PL241781B1 - Złącze meblowe do łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem oraz sposób łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest złącze meblowe do łączenia dwóch elementów płytowych (2) pod kątem, w którym element płytowy (2) posiada otwory nieprzelotowe pierwsze (3) prostopadłe do powierzchni stykowej elementu płytowego (2), w których umieszczane są kołki walcowe (6) oraz otwory nieprzelotowe drugie (31) prostopadłe do powierzchni stykowej elementu płytowego (2), w których umieszczane są trzpienie kształtowe (7) a w powierzchni prostopadłej do powierzchni stykowej elementu płytowego (2) wykonane są w elemencie płytowym (2) otwory mocowania (9), łączące się z otworami nieprzelotowymi drugimi (31), przy czym w otworach mocowania (9) umieszcza się łączniki zaciskowe mimośrodowe. Złącze meblowe charakteryzuje się tym, że pomiędzy elementami płytowymi (2) umieszczony jest łącznik meblowy (1) zawierający dwie powierzchnie przylegania (4) umieszczone względem siebie pod kątem, w których utworzone są otwory łącznikowe pierwsze (5) do umieszczania w nich kołków walcowych (6) oraz otwory łącznikowe drugie (51) do umieszczania w nich trzpieni kształtowych (7) mających z jednej strony gwint do wkręcania w otwory łącznikowe drugie (5) a z drugiej grzybkowy łepek (8) Sposób łączenia dwóch elementów płytowych (2) pod kątem, w których wykonuje się otwory nieprzelotowe pierwsze (3) i otwory nieprzelotowe drugie (31) prostopadle do powierzchni stykowej (4) elementu płytowego (2), przy czym w otworach nieprzelotowych pierwszych (3) umieszcza się kołki walcowe (6) a w otworach nieprzelotowych drugich (31) umieszcza się trzpienie kształtowe (7) charakteryzuje się tym, że pomiędzy elementami płytowymi (2) umieszcza się łącznik meblowy (1), mający dwie powierzchnie przylegania (4) usytuowane względem siebie pod kątem i w powierzchniach przylegania (4) tworzy się otwory łącznikowe pierwsze (5) i otwory łącznikowe drugie (51), W otworach łącznikowych pierwszych (5) umieszcza się kołki walcowe (6) a w otworach łącznikowych drugich (51) umieszcza się trzpienie kształtowe (7), mające z jednej strony gwint do wkręcania w otwory łącznikowe drugie (51) a z drugiej grzybkowy łepek (8) a w powierzchni prostopadłej do powierzchni stykowej elementów płytowych (2) wykonuje się w elementach płytowych (2) otwory mocowania (9), łączące się z otworami nieprzelotowymi drugimi (31), w których umieszcza się łączniki zaciskowe mimośrodowe.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest złącze meblowe do łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem oraz sposób łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem, mające zastosowanie w branży meblarskiej, w szczególności do wykorzystania w produkcji mebli dla dzieci.

Znane jest złącze meblowe, w którym łączone ze sobą elementy płytowe są ustawione do siebie pod kątem prostym. W każdym z elementów płytowych znajdują się otwory nieprzelotowe pod kołki walcowe oraz nieprzelotowe otwory pod trzpienie kształtowe. Otwory pod kołki walcowe w pierwszym elemencie płytowym są usytuowane prostopadle do powierzchni styku elementu płytowego, a w drugim elemencie płytowym, prostopadle do powierzchni tego elementu płytowego. Otwory pod kołki kształtowe w pierwszym elemencie płytowym są usytuowane prostopadle do powierzchni styku elementu płytowego, a w drugim elemencie płytowym usytuowane są prostopadle do powierzchni tego elementu płytowego, a ponadto w tym elemencie płytowym wykonane są prostopadle do osi tych otworów, otwory mocowania, łączące się z otworami pod trzpienie kształtowe. Trzpienie kształtowe wyposażone są z jednej strony w gwint, a z drugiej w grzybkowy łepek. Otwory pod kołki walcowe i otwory pod trzpienie kształtowe usytuowane są w łączonych ze sobą elementach płytowych parami na przeciwko. W pierwszym elemencie płytowym, posiadającym otwory pod kołki kształtowe usytuowane prostopadle do powierzchni stykowej tego elementu płytowego, wkręca się trzpienie kształtowe tak, żeby z elementu płytowego wystawał łepek kołka. W drugim elemencie płytowym do otworów na kołki walcowe wprowadza się, najczęściej drewniane, kołki walcowe tak, że po osadzeniu w otworze, każdy kołek częściowo wystaje poza element płytowy. Następnie łączy się ze sobą obydwa elementy płytowe, wprowadzając wystające grzybkowe łepki trzpieni kształtowych pierwszego elementu płytowego w otwory w drugim elemencie płytowym, a wystające kołki walcowe drugiego elementu do otworów w elemencie płytowym pierwszym. Zestawione tak ze sobą dwa elementy płytowe dociska się do siebie za pomocą łączników zaciskowych mimośrodowych, które osadza się w otworach mocowania i przekręca.

