PL244354B1 - Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa, wykorzystywana również jako bariera przeciw dymowi spowodowanemu pożarem. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa stanowi barierę dymną i/lub ogniową, której głównym funkcjonalnym elementem jest połać posiadająca wiele składających się na sobie elementów profilowanych pierwszych (3), jeden na drugim, tworzących rozprężną harmonijkę. Połać ma pozycję złożoną, w trakcie rozkładania oraz rozłożoną, z czego w pozycji złożonej połać jest umieszczona jako skompresowana do harmonijki w obudowie (4) nad przestrzenią, która jest ochraniana tą połacią, w pozycji w trakcie rozkładania jest swobodnie opadającą rozciągającą się ciągłą harmonijką posiadającą grzbiety pierwsze po stronie ochranianej przestrzeni i grzbiety drugie po stronie objętej zagrożeniem, a w pozycji rozłożonej jest zasadniczo pionowo zwisającą połacią barierową. Połać jest podczepiona swą skrajną górną krawędzią (7) w obudowie (4), natomiast rozkładanie i składanie połaci zapewnione jest dzięki przynajmniej jednemu cięgnu (8) biegnącemu od skrajnej górnej krawędzi (7) połaci do skrajnej dolnej krawędzi (9) połaci, z czego przy tej górnej krawędzi (7) cięgna (8) są nawijane na obrotowy nośny rdzeń, korzystnie wyposażony w napęd, a dno obudowy (4) jest rozwieralne i/lub opadające. Cięgna (8) mocowane są do połaci jedynie po tej samej stronie połaci, pionowo w odległości L od siebie, natomiast do grzbietów pierwszych znajdujących się po stronie ochranianego obszaru doszyte są jeden nad drugim półoczka (13), przez które poszczególne każde cięgno (8) jest przenicowane swobodnie, przy czym do półoczka (13) doszytego do grzbietu znajdującego się przy skrajnej dolnej krawędzi (9) połaci cięgno (8) takie jest trwale i korzystnie nierozłącznie mocowane.

Description

Przedmiotem wynalazku jest przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa, wykorzystywana również jako bariera przeciw dymowi spowodowanemu pożarem.

Z powszechnej wiadomości znane są przeciwpożarowe rolety spuszczane najlepiej automatycznie na podstawie sygnału z czujników wystąpienia pożaru lub czujników wystąpienia dymu. Znane rolety rozwijane są wtedy z nawiniętej na rolę szpuli z materiałem ognioodpornym i/lub dymoodpornym, przy czym szpula w pozycji oczekiwania na działanie jest zamknięta w obudowie. Rozwijanie odbywa się poprzez wymuszenie mechaniczne, bądź po prostu siłę ciężkości rolety. Obudowa może być z kolei schowana we wnęce sufitowej, bądź może być zawieszona na ścianie nad przejściem, po jego wewnętrznej lub zewnętrznej stronie, czyli w dowolnym z pomieszczeń odgradzanych. Rolety co do zasady są najczęściej lekkie, dzięki czemu mogą stanowić zaporę dla otworów i przejść o znacznej powierzchni pionowej liczonej w takim przejściu. Obszarami przegradzanymi roletą są zazwyczaj korytarze, sąsiadujące pomieszczenia, klatki schodowe, schody ruchome, itp. Inny rodzaj funkcjonalnie adekwatnego rozwiązania to żaluzja, która co prawda działa na podobnej zasadzie, jednak konstrukcja stanowiąca przegrodę to nie jedna jednolita powierzchnia, a składająca się z wielu elementów wzajemnie połączonych bądź nakładających się konstrukcja. Niestety, takie konstrukcje są z tego powodu cięższe, nie pozwalają na pokrycie przejść o otworach znacznej wielkości. Znaczenie ma także szybkość działania konstrukcji, w rozumieniu czasu przejścia z pozycji oczekującej do pozycji skutecznego funkcjonowania, jak i w chwili odwołania zagrożenia znaczenie ma usunięcie ochronnej konstrukcji z pozycji funkcjonowania na powrót do pozycji oczekującej na uruchomienie. Im mniej skomplikowane konstrukcje, tym szybciej mogą następować zmiany. Szybkość zmian natomiast z jednej strony może korzystnie zadziałać na poczet bezpieczeństwa osób będących w zagrożeniu, jednak może niestety niekorzystnie wpłynąć na konstrukcję ochronną, a to dlatego, że ulega ona zbyt dużym przeciążeniom, mogącym prowadzić do uszkodzeń mechanicznych, naderwania cięgien, naderwania elementów, złącz, uchwytów i blokad.

