PL234565B1 - Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA), związki pośrednie, oraz zastosowanie medyczne pochodnych kwasu 6-aminopenicylanowego - Google Patents

Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA), związki pośrednie, oraz zastosowanie medyczne pochodnych kwasu 6-aminopenicylanowego Download PDF

Info

Publication number
PL234565B1
PL234565B1 PL422150A PL42215017A PL234565B1 PL 234565 B1 PL234565 B1 PL 234565B1 PL 422150 A PL422150 A PL 422150A PL 42215017 A PL42215017 A PL 42215017A PL 234565 B1 PL234565 B1 PL 234565B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
apa
compounds
oso
dodecaborano
growth
Prior art date
Application number
PL422150A
Other languages
English (en)
Other versions
PL422150A1 (pl
Inventor
Agnieszka Bogusława Olejniczak
Zbigniew Jan Leśnikowski
Daria Różycka
Original Assignee
Inst Biologii Medycznej Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Biologii Medycznej Polskiej Akademii Nauk filed Critical Inst Biologii Medycznej Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL422150A priority Critical patent/PL234565B1/pl
Publication of PL422150A1 publication Critical patent/PL422150A1/pl
Publication of PL234565B1 publication Critical patent/PL234565B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA) zawierające klaster boru przyłączony wiązaniem amidowym z 6-APA oraz zastosowanie medyczne wybranych pochodnych. Przedmiotem wynalazku są także związki pośrednie do syntezy pochodnych kwasu
6-aminopenicylanowego.
W ramach poszukiwania związków chemicznych o potencjalnej aktywności przeciwbakteryjnej i przeciwgrzybiczej znane są metody syntezy kwasu 6-aminopenicylanowego modyfikowanego innymi grupami niż klaster boru. Przykładem może być tutaj przyłączenie, za pomocą wiązania amidowego do grupy aminowej 6-APA, grupy ferrocenylowej [J. Skiba, A. Rajnisz, K. N. de Oliviera, I. Ott, J. Solecka, K. Kowalski, Ferrocenyl bioconjugates of ampicillin and 6-aminopenicillinic acid - synthesis, electrochemistry and biological activity, Eur. J. Med. Chem., 2012, 234-239]. Ze względu na obecność jonu żelaza obecnego we wprowadzonej modyfikacji scharakteryzowano je elektrochemicznie. Tak modyfikowane pochodne 6-APA badano pod kątem ich aktywności wobec Staphylococcus aureus (MSSA), S. aureus (MRSA), S. aureus (VRSA) i Staphylococcus epidermidis. Ich aktywność wobec wymienionych bakterii została wyrażona wartością minimalnego stężenia hamującego (the Minimal Inhibitory Concentrations, MIC) wzrost bakterii. Otrzymane koniugaty ferrocen-6-APA wykazały najwyższą aktywność wobec S. aureus (MSSA) (MIC 10 pg/mL-40 pg/mL). Niższą aktywność wykazał niemodyfikowany 6-APA. Zsyntezowane połączenia hamowały aktywność enzymu karboksypeptydazy 64-575; badane był również pod kątem hamowania wzrostu komórek raka okrężnicy HT-29 oraz komórek raka gruczołu mlekowego MCF-7 [J. Skiba, A. Rajnisz, K. N. de Oliviera, I. Ott, J. Solecka, K. Kowalski, Ferrocenyl bioconjugates of ampicillin and 6-aminopenicillinic acid - synthesis, electrochemistry and biological activity, Eur. J. Med. Chem., 2012, 234-239].
Znana jest także metoda syntezy 6-APA modyfikowanego grupą rutenycylową. Koniugat otrzymano w analogiczny sposób jak ferrocenylowe pochodne 6-APA. Posłużył on do badań rentgenostrukturalnych - rozwiązana została struktura krystalograficzna utworzonego kompleksu 6-APA modyfikowanego grupą rutenycylową a białkiem CTX-M-14E166A β-laktamazą ujawniając tym samym rodzaj odziaływań między modyfikowanym β-laktamem a białkiem. Jest to pierwszy przykład kompleksu utworzonego między syntetycznym związkiem organometalicznym a wybranym białkiem. Zbadano aktywność biologiczną (hamowanie wzrostu) takiego modyfikowanego 6-APA wobec bakterii Gram-dodatnich: S. aureus (MSSA), S. aureus (MRSA), S. epidermidis, Enterococcus faecalis oraz dwunastu izolowanych klinicznie szczepów Staphylococcus. Przeprowadzony screening ujawnił, że modyfikowany grupą rutenycylową 6-APA jest aktywny wobec wszystkich wykorzystanych do badań szczepów bakteryjnych. Najwyższą aktywność zaobserwowano wobec szczepów S. aureus ATCC™ (MSSA) (MIC 2 mg/mL) oraz S. epidermidis ATCC® 12228t (MIC 4 mg/mL). Nie zaobserwowano aktywności wybranych związków wobec S. aureus ATCC® 43300 (MRSA) [E. M. Lewandowski, J. Skiba, N. J. Torelli, A. Rajnisz, J. Solecka, K. Kowalski, Y. Chen, Antibacterial properties and atomie resolution X-ray complex crystal structure of a ruthenocene conjugated β-lactam antibiotic, Chem. Comm., 2015, 51,6186-6189].
