PL241445B1 - Blokada położenia oparcia fotelika, zwłaszcza dla dzieci - Google Patents

Abstract

Blokada położenia oparcia fotelika, w szczególności fotelika mocowanego w wózkach dla dzieci lub fotelika samochodowego dla dzieci, który ma oparcie (2) z możliwością regulacji położenia oparcia (2) względem siedziska (1) poprzez obrotowy mechanizm, który ma blokującą płytkę (4) z wycięciami (6) i skrajnym wycięciem (7), umożliwiającym zablokowanie złożonego fotelika. Płytka (4) połączona trwale do zakończenia (5) siedziska (1) umiejscowiona jest równolegle do gniazda (14). Ponadto obrotowy mechanizm (3) ma także blokujący zespół (9), zamocowany w gnieździe (14), stanowiącym integralną część oparcia (2), przy czym w skład elementów blokującego zespołu (9) wchodzi sprężyna (11) i trzpień (8) blokujący się - w zablokowanym położeniu siedziska (1) względem oparcia (2) - w jednym z wyciąć (6) albo w skrajnym wycięciu (7). Sprężyna (11) z jednej strony jest połączona z gniazdem (14), a z drugiej strony poprzez suwadło (10) jest połączona jednocześnie z cięgnem (12) i trzpieniem (8). Korzystnie, drugi koniec cięgna (12) połączony jest z ruchomym zwalniającym zaczepem, umiejscowionym zwykle w górnej części tylnej strony oparcia (2) i powyżej jego środka. Korzystnie, obrotowy mechanizm (3) ma dwie blokujące płytki (4), umiejscowione z obu stron gniazda (14), a fotelik ma dwa obrotowe mechanizmy (3), łączące z dwóch stron siedzisko (1) z oparciem (2).

Description

PL 241 445 B1

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest blokada położenia oparcia fotelika, zwłaszcza dla dzieci, która to blokada może być wykorzystana w foteliku, stanowiącym element konstrukcji wózka dziecięcego, w tym w foteliku montowanym rozłącznie, foteliku samochodowym lub samodzielnym foteliku dla dziecka.

Istnieje wiele rozwiązań konstrukcji mechanizmu regulacji i blokowania położenia oparcia fotelików, które przy zastosowaniu w fotelikach dla dzieci powinny być szczególnie starannie wykonane.

I tak: z opisu polskiego wynalazku o numerze zgłoszenia P.327714 (data publikacji BUP 2000-01-31) znane jest rozwiązanie pt. „Mechanizm synchronicznego blokowania położenia oparcia i siedziska, szczególnie krzesła, względem kolumny podstawy”, które charakteryzuje się tym, że mechanizm synchronicznego blokowania położenia oparcia i siedziska, szczególnie krzesła względem kolumny podstawy posiada zębatkę, osadzoną sztywno w kanale uformowanym w piastrze siedziska. Ma on także mechanizm zapadkowy, składający się z co najmniej dwóch zapadek umieszczonych w korpusie, w tulei, w której osadzona jest kolumna krzesła. Przemieszczanie się zapadek wymuszone jest za pomocą sprężyn, osadzonych w koszyczku, zamocowanym do dźwigni docisku sprężyny gazowej. Dźwignia może przemieszczać się wzdłuż osi korpusu pod wpływem zmiany położenia dźwigni. Mechanizm ma zwielokrotnioną ilość zazębień, a przez to i ilość blokowanych pozycji w stosunku do ilości wrębów zębatki. Dzięki zastosowaniu układu sprężyn, wymuszających ruch zapadek, mechanizm ma działanie antyszokowe.

