PL245739B1 - Antywłamaniowy mechanizm ryglowania telekomunikacyjnych szaf tworzywowych - Google Patents

Abstract

Przedmiotem rozwiązania jest antywłamaniowy mechanizm ryglowania telekomunikacyjnych szaf tworzywowych przeznaczony do zamykania i ryglowania drzwi szaf zwłaszcza wykonanych z tworzywa sztucznego, w szczególności zewnętrznych szaf rozdzielczych, przeznaczonych do instalowania przewodów telekomunikacyjnych zwłaszcza światłowodów. Mechanizm składa się z tulei (3), które rozmieszczone są współosiowo wzdłuż krawędzi bocznych drzwi (1), oraz tulei (4), które rozmieszczone są współosiowo wzdłuż krawędzi ściany bocznej (2), przy czym tuleje (3, 4) usytuowane są względem siebie w taki sposób, iż po połączeniu drzwi (1) ze ścianą boczną (2), tuleje (3, 4) usytuowane są w płaszczyźnie pionowej, jedna pod drugą naprzemiennie, oraz ma dwa cięgna, w postaci podłużnych stalowych płaskowników, na których w równych odstępach, rozmieszczone są trzpienie, usytuowane w płaszczyźnie pionowej, przy czym trzpienie mają postać walcowych prętów o przekroju okrągłym i tworzą pary elementów o trzpieniach skierowanych w przeciwnych kierunkach, zaś wzdłuż krawędzi cięgna, po przeciwnej stronie do trzpieni, umieszczone jest uzębienie, w postaci fragmentu listwy zębatej, przy czym cięgna usytuowane wzdłuż krawędzi drzwi (1) w tulejach (3, 4), tak, że trzpienie usytuowane są w tulejach (3), a pionowa oś trzpieni znajduje się w pionowej osi tulei (3, 4), przy czym średnica trzpieni jest mniejsza od średnicy tulei (3, 4), umożliwiając ich ruch wewnątrz tulei, w górę w dół i w bok, przy czym każde z cięgien porusza się w przeciwnym kierunku.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem rozwiązania według wynalazku jest antywłamaniowy mechanizm ryglowania telekomunikacyjnych szaf tworzywowych przeznaczony do zamykania i ryglowania drzwi, szaf telekomunikacyjnych wykonanych z tworzywa sztucznego, w szczególności szaf zewnętrznych przeznaczonych do instalowania przewodów telekomunikacyjnych zwłaszcza światłowodów.

Szafy telekomunikacyjne wykonane z tworzywa sztucznego znane są na rynku i cenione za niskie koszty wytworzenia, wysoką niezawodność i stosowanie materiałów w przeważającej mierze nadających się do ponownego przetworzenia. Znajdują zastosowanie w branży energetycznej, telekomunikacyjnej i wielu innych.

Oprócz wymogów środowiskowych (stopień ochrony IP) gwarantujących niezakłóconą pracę elementów wyposażenia szaf, stawiane są również wymogi dotyczące bezpieczeństwa i ochrony dostępu do wnętrza szaf przez osoby niepowołane. Zwłaszcza rynek telekomunikacyjny stawia coraz wyższe wymagania w tym zakresie. Wiąże się to z wysokimi kosztami naprawy coraz bardziej kosztownego wyposażenia, utraconymi zyskami i renomą operatorów sieci w przypadku przestoju systemu oraz coraz bardziej wymagającymi regulacjami w zakresie ochrony danych osobowych wprowadzanych przez ustawodawców. Także stosowana technologia okablowania ma wpływ na wymogi dotyczące bezpieczeństwa - stosowane obecnie coraz powszechniej przewody światłowodowe są bardziej wrażliwe na uszkodzenia niż popularne w przeszłości kable miedziane, a ich podłączenie i naprawa oznacza większe nakłady finansowe.

Na rynku obecnych jest wiele konstrukcji szaf tworzywowych, wykonanych z różnych materiałów. Do zastosowań energetycznych stosuje się głownie szafy poliestrowe. Z uwagi na wrażliwość danych i inne opisane wyżej czynniki, w branży telekomunikacyjnej stosuje się poliwęglan wzmocniony włóknem szklanym, który wykazuje lepsze własności mechaniczne.

Ponieważ szafy telekomunikacyjne umieszczane są głównie w gęsto zaludnionych obszarach miejskich, w których może dochodzić do aktów wandalizmu lub prób włamania z użyciem narzędzi, zwłaszcza że umieszczane jest w nich coraz nowsze i bardziej zaawansowane technologicznie wyposażenie.