Znane są także metody syntezy pochodnych antybiotyku β-laktamowego na drodze kondensacji 6-APA z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (ibuprofen, ketoprofen, diklofenak, dexibuprofen, naproxen, flurbiprofen, indometacyna, mefenam). Nowe koniugaty otrzymano w wyniku kondensacji odpowiedniego chlorku kwasowego leku przeciwzapalnego z grupą aminową 6-APA, z utworzeniem wiązania amidowego między nimi. Zbadano aktywność biologiczną takich modyfikowanych koniugatów wobec Escherichia coli, Salmonella typhae, S. epidermidis, S. aureus, Micrococcus luteus, poprzedzoną badaniami in silico. Wybrane połączenia chemiczne wykazywały aktywność wobec E. coli, S. epidermidis, S. aureus, w zgodzie z wynikami obliczeniowymi. Ponadto jeden z otrzymanych związków wykazał aktywność hamującą wzrost szczepu E. coli MurC (IC50 = 12,5 pM) [Z. Ashraf, A. Bais, Md. M. Manir, U. Niazi, Novel penicillin analogues as potential antimicrobial agents; design, synthesis and docking studies, PLoS One, 2015, 8 :e0135293.
doi: 10.1371 /journal.pone.0135293. eCollection].
Opublikowano metodę syntezy modyfikowanych β-laktamów na drodze kondensacji 6-APA z aromatycznymi chlorkami kwasowymi jako potencjalne inhibitory fosfatazy fosfatydowej. W grupie otrzymanych związków zidentyfikowano jeden wykazujący działanie hamujące wobec wymienionego enzymu (Kic =12 pM), porównywalne do znanych inhibitorów tego enzymu [Faridoon, W. M. Hussein,
PL 234 565 B1
N. Ul Islam, L. W. Guddat, G. Schenk, R. P. McGeary, Penicillin inhibitors of purple acid phosphatase, Bioorg. Med. Chem. Lett., 2012, 22, 2555-2569].
W ramach poszukiwania związków o właściwościach przeciwbakteryjnych opracowano metodę syntezy pochodnej 6-APA modyfikowanych strukturalnym fragmentem antybiotyku przeciwnowotworowego sarkomycyny. Wykazano, że wśród otrzymanych cząsteczek obecne są te charakteryzujące się aktywnością przeciwnowotworową i przeciwbakteryjną [A. O. Martirosyan, S. P. Gasparyan, V. E. Oganesyan, V. V. Martirosyan, A. A. Chachoyan, E. V. Kazaryan, B. T. Garibdzhanyan, Synthesis, antibacterial and antitumor activity of semisynthetic penicillins and cephalosporins based on new sarcomycin analogs, Pharm. Chem. J., 2005, 39, 67-69].
Karborany (karbaborany wg IUPAC) to klastery boru z jednym lub większą liczbą atomów boru zastąpionych przez atom węgla. Są to struktury wielościenne w których podstawową jednostką architektoniczną jest trójkąt. Najbardziej popularne w chemii organicznej, bioorganicznej i medycznej są dikarborany (dikarba-c/oso-dodekaborany) zaliczane do dużych karboranów.
Karborany ze względu na swoje wyjątkowe właściwości fizyczne i chemiczne znajdują liczne zastosowania praktyczne. Pochodne karboranów stosowane są w syntezie chemicznej jako grupa ochronna aldehydów i ketonów usuwana w warunkach zasadowych [H. Nakamura, L. Aoyagi, Y. Yamamoto, o-Carborane as a novel protective group for aldehydes and ketones, J. Org. Chem., 1997, 62, 780], niekoordynujące aniony [R. N. Grimes, Boron clusters come of age, 2004, 81, 657-672], wykorzystywane są także do konstrukcji jonoselektywnych elektrod [R. N. Grimes, Boron clusters come of age, 2004, 81, 657-672]. Karborany stosuje się jako fazę stałą w chromatografii gazowej, ze względu na możliwość wykonywania pomiarów w wysokich temperaturach [R. N. Grimes, Boron clusters come of age, 2004, 81, 657-672]. Związki te są materiałami stosowanymi w optyce nieliniowej [R. N. Grimes, Boron clusters come of age, 2004, 81, 657-672].
Ze względu na dużą zawartość boru a także duży przekrój czynny izotopu boru 10B na wychwyt neutronów, pochodne klasterów boru wykorzystywane są do projektowania nośników boru w terapii nowotworów metodą wychwytywania neutronów przez bor (BNCT) [R. F. Barth, J. A. Coderre, M. G. Vicente, T. E. Blue, Boron neutron capture therapy of cancer: current status and future prospects, Clin. Cancer Res., 2005, 11,3987-4002].
