PL235849B1

PL235849B1 - Nowy szczep bakterii Lactobacillus brevis i zastosowanie nowego szczepu bakterii Lactobacillus brevis

Info

Publication number: PL235849B1
Application number: PL426002A
Authority: PL
Inventors: Dorota Zielińska; Aleksandra Ołdak; Anna Łepecka; Danuta Kołożyn-Krajewska
Original assignee: Szkola Glowna Gospodarstwa Wiejskiego W Warszawie
Priority date: 2018-06-20
Filing date: 2018-06-20
Publication date: 2020-11-02
Also published as: PL426002A1

Description

Przedmiotem wynalazku jest nowy szczep Lactobacillus brevis. Nowy szczep jest przeznaczony do zastosowania w przetwórstwie żywności.

Lactobacillus brevis jest Gram-dodatnią bakterią kwasu mlekowego z rodziny Lactobacillus. Bakteria ta znajduje zastosowanie we wspomaganiu przywracania homeostazy w mikrobiocie jelitowej. Może być pomocna także w usprawnianiu odporności oraz w leczeniu zapalenia pochwy i infekcjach układu moczowego. Tak jak inne bakterie z rodziny Lactobacillus ma zdolność do produkcji kwasu mlekowego z węglowodanów w procesie fermentacji. Bakterie szczepów L. brevis mogą m.in. stanowić składnik szczepionek do żywności. Szczepionki takie, czyli kultury starterowe, są to odpowiednio wyselekcjonowane drobnoustroje dodawane do żywności w celu poprawy jej wyglądu, zapachu, smaku lub wydłużenia trwałości. Kultury takie, zawierające szczepy Lactobacillus brevis, opisano np. w polskich opisach patentowych PL217724 i PL200944. Kultura według pierwszego z wymienionych patentów jest przeznaczona do kiszenia ogórków, a według drugiego patentu do wyrobu pieczywa.

Z polskiego opisu patentowego PL214504 znany jest szczep Lactobacillus brevis o cechach probiotycznych. Szczep ten oznaczono symbolem ŁOCK 0944 i zdeponowano w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN z siedzibą we Wrocławiu pod numerem akcesyjnym B/00035. Szczep ujawniony w opisie PL214504 wyizolowano ze spontanicznej kiszonki korzenia buraka ćwikłowego stosując podłoże Rogosa, stanowiące wybiórcze medium przeznaczone do wykrywania bakterii z rodzaju Lactobacillus sp. ze złożonego mikrobiologicznie materiału. Szczep wykazuje oporność w stosunku do kilku antybiotyków i chemioterapeutyków o działaniu przeciwbakteryjnym. Wykazuje także aktywność antagonistyczną w stosunku do bakterii patogennych przenoszonych drogą pokarmową.

Z opisu patentu europejskiego EP 2785878 znane są szczepy Lactobacillus brevis wytwarzające reuterynę oraz ich zastosowanie, w szczególności do leczenia lub zapobiegania zakażenia Helicobacter pylori (H. pylon). Szczepy mają zdolność do wytwarzania reuteryny i gromadzenia jej w ilości wystarczającej, by mieć aktywność przeciwdrobnoustrojową na szeroki zakres szczepów H. pylori. Wynalazek według EP2785878 obejmuje także kompozycję odżywczą, zwłaszcza produkt nabiałowy, zawierającą wspomniany szczep.

Celem wynalazku było uzyskanie nowego szczepu z rodzaju Lactobacillus, wykazującego aktywność przeciw drobnoustrojom potencjalnie chorobotwórczym, pozwalającą na zastosowanie szczepu jako szczepionki lub składnika szczepionki o działaniu ochronnym (przeciwdrobnoustrojowym) do przetwórstwa żywności pochodzenia zwierzęcego.

Istotą wynalazku jest szczep Lactobacillus brevis B01A. Szczep został zdeponowany zgodnie z Traktatem Budapeszteńskim w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu. Depozyt złożono w dniu 22.05.2018. Depozytowi nadano numer B/00161. Istotą wynalazku jest także zastosowanie szczepu Lactobacillus brevis B01A jako kultury starterowej lub komponentu kultury starterowej do żywności pochodzenia zwierzęcego.

