PL246846B1 - Kosiarka z mechanizmem do jej składania i rozkładania - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest kosiarka z mechanizmem do jej składania i rozkładania będącym podzespołem kosiarki. Kosiarka sprzężona z nośnikiem poprzez konstrukcję nośną, która połączona jest z belką zaczepu (5), połączoną przegubowo z zespołem roboczym (1), umożliwiającym przemieszczanie z pozycji roboczej do pozycji transportowej oraz z pozycji transportowej do pozycji roboczej za pomocą mechanizmu do składania i rozkładania zespołu roboczego (1), obejmującego elementy wahliwe, połączone przegubowo z siłownikiem (2) połączonym z konstrukcją nośną (K), charakteryzuje się tym, że elementami wahliwymi są co najmniej dwa łączniki, górny łącznik (3) i dolny łącznik (4), zawieszone współosiowo na wspólnym sworzniu siłownika (2) umieszczonego nad belką zaczepu (5). Górny łącznik (3) stanowią dwa elementy, górny lewy (3A) i górny prawy (3B) połączone z główną ramą (1) za pomocą osi górnej (3C), zaś dolny łącznik (4) stanowią dwa elementy, dolny lewy (4A) i dolny prawy (4B) połączone z belką zaczepu (5) za pomocą dolnej osi (4C). Pary łączników (3A) i (3B) oraz (4A) i (4B) posiadają jednakową długość, przy czym lewy dolny łącznik (4A) i prawy dolny łącznik (4B) posiadają usztywniające żebro (Z) wsparte o tuleje współosiowe z otworami mocującymi na dolnej osi (4C) i na wspólnym sworzniu.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kosiarka z mechanizmem do jej składania i rozkładania będącym podzespołem kosiarek, stosowanych w rolnictwie do koszenia traw i zielonek.

Znane są kosiarki z mechanizmem do jej składania i rozkładania, które są zamocowane do podnoszącego układu nośnika (ciągnika lub specjalnej maszyny np. górskiej) za pomocą konstrukcji wsporczej z trzypunktową ramą sprzęgową.

W pozycji pracy, zespół roboczy położony jest obok nośnika celem realizacji koszenie roślin, zaś w pozycji transportowej, zespół roboczy jest złożony za nośnikiem tak, aby zajmował minimum miejsca i mieścił się w określonej przepisami skrajni drogi.

W celu uzyskiwania maksymalnej wydajności, korzystnym jest stosowanie zespołów roboczych tak długich, jak to technicznie możliwe. Jednakże przy długich zespołach roboczych powstaje problem dużych gabarytów kosiarki w pozycji transportowej. Wiąże się to ze skomplikowaną budową układu kinematycznego realizującego niezbędne przemieszczenia zespołu roboczego.

Dotychczas nierozwiązanym problemem, występującym w kosiarkach do zbioru zielonki z siłownikiem składania umieszczonym nad belką zaczepu, jest dążenie do centralnego umieszczenia środka ciężkości maszyny, po złożeniu do transportu. Zwykle zespół roboczy maszyny w pozycji do transportu, uzyskiwał kąt prosty względem podłoża. Wiązało się to z zasłonięciem lusterka bocznego nośnika, niekorzystnie wpływając na bezpieczeństwo poruszania się po drogach publicznych.

W opisie patentowym oznaczonym numerem EP 1843653 ujawniono kosiarkę z mechanizmem do składania i rozkładania belki nośnej. W kosiarce belka tnąca jest połączona ze wspornikiem, który połączony jest przegubowo poprzez poziomą oś z konstrukcją nośną wyposażoną w znany sposób, w trzypunktową ramę sprzęgową do sprzęgania z systemem podnoszącym nośnika. Mechanizm do składania i rozkładania belki tnącej obejmuje element wahliwy połączony przegubowo ze wspornikiem i połączony z konstrukcją nośną, pręt łącznikowy połączony przegubowo z belką tnącą oraz hydrauliczny dwustronny siłownik umieszczony pomiędzy elementem wahliwym i prętem łącznikowym.

