PL233050B1 - Sposób wytwarzania i zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego - Google Patents

Sposób wytwarzania i zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego

Info

Publication number
PL233050B1
PL233050B1 PL421863A PL42186317A PL233050B1 PL 233050 B1 PL233050 B1 PL 233050B1 PL 421863 A PL421863 A PL 421863A PL 42186317 A PL42186317 A PL 42186317A PL 233050 B1 PL233050 B1 PL 233050B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
weight
temperature
lactic acid
fertilizer
hours
Prior art date
Application number
PL421863A
Other languages
English (en)
Other versions
PL421863A1 (pl
Inventor
Zbigniew Florjańczyk
Katarzyna Rucińska
Katarzyna Andrejańczyk
Justyna Borkowska
Mateusz Chorzewski
Agnieszka Chudzik
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL421863A priority Critical patent/PL233050B1/pl
Publication of PL421863A1 publication Critical patent/PL421863A1/pl
Publication of PL233050B1 publication Critical patent/PL233050B1/pl

Links

Landscapes

  • Fertilizers (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kompozytowy materiał polimerowy na bazie polimerów kwasu mlekowego i substancji nieorganicznych, przeznaczony do wytwarzania biodegradowalnych otoczek dla nawozów granulowanych o kontrolowanym uwalnianiu składników odżywczych (CRF, od ang. controlled release fertilizers).
Światowy przemysł nawozowy wprowadza na rynek i udoskonala nawozy, które charakteryzują się rozłożonym w czasie wydzielaniem składników pokarmowych, dopasowanym do tempa pobierania ich przez rośliny. Jedno z rozwiązań polega na pokryciu granul nawozu warstwą ochronną, zwaną otoczką lub powłoką, która utrudnia dyfuzję wody do nawozu i wydostanie się rozpuszczonych składników mineralnych na zewnątrz (Bloin G.M, Rindt D.W. Moore O.E.: J.Agric.Food Chem. 19,801,1971, Azeem B., KuShaari K., Man Z.B., Basit A., Trinh T.H.: J. Control. Release,181,11,2014). Szczególnie istotnym problemem jest obniżenie szybkości dyfuzji nawozów zawierających mocznik, gdyż wskutek zbyt szybkiego wydzielania tego związku ponad 50% tej substancji nie jest asymilowane przez rośliny, lecz rozkłada się z wydzieleniem dwutlenku węgla i azotynów, co prowadzi do skażenia atmosfery i wód gruntowych.
Początkowo do otoczkowania nawozów stosowano głównie siarkę. Jest ona tanim surowcem o niskiej temperaturze topnienia, co ułatwia proces powlekania granul nawozu. Technologia wytwarzania mocznika otoczkowanego siarką (Sulfur Coated Urea) została opracowana w USA w 1961 roku, a masowa produkcja rozpoczęła się w roku 1972. W celu wypełnienia szczelin w powłoce siarkowej, zmniejszenia jej kruchości i spowolnienia procesu degradacji otoczki przez mikroorganizmy żyjące w glebie, granule otoczko wane siarką pokrywane są dodatkowo warstwą wosku. Na tę warstwę wprowadza się jeszcze substancje nieorganiczne zapobiegające zbrylaniu nawozów (np. krzemionkę). Jako czynniki uszczelniające stosowano też produkty reakcji siarki z różnymi związkami organicznymi (E.Złotników, A.Shaviv, B.Gordonov, U.Michael: Pat.USA 5454851,1995). W nowszych rozwiązaniach do wytwarzania otoczek stosuje się polimery syntetyczne, takie jak poliolefiny (polietylen, polipropylen), poliuretany, polisulfoniany, poliakrylany, poliakrylamidy, żywice alkidowe, polioctan winylu lub układy mieszane zawierające polimery organiczne i siarkę (S.Noppakundilograt, N.N.Pheatcharat, S. Kiatkamjornwong, J.Appl. Polym. Sci, 41249, 2015).
Podstawową wadą otoczek zawierających polimery syntetyczne jest ich brak zdolności do biodegradacji w glebie, wskutek czego ich stosowanie w CRF prowadzi do systematycznego skażenia gleby. Z tego powodu podejmowane są próby opracowania otoczek z polimerów naturalnych, takich jak celuloza, lignina, skrobia, chityna, gluten, kauczuk naturalny oraz z ich kompozycji modyfikowanych syntetycznymi polimerami, a zwłaszcza polilaktydem, który ma zdolność do biodegradacji w glebie ((Y.P.Timilsena, U Adhikaria, J.Sci Food Agric., 95, 1131,2014). Podstawową zaletą tych materiałów jest ich nietoksyczność i zdolność rozkładu do dwutlenku węgla i wody. Ich wadami są natomiast słabe właściwości powłokotwórcze oraz to, że nie można ich otrzymać w postaci stopów o niskiej lepkości, które można użyć bezpośrednio do wytwarzania powłoki. W znanych dotychczas rozwiązaniach w celu utworzenia powłoki ochronnej konieczne było stosowanie dodatkowo plastyfikatorów i rozpuszczalników organicznych lub wodnych dyspersji polimerów organicznych (R. Ito, B.Golman, K.Shinohara Chem. Eng.Sci.60,5415,2005: S.A.Riyan, Y.Sasithornsonti, P.Phinyocheep, Carbohydra.Polym. 89,251,2012). Otoczki bazujące na polimerach biodegradowalnych nie znalazły jeszcze praktycznego zastosowania ze względu na kosztowne procedury wytwarzania i słabe właściwości barierowe.
