PL194835B1 - Instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości - Google Patents

Abstract

1. Instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości, zwłaszcza kości piszczelowych, kości ramieniowych oraz kości udowych, składające się z chwytu wyposażonego w wymienną tuleję do ustalania gwoździa Kuntschera, oraz w równoległe do wymiennej tulei łoże, do osadzania wymiennych celowników, znamienne tym, że jeden z wymiennych celowników (10, 18, 19, 25), celownik (25) jest utworzony z nasadzonego na łoże (1') łącznika (25') połączonego za pomocą nakrętki rzymskiej (27) z tuleją (26), która poprzez podporę (26') jest połączona ze śrubą ściągającą (34), zaopatrzoną w nakrętki kuliste (36), która jest połączona przegubowo z ruchomym ramieniem (28), którego wysięgnik (39) jest osadzony ograniczenie przesuwnie w tulei (26), a na ruchomym ramieniu (28) jest osadzony zacisk (29) wyposażony w prowadnik (30), osadzony obrotowo w tulei (31), która stanowi wziernik (32) wskaźnika współosiowości zacisku (29) i wiertła stosowanego przy wierceniu w kości otworu, przy czym prowadnik (30) jest połączony za pomocą kołka (42) ze śrubą (35) i unieruchamiany w wybranym położeniu za pomocą nakrętek kulistych (37).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości, zwłaszcza kości piszczelowych, kości ramieniowych oraz złamań kości udowych.

Z opisu patentowego PL nr 61835 znane jest instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań trzonów kości udowych, w którym gwóźdź Kuntschera połączony jest z głowicą ustalającą na chwycie za pomocą klina i nakrętki. Z drugiej strony uchwyt jest połączony na stałe z równoległą do gwoździa Kuntschera listwą wyposażoną w szereg tulejek, przez które przeprowadza się wiercenie otworów w leczonej kości.

To znane instrumentarium jest kłopotliwe w użyciu z powodu skomplikowanej konstrukcji, wymagającej ustawiania wielu elementów, które mają zapewniać precyzyjne osadzenie gwoździa i stabilizowanie jego położenia w kanale szpikowym za pomocą złożonej konstrukcyjnie głowicy dociskowej.

Z opisu EP 0640318 znane jest instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości, które jest wyposażone w chwyt, w postaci zbliżonej do odwróconej litery L, do którego z jednej strony jest mocowany w sposób rozłączny celownik. Celownik jest zaopatrzony w dolnej połowie w otwory, wykonane pod różnymi kątami, z których dwa otwory służą do prowadzenia tulei prowadzących, o mniejszej i większej średnicy. Tuleje te służą do prowadzenia zespołu wkręcającego, zawierającego śruby kostne, który jest także prowadzony w gwoździu Kuntschera. Gwóźdź Kuntschera jest ustalony po drugiej stronie chwytu, a po osadzeniu w leczonej kości jest ustalany za pomocą dwóch stabilizujących śrub, prowadzonych za pomocą tulei w dwóch otworach, usytuowanych poniżej wspomnianych otworów.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości, zwłaszcza kości piszczelowych, kości ramieniowych oraz kości udowych i umożliwiającego wszczepianie wiele rodzajów gwoździ śródszpikowych.

Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że jeden z wymienionych celowników jest utworzony z nasadzonego na łoże łącznika, połączonego za pomocą nakrętki rzymskiej z tuleją, która poprzez podporę jest połączona ze śrubą ściągającą, zaopatrzoną w nakrętki kuliste, która jest połączona przegubowo z ruchomym ramieniem, którego wysięgnik jest osadzony ograniczenie przesuwnie w tulei, a na ruchomym ramieniu jest osadzony zacisk, wyposażony w prowadnik, osadzony obrotowo w tulei, która stanowi wziernik wskaźnika współosiowości zacisku i wiertła stosowanego przy wierceniu w kości otworu, przy czym prowadnik jest połączony za pomocą kołka ze śrubą i unieruchamiany w wybranym położeniu za pomocą nakrętek kulistych.

Korzystnie tuleja jest unieruchomiona na łączniku celownika za pomocą śruby blokującej.

Zgodnie z wynalazkiem drugi z celowników jest wyposażony w podstawę dla osadzonego na stałe na pomocniczego celownika, która ma na dłuższych bokach wybranie zabezpieczające ją przed obrotem.

