzaskowego, fig. 8 - widok z góry celownika z fig. 7, fig. 9 - widok z góry celownika według wynalazku, z zamocowaną drugą nakładką celującą, przeznaczoną do wykonywania otworów pod śruby rekonstrukcyjne w proksymalnej części gwoździa kości udowej, a fig. 10 - przekrój A-A przez celownik z fig. 9.

Na fig. 1 i 2 pokazano uniwersalny celownik według wynalazku w pierwszym położeniu roboczym nakładki celującej, przeznaczonym do wiercenia otworów w proksymalnej części gwoździa kości udowej. Jak pokazano, uniwersalne ramię celownika 1 składa się z metalowej głowicy 3 z otworem do mocowania gwoździa śródszpikowego 10 oraz kompozytowej rękojeści 2, przy czym przekrój poprzeczny prostej części rękojeści 2 jest w kształcie wielokąta foremnego, w tym przypadku kwadratu, przy czym ta prosta część rękojeści 2 zawiera co najmniej jeden przelotowy otwór 22, na który jest nasunięta nakładka celująca 4 w postaci tulei, której osiowy otwór ma przekrój wielokąta foremnego, w tym przypadku kwadratu, odpowiadający zewnętrznemu zarysowi przekroju części prostej rękojeści 2. Nakładka celująca jest zamocowana zdejmowalnie względem ramienia 1 celownika i zawiera w swoich ściankach przelotowe otwory pod prostokątną tuleję 6 i osiowe otwory pod prowadzące tulejki osłonowe 11 i tulejki wiertarskie 12 podzespołów roboczych, wchodzących w skład instrumentarium.

Kompozytowa rękojeść 2 jest korzystnie wykonana z materiału przeziernego dla promieni rentgenowskich, umożliwiając śródoperacyjne wykonywanie kontrolnych zdjęć RTG.

Nakładka celująca 4 jest nasunięta na ściany boczne części prostej rękojeści 2 i jest unieruchomiona względem ramienia 1 celownika za pomocą śruby 5.

Uniwersalne ramię 1 celownika według wynalazku zawiera co najmniej jeden przelotowy otwór 22 usytuowany w kompozytowej rękojeści 2, który w widoku z góry ma kształt wielokąta, korzystnie prostokąta.

Co najmniej jeden przelotowy otwór 22 kompozytowej rękojeści 2 może też mieć kształt okręgu, względnie elipsy.

PL 232 895 B1

Dzięki zastosowaniu elementów o przekroju poprzecznym w kształcie wielokąta foremnego, korzystnie kwadratu, według wynalazku możliwe jest zastąpienie kilku nakładek jedną. Jeśli przekrój poprzeczy jest w kształcie sześciokąta foremnego, wówczas możliwe jest trzykrotne (3x60°) obrócenie nakładki celującej 4 celem wykonania trzech różnych metod fiksacji, jeśli zaś elementy są o przekroju poprzecznym kwadratu, to możliwe jest zastąpienie dwóch nakładek jedną (2x90°). Można więc w jednej nakładce umieścić tyle otworów prowadzących ile jest niezbędnych do konkretnego zespolenia danego gwoździa, przyśpieszając zabieg i umożliwiając bardziej ergonomiczną pracę. W otworach nakładki umieszcza się tuleje prowadzące w kształcie odpowiadającym kształtowi otworu.

Przelotowe otwory w prostokątnej tulei 6 mają osie, które w pierwszym położeniu nakładki celującej 4 na rękojeści 2 pokrywają się z osiami otworów, które mają być wykonane w proksymalnej części gwoździa śródszpikowego 10, jak pokazano na fig. 1, a w drugim położeniu nakładki celującej 4 na rękojeści 2, jak pokazano na fig. 3, pokrywają się z osiami otworów, które mają być wykonane w dystalnej części gwoździa śródszpikowego 10, po prawidłowym zamontowaniu nakładki 4 na prostej części rękojeści 2.

Nakładka 4 może być wykonana z materiału metalicznego, ale korzystnie jest wykonana z materiału kompozytowego, zwłaszcza przeziernego dla promieniowania rentgenowskiego.

Na fig. 3 i 4 pokazano uniwersalny celownik według wynalazku, pokazany na fig. 1 i 2, z tą różnicą, że nakładka celująca znajduje się w drugim położeniu roboczym, przeznaczonym do wiercenia otworów w dystalnej części gwoździa kości udowej.

Jak pokazano na fig. 3, implantowany gwóźdź 10 jest połączony z ramieniem 1 celownika za pomocą śruby łączącej 19, wkręconej w bliższą część gwoździa śródszpikowego 10.

Na fig. 5 i 6 pokazano uniwersalny celownik według wynalazku, podobny do celownika pokazanego na fig. 1 i 2 z tą różnicą, że śruba 5, mocująca nakładkę celującą 4 na części prostej rękojeści 2, jest zastąpiona połączeniem zatrzaskowym 20 mocującym nakładkę celującą 16 na części prostej rękojeści 15 ramienia 14 celownika.

