PL242540B1 - Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie - Google Patents

Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie Download PDF

Info

Publication number
PL242540B1
PL242540B1 PL429932A PL42993219A PL242540B1 PL 242540 B1 PL242540 B1 PL 242540B1 PL 429932 A PL429932 A PL 429932A PL 42993219 A PL42993219 A PL 42993219A PL 242540 B1 PL242540 B1 PL 242540B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
copolymer
alcohol
polyethylene glycol
succinic acid
molecular weight
Prior art date
Application number
PL429932A
Other languages
English (en)
Other versions
PL429932A1 (pl
Inventor
Alina Jakób
Marta Kawa
Magda Bilut
Paulina SZCZEPANIAK
Paulina Szczepaniak
Marcin Bartman
Original Assignee
Pcc Exol Spolka Akcyjna
Pcc Mcaa Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Pcc Exol Spolka Akcyjna, Pcc Mcaa Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia filed Critical Pcc Exol Spolka Akcyjna
Priority to PL429932A priority Critical patent/PL242540B1/pl
Publication of PL429932A1 publication Critical patent/PL429932A1/pl
Publication of PL242540B1 publication Critical patent/PL242540B1/pl

Links

Landscapes

  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Polyesters Or Polycarbonates (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest surfaktant polimerowy będący polieteroestrem o masie cząsteczkowej od 1000 do 3000 Da, stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego oraz glikolu polietylenowego 400 i będący związkiem o wzorze ogólnym I gdzie: R1 oznacza resztę alkoholu monohydroksylowego wybranego spośród alkoholu: 2 -etyloheksylowego lub kaprylowego, kaprynowego, laurylowego, mirystylowego, cetylowego, palmitooleinowego, stearylowego lub izostearylowego, elaidynowego, oleinowego, linolowego, elaidolinolowego, linolenowego, rycynolowego, arachidylowego, behenylowego lub erucylowego oraz Polikolu PEG 400. n - jest liczbą naturalną z zakresu 2-4, p - jest liczbą naturalną z zakresu 5-7. Zgłoszenie obejmuje także zastosowanie przedmiotowego związku jako plastyfikatora, zwłaszcza do wytwarzania tworzyw sztucznych lub lakierów.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są nowe, biodegradowalne surfaktanty polimerowe stanowiące kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego oraz glikolu polietylenowego 400. Związki według wynalazku nadają się do stosowania jako plastyfikatory do tworzyw sztucznych, zwłaszcza biodegradowalnych tworzyw sztucznych.
Zgłoszenie WO90/01521 opisuje biodegradowalne tworzywa sztuczne uzyskiwane na bazie polilaktydu (tj. poli(kwas mlekowy), w skrócie PLA) plastyfikowane pozostałościami kwasu mlekowego lub laktydu, a także tworzywa sztuczne uzyskiwane z mieszaniny PLA i polimerów poliolefinowych takich jak PVC, PE, PVA itp.
Aktualnie, dostępne plastyfikatory monomeryczne i polimeryczne, które są stosowane jako dodatki plastyfikujące do tworzyw sztucznych, a w szczególności do PLA i PVC to głównie monomeryczne estry kwasu cytrynowego takie jak: cytrynian tributylu, acetylocytrynian tributylu, acetylocytrynian trietylu, a także trioctan gliceryny, tereftalan dioktylu, adypinia n dioktylu czy bursztynian dioktylu, przy czym coraz większe znaczenie odgrywają również plastyfikatory polimeryczne występujące jako poliestry na bazie kwasu adypinowego o masie cząsteczkowej od 800 do 6000 Da oraz poliestry na bazie kwasu sebacynowego (patrz US6235825, JP2002146170, US5726220,
WO2008075775). Ze względu na brak szkodliwych właściwości dla organizmu ludzkiego, produkty te nazywane są zielonymi plastyfikatorami. Zastosowanie zielonych plastyfikatorów jest szerokie, ponieważ znajdują one zastosowanie m.in. w produktach takich jak: zabawki, sprzęt i urządzenia medyczne w tym rurki, opakowania na krew, kroplówki, stenty wykonane z PLA, folie i biodegradowalne opakowania, zwłaszcza dedykowane do żywności oraz sztućce, talerze, miski lub kubki. Ponadto plastyfikatory oparte na estrach kwasów cytrynowego, bursztynowego, tereftalowego, sebacynowego czy adypinowego znajdują zastosowanie w produktach takich jak: kable, dodatki do tapet, membran dachowych, elementy konstrukcyjne w samochodach (wewnętrzne i zewnętrzne), czy uszczelki w chłodziarkach.
Kluczowe parametry charakteryzujące efektywność plastyfikatora w plastyfikacji tworzywa to: wysoka odporność na ekstrakcję rozpuszczalnikową, w tym rozpuszczalniki organiczne i wodę, niska migracja i lotność plastyfikatora z tworzywa oraz w czasie przechowywania wykonanego z niego wyrobu finalnego.
