PL233967B1

PL233967B1 - Sposób wytwarzania materiału opatrunkowego z zastosowaniem włókien lnianych oraz materiał opatrunkowy z zastosowaniem włókien lnianych

Info

Publication number: PL233967B1
Application number: PL416626A
Authority: PL
Inventors: Agnieszka KRUSZYŃSKA; Agnieszka Kruszyńska; Artur Maciej KOZŁOWSKI; Artur Maciej Kozłowski
Original assignee: Naturlen Spólka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia; Naturlen Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością
Priority date: 2016-03-24
Filing date: 2016-03-24
Publication date: 2019-12-31
Also published as: PL416626A1; WO2017164755A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania materiału opatrunkowego z zastosowaniem włókien lnianych oraz materiał opatrunkowy z zastosowaniem włókien lnianych, który może być stosowany na rany i skaleczenia w postaci opatrunku, bandaża lub kompresu.

W celu ochrony i odseparowania od środowiska zewnętrznego ran i skaleczeń oraz zapobiegania ich dalszemu zakażeniu w medycynie stosuje się różnego rodzaju opatrunki.

Z polskiego opisu patentowego 220546 znany jest sposób wytwarzania opatrunku z naturalnych włókien łykowych lnu i/lub konopi. Do wydobycia włókna wykorzystuje się metodę słańcową, po czym stosuje się mechaniczny przerób, obejmujący: międlenie, trzepanie, sortowanie, przędzenie systemem czesankowym lub w przypadku włókien kotonizowanych - systemem bawełniarskim. Z wytworzonych przędz wytwarza się tkaniny opatrunkowe na krosnach rapierowych. Gęstość liniowca przędzy jest nie wyższa niż 100 tex w przypadku włókna kotonizowanego lub nie wyższa niż 30 tex w przypadku włókna długiego, a gęstość tkaniny w kierunku osnowy i wątku jest nie mniejsza niż 160 nitek/dm w przypadku przędzy z włókna kotonizowanego lub 300 nitek/dm w przypadku włókna długiego, przy czym sztywność zginania tkaniny opatrunkowej nie większa niż 400 mg/cm, a retencja płynów nie mniejsza niż 55% suchej masy opatrunku.

Opatrunek z naturalnych włókien łykowych lnu i/lub konopi według powołanego wynalazku przeznaczony jest do leczenia ran i zawiera niemodyfikowane genetycznie włókna lnu, które zawierają w swoim składzie chemicznym co najmniej 4% lignin i/lub niemodyfikowane genetycznie włókna konopi, które zawierają co najmniej 5% lignin.

Znane są także materiały opatrunkowe tkane w postaci bandaża i kompresów oraz elastyczne, dziane wyroby medyczne z użyciem włókien trzecich w postaci elastyków.

Znany jest z polskiego opisu patentowego PL213595 materiał, przeznaczony do wytwarzania materiału opatrunkowego, zawierający genetycznie zmodyfikowane włókno lniane otrzymane z lnu posiadającego komórki zawierające polinukleotyd kodujący syntazę chalkonu (CHS), polinukleotyd kodujący izomerazę chalkonu (CHI) i polinukleotyd kodujący reduktazę dihydroflawonolu (DFR). Korzystnym jest jeśli komórki są transformowane wielogenowym konstruktem kodującym syntazę chalkonu (CHS), izomerazą chalkonu (CHI) i reduktazą dihydroflawonolu (DFR). Dodatkowo włókno lniane zawiera emulsję oleju lnianego lub ekstrakt z wytłoków nasion. Materiał ten ma zastosowanie w wytwarzaniu opatrunków stosowanych do ran mechanicznych, fizycznych i chemicznych.

Ponieważ włókno lniane jest włóknem ciągłym i nieelastycznym to stosowane dotychczas sposoby ich produkcji wymagały użycia dodatkowych włókien w postaci włókien ze sztucznych tworzyw elastycznych, tzw. elastyków, bądź też modyfikacji genetycznej włókien lnianych. Brak zastosowania tego typu modyfikacji skutkował brakiem wymaganej elastyczności opatrunku lub bandaża.

Celem wynalazku jest opracowanie materiału opatrunkowego o zadanej elastyczności i miękkości, korzystnej z punktu widzenia najkorzystniejszego ucisku opatrywanych miejsc pacjenta.

Istotą sposobu według wynalazku jest wytwarzanie materiału opatrunkowego z zastosowaniem włókien lnianych, przewijanych na cewiarce, na której trzpieniu umieszczona jest kostka z substancją zmniejszającą tarcie. Włókno lniane o TEX od 38,46 do 41,67 oraz Nm 24 do 26 LML do produkcji dzianego materiału opatrunkowego przewija się co najmniej jednokrotnie na cewiarce o regulowanej prędkości od 400 do 500 obrotów na minutę, przy czym podczas przewijania na włókno lniane nanosi się substancję zmniejszającą tarcie.

