PL239580B1 - Endoproteza - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest endoproteza do implantacji w chirurgii kostnej zwłaszcza stawu biodrowego, bez użycia cementu chirurgicznego.

Znana jest z patentu PL174976 endoproteza do implantacji w chirurgii kostnej stawu składająca się z panewki oraz główki, które posiadają ostro zakończone występy na powierzchni granicznej, przy czym powierzchnie graniczne panewki oraz główki mają postać czaszy kulistej, a znajdujące się na nich ostre występy o wzajemnie równoległych osiach posiadają odpowiednio postać wielobocznych igieł o różnej długości rozmieszczonych symetrycznie, z których każda styka się z sąsiednią igłą krawędziową u swojej podstawy, przy czym skrajne wieloboczne igłowe występy położone odpowiednio przy oporowej krawędzi oraz przy oporowej powierzchni posiadają najmniejszą długość, natomiast łączna powierzchnia wielobocznych igłowych występów i centralnej wielobocznej igły, korzystnie jest siedmiokrotnie większa od powierzchni sfery, na której zostały osadzone.

Znane jest również z niemieckiego opisu patentowego DE 3443109 A1 rozwiązanie, w którym endoproteza posiada pewniejsze umocowanie przez zastosowanie stożkowych nierówności wystających z powierzchni granicznej endoprotezy i zwróconych w kierunku przyłączeniowej powierzchni kości. Stożkowe nierówności stanowią oddzielne elementy, które posiadają część stożkową oraz część walcową osadzoną w osnowie panewki i osnowie główki. W tym celu w płaskich powierzchniach główki oraz na pierścieniowych uskokach zewnętrznej kulistej powierzchni panewki wykonane są otwory. Otwory te osłabiają zarówno panewkę jak i główkę endoprotezy w przekroju poprzecznym, a jednocześnie osadzone w nich stożkowe nierówności ze względu na płytkość osadzenia, pod wpływem obciążenia narażone są na obluzowanie prowadzące do niestabilnego osadzenia endoprotezy w kości. W znanym rozwiązaniu DE 3443109 Al stożkowe nierówności całkowicie wciskane są w kość gąbczastą powodując zwiększenie powierzchni kontaktowej co sprzyja osadzeniu endoprotezy w materiale kostnym. Wadą tego rozwiązania jest brak wykorzystania możliwości optymalnego powierzchni kontaktowej endoprotezy z kością ze względu na umieszczenie stożkowych nierówności w odstępach na płaskich powierzchniach główki oraz pierścieniowych uskokach na zewnętrznej kulistej powierzchni panewki poza tym płaska powierzchnia kontaktowa bezpośrednim stykiem z kością w chwili implantacji uniemożliwia późniejsze wrastanie kości gąbczastej do postaci zbliżonej kształtem do naturalnej, która zapewniałaby dobrą amortyzację obciążeń stawu.

Wynalazek CN105125324 ujawnia ulepszoną metalową zewnętrzną powłokę panewki do sztucznego stawu biodrowego. Ulepszony zewnętrzna powłoka metalowej panewki charakteryzuje się tym, że powłoka jest wykonana przez odlewanie lub kucie, a szorstka metalowa blaszka jest formowana na odpowiedniej powierzchni, kontaktując się z kośćmi pacjenta zewnętrznej powłoki panewki przez wytwarzanie materiału.

Wynalazek AU2015286971 dotyczy panewki do endoprotezy biodra, zawierającej wewnętrzną wnękę i tylną zewnętrzną powierzchnię zwróconą do kości. Aby móc wszczepić panewkę bez użycia cementu, co najmniej niektóre obszary zewnętrznej powierzchni są porowate i osseointegracyjne, a panewka jest wykonana wyłącznie z materiału ceramicznego.