Producenci o światowej renomie postępują co do zasady podobnie, jednak w szczegółach ich konstrukcje różnią się, co dla dążenia do zapewnienia zasadniczo tych samych funkcji powoduje, że nawet nieznaczne zmiany konstrukcyjne w przypadku porównywania ich, mogą mieć ogromne znaczenie dla zachowania jak najwyższych parametrów i długiego poprawnego działania.

Przedmiotem jednego z wcześniejszych rozwiązań jest wynalazek polski o numerze zgłoszenia P.407982. Znana jest z niego przegroda przeciwpożarowa wentylacyjna, wyposażona w drzwi z kratką wentylacyjną. Kratka umożliwia przepływ powietrza między przestrzeniami zamykanymi za pomocą tych drzwi. Przegroda przeciwpożarowa wentylacyjna jest natomiast wyposażona w standardowe drzwi z ramowym skrzydłem, wypełnionym taką właśnie kratką wentylacyjną. Równolegle do skrzydła drzwi jest zainstalowana co najmniej jedna opuszczana kurtyna przeciwpożarowa z materiału ognioodpornego. Napęd kurtyny jest sterowany za pomocą czujnika, który reaguje na niebezpieczny wzrost temperatury otoczenia. Przegroda może posiadać kurtynę w postaci pojedynczej zasłony zwijanej, w postaci kilku wzajemnie równoległych zasłon zwijanych lub w postaci zasłony harmonijkowej. W trakcie pożaru, na skutek wzrostu temperatury czujnik zwalnia blokadę napędu, wskutek czego zasłona pod wpływem obciążnika samoczynnie opada w dół całkowicie zamykając prześwit kratki wentylacyjnej. Zamknięcie prześwitu kratki nie jest jednak tym samym, co zamknięcie drogi dla pożaru. W tym przypadku znacząca wielkość powierzchni jest chroniona przez drzwi, które zasadniczo całe nie posiadają prześwitu dla przeniknięcia pożaru. To czyni tę znaną konstrukcję mechanicznie skomplikowaną i niebezpieczną z powodu konieczności współdziałania funkcjonalnego obu tych zapór, drzwi i przegrody opuszczanej.

Z kolei ze zgłoszenia międzynarodowego o numerze WO2015118315, znana jest bariera dymna tub ogniowa do zamykania otworu w budynku, gdzie otwór ma podłogę, a bariera obejmuje: kurtynę do zamykania otworu, środki do rozkładania i zwijania kurtyny, dolny pręt przymocowany do dolnego końca kurtyny, do obciążania kurtyny podczas rozkładania i uzyskania kontaktu z podłogą podczas rozkładania. Dolny pręt zawiera przy tym stopę połączoną wzdłuż dolnej części kurtyny dla obciążania całej kurtyny a także dodatkowy obciążnik przedłużający stopę w stronę podłogi, przy czym obciążnik jest połączony ze stopą poprzez łączniki topliwe przystosowane do rozdzielania złączonych elementów w podwyższonej temperaturze. Po rozdzieleniu ze względu na wysoką temp. ujawnia się dodatkowa długość kurtyny o ile stopa odkształci się pod wpływem ognia. Kurtyna przy tym jest pofałdowana i jest przechowywana między pierwszą i drugą sekcją dolnego pręta, z czego jej materiał jest wykonany z materiału ognioodpornego, ułożonego w ograniczonej przestrzeni, w postaci złożonej.

Z innego zagranicznego rozwiązania, tym razem o numerze DE102010014461, znana jest osłona przeciwpożarowa lub dymoszczelna do otworu, z tkaniną przeciwpożarową, która ma wiele punktów składania po stronie otwierania i punktów składania odwróconych od otworu. Punkty składania są zaprojektowane w taki sposób, że tkanina przeciwpożarowa w układzie do przechowywania jest złożona w punktach zagięcia, a w układzie uszczelniającym, w którym tkanina przeciwpożarowa jest rozłożona i zamyka otwór ma punkty zagięcia zasadniczo rozłożone, czyli wyprostowane wzdłuż linii biegu od góry do dołu. Fałdy odwrócone od otworu mają element dystansowy odwrócony od otworu, a element dystansowy jest połączony z ognioodporną tkaniną za pomocą łącznika, w miejscach oddalonych po obu stronach od odpowiedniego punktu składania, odpowiednio po stronie składania i tych odwróconych. Dopiero ognioodporna tkanina wywiera siłę uszczelniającą, czyli uszczelnienie otworu na przeciwpożarowej tkaninie. Konstrukcja jest jednak skomplikowana, elementy łącznikowe narażone na mechaniczne uszkodzenie w punktach rozkładania i składania, a przez to cała konstrukcja narażona na brak cechy ruchomości niezbędnej do rozkładania i składania. Osłona ma co najmniej jedno urządzenie do prowadzenia przeciwpożarowej tkaniny zamocowane co najmniej w wielu zakładkach po stronie otwierania, korzystnie z prowadnicą dla tych urządzeń.