W celu zapewnienia wysokiego stopnia bezpieczeństwa szaf, oprócz zastosowania wytrzymałego materiału, konieczne jest zastosowanie odpowiednich rozwiązań konstrukcyjnych mechanizmów zamknięcia.

Obecnie na rynku powszechnie stosowane są jedno- lub trójpunktowe systemy zamykania, które uruchamiane są centralnie za pomocą klamki umieszczoną w drzwiach szafy. Po zamknięciu, drzwi szafy są ryglowane w jednym lub w trzech punktach utrudniając otwarcie drzwi szafy. Drzwi ryglowane są w zależności od rozwiązania przez język w środkowej części drzwi (system jednopunktowy) lub przez język i cięgna ryglujące drzwi od góry i od dołu (system trójpunktowy). Podstawową wadą takich systemów jest niedostateczna ilość punktów ryglowania, a przez to niedostateczna ochrona drzwi przed próbą włamania z użyciem narzędzi. Tworzywo jest do pewnego stopnia podatne oraz cechuje się mniejszą twardością niż np. stal, zatem systemy stosowane z powodzeniem w szafach metalowych, nie spełniają swojej funkcji w szafach wykonanych z tworzywa, zwłaszcza funkcji związanych ze spełnieniem coraz wyższych wymagań rynku w zakresie bezpieczeństwa.

Powstały również rozwiązania przewidujące umieszczenie metalowego, zamkniętego korpusu wewnątrz obudowy tworzywowej, który ma zapewniać odporność na próby włamania. Wadą takiego systemu jest zwiększenie nakładów finansowych związane z konieczności produkcji dwóch korpusów (z tworzywa i z metalu) oraz ograniczenie przestrzeni dostępnej do zabudowy wewnątrz szafy tworzywowej poprzez umieszczenie w niej dodatkowych elementów metalowych.

Z opisu W.103684, znany jest mechanizm który ma w suwaku (3) wykonany wzdłużny otwór (7), w którym wchodzi wypust (8) wytłoczony w listwie czołowej (1). Otwór (2) na zagiętym narożu ma odgięte obrzeże (9) powstałe przez jego odpowiednie wycięcie. Szerokość suwaka (3) jest stała na całej długości.

Z wzoru Ru.063223, znana jest Ościeżnica drzwiowa z mechanizmem łańcucha ryglującego, zawierającym prowadnicę ryglową mocowaną odchylnie do usytuowanej prostopadle względem skrzydła drzwiowego powierzchni felca ościeżnicy drzwiowej, mającą postać płytki z wycięciem prowadzącym o zarysie nerkowym, współpracującym z zaczepem połączonym ze skrzydłem drzwiowym charakteryzuje się tym, że dolny koniec (3) prowadnicy ryglowej (4) mieści się w rowku wzdłużnym (2), utworzonym w podłużnym wytłoczeniu korytkowym, o zarysie w przekroju poprzecznym zbliżonym do litery U, znajdującym się w powierzchni przylgi filcowej, usytuowanej prostopadle do płaszczyzny wychylania się prowadnicy ryglowej (4).

Z wzoru Ru.064675, znane jest Urządzenie składające się z zamka głównego oraz z umieszczonych nad nim i pod nim zamków dodatkowych i krańcowych zespołów ryglujących sprzężonych z zamkiem głównym cięgnem sterującym charakteryzuje się tym, że każdy zamek dodatkowy (2) i każdy krańcowy zespół ryglujący (3) ma dwa czopy ryglowe (5, 6) usytuowane w jednej płaszczyźnie.

Z opisu W. 102585, znana jest Blokada antywłamaniowa charakteryzuje się tym, że ma łańcuch Galla (3) przebiegający między rolkami (4), a jego końce połączone są z belką główną (6). Belka główna (6) zakończona jest z obu stron rozpierającymi suwakami (7) połączonymi z ramionami (9) dźwigni, które wyposażone są w cięgna rygli blokujących (10).

Celem rozwiązania według wynalazku jest opracowanie konstrukcji mechanizmu/systemu antywłamaniowego przeznaczonego do ryglowania szaf telekomunikacyjnych, instalowanych na zewnątrz i wykonanych z tworzywa sztucznego, który zwiększa stopień ochrony szafy w przypadku ataków wandalizmu oraz prób włamania z użyciem narzędzi nie ograniczając przestrzeni montażowej dostępnej wewnątrz szafy.