W wynalazku US20130190889 przedstawiono sztuczny staw biodrowy składający się z wielowarstwowych kompozytowych elementów strukturalnych rdzenia, który obejmuje sztuczną panewkę i sztuczną głowę kości udowej, które są wzajemnie dopasowane. Sztuczna panewka ma wielowarstwową kompozytową strukturę rdzenia skorupy i składa się z ceramicznej wyściółki panewki, warstw przejściowych, skorupy panewki wykonanej z porowatego metalu lub porowatego stopu lub porowatej hartowanej ceramiką. Sztuczna głowa kości udowej ma wielowarstwową kompozytową strukturę rdzenia skorupy i składa się z ceramicznej kulistej warstwy skorupy, przejściowej warstwy i hartowanego ceramicznego rdzenia wewnętrznego. Sztuczna wyściółka panewki i sferyczna warstwa skorupy głowy endoprotezy charakteryzują się wysoką sztywnością, odpornością na korozję i zużycie. W celu zwiększenia adhezji oraz stabilności sztuczna warstwa skorupy panewki i wewnętrzna warstwa rdzenia endoprotezy głowy kości udowej mają wysoką wytrzymałość i odporność na wstrząsy. Jest to rozwiązanie tworzące mikroporowatość.

W wynalazku EP1308141 przedstawiono gniazdo do endoprotezy stawu biodrowego zaopatrzone w wiele południkowych nacięć, które określają liczbę segmentów elastycznych w kierunku promieniowym. Wewnętrzna powierzchnia gniazda jest wyposażona w jeden lub więcej rowków, równoległych do bliższego obrzeża, przy czym te rowki przyjmują odpowiednie wypukłości wkładki łączącej. Gniazdo zawiera ponadto jedną lub więcej części w kształcie stożka ściętego, które tworzą po

PL 239 580 B1 wierzchnie nośne dla odpowiednich części w kształcie stożka ściętego wkładki łączącej. Wewnętrzna powierzchnia gniazda ogranicza wielokątne gniazdo, które jest przystosowane do sprzęgania się z wielokątną częścią wkładki łączącej za pomocą dopasowania kształtowego.

W patencie EP2338443 przedstawiono osłonę mocującą, która ma strukturę ząbkową ułożoną po zewnętrznej stronie sfery i narzędzie frezujące do formowania kształtu boków zębów. Zorientowane po stronie obwodowej boki poszczególnych zębów tworzą kąt mniejszy niż 90 stopni z osią komponentu, tak że efekt haczyka z zadziorami występuje na równiku. Ścieżka narzędzia jest zakrzywiona w celu uformowania szczelin zębów. Rzędy zębów są kolejno rozmieszczone w szczelinach i tnące krawędzie zębów od równika w kierunku bieguna nie zachodzą na siebie lub nie mają przerwy około 2 mm.

Patent RU2467724 omawia endoprotezę, która zawiera obrotowo połączoną endoprotezę bliższego końca kości udowej z trzpieniem do wprowadzenia śródkostnego, szyjką i główką kulistą. Na zewnętrznej powierzchni głowy znajduje się cylindryczny przekrój w postaci płaskiej. Endoproteza ma sferoidalną wnękę wewnętrzną o głębokości przekraczającej połowę promienia głowy z otworem wejściowym mniejszym niż średnica główki i równą jej średnicy w sekcji cylindrycznej, aby zablokować i zatrzasnąć główkę w endoprotezie kotyloidalnej. Cylindryczny przekrój jest zwrócony w stronę połączenia główki i szyjki pod kątem około 33-61° do jego osi. Średnica główki wynosi 22-38 mm, podczas gdy średnica szyjki wynosi 13-14 mm. Wynalazek może zapewnić większą niezawodność i trwałość funkcji endoprotezy po wszczepieniu.

Istotą wynalazku jest endoproteza stawu biodrowego do implantacji w zabiegach chirurgii kostnej stawów kulistych szczególnie stawu biodrowego, charakteryzująca się tym, że stanowi ją połączenie ruchowe poprzez powierzchnię styku dwóch członów mechanizmu główki endoprotezy i panewki endoprotezy, przy czym ich powierzchnie kontaktujące się z kością okołostawową posiadają kształt zbliżony do sfery, na której usytuowane są szpilki, o osi w zasadzie równoległej do osi wzdłużnej endoprotezy oraz łukowo ukształtowane co najmniej dwa ostrza skrawające o łukowym zarysie przekroju poprzecznego, tworzącym rowek do odprowadzania produktów skrawania.