Wadą dostępnych plastyfikatorów monomerycznych jest ich nadmierna migracja z tworzywa, a w szczególności z PLA, postępująca w czasie użytkowania tworzywa oraz w podwyższonych temperaturach. Migracja plastyfikatora jest m.in. konsekwencją jego niskiej masy cząsteczkowej, struktury molekularnej, która przyczynia się do niewystarczającej kompatybilności z tworzywem jak również z pozostałymi składnikami formulacji. Migracja plastyfikatora prowadzi do takich niepożądanych efektów jak dezintegracja struktury finalnego produktu, odbarwienie, utrata właściwości fizycznych np. zwiększona kruchość, brak odporności na rozciąganie.
Celem wynalazku jest dostarczenie nowych związków - surfaktantów polimerowych - nadających się do stosowania jako plastyfikatory, zwłaszcza do biodegradowalnych tworzyw sztucznych takich jak polimery zawierające PLA. Pożądane jest, aby nowe plastyfikatory cechowały się także biodegradowalnością oraz obniżoną migracją z tworzywa. Jednocześnie pożądane jest, aby były to związki powierzchniowo czynne, obniżające napięcie powierzchniowe na granicy faz woda-powietrze oraz posiadające łatwość tworzenia miceli (niskie stężenie cmc).
Szczególnym celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie możliwości uzyskania kompozycji poli(kwasu mlekowego) o znacznie poprawionym wydłużeniu przy zerwaniu i udarności przy zachowaniu przejrzystości i zapewnieniu dobrych właściwości uwalniania formy po przetworzeniu.
W szczególnej realizacji wynalazku pożądana jest możliwość wykorzystania nowych plastyfikatorów do polimerowych produktów kosmetycznych takich jak lakiery do paznokci. Przedmiotem wynalazku jest surfaktant polimerowy będący polieteroestrem o masie cząsteczkowej od 1000 do 3000 g/mol, stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego oraz glikolu polietylenowego 400 i będący związkiem o wzorze:
PL 242540 Β1
gdzie:
Ri oznacza resztę alkoholu monohydroksylowego wybranego spośród alkoholu: 2 - etyloheksylowego lub kaprylowego, kaprynowego, laurylowego, mirystylowego, cetylowego, palmitooleinowego, stearylowego lub izostearylowego, elaidynowego, oleinowego, linolowego, elaidolinolowego, linolenowego, rycynolowego, arachidylowego, behenylowego lub erucylowego, n - jest liczbą naturalną z zakresu 2-4, p - jest liczbą naturalną z zakresu 5-7.
Korzystnie, surfaktant polimerowy według wynalazku jest związkiem wybranym spośród:
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu laurylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1632 g/mol,
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu 2-etyloheksylowego lub kaprylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1576 g/mol,
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu kaprynowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1604 g/mol,
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu mirystylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1660 g/mol,
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu cetylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1688 g/mol,
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu stearylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1716 g/mol,
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu arachidylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1744 g/mol lub
- kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu behenylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1772 g/mol.
Kolejnym przedmiotem wynalazku jest zastosowanie surfaktantu polimerowego według wynalazku zdefiniowanego powyżej jako plastyfikatora, zwłaszcza do wytwarzania tworzyw sztucznych lub lakierów.
Korzystnie, wytwarzanym lakierem jest lakier do paznokci.
Korzystnie, wytwarzanym tworzywem sztucznym jest tworzywo zawierające poli(kwas mlekowy) lub polichlorek winylu).
Prezentowane surfaktanty polimerowe o właściwościach plastyfikujących wyróżniają się możliwością zaprojektowania ich struktury poprzez zwiększenie lub zmniejszenie jednostek hydrofilowych lub hydrofobowych w łańcuchu cząsteczki wyrażone poprzez współczynnik HLB. Projektowanie struktury surfaktantu polimerowego o właściwościach plastyfikujących możliwe jest dzięki zastosowaniu nowatorskiej metody wytwarzania, której efektem jest ścisła kontrola budowy łańcucha i dostosowanie struktury molekularnej plastyfikatora do struktury docelowego tworzywa, a przede wszystkich PLA.
Prezentowane surfaktanty polimerowe o właściwościach plastyfikujących wykazują właściwości powierzchniowo czynne, ponieważ obniżają napięcie powierzchniowe na granicy faz woda-powietrze w zakresie 30-33 mN/m w roztworze 0,1% w temperaturze pomiaru 25°C, a także w tych warunkach posiadają cmc, tj. krytyczne stężenie micelizacji poniżej 1 g/l. Produkty te można scharakteryzować poprzez HLB. Wartość współczynnika HLB związków według wynalazku wynosi od 15 do 19. Dzięki temu nadają się one do stosowania jako emulgatory, solubilizatory, dyspergatory, dodatki poprawiające zwilżalność lub dodatki plastyfikujące.
W dalszej części opisu omówione zostały szczególne realizacje związków według wynalazku. Ich właściwości fizykochemiczne zostały podsumowane w poniższej tabeli.
PL 242540 Β1
Tabela 1. Właściwości fizykochemiczne związków według wynalazku
Postać w25°C Postać w 40°C Zawartość wody HLB (Z NMR)* Barwa (Hazen) Zapach Gęstość w40°C (g/ml) Lepkość w 40°C (cP) Rozpuszczalność w wodzie
Białe ciało stałe Bezbarwna ciecz <0,2 % 14,3 <40,0 bezwonny 1,000- 1,055 120,0 190,0 tworzy emulsję
*Wielkość HLB wyznaczono eksperymentalnie przy pomocy badan 1H NMR.