Szczep wyizolowano z sera regionalnego bundz z Podhala. Próbkę sera transportowano w warunkach chłodniczych do laboratorium. Następnie 10 g sera poddano homogenizacji z dodatkiem 90 ml wody peptonowej (Merck) i przygotowano kolejne dziesiętne rozcieńczenia. Na płytki Petriego z podłożem stałym MRS (Merck) wylewano po 100 μl zawiesiny z każdego rozcieńczenia i rozprowadzano jałową głaszką do całkowitego wchłonięcia płynu. Posiewy inkubowano w warunkach mikroaerofilnych przez 48 godzin w temp. 37°C. Po inkubacji jałową igłą pobierano pojedyncze kolonie i pasażowano na podłoże stałe MRS lub na pożywkę płynną MRS.

Oznaczanie przynależności gatunkowej szczepu Lactobacillus brevis.

Charakterystyka fenotypowa: długie pałeczki G(+), katalazo-ujemne

W celu zbadania przynależności gatunkowej szczepu Lactobacillus brevis B01A wykonano genotypowanie metodą PCR z wykorzystaniem specyficznych starterów 27F/1492R (5’-AGA GTT TGA TCC TGG CTC AG-3’/5’- GGT TAC CTT GTT ACG ACT T-3’. Analiza wyników sekwencjonowania 16S rDNA była przeprowadzona z wykorzystaniem bazy danych NCBI oraz oprogramowania BLAST. Analiza danych BLAST potwierdziła 100% podobieństwa do Lactobacillus brevis SRCM101174 i do Lactobacillus brevis 100D8.

PL 235 849 B1

Nowy szczep charakteryzuje się następującymi cechami:

- cechy morfologiczne: długie pałeczki o jednolitym wybarwieniu, tworzące niedługie łańcuszki.

- cechy biotechnologiczne: bakterie heterofermentatywne

Fermentacja następujących cukrów (wyniki otrzymane w teście API 50 CH- na podłożu MRS w temp. 37°C przez 48 h): L-arabinoza, D-ryboza, D-ksyloza, D-glukoza, D-fruktoza, D-maltoza, D-Melibioza, glukonian potasu, 5-ketoglukonian potasu.

- aktywność antagonistyczna

Aktywność antagonistyczną między Lactobacillus brevis B01A a szczepami bakterii wskaźnikowych badano za pomocą metody dyfuzyjnej studzienkowej (Hartmann et al., 2011; Sip et al., 2012). W tym celu Lactobacillus brevis B01A hodowano na podłożu płynnym MRS do osiągnięcia liczby 109 jtk/ml przez 24h w temperaturze 37°C. Na płytki z agarem Mueller Hinton (Merck) posiewano hodowle bakterii wskaźnikowych (200 μΊ), następnie korkoborem wycinano studzienki o średnicy 5,5 mm. Do studzienek nalewano po 0,5 ml odpowiednio przygotowanego czynnika (Ż) - żywe komórki Lactobacillus brevis B01A hodowane przez 24 h w temperaturze 37°C na podłożu płynnym MRS do osiągnięcia liczby 109 jtk/ml; (S) - supernatant po hodowli Lactobacillus brevis B01A, uzyskany przez odwirowanie komórek (6000 x g, 10 min); (N) - supernatant (S) poddany neutralizacji 1M NaOH do uzyskania pH = 6,8-7,0. Tak przygotowane próby inkubowano 24 godz. w temp 37°C. Potencjał przeciwdrobnoustrojowy oszacowano na podstawie pomiaru średnicy stref ograniczenia wzrostu bakterii wskaźnikowych wokół studzienek z uwzględnieniem średnicy krążków studzienek według wzoru:

x = D - d gdzie:

x - potencjał przeciwdrobnoustrojowy szczepu bakterii [cm]

D - średnica strefy zahamowania wzrostu [cm] d - średnica krążka agarowego [cm]

Do oceny aktywności antagonistycznej między badanymi szczepami bakterii kwasu mlekowego a bakteriami wskaźnikowymi wykorzystano skalę: x = 0,0 cm - brak aktywności antagonistycznej; x > 0 i x < 0,4 cm - słaba aktywność antagonistyczna; x > 0,4 i x < 8 cm - średnia aktywność antagonistyczna; x > 0,8 i x < 1,2 cm - duża aktywność antagonistyczna; x > 1,2 cm - bardzo duża aktywność antagonistyczna.

Badanie przeprowadzono w 4 powtórzeniach.

Na rysunku przedstawiono:

Fig. 1 - Średnie strefy zahamowania wzrostu bakterii wskaźnikowych z zastosowaniem Lactobacillus brevis B01 A jako czynnika hamującego wzrost.

Fig. 2 - Liczba bakterii E. coli z wymazu powierzchniowego z mięsa po inkubacji 15 godzin w temperaturze 37°C, wobec zastosowanych czynników ograniczających (Tabela 1).

