PL238732B1 - Segment jarzma wirnika złożony z wykrojów częściowych blach z otworami wewnętrznymi pod magnesy trwałe - Google Patents

Abstract

Segment jarzma wirnika zbudowany jest z blach jarzma wirnika, podzielonych na jednakowe wykroje częściowe blach jarzma wirnika (3), względem osi symetrii dwóch sąsiednich grup otworów biegunowych (2,1). Każdy wykrój częściowy blach jarzma wirnika (3), obejmuje parzystą i większą od dwóch liczbę grup otworów biegunowych (2.1). W osiach symetrii między dwiema sąsiednimi grupami otworów biegunowych (2.1) na średnicy oD1, znajdują się na przemian położone otwory "mniejsze" (2.2) oraz otwory "większe" (2.3). W osiach symetrii co drugiej grupy otworów biegunowych (2.1), na średnicy oD2, znajdują się otwory bazujące (2.4) oraz rowki na wpust wirnika (2.5) na obwodzie wewnętrznym wykroju częściowego blachy jarzma wirnika. Blachę jarzma wirnika, stanowi złożenie wykrojów częściowych blach jarzma wirnika (3). Wykroje częściowe każdej kolejnej blachy jarzma wirnika, układane są na zakładkę, przesunięciem kątowym o dwie grupy otworów biegunowych (2.1) w stosunku do poprzedniej blachy. Blachy jarzma wirnika są ściśnięte śrubami z łbem sześciokątnym, podkładkami sprężystymi, oraz nakrętkami sześciokątnymi.

Description

Przedmiotem wynalazku jest segment jarzma wirnika, złożony z wykrojów częściowych blach z otworami wewnętrznymi pod magnesy trwałe, przeznaczony do maszyn elektrycznych o znacznym wymiarze średnicy jarzma, najczęściej maszyn elektrycznych dużych mocy.

Znane są rozwiązania konstrukcji segmentu jarzma wirnika, złożonego z blach z otworami wewnętrznymi pod magnesy trwałe. Rozwiązanie znane z patentu polskiego Pat.225084, przeznaczone jest do zastosowania w maszynach elektrycznych z magnesami trwałymi o mniejszych wymiarach średnicy jarzma wirnika, najczęściej maszyn elektrycznych małych i średnich mocy, gdzie nie występuje problem technologiczności wycięcia blachy jarzma wirnika ze względu na jej gabaryt, ściśle jej średnicę zewnętrzną. W rozwiązaniu tym, segment jarzma wirnika składa się z pakietu blach wirnika maszyny elektrycznej, wzbudzanej magnesami trwałymi, umieszczonymi wewnątrz jarzma. Poszczególne segmenty jarzma wirnika, osadzane jeden po drugim na wale, na klinie lub wypustach, składają się na jarzmo maszyny elektrycznej i są ściśnięte śrubami lub nitami. Istotą rozwiązania jest szczególne, naprzemiennie usytuowanie otworów „mniejszych i „większych w blachach danego segmentu jarzma. Sześciokątne łby śrub skręcających blachy jednego segmentu jarzma, przechodzących przez otwory „mniejsze”, mogą być chowane w otworach „większych” kolejnego segmentu.

Rozwiązanie przedstawione we wzorze użytkowym Ru.068714, umożliwia pakietowanie blach wirnika z podziałem na tak zwane segmenty. Blachy każdego kolejnego segmentu, mogą być pakietowane na wale z pewnym przesunięciem kątowym, względem segmentu poprzedniego. Przesunięcie kątowe poszczególnych segmentów umożliwia wykonanie wirnika z tak zwanym skosem skokowym, który przeciwdziała powstawaniu niekorzystnego momentu zaczepowego. Jest to możliwe dzięki wykonaniu w blachach wirnika zwielokrotnionych otworów przelotowych pod śruby skręcające pakiet. Otwory te są przesunięte kątowo względem siebie o kąt odpowiadający przekręceniu segmentów pakietu. Podobne rozwiązanie dotyczy rowków pod wpust osadzenia pakietu na wale. Opisane rozwiązanie nie przewiduje możliwości wykonania segmentów blach wirnika jako integralnych, niezależnych podzespołów, które można następnie jeden po drugim osadzać na wale. Nie może być zatem stosowane w przypadku długich wirników, gdzie montaż magnesów trwałych w wewnętrznych otworach szczelinowych pakietu blach, może być utrudniony lub wręcz niemożliwy do wykonania.

