PL243696B1 - Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych - Google Patents

Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych Download PDF

Info

Publication number
PL243696B1
PL243696B1 PL435416A PL43541620A PL243696B1 PL 243696 B1 PL243696 B1 PL 243696B1 PL 435416 A PL435416 A PL 435416A PL 43541620 A PL43541620 A PL 43541620A PL 243696 B1 PL243696 B1 PL 243696B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
general formula
salts
methyl
diethyl ether
phenyl
Prior art date
Application number
PL435416A
Other languages
English (en)
Other versions
PL435416A1 (pl
Inventor
Jakub ADAMEK
Jakub Adamek
Original Assignee
Politechnika Slaska Im Wincent
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Slaska Im Wincent filed Critical Politechnika Slaska Im Wincent
Priority to PL435416A priority Critical patent/PL243696B1/pl
Publication of PL435416A1 publication Critical patent/PL435416A1/pl
Publication of PL243696B1 publication Critical patent/PL243696B1/pl

Links

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza Me, Ph, t-Bu, BnO; R2 oznacza H, Me, Et, Ph, i-Pr, 2-tienyl; R3 oznacza H, Me lub R1 i R3 razem oznaczają (CH2)3; Ar oznacza Ph, 3-C6H4Cl, 4-C6H4OMe; X oznacza BF4, Br, który polega na tym, że aldehydy o wzorze ogólnym 2, w którym R2 oznacza H, Me, Et, Ph, i-Pr, 2-tienyl; amidy, karbaminiany, lub laktamy o wzorze ogólnym 3, w którym R1 oznacza Me, Ph, t-Bu, BnO; R3 oznacza H, Me lub R1 i R3 razem oznaczają (CH2)3 oraz sole triarylofosfoniowe o wzorze ogólnym 4, w którym Ar oznacza Ph, 3-C6H4Cl, 4-C6H4OMe; X oznacza BF4, Br miesza się w stosunku molowym 1:1:1, aldehyd o wzorze ogólnym 2: amid/karbaminian/laktam o wzorze ogólnym 3: sól triarylofosfoniowa o wzorze ogólnym 4 lub miesza z nadmiarem aldehydu 1,2:1:0,9 w rozpuszczalnikach organicznych takich jak CH3CN, CHCl3, CH2Cl2, THF lub bez użycia rozpuszczalnika, przy czym proces prowadzi się w temperaturze 25° - 135°C, korzystnie w temperaturze 50°C, w czasie 1 – 48h, po czym surową sól 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniową strąca się za pomocą Et2O lub heksanu, następnie korzystnie rekrystalizuje z CH3CN lub układów CHCl3/Et2O, CH3CN/Et2O, CH2Cl2/Et2O.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania soli 1-( N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych o wzorze ogólnym 1.
Sole fosfoniowe znajdują zastosowanie w chemii w roli rozpuszczalników (PlLs - fosfoniowe ciecze jonowe), katalizatorów przeniesienia międzyfazowego, a także jako prekursory ylidów fosforowych o szczególnym znaczeniu w syntezie substancji biologicznie aktywnych. Ponadto stosuje się je jako dodatki do smarów w celu zapobiegania rysowaniu powierzchni różnych materiałów oraz polimerów w celu polepszenia jakości, plastyczności i właściwości antybakteryjnych. Sole fosfoniowe pełnią również rolę opóźniaczy palenia, których zadaniem jest ograniczenie palności lub całkowite uniepalnienie materiałów, w tym polimerów [M. Selva, A, Perosa, M. Noe Organophosphorous Chemistry, pod red, J.C. Tebby, D. Loakes, D.W. Allen; the Royal Society of Chemistry, Cambridge, 2016, 132-169; F. R. Hartley The Chemistry of Organophosphorus Compounds, Vol. 3, Wiley, New York, 1994, 1-185; E. Bruchajzer, B. Frydrych, J. Szymańska Med. Pr. 2015, 66, 235-264].
Szczególnym rodzajem soli fosfoniowych są sole 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowe. Bezpośrednie sąsiedztwo grupy N-acyloaminowej i dodatnio naładowanej grupy fosfoniowej odpowiada za ich wysoką reaktywność w reakcji α-amidoalkilowania - jednej z najważniejszych reakcji syntezy organicznej pozwalającej na efektywne tworzenie nowych wiązań typu węgiel-węgiel lub węgiel-heteroatom [A. Październiok-Holewa, J. Adamek, R. Mazurkiewicz, K. Zielińska Phosphorus, Sulfur, and Silicon 2013, 188, 205-212; R. Mazurkiewicz, A. Październiok-Holewa, J. Adamek, K. Zielińska Advances in Heterocyclic Chemistry 2014, 111, 43-94; J. Adamek, A. Węgrzyk, J. Kończewicz, K. Walczak, K. Erfurt Molecules 2018, 23, 2453].
W literaturze chemicznej opisano kilka metod syntezy soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych. Najprostsze z nich polegają na α-amidoalkilowaniu trifenylofosfiny za pomocą N-(chlorometylo)amidów, N-(bromometylo)amidów lub N-(hydroksymetylo)amidów [V.S. Brovarets, O.P. Lobanov, T.K. Vinogradova, B.S. Drach Zh. Obshch. Khim. 1984, 54, 288-301; L.F. Kasukhin, V.S. Brovarets, O.B. Smolii, V.V. Kurg, L,V. Budnik, B.S. Drach Zh. Obshch, Khim. 1991, 61, 2679-2684]. W roli czynnika α-amidoalkilującego można również wykorzystać N-(alkoksymetylo)amidy. W roku 1972 opisano reakcję pochodnych N-(alkoksymetylo)mocznika z trifenylofosfiną, którą prowadzono w metanolowym roztworze gazowego chlorowodoru lub mieszaninie metanolu ze stężonym wodnym roztworem bromowodoru bądź jodowodoru (MeOH/HCl, MeOH/48%HBr, MeOH/57%HI) [H. Peterson, W. Reuther Justus Liebigs Arm. Chem 1972, 766, 58-72].