Fig. 3 - Liczba bakterii E. coli z wymazu z mięsa po inkubacji 7 dni w temperaturze 4°C, wobec zastosowanych czynników ograniczających (Tabela 1).

Fig. 4 - Liczebność bakterii E. coli w matrycy żywnościowej w postaci sera twarogowego przy zastosowaniu różnych czynników hamujących (Tabela 1) podczas inkubacji 37°C/24h.

Fig. 5 - Liczebność bakterii E. coli w matrycy żywnościowej w postaci sera twarogowego przy zastosowaniu różnych czynników hamujących (Tabela 1) podczas inkubacji 4°C/7 dni.

Na Fig. 1 zaprezentowano wyniki doświadczeń. Stwierdzono bardzo dużą aktywność antagoni styczną komórek bakterii szczepu Lactobacillus brevis B01A względem Listeria monocytogenes, a także względem Bacillus subtilis, E. coli, Enterococcus feacium i Salmonella enteritidis. Najsłabsze działanie przeciwdrobnoustrojowe stwierdzono w przypadku zastosowania supernatantu zneutralizowanego, co sugeruje obecność bakteriocyn lub innych substancji o działaniu przeciwdrobnoustrojowym (poza kwasami organicznymi).

Badania aktywności antagonistycznej Lactobacillus brevis B01A w matrycy żywnościowej przedstawiono w przykładach. W badaniu zastosowano następujące czynniki o działaniu przeciwdrobnoustrojowym (Tabela 1):

1. Hodowla żywa - zawiesina bakteryjna L. brevis B01A w liczbie około 109 jtk/ml. Bakterie pasażowane dwukrotnie. Wartość pH = 4,56.

2. Hodowla zdenaturowana - zawiesinę hodowli żywych bakterii L. brevis B01A umieszczano w łaźni wodnej na 20 minut, w temperaturze 80°C. Wartość pH = 4,60.

PL 235 849 Β1

3. Supernatant pełny - zawiesinę hodowli żywych bakterii L brevis B01A umieszczono symetrycznie w wirówce laboratoryjnej. Zawiesinę odwirowano przy 10 000 obrotów przez 5 minut. Otrzymany supernatant zlano do probówki. Za pomocą pH - metru dokonano pomiaru wartości pH, która wynosiła 4,57. W celu oczyszczenia z pozostałości komórek, ciecz przefiltrowano przez filtry strzykawkowe membranowe wielkości 0,2 μπι, w warunkach sterylnych. Tak otrzymany czynnik zamrożono. Na potrzeby doświadczeń czynnik był każdorazowo doprowadzany do temperatury pokojowej, a po użyciu ponownie mrożony.

4. Supernatant zneutralizowany - zawiesinę hodowli żywych bakterii L brevis B01A umieszczono symetrycznie w wirówce laboratoryjnej. Zawiesinę odwirowano przy 10 000 obrotów przez 5 minut. Otrzymany supernatant zlano do probówki. Następnie, za pomocą pH - metru oraz 1-molowego roztworu NaOH, doprowadzono wartość pH supernatantu do poziomu 6,65. W celu oczyszczenia z pozostałości komórek oraz innych zanieczyszczeń, ciecz przefiltrowano przez filtry strzykawkowe membranowe w warunkach sterylnych. Tak otrzymany czynnik zamrożono. Na potrzeby doświadczeń czynnik był każdorazowo doprowadzany do temperatury pokojowej, a po użyciu ponownie mrożony.

MRS - jałowy bulion MRS stosowany jako pożywka dla bakterii rodzaju Lactobacillus - 55,15 grama suchego podłoża rozpuszczona w 1000 ml wody destylowanej. Wartość pH = ~ 6,0. Skład podłoża zgodnie z deklaracją producenta (BioMaxima).

H2O - woda destylowana.

Tabela 1. Czynniki bakteryjne i niebakteryjne użyte w doświadczeniach

LEGENDA	CZYNNIK
1	Hodowla żywa, pH = 4,56
2	Hodowla zdenaturowana (80°C / 20 minut), pH = 4,6
3	Supernatant pełny, pH = 4,57
4	Supernatant zneutralizowany, pH = 6,65
MRS	Bulion MRS stosowany jako pożywka dla bakterii rodzaju Lactobacillus, pH ~ 6,0
H₂O	Woda destylowana

Przykład 1. Mięso drobiowe

Badanie przeprowadzono z użyciem mięsa drobiowego - świeży filet z piersi kurczaka, zakupiony w handlu detalicznym.