Z innego opisu polskiego wynalazku o numerze zgłoszenia P.253987 (data publikacji B UP 1986-03-25) - znane jest rozwiązanie pt. „Urządzenie do samoczynnego blokowania regulowanego oparcia fotela samochodowego”. Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do samoczynnego blokowania regulowanego oparcia fotela samochodowego, współpracujące z mechanizmem regulacji położenia oparcia, zawierające obudowę zewnętrzną, połączoną sztywno z centralną ośką stanowiącą oś przegubu oparcia i siedziska, w której jest umieszczona obudowa wewnętrzna. Obudowa wewnętrzna, połączona na stałe z siedziskiem fotela, ma w przybliżeniu zarys gwiazdy, a ponadto w otworach obudowy wewnętrznej jest osadzony z luzem łącznik, na którego końcach są zamontowane obrotowo krążki, usytuowane w przestrzeni ograniczonej obudowami, zaopatrzone na swej cylindrycznej powierzchni w rowki. Osie obrotu krążków są równoległe do centralnej ośki i do ścian bocznych obu obudów. Ponadto, z centralną ośką jest sztywno połączona wewnętrzna końcówka sprężyny spiralnej, której zewnętrzna końcówka jest umieszczona stycznie z wewnętrzną obudową, we wgłębieniu wykonanym w ścianie bocznej tej obudowy. Dodatkowo, obudowa wewnętrzna jest połączona trwale z elementem mechanizmu do regulacji położenia oparcia fotela, połączonym na stałe z siedziskiem fotela oraz wyposażonym w występy umiejscowione w otworach wykonanych w czołowej ścianie obudowy zewnętrznej. Otwory, w których są umiejscowione występy, mają postać podłużnych, łukowatych wycięć, rozmieszczonych symetrycznie względem osi symetrii obudowy, przy czym występy są osadzone przesuwnie w tych wycięciach, a otwory, w których są umiejscowione występy, mają postać otworów kołowych. Występy stykają się z elementami zwalniającymi, sterowanymi przez dwuramienną krzywkę połączoną trwale z dźwignią.

Z kolejnego opisu polskiego wynalazku o numerze zgłoszenia P.327245 (data publikacji BUP 1998-12-07) znane jest rozwiązanie pt. „Urządzenie do regulacji kąta nachylenia oparcia względem siedziska, zwłaszcza krzeseł”. Urządzenie do regulacji kąta pochylenia oparcia w stosunku do siedziska, generalnie przeznaczone dla krzeseł, zawiera pierwszy element konstrukcyjny połączony sztywno z siedziskiem, oraz drugi element konstrukcyjny sztywno połączony z oparciem, umocowany zawiasowo do elementu pierwszego, na osi poprzecznej, przy czym z jednym z elementów konstrukcyjnych, połączony jest pierwszy człon posiadający nachyloną powierzchnię i obracający się wokół osi, która przecina się z poprzeczną osią zawiasową, zaś z drugim elementem konstrukcyjnym połączony jest drugi człon utrzymywany w stałym styku ze wspomnianą nachyloną powierzchnią dla dowolnego położenia kątowego wspomnianego już pierwszego członu.

Natomiast z opisu polskiego wynalazku o numerze zgłoszenia P.377031 (data publikacji BUP 2007-03-19) znane jest rozwiązanie pt. „Fotel z wychylnym oparciem i odkładanym siedziskiem”. Przedmiotem wynalazku jest fotel z wychylnym oparciem i odkładanym siedziskiem, zawierający metalowy stelaż z umocowanym obrotowo siedziskiem i sprzężonym z nim oparciem, gdzie oparcie wyposażone jest w dwuramienną, kątową dźwignię, a siedzisko wyposażone jest w dwuramienną dźwignię, połączoną przegubowo z dźwignią za pomocą cięgna, przy czym dźwignie osadzone są obrotowo w stelażu. Stelaż wyposażony jest w element oporowy, współpracujący z końcem dźwigni, usytuowanym w pobliżu oparcia oraz oparty na centralnie usytuowanej nodze, tworzący w przekroju wzdłużnym wraz z nogą

PL 241 445 B1 i podstawą kształt zbliżony do kielicha. Dźwignia zaopatrzona jest w siłownik gazowy, zamocowany przegubowo jednym końcem do ścianki dźwigni, a drugim końcem połączony przegubowo z ramieniem, połączonym trwale z osią. Dźwignia ma w przekroju wzdłużnym kształt zbliżony do ceownika, usytuowanego poziomo ramionami ku podstawie. Jest ona zaopatrzona przy końcu w zderzak.