Korzystnym jest, gdy sfera jest czaszą wypukłą, na której usytuowane są szpilki, stanowiącą panewkę endoprotezy lub gdy sfera jest czaszą wklęsłą, na której usytuowane są szpilki, stanowiącą główkę endoprotezy.

Korzystnym jest również, gdy endoproteza ma na swej powierzchni zewnętrznej, w strefie osi wzdłużnej, korzystnie zaokrągloną, porowatą powierzchnię oporową.

Korzystnym jest także, gdy szpilki osadzone są na powierzchni poza powierzchnią oporową 6 stanowiącą powierzchnię graniczną i gdy szpilki osadzone są na powierzchni sferycznej stanowiącą powierzchnię graniczną.

Ponadto korzystnym jest, gdy ostrza skrawające szpilek mają kąt przyłożenia β o wielkości 5-15°, korzystnie 10°, kąt natarcia α 35-45°, korzystnie 40°, oraz grubość H ścianki ostrza skrawającego 3 wynosi 0,25-1 mm, korzystnie 0,5 mm, zaś wysokość H1 ostrza skrawającego szpilek jest od 2-3 razy większa od wysokości H2 przeciwległej ścianki 4 rowka 5.

Zwłaszcza korzystnym jest, gdy powierzchnia oporowa ma średnicę D2 o wielkości od 1/2-1/3 średnicy D1 główki.

Korzystnym jest, gdy endoproteza główki posiada cylindryczne wydłużenie o wartości kąta λ względem punktu środkowego znajdującego się w zakresie od 30 do 50 stopni oraz gdy zakończenie rowków usytuowane jest w strefie chwytników technologicznych, a odległość z między podstawami sąsiednich szpilek 2 wynosi co najmniej 100 mikrometrów.

Korzystnym jest również, gdy szpilki mają kształt stożka albo zaokrąglonego stożka, albo kształt stożka ściętego albo wielościanu foremnego.

Korzystnym jest także, gdy szpilki mają gładkie powierzchnie boczne albo kształtowe powierzchnie boczne.

A także korzystnym jest, gdy wysokość szpilek na powierzchni czaszy panewki endoprotezy maleje od krawędzi do powierzchni oporowej, wysokość szpilek na powierzchni czaszy wypukłej głowy endoprotezy maleje od osi centralnej endoprotezy w kierunku zewnętrznym oraz gdy wysokość najwyższej szpilki jest w przybliżeniu dwukrotnie wyższa od najniższej szpilki.

Zwłaszcza korzystnym jest, gdy punkty szczytowe szpilek tworzą powierzchnię o zarysie zbliżonym do powierzchni sfery, na której są usytuowane.

Ponadto korzystnym jest, gdy szpilki usytuowane są na powierzchni zewnętrznej panewki i na powierzchni wewnętrznej główki.

PL 239 580 B1

Korzystnym jest, gdy wprowadza się wkładkę na wewnętrzną powierzchnię sferyczną endoprotezy panewki.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku spodziewane są następujące efekty techniczno-użytkowe:

• maksymalne ograniczenie mikro ruchów i obluzowania panewki oraz kapy, dzięki gęstości szpilek o maksymalnie zwiększonej powierzchni adhezyjnej w relacji kość - implant, • wyeliminowanie używania klejów/cementów, które po pewnym czasie powodują obluzowanie endoprotez trzpieniowych, • właściwe rozłożenie sił pomiędzy kością, a endoprotezą, jak również wykonanie znacznie mniej inwazyjnego zabiegu implantatacji oraz możliwość zastosowania u chorych w szerszym zakresie wiekowym, • znacznie korzystniejszy przyrost powierzchni bocznej (adhezyjnej) dzięki zastosowaniu powierzchni wieloszpilkowej, • dłuższy okres użytkowania endoprotezy, • stosunkowo łatwa wymiana w przypadku konieczności ponownej implantatacji, • zbliżenie kształtu endoprotezy do modelu biologicznego, • endoproteza umożliwia implantatację u chorych z zaawansowaną osteoporozą bez użycia cementu (kleju) chirurgicznego, • oszczędny zabieg implantatacji pozwala na mniejszy stopnień uszkodzeń tkanki kostnej, • konstrukcja kapy endoprotezy oszczędza naczynia krwionośne doprowadzające krew do bliższego końca kości udowej.

