PL245570B1 - Łącznik krzeseł - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest łącznik krzeseł składający się z prawego i lewego elementu przykręcanego przez otwory montażowe do krzesła. Łącznik charakteryzuje się tym, że prawy element (1) i lewy element (2) posiadają przegięcie (3) pod kątem 90°, na którego końcu znajdują się dwa zęby (4), a w miejscu przegięcia (3) znajdują się dwa otwory (5), a pomiędzy tymi elementami (1 i 2) znajduje się centralny uchwyt (6), posiadający po obydwu stronach przegięcia (9) pod kątem 90°, na którego końcu znajdują się po dwa zęby (7), wchodzące do otworów (5), a w miejscu przegięcia (9) znajdują się po dwa otwory (8), w które wchodzą zęby (4), a centralny uchwyt (6) dociskany jest do prawego elementu (1) i lewego elementu (2) za pomocą mocującej płytki (10) z otworem (11) przykręcanej śrubą (12).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest łącznik krzeseł stosowany do połączenia dwóch sąsiednich boków krzeseł ze sobą, tworząc w ten sposób rząd.

Znane jest rozwiązanie ze zgłoszenia patentowego numer US 2750990, w którego opisie ujawniono łącznik do łączenia w rząd kilku krzeseł. Składa się ze sztywnego, biegnącego wzdłuż wszystkich łączonych krzeseł elementu, mającego podstawę i boczne kołnierze tworzące literę U. Do elementu tego w pewnej, określonej odległości montowane są zaciski, będące metalową, prostokątną uformowaną blachą. Zacisk wygięty jest i przeginany na każdym końcu, a także dodatkowo posiada przegięcie w środkowej części. Każdy zacisk posiada otwór w jego płaskiej centralnej części, w który włożony jest kołek 24. Kołek ten przymocowany jest do wzdłużnego elementu poprzez zgrzewanie każdego kołka do podstawy. Odległość między osiami kołków jest nieco większa, niż odległość między nogami jednego z łączonych krzeseł. Na kołki te nakładany jest zacisk, a następnie sprężyna zamknięta głowicą. Na etapie ustawiania do łączenia krzeseł, zacisk jest w pozycji pionowej. Po ustawieniu krzeseł przekręca się go do położenia poziomego, tak, że w przegięcia łącznika wchodzą nogi łączonych krzeseł. Sprężyna dociska zacisk w kierunku wzdłużnego elementu. Dodatkowo wzdłużny element ma wycięcia w bokach kołnierza, które mają zasadniczo prostokątny kształt, w które wchodzą nogi łączonych krzeseł. Na końcach wzdłużnego elementu zamocowane są haki końcowe, będące kątowymi elementami metalowymi. W innym wykonaniu tego wynalazku, mechanizm sprężynowy zastąpiony jest połączeniem gwintowym. Kołek posiada na końcu gwint, na który po włożeniu zacisku nakręcana jest nakrętka. W ten sposób dociska się zacisk do nogi i blokuje się jego przemieszczanie.

Znane jest także rozwiązanie z opisu patentowego nr US 3237984. Zgodnie z opisem patentowym, rozwiązaniem w nim ujawnionym jest zespół łączników składający się z jednego elementu, przykręcanego do krzesła po prawej stronie oraz drugiego elementu, przykręcanego do krzesła po lewej stronie. Łączniki wykonane są ze sprężystego tworzywa sztucznego. Łącznik prawy w części płaskiej ma wycięty w środku rowek w kształcie litery T, składający się z wycięcia poprzecznego oraz połączonego z nim wycięcia wzdłużnego. Lewy łącznik posiada język, będący przegięciem w kształcie litery S, którego szerokość jest minimalnie mniejsza, niż długość wycięcia poprzecznego, wykonanego w łączniku prawym. Dodatkowo, w miejscu przegięcia, centralnie w środku, łącznik posiada użebrowanie usztywniające, którego największa wysokość jest mniejsza od długości wycięcia wzdłużnego. Po przykręceniu łączników do krzeseł, łącznik lewy wkładany jest do łącznika prawego po uprzednim podniesieniu i pochyleniu tego krzesła, tak aby było możliwe włożenie języka w rowek T.

