PL235414B1 - Sposób wytwarzania wysokosorbującego preparatu błonnikowego z buraków - Google Patents

Abstract

Sposób wytwarzania preparatu błonnikowego z buraków, charakteryzuje się tym, że obejmuje kolejno następujące etapy: oczyszczone(101) i rozdrobnione(102) buraki przemywa się wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 25°C, do osiągnięcia ekstraktu poniżej 0,5 Bx; odbarwia się roztworem pirosiarczynu sodu o stężeniu od 0,6 do 0,9%wag. przez czas od 1 do 1,5 godziny; odbarwione buraki przemywa się wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 25°C; z przemytych buraków odseparowuje się wodę; wyciśnięte buraki poddaje się hydrolizie kwasowej roztworem kwasu azotowego (V) przy zakwaszeniu środowiska do pH w zakresie od 1,8 do 2,0, w temperaturze od 80 do 85°C przez od 1 do 1,5 godziny; uzyskaną zawiesinę chłodzi się do temperatury pokojowej; przeprowadza się kontrolowaną degradację zawiesiny z użyciem wodorotlenku sodu przy odczynie pH o zakresie od 3,0 do 3,5; koaguluje się zawiesinę alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu od 85 do 87%wag. w stosunku masowym zawiesina : alkohol wynoszącym 1:1,6; strąt przemywa się alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu od 75 do 80%wag.; przemyty strąt utwardza się alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu wyższym niż 90%; po czym z utwardzonego strątu odseparowuje się wodę, suszy się go oraz rozdrabnia.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wysokosorbującego preparatu błonnikowego z buraków, charakteryzującego się zwiększoną sorbcyjnością.

Materiał roślinny zawiera substancje łatwo przyswajalne przez organizm człowieka i zwierząt na skutek ich rozkładu enzymatycznego. Poza takimi składnikami pokarmowymi jak przykładowo białka, węglowodany i tłuszcze, w materiale roślinnym występują substancje nie ulegające trawieniu przez organizmy ludzi i zwierząt monogastrycznych, ponieważ organizmy te nie posiadają w kompleksie enzymatycznym enzymów rozkładających te substancje. Włókna surowe oraz włókna pokarmowe wchodzące w skład błonnika są węglowodanowymi składnikami pokarmu, które warunkują jego właściwości dietetyczne. Włókno surowe obejmuje sumę substancji włóknistych takich jak celuloza, lignina oraz częściowo hemicelulozy, opornych na działanie enzymów trawiennych przewodu pokarmowego. Włókno pokarmowe zawiera zarówno frakcje wchodzące w skład włókna surowego, jak i rozpuszczalne polisacharydy nieskrobiowe.

Błonnik jest składnikiem produktów o obniżonej kaloryczności, ze względu na uczucie sytości po jego spożyciu. Spożywanie produktów zawierających błonnik jest zalecane w profilaktyce zaburzeń pokarmowych takich jak zaparcia, ponieważ błonnik, zwłaszcza nierozpuszczalny ma zdolność do absorbowania wody dzięki czemu masa jelitowa pęcznieje, co przyspiesza pasaż jelitowy. Ponadto błonnik wpływa na spowolnienie wchłaniania glukozy do krwi, dzięki czemu hamuje rozwój cukrzycy insulinoniezależnej. Dodatkową zaletą diety bogatej w błonnik jest zapobieganie otyłości oraz kamicy żółciowej. Frakcje nierozpuszczalne w wodzie wpływają na zwiększenie masy pokarmowej w jelitach, pochłaniają toksyny oraz ograniczają wchłanianie cholesterolu dostarczanego z pożywieniem do organizmu, hamują hydrolizę skrobi oraz powodują redukcję poziomu triglicerydów we krwi. Błonnik ponadto zapobiega rozwojowi zmian nowotworowych okrężnicy i odbytu, ponieważ zawiera polisacharydy nieskrobiowe, które wpływają korzystnie na przewód pokarmowy, ponieważ przechodzą przez jelito cienkie w stanie niezmienionym, w wyniku czego w jelicie grubym stają się pożywką dla pożądanej flory bakteryjnej produkującej krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe i inne związki o działaniu przeciwnowotworowym. Dodatkowo błonnik skraca czas kontaktu ściany jelita z kancerogenami, co również korzystnie wpływa na jego właściwości przeciwnowotworowe. Zakwaszenie środowiska w wyniku wytwarzanego przez bakterie kwasu mlekowego wpływa korzystnie na stan błon śluzowych jelita, jest także czynnikiem antagonistycznym w stosunku do bakterii gnilnych.