Karborany to związki charakteryzujące się wysoką lipofilowością wynikającą z częściowego ładunku ujemnego na atomach wodoru przyłączonych do atomów boru. Dzięki temu oddziaływują z biocząsteczkami poprzez wiązanie protonowo-wodorkowe między atomami wodoru (posiadającymi częściowy ładunek dodatni) grup będących donorami protonów, a akceptorami. Ich charakter uniemożliwia tworzenie klasycznych wiązań wodorkowych. Zastosowanie karboranów jako lipofilowych farmakoforów zostało opisane w pionierskiej pracy Endo i współ. [K. Yamamoto, Y. Endo, Utility of boron clusters for drug design. Hansch-Fujita hydrophobic parameters pi of dicarba-c/oso-dodecaboranyl groups, Bioorg. Med. Chem. Lett., 2001, 11,2389-2392].
Opisano wiele związków w których karborany stanowią podstawniki bądź też stosowane są zamiennie z grupami fenylowymi będącymi w strukturze związku macierzystego [F. Issa, M. Kassiou, L. M. Rendina, Boron in drug discovery: carboranes as unique pharmacophores, Chem. Rev., 2011, 111, 5701-5722].
Klaster karboranylowy wykorzystano do modyfikacji znanych leków przeciwwirusowych takich jak: gancyklowir (GCV), acyklowir (ACV), cidofowir (CDV) oraz valgancyklowir (VCDV). Zbadano ich cytotoksyczność oraz wykazano aktywność wobec ludzkiego wirusa cytomegalii (HCMV) oraz wirusa opryszczki typu 1 (HSV-1) [A. B. Olejniczak, A. M. Adamska, E. Paradowska, M. Studzińska, P. Suski, Z. J. Leśnikowski, Modification of selected anti-HCMV drugs with lipophilic boron cluster modulator, Acta Pol. Pharm - Drug. Res., 2013, 70, 489-504].
Klaster 1,12-dikarba-c/oso-dodekaboranylowy wykorzystano do modyfikacji selektywnego inhibitora neuraminidazy - oseltamiwiru. Karboranylowy analog oseltamiwiru był mniej aktywny przeciwwirusowo w porównaniu do jego prekursora [A. Adamska, A. B. Olejniczak, K. Zwoliński, W. J. Szczepek, E. Król, B. Szewczyk, G. Grynkiewicz, Z. J. Leśnikowski, Oseltamivir analog with boron cluster modulator, Acta Pol. Pharm. - Drug Res., 2012, 69, 1218-1223].
Istota wynalazku
Przedmiotem wynalazku są pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA) składające się z klastera boru przyłączonego wiązaniem amidowym z 6-APA o wzorze ogólnym 1,
PL 234 565 Β1
wzór 1 w którym R oznacza klaster boru, wybrany z grupy obejmującej 1,2-dikarba-c/oso-dodekaborano (orto-karboranyl), 1,7-dikarba-c/oso-dodekaborano (meta-karboranyI) lub 1,12-dikarba-c/oso-dodekaborano (para-karboranyl).
Przedmiotem wynalazku są także związki pośrednie o wzorze ogólnym 3
w którym R ma wyżej podane znaczenie tj. podstawnik wybrany z grupy obejmującej 1,2-dikarba-c/oso-dodekaborano (orto-karboranyl), 1,7-dikarba-c/oso-dodekaborano (me/a-karboranyl) lub 1,12-dika rba-c/oso-d od e ka bo ra n o (para- ka rbo ra n yI).
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie medyczne związku o wzorze 1b jako związku bakteriobójczego wobec bakterii Gram-dodatnich takich jak Staphylococcus aureus (MRSA).
Aktywność biologiczną związków 1a, 1b, 1c oceniano badając ich zdolność do hamowania wzrostu wybranych szczepów bakterii oraz grzybów.
Wśród bakterii wykorzystanych do badania aktywności biologicznej związków 1a, 1b, 1c były: Escherichia coli, Staphylococcus aureus (MRSA), Klebsiella pneumonia (MDR), Acinetobacter baumannii, Pseudomonas aeruginosa. Patogeny te są przyczyną zakażeń szpitalnych na całym świecie. Właściwości przeciwgrzybicze związków 1a, 1b, 1c zostały zbadane wobec Candida albicans and Cryptococcus neoformans var. grubii.
Przygotowane do badań związki 1a, 1b, 1c rozpuszczono w DMSO i wodzie uzyskując ich końcowe stężenie 32 μg/mL. Badania przeprowadzono na płytkach 384-dołkoywch, tak dla szczepów bakterii jak i grzybów. Test powtórzono dwukrotnie utrzymując końcowe stężenie DMSO nie większym niż 1%.
Zahamowanie wzrostu bakterii określono stosując pomiar absorbancji przy długości fali 600 nm. Procentowe zahamowanie wzrostu zostało obliczone dla każdego dołka, stosując kontrolę ujemną (tylko media) oraz kontrolę dodatnią (bakterie bez czynnika hamującego ich wzrost). Znaczenie wartości hamowania wzrostu bakterii zostało określone za pomocą czynnika Z-score. Przyjęto, że związki aktywne to takie, które charakteryzują się 80% lub wyższym zahamowaniem namnażania bakterii. Związki częściowo aktywne hamują wzrost bakterii w 50,9-79,9%. Związki hamujące wzrost bakterii poniżej 50% są związkami nieaktywnymi.