Celem wynalazku jest konstrukcja integralnego segmentu pakietu blach wirnika, przewidzianego do montażu magnesów trwałych, stanowiącego niezależny podzespół, który może być montowany jeden po drugim na wale maszyny, tworząc jej jarzmo. Segment pakietu blach wirnika, jest pomyślany dla maszyn dużych mocy, szczególnie dla maszyn wielkogabarytowych, w których blachy jarzma wirnika nie mogą być, lub są trudne do wykonania w postaci jednego wykroju. W takiej sytuacji stosuje się wykroje częściowe blach wirnika, a następnie składa się je w myśl założeń wynalazku w integralną całość.

Według wynalazku pojedyncza blacha jarzma wirnika, została podzielona na identyczne wykroje częściowe blachy jarzma wirnika. Każdy wykrój częściowy blachy jarzma wirnika obejmuje jednakową, parzystą i większą od 2 liczbę grup otworów biegunowych. Przez grupę otworów biegunowych, rozumie się grupę otworów szczelinowych w blasze jarzma wirnika, przewidzianych do montażu magnesów trwałych, reprezentujących jeden biegun magnetyczny. Zaleca się aby liczba grup otworów biegunowych w jednym wykroju częściowym blachy jarzma wirnika wynosiła 4. Dodatkowo w każdym wykroju częściowym blachy jarzma wirnika znajdują się, w osiach symetrii między dwiema sąsiednimi grupami otworów biegunowych, otwory „większe” oraz „mniejsze”, ułożone przemiennie. Otworów „większych” jest zawsze p-1, natomiast otworów „mniejszych” p-2, gdzie p - oznacza liczbę grup otworów biegunowych w wykroju częściowym blachy jarzma wirnika. W skrajnych położeniach w osiach przecięcia blachy jarzma wirnika na wykroje częściowe blachy jarzma wirnika, znajdują się otwory „większe”, które w tych miejscach są otworami otwartymi. Dodatkowo poniżej opisanych otworów, na mniejszej średnicy, znajdują się w osiach symetrii co drugiej grupy otworów biegunowych otwory bazujące, a poniżej nich, w tych samych osiach lecz na obwodzie wewnętrznym wykroju częściowego blachy jarzma wirnika, rowki na wpust wirnika. Liczba otworów bazujących oraz rowków na wpust wirnika, jest więc zawsze dwa razy mniejsza od liczby grup otworów biegunowych, w wykroju częściowym blachy jarzma wirnika. Blachę jarzma wirnika, stanowi złączenie wykrojów częściowych blachy jarzma wirnika. Wykroje częściowe każdej kolejnej blachy jarzma wirnika, układane są na zakładkę, z przesunięciem kątowym o dwie grupy otworów biegunowych w stosunku do poprzedniej blachy. Opisane wzajemne ułożenie poszczególnych otworów w wykroju częściowym blachy jarzma wirnika, gwarantuje pokrywanie się ich

PL 238 732 B1 podczas pakietowania z przesunięciem kątowym. Blachy jarzma wirnika, są ściśnięte za pomocą śrub z łbem sześciokątnym, podkładek sprężystych oraz nakrętek sześciokątnych. Tak opisany podzespół stanowi segment pakietu blach wirnika, będący przedmiotem niniejszego wynalazku.

Przedmiot wynalazku jest objaśniony w przykładzie rozwiązania i zilustrowany na rysunkach na których przedstawiono: fig. 1- blacha jarzma wirnika z liniami podziału na wykroje częściowe blachy jarzma wirnika, fig. 2 - wykrój częściowy blachy jarzma wirnika z zaznaczoną geometrią, fig. 3 - przesunięcie kątowe wykrojów częściowych blach jarzma wirnika o dwie grupy otworów biegunowych (lub o odpowiadający temu kąt a) w segmencie jarzma wirnika, fig. 4 - segment jarzma wirnika ze śrubami z łbem sześciokątnym, podkładkami sprężystymi i nakrętkami sześciokątnymi, ściskającymi blachy jarzma wirnika.