Substancją zmniejszającą tarcie może być parafina w ilości od 0,0015 do 0,0025 kg parafiny na 1 kg włókna lub wosk pszczeli w ilości od 0,00075 kg do 0,0015 kg wosku pszczelego na 1 kg włókna. Tak przygotowane włókno nawija się na cewkę podawczą cewiarki, a następnie poddaje się je procesowi dziania, w którym z jednej nitki włókna lnianego tworzy się dzianinę o splocie dwuprawym w układzie rządkowym. Ścisłość rządkowa dzianiny wynosi od Pr = 5,5/1 cm do PR =6,5/1 cm, a ścisłość kolumienkowa wynosi od PK = 3,5/1 cm do PK = 5/1 cm. Jako maszynę dziewiarską stosuje się szydełkarkę płaską dwułożyskową o numerze metrycznym 8.

Istotą wynalazku jest materiał opatrunkowy z zastosowaniem włókien lnianych, w postaci dzianiny o splocie dwuprawym w układzie rządkowym wykonanej z jednej nitki lnianej. Średnia masa linowa włókna w pęczku TEX wynosi od 38,46 do 41,67. Natomiast numer metryczny włókna Nm wynosi od 26 do 24 LML, a jego elastyczność wynosi od 120% do 180%. Z kolei ścisłość rządkowa wynosi od Pr = 5,5/1 cm do PR = 6,5/1 cm, a ścisłość kolumienkowa wynosi od PK = 3,5/1 cm do PK = 5/1 cm.

PL 233 967 B1

Materiał opatrunkowy powstaje z wykorzystaniem jednej nitki włókna lnianego przez tworzenie tzw. oczek i łączenie ich z sąsiednimi oczkami w kierunku pionowym i poziomym. Oczka poziome tworzą rządki, a pionowe kolumienki.

Pożądaną miękkość i elastyczność uzyskuje się dzięki zastosowaniu cienkich włókien lnianych w połączeniu z wykorzystaniem w procesie dziania maszyny dziewiarskiej o numerze metrycznym 8, która zazwyczaj stosowana jest do przerobu grubych włókien.

Wykorzystanie podczas procesu produkcji cewiarki o regulowanej prędkości pozwala na luźniejsze nawinięcie przędzy umieszczanej na cewce podawczej. Różnica pomiędzy nawojem producenta przędzy, a przędzą przygotowaną w omawianym procesie produkcji jest rzędu 30% do 40%. Luźniejsze nawinięcie przędzy uzyskuje się poprzez zmniejszenie prędkości przewijania cewiarki z maksymalnej prędkości, która wynosi 1200 obrotów na minutę, do 400/500 obrotów na minutę.

Z kolei zastosowanie dodatkowego przewijania przędzy lnianej umożliwia naniesienie na włókno odpowiedniej ilości powłoki parafinowej bądź z wosku pszczelego, dzięki czemu zwiększa się płynność przepływu włókna w trakcie procesu dziania.

Sposób wykonania materiału opatrunkowego według wynalazku umożliwia uzyskanie opatrunków, bandaży bądź kompresów lnianych elastycznych bez użycia włókien trzecich w postaci elastyków. W wyniku zastosowania odpowiednich parametrów dziania uzyskuje się elastyczność rządkową bez użycia elastorów.

Gotowy produkt w postaci opatrunku bądź bandaża cechuje duża elastyczność, rozciągliwość we wszystkich kierunkach, miękkość oraz przewiewność przy jednoczesnym zachowaniu naturalnych właściwości włókien lnianych.

Bandaże i opatrunki wykonane według przedmiotowego wynalazku mogą być stosowane bezpośrednio na ranę, nie powodują alergii, wzmacniają system immunologiczny pacjenta oraz wspierają proces gojenia, a także odznaczają się wysokimi walorami higienicznymi. Dodatkowo, dzięki elastyczności dzianiny można je stosować jako elementy podtrzymujące kompresy aplikowane na ruchome części kończyn bez konieczności usztywniania, blokowania opatrywanych części ciała pacjenta.

Sposób według wynalazku objaśniają poniższe przykłady:

P r z y k ł a d I

Włókno lniane o TEX 38,46 oraz Nm 26 LML do produkcji dzianego materiału opatrunkowego przewija się dwukrotnie na cewiarce z prędkością 500 obrotów na minutę. Podczas drugiego przewijania na włókno lniane nanosi się w wyniku tarcia powłokę parafinową w ilości 0,0025 kg parafiny na 1 kg włókna. Kostka parafinowa jest umieszczana na trzpieniu wbudowanym w cewiarce, włókno przechodzi pomiędzy kostką parafiny a talerzykiem na którym jest nałożona kostka i pod wpływem tarcia włókna w trakcie przewijania parafina jest nanoszona na włókno. Następnie włókno nawija się je na cewkę podawczą cewiarki.

Tak przygotowane włókno poddaje procesowi dziania, w którym z jednej nitki włókna lnianego tworzy się oczka i następnie łączy się je z sąsiednimi oczkami w kierunku pionowym i poziomym tak, aby oczka poziome utworzyły rządki, a oczka pionowe kolumienki.