Zahamowanie wzrostu C. albicans określono stosując pomiar absorbancji przy długości fali 530 nm, podczas gdy zahamowanie wzrostu C. neoformans zostało określone odczytem absorbancji między 600 a 750 nm, po dodaniu resazuryny (0,001% stężenie końcowe) i dodatkowej inkubacji w temperaturze 35°C w czasie dwóch godzin. Procentowe zahamowanie wzrostu zostało obliczone dla każdego dołka, stosując kontrolę ujemną (media) oraz kontrolę dodatnią (grzyby bez czynnika hamującego ich wzrost). Znaczenie wartości hamowania wzrostu grzybów zostało określone za pomocą czynnika Z-score. Stwierdzono, że związki aktywne to takie, które charakteryzują się 80% lub
PL 234 565 Β1 wyższym zahamowaniem wzrostu grzybów. Związki częściowo aktywne hamują wzrost grzybów w 50,9-79,9%. Związki hamujące wzrost grzybów poniżej 50% są związkami nieaktywnymi.
Antybiotyki bakteriobójcze takie jak kolistyna i wankomycyna zostały włączone jako związki kontrolne hamujące wzrost wymienionych powyżej bakterii, a w przypadkach grzybów zastosowano flukonazol. Wymienione związki podane zostały w czterech stężeniach - w dwóch powyżej i w dwóch poniżej ich wartości MIC.
Przeprowadzone testy wykazały, że koniugat 1b charakteryzuje się znaczną aktywnością wobec bakterii Gram-dodatnich - S. aureus opornych na metycylinę (półsyntetyczny antybiotyk β-laktamowy). Związek 1b hamuje wzrost S. aureus w 99,84%, w stężeniu 32 μg/mL. Związki 1a i 1c nie są aktywne wobec tej bakterii, co może świadczyć o wpływie izomerii klastera boru na aktywność biologiczną całego koniugatu 1b. Ponadto związki: 6-APA oraz penicylina G (sól potasowa), zastosowane jako kontrola, nie wykazały aktywności wobec S. aureus w stężeniu 32 μg/mL, jak również pozostałych bakterii. Koniugaty 1a, 1b, 1c oraz związki kontrolne 6-APA oraz penicylina G nie hamowały wzrostu grzybów C. albicans oraz C. neoformans.
Poniżej przedstawiono przykłady wykonania wynalazku.
Przykład I Wytwarzanie związku o wzorze 3a.
N-hydroksy bursztynom kj
V y-giizoiyopyiokarbodiimjfl
CH;Clj, RT, 2 h
Związek wyjściowy o wzorze 2a do syntezy związku otrzymano według przepisów znanych z literatury:
J. Malmquist, S. Sjóberg, Asymmetric synthesis of p-carboranylalanine (p-Car) and 2-methyl-o-carboranylalanine (Me-o-Car), Tetrahedron, 1996, 52, 9207-9218.
Kwas 3-(1,2-dikarba-c/oso-dodekaboran-1-yl)propionowy (2a) (127 mg, 0,59 mmol), rozpuszczono w bezwodnym dichlorometanie (40,7 mL). Następnie dodano /V-hydroksybursztynoimid (1 eq.) /V,/V-diisopropylokarbodiimid (1 eq.). Roztwór był mieszany w temperaturze pokojowej. Po godzinach odparowano rozpuszczalnik z mieszaniny reakcyjnej. Surowy produkt 3a oczyszczono za pomocą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym (230-400 mesh) stosując jako eluent chloroform.
Ester /V-hydroksybursztynoimidu 3a: białe ciało stałe, wydajność 78%, Rf = 0,58 (CH2CI2/MeOH 95:5). 1H NMR (600,26 MHz, CDCh): δ = 3,73 (br s, 1H, CH-karboran), 2,91-2,87 (m, 6H, CH2-łącznik, 2 χ CH2 imid kwasu bursztynowego), 2,70 (t, 2H, CH2-łącznik), 2,75-1,70 (br m, 10H, B10H10) ppm. FT-IR (cm1) 2572 (BH), 1817 (C=O imid kwasu bursztynowego), 1779 (C=O imid kwasu bursztynowego), 1736 (C=O ester), 721 (BB). ESI-MS m/z: 345 [M-H+MeOH]-, obliczone dla: C9H19B10NO4 = 314,23. Przykład II
Wytwarzanie związku o wzorze 3b.
/y-tiydroksybursztynaimb
N, W-fliizopr opyioKartMKliirnia
CH2CI2, RT, 2h
2b
PL 234 565 Β1
Związek wyjściowy o wzorze 2b do syntezy związku otrzymano według przepisów znanych z literatury C. Naeslund, S. Ghirmai, S. Sjóberg, Enantioselective synthesis of m-carboranylalanine, a boron-rich analogue of phenylalanine. Tetrahedron, 2005, 61, 1181-1186.
Kwas 3-(1,7-dikarba-c/oso-dodekaboran-1-yl)propionowy (2b) (20 mg, 0,09 mmol), rozpuszczono w bezwodnym dichlorometanie (6,5 mL). Następnie dodano /V-hydroksbursztynoimid (2 eq.) i /V,/V-diisopropylokarbodiimid (2 eq.). Roztwór był mieszany w temperaturze pokojowej. Po 2 godzinach odparowano rozpuszczalnik z mieszaniny reakcyjnej. Surowy produkt 3b oczyszczono za pomocą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym (230-400 mesh) stosując jako eluent chloroform.