Celem opracowanego wynalazku jest opracowanie blokady położenia oparcia fotelika względem siedziska, fotelika zwłaszcza dla dzieci, który może zostać wykorzystany jako element konstrukcji wózka dziecięcego, w tym z możliwością montowania rozłącznego, może stanowić fotelik samochodowy lub być niezależnym fotelikiem dla dziecka, przy czym siedzisko posiada funkcję składania oparcia z możliwością blokowania położenia złożonego oparcia i rozkładania go odchylonego pod różnymi kątami.

Istota blokady położenia oparcia fotelika, w szczególności fotelika mocowanego w wózkach dla dzieci lub fotelika samochodowego dla dzieci, który ma oparcie z możliwością regulacji położenia oparcia względem siedziska poprzez obrotowy mechanizm - polega na tym, że obrotowy mechanizm łączący obrotowo siedzisko z oparciem ma blokującą płytkę - z korzystnie dwoma - wycięciami i skrajnym wycięciem, umożliwiającymi zablokowanie złożonego fotelika. Płytka połączona jest trwale do zakończenia siedziska i umiejscowiona jest równolegle do gniazda. Ponadto obrotowy mechanizm ma także blokujący zespół zamocowany w gnieździe, stanowiącym integralną część oparcia. W skład elementów blokującego zespołu wchodzi sprężyna i trzpień blokujący się - w zablokowanym położeniu siedziska względem oparcia - w jednym z wycięć albo w skrajnym wycięciu. Sprężyna z jednej strony jest połączona z gniazdem, a z drugiej strony poprzez suwadło jest połączona jednocześnie z cięgnem i trzpieniem. Natomiast blokujące płytki mocowane są do zakończenia siedziska za pośrednictwem nitów przechodzących przez otwory wykonane w gnieździe oraz nitu będącego osią obrotu blokującej płytki, suwadła, zakończenia siedziska i gniazda.

Natomiast drugi koniec cięgna połączony jest z ruchomym zwalniającym zaczepem umiejscowionym korzystne w górnej części tylnej strony oparcia - powyżej jego środka.

Korzystnie, obrotowy mechanizm blokady ma dwie blokujące płytki umiejscowione z obu stron gniazda.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia ustawienie położenia oparcia fotelika pod różnymi kątami względem siedziska i zablokowanie oparcia w danym ustawieniu, a jednocześnie umożliwia złożenie oparcia, tak że przylega ono do siedziska i również zablokowanie go w tym położeniu. Złożenie oparcia znacznie zwiększa komfort przewożenia pustego fotelika, np. w bagażniku samochodowym. Złożenie fotelika znacząco zmniejsza jego rozmiary. A dodatkowo, funkcja blokowania złożonego oparcia powoduje, że np. w czasie przenoszenia lub wkładania, czy też wyjmowania go z bagażnika nie nastąpi jego przypadkowe rozłożenie. Dodatkowo, mechanizm ustawiania położenia oparcia z funkcją jego blokowania obudowany jest osłonami, co zabezpiecza osobę obsługującą i użytkującą (w tym dziecko) przed urazami. Korzystne jest, aby mechanizm obrotowy łączący siedzisko z oparciem zamocowany był z obu stron fotelika, a zastosowanie w każdym obrotowym mechanizmie dwóch blokujących płytek zwiększa gwarancję skuteczności blokady położenia i uniemożliwia przypadkowe jej zwolnienie wskutek niekorzystnego naprężenia elementów wykonanych z tworzywa.

Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunkach, na których: fig. 1 - przedstawia mechanizm blokady położenia oparcia fotelika w pozycji umożliwiającej siedzenie, fig. 2 - przedstawia mechanizm blokady położenia oparcia fotelika w pozycji umożliwiającej transport, natomiast fig. 3 - przedstawia fragment fotelika z rozsuniętymi elementami mechanizmu blokady położenia oparcia - w rozłożeniu.

Jak pokazano na rysunkach, blokada położenia oparcia fotelika, zwłaszcza dla dzieci zamontowana jest w foteliku, na przykład w foteliku stanowiącym rozłączny element wózka spacerowego, który ma siedzisko 1 oraz oparcie 2, które są wykonane korzystnie z tworzywa sztucznego, na przykład z poliamidu czy polipropylenu. Siedzisko 1 oraz oparcie 2 połączone są ze sobą obrotowym mechanizmem 3.

Obrotowy mechanizm 3 umożliwia regulację kąta nachylenia oparcia 2 względem siedziska 1. Obrotowy mechanizm 3 zawiera co najmniej jedną blokującą płytkę 4 (korzystnie dwie płytki 4) zamocowaną do zakończenia 5 siedziska 1, która powoduje, że ustawiony kąt oparcia 2 względem siedziska 1 może zostać zablokowany zgodnie z upodobaniami użytkownika. Przy czym pozycje zablokowania położenia oparcia 2 względem siedziska 1 określane są przez wycięcia 6 oraz skrajne wycięcie 7 wykonane w blokującej płytce 4 lub blokujących płytkach 4. Skrajne wycięcie 7 umożliwia zablokowanie złożonego oparcia 2 przylegającego do siedziska 1 w położeniu złożonym, ułatwiającym transport, gdy znacznie zmniejszone są gabaryty fotelika.

Claims (16)

1. PL 241 445 B1

   Blokująca płytka 4, względnie blokujące płytki 4, jest przymocowana lub są przymocowane do zakończenia 5 siedziska 1 bez możliwości zmiany położenia względem siedziska 1. W wycięcia 6 albo w skrajne wycięcie 7 wchodzi trzpień 8 blokującego zespołu 9. W czasie, gdy położenie siedziska 1 jest zablokowane względem oparcia 2 - trzpień 8 usytuowany jest w podstawowym, zwolnionym położeniu zespołu 9 i jest on umiejscowiony w jednym z wycięć 6 albo w skrajnym wycięciu 7.

   Blokujący zespół 9 złożony jest w szczególności z trzpienia 8, zamocowanego do suwadła 10, który z jednej strony połączony jest z końcem sprężyny 11, a z drugiej z końcem cięgna 12. Drugi koniec cięgna 12 zamocowany jest do zwalniającego zaczepu 13 umiejscowionego korzystnie na tylnej ściance oparcia 2 - korzystnie w jego górnej części. Blokujący zespół 9 jest tak zamontowany, że jego położenie jest stałe względem oparcia 2. W wyniku ręcznej zmiany położenia zwalniającego zaczepu 13 - cięgno 12 zmienia położenie suwadła 10, w efekcie czego następuje wysunięcie trzpienia 8 z jednego z wycięć 6 albo skrajnego wycięcia 7 i rozciągnięcie sprężyny 11. W tym stanie możliwe jest swobodne regulowanie położenia oparcia 2 względem siedziska 1.

   Po ustawieniu żądanego położenia oraz po zwolnieniu zwalniającego zaczepu 13 - następuje samoczynny powrót sprężyny 11 do stanu nierozciągniętego, pociągnięcie przez nią suwadła 10 i wsunięcie trzpienia 8 w jedno z wycięć 6, a w efekcie zablokowanie położenia oparcia 2 w pozycji umożliwiającej siedzenie, albo wsunięcie trzpienia 8 w skrajne wycięcie 7 i zablokowanie położenia oparcia 2 w pozycji umożliwiającej łatwy transport fotelika.