P r z y k ł a d II

Włókno lniane o TEX 41,67 oraz Nm 24 LML do produkcji dzianego materiału opatrunkowego przewija się dwukrotnie na cewiarce z prędkością 400 obrotów na minutę. Podczas drugiego przewijania na włókno lniane nanosi się w wyniku tarcia powłokę z wosku pszczelego w ilości 0,0015 kg wosku na 1 kg włókna. Kostka wosku pszczelego jest umieszczana na trzpieniu wbudowanym w cewiarce, włókno przechodzi pomiędzy kostką wosku pszczelego a talerzykiem, na którym jest nałożona kostka i pod wpływem tarcia włókna w trakcie przewijania wosk pszczeli jest nanoszony na włókno. Następnie włókno nawija się je na cewkę podawczą cewiarki.

Tak przygotowane włókno poddaje procesowi dziania, w którym z jednej nitki włókna lnianego tworzy się oczka i następnie łączy się je z sąsiednimi oczkami w kierunku pionowym i poziomym, tak aby oczka poziome utworzyły rządki, a oczka pionowe kolumienki.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia splot w powiększeniu i rozciągnięciu, natomiast fig. 2 widok gotowego rozciągniętego materiału opatrunkowego.

P r z y k ł a d III

Materiał opatrunkowy wykonany sposobem według wynalazku o TEX 38,46 oraz NM 26, co powoduje, że Pr = 5,5 /1 cm ; Pk = 3,5/1 cm, przy czym:

Pr = ścisłość rządkowa określona ilość oczek na 1 cm

PL 233 967 B1

Pk = ścisłość kolumienkowa określona ilość oczek na 1 cm

TEX = średnia masa linowa włókna w pęczku

Nm = numer metryczny

Działając na materiał opatrunkowy o szerokości 5 cm siłą rozciągania, jakiej może użyć dorosły człowiek, materiał opatrunkowy rozciąga się w kierunku rządka do około 180% w stosunku do szerokości wyjściowej. Jeśli kierunek działającej siły zostanie zmieniony w kierunku kolumienek - dzianina powraca do pierwotnego wymiaru.

P r z y k ł a d IV

Materiał opatrunkowy wykonany sposobem według wynalazku o TEX 41,67 oraz NM 24, co powoduje, że Pr = 6,5 /1 cm ; Pk = 5/1 cm.

Działając na materiał opatrunkowy o szerokości 5 cm siłą rozciągania, jakiej może użyć dorosły człowiek, materiał opatrunkowy rozciąga się w kierunku rządka do około 120% w stosunku do szerokości wyjściowej (i tak materiał o szerokości 5 cm można rozciągnąć na szerokość blisko 15 cm). Jeśli kierunek działającej siły zostanie zmieniony w kierunku kolumienek - dzianina powraca do pierwotnego wymiaru.

Dla porównania dzianina z przędzy o Nm 12 o szerokości 5 cm rozciąga się o 80% w stosunku do szerokości wyjściowej (i tak dzianina szerokość 5 cm rozciąga się na szeroko około 9 cm).

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania materiału opatrunkowego z zastosowaniem włókien lnianych, przewijanych na cewiarce, na której trzpieniu umieszczona jest kostka z substancją zmniejszającą tarcie, znamienny tym, że włókno lniane o TEX od 38,46 do 41,67 oraz Nm 24 do 26 LML do produkcji dzianego materiału opatrunkowego przewija się co najmniej jednokrotnie na cewiarce o regulowanej prędkości od 400 do 500 obrotów na minutę, przy czym podczas przewijania na włókno lniane nanosi się substancję zmniejszającą tarcie, nawija się je na cewkę podawczą cewiarki, a następnie poddaje procesowi dziania, w którym z jednej nitki włókna lnianego tworzy się dzianinę o splocie dwuprawym w układzie rządkowym, której ścisłość rządkowa wynosi od Pr = 5,5/1 cm do PR = 6,5/1 cm, a ścisłość kolumienkowa wynosi od PK = 3,5/1 cm do PK = 5/1 cm.

2. Sposób wytwarzania materiału opatrunkowego według zastrz. 1, znamienny tym, że jako substancję zmniejszającą tarcie stosuje się parafinę w ilości od 0,0015 do 0,0025 kg parafiny na 1 kg włókna.

3. Sposób wytwarzania materiału opatrunkowego według zastrz. 1, znamienny tym, że jako substancję zmniejszającą tarcie stosuje się wosk pszczeli w ilości od 0,00075 kg do 0,0015 wosku pszczelego na 1 kg włókna.

4. Sposób wytwarzania materiału opatrunkowego według zastrz. 1, znamienny tym, że jako maszynę dziewiarską stosuje się szydełkarkę płaską dwułożyskową o numerze metrycznym 8.

5. Materiał opatrunkowy z zastosowaniem włókien lnianych, znamienny tym, że stanowi go dzianina o splocie dwuprawym w układzie rządkowym z jednej nitki lnianej o średniej masie linowej włókna w pęczku TEX od 38,46 do 41,67 oraz numerze metrycznym włókna Nm od 26 do 24 LML o elastyczności od 120 - 180%, przy czym ścisłość rządkowa dzianiny wynosi od Pr = 5,5/1 cm do PR = 6,5/1 cm, a ścisłość kolumienkowa wynosi od PK = 3,5/1 cm do PK = 5/1 cm.