Ester /V-hydroksybursztynoimidu 3b: białe ciało stałe, wydajność 78%, Rf = 0,80 (ChLCL/MeOH 90:10), Rf = 0,2 (Et2O). 1H NMR (600,26 MHz, CDCb): δ = 2,99 (br s, 1H, CH-karboran), 2,86 (br s, 4H, 2 χ CH2 imid kwasu bursztynowego), 2,74-2,72 (m, 2H, Chh-łącznik), 2,43 (t, 2H, Chh-łącznik), 2,75-1,75 (br m, 10H, B10H10) ppm. FT-IR (cm1) 2605 (BH), 1817 (C=O imid kwasu bursztynowego), 1780 (C=O imid kwasu bursztynowego), 1737 (C=O ester), 725 (BB). ESI-MS m/z: 216 [C2B10H11CH2CH2COO-]-, obliczone dla C9H19B10NO4 = 314,23.
Przykład III
Wytwarzanie związku o wzorze 3c.
Związek wyjściowy o wzorze 2c do syntezy związku otrzymano według przepisów znanych z literatury J. Malmquist, S. Sjóberg, Asymmetric synthesis of p-carboranylalanine (p-Car) and 2-methyl-o-carboranylalanine (Me-o-Car), Tetrahedron, 1996, 52, 9207-9218.
Kwas 3-(1,12-dikarba-c/oso-dodekaboran-1-yl)propionowy (2c) (102,5 mg, 0,47 mmol), rozpuszczono w bezwodnym dichlorometanie (32,8 mL). Następnie dodano /V-hydroksybursztynoimid (1 eq.) /V,/V-diisopropylokarbodiimid (1 eq.). Roztwór był mieszany w temperaturze pokojowej. Po godzinach odparowano rozpuszczalnik z mieszaniny reakcyjnej. Surowy produkt 3c oczyszczono za pomocą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym (230-400 mesh) stosując jako eluent chloroform.
Ester /V-hydroksybursztynoimidu 3c: białe ciało stałe, wydajność 86%, Rf = 0,42 (ChLCL/MeOH 90:10). 1H NMR (600,26 MHz, CDCb): δ = 2,84 (br s, 4H, 2 χ CH2 imid kwasu bursztynowego), 2,71 (br s, 1H, CH-karboran), 2,55-2,52 (m, 2H, CH2-łącznik), 2,10 (t, 2H, CH2-łącznik), 2,75-1,75 (br m, 10H, B10H10) ppm. FT-IR (cm1) 2611 (BH), 1818 (C=O imid kwasu bursztynowego), 1781 (C=O imid kwasu bursztynowego), 1738 (C=O ester), 727 (BB). ESI-MS m/z: 345 [M-H+MeOH]- obliczone dla: C9H19B10NO4 = 314,23.
P r z y k ł a d IV
Wytwarzanie koniugatu o wzorze 1a z 3a.
3a. CHjCIj, TEĄ.
RT. 18 h *
PL 234 565 Β1
6-APA (18,36 mg, 0,085 mmol) i trietyloaminę (66 gL) zadano dichlorometanem (0,45 mL) do całkowitego rozpuszczenia 6-APA. Następnie roztwór schłodzono w łaźni lód-woda do temperatury 0°C, i dodano ester 3a (1,2 eq.). Roztwór ogrzano do temperatury pokojowej i dalej reakcję prowadzono przez całą noc. Po czasie reakcję zakończono przez odparowanie rozpuszczalników. Surowy koniugat 1a oczyszczono za pomocą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym (230-400 mesh) stosując jako eluent metanol (0-10%) w dichlorometanie. Oczyszczony związek 1a rozpuszczono w dichlorometanie (5 mL) i przemyto jeden raz 3% kwasem solnym (5 mL). Oddzielono warstwę wodną od organicznej a organiczną suszono bezwodnym siarczanem magnezu. Następnie siarczan magnezu usunięto przemywając go dodatkowo dichlorometanem. Odparowano dichlorometan. Oleistą pozostałość ponownie rozpuszczono w dichlorometanie (0,2 mL) i wkroplono do intensywnie mieszanego eteru naftowego (20 mL). Wytrącony osad związku 1a odwirowano. Po dwukrotnym wytrąceniu osadu zadano go następnie n-heksanem (20 mL). Osad odwirowano i suszono na linii próżniowej pompy olejowej.