Biorąc pod uwagę wyżej wymienione korzyści związane z uzupełnieniem diety o błonnik, celowym byłoby izolowanie błonnika z tkanek roślinnych jako dodatku dietetycznego do produktów spożywczych przykładowo jako czynnika zagęszczającego środowisko, w tym głównie w przemyśle mięsnym jako substancja zwiększająca masę produktu, przetwórstwie owoców i warzyw jako zagęstnik, przemyśle cukierniczym jako substancja zestalająca produkty, mleczarskim jako substancja kondensująca, kosmetycznym oraz farmaceutycznym jako nośnik substancji aktywnych i wypełniacz produktu.

Odpowiednim surowcem do produkcji preparatów błonnikowych są buraki cukrowe lub pastewne, ponieważ mają wysoką zawartość błonnika oraz są uprawiane masowo, gdyż obecnie wykorzystuje się je jako surowiec do produkcji cukru czy jako pasza dla zwierząt.

Obecnie znane są preparaty błonnikowe powstałe poprzez oczyszczenie, wysuszenie i precyzyjne rozdrobnienie wyekstrahowanych wytłoków różnych owoców i warzyw.

Z literatury patentowej znane są rozwiązania dotyczące izolowania błonnika z surowców roślinnych, w tym z buraków.

Z chińskiego zgłoszenia patentowego CN106087507 znany jest sposób otrzymywania nanofibrylarnej celulozy oraz pektyn z pulpy buraczanej. Sposób przygotowania obejmuje etapy w których: miazgę buraczaną wykorzystuje się jako surowiec, które poddaje się obróbce wstępnej eksplozją parową w celu usunięcia substancji pektynowych i hemicelulozy ze ścian komórkowych; po czym wybiela się za pomocą nadtlenku wodoru lub też przeprowadza się homogenizację wysokościnającą w celu usunięcia ligniny i innych zanieczyszczeń i na koniec poddaje się mieszaniu wysokoobrotowemu i obróbce ultradźwiękowej o wysokiej mocy, do wytworzenia nanowłókien celulozy. Nanofibrylarna celuloza z pulpy buraczanej jest typową strukturą krystaliczną typu celulozy I, której średnica wynosi 10-50 nm, a długość jest co najmniej większa niż 1 μm.

Z międzynarodowego zgłoszenia patentowego WO9624720 znany jest sposób wytwarzania mikrofibrylarnej celulozy zawierającej co najmniej około 80% pierwotnych ścian i zawierającej kwasy karboksylowe, w szczególności z wysłodków buraków cukrowych. W sposobie według WO9624720 pulpę hydrolizuje się w temperaturze od 60 do 100°C, przeprowadza się co najmniej jedną ekstrakcję materiału celulozowego

PL 235 414 B1 zasadą o stężeniu mniejszym niż 9%wag., a pozostałość celulozową homogenizuje się przez mieszanie, mielenie lub jakąkolwiek obróbkę mechaniczną o wysokiej sile ścinania, po czym zawiesinę komórek przepuszcza się przez aperturę o małej średnicy, a zawiesinę poddaje się spadkowi ciśnienia o co najmniej 20 MPa i szybkobieżnemu działaniu po którym następuje gwałtowne spowolnienie. Wspomnianą zawiesinę celulozową można łatwo odtworzyć po odwodnieniu.