Na fig. 7 i 8 pokazano uniwersalny celownik według wynalazku, podobny do celownika pokazanego na fig. 3 i 4 z tą różnicą, że, podobnie jak na fig. 5 i 6, śruba 5, mocująca nakładkę celującą 4 na części prostej rękojeści 2, jest zastąpiona połączeniem zatrzaskowym 20, mocującym nakładkę celującą 16 na części prostej rękojeści 15 ramienia 14 celownika.

Na fig. 9 i 10 pokazano w uproszczeniu uniwersalny celownik według wynalazku, w którym na pryzmie 21 rękojeści 2, 15 ramienia 1, 14 zamontowano drugą nakładkę celującą 18.

Ta druga nakładka celująca 18 jest mocowana za pomocą śruby ściągającej 17, przechodzącej przez gwintowany otwór w pryzmie 21.

Druga nakładka celująca 18 ma kształt zbliżony do litery „C” i jest wykonana z materiałów metalicznych lub kompozytowych, korzystnie przeziernych dla promieniowania.

Nakładka celująca 18 jest przeznaczona do wiercenia otworów pod śruby rekonstrukcyjne w proksymalne j części gwoździa śródszpikowego 10.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Uniwersalny celownik do gwoździ śródszpikowych, zwłaszcza typu gamma, przeznaczonych do leczenia złamań i wad kości udowych, zawierający ramię w kształcie zbliżonym do litery „l”, z otworem do mocowania gwoździa śródszpikowego za pomocą śruby łączącej, wyposażone w elementy do prowadzenia podzespołów roboczych, takich jak wiertła, pobijaki, wskaźniki osi czy wybijaki, znamienny tym, że uniwersalne ramię (1) składa się z metalowej głowicy (3) z otworem do mocowania gwoździa śródszpikowego (10) oraz kompozytowej rękojeści (2, 15), przy czym przekrój poprzeczny prostej części rękojeści (2, 15) jest w kształcie wielokąta foremnego, korzystnie kwadratu, przy czym ta prosta część rękojeści (2, 15) zawiera co najmniej jeden przelotowy otwór (22), na który jest nasunięta nakładka celująca (4, 16) w postaci tulei, której osiowy otwór ma przekrój wielokąta foremnego, korzystnie kwadratu, odpowiadający zewnętrznemu zarysowi przekroju części prostej rękojeści, zamocowana zdejmowalnie względem ramienia (1) celownika i zawierająca w swoich ściankach przelotowe otwory pod prostokątną tuleję 6 i osiowe otwory pod prowadzące tulejki osłonowe (11) lub wiertarskie (12) podzespołów roboczych celownika.

   PL 232 895 B1
2. 2. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że kompozytowa rękojeść (2, 15) jest wykonana z materiału przeziernego dla promieni rentgenowskich.
3. 3. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że nakładka celująca (4, 16) jest nasunięta na ściany boczne części prostej rękojeści (2, 15) i jest unieruchomiona względem ramienia (1) celownika za pomocą śruby (5).
4. 4. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że nakładka celująca (4, 16) jest nasunięta na ściany boczne części prostej rękojeści (2, 15) i jest unieruchomiona względem ramienia (1) celownika za pomocą połączenia zatrzaskowego (20).
5. 5. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden przelotowy otwór (22) kompozytowej rękojeści (2, 15) ma w widoku z góry kształt wielokąta, korzystnie prostokąta.
6. 6. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden przelotowy otwór (22) kompozytowej rękojeści (2, 15) ma w widoku z góry kształt okręgu.
7. 7. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że co najmniej jeden przelotowy otwór (22) kompozytowej rękojeści (2, 15) ma w widoku z góry kształt elipsy.
8. 8. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że przelotowe otwory w prostokątnej tulei (6) i w nakładce celującej (4, 16) mają osie, które w pierwszym położeniu nakładki celującej (4, 16) na rękojeści (2, 15) pokrywają się z osiami otworów, które mają być wykonane w proksymalnej części gwoździa śródszpikowego (10), a w drugim położeniu nakładki celującej (4, 16) na rękojeści (2, 15) pokrywają się z osiami otworów, które mają być wykonane w dystalnej części gwoździa śródszpikowego (10), po prawidłowym zamontowaniu nakładki celującej (4, 16) na prostej części rękojeści (2, 15).
9. 9. Uniwersalny celownik według zastrz. 1 albo 3 albo 4, znamienny tym, że nakładka celująca (4, 16) jest wykonana z materiału metalicznego.
10. 10. Uniwersalny celownik według zastrz. 1 albo 3 albo 4, znamienny tym, że nakładka celująca (4, 16) jest wykonana z materiału kompozytowego, korzystnie przeziernego dla promieniowania rentgenowskiego.
11. 11. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że na prostym odcinku proksymalnej części rękojeści (2, 15) znajduje się pryzma (21), przez którą przechodzi gwintowany otwór pod śrubę ściągającą (17), dla mocowania drugiej nakładki celującej (18), przeznaczonej do wiercenia otworów pod śruby rekonstrukcyjne w proksymalnej części gwoździa śródszpikowego (10).
12. 12. Uniwersalny celownik według zastrz. 1, znamienny tym, że druga nakładka celująca (18) ma kształt zbliżony do litery „C” i jest wykonana z materiałów metalicznych lub kompozytowych, korzystnie przeziernych dla promieniowania rentgenowskiego.