Ogólny schemat syntezy związków według wynalazku został przedstawiony poniżej:
o O
Związki według wynalazku można uzyskać poprzez zastosowanie katalizowanego procesu estryfikacji i/lub transestryfikacji z wykorzystaniem kwasów organicznych oraz alkoholi organicznych monoi polihydroksylowych. Istotą procesu jest zastosowanie dwufunkcyjnego układu katalitycznego złożonego z: katalizatora heterofazowego typu żywicy jonowymiennej oraz homofazowego w postaci organicznych związków cyny i/lub tytanu. Dzięki zastosowaniu dwufunkcyjnego układu reakcyjnego uzyskuje się wysoki stopień konwersji surowców wynoszący >95%. Otrzymane w taki sposób produkty mają charakter polieteroestrów i charakteryzują się ściśle określoną masą cząsteczkową oraz właściwościami powierzchniowo czynnymi odzwierciedlonymi przez współczynnik HLB. Dodatkowo, zastosowanie mieszaniny adsorbentów w trakcie syntezy pozwala usunąć z mieszaniny reakcyjnej resztki katalizatora oraz uzyskać produkty o niskiej barwie końcowej. Dzięki takiemu procesowi syntezy otrzymane surfaktanty polimerowe nadają się do stosowania jako emulgatory O/W w formulacjach kosmetycznych, solubilizatory oraz dodatki plastyfikujące tworzywa sztuczne.
Dla lepszego wyjaśnienia istoty wynalazku poniżej przedstawiono opisy jego przykładowych realizacji.
Przykład. 1. Polieteroester zbudowany z kwasu bursztynowego, alkoholu laurylowego oraz glikolu polietylenowego 400 ° P
Ri - alkohol laurylowy C12, n= 3, p = 7
Średni ciężar cząsteczkowy [g/mol] = 1632
Opis syntezy
W reaktorze przepływowym umieszcza się 0,3 dm3 złoża katalizatora heterofazowego w postaci silnej kwaśnej żywicy jonowymiennej (Amberlyst A46). Do reaktora mieszalnikowego wprowadza się 86,4 g alkoholu laurylowego wraz z 400,0 g glikolu polietylenowego 400, uruchamia się mieszadło mechaniczne oraz ogrzewanie płaszczowe reaktora mieszalnikowego. Następnie uruchamia się pompę próżniową, która wytwarza podciśnienie 600 mmHg, uruchamia się przepływ wody o temperaturze 25°C przez skraplacz oraz uruchamia się barbotaż roztworu reakcyjnego azotem w ilości 5 Ndms/h. W momencie osiągnięcia w reaktorze mieszalnikowym temperatury 60°C rozpoczyna się dozowanie 59,0 g kwasu bursztynowego. W trakcie dozowania pozostałych składników mieszaniny reakcyjnej załącza się grzanie elektryczne kolumny destylacyjnej oraz ogrzewanie płaszczowe reaktora przepływowego. Po zadozowaniu całości kwasu bursztynowego i jego całkowitego rozpuszczenia się oraz osiągnięciu temperatury 120°C przez roztwór reakcyjny rozpoczyna się proces destylacji pod ciśnieniem 600 mmHg. Opary wody i alkoholu opuszczają reaktor do kolumny destylacyjnej. Pary wody i alkoholu skrapla się w skraplaczu i separatorze po czym kieruje sieje do rozdzielacza. Odwodniony alkohol przelewem z rozdzielacza kieruje się do kolumny
PL 242540 Β1 destylacyjnej a wodę magazynuje się w odpowiednim zbiorniku operacyjnym. Po ustabilizowaniu się procesu destylacji uruchamia się pompę cyrkulacyjną, która zapewnia stały przepływ mieszaniny reakcyjnej przez złoże katalizatora heterofazowego w ilości 2,0 dm3/h i kontynuuje się proces estryfikacji i transestryfikacji usuwając ze strefy reakcji powstającą w syntezie wodę i alkohol. W reaktorze utrzymuje się temperaturę 120°C, obroty mieszadła w zakresie 17,0 rad/s, ciśnienie na stałym poziomie 600 mmHg, azot 5 Ndm3/h. Skroploną wodę gromadzi się w odpowiednich zbiornikach. Po osiągnięciu wymaganego stężenia wody (0,03% m/m) i oznaczeniu liczby kwasowej (40,0 mg KOH/g), rozpoczyna się dozowanie katalizatora homofazowego do układu syntezy, który jest roztworem 1,5% katalizatora tytanowego w alkoholu laurowym. Po zadozowaniu katalizatora homofazowego temperaturę mieszaniny reakcyjnej podwyższa się do 180°C i obniża się ciśnienie do 350 mm Hg. Po ustabilizowaniu się temperatury mieszaniny reakcyjnej do układu reakcyjnego dozuje się 59,0 g kwasu bursztynowego, a następnie po zakończeniu dozowania kwasu dozuje się 50,0 g alkoholu laurylowego i 10 g glikolu polietylenowego 400.