Celem wynalazku było opracowanie biodegradowalnego materiału w postaci kompozytu o niskiej lepkości, który po nałożeniu na granulę nawozu w postaci stopu utworzy stałą otoczkę ograniczającą szybkość dyfuzji nawozów mineralnych do wody.
Sposób wytwarzania kompozytowego materiału polimerowego na otoczki do nawozów według wynalazku charakteryzuje się tym, że na pierwszym etapie prowadzi się reakcję kondensacji kwasu mlekowego w temperaturze od 130°C do 200°C, w czasie 4-6 godzin, a następnie pod obniżonym ciśnieniem rzędu 600-800 mbar przez 4 do 10 godzin, do otrzymania oligomeru poli(kwasu mlekowego) o masie molowej 500-3000 g/mol. Do układu można też wprowadzać dodatkowo wyższe kwasy tłuszczowe, korzystnie kwas stearynowy, palmitynowy lub oleinowy, w ilości 0-400% wag w stosunku do kwasu mlekowego. Na drugim etapie do otrzymanych oligomerów dodaje się 5-15% wagowych węglanu wapnia i/albo montmorylonitu i prowadzi się reakcję w temperaturze od 100-190°C przez
PL 233 050 B1
4-6 godzin, a następnie pod obniżonym ciśnieniem rzędu 600-800 mbar w temperaturze od 130 do 190°C.
Tak wytworzony materiał zgodnie z wynalazkiem stosuje się jako otoczkę nawozu granulowanego. W zastosowaniu według wynalazku materiałem kompozytowym pokrywa się granule nawozu, korzystnie mocznika, korzystnie o masie 0,3-1 g, poprzez zanurzanie granulek w stopie żywicy w temperaturze 80-90°C, w takiej ilości, aby masa otoczki po ochłodzeniu stanowiła 20-50% wag. masy nawozu.
Sposób według wynalazku pozwala na otrzymanie na pierwszym etapie żywic, w których podstawowym składnikiem są produkty kondensacji kwasu mlekowego lub kopolikondensacji tego kwasu z innymi kwasami karboksylowymi. Na drugim etapie reakcji w obecności węglanu wapnia obecne w żywicach wolne grupy karboksylowe zostają przekształcone w sole, natomiast w układach z montmorylonitem tworzą się kompozyty o budowie warstwowej, co wykazała analiza produktów techniką FTIR i XRD. Kompozycje otrzymane sposobem według wynalazku w temperaturze powyżej 80°C wykazują właściwości lepkich cieczy, które w tej postaci można nakładać na granule nawozu, a w temperaturze otoczenia tworzą lite powłoki o temperaturze zeszklenia około 50°C.
Z danych literaturowych wiadomo, że żywice i polimery na bazie kwasu mlekowego ulegają łatwo degradacji hydrolitycznej i enzymatycznej, a także biodegradacji w kompoście (A.Abiko, S.Y.Yano, M.Iguchi, Polymer 53,3842,2012, A.Frydrych, Z.Florjanczyk, M.Charazinska, M.Kakol Polym. Degrad. Stab. 132,202,2016). W warunkach testu na uwalnianie mocznika, otrzymane żywice ulegały całkowitemu rozpuszczeniu w wodzie po okresie 3-6 miesięcy. Żywice zawierające kwas stearynowy lub inne wyższe kwasy tłuszczowe nie ulegają całkowitej degradacji hydrolitycznej w temperaturze otoczenia. Wiadomo jednak, że ich sole wapniowe są biozgodne i ulegają biodegradacji. Węglan wapnia stanowi składnik wielu minerałów i jest szeroko stosowany jako napełniacz w kompozytach polimerowych. W układach opisanych w wynalazku pełni również rolę czynnika neutralizującego grupy kwasowe i zagęstnika. Montmorylonit jest minerałem z gromady krzemianów warstwowych zaliczanym do minerałów ilastych z grupy smektytów. Jest też składnikiem nawozów mineralnych i środków używanych przy rekultywacji terenów skażonych metalami ciężkimi. Montmorylonit posiada bardzo dobre właściwości sorpcyjne i zdolności pęcznienia, dzięki czemu może być składnikiem kontrolującym szybkość dyfuzji wody i roztworów mocznika przez otoczkę, a po jej degradacji stać się wartościowym składnikiem gleby.
Wpływ opracowanych otoczek na szybkość uwalniania mocznika oceniano na podstawie testu, w którym otoczkowane granule nawozu zalewano 5 ml wody i mierzono stężenie mocznika w fazie wodnej wydzielonego w temperaturze pokojowej.
Przedmiot wynalazku został bliżej zilustrowany na przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1