Znane są także złącza meblowe, w których łączone elementy, głównie z drewna, łączone są za pomocą za pomocą lamelek lub połączeń wpustowych takich jak wpusty palcowe lub w kształcie jaskółczego ogona.

Znane jest z polskiego zgłoszenia wynalazku P.396262 meblarskie złącze kątowe, które posiada na czołach łączonych listew wycięcia i występy o kształcie prostokąta lub trapezu, w którym ściany tworzące te wycięcia i występy leżą w płaszczyznach prostopadłych do płaszczyzny złącza. Wysokość pierwszego występu lub głębokość pierwszego wycięcia z jednej lub drugiej strony każdej z listew jest równa połowie wysokości pozostałych występów lub wycięć. Powierzchnia ograniczająca wysokość pierwszego występu i ograniczająca głębokość pierwszego wycięcia, z jednej lub drugiej strony każdej z listew, jest prostopadła do płaszczyzny złącza i jest nachylona do krawędzi jednej lub drugiej z łączonych listew pod kątem równym połowie kąta złącza. Wycięcia i występy mają kształt trapezu równoramiennego, a ramiona tego trapezu tworzą kąt w zakresie od 0° do 20°. Wysokość każdego z występów jest równa głębokości każdego z wycięć i wynosi od 3 do 10 mm. Uformowanie czół łączonych listew jest wykonywane takim samym frezem.

Znany jest także z polskiego opisu patentowego PL174981B1 meblowy węzeł konstrukcyjny do wytwarzania mebli, który charakteryzuje się tym, że elementy poziome i elementy pionowe połączone ze sobą łącznikiem wykonanym w kształcie zbliżonym do litery C, przy czym elementy poziome mają w części czołowej płaszczyzny jednakowe i ścięte pod kątem prostym, natomiast płaszczyzny styków elementów poziomych są tak wzajemnie ukształtowane, że po zetknięciu tworzą kątownik o ściętym narożniku, nadto elementy poziome od strony zewnętrznej mają na całej wysokości rowki, zaś elementy pionowe wykonane są w kształcie sześcioboku nieregularnego i mają na dwóch bokach jednakowe i symetrycznie rozmieszczone na całej wysokości po dwa rowki.

Znane złącza meblowe do łączenia dwóch elementów płytowych dotyczą łączenia elementów pod kątem prostym i nie spełniają oczekiwań wytrzymałościowych w zastosowaniu do produkcji mebli dla dzieci.

Celem wynalazku jest opracowanie trwałego i wytrzymałego złącza elementów płytowych usytuowanych pod kątem spełniających warunki bezpieczeństwa, zwłaszcza dla dzieci oraz dostarczenie nowego typu złącza meblowego.

Według wynalazku złącze meblowe, do łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem, w którym element płytowy posiada otwory nieprzelotowe pierwsze prostopadłe do powierzchni stykowej ele

PL 241 781 B1 mentu płytowego, w których umieszczane są kołki walcowe, oraz otwory nieprzelotowe drugie prostopadłe do powierzchni stykowej elementu płytowego, w których umieszczane są trzpienie kształtowe, a w powierzchni prostopadłej do powierzchni stykowej elementu płytowego wykonane są w elemencie płytowym otwory mocowania, łączące się z otworami nieprzelotowymi drugimi, przy czym w otworach mocowania umieszcza się łączniki zaciskowe mimośrodowe. Złącze meblowe charakteryzuje się tym, że pomiędzy elementami płytowymi umieszczony jest łącznik meblowy zawierający dwie powierzchnie przylegania umieszczone względem siebie pod kątem. W powierzchniach przylegania utworzone są otwory łącznikowe pierwsze do umieszczania w nich kołków walcowych oraz otwory łącznikowe drugie do umieszczania w nich trzpieni kształtowych mających z jednej strony gwint do wkręcania w otwory łącznikowe drugie, a z drugiej grzybkowy łepek.

Korzystnie jest, gdy szerokość powierzchni przylegania łącznika meblowego jest większa od szerokości powierzchni stykowej elementu płytowego.

Korzystnie jest też, gdy powierzchnie przylegania łącznika meblowego umieszczone są względem siebie pod kątem ostrym.