Sole 1-(N-acyIoamino)alkilotrifenylofosfoniowe otrzymywano także bez stosowania w roli substratu trifenylofosfiny. Przykładem jest reakcja alkilowania karbaminianu metylu za pomocą chlorku hydroksymetylotrifenylofosfoniowego we wrzącym toluenie, z azeotropowym odbieraniem tworzącej się ubocznie wody [A.W. Frank, G.L. Drake J. Org. Chem. 1977, 42, 4040-4045].
W literaturze opisano również bardziej skomplikowane, wieloetapowe metody syntezy soli 1-( N-acyloamino)alkilotrifenylofosfoniowych, takie jak termiczne demetoksykarbonylowanie N-acylo-α-trifenylofosfonioglicynianów [J. Adamek, J. Mrowiec-Białoń, A. Październiok-Holewa, R. Mazurkiewicz Thermochim. Acta 2011, 512, 22-27] czy reakcje z wykorzystaniem 4-fosforanylideno-5(4H)-oksazolonów [R. Mazurkiewicz, A. Październiok-Holewa, M. Grymel Tetrahedron Lett. 2008, 49, 1801-1803; R. Mazurkiewicz, A. Październiok-Holewa, S. Stecko, B. Orlińska Tetrahedron Lett. 2009, 50, 46064609].
Wspólną cechą opisanych powyżej syntez, a jednocześnie ich największą wadą jest przede wszystkim wąski zakres stosowalności, ograniczony w większości przypadków do soli 1-(N-acyloamino)metylotrifenylofosfoniowych (R2 = H, Ar = Ph), konieczność stosowania uciążliwych i agresywnych odczynników (np. MeOH/HCl, MeOH/48%HBr), a także skomplikowane procedury przerobu mieszaniny poreakcyjnej.
Najważniejsza i zarazem najbardziej ogólna metoda syntezy soli 1- N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych opiera się na reakcji N- (1-alkoksyalkilo)amidów z odpowiednimi bromkami lub tetrafluoroboranami triarylofosfoniowymi (ArsP.HX, gdzie X = BF4 lub Br) [R. Mazurkiewicz, J. Adamek, A. Październiok-Holewa, K. Zielińska, W. Simka, A. Gajos, K. Szymura J. Org. Chem. 2012, 77, 1952-1960; R. Mazurkiewicz, J. Adamek, A. Październiok-Holewa, T. Gorewoda, W. Simka; patent polski nr 215676 z dnia 19.06,2013; J. Adamek, R. Mazurkiewicz, A. Październiok-Holewa, K. Zielińska, W. Simka; patent polski nr 221593 z dnia 29.06.2016; J. Adamek, A. Węgrzyk, M. Krawczyk, K. Erfurt Tetrahedron 2018, 74, 2575-2583; J. Adamek, A. Węgrzyk, J. Kończewicz, K. Walczak, K. Erfurt; Molecules 2018, 23,
PL 243696 Β1
2453] . Pozwala ona na syntezę szerokiej gamy soli 1-(A/-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych z bardzo dobrymi wydajnościami, w łagodnych warunkach bez konieczności stosowania szkodliwych bądź toksycznych odczynników.
Największym ograniczeniem tej metody jest trudny dostęp do substratów, czyli A/-(1-alkoksyalkilojamidów, których synteza opiera się na mało wydajnych procesach chemicznych takich jak alkoholiza A/-(1-hydrokysalkilo)amidów lub A/-(1-halogenoalkilo)amidóworaz kondensacja aldehydów i amidów w alkoholu w środowisku kwaśnym [R.D. Haworth, D,H. Peacock, W.R. Smith, R. MacGillivray J. Chem. Soc. 1952, 2972-2980; H. Bóhme, K. Hartke, Chem. Ber., 1963, 96, 600-603; B.J. Ivanov, S.S. Krochina, lzv. Akad. Nauk SSSR. Ser. Chim, 1970, 2627] lub wydajnych, ale kosztownych i mało popularnych reakcjach elektrochemicznych takich jak elektrochemiczne dekarboksylatywne a-alkoksylowanie pochodnych aminokwasów lub elektrochemiczne utlenianie amidów, karbaminianów lub laktamów [R.P. Linstead, B.R. Shephard, B.C.L. Weedon J. Chem. Soc. 1951,2854-2858; T. Shono Tetrahedron 1984, 40, 811-850; G. Kardassis, P. Brungs, E. Steckhan Tetrahedron 1998, 54, 3471-3478; T. Tajima, H. Kurihara, T. Fuchigami J. Am. Chem. Soc. 2007, 129, 6680-6681; R. Mazurkiewicz, J. Adamek, A. Październiok-Holewa, K. Zielińska, W. Simka, A. Gajos, K. Szymura J. Org. Chem. 2012, 77, 1952-1960; J. Adamek, R. Mazurkiewicz, A. Październiok-Holewa, A. Kuźnik, M. Grymel, K. Zielińska, W. Simka Tetrahedron 2014, 70, 5725-5729; J. Adamek, R. Mazurkiewicz, A. Październiok-Holewa, M. Grymel, A. Kuźnik, K. Zielińska J. Org. Chem. 2014 , 79, 2765-2770].
W związku z powyższym zaproponowano nową strategię syntezy soli 1-(A/-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych polegającą na wykorzystaniu reakcji kondensacji aldehydów z amidami, karbaminianami lub laktamami w obecności bromków lub tetrafluoroboranów triarylofosfoniowych tak jak to pokazano na schemacie:
o , ©o r |JU + RCHO + HPAr3 X® ---► |k 1 © n
R NH 3 R^N^PAr, Χθ •3 <3
RR
R! = Me, Ph, r-Bu, BnO
R* = H. Me, Et. Ph. /-Pr. 2-tienyl
R3 = H. Me lub R1 i RJ (łącznie) = (CH2)3
Ar = Ph. 3-Ο6Η^Ί. 4-C6H4OMe
X = BF4, Br
Dotychczas w literaturze nie opisano prób wykorzystania tego typu reakcji do otrzymywania soli 1-(A/-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych.
Sposób wytwarzania soli 1-(A/-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza metyl, fenyl, ferf-butyl, grupę benzyloksylową; R2 oznacza wodór, metyl, etyl, fenyl, izopropyl, 2-tienyl; R3 oznacza wodór, metyl lub R1 i R3 razem oznaczają grupę (CH2)3, grupa Ar oznacza fenyl, 3-chlorofenyl, 4-metoksyfenyl; X oznacza anion tetrafluoroboranowy, anion bromkowy polega na tym, że aldehydy o wzorze ogólnym 2, w którym R2 oznacza wodór, metyl, etyl, fenyl, izopropyl, 2-tienyl; amidy, karbaminiany, lub laktamy o wzorze ogólnym 3, w którym R1 oznacza metyl, fenyl, tert-butyl, grupę benzyloksylową; R3 oznacza wodór, metyl lub R1 i R3 razem oznaczają grupę (CH2)3 oraz sole triarylofosfoniowe o wzorze ogólnym 4, w którym grupa Ar oznacza fenyl, 3-chlorofenyl, 4-metoksyfenyl; X oznacza anion tetrafluoroboranowy, anion bromkowy miesza się w stosunku molowym 1:1:1, aldehyd o wzorze ogólnym 2: amid/karbaminian/laktam o wzorze ogólnym 3: sól triarylofosfoniowa o wzorze ogólnym 4 lub miesza z nadmiarem aldehydu 1,2:1:0,9 w rozpuszczalnikach organicznych takich jak acetonitryl, chloroform, chlorek metylenu, tetrahydrofuran lub bez użycia rozpuszczalnika, przy czym proces prowadzi się w temperaturze od 25°C do 135°C, korzystnie w temperaturze 50°C, w czasie od 1 h do 48 h, po czym surową sól 1-(A/-acyloamino)alkilotriarylofosfoniową strąca się za pomocą eteru dietylowego lub heksanu, następnie korzystnie rekrystalizuje z acetonitrylu lub układów acetonitryl/eter dietylowy, acetonitryl/eter dietylowy, chlorek metylenu/eter dietylowy.
Zaletą rozwiązania według wynalazku są bardzo dobre wydajności, reakcja zachodzi w łagodnych warunkach i w krótkim czasie, najczęściej wynoszącym 60 min. Sposób wytwarzania opiera się na innej bazie surowcowej, jaką stanowią łatwo dostępne aldehydy oraz amidy. Powyższa metoda umożliwia otrzymywanie bogatej biblioteki zróżnicowanych strukturalnie związków, trudnych lub niemożliwych do uzyskania innymi metodami. Dodatkową zaletą rozwiązania według wynalazku jest możliwość wykorzystania w roli substratów nie tylko amidów, w tym N-alkiloamidów, ale również karbaminianów czy laktamów.
Wynalazek objaśniono przykładami 1-17, a produkty przeprowadzonych przykładowych syntez przedstawiono wzorami 1a-n:
Przykład 1
Do szklanej probówki zakręcanej gwintowaną nakrętką wprowadzano propionaldehyd (71,7 μΙ, 58,1 mg, 1,0 mmol), acetamid (59,07 mg, 1 mmol), tetrafluoroboran trifenylofosfoniowy (350,1 mg, 1,0 mmol) oraz chloroform (CHCh) (0,7 ml). Probówkę zamknięto, a całość intensywnie mieszano i ogrzewano w temperaturze 50°C przez 1 h. Po tym czasie powstałą sól fosfoniową strącono eterem dietylowym (Et2O) uzyskując 386,3 mg oczekiwanego produktu 1a z wydajnością 86% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 185°C - 186°C.
Przykład 2
Do szklanej probówki zakręcanej gwintowaną nakrętką wprowadzano propionaldehyd (86,0 μl, 69,7 mg, 1,2 mmol), acetamid (59,07 mg, 1,0 mmol) oraz bromek trifenylofosfoniowy (308,9 mg, 0,9 mmol). Całość ogrzewano w temperaturze 70°C przez 1 h. Do tak otrzymanej mieszaniny poreakcyjnej wprowadzono acetonitryl (CH3CN) (0,7 ml), a powstałą sól fosfoniową strącono eterem dietylowym (Et2O) uzyskując 226,9 mg oczekiwanego produktu 1b z wydajnością 57% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 171°C - 172°C.
Przykład 3
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μl (58,1 mg) propionaldehydu po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w tetrahydrofuranu (THF) (0,7 ml) i odsączeniu wytrącającej się w trakcie reakcji soli fosfoniowej uzyskano 332,4 mg oczekiwanego produktu 1a z wydajnością 74% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 185°C - 186°C.
Przykład 4
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μl (58,1 mg) propionaldehydu po 48 h prowadzenia reakcji w temperaturze pokojowej w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 390,8 mg oczekiwanego produktu 1a z wydajnością 87% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 185°C - 186°C.
Przykład 5