Mechanizm ryglowania szaf składa się z szeregu tulei 3, które rozmieszczone są współosiowo w płaszczyźnie pionowej, wzdłuż całej krawędzi bocznych drzwi 1, oraz tulei 4 usytuowanych na całej długości ściany bocznej 2, które rozmieszczone są w płaszczyźnie pionowej współosiowo wzdłuż krawędzi 2 szafki, oraz dwóch cięgien 5, usytuowanych wzdłuż krawędzi drzwi 1, które mocowane są w tulejach 3,4, łącząc tuleje 3 i 4, za pomocą trzpieni 6, które skierowane są w przeciwnych kierunkach, w jednym cięgnie 5, pionowo w górę, w drugim, pionowo w dół.

Tuleje 3, 4, usytuowane są względem siebie w taki sposób, iż po połączeniu drzwi 1 ze ścianą boczną 2 korpusu szafki, tuleje 3, 4 usytuowane są w płaszczyźnie pionowej, jedna pod drugą naprzemiennie, tworząc pary, tj. po tulei 3 drzwi 1 w wolną przestrzeń poniżej następuje tuleja 4 ściany bocznej, następnie znowu tuleja 3 drzwi 1 itd.

Tuleje drzwi 3 i tuleje 4 korpusu, po zamknięciu drzwi 1, tworzą łącznie jedną współosiową krawędź, przy czym krawędzie górne i dolne przylegających tulei spasowane względem siebie w odstępach umożliwiających ich ruch wokół pionowej osi symetrii, a tym samym ruch drzwi 1 - otwieranie, zamykanie, względem pionowej osi symetrii otworów.

Drugim elementem mechanizmu są dwa cięgna 5, które mają postać podłużnych stalowych płaskowników, na których w równych odstępach, rozmieszczone są trzpienie 6, usytuowane w płaszczyźnie pionowej, przy czym trzpienie 6 mają postać walcowych prętów o przekroju okrągłym ze sfazowaną powierzchnią czołową na nie związanym z cięgnem końcu pręta, tworząc pary elementów o trzpieniach 6 skierowanych w przeciwnych kierunkach.

Wzdłuż krawędzi cięgna, po przeciwnej stronie do trzpieni 6, umieszczone jest uzębienie 7, w postaci fragmentu listwy zębatej przeznaczonej do przesuwania cięgien w górę i w dół w tulejach 3, 4, za pomocą dowolnego mechanizmu z kołem zębatym, a tym samym ryglowania lub odryglowywania drzwi 3.

Cięgna 5 są zamocowane do drzwi 1 poprzez umiejscowienie (wsunięcie) trzpieni 6 cięgien 5 w tulejach 3, a płaskiej części cięgien 5 w profilowanej w drzwiach 1 wnęce oraz zamknięcie wnęki dodatkową częścią uniemożliwiającą obrót cięgien.

Cięgna 5 zamocowane są w ten sposób, że pionowa oś trzpieni 6 znajduje się w pionowej osi tulei 3 drzwi 1, przy czym średnica trzpieni 6 cięgna 5, jest mniejsza od średnicy tulei 3, 4, umożliwiając ich umieszczenie wewnątrz tulei i swobodny ruch wewnątrz w górę i w dół, powodując - zamykanie/otwieranie drzwi, oraz obrót w osi tulei, przy czym, każde z cięgien porusza się w przeciwnym kierunku.

Tuleje 3 drzwi i tuleje 4 korpusu oraz cięgna 5, po zamknięciu drzwi, tworzą łącznie jednolitą krawędź zawiasu szafki.

Antywłamaniowy mechanizm ryglowania telekomunikacyjnych szaf tworzywowych, przedstawiono bliżej w sposobie działania mechanizmu.

Po wewnętrznej stronie drzwi 1, przy jednej z pionowych krawędzi, umieszczone są dwa cięgna 5. Trzpienie 6 cięgien umieszczone są wewnątrz tulei 3 i poruszają się wzdłuż ich osi - każde z cięgien w przeciwnym kierunku. Płaska część cięgien 5 umieszczona jest równolegle do płaszczyzny drzwi. Poprzez swój kształt ruch cięgien 5 w tulejach 3, 4 odbywa się w ograniczonym zakresie. Dwa skrajne położenia cięgien 5 w drzwiach 1 pozwalają na schowanie trzpieni 6 w tulejach bądź ich wysunięcie, przez co realizowane jest ryglowanie i otwieranie drzwi szafy. Po otwarciu drzwi 1 trzpienie 6 cięgien 5 chowają się w tulejach 3 drzwi 1. Dzięki takiemu ułożeniu trzpieni 6 nie następuje kolizja ze ścianą boczną szafki i drzwi 1 mogą być otwierane i domykane.