Z kolei z rozwiązania opisanego w dokumencie niemieckim o numerze DE102017120607 znane jest urządzenie przeciwpożarowe i/lub przeciwdymowe do zamykania otworu za pomocą po pierwsze elastycznego elementu przeciwpożarowego i po drugie napędu do przemieszczania elementu przeciwpożarowego z zespołu ochronnego do zespołu łożyskowego przez urządzenie podtrzymujące, przy czym napęd ma sprzęgło z zależną od prędkości charakterystyką przenoszenia momentu obrotowego. Urządzenie przytrzymujące ma opuszczaną klapę i magnes ją przytrzymujący, który jest przystosowany do przytrzymywania klapy zamkniętej, a klapa może zostać ustawiona w pozycji otwartej i pozycji zamkniętej. Pozycja otwarta występuję wtedy, gdy element przeciwpożarowy znajduje się w położeniu ochronnym, a pozycja zamknięta, gdy element przeciwpożarowy znajduje się w swoim położeniu łożyskowym, jako wstępnie sprężony w położeniu zamkniętym.

Wreszcie z rozwiązania międzynarodowego o numerze WO2018015742 znana jest harmonijkowa bariera dymna lub ogniowa, składająca się z kurtyny posiadającej wiele składających się ze sobą pasów oraz wiele rozciągających się kołnierzy harmonijkowych, gdzie jeden kołnierz połączony jest z jednym pasem połączeniem szwowym. Otwieranie bariery zapewnione jest dzięki szczelinom ciągnącym się jedna nad drugą przez kilka pasów bariery, przez które przenicowana jest i przymocowana taśma mocująca. Podwójna taśma pełniąc rolę cięgna mocowana jest po obu stronach kurtyny, po jednej na stronę. Poszczególne kołnierze korzystnie zawierają dwie grubości materiału z tkaniny kurtynowej, zszyte po tej samej stronie kurtyny, bądź po przeciwnych stronach. Bariera może mieć tacę, do której jest przymocowana jej skrajana dolna cześć, dzięki której jest rozkładana do ułożenia barierowego.

Niestety, powyższe konstrukcje są nadal ciężkie, a z tego wynika, że łatwo jest je naderwać mechanicznie podczas automatycznego opuszczania. Mechanizm obciążeniowy jest znaczący, co dodatkowo powodować może dyskomfort w bezpiecznym funkcjonowaniu tego typu obecnie znanych rozwiązań. Stosowane obecnie rozwiązania harmonijkowe, potrzebują dla osłonięcia otworu ochranianego prawie dwukrotnie większą od niego powierzchnię własną, ponieważ otwarcie całkowite harmonijki do postaci pionowo zwisającej płachty, w chwili składania harmonijki bez zapamiętanych usztywnień, a więc i bez biegu w dół linią łamaną, jest obarczone ryzykiem całkowicie niepoprawnego zwinięcia harmonijki do postaci skompresowanej. Z kolei, gdy możliwe jest składanie poprawne na skutek tego, że harmonijka pozostawi przy swym rozłożeniu łamany bieg lameli, wówczas w pozycji rozłożonej mając linię łamaną /od boku patrząc/, właśnie z tego powodu pojawia się niedogodność polegająca na przenikaniu bokiem atmosfery, przez owe trójkątne pustki, od strony zagrożonej pożarem, w stronę od pożaru chronioną. To druga znacząca wada takich konstrukcji.

Celem niniejszego wynalazku jest stworzenie jak najprostszej, a jednocześnie jak najskuteczniejszej dla zagrożenia pożarowego konstrukcji, spełniającej normy ogólnie przyjęte, jako wymagane dla certyfikowanych barier przeciwogniowych i/lub przeciwdymowych, które to odpowiednio długo w chwili wystąpienia zagrożenia będą stanowić ochronę.

Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa, według wynalazku, stanowi barierę dymną i/lub ogniową, której głównym funkcjonalnym elementem jest połać posiadająca wiele składających się na sobie elementów profilowanych pierwszych, jeden na drugim, tworzących rozprężną harmonijkę. Połać ma pozycję złożoną, w trakcie rozkładania oraz rozłożoną, z czego w pozycji złożonej połać jest umieszczona jako skompresowana do harmonijki w obudowie nad przestrzenią, która jest ochraniana tą połacią, w pozycji w trakcie rozkładania jest swobodnie opadającą rozciągającą się ciągłą harmonijką posiadającą grzbiety pierwsze po stronie ochranianej przestrzeni i grzbiety drugie po stronie objętej zagrożeniem, a w pozycji rozłożonej jest zasadniczo pionowo zwisającą połacią barierową. Połać jest podczepiona górną skrajną swą krawędzią w obudowie, natomiast rozkładanie i składanie połaci zapewnione jest dzięki przynajmniej jednemu cięgnu biegnącemu od skrajnej górnej krawędzi połaci do skrajnej dolnej krawędzi połaci, z czego przy tej górnej cięgna są nawijane na obrotowy nośny rdzeń, korzystnie wyposażony w napęd, a dno obudowy jest rozwieralne i/lub opadające. Wynalazek charakteryzuje się tym, że cięgna mocowane są do połaci jedynie po tej samej stronie połaci, pionowo w odległości L od siebie, natomiast do grzbietów pierwszych znajdujących się po stronie ochranianego obszaru doszyte są jeden nad drugim półoczka, przez które poszczególne każde cięgno jest przenicowane swobodnie, przy czym do półoczka doszytego do grzbietu i znajdującego się przy skrajnej dolnej krawędzi połaci cięgno takie jest trwale i korzystnie nierozłącznie mocowane.

Korzystnie odległość L wynosi nie mniej niż 0,5 m.

Korzystnie elementy profilowane pierwsze tworzą ciągłość jednej niepodzielnej warstwy połaci, od jej krawędzi górnej do krawędzi dolnej.

Korzystnie elementy profilowane pierwsze w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg odpowiadający biegowi fali łamanej trójkątnej albo fali łamanej trapezowej.

Korzystnie elementy profilowane pierwsze mają prefabrykowaną pamięć kształtu.

Korzystnie na elementy profilowane pierwsze nałożone są elementy profilowane drugie, korzystnie trwale połączeniem szwowym.

Korzystnie elementy profilowane drugie nałożone są tak, że każdy z nich pokrywa grzbiet pierwszy i/lub pokrywa grzbiet drugi tak, że wszystkie grzbiety tego samego rodzaju są pokryte w kurtynie niezależnie.

Korzystnie elementy profilowane drugie w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg ułożonych nad sobą złamanych prostokątnych płaszczyzn odpowiadających kolejno jednemu okresowi fali łamanej trójkątnej, jednak korzystnie krótszej niż wynosi długość okresu odpowiadającej jej fali trójkątnej elementów profilowanych pierwszych albo odpowiednio krótszej niż wynosi długość okresu fali łamanej trapezowej z pominięciem długości podstaw trapezu.

Korzystnie przy elementach profilowanych pierwszych o długości zgodnej z szerokością kurtyny, elementy profilowane drugie mają długość korzystnie równą z szerokością kurtyny, natomiast szerokość mniejszą od szerokości elementów profilowanych pierwszych.

Korzystnie elementy profilowane drugie mają prefabrykowaną pamięć kształtu.

Korzystnie do cięgna w jego skrajnym dolnym biegu zamocowany jest obciążnik, korzystnie większy od półoczka.

Korzystnie przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa wykonana jest jako zestaw co najmniej dwóch niezależnie operujących połaci umieszczonych każda w swojej obudowie, bądź w części obudowy do niej przynależnej, gdzie każda połać ma swoje własne cięgna i korzystnie własne obciążniki.

Korzystnie grzbiety pierwsze albo odpowiednio grzbiety drugie są skierowane w tę samą stronę, przy czym wtedy ochraniana jest bądź odgradzana barierą znaczna przestrzeń.

Korzystnie grzbiety pierwsze albo odpowiednio grzbiety drugie są skierowane ku sobie, przy czym wtedy ochraniane jest przejście bądź trakt komunikacyjny bądź drzwi.