Z rosyjskiego dokumentu patentowego RU2620366 znany jest składnik żywności ekologicznej zawierający nierozpuszczalne włókna pokarmowe otrzymane w wyniku hydrolizy za pomocą α-amylazy o różnych składach, otrzymane z produktów ubocznych przetwarzania pszenicy i pszenżyta na mąkę, a także owsa na kasze. Składnik spożywczy zawiera do 75% nierozpuszczalnych włókien pokarmowych o zawartości włókien do 19,5%, o wysokim potencjale sorpcyjnym: zdolności wchłaniania wody do 8,8 gwody/gsktadnika i zdolności zatrzymywania wody - do 5,5 gwody/gsktadnika. Składnik żywności ekologicznej według RU2620366 umożliwia rozszerzenie asortymentu użytecznych składników organicznych o przeznaczeniu funkcjonalnym z właściwościami technologicznymi, zawierających nierozpuszczalne włókna pokarmowe, przy jednoczesnym zachowaniu rodzimej struktury i właściwości włókien dietetycznych i związanych z nimi substancji biologicznie czynnych.

Z rosyjskiego dokumentu patentowego RU2628435 znany jest sposób ekstrakcji substancji pektynowych zawierający etapy w których: surowce myje się wodą, mieli, poddaje obróbce ultradźwiękami, hydrolizuje i ekstrahuje, wytrąca się i oczyszcza substancje pektynowe alkoholem etylowym z ekstraktu je zawierającego. Obróbkę ultradźwiękową prowadzi się przy stałej częstotliwości 350 Hz, po czym hydrolizuje się i ekstrahuje w temperaturze 55°C za pomocą 1 % roztworu szczawianu amonu w czasie od 45 do 50 minut. Otrzymany ekstrakt pektynowy oczyszcza się, a substancje pektynowe wytrąca się za pomocą alkoholu etylowego z dodatkiem chlorku sodu w ilości nie przekraczającej 10 g na litr alkoholu z równoczesną obróbką ultradźwiękową przeprowadzaną przez 20 minut w temperaturze 40°C. Sposób ekstrakcji według RU2628435 pozwala zwiększyć wydajność otrzymanej pektyny i nie wymaga użycia silnych kwasów mineralnych jako ekstrahenta.

Z rosyjskiego dokumentu patentowego RU2262866 znany jest sposób wytwarzania preparatu błonnika zawierający etapy, w których przeprowadza się hydrolizę wytłoków buraczanych roztworem nadtlenku wodoru, ekstrahuje się substancje pektynowe z hydrolizowanych włókien wytłoków buraczanych, zagęszcza się ekstrakt z wykorzystaniem odparowania próżniowego w celu uzyskania koncentratu oraz koncentrat suszy się w celu osiągnięcia postaci proszku. W przypadku hydrolizy wytłoków buraczanych należy zastosować roztwór nadtlenku wodoru o stężeniu od 3,5 do 4,0% w czasie od 40 do 45 min. Ponadto zhydrolizowaną masę, która zawiera włókna wytłoków buraczanych i roztwór o resztkowej zawartości nadtlenku wodoru, wtłacza się do ekstraktora bez rozdzielania. W rezultacie zwiększa się zawartość substancji pektynowych w gotowym produkcie, a wydajność zwiększa się o 5-7%, przy czym okres przechowywania przedłuża się. Proces technologiczny otrzymywania koncentratu jest uproszczony, zmniejszając koszty energetyczne związane z jego produkcją dzięki czemu ekonomika procesu jest korzystniejsza.

Z chińskiego zgłoszenia patentowego CN104382194 znany jest sposób wytwarzania złożonego przeciwutleniacza pokarmowego jako dodatku do żywności. Sposób przygotowania obejmuje etapy w których: kruszy się korę lub korzeń Ukęśli indyjskiej, dodaje się etan i ekstrahuje pod chłodnicą zwrotną w celu uzyskania ekstraktu z kory lub korzenia Ukęśli indyjskiej, ekstrahuje się herbatę ulung pod chłodnicą zwrotną; miażdży się rozmaryn lekarski a następnie zanurza i destyluje zmiażdżony rozmaryn lekarski w celu usunięcia olejku eterycznego, dodaje się aceton i ekstrahuje pod chłodnicą zwrotną do uzyskania ekstraktu z rozmarynu lekarskiego, po czym uzyskany ekstrakt rozmarynu lekarskiego miesza się równomiernie z ekstraktem herbaty ulung i ekstraktem z korzenia lub kory Ukęśli indyjskiej do uzyskania jednorodnej mieszaniny. Następnie dodaje się izomaltulozę, flawon z liści bambusa, monostearynian sacharozy, cytrynian sodu i pirosiarczyn sodu, po czym składniki ponownie miesza się równomiernie, a następnie poddaje się suszeniu rozpyłowemu.