Znane jest również rozwiązanie według opisu patentowego nr DE 2817792, w którym przedstawiono do ochrony łącznik do formowania rzędów krzeseł - składa się z elementu regulacyjnego ze sprzęgłem i sprzęgu przeciwstawnego przymocowanego do ram krzeseł. Sprzęgło do łączenia krzeseł w celu utworzenia rzędów ma element regulacyjny, za pomocą którego można przesuwać sprzęgło i przeciwsprzęgło względem siebie na pionowym sworzniu pomiędzy krzesłami. Element regulacyjny składa się z płyty z przystawką do sprzęgła, zamocowanego na jednym krześle. Jeden koniec płyty jest osadzony obrotowo na sworzniu obrotowym, zaś drugi koniec tej płyty jest połączony za pomocą krzywki regulacyjnej ze sprzęgłem przeciwstawnym na drugim krześle. Płytka ma szczelinę do wprowadzania z boku do zaczepienia na pierwszym złączu. Krzywka ma sworzeń i głowicę, środkową podkładkę montażową i tarczę krzywkową.

Przykładowe rozwiązania mają skomplikowaną budowę, a ich użycie jest kłopotliwe ze względu na duże gabaryty. Ponadto, połączenie krzeseł w rząd jest słabe i krzesła często ulegają rozłączeniu, co w przypadku zastosowania pojedynczych łączników prowadzi do konieczności rozłączenia pozostałych krzeseł i ponownego ich łączenia, w przypadku kiedy łącznik nie utracił swojej funkcjonalności.

Celem wynalazku jest stworzenie łatwego w budowie oraz wykonaniu niezawodnego łączni ka umożliwiającego szybkie, tymczasowe łączenie różnej ilości krzeseł stających w rzędzie, aby utrzymywać je w linii. Ponadto, łącznik musi być łatwy w montażu i niezawodny, aby nie następowało rozpięcie rzędu, a połączone krzesła tworzyły sztywny rząd.

Cel ten osiągnięto w rozwiązaniu według wynalazku, w którym łącznik krzeseł składający się z prawego i lewego elementu przykręcanego przez otwory montażowe do krzesła oraz centralnego uchwytu posiadającego po obu stronach przegięcia pod kątem 90° charakteryzuje się tym, że prawy element i lewy element posiadają przegięcie pod kątem 90°, na którego końcu znajdują się dwa zęby, a w miejscu przegięcia znajdują się dwa otwory, a pomiędzy tymi elementami znajduje się centralny uchwyt, na którego końcach znajdują się po dwa zęby, włożone do otworów, a w miejscu przegięcia znajdują się po dwa otwory, w które włożone są zęby, zaś centralny uchwyt dociśnięty jest do prawego elementu i lewego elementu za pomocą mocującej płytki z otworem i przykręcony śrubą.

Łącznik krzeseł ma w elemencie prawym i lewym zęby wykonane współosiowo z otworami wykonanymi w tych łącznikach, a zęby wykonane w elemencie centralnym są współosiowe z otworami wykonanymi w tym uchwycie, a odległość pomiędzy zębami w elementach prawym i lewym odpowiada odległości pomiędzy zębami w uchwycie centralnym.

Łącznik krzeseł korzystnie ma centralny uchwyt, który posiada w środkowej części nakrętkę z gwintem.

Łącznik krzeseł korzystnie ma w mocującej płytce dwa usztywniające przetłoczenia.

Zaletą takiego rozwiązania jest opracowanie rozwiązania, które jest łatwe w budowie oraz wykonaniu i umożliwia szybkie, tymczasowe łączenie różnej ilości krzeseł stojących w rzędzie. Ponadto, konstrukcja łącznika zapewnia łatwy i niezawodny montaż, a połączone krzesła tworzą sztywny i mocny rząd, bez możliwości wypięcia z niego krzesła.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny łącznika, fig. 2 przedstawia widok aksonometryczny uchwytu centralnego, fig. 3 przedstawia widok aksonometryczny elementu łącznika i opisano poniżej.