Korzystnie połać w każdej ze swych pozycji, czyli złożonej w trakcie rozkładania oraz rozłożonej, jest łamana w swym biegu, czyli po obwiedni.

Korzystnie najlepiej oba skraje połaci, odpowiednio lewy i prawy biegnące pionowo ku podłożu, są przynajmniej w położeniu w trakcie rozkładania i w położeniu rozłożonym, wpuszczone w niszę bądź wnękę ścienną.

Rozwiązanie przedstawione jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia schematycznie przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu pierwszego i drugiego zamkniętą w obudowie, w pozycji złożonej, w widoku bocznym, Fig. 2 przedstawia schematycznie przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu pierwszego już poza obudową, w pozycji podczas rozkładania od boku i w pozycji rozłożonej z perspektywy, Fig. 3 przedstawia przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu drugiego już poza obudową, w pozycji podczas rozkładania od boku, Fig. 4 przedstawia przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu trzeciego, schematycznie w widoku z perspektywy, Fig. 5 przedstawia przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu czwartego, schematycznie w widoku od boku, Fig. 6 przedstawia przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu piątego, schematycznie w widoku od góry, co obrazuje łamanie jej biegu, Fig. 7 przedstawia prze ciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu szóstego, schematycznie w widoku od góry, co obrazuje łamanie jej biegu i wnikanie w ścianę, Fig. 8 przedstawia przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu siódmego, schematycznie w widoku od góry, co obrazuje łamanie jej biegu i ochronę wydzielonego obszaru w całej przestrzeni od sufitu po posadzkę danego obszaru budynku, Fig. 9 przedstawia przeciwpożarową kurtynę harmonijkową z przykładu ósmego, schematycznie w widoku od góry, co obrazuje ciągłość jej biegu i ochronę wydzielonego obszaru w całej przestrzeni od sufitu po posadzkę danego obszaru budynku.

Przykład I

Przykładowa przeciwpożarowa kurtyna 1 harmonijkowa stanowi barierę dymną i ogniową, której głównym funkcjonalnym elementem jest połać 2 posiadająca wiele składających się na sobie elementów profilowanych pierwszych 3, jeden na drugim, tworzących rozprężną harmonijkę, tym razem dziesięć sztuk takich elementów. Połać 2 ma pozycję złożoną, w trakcie rozkładania oraz rozłożoną, z czego w pozycji złożonej połać 2 jest mieszczona jako skompresowana do harmonijki w obudowie 4 nad przestrzenią, która jest ochraniana tą połacią 2, w pozycji w trakcie rozkładania jest swobodnie opadającą rozciągającą się ciągłą harmonijką posiadającą grzbiety pierwsze 5 po stronie ochranianej przestrzeni i grzbiety drugie 6 po stronie objętej zagrożeniem, a w pozycji rozłożonej jest zasadniczo pionowo zwisającą połacią 2 barierową, przy czym tym razem ochraniane jest przejście w postaci korytarza domu mieszkalnego, gdzie rozłożona bariera oddziela część mieszkalną od przejścia do piwnic, z czego część mieszkalna jest ochraniana, a część piwniczna jest traktowana jako objęta zagrożeniem. Połać 2 jest podczepiona swą górną skrajną krawędzią 7 w obudowie 4, natomiast rozkładanie i składanie połaci 2 zapewnione jest dzięki przynajmniej jednemu cięgnu 8, tym razem trzem cięgnom 8 biegnącym od skrajnej górnej krawędzi 7 połaci 2 do skrajnej dolnej krawędzi 9 połaci 2, z czego przy tej górnej krawędzi 7 cięgna 8 są nawijane na obrotowy nośny rdzeń 10, tym razem także wyposażony w napęd elektryczny 11. Dno 12 obudowy 4 jest rozwieralne i tym razem także opadające wraz ze skrajną dolną krawędzią 9 połaci 2, przy czym jako lekka konstrukcja nie stanowi zagrożenia dla niekontr olowanego zerwania połaci 2 w pozycji w trakcie rozkładania. Cięgna 8 mocowane są do połaci 2 jedynie po tej samej stronie połaci 2, pionowo w odległości L od siebie, tym razem dwa były mocowane skrajnie, w odległości 0,1 m od odpowiednio lewej i prawej krawędzi bocznej połaci 2, z czego oba te cięgna były umieszczone względem trzeciego umieszczonego centralnie w odległości 0,7 m. Do grzbietów pierwszych 5 znajdujących się po stronie ochranianego obszaru doszyte są jeden nad drugim półoczka 13, przez które poszczególne każde cięgno 8 jest przenicowane swobodnie, przy czym do półoczka 13 doszytego do grzbietu znajdującego się przy skrajnej dolnej krawędzi 9 połaci 2 cięgno 8 takie jest trwale i nierozłącznie mocowane.