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μl (58,1 mg) propionaldehydu, 59,1 mg acetamidu i 343,3 mg bromku trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w chlorku metylenu (CH2CI2) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem die tylowym (Et2O) uzyskano 309,6 mg oczekiwanego produktu 1b z wydajnością 70% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 171°C - 172°C
Przykład 6
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μl (58,1 mg) propionaldehydu, 59,1 mg acetamidu i 453,4 mg tetrafluoroboranu tris(3-chlorofenylo)]fosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w chloroformie (CHCI3) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej heksanem uzyskano 392,3 mg oczekiwanego produktu 1c z wydajnością 71% w postaci żywicy.
Przykład 7
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μl (58,1 mg) propionaldehydu, 121,1 mg benzamidu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w chloroformie (CHCI3) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano
281,2 mg oczekiwanego produktu 1d z wydajnością 55% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 198°C - 199°C.
Przykład 8
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μl (58,1 mg) propionaldehydu, 101,2 mg piwaloamidu i 343,3 mg bromku trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 100°C w chloroformie (CHCI3) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 377,8 mg oczekiwanego produktu 1e z wydajnością 78% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 161°C - 163°C.
Przykład 9
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μΙ (58,1 mg) propionaldehydu, 76,0 μΙ (85,1 mg) butyrolaktamu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 100°C chloroformie (CHCI3) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 465,8 mg oczekiwanego produktu 1f z wydajnością 98% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 186°C - 188°C.
Przykład 10
Postępując jak w przykładzie 1 z 71,7 μl (58,1 mg) propionaldehydu, 151,2 mg karbaminianu benzylu i 440,2 mg tetrafluoroboranu tris(4-metoksyfenylo)fosfoniowego po 2 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 435,7 mg oczekiwanego produktu 1g z wydajnością 69% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 114°C - 116°C.
Przykład 11
Postępując jak w przykładzie 1 ze 102,1 μl (106,1 mg) benzaldehydu, 151,2 mg karbaminianu benzylu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 3 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 465,6 mg oczekiwanego produktu 1 h z wydajnością 79% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 177°C - 178°C.
Przykład 12
Postępując jak w przykładzie 1 z 91,3 μl (72,1 mg) aldehydu izomasłowego, 151,2 mg karbaminianu benzylu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 449,9 mg oczekiwanego produktu li z wydajnością 81% w postaci żywicy.
Przykład 13
Postępując jak w przykładzie 1 z 55,9 μl (44,1 mg) acetaldehydu, 59,1 mg acetamidu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 50°C w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 396,0 mg oczekiwanego produktu 1j z wydajnością 91% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 150°C -151°C.
Przykład 14
Postępując jak w przykładzie 1 z 93,5 μl (112,2 mg) 2-tiofenokarboaldehydu, 101,2 mg piwaloamidu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 100°C w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 441,8 mg oczekiwanego produktu 1k z wydajnością 81% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 195°C - 197°C.
Przykład 15
Postępując jak w przykładzie 1 z 30,3 mg paraformaldehydu, 59,1 mg acetamidu i 343,3 mg bromku trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 135°C w chloroformie (CHCI3) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 410,2 mg oczekiwanego produktu 11 z wydajnością 99% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 250°C - 251°C.
Przykład 16
Postępując jak w przykładzie 1 z 30,3 mg paraformaldehydu, 76,4 μl (73,1 mg) N-metyloacetamidu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w temperaturze 135°C w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 330,8 mg oczekiwanego produktu lm z wydajnością 76% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 189°C - 191°C.
Przykład 17
Postępując jak w przykładzie 1 z 30,3 mg paraformaldehydu, 76,0 μl (85,1 mg) butyrolaktamu i 350,1 mg tetrafluoroboranu trifenylofosfoniowego po 1 h prowadzenia reakcji w, temperaturze 135°C w acetonitrylu (CH3CN) (0,7 ml) i strąceniu soli fosfoniowej eterem dietylowym (Et2O) uzyskano 407,0 mg oczekiwanego produktu 1n z wydajnością 91% w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 170°C - 172°C.