Drobnoustroje wskaźnikowe: Escherichia coli szczep ATCC 10536.

Kawałki mięsa drobiowego, o masie 4,5-6,0 g, układano na płytki Petriego. Na kawałki mięsa nakrapiano 10 μΙ zawiesiny drobnoustrojów wskaźnikowych w liczbie około 50-60 jtk/10 μΙ. W tym samym czasie przygotowywano próby kontrolne, bez zaszczepiania bakteryjnego. Po odczekaniu 5-10 minut od nakropienia próbek, mięso zostawało nakryte wyjałowionym papierkiem bibułkowym, nasączonym odpowiednim wariantem roztworu pozyskanego z hodowli bakterii Lactobacillus brevis B01A lub zawiesiną pożywki MRS, lub wodą destylowaną (Tabela 1).

Tak przygotowane próby poddawano inkubacji w temperaturze 37°C przez 15 godzin (Fig. 2) i w temperaturze 4°C przez 7 dni (Fig. 3).

Liczba bakterii E. coli znajdujących się na powierzchni mięsa, po inkubacji w temp. 37°C (Fig. 2) z zastosowaniem bibuły nasączonej czynnikiem obojętnym (wodą), wyniosła 5,91 log jtk/cm². Taki sam uśredniony wynik otrzymano stosując bibułę nasączoną bulionem MRS. Do zdecydowanego, znaczącego zahamowania wzrostu drobnoustrojów psujących mięso w próbach kontrolnych doprowadziło zastosowanie czynników (1), (2), i (3). Liczba bakterii E. coli oznaczona w tych próbach nie przekroczyła poziomu detekcji. Otrzymane różnice w porównaniu z próbami z wodą i MRS były istotne statystycznie (p < 0,05). Zastosowanie bibuły nasączonej supernatantem zneutralizowanym (4) zredukowało liczbę bakterii E. coli na powierzchni mięsa do poziomu 4,87 log jtk/cm², (różnica istotna statystycznie p = 0,003, w porównaniu z próbą z zastosowaniem MRS i H2O).

PL 235 849 Β1

W przypadku prób zanieczyszczonych hodowlą bakterii Escherichia coli (Fig. 2) zastosowanie żywej hodowli bakterii Lactobacillus brevis B01A (1) spowodowało obniżenie liczby bakterii Escherichia coli o 1,7 rzędu logarytmicznego w stosunku do próby z wodą, oraz o 1,52 rzędu logarytmicznego porównując do próby z zastosowaniem bulionu MRS. Jest to znacząca redukcja, istotna statystycznie (pH2o = 0,047, pmrs= 0,022). Właściwości bakteriostatyczne względem drobnoustrojów wskaźnikowych zaobserwowano także w przypadku użycia hodowli zdenaturowanej (2). Uśredniona logarytmiczna liczba bakterii E. coli obecna na powierzchni mięsa po zastosowaniu bibuły nasączonej czynnikiem (2) wynosiła 5,42 log jtk/cm². Były to wartości niższe, zarówno względem testów z wodą (p = 0,029) jak również testów z MRS (p = 0,017). Niezmienny rezultat, w stosunku do próby kontrolnej - jaki i zanieczyszczonej - zaobserwowano stosując supernatant pełny (3). Średnia liczba bakterii wskaźnikowych w próbie z użyciem bibuły nasączonej supernatantem (3) nie przekroczyła poziomu detekcji wyznaczonego w badaniu (100 jtk/cm²). Stosując bibułę nasączoną supernatantem zneutralizowanym (4) nie zaobserwowano właściwości bakteriostałycznych (p > 0,05).

Liczba bakterii E. coli na powierzchni mięsa po 7 dniach inkubacji w temp. 4°C (Fig. 3), w przypadku prób kontrolnych z zastosowaniem bibuły nasączonej wodą wynosiła 2,95 log jtk/cm²i była zbliżona do wartości otrzymanych po zastosowaniu bibuły nasączonej bulionem MRS (3,19 log jtk/cm²). Najsilniejsze właściwości antagonistyczne wykazała żywa hodowla bakterii Lactobacillus (1), liczebność bakterii E. coli po tygodniowej inkubacji w 4°C wyniosła 2,29 log jtk/cm², co stanowiło znaczną redukcję (p = 0,033).