Proces estryfikacji kończy się w momencie, gdy roztwór reakcyjny osiągnie liczbę kwasową 0,2 mg KOH/g i zawartość wody 0,01% m/m. W temperaturze 105°C do reaktora mieszalnikowego dozuje się 30,0 g wody demineralizowanej w celu zakończenia procesu syntezy nisko i/lub średniocząsteczkowych polimerowych związków powierzchniowo czynnych. Kiedy mieszanina poreakcyjna wychłodzi się do temperatury 85°C, dozuje się 3,0 g mieszaniny adsorbentów składającej się z: 0,5 g węgla aktywnego, 2,0 g ziemi okrzemkowej, 0,5 g zasadowej żywicy jonowymiennej Amberlyst A26OH. Proces kontaktowania prowadzi się przez 4 godziny w temperaturze 85°C pod barbotażem azotu w ilości 3 dm3/h, utrzymując równomiernie zawieszoną zawiesinę w przestrzeni roboczej reaktora. Po procesie rafinacji polimerowych związków powierzchniowo czynnych, produkt filtruje się w temperaturze 90°C pod ciśnieniem azotu 1 MPa.
Tabela 2. Parametry fizykochemiczne charakteryzujące otrzymany produkt
Średni ciężar cząsteczkowy (Mw), g/mol Indeks HLB Barwa w skali Pt-Co, [Hazen] Zawartość wody, [% w/w] Liczba kwasowa, [mg KOH/g ] Liczba hydroksylowa [mg KOH/g] Lepkość [mPas s] Gęstość, [g/ml]
1632 14,3 <40 <0,2 <0,5 48-65 120,0- 190,0 1,000 - 1,055
Metody analityczne
1. Pomiar współczynnika HLB
Próbkę polieteroestru w ilości 5-7 mg przeniesiono do próbnika NMR i rozpuszczono w 660 pL deuterowanego, odkwaszonego chloroformu (CDCh). Wykonano pomiar 1H NMR w temperaturze pokojowej, pod ciśnieniem atmosferycznym na aparacie Spektrometr Bruker Avance III 600 MHz. Następnie na podstawie zebranych widm protonowych wyznaczono współczynniki hydrofilowo-hydrofobowe dla każdego z produktów.
2. Pomiar napięcia powierzchniowego i wyznaczenie cmc (krytycznego stężenia micelizacji)
Do zlewki pojemności 100 ml dodano próbkę polieteroestru w ilości 0,1 g i uzupełniono wodą demineralizowaną do 100 g. Tak przygotowany roztwór termostatowano przez okres 1 godziny w temperaturze 25°C. Do naczynka tensjometru K100C firmy Kruss wprowadzono 50 ml uzyskanego roztworu. Zmierzono napięcie powierzchniowe metodą płytki platynowej w temperaturze 25°C.
W celu wykonania pomiaru cmc, przygotowano kolbę miarową pojemności 200 ml i umieszczono w niej 0,4 g badanej próbki. Do kreski wprowadzono wodę demineralizowaną. Do naczynka pomiarowego tensjometru wprowadzono 50 ml badanego roztworu o stężeniu 2 g/l i rozpoczęto pomiar napięcia powierzchniowego. W kolejnym etapie dozowano wodą demineralizowaną w celu uzyskania zależności napięcia powierzchniowego od stężenia badanego produktu. Wyznaczono cmc jako punkt przecięcia krzywych z uzyskanych zależności.
3. Barwa w skali Pt-Co (w skali Hazena) ml ciekłej próby wlano do szklanej kuwety o średnicy 24 mm. Barwę badano w trzech powtórzeniach, w trybie transmitancji Regular Transmission. Pomiędzy każdym powtórzeniem obracano kuwetę o 45°. Pomiar barwy wykonano na Spektrofotometrze VISTA firmy Hunter Lab, źródło światła LED, długość optyczna 100 mm.
4. Przygotowanie próbki do pomiarów
Próbki polieteroestrów w temperaturze pokojowej mają postać ciała stałego. Przed pomiarem w celu ich stopienia próbki ogrzewano przez 1 godzinę w temperaturze 40°C.
5. Pomiar gęstości ml ciekłej próby za pomocą strzykawki dozowano do celi pomiarowej. Gęstość badano przy użyciu gęstościomierza DA 640 firmy EKMA w temperaturze 40°C, w czasie 60 sekund.
6. Pomiar lepkości
Lepkość oznaczono za pomocą reometru RST-CPS typu Cone and Plate, Brookfield Engineering, połączonego z kriostatem PolyScience. Do pomiaru zastosowano wrzeciono typu: RCT-75-1. 2 ml ciekłej próby za pomocą strzykawki zadozowano na dolną płytkę pomiarową. Pomiar lepkości przeprowadzono w czasie 60 sekund dla 60 punktów pomiarowych, w temperaturze 40°C, przy prędkości obrotów wrzeciona od 10 do 15 rpm.
7. Pomiar zawartości wody
Zawartości wody w zakresie od 0,001% do 2% oznaczono metodą Karla Fischera na kulometrze 917 firmy Metrohm za pomocą anolitu A (o składzie: metanol, chloroform, imidazol, dwutlenek siarki). 1 g ciekłej próby za pomocą strzykawki z igłą dozowano przez septę do celi pomiarowej. Pomiar wykonywano w dwóch powtórzeniach.