Claims (1)

1. Sposób wytwarzania soli 1(N-acyIoamino)alkilotriarylofosfoniowych o wzorze ogólnym I, w którym R1 oznacza metyl, fenyl, tert-butyl, grupę benzyloksylową; R2 oznacza wodór, metyl, etyl, fenyl, izopropyl, 2-tienyl; R3 oznacza wodór, metyl lub R1 i R3 razem oznaczają grupę (CH2)3; grupa Ar oznacza fenyl, 3-chlorofenyl, 4-metoksyfenyl; X oznacza anion tetrafluoroboranowy, anion bromkowy znamienny tym, że aldehydy o wzorze ogólnym 2, w którym R2 oznacza wodór, metyl, etyl, fenyl, izopropyl, 2-tienyl; amidy, karbaminiany, lub laktamy o wzorze ogólnym 3, w którym R1 oznacza metyl, fenyl, tert-butyl, grupę benzyloksylową; R3 oznacza, wodór, metyl lub R1 i R3 razem oznaczają grupę (CH2)3 oraz sole triarylofosfoniowe o wzorze ogólnym 4, w którym grupa Ar oznacza fenyl, 3-chlorofenyl, 4-metoksyfenyl; X oznacza anion tetrafluoroboranowy, anion, bromkowy miesza się w stosunku molowym 1:1:1, aldehyd o wzorze ogólnym 2: amid/karbaminian/laktam o wzorze ogólnym 3: sól triarylofosfoniowa o wzorze ogólnym 4 lub miesza z nadmiarem aldehydu 1,2:1:0,9 w rozpuszczalnikach organicznych takich jak acetonitryl, chloroform, chlorek metylenu, tetrahydrofuran lub bez użycia rozpuszczalnika, przy czym proces prowadzi się w temperaturze od 25°C do 135°C, korzystnie w temperaturze 50°C, w czasie od 1 h do 48 h, po czym surową sól 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniową strąca się za pomocą eteru dietylowego lub heksanu, następnie korzystnie rekrystalizuje z acetonitrylu lub układów acetonitryl/eter dietylowy, acetonitryl/eter dietylowy, chlorek metylenu/eter dietylowy.
PL435416A 2020-09-22 2020-09-22 Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych PL243696B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL435416A PL243696B1 (pl) 2020-09-22 2020-09-22 Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL435416A PL243696B1 (pl) 2020-09-22 2020-09-22 Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL435416A1 PL435416A1 (pl) 2022-03-28
PL243696B1 true PL243696B1 (pl) 2023-10-02