Działanie pozostałych czynników nie miało istotnego wpływu na zahamowanie wzrostu bakterii E. coli. Liczba drobnoustrojów, po zastosowaniu bibułek nasączonych czynnikiem supernatantu pełnego (3) oraz supernatantu zneutralizowanego (4) przekraczała poziom 10³ jtk/cm². Hodowla z martwymi komórkami Lactobacillus (2) w dużym stopniu zahamowała wzrost bakterii wskaźnikowych, obniżając liczbę komórek E. coli do wartości 2,53 log jtk/cm² (p = 0,051).

W próbach zanieczyszczonych bakteriami wskaźnikowymi (Fig. 3), po zastosowaniu bibuły nasączonej wodą, wzrost bakterii E. coli w czasie 7 dni, było 12,9% większy niż w próbie kontrolnej. Poziom bakterii E. coli po okresie inkubacji z bibułą nasączoną czynnikiem (1) osiągnął wartość 2,59 log jtk/cm² (p = 0,009). Pozostałe wyniki redukcji bakterii wskaźnikowych, w próbach zanieczyszczonych, nie zostały uznane za znaczące w badaniu (p > 0,05).

Przykład 2. Ser twarogowy

Materiałem do badań był ser twarogowy półtłusty „ulubiony” firmy Polmlek, zakupiony w sklepie detalicznym. Producent na swojej stronie internetowej deklaruje, że produkt nie zawiera konserwantów, oraz że jest nieodpowiedni dla osób z alergią na białka mleka. Produkowany jest wytwarzany w trzech wariantach z różną zawartością tłuszczu. Wartość odżywcza stosowanego do badań sera została przedstawiona w tabeli 2.

Tabela 2. Wartość odżywcza badanego sera twarogowego w 100 g

Wartość odżywcza	Ilość
Wartość energetyczna [kcal]	118
Tłuszcz [g]	42
W tym nasycone kwasy tłuszczowe [g]	2,8
Węglowodany [g]	3,4
W tym cukry [g]	3,0
Białko [g]	16,7
Sól [g]	0,1

Źródło: http://www.polmlek.eom/polmlek/informacje/976954035#produkty

PL 235 849 B1

Na dwóch płytkach Petriego rozkładano po 3 plastry sera, na które za pomocą pipety dozowano 100 μΙ hodowli szczepu Escherichia coli (10⁷ komórek) oraz po 100 μΙ szczepu Lactobacillus brevis B01A w postaci poszczególnych czynników 1-4, MRS i H2O zgodnie z oznaczeniami z Tabeli 1. Po nałożeniu wszystkich czynników (Zdjęcie 2) płytki umieszczano w termostacie. Po inkubacji próby homogenizowano i wykonywano posiewy. Badanie wykonywano w dwóch wariantach w pierwszym (I) stosowano inkubację w 37°C/24h a w drugim (II) 4°C/7 dni. W przypadku prób kontrolnych nie stwierdzono obecności Escherichia coli w próbach w żadnym z wariantów doświadczenia. Wyniki doświadczeń zaprezentowano na Fig. 4 i Fig. 5.

W przypadku zastosowania wyższej temperatury inkubacji (37°C) wszystkie zastosowane czynniki zahamowały wzrost E. coli jednak działanie to w większości przypadków nie było istotne statystycznie (Fig. 4). Jedynie żywe komórki bakterii (1) szczepu Lactobacillus brevis B01A były w stanie zmniejszyć istotnie populację bakterii Escherichia coli biorąc pod uwagę jako próbę kontrolną wodę. Nie zauważono w tym przypadku statystycznie istotnych różnic względem próby z zastosowaniem jako kontroli pożywki MRS.

Po dłuższej inkubacji w niższej temperaturze (4°C/7 dni) zauważono statystycznie istotne zahamowanie wzrostu bakterii Escherichia coli zarówno względem wody jak i próbki z MRS w przypadku prawie wszystkich czynników tzn. podczas zastosowania komórek żywych, komórek zabitych oraz płynu pohodowlanego o pH 4, 34 (czynniki o nr 1, 2, 3) (Fig. 5). Jedynie próba, gdzie dodano supernatant o pH 6,65 (4) nie wykazała zdolności hamującej wzrost bakterii Escherichia coli. Wręcz przeciwnie w przypadku tej próby liczba bakterii E. coli była, prawie identyczna z próbką kontrolną zawierającą jałową pożywkę MRS i istotnie statystycznie wyższa niż w próbie kontrolnej z jałową H2O. Wysoka wartość pH (6,65) nie stwarza dobrych warunków metabolitom zawartym w supernatancie do działania przeciwdrobnoustrojowego.