Z chińskiego zgłoszenia patentowego CN104256428 znany jest sposób przetwarzania proszku z kolokazji, zawierający etapy w których: wybiera się materiał o jak najbardziej kulistym kształcie oraz masie ponad 180 gramów, wyselekcjonowany surowiec kroi się, a następnie namacza się w roztworze 0,1% disiarczanu sodu i 0,1 % kwasu cytrynowego w celu wywabienia koloru, a następnie blanszuje się w temperaturze 80°C przez 1 minutę, a następnie pozostawia w roztworze do ostygnięcia do temperatury pokojowej, po czym płucze się wodą, zmywa pozostały kolorowy płyn, a następnie miażdży kolokazję na cząstki o wielkości od 4 do 6 mm, do młyna rozbijającego z sitem, oddziela się surową frakcję kolokazji, która może być częściowo zawracana z powrotem do młyna, wydzieloną miazgę kolokazji przenosi się następnie do homogenizatora wysokociśnieniowego, o ciśnieniu od 20 do 30 MPa, po czym suszy się rozpyłowo, powietrzem

PL 235 414 B1 o temperaturze na wlocie od 140°C do 180°C oraz temperaturze na wylocie od 80°C do 100°C, prędkości rozpylacza od 15000 do 30000 obr./min, po czym gotowy proszek pakuje się. Wytworzony proszek ma biały kolor i wysoką jakość: brak brązowienia, żelatynizacji lub zlepiania.

Pomimo znanych rozwiązań w stanie techniki dotyczących wytwarzania preparatu błonnika z tkanki roślinnej, celowym byłoby opracowanie alternatywnego sposobu izolowania błonnika z wytłoków buraczanych oraz modyfikacji wyżej wymienionego błonnika w celu zwiększenia jego sorbcyjności.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania preparatu błonnikowego z buraków, charakteryzujący się tym, że obejmuje kolejno następujące etapy: oczyszczone i rozdrobnione buraki przemywa się wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 25°C, do osiągnięcia ekstraktu poniżej 0,5 Bx; odbarwia się roztworem pirosiarczynu sodu o stężeniu od 0,6 do 0,9%wag. przez czas od 1 do 1,5 godziny; odbarwione buraki przemywa się wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 25°C; z przemytych buraków odseparowuje się wodę; wyciśnięte buraki poddaje się hydrolizie kwasowej roztworem kwasu azotowego (V) przy zakwaszeniu środowiska do pH w zakresie od 1,8 do 2,0, w temperaturze od 80 do 85°C przez od 1 do 1,5 godziny; uzyskaną zawiesinę chłodzi się do temperatury pokojowej; przeprowadza się kontrolowaną degradację zawiesiny z użyciem wodorotlenku sodu przy odczynie pH o zakresie od 3,0 do 3,5; koaguluje się zawiesinę alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu od 85 do 87%wag. w stosunku masowym zawiesina : alkohol wynoszącym 1 : 1,6; strąt przemywa się alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu od 75 do 80%wag.; przemyty strąt utwardza się alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu wyższym niż 90%; po czym z utwardzonego strątu odseparowuje się wodę, suszy się go oraz rozdrabnia.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia schemat blokowy sposobu wytwarzania błonnika spożywczego według wynalazku.