Koniugat 1a: białe ciało stałe, wydajność 51%, Rt = 0,15 (CH2CI2/MeOH 90:10). 1H NMR (699,73 MHz, DMSO-de): δ = 13,16 (br s, 1H, COOH), 8,51 (d, 1H, NH), 5,14 (br s, 1H, CH-karboran), 4,94 (d, 1H, H-6), 4,46 (t, 1H, H-5), 3,62 (s, 1H, H-2 nałożony z sygnałem wody z DMSO), 2,52-2,50 (m, 2H, CH2-łącznik sygnał nałożony z sygnałem DMSO), 2,41-2,40 (m, 2H, Chb-łącznik), 1,52 (s, 3H, CH3), 1,20 (s, 3H, CH3); 13C NMR (175,95 MHz, DMSO-d6): δ = 170,29 (C7), 169,83 (COOH), 75,77 (C3), 72,16 (C5), 56,96 (C2), 51,91 (C6), 34,19 (CH-łącznik), 32,28 (CH-łącznik), 27,27 (CH3), 26,75 (CH3); 11B{H BB} NMR (224,50 MHz, DMSO-d6): δ = -3,18 (s, 2B), -6,23 (s, 2B), -9,83 (s, 4B), -11,58 to -12,71 (m, 2B) ppm. FT-IR (cm1) 2579 (BH), 1732 (C=O β-laktam), 1667 (C=O amid), 722 (BB). ESI-MS m/z: 415 [M]+ obliczone dla: Ci3H26Bi0N2O4S = 415,26.
Przykład V
Wytwarzanie koniugatu o wzorze 1b z 3b.
6-APA (11,5 mg, 0,053 mmol) i trietyloaminę (42 gL) zadano dichlorometanem (0,28 mL) do całkowitego rozpuszczenia 6-APA. Następnie roztwór schłodzono w łaźni lód-woda do temperatury 0°C, i dodano ester 3b (1,2 eq.). Roztwór ogrzano do temperatury pokojowej i dalej reakcję prowadzono całą noc. Po czasie reakcję zakończono przez odparowanie rozpuszczalników. Surowy koniugat 1b oczyszczono za pomocą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym (230-400 mesh) stosując jako eluent metanol (0-10%) w dichlorometanie. Oczyszczony związek 1b rozpuszczono w dichlorometanie (3 mL) i przemyto jeden raz 3% kwasem solnym (3 mL). Oddzielono warstwę wodną od organicznej a organiczną suszono bezwodnym siarczanem magnezu. Następnie siarczan magnezu usunięto przemywając go dodatkowo dichlorometanem. Odparowano dichlorometan. Oleistą pozostałość ponownie rozpuszczono w dichlorometanie (0,2 mL) i wkroplono do intensywnie mieszanego eteru naftowego (20 mL). Czynność powtórzono dwukrotnie. Wytrącony osad związku 1b odwirowano. Po dwukrotnym wytrąceniu osadu zadano go następnie n-heksanem (20 mL). Czynność powtórzono dwa razy. Osad odwirowano i suszono na linii próżniowej pompy olejowej.
Koniugat 1b: białe ciało, wydajność 42%, Rf = 0,16 (CH2CI2/MeOH 90:10). 1H NMR (699,73 MHz, DMSO-de): δ = 13,20 (brs, 1H, COOH), 8,45 (d, 1H, NH), 4,93 (d, 1H, H-6), 4,45 (q, 1H, H-5), 4,03 (br s, 1H, CH-karboran), 3,62 (s, 1H, H-2 nałożony z sygnałem wody z DMSO), 2,28-2,26 (m, 2H, CH2-łącznik), 2,21-2,18 (m, 2H, CH2-łącznik), 1,51, (s, 3H, CH3), 1,20 (s, 3H, CH3); 13C NMR (175,95 MHz, DMSO-d6): δ = 170,32 (C7), 170,05 (COOH), 72,13 (C5), 56,91 (C2), 56,29 (CH-karboran), 51,88 (C6), 34,87 (CH-łącznik), 31,72 (CH-łącznik), 27,26 (CH3), 26,75 (CH3); 11B{H BB} NMR (224,50 MHz, DMSO-d6): δ = -4,49 (s, 2B), -11,11 (s, 4B), -13,59 (s, 2B), -14,93 (s, 2B) ppm. FT-IR (cm1) 2594 (BH), 1732 (C=O β-laktam), 1660 (C=O amid), 728 (BB). ESI-MS m/z: 415 [M]+, 447 [M+MeOH]+, 469 [M+MeOH+Na]+, obliczone dla: Ci3H26Bi0N2O4S = 415,26.
PL 234 565 Β1
Przykład VI
Wytwarzanie koniugatu o wzorze 1c z 3c.
6-APA (21,6 mg, 0,1 mmol) i trietyloaminę (56 gL) zadano dichlorometanem (0,40 mL) do całkowitego rozpuszczenia 6-APA. Następnie roztwór schłodzono w łaźni lód-woda do temperatury 0°C, i dodano ester 3c (1,2 eq.). Roztwór ogrzano do temperatury pokojowej i dalej reakcję prowadzono przez całą noc. Po czasie reakcję zakończono przez odparowanie rozpuszczalników. Surowy koniugat 1c oczyszczono za pomocą chromatografii kolumnowej na żelu krzemionkowym (230-400 mesh) stosując jako eluent metanol (0-10%) w dichlorometanie. Oczyszczony związek 1c rozpuszczono w dichlorometanie (5 mL) i przemyto jeden raz 3% kwasem solnym (5 mL). Oddzielono warstwę wodną od organicznej a organiczną suszono bezwodnym siarczanem magnezu. Następnie siarczan magnezu usunięto przemywając go dodatkowo dichlorometanem. Odparowano dichlorometan. Oleistą pozostałość ponownie rozpuszczono w dichlorometanie (0,25 mL) i wkroplono do intensywnie mieszanego eteru naftowego (25 mL). Czynność powtórzono dwukrotnie. Wytrącony osad związku 1c odwirowano. Po dwukrotnym wytrąceniu osadu zadano go następnie n-heksanem (25 mL). Czynność powtórzono dwa razy. Osad odwirowano i suszono na linii próżniowej pompy olejowej.