Hamujące działanie metabolitów zależne było od warunków środowiska, w którym przebywały próby. Zauważono działanie bakteriobójcze dla prób z wykorzystaniem supernatantu o pH 4,34 (3). Supernatant o pH 6,65 (4) nie wykazywał istotnie statystycznego działania hamującego wobec Escherichia coli. Możliwe jest, że w środowisku kwaśnym działały wyprodukowane przez szczepy Lactobacillus kwasy organiczne m.in.: kwas mlekowy, kwas octowy, których działanie bakteriobójcze nie było możliwe w przypadku zneutralizowanego supernatantu (4).

PL 235 849 Β1

Wykaz sekwencji >B1A 'group 1'

GACGAACGCTGGCGGCATGCCTAATACATGCAAGTCGAACGAGCTTCCGTTGAATGACGTGCTTGCAC TGATTTCAACA

ATGAAGCGAGTGGCGAACTGGTGAGTAACACGTGGGGAATCTGCCCAGAAGCAGGGGATAACACTTGG AAACAGGTGCT

AATACCGTATAACAACAAAATCCGCATGGATTTTGTTTGAAAGGTGGCTTCGGCTATCACTTCTGGAT GATCCCGCGGC

GTATTAGTTAGTTGGTGAGGTAAAGGCCCACCAAGACGATGATACGTAGCCGACCTGAGAGGGTAATC GGCCACATTGG

GACTGAGACACGGCCCAAACTCCTACGGGAGGCAGCAGTAGGGAATCTTCCACAATGGACGAAAGTCT GATGGAGCAAT

GCCGCGTGAGTGAAGAAGGGTTTCGGCTCGTAAAACTCTGTTGTTAAAGAAGAACACCTTTGAGAGTA ACTGTTCAAGG

GTTGACGGTATTTAACCAGAAAGCCACGGCTAACTACGTGCCAGCAGCCGCGGTAATACGTAGGTGGC AAGCGTTGTCC

GGATTTATTGGGCGTAAAGCGAGCGCAGGCGGTTTTTTAAGTCTGATGTGAAAGCCTTCGGCTTAACC GGAGAAGTGCA

TCGGAAACTGGGAGACTTGAGTGCAGAAGAGGACAGTGGAACTCCATGTGTAGCGGTGGAATGCGTAG ATATATGGAAG

AACACCAGTGGCGAAGGCGGCTGTCTAGTCTGTAACTGACGCTGAGGCTCGAAAGCATGGGTAGCGAA CAGGATTAGAT

ACCCTGGTAGTCCATGCCGTAAACGATGAGTGCTAAGTGTTGGAGGGTTTCCGCCCTTCAGTGCTGCA

GCTAACGCATT

AAGCACTCCGCCTGGGGAGTACGACCGCAAGGTTGAAACTCAAAGGAATTGACGGGGGCCCGCACAAG CGGTGGAGCAT

GTGGTTTAATTCGAAGCTACGCGAAGAACCTTACCAGGTCTTGACATCTTCTGCCAATCTTAGAGATA

AGACGTTCCCT

TCGGGGACAGAATGACAGGTGGTGCATGGTTGTCGTCAGCTCGTGTCGTGAGATGTTGGGTTAAGTCC CGCAACGAGCG

CAACCCTTATTATCAGTTGCCAGCATTCAGTTGGGCACTCTGGTGAGACTGCCGGTGACAAACCGGAG GAAGGTGGGGA

TGACGTCAAATCATCATGCCCCTTATGACCTGGGCTACACACGTGCTACAATGGACGGTACAACGAGT TGCGAAGTCGT

GAGGCTAAGCTAATCTCTTAAAGCCGTTCTCAGTTCGGATTGTAGGCTGCAACTCGCCTACATGAAGT TGGAATCGCTA

GTAATCGCGGATCAGCATGCCGCGGTGAATACGTTCCCGGGCCTTGTACACACCGCCCGTCACACCAT GAGAGTTTGTA

ACACCCAAAGCC GGTGAGATAACC TT CGGGAGT CAGCCGT CTAAGGT GGGACAGAT GAT TAGGGTG

Claims

1. Szczep bakterii Lactobacillus brevis B01A zdeponowany w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, pod numerem B/00161.

2. Zastosowanie szczepu bakterii Lactobacillus brevis B01A zdeponowanego w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, pod numerem B/00161 jako kultury starterowej lub komponentu kultury starterowej do żywności pochodzenia zwierzęcego.