Syntezę prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 100 ml zaopatrzonym w magnetyczny element mieszający oraz chłodnicę kondensacyjną podłączoną z odbieralnikiem oraz systemem regulacji i pomiaru ciśnienia. Do reaktora wprowadzono 38 g wodnego roztworu kwasu L-mlekowego o stężeniu 85%, a następnie ogrzewano do 180°C pod ciśnieniem atmosferycznym. Po 4 godzinach obniżano ciśnienie do 600-800 mbarów i prowadzono reakcje przez kolejne 5 godzin, a następnie chłodzono do temperatury pokojowej. W wyniku reakcji uzyskano oligomer w postaci szklistego amorficznego ciała stałego o średnim liczbowo ciężarze cząsteczkowym około 1200 g/mol. Oligomer ten w temperaturze 120°C jest cieczą o lepkości około 0,07 Pa-s. Do otrzymanego oligomeru dodano 5% wagowych węglanu wapnia i otrzymaną mieszaninę ogrzewano przez godzinę do temperatury 180°C, a następnie obniżano ciśnienie do 600-800 mbar i kontynuowano reakcję przez 5 godzin. W wyniku reakcji otrzymano jednorodne szkliste ciało stałe o lepkości 2,8 Pa-s w temperaturze 120°C. Z otrzymanej kompozycji wytworzono otoczki pokrywające granule mocznika, których masy były w granicach 0,5-1,5 g.
Testy na uwalnianie mocznika wykazały, że po 1 dobie, 7 dobach i 14 dobach do fazy wodnej przechodzi średnio odpowiednio 0,1%, 50% i 55% mocznika. Dla porównania przeprowadzono też testy na uwalnianie mocznika z otoczek wykonanych z żywic niemodyfikowanych węglanem wapnia. W tym wypadku po 1 dobie, 7 dobach i 14 dobach do roztworu przechodzi odpowiednio 48%, 90% i 100% mocznika.
P r z y k ł a d 2
Syntezę kompozycji prowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1 z tym, że do oligomeru dodano 10% wag. węglanu wapnia. W wyniku reakcji otrzymano jednorodne ciało stałe o lepko
PL 233 050 B1 ści 5,5 Pa-s w temp. 120°C, które użyto do wytworzenia otoczek. Testy na uwalnianie mocznika wykazały, że po 1 dobie, 7 dobach i 14 dobach do fazy wodnej przechodzi średnio odpo wiednio 0,5%, 40% i 55% mocznika.
P r z y k ł a d 3
Syntezę kompozycji prowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym, że do oligomeru dodano 15% wagowych węglanu wapnia. W wyniku reakcji otrzymano układ dwufazowy polimernapełniacz o lepkości 4,2 Pa-s w temp. 120°C, który użyto do wytwarzania otoczek. Testy na uwalnianie mocznika wykazały, że po 1 dobie, 7 dobach i 14 dobach do fazy wodnej przechodzi średnio odpowiednio 65%, 72% i 75% mocznika.
P r z y k ł a d 4
Syntezę kompozycji prowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że do oligomeru dodano 10% wagowych montmorylonitu. W wyniku reakcji otrzymano nanokompozyt, w którym odległość miedzy między warstwami montmorylonitu wynosiła 18,2 A. Materiał ten wykorzystano do tworzenia otoczek, a testy na uwalnianie mocznika wykazały, że po 1 dobie, 2 dobach, 3 dobach i 7 dobach do fazy wodnej przechodzi odpowiednio 12%, 45%, 75% i 100%.
P r z y k ł a d 5
Syntezę kompozycji prowadzono analogicznie do opisanej w przykładzie 1, z tym że do układu wprowadzono 10% wag. montmorylonitu. Po zakończeniu syntezy otrzymano kompozyt, w którym odległość pomiędzy warstwami monomorylonitu wynosiła 17,7 A. Materiał ten wykorzystano do tworzenia otoczek, a testy na uwalnianie mocznika wykazały, że po 1 dobie, 2 dobach, 3 dobach i 7 dobach do fazy wodnej przechodzi średnio odpowiednio 6%, 18%, 40% i 100%.
P r z y k ł a d 6.
Syntezę prowadzono w reaktorze szklanym o pojemności 500 ml zaopatrzonym w magnetyczny element mieszający oraz chłodnicę kondensacyjną podłączoną z odbieralnikiem oraz systemem regulacji i pomiaru ciśnienia. Do kolby reakcyjnej wprowadzono 300 g wodnego roztworu L-kwasu mlekowego o stężeniu 85% i stopniowo ogrzewano do 175°C pod ciśnieniem atmosferycznym. Po 4 godzinach obniżono ciśnienie do 600 mbar i reakcje kontynuowano przez 5 godzin. Po tym czasie uzyskano oligomer o masach molowych w zakresie 500-3000 g/mol i średniej liczbowo masie molowej około 1400 g/mol. Do otrzymanego oligomeru wprowadzono 127 g kwasu stearynowego i kontynuowano proces kondensacji prowadząc reakcję w temperaturze 175°C pod ciśnieniem 600 mbar, a następnie przez 7 godzin pod ciśnieniem do 5*10-2 mbar. Po tym czasie otrzymano żywicę o średnim liczbowo ciężarze cząsteczkowym około 2000 g/mol, w której około 60% kwasu stearynowego zostało połączone z oligomerami kwasu mlekowego, a 40% występuje w postaci niezwiązanej (dane oszacowano na podstawie analizy widm H-NMR żywicy). Następnie do otrzymanej mieszaniny dodano 10% węglanu wapnia i prowadzono proces w temperaturze do 175°C, przez 5 godzin. Po tym czasie otrzymano produkt krystaliczny o temperaturze topnienia 42°C. Materiał ten wykorzystano do tworzenia otoczek, a testy na uwalnianie mocznika wykazały, że po 1 dobie, 7 dobach i 14 dobach do fazy wodnej przechodzi średnio odpowiednio 9%, 32% i 100% mocznika.