Koniugat 1c: białe ciało stałe, wydajność 55%, Rt = 0,23 (ChhCh/MeOH 90:10). 1H NMR (699,73 MHz, DMSO-de): δ = 12,88 (br s, 1H, COOH), 8,33 (d, 1H, NH), 4,87 (d, 1H, H-6), 4,35 (q, 1H, H-5), 3,66 (2 χ s, 2H, H-2, CH-karboran nałożone z sygnałem wody z DMSO), 2,06-2,03 (m, 2H, CH2-łącznik), 1,87-1,85 (m, 2H, CH2-łącznik), 1,49 (s, 3H, CH3), 1,17 (s, 3H, CH3); 13C NMR (175,95 MHz, DMSO-de): δ = 170,34 (C7), 170,05 (COOH), 72,17 (C5), 59,91 (C2), 56,92 (CH-karboran), 51,85 (C6), 34,42 (CH-łącznik), 33,74 (CH-łącznik), 27,52 (CH3), 26,74 (CH3); 11B{H BB} NMR (224,50 MHz, DMSO-d6): δ = -12,62 (s, 5B), -15,04 (s, 5B) ppm. FT-IR (cm1) 2604 (BH), 1737 (C=O β-laktam), 1658 (C=O amid), 730 (BB). ESI-MS m/z: 415 [M]+, 447 [M+MeOH]+, 470 [M+MeOH+Na]+, obliczone dla: Ci3H2eBioN204S = 415,26.
Przykład VII
Przygotowane do badań związki 1a, 1b, 1c rozpuszczono w DMSO i wodzie do uzyskania ich końcowego stężenia 32 gg/mL. Badania przeprowadzono na płytkach 384-dołkowych, tak dla szczepów bakterii jak i grzybów. Test powtórzono dwukrotnie utrzymując końcowe stężenie DMSO nie większym niż 1%.
Zahamowanie wzrostu C. albicans określono stosując pomiar absorbancji przy długości fali 530 nm, podczas gdy zahamowanie wzrostu C. neoformans zostało określone odczytem absorbancji między 600 a 750 nm, po dodaniu resazuryny (0,001% stężenie końcowe) i dodatkowej inkubacji w temperaturze 35°C w czasie dwóch godzin. Procentowe zahamowanie wzrostu zostało obliczone dla każdego dołka, stosując kontrolę ujemną (media) oraz kontrolę dodatnią (grzyby bez czynnika hamującego ich wzrost). Znaczenie wartości hamowania wzrostu grzybów zostało określone za pomocą czynnika Z-score. Stwierdzono, że związki aktywne to takie, które charakteryzują się 80% lub wyższym zahamowaniem wzrostu grzybów. Związki częściowo aktywne hamują wzrost grzybów w 50,9-79,9%. Związki hamujące wzrost grzybów poniżej 50% są związkami nieaktywnymi.
Antybiotyki bakteriobójcze takie jak kolistyna i wankomycyna zostały włączone jako związki kontrolne hamujące wzrost wymienionych powyżej bakterii, a w przypadkach grzybów zastosowano flukonazol. Wymienione związki podane zostały w czterech stężeniach - w dwóch powyżej i w dwóch poniżej ich wartości MIC.
Przeprowadzone testy wykazały, że koniugat 1b charakteryzuje się znaczną aktywnością wobec bakterii Gram-dodatnich - S. aureus opornych na metycylinę (półsyntetyczny antybiotyk β-laktamowy). Związek 1b hamuje wzrost S. aureus w 99,84%, w stężeniu 32 gg/mL. Związki 1a i 1c nie są aktywne wobec tej bakterii co może świadczyć o wpływie izomerii klastera boru na aktywność biologiczną całego koniugatu 1b. Ponadto związki: 6-APA oraz penicylina G (sól potasowa), zastosowane jako kontro
PL 234 565 Β1 la, nie wykazały aktywności wobec S. aureus w stężeniu 32 gg/mL, jak również pozostałych bakterii. Koniugaty 1a, 1b, 1c oraz związki kontrolne 6-APA oraz penicylina G nie hamowały wzrostu grzybów C. albicans oraz C. neoformans.
Badania aktywności związków 1a, 1b, 1c przeprowadzono w ramach międzynarodowego programu The Community for Antimicrobial Drug Discovery, founded by the Wellcome Trust (UK) and The University of Oueensland (Australia).

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA) składające się z klastera boru przyłączonego wiązaniem amidowym z 6-APA o wzorze 1,
    wzór 1 w którym R oznacza klaster boru, podstawnik wybrany z grupy obejmującej 1,2-dikarba-c/oso-dodekaborano (o/Yo-ka rbo rany I), 1,7-dikarba-c/oso-dodekaborano (meta-karboranyI) lub 1,12-dikarba-c/oso-dodekaborano (para-karboranyI).