Wynalazek w przykładowym wykonaniu został zilustrowany na rysunkach, gdzie fig. 1 przedstawia widok panewki od strony powierzchni oporowej, fig. 2 przedstawia szczegół fig. 1, fig. 3 przedstawia przekrój poprzeczny ostrza skrawającego, a fig. 4 przekrój poprzeczny panewki, fig. 5 ilustruje widok panewki, fig. 6 przedstawia szczegół panewki z fig. 5, fig. 7 przedstawia widok panewki od strony powierzchni oporowej, fig. 8 ilustruje szczegół panewki z fig. 7, fig. 9 przestawia przekrój poprzeczny ostrza skrawającego, fig. 10 przedstawia widok panewki, fig. 11 przedstawia szczegół panewki z fig. 10, fig. 12 przedstawia widok główki, fig. 13 przedstawia szczegół widoku z fig. 12, fig. 14 ilustruje przekrój poprzeczny główki, fig. 15 uwidacznia widok główki od strony powierzchni granicznej, fig. 16 przedstawia szczegół widoku z fig. 15, fig. 17 przedstawia widok główki, a fig. 18 szczegół widoku główki z fig. 17, fig. 19 przedstawia widok główki od strony powierzchni granicznej, fig. 20 szczegół główki z fig. 19, fig. 21 przedstawia przekrój poprzeczny szpilek, a fig. 22 fragment przekroju poprzecznego główki, fig. 23 przekrój poprzeczny szpilki, fig. 23a przedstawia szpilkę w kształcie stożka, fig. 23b szpilkę w kształcie zaokrąglonego stożka, fig. 23c szpilkę w kształcie graniastosłupa, fig. 23d szpilkę w kształcie prostopadłościanu, fig. 24 przedstawia fragment przekroju poprzecznego panewki, fig. 25 przedstawia widok izometryczny panewki od strony powierzchni styku pary ciernej, fig. 26 prezentuje przekrój układu panewki oraz główki endoprotezy osadzonych na powierzchniach kostnych, fig. 27 przedstawia przekrój pary ciernej, a fig. 28 prezentuje przekrój endoprotezy główki z uwidocznionym kątem wydłużenia powierzchni cylindrycznej.

Endoprotezę stawu biodrowego do implantacji w zabiegach chirurgii kostnej stawów kulistych szczególnie stawu biodrowego stanowi połączenie ruchowe poprzez powierzchnię styku 10 dwóch członów mechanizmu główki endoprotezy 9 i panewki 1. Powierzchnie główki endoprotezy 9 i panewki 1 kontaktujące się z kością okołostawową posiadają kształt zbliżony do sfery, na której usytuowane są szpilki 2. Szpilki 2 są o osi w zasadzie równoległej do osi wzdłużnej endoprotezy oraz są łukowo ukształtowane co najmniej dwa ostrza skrawające 3 o łukowym zarysie przekroju poprzecznego, tworzącym rowek 5 do odprowadzania produktów skrawania. W endoprotezie sfera jest czaszą wypukłą, na której usytuowane są szpilki 2, i które stanowią panewkę 1 endoprotezy. Sfera jest czaszą wklęsłą, na której usytuowane są szpilki 2, stanowiącą główkę 9 endoprotezy. Endoproteza ma na swej powierzchni zewnętrznej, w strefie osi wzdłużnej, korzystnie zaokrągloną, porowatą powierzchnię oporową 6. Szpilki 2 osadzone są na powierzchni poza powierzchnią oporową 6 stanowiącą powierzchnię graniczną 11 oraz osadzone są na powierzchni sferycznej stanowiącą powierzchnię graniczną 11. W endoprotezie ostrza skrawające 3 mają kąt przyłożenia β o wielkości 5-15°, korzystnie 10°, kąt natarcia α 35-45°, korzystnie 40°, a grubość H ścianki ostrza skrawającego 3 wynosi 0,25-1 mm, korzystnie 0,5 mm, zaś wysokość H 1 ostrza skrawającego 3 jest od 2-3 razy większa od wysokości H2 przeciwległej ścianki 4 rowka 5. Powierzchnia oporowa 6 ma średnicę D2 o wielkości od 1/2-1/3 średnicy D1 główki 1. Endoproteza główki posiada cylindryczne wydłużenie o wartości

