PL233174B1 - Łącznik do konstrukcji zespolonych drewniano-betonowych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest łącznik do konstrukcji zespolonych drewniano-betonowych w postaci wkręta z główką i kołnierzem, który może być stosowany w konstrukcjach zespolonych drewnianobetonowych.

Konstrukcje zespolone drewniano-betonowych realizowane są najczęściej według sposobu opisanego w polskim opisie patentowym nr 170890, w którym żelbetowe płyty z belkami drewnianymi łączone są za pomocą metalowych wkrętów. Znane rozwiązanie nie wykorzystuje jednak w pełni możliwości stalowych łączników.

Wzór użytkowy Ru 61868 przestawia wkręt do drewna, który wyposażony jest w element frezujący. Dzięki elementowi frezującemu powstają mniejsze odkształcenia w drewnie podczas wkręcania łącznika. Rozwiązanie przedstawione jako wzór użytkowy Ru 61868 nie zawiera kołnierza, który można uchwycić kluczem podczas montażu łącznika i który może dociskać blachę trapezową do belki drewnianej. Ponadto łącznik przedstawiony we wzorze użytkowym Ru 61868 jest nagwintowany na całej swej długości (poza główką i stożkiem wzmacniającym). Opis patentowy EP1122448A1 przedstawia wkręt do drewna lub podobnych materiałów, który podobnie jak wzór użytkowy Ru 61868 nie zawiera uchwytnego” kołnierza. Łącznik przedstawiony w EP1122448A1 składa się zarówno z nagwintowanych części jak i części gładkiej. Zarówno wzór użytkowy Ru 61868 jak i patent EP1122448A1 nie przedstawiają łącznika, który można by wykorzystać do zespolenia belki drewnianej z płytą betonową wykonaną na blasze trapezowej.

Rozwiązanie według wynalazku przedstawia nowy typ prostego łącznika umożliwiający łatwe i szybkie wykonanie konstrukcji drewniano-betonowych.

Przedmiotem wynalazku jest łącznik do konstrukcji zespolonych drewniano-betonowych składający się ze stalowego pręta z jednej strony zakończonego stalową główką, a z drugiej nagwintowaną końcówką w postaci wkręta do drewna. Przy czym stalowy pręt pomiędzy stalową główką a nagwintowaną końcówką w postaci wkręta do drewna, posiada stalowy kołnierz z obustronnymi ścięciami. Końcówka łącznika w postaci wkręta umożliwia zamocowanie łącznika w drewnie, metalowy kołnierz pełni funkcję dociskową (dociska blachę do belki), a główka zapewnia lepszą współpracę z betonem. Nadto kołnierz jest ścięty z dwóch stron w celu uchwycenia go kluczem. Korzystnym jest kiedy łącznik do konstrukcji drewniano-betonowych jest zabezpieczony antykorozyjnie np. ocynkowany.

Rozwiązanie według wynalazku zapewnia dobrą pracę łącznika na ścinanie oraz umożliwia bezpośrednie połączenie belki drewnianej z blachą fałdową już na etapie montażu. Jego główną zaletą jest uproszczony sposób zespolenia konstrukcji drewniano-betonowych.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 to widok, a fig. 2 - przekrój poprzeczny łącznika.

Łącznik do konstrukcji drewniano-betonowych składa się ze stalowej główki 1 o średnicy d1 i grubości t, stalowego pręta 2 o średnicy d2, który ma końcówkę w postaci wkręta do drewna 4 na długości m (mocowaną w drewnie) oraz długość n (zatapianą w betonie), stalowego kołnierza 3 o średnicy d3 i grubości g z obustronnymi ścięciami 5, tak że odległość między ściętymi bokami wynosi d4. Odległość od końca łącznika do stalowego kołnierza jest równa m.

Łącznik może być wykorzystany do zespolenia płyty żelbetowej z belką drewnianą. Może być również wykorzystany do połączenia belki drewnianej z płytą betonową, szczególnie gdy płyta betonowa jest wykonana na blasze fałdowej.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Łącznik do konstrukcji zespolonych drewniano-betonowych składający się ze stalowego pręta z jednej strony zakończonego stalową główką, a z drugiej nagwintowaną końcówką w postaci wkręta do drewna, znamienny tym, że stalowy pręt (2) pomiędzy stalową główką (1) a nagwintowaną końcówką w postaci wkręta do drewna (4), posiada stalowy kołnierz (3) z obustronnymi ścięciami (5).
2. 2. Łącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że łącznik zabezpieczony jest antykorozyjnie.