  2. 2. Związki pośrednie o wzorze 3
    w którym R oznacza klaster boru, podstawnik wybrany z grupy obejmującej 1,2-dikarba-c/oso-dodekaborano (orto-karboranyI), 1,7-dikarba-c/oso-dodekaborano (meta-karboranyI) lub 1,12-dikarba-c/oso-dodekaborano (para-karboranyI).
  3. 3. Zastosowanie medyczne związków o wzorze 1b, jako związków bakteriobójczych wobec bakterii Gram-dodatnich - Staphylococcus aureus (MRSA).
PL422150A 2017-07-07 2017-07-07 Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA), związki pośrednie, oraz zastosowanie medyczne pochodnych kwasu 6-aminopenicylanowego PL234565B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL422150A PL234565B1 (pl) 2017-07-07 2017-07-07 Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA), związki pośrednie, oraz zastosowanie medyczne pochodnych kwasu 6-aminopenicylanowego

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL422150A PL234565B1 (pl) 2017-07-07 2017-07-07 Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA), związki pośrednie, oraz zastosowanie medyczne pochodnych kwasu 6-aminopenicylanowego

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL422150A1 PL422150A1 (pl) 2019-01-14
PL234565B1 true PL234565B1 (pl) 2020-03-31

Family

ID=64958858

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL422150A PL234565B1 (pl) 2017-07-07 2017-07-07 Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA), związki pośrednie, oraz zastosowanie medyczne pochodnych kwasu 6-aminopenicylanowego

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL234565B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL422150A1 (pl) 2019-01-14

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Rane et al. Synthesis and evaluation of novel 4-nitropyrrole-based 1, 3, 4-oxadiazole derivatives as antimicrobial and anti-tubercular agents
Huczyński et al. Synthesis and antimicrobial activity of amide derivatives of polyether antibiotic—salinomycin
Rai et al. Design, synthesis, characterization, and antibacterial activity of {5-chloro-2-[(3-substitutedphenyl-1, 2, 4-oxadiazol-5-yl)-methoxy]-phenyl}-(phenyl)-methanones
Sankaraperumal et al. Nickel (II) complex of p-[N, N-bis (2-chloroethyl) amino] benzaldehyde-4-methyl thiosemicarbazone: Synthesis, structural characterization and biological application
Varshney et al. Synthesis and antimicrobial evaluation of fatty chain substituted 2, 5-dimethyl pyrrole and 1, 3-benzoxazin-4-one derivatives
Li et al. Design, synthesis and antimicrobial activities evaluation of Schiff base derived from secnidazole derivatives as potential FabH inhibitors
Choudhari et al. Synthesis and biological activity of imidazole based 1, 4-naphthoquinones
Tang et al. Synthesis and characterization of thiophene‐derived amido bis‐nitrogen mustard and its antimicrobial and anticancer activities
Taj et al. An expeditious green synthesis of Schiff bases and azetidinones derivatised with 1, 2, 4-triazoles
Mustafa et al. Synthesis, Characterization, and Biological Activities of Pendant Arm‐Pyridyltetrazole Copper (II) Complexes: DNA Binding/Cleavage Activity and Cytotoxic Studies
US4803212A (en) Amino disulfides
Mertsalov et al. The short route to chalcogenurea-substituted 3 a, 6-epoxyisoindoles via an intramolecular Diels–Alder furan (IMDAF) reaction. Antibacterial and antifungal activity
PL234565B1 (pl) Pochodne kwasu 6-aminopenicylanowego (6-APA), związki pośrednie, oraz zastosowanie medyczne pochodnych kwasu 6-aminopenicylanowego
Makarov et al. Modification of 3, 5-bis (arylidene)-4-piperidone pharmacophore by phosphonate group using 1, 2, 3-triazole cycle as a linker for the synthesis of new cytostatics
Özkay et al. Antimicrobial and anticancer effects of some 2-(substitutedsulfanyl)-N-(5-methyl-isoxazol-3-yl) acetamide derivatives
Baldini et al. Peptidocalix [4] arene self-assembled nanotubes
Bhella et al. Investigations on synthesis of indole based constrained mimetic scaffolds through 1, 3-dipolar cycloadditions of the C-(3-indolyl)-N-phenylnitrone with a variety of olefinic and allenic dipolarophiles under microwave irradiation
Jursic et al. Preparation of 5-diaminomethylenebarbiturates by barbituric acid addition to carbodiimides
Zhang et al. Synthesis and antibacterial evaluation of novel Schiff's base derivatives of nitroimidazole nuclei as potent E. coli FabH inhibitors
US4891427A (en) Tricyclic cepham compounds
CN117384169B (zh) 一类噻唑胺-二氮杂双环辛酮缀合衍生物及其用途
Mashelkar et al. Synthesis of some isatin based novel spiroheterocycles and their biological activity studies
Ameen et al. Synthesis and preliminary antimicrobial study of 2-amino-5-mercapto-1, 3, 4-thiadiazole derivatives
US4691023A (en) Amino disulfides
Begum et al. Spiro-heterocycles: A convenient synthesis and antimicrobial activity of some 3-(5-aryl/aryloxymethyl-1, 3, 4-thiadiazol-2-yl)-spiro-cyclohexane-1′, 2-thiazolidin-4-ones