Family

ID=80855563

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL435416A PL243696B1 (pl) 2020-09-22 2020-09-22 Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL243696B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL435416A1 (pl) 2022-03-28

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Kim et al. Sulfonyl and phosphoryl azides: going further beyond the click realm of alkyl and aryl azides
Diago-Meseguer et al. A new reagent for activating carboxyl groups; preparation and reactions of N, N-bis [2-oxo-3-ox-azolidinyl] phosphorodiamidic chloride
Lu et al. The thriving chemistry of ketenimines
BR112021013261B1 (pt) Método para produzir l-glufosinato
US20250163083A1 (en) Methods of preparing glufosinate
CN110997685B (zh) 通过使乙酸3-[正丁氧基(甲基)磷酰基]-1-氰基丙基酯与氨反应来制备固杀草
Naumovich et al. Michael addition of P-nucleophiles to conjugated nitrosoalkenes
PL243696B1 (pl) Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotriarylofosfoniowych
JP2020527157A5 (pl)
Boduszek An efficient synthesis of 1-aminophosphonic acids and esters bearing heterocyclic moiety
JP2009543815A (ja) キラルなアミノカルボニル化合物の製造方法
JP6781858B1 (ja) ジフルオロメチルオルニチンの製造方法
US5719281A (en) Preparation of 1/3/5-Tris(2-Hydroxyalkyl) isocyanurates
US3450709A (en) Process for the preparation of ring-substituted 2-aminoimidazoles
Manda et al. Synthesis of Tröger's base bis (α-aminophosphonate) derivatives.
RU2135464C1 (ru) Способ получения арилхлорсульфонилбензамидов
JPH06234668A (ja) 9,9−ジアルキルフルオレンの製造方法
JPS5822144B2 (ja) シアン酢酸アルキルの製造法
US6080857A (en) Method of preparation of β-amino acids
Rassukana et al. Fluorinated NH-iminophosphonates in synthesis of biorelevant α-aminophosphonic acids derivatives
HU193608B (en) Process for production of new dervatives of n-sulphanol-propion-amidine
Aizina et al. Synthesis of 2-methyl-N-(2, 2, 2-trichloroethylidene)-and 2-methyl-N-(2, 2, 2-trichloroethyl) benzenesulfonamides from N, N-dichloro-2-methylbenzenesulfonamide and trichloroethylene
PL215676B1 (pl) Sposób wytwarzania soli a-(N-acyloamino)alkilotrifenylofosfoniowych
SU379095A1 (ru) Способ получения производных 2-амино-5-нитротиазолов
JPH01160952A (ja) モノーまたはビス−ジチオカルバミン酸ないしは該酸の塩の製造法