Claims (7)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania kompozytowego materiału polimerowego na bazie polimerów kwasu mlekowego na otoczki do nawozów, znamienny tym, że na pierwszym etapie prowadzi się reakcję kondensacji kwasu mlekowego w temperaturze od 130°C do 200°C, w czasie 4-6 godzin, a następnie pod obniżonym ciśnieniem rzędu 600-800 mbar przez 4 do 10 godzin, do otrzymania oligomeru poli(kwasu mlekowego) o masie molowej 500-3000 g/mol, a na drugim etapie do otrzymanych oligomerów dodaje się 5-15% wagowych węglanu wapnia i/albo montmorylonitu i prowadzi się reakcję w temperaturze od 100-190°C przez 4-6 godzin, a następnie pod obniżonym ciśnieniem rzędu 600-800 mbar w temperaturze od 130 do 190°C.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do pierwszego etapu reakcji dodatkowo wprowadza się wyższe kwasy tłuszczowe, w ilości 0-400% wag w stosunku do kwasu mlekowego.
  3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że wyższym kwasem tłuszczowym jest kwas stearynowy, palmitynowy lub oleinowy.
    PL 233 050 B1 5
  4. 4. Zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego otrzymanego sposobem określonym w zastrzeżeniu 1 do otoczkowania granulowanych nawozów.
  5. 5. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że granule nawozu zanurza się w polimerowym materiale kompozytowym w temperaturze 80-90°C, a następnie chłodzi się do temperatury otoczenia.
  6. 6. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że polimerowy materiał kompozytowy stosuje się w takiej ilości, aby masa otoczki po ochłodzeniu stanowiła 20-50% wag masy nawozu.
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że nawozem jest mocznik granulowany.
PL421863A 2017-06-09 2017-06-09 Sposób wytwarzania i zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego PL233050B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL421863A PL233050B1 (pl) 2017-06-09 2017-06-09 Sposób wytwarzania i zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL421863A PL233050B1 (pl) 2017-06-09 2017-06-09 Sposób wytwarzania i zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL421863A1 PL421863A1 (pl) 2018-12-17
PL233050B1 true PL233050B1 (pl) 2019-08-30