   Obrotowy mechanizm 3 umiejscowiony jest korzystnie z dwóch stron siedziska 1 i korzystne jest, aby każdy obrotowy mechanizm 3 zawierał dwie blokujące płytki 4, co w zasadniczy sposób zwiększa pewność zablokowania położenia oparcia 2 względem siedziska 1. Blokujący zespół 9 zamocowany jest w gnieździe 14 wchodzącym w skład obrotowego mechanizmu 3, przy czym gniazdo 14 stanowi integralną część oparcia 2.

   W przypadku zastosowania jednej blokującej płytki 4 w obrotowym mechanizmie 3 może ona znajdować się z dowolnej strony gniazda 14, natomiast zastosowanie w obrotowym mechanizmie dwóch blokujących płytek 4 powoduje, że są one umiejscowione z obu stron gniazda 14. Blokujące płytki 4 mocowane są do zakończenia 5 siedziska 1 za pośrednictwem korzystnie nitów 15 przechodzących przez otwory 16 wykonane w gnieździe 14, oraz nitu 15’ leżącego w osi obrotu blokującej płytki 4 lub blokujących płytek 4, suwadła 10, zakończenia 5 siedziska 1 i gniazda 14.

   Wykaz oznaczeń:

   1. siedzisko;
2. 2. oparcie;
3. 3. obrotowy mechanizm;
4. 4. blokująca płytka;
5. 5. zakończenie (siedziska);
6. 6. wycięcia;
7. 7. skrajne wycięcie;
8. 8. trzpień;
9. 9. blokujący zespół;
10. 10. suwadło;
11. 11. sprężyna;
12. 12. cięgno;
13. 13. zwalniający zaczep;
14. 14. gniazdo (oparcia);
15. 15. nit;
16. 16. otwór.

    Zastrzeżenia patentowe

    1. Blokada położenia oparcia fotelika, w szczególności fotelika mocowanego w wózkach dla dzieci lub fotelika samochodowego dla dzieci, który ma oparcie z możliwością regulacji położenia oparcia względem siedziska poprzez obrotowy mechanizm, znamienna tym, że obrotowy mechanizm (3) łączący obrotowo siedzisko (1) z oparciem (2) ma blokującą płytkę (4) z korzystnie dwoma - wycięciami (6) i skrajnym wycięciem (7), umożliwiającymi zablokowanie

    PL 241 445 B1 złożonego fotelika, przy czym płytka (4) połączona trwale do zakończenia (5) siedziska (1) umiejscowiona jest równolegle do gniazda (14), a ponadto obrotowy mechanizm (3) ma także blokujący zespół (9) zamocowany w gnieździe (14), stanowiącym integralną część oparcia (2), przy czym w skład elementów blokującego zespołu (9) wchodzi sprężyna (11) i trzpień (8), blokujący się - w zablokowanym położeniu siedziska (1) względem oparcia (2) - w jednym z wycięć (6) albo w skrajnym wycięciu (7), przy czym sprężyna (11) z jednej strony jest połączona z gniazdem (14), a z drugiej strony poprzez suwadło (10) jest połączona jednocześnie z cięgnem (12) i trzpieniem (8), natomiast blokujące płytki (4) mocowane są do zakończenia (5) siedziska (1) za pośrednictwem nitów (15) przechodzących przez otwory (16) wykonane w gnieździe (14) oraz nitu (15’) będącego osią obrotu blokującej płytki (4), suwadła (10), zakończenia (5) siedziska (1) i gniazda (14).

    2. Blokada położenia oparcia fotelika, według zastrz. 2, znamienna tym, że drugi koniec cięgna (12) - przeciwległy do miejsca połączenia ze sprężyną (11) - połączony jest z ruchomym, zwalniającym zaczepem (13), umiejscowionym korzystnie w górnej części tylnej strony oparcia (2) - powyżej jego środka.

    3. Blokada położenia oparcia fotelika, według jednego z zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że obrotowy mechanizm (3) blokady ma dwie blokujące płytki (4) umiejscowione z obu stron gniazda (14).