8. Oznaczanie liczby kwasowej
Oznaczanie liczby kwasowej wykonano za pomocą miareczkowania klasycznego. 1 g ciekłej próby umieszczono w kolbie stożkowej o poj. 100 ml, dodano 25 ml rozpuszczalnika (mieszanina: ksylen/etanol) oraz 3 krople wskaźnika (mieszanina: oranż metylowy i błękit bromotymolowy). Roztwór zmiareczkowano 0,1 M KOH w etanolu do zmiany zabarwienia.
9. Oznaczanie liczby hydroksylowej
Oznaczanie liczby hydroksylowej wykonano za pomocą miareczkowania klasycznego. 1 g ciekłej próby umieszczono w kolbie okrągłodennej z mieszadłem, następnie dodano 5 ml octanu etylu. Zamkniętą kolbkę umieszczono w łaźni wodnej o temp. 50°C i mieszano do całkowitego rozpuszczenia się próby. Następnie do roztworu dodano 5 ml czynnika acetylującego i kontynuowano mieszanie przez 15 minut. Po tym czasie dodano 2 ml wody demineralizowanej (cały czas mieszając), a następnie 10 ml mieszaniny pirydyna/woda (3:1). Roztwór wyjęto z łaźni, mieszano dodatkowo przez 5 minut. Dodatkowo dodano 10 ml mieszaniny ksylen/etanol m/m (1:1) i wskaźnik (mieszanina: oranż metylowy i błękit bromotymolowy) i miareczkowano 0,5 M KOH w etanolu do zmiany zabarwienia.
Przykład 2. Polieteroester zbudowany z kwasu bursztynowego, alkoholu 2-etyloheksanolowego lub kaprylowego, oraz glikolu polietylenowego 400.
Syntezę polieteroestru na bazie kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego - 2-etyloheksanolu oraz glikolu polietylenowego 400 prowadzi się tak jak w przykładzie 1 z tą różnica, że w pierwszym etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 65,0 g 2-etyloheksanolu lub alkoholu kaprylowego, a w drugim etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 39,0 g 2-etyloheksanolu lub alkoholu kaprylowego.
Przykład 3. Polieteroester zbudowany z kwasu bursztynowego, alkoholu kaprynowego, oraz glikolu polietylenowego 400.
Syntezę polieteroestru na bazie kwasu bursztynowego oraz glikolu polietylenowego 400 prowadzi się tak jak w przykładzie 1 z tą różnica, że w pierwszym etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 79,2 g alkoholu kaprynowego a w drugim etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 47,5 g alkoholu kaprynowego.
Przykład 4. Polieteroester zbudowany z kwasu bursztynowego, alkoholu mirystylowego oraz glikolu polietylenowego 400.
Syntezę polieteroestru na bazie kwasu bursztynowego oraz glikolu polietylenowego 400 prowadzi się tak jak w przykładzie 1 z tą różnica, że w pierwszym etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 107,2 g alkoholu mirystylowego, a w drugim etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 64,3 g alkoholu mirystylowego.
PL 242540 Β1
Przykład 5. Polieteroester zbudowany z kwasu bursztynowego, alkoholu cetylowego lub palmitooleinowego, oraz glikolu polietylenowego 400.
Syntezę polieteroestru na bazie kwasu bursztynowego oraz glikolu polietylenowego 400 prowadzi się tak jak w przykładzie 1 z tą różnica, że w pierwszym etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 121,2 g alkoholu cetylowego lub palmitooleinowego, a w drugim etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 72,7 g alkoholu cetylowego lub palmitooleinowego.
Przykład 6. Polieteroester zbudowany z kwasu bursztynowego, alkoholu stearylowego lub alkoholu izostearylowego lub elaidynowego lub oleinowego lub linolowego lub elaidolinolowego lub linolenowego lub rycynolowego oraz glikolu polietylenowego 400.
Syntezę polieteroestru na bazie kwasu bursztynowego oraz glikolu polietylenowego 400 prowadzi się tak jak w przykładzie 1 z tą różnica, że w pierwszym etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 135,2 g alkoholu stearylowego lub alkoholu izostearylowego lub elaidynowego lub oleinowego lub linolowego lub elaidolinolowego, linolenowego, rycynolowego oraz glikolu polietylenowego 400, a w drugim etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 81,2 g alkoholu stearylowego lub izostearylowego lub elaidynowego lub oleinowego lub linolowego lub elaidolinolowego lub linolenowego lub rycynolowego oraz glikolu polietylenowego 400.
Przykład 7
Syntezę polieteroestru na bazie kwasu bursztynowego oraz glikolu polietylenowego 400 prowadzi się tak jak w przykładzie 1 z tą różnica, że w pierwszym etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 149,2 g alkoholu arachidylowego, a w drugim etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 89,6 g alkoholu arachidylowego.
Przykład 8
Syntezę polieteroestru na bazie kwasu bursztynowego oraz glikolu polietylenowego 400 prowadzi się tak jak w przykładzie 1 z tą różnica, że w pierwszym etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 163,3 g alkoholu behenylowego a w drugim etapie zamiast alkoholu laurylowego stosuje się 98,0 g alkoholu behenylowego lub erucylowego.