Segment jarzma wirnika zbudowany jest z blach jarzma wirnika 1, podzielonych na jednakowe wykroje częściowe blach jarzma wirnika 3. Linie podziału blach jarzma wirnika 1, na wykroje częściowe blach jarzma wirnika 3, stanowią osie symetrii między sąsiadującymi ze sobą dwiema grupami otworów biegunowych 2.1. Każdy wykrój częściowy blach jarzma wirnika 3 obejmuje parzystą, ale większą od dwóch liczbę grup otworów biegunowych 2.1. W osiach symetrii między dwiema sąsiednimi grupami otworów biegunowych 2.1, na średnicy φD1 znajdują się na przemian położone otwory większe 23 o średnicy d2 oraz otwory „mniejsze 2.2 o średnicy d1. W każdym wykroju częściowym blach jarzma wirnika jest p-1 otworów „większych 2.3 oraz p-2 otworów „mniejszych 2.2, gdzie p jest liczbą grup otworów biegunowych 2.1. W osiach symetrii co drugiej grupy otworów biegunowych 2.1, na średnicy φD2, znajdują się otwory bazujące 2.4 o dowolnie przyjętej średnicy. W tych samych osiach symetrii, na obwodzie wewnętrznym wykroju częściowego blach jarzma wirnika 3, znajdują się rowki na wpust wirnika 2.5. Liczba otworów bazujących 2.4 i rowków na wpust wirnika 2.5 w wykroju częściowym blach jarzma wirnika 3 jest taka sama i dwa razy mniejsza od liczby grup otworów biegunowych 2.1. Blachę jarzma wirnika 1, stanowi złożenie wykrojów częściowych blach jarzma wirnika 3. Wykroje częściowe każdej kolejnej blachy jarzma wirnika 1, układane są na zakładkę, z przesunięciem kątowym o dwie grupy otworów biegunowych 2.1 (lub o odpowiadający temu kąt a) w stosunku do poprzedniej blachy 1. Blachy jarzma wirnika 1, są ściśnięte śrubami z łbem sześciokątnym 4, podkładkami sprężystymi 5, oraz nakrętkami sześciokątnymi 6. Śruby z łbem sześciokątnym 4 przeprowadzone są przez otwory „mniejsze 2.2. Tak opisany podzespół stanowi segment pakietu blach wirnika, będący przedmiotem niniejszego wynalazku.

Claims (5)

1. Segment jarzma wirnika według wynalazku, złożony z blach jarzma wirnika (1) z grupami otworów biegunowych (2.1) pod magnesy trwałe znamienny tym, że blachy jarzma wirnika (1), są trwale i rozerwalnie podzielone na n równych i jednakowych wykrojów częściowych blachy jarzma wirnika (3) względem obwodu jarzma wirnika w taki sposób, że jeden wykrój częściowy blachy jarzma wirnika (3) obejmuje p grup otworów biegunowych (2.1), gdzie p jest liczbą parzystą i większą od 2 a linie podziału blachy jarzma wirnika (1) na wykroje częściowe blachy jarzma wirnika (3), są osiami symetrii między dwiema sąsiednimi grupami otworów biegunowych (2.1).

2. Segment jarzma wirnika według zastrz. 1 znamienny tym, że wykroje częściowe blachy jarzma wirnika (3), mają w osiach symetrii między dwiema sąsiednimi grupami otworów biegunowych (2.1) na średnicy Di p-2 otworów mniejszych o średnicy d1 (2.2) oraz p-1 otworów większych o średnicy d2 (2.3), przy czym otwory mniejsze (2.2) i otwory większe (2.3) są rozłożone przemiennie a dwa skrajnie położone otwory większe (2.3) są otworami otwartymi.

3. Segment jarzma wirnika według zastrz. 1 znamienny tym, że wykroje częściowe blachy jarzma wirnika (3), mają w osi symetrii co drugiej grupy otworów biegunowych (2.1), na średnicy D2, otwory bazujące (2.4) o średnicy d3 oraz rowki na wpust wirnika (2.5) na obwodzie wewnętrznym.

4. Segment jarzma wirnika według zastrz. 1, 2, 3 znamienny tym, że wykroje częściowe blachy jarzma wirnika (3) każdej kolejnej blachy jarzma wirnika (1), ułożone są na zakładkę z przesunięciem o 2 grupy otworów biegunowych (2.1) (inaczej o kąt a) w stosunku do poprzedniej blachy (1).

PL 238 732 Β1

5. Segment jarzma wirnika według zastrz. 1,2, 3, 4 znamienny tym że blachy jarzma wirnika (1) ściśnięte są za pomocą śrub z łbem sześciokątnym (4) oraz podkładek sprężystych (5) oraz nakrętek sześciokątnych (6), przy czym śruby (4), przeprowadzone są przez otwory mniejsze (2.2) o średnicy di