Łącznik krzeseł składa się z dwóch symetrycznych elementów 1 i 2 wykonanych z blachy stalowej gr. 4 mm. Szerokość elementu 1 wynosi 80 mm. W tylnej jego części wykonane są dwa otwory 15 średnicy 0 6,5 mm, przez które wkrętami przykręca się element 1 i 2 do boku krzesła. W przedniej części łącznika 1 i 2 wykonane jest przegięcie 3, które w pierwszej fazie wznosi się do góry pod kątem 45°, a następnie załamuje w dół pod kątem 90°. Na końcu przegięcia 3, a zarazem i blachy wykonane są dwa zęby 4, będące przedłużeniem przegięcia. Szerokość zęba 4 wynosi 6 mm, a wysokość 4 mm, zaś rozstaw pomiędzy nimi wynosi 62 mm. W miejscu przegięcia 3 pod kątem 90°, na płaszczyźnie przylegającej do płaszczyzny z zębami, wykonane są współosiowo z zębami 4 dwa otwory 5 o średnicy 0 6,5 mm. Identyczny schemat zębów oraz otworów wykonany jest w uchwycie centralnym 6. Wykonany on jest z blachy gr. 4 mm i posiada po obydwu stronach identyczne przegięcia 9, jak w przypadku elementów 1 i 2, montowanych do krzesła. W pierwszej fazie przegięcie 9 wznosi się do góry pod kątem 45°, a następnie załamuje w dół pod kątem 90°. Na końcu przegięcia 9, a zarazem i blachy wykonane są dwa zęby 1, będące przedłużeniem przegięcia 9. Szerokość zęba 7 wynosi 6 mm, a wysokość 4 mm, zaś rozstaw pomiędzy nimi wynosi 62 mm. W miejscu przegięcia 9 pod kątem 90°, na płaszczyźnie przylegającej do płaszczyzny z zębami, wykonane są współosiowo z zębami 7 dwa otwory 8 o średnicy 0 6,5 mm. W środkowej części od dołu uchwytu centralnego 6 zgrzana jest nakrętka M10 z gwintem 13, do której przykręcana jest śruba 12 uprzednio włożona do otworu 11 wykonanego w płytce mocującej 10. Płytka mocująca 10 posiada dwa wzdłużne przetłoczenia 14 w celu zwiększenia jej sztywności i wykonana jest z blachy o grubości 4 mm. Ma kształt prostokąta, a jej długość wynosi 130 mm i jest większa od długości uchwytu centralnego 6.

Wstępnie skręcony uchwyt centralny z płytka mocującą wprowadzany jest do przykręconych do krzeseł uchwytów, a następnie dokręcany tak, aby docisnąć i unieruchomić wszystkie podzespoły.

Przedmiot według wynalazku może być stosowany w ustawianiu rzędów krzeseł w proste linie, na salach konferencyjnych czy audytoryjnych, gdzie wymagane jest spełnienie normy EN-14703, a także wszędzie tam, gdzie zachodzi potrzeba chwilowego, szybkiego ustawienia krzeseł w rzędach, a następnie ich demontaż i stworzenie jednej wielkiej przestrzeni.

Claims (4)

1. Łącznik krzeseł składający się z prawego i lewego elementu przykręcanego przez otwory montażowe do krzesła oraz centralnego uchwytu posiadającego po obu stronach przegięcia pod kątem 90° znamienny tym, że prawy element (1) i lewy element (2) posiadają przegięcie (3) pod kątem 90°, na którego końcu znajdują się dwa zęby (4), a w miejscu

4 PL 245570 B1 przegięcia (3) znajdują się dwa otwory (5), a pomiędzy tymi elementami (1) i (2) znajduje się centralny uchwyt (6), na którego końcach znajdują się po dwa zęby (7), włożone do otworów (5), a w miejscu przegięcia (9) znajdują się po dwa otwory (8), w które włożone są zęby (4), zaś centralny uchwyt (6) dociśnięty jest do prawego elementu (1) i lewego elementu (2) za pomocą mocującej płytki (10) z otworem (11) i przykręcony śrubą (12).

2. Łącznik krzeseł według zastrz. 1 znamienny tym, że zęby (4) są współosiowe z otworami (5), a zęby (7) są współosiowe z otworami (8), a odległość pomiędzy zębami (4) odpowiada odległości pomiędzy zębami (7).

3. Łącznik krzeseł według zastrz. 1 znamienny tym, że centralny uchwyt (6), posiada w środkowej części nakrętkę z gwintem (13).

4. Łącznik krzeseł według zastrz. 1 znamienny tym, że mocująca płytka (10) posiada dwa usztywniające przetłoczenia (14).