Tabela 3. Ciężary cząsteczkowe i współczynniki HLB dla surfaktantów polimerowych z przykładów 1-8.
Polieteroester Średni ciężar cząsteczkowy (Mw), g/mol HLB
Przykład 1* 1632 14,3
Przykład 2 1576 16,9
Przykład 3 1604 16,5
Przykład 4 1660 15,7
Przykład 5 1688 15,3
Przykład 6** 1716 15,0
Przykład 7 1744 14,7
Przykład 8*** 1772 14,3
Średni ciężar cząsteczkowy dla związku zawierającego alkohol 2-etyloheksylowy oraz jego izomer **Średni ciężar cząsteczkowy dla związku zawierającego alkohol stearylowy oraz jego izomery ***Sredni ciężar cząsteczkowy dla związku zawierającego alkohol behenylowy oraz jego izomer
Przykład 9. Zastosowanie związków według wynalazku jako plastyfikatorów zawartych w formulacji lakierów do paznokci.
Związek otrzymany w dowolnym przykładzie 1-8 wykorzystano do wytworzenia przykładowej kompozycji lakieru do paznokci.
Składniki:
- nitroceluloza
-octan etylu: rozpuszczalnik
- octan butylu: rozpuszczalnik
- izopropanol: rozpuszczalnik, środek tłumiący (damping agent)
- pigment: Red No. 6 D&C Lake, Liquid
- absorber UV: benzophenone-1
- dowolny związek z przykładu 1-8 - nowy, polimerowy plastyfikator zastępujący powszechnie stosowany np. cytrynian acetyltributylu (ATBC)
Kompozycję lakieru otrzymywano zgodnie z następującą procedurą:
1. Przygotowuje się mieszaninę rozpuszczalników składającą się z octanu etylu, octanu butylu, alkoholu izopropylowego - Mieszanina A.
2. W osobnym naczyniu rozpuszcza się dowolny związek z przykładu 1-8 w niewielkiej ilości rozpuszczalników (octan etylu i octan butylu 1:1 wag.), aż do uzyskania homogeniczności - Mieszanina B.
W osobnym naczyniu rozpuszcza się Absorber UV w Mieszaninie A. Całość miesza się przez 30 minut - Mieszanina C.
Wykonanie:
W pierwszym etapie procesu wprowadza się mieszaninę rozcieńczalników (Mieszanina A). Uruchamia się mieszanie (150-200 rpm) i następnie dodaje się nitrocelulozę, która zostaje całkowicie zanurzona w rozpuszczalniku. Dodaje się kolejno Mieszaninę B oraz Mieszaninę C i kontynuuje mieszanie. W końcowym etapie dodaje się pigment.
Mieszanie (warunki: jest kontynuowane przez kilka godzin lub do czasu, aż wszystkie składniki będą kompletnie rozpuszczone. Proces przygotowania nitrocelulozy jest zakończony, kiedy roztwór jest klarowny, tzn. całkowicie przezroczysty. Roztwór nie może być mleczny i wykazywać obecności cząstek nierozpuszczalnych. Czysty lakier jest potem pompowany przez prasę filtrującą lub przepuszczany przez wirówkę, celem usunięcia wszystkich obcych materiałów lub nierozpuszczalnych drobin. Proces ten poprawia połysk i klarowność roztworu. Przygotowanie lakierów bezbarwnych składa się z etapu rozpuszczania nitrocelulozy, dodatku plastyfikatora, a etap dodawania pigmentu jest pomijany.
Analogiczne badania wykonano również dla innych przykładów związku według wynalazku. Badano właściwości uzyskiwanej powłoki lakieru. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że właściwości powłoki uzyskanej z lakieru zawierającego związek według wynalazku są wyjątkowo korzystne. W szczególności poprawie uległy właściwości aplikacyjne, w tym: twardość powłoki (mierzona na podstawie tłumienia wahadła ustawionego na pomalowanej płytce do badań o dwóch grubościach lakieru, tj. 100 i 200 μm), adhezja lakieru do badanej powierzchni (przez pomiar przyczepności powłoki lakieru) oraz odporność na zarysowania (w wyniku pomiaru przy użyciu sklerometru) w odniesieniu do lakierów przygotowanych na powszechnie stosowanym plastyfikatorze, tj. cytrynian acetyltributylu (ATBC).
Przykład 10. Zastosowanie związków według wynalazku jako plastyfikatorów do wytwarzania tworzyw sztucznych.
Tworzywo PLA
Składniki:
- PLA - Polilaktyd (poli(kwas mlekowy), (z ang. polylactic acid, polylactide)
- dowolny związek z przykładu 1-8 tj. nowy, polimerowy plastyfikator
- skrobia lub TPS (skrobia termoplastyczna przygotowana na przykład ze skrobi natywnej i glicerolu jako plastyfikatora skrobi lub innego plastyfikatora skrobi)
Poniżej przedstawiono możliwość wykonania folii z tworzywa PLA.