Korzystniej jest, gdy powierzchnie przylegania łącznika meblowego umieszczone są względem siebie pod kątem 60°.

Korzystnie jest również, gdy łącznik meblowy wykonany jest z drewna.

Korzystnie jest także, gdy łącznik meblowy wykonany jest z materiału drewnopodobnego.

Korzystnie jest też, gdy łącznik meblowy wykonany jest z tworzywa sztucznego.

Według wynalazku, sposób łączenia, dwóch elementów płytowych pod kątem, w których wykonuje się otwory nieprzelotowe pierwsze i otwory nieprzelotowe drugie prostopadle do powierzchni stykowej elementu płytowego, przy czym w otworach nieprzelotowych pierwszych umieszcza się kołki walcowe, a w otworach nieprzelotowych drugich umieszcza się trzpienie kształtowe, charakteryzuje się tym, że pomiędzy elementami płytowymi umieszcza się łącznik meblowy, mający dwie powierzchnie przylegania usytuowane względem siebie pod kątem. W powierzchniach przylegania tworzy są otwory łącznikowe pierwsze i otwory łącznikowe drugie, przy czym w otworach łącznikowych pierwszych umieszcza się kołki walcowe, a w otworach łącznikowych drugich umieszcza się trzpienie kształtowe, mające z jednej strony gwint do wkręcania w otwory łącznikowe drugie, a z drugiej grzybkowy łepek. W powierzchni prostopadłej do powierzchni stykowej elementów płytowych wykonuje się w elementach płytowych otwory mocowania, łączące się z otworami nieprzelotowymi drugimi, w których umieszcza się łączniki zaciskowe mimośrodowe.

Korzystnie jest, gdy powierzchnie przylegania łącznika meblowego umieszcza się względem siebie pod kątem ostrym.

Korzystnie jest także, gdy powierzchnie przylegania łącznika meblowego umieszcza się względem siebie pod kątem 60°.

Złącze meblowe według wynalazku do łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem zostało pokazane na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia złącze meblowe w rozłożeniu w widoku perspektywicznym, fig. 2 przedstawia łącznik meblowy w widoku z boku, fig. 2a przedstawia przekrój łącznika meblowego według linii C-C z fig. 2, fig. 2b przedstawia przekrój łącznika meblowego według linii D-D z fig. 2, fig. 3 przedstawia element płytowy z zaznaczoną linią przekroju A-A i linią przekroju B-B, fig. 4 przedstawia element płytowy w widoku od powierzchni stykowej, a fig. 5 przedstawia złącze meblowe złożone w widoku perspektywicznym.

Jak pokazano na fig. 1 i fig. 5 złącze meblowe do łączenia dwóch elementów płytowych 2 pod kątem zawiera łącznik meblowy 1 i dwa elementy płytowe 2. Łącznik meblowy 1 umieszczony jest pomiędzy łączonymi elementami płytowymi 2.

Jak pokazano na fig. 3 i fig. 4 element płytowy 2 posiada otwory nieprzelotowe pierwsze 3, wykonane w powierzchni stykowej elementu płytowego 2 prostopadle do niej oraz otwory nieprzelotowe drugie 31 wykonane w powierzchni stykowej elementu płytowego 2 prostopadle do niej. W powierzchni prostopadłej do powierzchni stykowej elementu płytowego 2 wykonane są w elemencie płytowym 2, a więc w jednej z jego powierzchni zewnętrznych, otwory mocowania 9, łączące się z otworami nieprzelotowymi drugimi 31.

Jak pokazano na fig. 2a, fig. 2b i fig. 5, łącznik meblowy 1 posiada dwie powierzchnie przylegania 4 umieszczone względem siebie pod kątem α, który w tym przykładzie realizacji wynalazku jest kątem ostrym, co oznacza, że elementy płytowe 2, po połączeniu elementów płytowych 2 z łącznikiem meblowym 1, będą usytuowane względem siebie pod kątem rozwartym. Powierzchnie stykowe elementów płytowych 2 dotykają w złączu meblowym do powierzchni przylegania 4 łącznika meblowego 1.

PL 241 781 B1

Oczywiste jest, że w innych przykładach realizacji wynalazku kąt α, jaki tworzą względem siebie powierzchnie przylegania 4 może wynosić 90° i wtedy elementy płytowe 2 w złączu meblowym będą ustawione do siebie pod kątem prostym. Gdy kąt α, jaki tworzą względem siebie powierzchnie przylegania 4 będzie rozwarty, elementy płytowe w złączu meblowym będą tworzyły kąt ostry.