Family

ID=64634218

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL421863A PL233050B1 (pl) 2017-06-09 2017-06-09 Sposób wytwarzania i zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL233050B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL446766A1 (pl) * 2023-11-18 2025-05-19 Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie Nawóz o kontrolowanym uwalnianiu z dodatkiem kompozytu biodegradowalnego i sposób jego wytwarzania

Cited By (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL446766A1 (pl) * 2023-11-18 2025-05-19 Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie Nawóz o kontrolowanym uwalnianiu z dodatkiem kompozytu biodegradowalnego i sposób jego wytwarzania
PL248271B1 (pl) * 2023-11-18 2025-11-17 Univ Rolniczy Im Hugona Kollataja W Krakowie Nawóz o kontrolowanym uwalnianiu z dodatkiem kompozytu biodegradowalnego i sposób jego wytwarzania

Also Published As

Publication number Publication date
PL421863A1 (pl) 2018-12-17

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Balaguer et al. Compostability assessment of nano-reinforced poly (lactic acid) films
Yamamoto et al. Slow release fertilizers based on urea/urea–formaldehyde polymer nanocomposites
EP3674278B1 (en) Preparation of a sustained-release and controlled-release fertilizer having core-shell structure
US20150376077A1 (en) Polymer coated fertilizer compositions and methods of making thereof
AU2015212412B2 (en) Fertilizer capsule comprising one or more cores and method of making same
ES3040715T3 (en) Fertilizer composition comprising a binder
Vashishtha et al. Improvement in properties of urea by phosphogypsum coating
CN100369871C (zh) 一种肥料的包膜组合物与使用这种组合物生产包膜肥料的方法与所得到的包膜肥料
CA2372334A1 (en) Conditioned fertilizer product containing lactic acid derivative, method of manufacture and use thereof
Kartini et al. Bioplastic composite of carboxymethyl cellulose/NPK fertilizer
PT100787B (pt) Processo para a preparacao de granulados de adubo revestidos por membrana
US6503288B1 (en) Process for the production of biodegradable encapsulated fertilizers
AU2020283805A1 (en) PLA / PHA biodegradable coatings for seeds, fertilizers and pesticides
PL233050B1 (pl) Sposób wytwarzania i zastosowanie kompozytowego materiału polimerowego
US20060040049A1 (en) Anti-caking and dust control coating compositions containing liquid-dispersed metallic salts of fatty acids and methods of using same
Benzaouia et al. Exploring the influential factors of granular fertilizer caking: a comprehensive review
PT1890985E (pt) Fertilizante revestido, com libertação controlada da substância ativa, e processo para a sua produção
JP5068926B2 (ja) 安定化された硫黄コーティング肥料の製造方法
CN103608316A (zh) 包封颗粒
CN113056445A (zh) 包含含氮肥料、硝化抑制剂和包含伯和/或仲烷基和/或亚烷基单胺的组合物的混合物
US3241947A (en) Encapsulated particulate fertilizer
Wahyuni et al. Synthesis bioplastic fertilizer of carboxymethyl cellulose/NPK/zeolite using twin-screw extruder as a model slow-release
PL241944B1 (pl) Sposób otrzymywania otoczkowanego nawozu stałego
JP4044765B2 (ja) 被覆肥料
CN102190531A (zh) 被覆粒状肥料