PL 239 580 B1 kąta λ względem punktu środkowego znajdującego się w zakresie od 30 do 50 stopni. W endoprotezie zakończenie rowków 5 usytuowane jest w strefie chwytników technologicznych 8. Odległość między podstawami sąsiednich szpilek 2 wynosi co najmniej 100 mikrometrów. Szpilki 2 mają kształt stożka albo zaokrąglonego stożka, albo stożka ściętego, albo wielościanu foremnego. Ponadto szpilki 2 mają gładkie albo kształtowe powierzchnie boczne. Wysokość szpilek 2 maleje od krawędzi do powierzchni oporowej i od osi centralnej endoprotezy w kierunku zewnętrznym. Wysokość najwyższej szpilki 2 jest w przybliżeniu dwukrotnie wyższa od najniższej szpilki 2. Punkty szczytowe szpilek 2 tworzą powierzchnię o zarysie zbliżonym do powierzchni sfery, na której są usytuowane. Szpilki 2 usytuowane są na powierzchni zewnętrznej panewki 1 i na powierzchni wewnętrznej główki 9. Dodatkowo wprowadza się lub nie wkładkę 14 na wewnętrzną powierzchnię sferyczną endoprotezy panewki 1.

Endoproteza składa się z panewki 1 i główki 9, które na swych powierzchniach granicznych w postaci czasz kulistych posiadają igłowe wieloboczne występy w postaci szpilek 2 o równoległych osiach i różnej długości, których łączna powierzchnia stanowi krotność powierzchni stawu, przy czym minimalna odległość „z pomiędzy podstawami szpilek 2 wynosi 100 mikrometrów, stosowana w celu umożliwienia narastania beleczek kostnych. Podstawy szpilek 2 nie są styczne. Osie szpilek 2 są odpowiednio prostopadłe do płaszczyzny, w której leży oporowa krawędź główki oraz powierzchnia oporowa panewki 1. Dodatkowo w celu obniżenia zużycia ściernego powierzchni styku pary ciernej endoprotezy panewki 1 i endoprotezy główki 9 stawu biodrowego wprowadza się lub nie wkładkę 14 umieszczaną na wewnętrznej powierzchni sferycznej endoprotezy panewki 1 wykonaną z niemetalu.

Warunkiem koniecznym funkcjonowania układu jest dopasowanie kształtu i rozmiaru główki 9 endoprotezy do rozmiaru i kształtu panewki 1 endoprotezy w celu poprawnego funkcjonowania pary ciernej.