Elementy profilowane pierwsze 3 tworzą ciągłość jednej niepodzielnej warstwy połaci 2, od jej górnej krawędzi 7 do dolnej krawędzi 9, gdzie elementy profilowane pierwsze 3 w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg odpowiadający biegowi fali łamanej trójkątnej o lekko zaoblonych wiotkich liniach tejże fali. Elementy profilowane pierwsze 3 nie mają prefabrykowanej pamięci kształtu, nie muszą jej mieć, gdyż na elementy profilowane pierwsze 3 nałożone są elementy profilowane drugie 14 trwale połączeniem szwowym, które to elementy profilowane drugie 14 mają prefabrykowaną pamięć kształtu, dzięki czemu poprzez złączenie połączeniem szwowym przenoszą swą pamięć kształtu także na połać wiotką co do zasady, elementów profilowanych pierwszych 3. Elementy profilowane drugie 14 nałożone są tak, że każdy z nich pokrywa grzbiet pierwszy 5 i/lub pokrywa grzbiet drugi 6 tak, że wszystkie grzbiety tego samego rodzaju są pokryte w kurtynie (1) niezależnie. Elementy profilowane drugie 14 w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg ułożonych nad sobą elementów profilowanych drugich 14 w postaci złamanych prostokątnych płaszczyzn odpowiadających kolejno jednemu okresowi fali łamanej trójkątnej, jednak krótszej niż wynosi długość okresu odpowiadającej jej fali trójkątnej elementów profilowanych pierwszych 3. Przy elementach profilowanych pierwszych 3 o długości zgodnej z szerokością kurtyny 1, elementy profilowane drugie 14 mają długość równą z szerokością kurtyny 1, natomiast szerokość mniejszą od szerokości elementów profilowanych pierwszych 3. Elementy profilowane drugie 14 mają prefabrykowaną pamięć kształtu. Do każdego cięgna 8 w jego skrajnym dolnym biegu zamocowany jest niezależny obciążnik 15, większy swym rozmiarem od dolnego półoczka 13, aby jednocześnie stanowił zarówno naciąg, jak i zabierak w chwili, gdy połać 2 jest na powrót składana i kierowana do obudowy 4.

Przykład II

Jak w przykładzie pierwszym, z następującymi szczegółami zmian.

Elementy profilowane pierwsze 3 w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg odpowiadający biegowi fali łamanej trapezowej i mają prefabrykowanej pamięci kształtu, natomiast elementy profilowane drugie 14 nie mają prefabrykowanej pamięci kształtu, dzięki czemu poprzez złączenie połączeniem szwowym te pierwsze przenoszą swą pamięć kształtu także na połać wiotką elementów profilowanych drugich 14. Elementy profilowane drugie 14 nałożone są tak, że każdy z nich pokrywa grzbiet pierwszy 5 i pokrywa grzbiet drugi 6 tak, że wszystkie grzbiety tego samego rodzaju są pokryte w kurtynie niezależnie, tym razem oba typy grzbietów. Elementy profilowane drugie 14 w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg ułożonych nad sobą złamanych prostokątnych płaszczyzn odpowiadających kolejno jednemu okresowi fali łamanej trójkątnej, jednak krótszej niż wynosi długość okresu odpowiadającej jej fali elementów profilowanych pierwszych 3, tym razem fali łamanej trapezowej z pominięciem długości podstaw trapezu. Przy elementach profilowanych pierwszych 3 o długości zgodnej z szerokością kurtyny 1, elementy profilowane drugie 14 mają długość równą z szerokością kurtyny 1, natomiast szerokość mniejszą od szerokości elementów profilowanych pierwszych 3. Do każdego cięgna 8 w jego skrajnym dolnym biegu zamocowany jest obciążnik 15 większy od skrajnego dolnego półoczka 13.

Przykład III

Jak w przykładzie drugim z następującymi różnicami.