Na Fig. 1 przedstawiono schematycznie sposób wytwarzania błonnika spożywczego. Sposób według wynalazku obejmuje kolejno: wstępne czyszczenie buraków w kroku 101, rozdrabnianie surowca w kroku 102, trzykrotne przemywanie miazgi w kroku 103, odbarwianie miazgi w kroku 104, dwukrotne przemywanie w kroku 105, separowanie miazgi w kroku 106 (metodami tłoczenia lub wirowymi), hydrolizę protopektyn w kroku 107, chłodzenie w kroku 108, kontrolowaną degradację w kroku 109, koagulację w kroku 110, przemywanie w kroku 111, utwardzanie w kroku 112, separowanie w kroku 113 (metodami tłoczenia lub wirowymi), suszenie w kroku 114 oraz rozdrabnianie w kroku 115 do wytworzenia błonnika spożywczego 116.

Surowiec w postaci buraków poddaje się czyszczeniu wstępnemu (101) w celu usunięcia zanieczyszczeń takich jak przykładowo pozostałości ziemi czy piasku. Następnie oczyszczony surowiec rozdrabnia się (102) na młynach udarowych lub tarczowych, po czym miazgę przemywa się (103) trzykrotnie wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 25°C. Podczas przemywania (103) zadaną miazgę buraka korzystnie miesza się wolno, kontrolując skuteczność usunięcia składników rozpuszczalnych. Proces wymywania powtarza się trzykrotnie w celu osiągnięcia ekstraktu poniżej 0,5 Bx. Uzyskany płynny ekstrakt w kroku (103) jest produktem ubocznym zawierającym węglowodany i inne składniki organiczne oraz jest przeznaczony do sprzedaży lub dalszej obróbki. Po wymyciu substancji rozpuszczalnych i odciśnięciu lub odwirowaniu wody, otrzymaną w kroku (103) miazgę odbarwia się (104) poprzez działanie roztworem pirosiarczynu sodu o stężeniu od 0,6 do 0,9%wag. przez czas od 1 do 1,5 godziny. Obróbka miazgi pirosiarczynem sodu oprócz odbarwiania pełni również funkcję antyutleniacza. Następnie odbarwioną miazgę dwukrotnie przemywa się (105) wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 20°C, korzystnie w stosunku 1:5 (włókno do wody), po czym w celu usunięcia wody przemytą dwukrotnie miazgę tłoczy się lub odwirowuje (106). Po odtłoczeniu lub odwirowaniu (106) miazgi, przeprowadza się hydrolizę protopektyn (107) w temperaturze od 80 do 85°C przez od 1 do 1,5 godziny w środowisku wodnym dodając do odsączonej miazgi wodę w ilości dwukrotnie większej niż ilość wody użytej w kroku (105), po czym zakwasza się środowisko do pH w zakresie od 1,8 do 2,0 poprzez dodanie kwasu azotowego (V). Hydroliza prowadzi do degradacji protopektyn, co uaktywnia znajdujące się w burakach pektyny, które z uwagi na małocząsteczkową budowę i blokowanie grup karboksylowych, zwiększają sorpcyjność produktu. Następnie, zhydrolizowaną zawiesinę miazgi chłodzi się (108) do temperatury 25-30°C, przeprowadza się kontrolowaną degradację (109) wodorotlenkiem sodu przez podniesienie odczynu pH do zakresu od 3,0 do 3,5, co powoduje skrócenie łańcuchów polisacharydów, dzięki czemu zwiększa się aktywność sorpcyjną końcowego produktu. W kolejnym etapie zawiesinę koaguluje się (110) poprzez dodanie alkoholu, korzystnie etylowego lub izopropylowego, o stężeniu od 85 do 87%wag., korzystnie w stosunku masowym zawiesina : alkohol wynoszącym 1 : 1,6 (taki stosunek jest szczególnie korzystny ze względu na ekonomikę i wydajność procesu). Po koagulacji (110) otrzymany strąt poddaje się przemywaniu (111) alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu od 75 do 80%wag., korzystnie w stosunku masowym strąt :

PL 235 414 B1 alkohol wynoszącym 1 : 1 (podany stosunek jest korzystny ze względu na ekonomikę i wydajność procesu). Następnie przemyty strąt utwardza się (112) alkoholem, korzystnie etylowym lub izopropylowym (można stosować inne stosunki ale podany jest korzystny ze względu na ekonomikę i wydajność procesu) o stężeniu wyższym niż 90%. Utwardzony strąt separuje się metodą tłoczenia lub wirową (113) w celu usunięcia rozpuszczalnika, po czym suszy się (114) do uzyskania przynajmniej 90% suchej masy i rozdrabnia (115) do uzyskania jednolitego proszku błonnika spożywczego (116).