Pozycją wyjściową cięgien 5 jest pozycja, w której trzpienie 6 schowane są w tulejach 3 drzwi 1 i nie wystają poza ich obrys. Jest to pozycja umożliwiająca otwieranie i domykanie drzwi 1 szafy, bez kolizji ze ścianą boczną.

W celu zaryglowania drzwi 1 należy je domknąć, a następnie przemieścić cięgna 5 za pomocą mechanizmu klamki poprzez obrót kół zębatych współpracujących z zębatką 7 cięgna 5, powodując ruch pionowy cięgna 5 w górę/dół a w efekcie wysunięcie trzpieni 6, po obu stronach każdej tulei 3, tym samym wsuwając trzpienie 6 w tuleje 4 ścian bocznych korpusu, powodując w efekcie zaryglowanie drzwi, uniemożliwiające ich otwarcie.

Mechanizm po zamknięciu poprzez wsuniecie trzpieni 6 w tuleje 3, 4, powoduje wielopunktowe zaryglowanie drzwi. Każde dwie sąsiadujące ze sobą tuleje 3, 4 są zabezpieczone przed przemieszczaniem się względem siebie przez przechodzące przez nie trzpienie 6 cięgien 5. Cięgna 5 wykonane są ze stali, co dodatkowo zwiększa wytrzymałość a tym samym zabezpiecza wnętrze szafy przed próbą włamania.

Przy domkniętych drzwiach trzpienie 6 wysuwając się z tulei drzwi 3 częściowo wsuwają się w tuleje ściany bocznej 4. Dzięki temu każdy trzpień znajduje się częściowo w tulei drzwi 3, a częściowo w tulei ściany bocznej 4, ryglując tym samym drzwi w szafie. Ryglowanie drzwi następuje w wielu punktach, co zwiększa odporność szafy na próbę włamania.

Mechanizm przedstawiono bliżej na załączonych rysunkach, na których:

- Drzwi szafy

- Ściana boczna szafy

- Tuleja drzwi

- Tuleja ściany bocznej

- Cięgno

- Trzpień cięgna

- Uzębienie cięgna

Fig. 1. Przedstawia mechanizm szafy w widoku perspektywicznym z tulejami w narożniku szafy

Fig. 2. Przedstawia mechanizm szafy w widoku perspektywicznym z tulejami w narożniku szafy - widok rozstrzelony

Fig. 3. Przedstawia cięgna systemu zamykania

Fig. 4. Przedstawia drzwi szafy z zamontowanymi cięgnami - trzpienie wysunięte

Fig. 5. Przedstawia drzwi szafy z zamontowanymi cięgnami - trzpienie schowane

Fig. 6. Przedstawia szafę w widoku perspektywicznym - otwartą - trzpienie wsunięte

Fig. 7. Przedstawia szafę w widoku perspektywicznym - zamkniętą - trzpienie wysunięte

Claims (1)

1. Antywłamaniowy mechanizm ryglowania telekomunikacyjnych szaf tworzywowych, znamienny tym, że składa się z tulei 3, które rozmieszczone są współosiowo wzdłuż krawędzi bocznych drzwi 1, oraz tulei 4, które rozmieszczone są współosiowo wzdłuż krawędzi ściany bocznej 2, przy czym tuleje 3, 4 usytuowane są względem siebie w taki sposób, iż po połączeniu drzwi 1 ze ścianą boczną 2, tuleje 3, 4 usytuowane są w płaszczyźnie pionowej, jedna pod drugą naprzemiennie, oraz ma dwa cięgna 5, w postaci podłużnych stalowych płaskowników, na których w równych odstępach, rozmieszczone są trzpienie 6, usytuowane w płaszczyźnie pionowej, przy czym trzpienie 6 mają postać walcowych prętów o przekroju okrągłym i tworzą pary elementów o trzpieniach 6 skierowanych w przeciwnych kierunkach, zaś wzdłuż krawędzi cięgna, po przeciwnej stronie do trzpieni 6, umieszczone jest uzębienie 7, w postaci fragmentu listwy zębatej, przy czym cięgna 5 usytuowane wzdłuż krawędzi drzwi 1 w tulejach 3, 4, tak, że trzpienie 6 usytuowane są w tulejach 3, a pionowa oś trzpieni 6 znajduje się w pionowej osi tulei 3, 4, przy czym średnica trzpieni 6 jest mniejsza od średnicy tulei 3, 4, umożliwiając ich ruch wewnątrz tulei, w górę w dół i w bok, przy czym każde z cięgien porusza się w przeciwnym kierunku.