Jak pokazano na fig. 1, otwory nieprzelotowe pierwsze 3 prostopadłe do powierzchni stykowej elementu płytowego 2 służą do umieszczenia w nich kołków walcowych 6. Kołki walcowe 6 osadzone są w otworach nieprzelotowych pierwszych 3 tak, że ich końce wystają z powierzchni stykowej elementu płytowego 2. Wystające z elementu płytowego 2 końce kołków walcowych służą do wprowadzenia do otworów łącznikowych pierwszych 5 znajdujących się w łączniku meblowym 1. Otwory łącznikowe drugie 51 służą do umieszczenia w nich, znanych ze stanu techniki, trzpieni kształtowych 7. Trzpienie kształtowe 7 mają z jednej strony gwint do wkręcania w otwór łącznikowy drugi 51 łącznika mebl owego 1, a z drugiej strony grzybkowy łepek 8 do wprowadzenia w otworze nieprzelotowym drugim 31 elementu płytowego 2.

Jak pokazano na fig. 5, w otworach mocowania 9 umieszcza się, znane ze stanu techniki, łączniki zaciskowe mimośrodowe 10, które po przekręceniu zapewniają docisk i sztywność połączenia elementów płytowych 2 w złączu meblowym.

Jak pokazano na fig. 5 w przykładzie realizacji wynalazku, szerokość powierzchni przylegania 4 łącznika meblowego 1 jest taka sama, jak szerokość powierzchni stykowej elementu płytowego 2, ale oczywiste jest, że w innych przykładach realizacji wynalazku, szerokość powie rzchni przylegania 4 łącznika meblowego 1 może być większa lub mniejsza od szerokości powierzchni stykowej elementu płytowego 2.

Pokazany na rysunku, w przykładzie realizacji wynalazku, łącznik meblowy 1 wykonany jest z materiału drewnopodobnego, takiego jak płyta wiórowa. Oczywiste jest, że w innych przykładach realizacji wynalazku, łącznik meblowy 1 może być wykonany z drewna, z tworzywa sztucznego lub każdego innego materiału zdolnego do utrzymania gwintowanej części trzpienia kształtowego 7 i mającego odpowiednie parametry wytrzymałościowe.

Sposób łączenia dwóch elementów płytowych 2 pod kątem polega na tym, że pomiędzy elementami płytowymi 2 umieszcza się łącznik meblowy 1. Łącznik meblowy 1 ma dwie powierzchnie przylegania 4, usytuowane względem siebie, pod kątem α. Kąt α, jaki tworzą ze sobą powierzchnie przylegania 4, w przykładzie realizacji wynalazku, pokazanym na fig. 2a, fig. 2b i fig. 5, jest kątem ostrym, co oznacza, że elementy płytowe 2 są ustawione względem siebie pod kątem rozwartym, ale ocz ywiste jest, że w innych przykładach realizacji wynalazku kąt ten może być prosty lub rozwarty.

W powierzchniach przylegania 4 tworzy się otwory łącznikowe pierwsze 5 i otwory łącznikowe drugie 51. W otworach łącznikowych pierwszych 5 umieszcza się kołki walcowe 6, a w otworach łącznikowych drugich 51 umieszcza się, znane ze stanu techniki, trzpienie kształtowe 7, mające z jednej strony gwint do wkręcania w otwory łącznikowe drugie 51, a z drugiej grzybkowy łepek 8.

W elementach płytowych 2 wykonuje się otwory nieprzelotowe pierwsze 3 prostopadle do powierzchni stykowej elementu płytowego 2, przeznaczone na umieszczenie w nich kołków walcowych 6 i otwory nieprzelotowe drugie 31 prostopadle do powierzchni stykowej elementu płytowego 2, przeznaczone na umieszczenie w nich grzybkowych łepków 8 trzpieni kształtowych 7. W otworach nieprze lotowych pierwszych 3 umieszcza się kołki walcowe 6 tak, że końce kołków walcowych wystają poza powierzchnię stykową elementu płytowego 2. Po osadzeniu kołków walcowych 6 w otw orach nieprzelotowych pierwszych 3 elementów płytowych 2 i wkręceniu w otwory łącznikowe drugie 51 łącznika meblowego 1 trzpieni kształtowych 7 wprowadza się wystające końce kołków walcowych w otwory łącznikowe pierwsze 5, a grzybkowe łepki 8 trzpieni kształtowych w otwory nieprzelotowe drugie i dociska elementy płytowe do łącznika meblowego. Następnie w otworach mocowania 9 umieszcza się, znane ze stanu techniki, łączniki zaciskowe mimośrodowe 10, jak pokazano na fig. 5, które po przekręceniu zapewniają docisk poszczególnych części złącza meblowego i sztywność połączenia elementów płytowych 2 w złączu meblowym.