P r z y k ł a d w y k o n a n i a

Surowiec w postaci buraków poddano czyszczeniu wstępnemu, po czym rozdrobniono i przemyto trzykrotnie wodą o 0,2°n oraz temperaturze w zakresie 20°C, do osiągnięcia ekstraktu poniżej 0,5 Bx. Następnie odciśnięto i otrzymaną miazgę odbarwiono poprzez działanie roztworem pirosiarczynu sodu o stężeniu 0,7%wag. przez 1 godzinę. Następnie odbarwioną miazgę przemyto dwukrotnie wodą o twardości 0,2°n oraz temperaturze 20°C w stosunku 1:5. Następnie przemytą miazgę tłoczono, a następnie przeprowadzono hydrolizę protopektyn w temperaturze 85°C przez 1 godzinę w środowisku wodnym, dodając do odsączonej miazgi wodę w ilości dwukrotnie większej niż ilość wody użytej w poprzednim kroku. Następnie zakwaszono środowisko do pH równego 2 poprzez dodanie kwasu azotowego (V). Następnie, zhydrolizowaną zawiesinę miazgi schłodzono do temperatury pokojowej, po czym przeprowadzono się kontrolowaną degradację wodorotlenkiem sodu przez podniesienie odczynu pH do wartości 3,5. W kolejnym etapie zawiesinę koagulowano poprzez dodanie alkoholu izopropylowego o stężeniu 87%wag. w stosunku masowym zawiesina : alkohol wynoszącym 1 : 1,6. Otrzymany strąt poddano przemywaniu alkoholem izopropylowym o stężeniu

80%wag. w stosunku masowym strąt : alkohol wynoszącym 1 : 1. Następnie przemyty strąt utwardzono alkoholem izopropylowym o stężeniu 91%. Utwardzony strąt przetłoczono usuwając rozpuszczalnik, po czym wysuszono do uzyskania 90% suchej masy rozdrobniono do uzyskania jednolitego proszku błonnika spożywczego o kolorze biało-beżowym.

Uzyskany błonnik otrzymany tym sposobem wykazywał wysokie właściwości sorpcyjne, osiągając 40-sto krotną zdolność sorpcyjną, tym samym znacznie przewyższając pod tym względem znane do tej pory preparaty błonnikowe.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Sposób wytwarzania preparatu błonnikowego z buraków, znamienny tym, że obejmuje kolejno następujące etapy:

   - oczyszczone i rozdrobnione buraki przemywa się wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 25°C, do osiągnięcia ekstraktu poniżej 0,5 Bx;

   - odbarwia się roztworem pirosiarczynu sodu o stężeniu od 0,6 do 0,9%wag. przez czas od 1 do 1,5 godziny;

   - odbarwione buraki przemywa się wodą o twardości od 0,0 do 0,2°n oraz temperaturze w zakresie od 18 do 25°C;

   - z przemytych buraków odseparowuje się wodę;

   - wyciśnięte buraki poddaje się hydrolizie kwasowej roztworem kwasu azotowego (V) przy zakwaszeniu środowiska do pH w zakresie od 1,8 do 2,0, w temperaturze od 80 do 85°C przez od 1 do 1,5 godziny;

   - uzyskaną zawiesinę chłodzi się do temperatury pokojowej;

   - przeprowadza się kontrolowaną degradację zawiesiny z użyciem wodorotlenku sodu przy odczynie pH o zakresie od 3,0 do 3,5;

   - koaguluje się zawiesinę alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu od 85 do 87%wag. w stosunku masowym zawiesina : alkohol wynoszącym 1 : 1,6;

   - strąt przemywa się alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu od 75 do 80%wag.;

   - przemyty strąt utwardza się alkoholem, korzystnie izopropylowym lub etylowym, o stężeniu wyższym niż 90%;

   - po czym z utwardzonego strątu odseparowuje się wodę, suszy się go oraz rozdrabnia.