Wykonanie:
W pierwszym etapie procesu miesza się PLA (30%-75% (w/w)) oraz plastyfikator (3%-15% (w/w)) lub PLA (30%-75% (w/w)), plastyfikator (3%-15% (w/w)) oraz skrobię (25%-50% (w/w)) lub PLA (30%-75% (w/w)), plastyfikator (3%-15% (w/w)) oraz skrobię termoplastyczną (25%-50% (w/w)) w wytłaczarce dwuślimakowej o profilach temperatur 100-200°C i wytłacza. Uzyskane cylindryczne profile schładza się w łaźni wodnej w temperaturze 20-25°C i granuluje. W drugim etapie otrzymany granulat ponownie miesza się ze skrobią lub TPS i wytłacza w wytłaczarce dwuślimakowej o profilach temperatur 100-160°C. W kolejnym etapie profile cylindryczne granuluje się i wytłacza w wytłaczarce jednoślimakowej w celu wytworzenia folii metodą wytłaczania z rozdmuchem o profilach temperatur: 100-150°C. Otrzymaną folię sprawdza się pod kątem właściwości mechanicznych w tym oznacza się maksymalną siłę rozerwania w dwóch osiach oraz procentowe wydłużenie przy zerwaniu.
PL 242540 Β1
W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że właściwości tworzywa PLA uzyskanego z formulacji zawierającej jako plastyfikator związek według wynalazku są wyjątkowo korzystne. W szczególności znacząco zmniejszyła się temperatura zeszklenia PLA co wpłynęło na poprawę elastyczności tworzywa. Kompatybilność plastyfikatora z polimerem pozwoliła na uzyskanie korzystnych właściwości mechanicznych tworzywa przejawiające się jako zwiększenie wydłużenia przy zerwaniu, a także zwiększoną siłę rozerwania w dwóch osiach.
Tworzywo PVC
Składniki:
- PVC (czyli polichlorek winylu))
- dowolny związek z przykładu 1-8, tj. nowy, polimerowy plastyfikator
- stabilizator: sole metali nieorganicznych lub mydła lub kompleksy metali lub związki cynoorganiczne lub związki epoksydowe lub organiczne fosforany lub inne, np. stabilizator Cd/Ba, stearynian wapnia.
Poniżej przedstawiono wykonanie tworzywa PVC metodą dry-blendu, tj. Wykonanie 1 Wykonanie 1
W pierwszym etapie procesu, w temperaturze 70-80°C do komory miksera Fieldera wprowadza się PVC (60%-70% (w/w)) i ogrzewa przez około 4-8 minut. Następnie temperaturę ustawia się na 120-130°C i dodaje plastyfikator (30%-40% (w/w)) oraz stabilizator ((2%-5% (w/w)). Całość miesza się z prędkością 1000-1200 rpm do uzyskania temperatury 120°C przez około 10-15 minut. Po tym czasie mieszaninę rozładowuje się i schładza w komorze chłodzącej.
Następnie do komory miksera zaopatrzonego w ostrza typu rolkowego, przymocowanego do reometru Brabendera, wprowadza się mieszaninę dry-blendu w temperaturze 80-100°C. W dalszym etapie zwiększa się temperaturę do 200-220°C i miesza z prędkością 30-50 rpm. Po uzyskaniu żądanej temperatury, mieszaninę rozładowuje się i schładza w temperaturze 20-25°C. Mieszaninę dry-blendu wytłacza się pod ciśnieniem 35-40 MPa w temperaturze 110-200°C przez 5-7 minut za pomocą formy o wymiarach 150 mm x150 mm x 2,3 mm lub 232 mm x 155 x 2,2 mm, a następnie chłodzi.
Poniżej przedstawiono wykonanie tworzywa PVC przez przygotowanie pasty PVC, tj.
Wykonanie 2
W moździerzu umieszcza się PVC oraz plastyfikator w stosunku masowym (10-12) : (12-15), następnie uciera się do uzyskania homogenicznej masy przez około 8 godzin. W kolejnym etapie całość odpowietrza się w suszarce próżniowej pod ciśnieniem 6-8 hPa oraz temperaturze 20-30°C przez koło 48 godzin.
Badano właściwości uzyskanego tworzywa PVC z dodatkiem plastyfikatora stanowiącego niniejszy wynalazek. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono, że uzyskane parametry są wyjątkowo korzystne. W szczególności zmniejszenie migracji globalnej do wodnych płynów modelowych (w tym roztworu kwasu octowego, roztworu alkoholu etylowego) oraz do izooktanu (test substytucyjny) przez całkowite zanurzenie wg norm serii PN-EN 1186) z uwagi na większą molekułę związku według wynalazku w stosunku do powszechnie stosowanych polimerów, np. z grupy ftalanów. Uzyskane tworzywo PVC z dodatkiem plastyfikatora z przykładu 1-8, wykazuje również porównywalne właściwości do obecnie stosowanych plastyfikatorów, tj. np. z grupy ftalanów. Porównywanymi parametrami były: wytrzymałość na rozciąganie, granica plastyczności, wydłużenie względne przy zerwaniu, wytrzymałość na rozdzieranie, twardość wg Shore'a A lub D, rezystywność, badanie DMA w trybie ścinania, wyznaczenie temperatury zeszklenia.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Surfaktant polimerowy będący polieteroestrem o masie cząsteczkowej od 1000 do 3000 g/mol, stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego oraz glikolu polietylenowego 400 i będący związkiem o wzorze:
    gdzie:
    Ri oznacza resztę alkoholu monohydroksylowego wybranego spośród alkoholu: 2-etyloheksylowego lub kaprylowego, kaprynowego, laurylowego, mirystylowego, cetylowego, palmitooleinowego, stearylowego lub izostearylowego, elaidynowego, oleinowego, linolowego, elaidolinolowego, linolenowego, rycynolowego, arachidylowego, behenylowego lub erucylowego, n - jest liczbą naturalną z zakresu 2-4, p - jest liczbą naturalną z zakresu 5-7.