Oczywiście wynalazek nie ogranicza się tylko do pokazanych przykładów realizacji i możliwe są różne jego modyfikacje w ramach zastrzeżeń patentowych bez odejścia od istoty wynalazku, takie choćby jak umieszczenie kołków walcowych 6 oraz trzpieni kształtowych 7 w innej konfiguracji, przy czym trzpienie kształtowe 7 w łączniku meblowym 1 złącza meblowego zawsze muszą współpracować z odpowiednim łącznikiem zaciskowym mimośrodowym 10 umieszczonym w elemencie płytowym 2.

Claims (10)

1. Złącze meblowe do łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem, w którym element płytowy posiada otwory nieprzelotowe pierwsze prostopadłe do powierzchni stykowej elementu płytowego, w których umieszczane są kołki walcowe oraz otwory nieprzelotowe drugie prostopadłe do powierzchni stykowej elementu płytowego, w których umieszczane są trzpienie kształtowe, a w powierzchni prostopadłej do powierzchni stykowej elementu płytowego wykonane są w elemencie płytowym otwory mocowania, łączące się z otworami nieprzelotowymi drugimi, przy czym w otworach mocowania umieszcza się łączniki zaciskowe mimośrodowe, znamienne tym, że pomiędzy elementami płytowymi (2) umieszczony jest łącznik meblowy (1) zawierający dwie powierzchnie przylegania (4) umieszczone względem siebie pod kątem (α), w których utworzone są otwory łącznikowe pierwsze (5) do umieszczania w nich kołków walcowych (6) oraz otwory łącznikowe drugie (51) do umieszczania w nich trzpieni kształtowych (7) mających z jednej strony gwint do wkręcania w otwory łącznikowe drugie (5), a z drugiej grzybkowy łepek (8).

2. Złącze meblowe, według zastrz. 1 znamienne tym, że szerokość powierzchni przylegania (4) łącznika meblowego (1) jest większa od szerokości powierzchni stykowej elementu płytowego (2).

3. Złącze meblowe, według zastrz. 1 znamienne tym, że powierzchnie przylegania (4) łącznika meblowego (1) umieszczone są względem siebie pod kątem ostrym.

4. Złącze meblowe, według zastrz. 3 znamienne tym, że powierzchnie przylegania (4) łącznika meblowego (1) umieszczone są względem siebie pod kątem 60°.

5. Złącze meblowe, według zastrz. 1 znamienne tym, że łącznik meblowy (1) wykonany jest z drewna.

6. Złącze meblowe, według zastrz. 1 znamienne tym, że łącznik meblowy (1) wykonany jest z materiału drewnopodobnego.

7. Złącze meblowe, według zastrz. 1 znamienne tym, że łącznik meblowy (1) wykonany jest z tworzywa sztucznego.

8. Sposób łączenia dwóch elementów płytowych pod kątem, w których wykonuje się otwory nieprzelotowe pierwsze i otwory nieprzelotowe drugie prostopadle do powierzchni stykowej elementu płytowego, przy czym w otworach nieprzelotowych pierwszych umieszcza się kołki walcowe, a w otworach nieprzelotowych drugich umieszcza się trzpienie kształtowe, znamienny tym, że pomiędzy elementami płytowymi (2) umieszcza się łącznik meblowy (1), mający dwie powierzchnie przylegania (4) usytuowane względem siebie pod kątem (α) i w powierzchniach przylegania (4) tworzy się otwory łącznikowe pierwsze (5) i otwory łącznikowe drugie (51), przy czym w otworach łącznikowych pierwszych (5) umieszcza się kołki walcowe (6), a w otworach łącznikowych drugich (51) umieszcza się trzpienie kształtowe (7), mające z jednej strony gwint do wkręcania w otwory łącznikowe drugie (51), a z drugiej grzybkowy łepek (8), a w powierzchni prostopadłej do powierzchni stykowej elementów płytowych (2) wykonuje się w elementach płytowych (2) otwory mocowania (9), łączące się z otworami nieprzelotowymi drugimi (31), w których umieszcza się łączniki zaciskowe mimośrodowe (10).

9. Sposób według zastrz. 7 znamienny tym, że powierzchnie przylegania (4) łącznika meblowego (1) umieszcza są względem siebie pod kątem ostrym.

10. Sposób według zastrz. 7 znamienny tym, że powierzchnie przylegania (4) łącznika meblowego (1) umieszcza są względem siebie pod kątem 60°.