Główkę 9 endoprotezy umieszcza się w uchwytach zewnętrznego urządzenia będącego źródłem ruchu obrotowego, nie uwidocznionego na rysunku. Urządzenie to porusza endoprotezą wokół jej osi symetrii z określoną prędkością dostosowaną do obrabianego materiału. Endoprotezę w postaci główki 9 wzbudza się w ruch obrotowy, po czym usuwa za pomocą ostrzy skrawających 3 tkankę kostną 7, który wpada w rowek 5 pomiędzy ścianą ostrza skrawającego 3, a ścianą 4 rowka 5 lub pomiędzy ścianą ostrza skrawającego 3, a szpilkami 2. Tkanka kostna 7 przesuwana jest w skutek naporu nowo skrawanej tkanki kostnej 7 pomiędzy ścianą ostrza skrawającego 3, a ścianą 4 rowka 5 lub pomiędzy ścianą ostrza skrawającego 3, a szpilkami 2 na zewnątrz endoprotezy, poza bezpośrednią przestrzeń kontaktu endoprotezy z powierzchnią tkanki kostnej 7. Proces ten trwa do momentu uzyskania optymalnej pozycji endoprotezy. Za pomocą endoprotezy następuje nieznaczne wypełnienie przestrzeni pomiędzy szpilkami 2 drobnymi elementami kostnymi, które zasilą proces odbudowy i stabilizacji endoprotezy. Po usunięciu chorej tkanki wchodzącej w skład połączenia tworzącego staw i nadaniu za pomocą ostrzy skrawających 3 kształtu zbliżonego do zarysu wyznaczonego przez wierzchołki szpilek 2, endoprotezę odłącza się od urządzenia generującego ruch obrotowy, nie uwidocznionego na rysunku, po czym nakłada się na uprzednio przygotowaną powierzchnię i stopniowo wprowadza równolegle do osi symetrii głowy stawu 13 w przestrzeń kości gąbczastej. Powierzchnia oporowa 6 nie uzyskuje styczności z okostną, istotą korową oraz strukturą gąbczastą, w którą równocześnie wprowadza się szpilki 2 leżące w odległości dalszej niż płaszczyzna powierzchni oporowej 6. Szpilki zagłębiają się niecałkowicie w kość gąbczastą, by umożliwić pozbycie się nadciśnienia płynu śród kostnego. Przestrzeń pomiędzy szpilkami 2 niewypełniona w tym procesie tkanką kostną 7 wypełniona zostanie w procesie odbudowy tkanki osteoblastami, których przyrost nastąpi w czasie rekonwalescencji.

Sposób implantacji dla endoprotezy panewki zbliżony jest do implantacji główki przy czym panewkę endoprotezy implantuje się tak, aby powierzchnia oporowa 8 ścięcia powierzchni granicznej przylegała do kości w płaszczyźnie prostopadłej do osi centralnej panewki 1 kości i była umieszczona symetrycznie względem tej osi, a wieloboczne szpilki 2 znajdujące się w obszarze kulistego pasa na powierzchni granicznej 11 panewki 1 endoprotezy częściowo wprowadza się w gąbczastą strukturę kości. Pozostałą przestrzeń pomiędzy wielobocznymi występami igłowymi 2 nie wprowadzonymi w kość gąbczastą, aż do powierzchni granicznej 11 wypełniają osteoblasty narastające w czasie rekonwalescencji przy braku ruchu pomiędzy panewką endoprotezy a kością 12. Powierzchnia oporowa 6 o nieznacznym zaokrągleniu zabezpiecza proces implantacji przed ewentualnym uszkodzeniem naczyń krwionośnych występujących w bezpośrednim sąsiedztwie skrawanych tkanek.

Dodatkowo w celu obniżenia zużycia ściernego powierzchni styku pary ciernej endoprotezy panewki 1 i główki 9 stawu biodrowego wprowadza się tub nie wkładkę 14 umieszczaną na wewnętrznej powierzchni sferycznej endoprotezy panewki 1 wykonaną z niemetalu.

PL 239 580 B1

Warunkiem koniecznym funkcjonowania układu jest dopasowanie kształtu i rozmiaru główki 9 endoprotezy do rozmiaru i, kształtu panewki 1 endoprotezy w celu poprawnego funkcjonowania pary ciernej.

Szpilki 2 wprowadza się niecałkowicie w tkankę kostną 7, korzystnie do połowy wysokości, w celu umożliwienia narastania osteoblastów na powierzchni niezagłębionej w tkance kostnej 7.

Oznaczenia

- panewka

- szpilka

- ostrze skrawające

- ścianka

- rowek

- powierzchnia oporowa

- tkanka kostna

- chwytnik technologiczny

- główka

- powierzchnia styku pary ciernej

- powierzchnia graniczna

- kość miedniczna

- głowa stawu

- wkładka

H - grubość ścianki ostrza skrawającego3

H1 - wysokość ostrza skrawającego3

H2 - wysokość przeciwległej ścianki4 α - kąt natarcia kąt przyłożenia β - kąt przyłożenia λ - kąt wydłużenia korpusu endoprotezy główki 9