  2. 2. Surfaktant polimerowy według zastrz. 1, znamienny tym, że jest związkiem wybranym spośród:
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu laurylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1632 g/mol,
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu 2-etyloheksylowego lub kaprylowego oraz gli- kolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1576 g/mol,
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu kaprynowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1604 g/mol,
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu mirystylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1660 g/mol,
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu cetylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1688 g/mol,
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu stearylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1716 g/mol,
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu arachidylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1744 g/mol lub
    - kopolimeru kwasu bursztynowego, alkoholu behenylowego oraz glikolu polietylenowego 400, przy czym średnia masa cząsteczkowa tego kopolimeru wynosi 1772 g/mol.
  3. 3. Zastosowanie surfaktantu polimerowego określonego w zastrz. 1-2 jako plastyfikatora, zwłaszcza do wytwarzania tworzyw sztucznych lub lakierów.
  4. 4. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że wytwarzanym lakierem jest lakier do paznokci.
  5. 5. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że wytwarzanym tworzywem sztucznym jest tworzywo zawierające poli(kwas mlekowy) lub poli(chlorek winylu).
PL429932A 2019-05-15 2019-05-15 Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie PL242540B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429932A PL242540B1 (pl) 2019-05-15 2019-05-15 Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429932A PL242540B1 (pl) 2019-05-15 2019-05-15 Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL429932A1 PL429932A1 (pl) 2020-11-16
PL242540B1 true PL242540B1 (pl) 2023-03-13

Family

ID=73197038

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL429932A PL242540B1 (pl) 2019-05-15 2019-05-15 Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL242540B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL429932A1 (pl) 2020-11-16

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP2593494B1 (en) Polyester resin composition and process for manufacturing the same
CN107011535B (zh) 偏苯三酸的三戊基酯
US20100010127A1 (en) Oleochemical Plasticizers with Thermal and Ultraviolet Radiation Stabilizing Activity for PVC Molding Resins and Process for Obtaining Thereof
Quispe et al. Glycerol-based additives of poly (3-hydroxybutyrate) films
DE2942659C2 (pl)
RU2633963C2 (ru) Композиция пластификатора для поливинилхлорида, пластизоль и пластификат на ее основе
US9228155B2 (en) Plasticizers made from oil extracted from microorganisms and polar polymeric compositions comprising the same
DE2261503B2 (de) Verfahren zur herstellung eines zweiten polyesters aus einem ersten polyester
TW201004918A (en) Citric ester mixtures and their use
BR112015010689A2 (pt) processo para produzir alquil ésteres de ácido graxo epoxidado, plastificante e composição polimérica
BR102012021942A2 (pt) Composição de polímero de casca solúvel, método, e, composição aquosa de revestimento
US20120125835A1 (en) Process for the preparation of ethylene/chlorotrifluoroethylene polymer membranes
PL243553B1 (pl) Surfaktant polimerowy będący kopolimerem kwasu cytrynowego, alkoholu monohydroksylowego oraz glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie
EP0691336A1 (fr) Nouveaux agents dispersants dérivés d&#39;anhydride et nouvelles compositions polymériques chargées ainsi que leurs applications
PL242540B1 (pl) Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i glikolu polietylenowego 400 oraz jego zastosowanie
PL242560B1 (pl) Surfaktant będący kopolimerem kwasu bursztynowego, alkoholu monohydroksylowego i polioksypropylenodiolu oraz jego zastosowanie
PL242661B1 (pl) Surfaktant polimerowy będący polieteroestrem oraz jego zastosowanie
EP0077561A1 (en) Process for isolating polymer
CN108602945A (zh) 聚乳酸与天然油的酯交换
PL243554B1 (pl) Surfaktanty stanowiące kopolimer kwasu cytrynowego, alkoholu monohydroksylowego oraz polioksypropylendiolu oraz ich zastosowanie
PL243552B1 (pl) Surfaktant polimerowy stanowiący kopolimer kwasu cytrynowego, alkoholu monohydroksylowego oraz polioksyalkilenotriolu na bazie gliceryny i jego zastosowanie
US3806477A (en) Pastes for use in hardening putties containing organic peroxides and process for preparing same
CN115477787A (zh) 包含1,2,4-环己烷三羧酸的三戊酯的增塑剂组合物
TW201500348A (zh) 建基於源自松油或亞麻子油之脂肪酸或脂肪酸混合物的異壬酯
US3595824A (en) Polyester plasticizer for polyvinyl chloride fabrics