Korzystnie instrumentarium w równoległej do łoża wymiennej tulei posiada wymienny bijak, opierający się o jej kołnierz oporowy.

Zaletą instrumentarium według wynalazku jest to, że za pomocą jednego i tego samego instrumentarium można wszczepiać w leczone kości wszystkie znane rodzaje implantów śródszpikowych, piszczelowych, ramieniowych oraz udowych. Poza tym instrumentarium jest łatwo obsługiwane z uwagi na pełną unifikację wybranego przez chirurga zestawu operacyjnego.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia chwyt instrumentarium w widoku z boku, fig. 2 - chwyt z fig. 1 z celownikiem gwoździa krótkiego oraz z celownikiem pomocniczym, ustalającym główkę kości udowej, w widoku z boku, fig. 3 inny przykład wykonania celownika w widoku z góry, fig. 4 - celownik z fig. 3 w widoku z boku, fig. 5 celownik gwoździa w przekroju wzdłużnym, fig. 6 - celownik z fig. 5 w widoku z góry, fig. 7 - krótki celownik gwoździa ramiennego i odkolanowego w przekroju wzdłużnym, fig. 8 - celownik z fig. 7 w widoku z góry, fig. 9 - celownik gwoździa rekonstrukcyjnego pojedynczego lewego w widoku z góry, fig. 10 podstawę, tworzącą pomocniczy celownik ustalający główkę kości udowej w widoku z góry, a fig. 11 podstawę z fig. 10 w widoku z boku.

Instrumentarium według fig. 1 składa się z chwytu 1, mającego na jednym końcu wymienną tuleję 2, w której jest osadzona z ograniczonym przesuwem śruba 9, służąca do zamocowania złączem gwintowym wymiennego gwoździa śródszpikowego A - gwoździa Kuntschera. Ustalona w chwycie 1 kołkami ustalającymi 8, tuleja 2 posiada z jednej strony kołnierz oporowy 2' o który opiera się wymienny bijak 3, a z drugiej strony zaczepy 2” do ustalania położenia gwoździa śródszpikowego A.

Po właściwym ustawieniu gwoździa śródszpikowego A w tulei 2, śruba 9 jest mocowana z ograniczonym ruchem przesuwnym w tulei 2 za pomocą śruby zaciskowej 4.

PL 194 835 B1

Chwyt 1 na drugim końcu posiada usytuowane równolegle do tulei 2 łoże 1', które jest zaopatrzone w środki ustalająco-mocujące, tutaj kołki ustalające 5, 6 i śrubę 7, do mocowania jednego z wymiennych celowników 10, 18, 19, 25, przedstawionych na fig. 3 do 9.

Na fig. 2 jest przedstawione kompletne instrumentarium, mające chwyt 1 wyposażony w jeden z wymiennych celowników 10,18, 19, 25, tutaj celownik 10 dla krótkiego gwoździa śródszpikowego A.

Celownik 10, bliżej przedstawiony na fig. 5 i 6 ma otwory 11, i gwintowany otwór 12 do osadzania na łożu 1', oraz otwór 16 dla osadzenia tulei 13 zaopatrzonej w kołnierz 13' (fig. 2). W celowniku 10 są również wykonane pod kątem Δ = 7° otwory 17 jak to jest znane. W zależności od potrzeby celownik 10 ma otwory 16 wykonane pod kątem α, wynoszącym 125° lub 130° albo 135°.

Na fig. 7 i 8 jest przedstawiony krótki celownik 18 dla gwoździa śródszpikowego ramiennego i odkolanowego mający tylko dwa otwory 17', które są wykonane prostopadle do płaszczyzny wzdłużnej celownika.

Na fig. 9 jest przedstawiony celownik 19, przykładowo dla pojedynczego lewego gwoździa śródszpikowego rekonstrukcyjnego, skośnego, mający tylko jeden otwór 16' wykonany pod kątem β = 130° w stosunku do osi wzdłużnej celownika.

Na fig. 10 i 11 jest przedstawiona podstawa 23 dla pomocniczego celownika 14 (fig. 2) do ustalania główki kości udowej drutami Kirschnera, która posiada cztery prowadniki 22, w których jest wykonany otwór 21 dla drutu Kirschnera oraz na dłuższych bokach wybrania 20 zabezpieczające przed obrotem, oraz środkowy otwór 24.