D1 - średnica główki 1

D2 - średnica powierzchni oporowej 6 z - odległość między szpilkami 2

Zastrzeżenia patentowe

Claims (24)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Endoproteza stawu biodrowego do implantacji w zabiegach chirurgii kostnej stawów kulistych szczególnie stawu biodrowego, znamienna tym, że stanowi ją połączenie ruchowe poprzez powierzchnię styku 10 dwóch członów mechanizmu główki endoprotezy 9 i panewki 1, przy czym ich powierzchnie kontaktujące się z kością okołostawową posiadają kształt zbliżony do sfery, na której usytuowane są szpilki 2, o osi w zasadzie równoległej do osi wzdłużnej endoprotezy oraz łukowo ukształtowane co najmniej dwa ostrza skrawające 3 o łukowym zarysie przekroju poprzecznego, tworzącym rowek 5 do odprowadzania produktów skrawania.
2. 2. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że sfera jest czaszą wypukłą, na której usytuowane są szpilki 2, stanowiącą panewkę 1 endoprotezy.
3. 3. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że sfera jest czaszą wklęsłą, na której usytuowane są szpilki 2, stanowiącą główkę 9 endoprotezy.
4. 4. Endoproteza według zastrz. 1 i 2, znamienna tym, że ma na swej powierzchni zewnętrznej, w strefie osi wzdłużnej, korzystnie zaokrągloną, porowatą powierzchnię oporową 6.
5. 5. Endoproteza według zastrz. 1 i 2, znamienna tym, że szpilki 2 osadzone są na powierzchni poza powierzchnią oporową 6 stanowiącą powierzchnię graniczną 11.
6. 6. Endoproteza według zastrz. 1 i 3, znamienna tym, że szpilki 2 osadzone są na powierzchni sferycznej stanowiącą powierzchnię graniczną 11.
7. 7. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że ostrza skrawające 3 szpilek 2 mają kąt przyłożenia β o wielkości 5-15°, korzystnie 10°, kąt natarcia α 35-45°, korzystnie 40°, oraz grubość H ścianki ostrza skrawającego 3 szpilek 2 wynosi 0,25-1 mm, korzystnie 0,5 mm,

   PL 239 580 B1 zaś wysokość H1 ostrza skrawającego 3 jest od 2-3 razy większa od wysokości H2 przeciwległej ścianki 4 rowka 5.
8. 8. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że powierzchnia oporowa 6 ma średnicę D2 o wielkości od 1/2-1/3 średnicy D1 główki 1.
9. 9. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że endoproteza główki posiada cylindryczne wydłużenie o wartości kąta λ względem punktu środkowego znajdującego się w zakresie od 30 do 50 stopni.
10. 10. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że zakończenie rowków 5 usytuowane jest w strefie chwytników technologicznych 8.
11. 11. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że odległość z między podstawami sąsiednich szpilek 2 wynosi co najmniej 100 mikrometrów.
12. 12. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 mają kształt stożka.
13. 13. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 mają kształt zaokrąglonego stożka.
14. 14. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 mają kształt stożka ściętego.
15. 15. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 mają kształt wielościanu foremnego.
16. 16. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 mają gładkie powierzchnie boczne.
17. 17. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 mają kształtowe powierzchnie boczne.
18. 18. Endoproteza według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że wysokość szpilek 2 na powierzchni czaszy panewki 1 endoprotezy maleje od krawędzi do powierzchni oporowej.
19. 19. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość szpilek 2 na powierzchni czaszy wypukłej głowy 9 endoprotezy maleje od osi centralnej endoprotezy w kierunku zewnętrznym.
20. 20. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość najwyższej szpilki 2 jest w przybliżeniu dwukrotnie wyższa od najniższej szpilki 2.
21. 21. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że punkty szczytowe szpilek 2 tworzą powierzchnię o zarysie zbliżonym do powierzchni sfery, na której są usytuowane.
22. 22. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 usytuowane są na powierzchni zewnętrznej panewki 1.
23. 23. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szpilki 2 usytuowane są na powierzchni wewnętrznej główki 9.
24. 24. Endoproteza według zastrz. 1, znamienna tym, że wprowadza się wkładkę 14 na wewnętrzną powierzchnię sferyczną endoprotezy panewki 1.