Elementy profilowane drugie 14 mają prefabrykowaną pamięć kształtu. Kurtyna 1 wykonana jest jako zestaw co najmniej dwóch niezależnie operujących połaci 2 umieszczonych każda w swojej obudowie 4, bądź w części obudowy 4 do niej przynależnej, gdzie każda połać 2 ma swoje własne cięgna 8 i własne obciążniki 15. Grzbiety pierwsze 5 są skierowane w tę samą stronę, a odpowiednio grzbiety drugie 6 w przeciwną stronę, przy czym wtedy ochraniana jest i odgradzana barierą znaczna przestrzeń.

Przykład IV

Jak w przykładzie trzecim z następującymi różnicami.

Grzbiety pierwsze 5 są skierowane ku sobie, natomiast odpowiednio grzbiety drugie 6 w przeciwne strony, przy czym wtedy ochraniane jest przejście w ścianie, w którym mogą także być zamontowane drzwi.

Przykład V

Jak w przykładzie trzecim z następującymi różnicami.

Połać 2 w każdej ze swych pozycji, czyli złożonej w trakcie rozkładania oraz rozłożonej, jest łamana w swym biegu, czyli po obwiedni, tym razem niepełnej, gdyż bieg połaci 2 obejmuje jakby trzy boki prostokąta, a czwarty jest otwarty w stronę klatki schodowej, dzięki czemu obszar ochraniany, czyli schody ma chroniony zabieg schodowy, który to zabieg wnika w obszar mogący stanowić zagrożenie pożarowe.

P r z y k ł a d VI

Jak w przykładzie piątym z następującymi różnicami.

Oba skraje połaci 2, odpowiednio lewy i prawy biegnące pionowo ku podłożu, są przynajmniej w położeniu w trakcie rozkładania i w położeniu rozłożonym, wpuszczone w niszę bądź wnękę ścienną, co zabezpiecza ewentualne przenikanie ognia i/lub dymu pomiędzy kurtyną 1, a ścianą budynku, czy pomieszczenia lub traktu komunikacyjnego.

P r z y k ł a d VII

Jak w przykładzie piątym z następującymi różnicami.

Połać 2 w każdej ze swych pozycji, czyli złożonej w trakcie rozkładania oraz rozłożonej, jest łamana w swym biegu, czyli po obwiedni, tym razem pełnej, gdyż bieg połaci obejmuje cztery boki prostokąta, przy czym w pozycji rozłożonej kurtyna 1 harmonijkowa stanowi rękaw obejmujący na danym poziomie budynku centralną klatkę schodową od sufitu po podłogę, dzięki czemu obszar ochraniany, czyli schody są wyizolowane w całości od obszaru stanowiącego zagrożenie pożarowe, w tym przypadku od całego piętra. Użytkownicy mogą bezpiecznie opuścić budynek przechodząc przez piętro, na którym występuje pożar i/lub dym.

P r z y k ł a d VIII

Jak w przykładzie siódmym z następującymi różnicami.

Połać 2 w każdej ze swych pozycji, czyli złożonej w trakcie rozkładania oraz rozłożonej, jest łukowato wygięta w swym biegu, czyli po obwiedni, tym razem także pełnej, jednak bieg po obwiedni połaci stanowi elipsę, co jak poprzednio w pozycji rozłożonej pozwala ustanowić rękaw.

Claims (16)

1. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa, jako bariera dymna i/lub ogniowa, której głównym funkcjonalnym elementem jest połać posiadająca wiele składających się na sobie elementów profilowanych pierwszych, jeden na drugim, tworzących rozprężną harmonijkę, przy czym połać ma pozycję złożoną, w trakcie rozkładania oraz rozłożoną, z czego w pozycji złożonej połać jest umieszczona jako skompresowana do harmonijki w obudowie nad przestrzenią, która jest ochraniana tą połacią, w pozycji w trakcie rozkładania jest swobodnie opadającą rozciągającą się ciągłą harmonijką posiadającą grzbiety pierwsze po stronie ochranianej przestrzeni i grzbiety drugie po stronie objętej zagrożeniem, a w pozycji rozłożonej jest zasadniczo pionowo zwisającą połacią barierową, przy czym połać jest podczepiona górną skrajną swą krawędzią w obudowie, natomiast rozkładanie i składanie połaci zapewnione jest dzięki przynajmniej jednemu cięgnu biegnącemu od skrajnej górnej krawędzi połaci do skrajnej dolnej krawędzi połaci, z czego przy tej górnej cięgna są nawijane na obrotowy nośny rdzeń, korzystnie wyposażony w napęd, a dno obudowy jest rozwieralne i/lub opadające, znamienna tym, że cięgna (8) mocowane są do połaci (2) jedynie po tej samej stronie połaci (2), pionowo w odległości L od siebie, natomiast do grzbietów pierwszych (5) znajdujących się po stronie ochranianego obszaru doszyte są jeden nad drugim półoczka (13), przez które poszczególne każde cięgno (8) jest przenicowane swobodnie, przy czym do półoczka (13) doszytego do grzbietu znajdującego się przy skrajnej dolnej krawędzi (9) połaci (2) cięgno (8) takie jest trwale i korzystnie nierozłącznie mocowane.

2. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 1, znamienna tym, że odległość L wynosi nie mniej niż 0,5 m.

3. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 1, znamienna tym, że elementy profilowane pierwsze (3) tworzą ciągłość jednej niepodzielnej warstwy połaci (2), od jej krawędzi górnej (7) do krawędzi dolnej (9).

4. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, że elementy profilowane pierwsze (3) w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg odpowiadający biegowi fali łamanej trójkątnej albo fali łamanej trapezowej.

5. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 1 albo 3 albo 4, znamienna tym, że elementy profilowane pierwsze (3) mają prefabrykowaną pamięć kształtu.

6. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 1 albo 3 albo 4 albo 5, znamienna tym, że na elementy profilowane pierwsze (3) nałożone są elementy profilowane drugie (14), korzystnie trwale połączeniem szwowym.

7. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 6, znamienna tym, że elementy profilowane drugie (14) nałożone są tak, że każdy z nich pokrywa grzbiet pierwszy (5) i/lub pokrywa grzbiet drugi (6) tak, że wszystkie grzbiety tego samego rodzaju są pokryte w kurtynie (1) niezależnie.

8. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 6 albo 7, znamienna tym, że elementy profilowane drugie (14) w pozycji w trakcie rozkładania mają bieg ułożonych nad sobą złamanych prostokątnych płaszczyzn odpowiadających kolejno jednemu okresowi fali łamanej trójkątnej, jednak korzystnie krótszej niż wynosi długość okresu odpowiadającej jej fali trójkątnej elementów profilowanych pierwszych (3) albo odpowiednio krótszej niż wynosi długość okresu fali łamanej trapezowej z pominięciem długości podstaw trapezu.

9. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 6 albo 7 albo 8 albo 9, znamienna tym, że przy elementach profilowanych pierwszych (3) o długości zgodnej z szerokością kurtyny (1), elementy profilowane drugie (14) mają długość korzystnie równą z szerokością kurtyny (1), natomiast szerokość mniejszą od szerokości elementów profilowanych pierwszych (3).

10. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według zastrz. 6 albo 7 albo 8 albo 9, znamienna tym, że elementy profilowane drugie (14) mają prefabrykowaną pamięć kształtu.

11. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 10, znamienna tym, że do cięgna (8) w jego skrajnym dolnym biegu zamocowany jest obciążnik (15), korzystnie większy od półoczka (13).

12. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 11, znamienna tym, że wykonana jest jako zestaw co najmniej dwóch niezależnie operujących połaci (2) umieszczonych każda w swojej obudowie (4), bądź w części obudowy (4) do niej przynależnej, gdzie każda połać (2) ma swoje własne cięgna (8) i korzystnie własne obciążniki (15).

13. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 12, znamienna tym, że grzbiety pierwsze (5) albo odpowiednio grzbiety drugie (6) są skierowane w tę samą stronę, przy czym wtedy ochraniana jest bądź odgradzana barierą znaczna przestrzeń.

14. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 12, znamienna tym, że grzbiety pierwsze (5) albo odpowiednio grzbiety drugie (6) są skierowane ku sobie, przy czym wtedy ochraniane jest przejście bądź trakt komunikacyjny bądź drzwi.

15. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 14, znamienna tym, że połać (2) w każdej ze swych pozycji, czyli złożonej w trakcie rozkładania oraz rozłożonej, jest łamana w swym biegu, czyli po obwiedni.

16. Przeciwpożarowa kurtyna harmonijkowa według któregokolwiek z zastrz. od zastrz. 1 do 15, znamienna tym, że najlepiej oba skraje połaci (2), odpowiednio lewy i prawy biegnące pionowo ku podłożu, są przynajmniej w położeniu w trakcie rozkładania i w położeniu rozłożonym, wpuszczone w niszę bądź wnękę ścienną.