Jak przedstawiono na fig. 2 w środkowym otworze 24 podstawy 23 pomocniczego celownika 14 jest umieszczona wymienna tuleja prowadząca 13 która jest osadzona w otworze 16 celownika 10. Po wywierceniu w leczonej kości otworów, do czego służą wspomniane prowadniki 22 wprowadza się w nie druty Kirschnera 15.

Na fig. 3 i 4 jest przedstawiony inny celownik 25, tak zwany celownik zespolenia dolnego. Celownik 25 posiada łącznik 25', mający otwory ustalające 11, 12, 13, służące do osadzania celownika 25 na kołkach ustalających 5, 6 w łożu 1' (fig. 2). Łącznik 25' jest połączony za pomocą nakrętki rzymskiej 27 z tuleją 26, stanowiącą podstawę dla ruchomego ramienia 28.

Jak przedstawiono na fig. 3, ruchome ramię 28 jest zamocowane sztywno z jednej strony do tulei 26 za pomocą śruby ściągającej 34, osadzonej z luzem w podporze 26' i stanowiącej korzystnie jedną część z tuleją 26 oraz nakrętek kulistych 36. Śruba ściągająca 34 jest za pomocą kołka 41 połączona przegubowo z ramieniem 28, które za pomocą wysięgnika 39 jest osadzone ograniczenie przesuwnie w tulei 26. W tym celu w tulei 26 jest wykonane wzdłużne wybranie 26”, w którym jest osadzona śruba 38 mocująca wysięgnik 39. Ramię 28 jest wyposażone w zacisk 29 w którym za pomocą tulei 31 jest osadzony obracalnie prowadnik 30 i ustalany za pomocą nakrętki 33. Tuleja 31 jednocześnie stanowi wziernik 32 wskaźnika współosiowości tulei wiertarskiej względem zacisku 29. Prowadnik 30 jest osadzony obracalnie na kołku 42, osadzonym w osi śruby nastawczej 35 i unieruchamiany w wybranym położeniu za pomocą nakrętek kulistych 37. Po ustaleniu położenia tulei 26 jest ona blokowa-

Claims (5)

1. Instrumentarium do bezgipsowego leczenia złamań kości, zwłaszcza kości piszczelowych, kości ramieniowych oraz kości udowych, składające się z chwytu wyposażonego w wymienną tuleję do ustalania gwoździa Kuntschera, oraz w równoległe do wymiennej tulei łoże, do osadzania wymiennych celowników, znamienne tym, że jeden z wymiennych celowników (10, 18, 19, 25), celownik (25) jest utworzony z nasadzonego na łoże (1') łącznika (25') połączonego za pomocą nakrętki rzymskiej (27) z tuleją (26), która poprzez podporę (26') jest połączona ze śrubą ściągającą (34), zaopatrzoną w nakrętki kuliste (36), która jest połączona przegubowo z ruchomym ramieniem (28), którego wysięgnik (39) jest osadzony ograniczenie przesuwnie w tulei (26), a na ruchomym ramieniu (28) jest osadzony zacisk (29) wyposażony w prowadnik (30), osadzony obrotowo w tulei (31), która stanowi wziernik (32) wskaźnika współosiowości zacisku (29) i wiertła stosowanego przy wierceniu w kości otworu, przy czym prowadnik (30) jest połączony za pomocą kołka (42) ze śrubą (35) i unieruchamiany w wybranym położeniu za pomocą nakrętek kulistych (37).

2. Instrumentarium według zastrz. 1, znamienne tym, że tuleja (26) jest unieruchamiana na łączniku (25') celownika (25) za pomocą śruby blokującej (40).

PL 194 835 B1

3. Instrumentarium wedługzastrz. 1, znamiennetym. żecelownik(10)jest wyposażonyw podstawę (23) dla nsadansnzn sa stałn onmnesieanzn enlnwsika (04).

4. nsaugnen^^augi wen-ugzaarrz.3, z namiennetym. że pod-rawe(22) me nydługesapebOs kaeh wpbrasin (20) aabnaoineaająen ją prano dbrntnm.

5. Inyrrumentarium weclług zaaStz. 1, znamienne t^r^, ze w pównsległej do (ode (1') wymiennej tmlni (2) onsiada wpminssp bijak (3) noinrająep się w jnj knłsinra donrnwp (2').