Istotą wynalazku jest kosiarka z mechanizmem do jej składania i rozkładania sprzężona z nośnikiem poprzez konstrukcję nośną, połączoną z belką zaczepu, która połączona jest przegubowo z zespołem roboczym z możliwością przemieszczania z pozycji roboczej do pozycji transportowej oraz z pozycji transportowej do pozycji roboczej za pomocą mechanizmu do składania i rozkładania zespołu roboczego, obejmującego elementy wahliwe połączone przegubowo z siłownikiem połączonym z konstrukcją nośną, charakteryzująca się tym, że elementami wahliwymi są co najmniej dwa łączniki, górny łącznik i dolny łącznik. Łączniki zawieszone są współosiowo na wspólnym sworzniu siłownika umieszczonego nad belką zaczepu. Korzystnym jest, gdy górny łącznik stanowią dwa elementy, łącznik górny lewy i łącznik górny prawy, które są połączone z zespołem roboczym za pomocą górnej osi, zaś dolny łącznik stanowią dwa elementy, łącznik dolny lewy i łącznik dolny prawy połączone z belką zaczepu za pomocą dolnej osi. W korzystnym wykonaniu obie pary łączników posiadają jednakową długość. Lewy dolny łącznik i prawy dolny łącznik posiadają usztywniające żebro wsparte o tuleje współosiowe z otworami mocującymi na dolnej osi i na wspólnym sworzniu.

Największą zaletą kosiarki z zastosowanym mechanizmem do jej składania i rozkładania jest znaczące poszerzenie zakresu ruchu zespołu roboczego, bez konieczności zmiany kinematyki maszyny oraz wielkości i rodzaju siłownika. Dobierając optymalną długość łączników mechanizmu, wpływa się na zakres pracy siłownika i dopuszczalny zakres ruchu zespołu roboczego.

Zwiększenie kąta złożenia maszyny, przekraczając kąt prosty względem podłoża, sprzyja centralizowaniu środka ciężkości w pozycji transportowej. Uzyskiwana jest w ten sposób większa stateczności nośnika i maszyny w trakcie transportu. Korzystne jest to szczególnie podczas pokonywania nierówności bądź zboczy o dużym nachyleniu. Zwiększenie kąta złożenia maszyny do transportu, zmniejsza również wysokość transportową. Powyższa zaleta pozwala na stosowanie dłuższych zespołów roboczych, zwiększając tym samym wydajność roboczą maszyny. Biorąc pod uwagę powszechne stosowanie umiejscowienia siłownika nad belką zaczepu, mechanizm do jej składania i rozkładania można stosować bez istotnych zmian konstrukcyjnych w aktualnie produkowanych maszynach. Mały koszt produkcji, lekka i prosta budowa mechanizmu oraz łatwa addytywność opisywanego rozwiązania powiększa funkcjonalność istniejących konstrukcji. Umożliwia zachowanie modułowości w budowie maszyn, a do tego obniża koszty produkcji i skraca czas realizacji napraw. Zastosowany w kosiarce mechanizm swoją budową umożliwia bezinwazyjną zmianę sposobu odciążania zespołu roboczego. Dołączając do siłownika akumulatory hydropneumatyczne, pełniące rolę sprężyn odciążających zespół roboczy, tworzymy powszechnie znany układ hydroodciążenia. Redukcja ciężaru wleczonego zespołu roboczego po podłożu ułatwia szybkie dostosowywanie się zespołu roboczego do zmiennego ukształtowania terenu. W efekcie zmniejszona zostaje siła tarcia, zmniejszone opory ruchu i zużycie cierne elementów na styku z podłożem. Mechanizm do składania i rozkładania zastosowany w kosiarce zwiększa również zakres kątowy otwarcia zespołu roboczego w pozycji pracy. Wychylenie zespołu roboczego umożliwiające znaczne przekroczenie wartości kąta półpełnego, występującego pomiędzy belką zaczepu i zespołem roboczym maszyny, korzystnie wpływając na skuteczność pokonywania nierówności terenowych. Szczególnym przypadkiem są zbocza wzniesień, bądź nierówności punktowe o dużych kątach pochylenia. Istotne jest to również podczas wykaszania wzdłużnych nierówności, gdzie nośnik maszyny znajduje wyżej niż powierzchnia koszenia np. odkosy dróg lub rowy odwodniające na polach. Uzyskując położenie transportowe zespołu roboczego, znacznie przekraczające wartość kąta prostego względem podłoża, dochodzi do odsłonięcia lusterka bocznego nośnika kosiarki. Korzystne jest to podczas cofania np. wjeżdżania do pomieszczeń. Ponadto, bezpieczniejsze staje się przemieszczanie po drogach publicznych.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku na którym fig. 1 przedstawia w widoku kosiarkę w pozycji pracy, fig. 2 przedstawia w widoku z boku kosiarkę z elementami składowymi mechanizmu do składania i rozkładania ramy głównej oraz przekrój według A-A ukazujący żebro, fig. 3 przedstawia kosiarkę w pozycji maksymalnego wychylenia, a fig. 4 przedstawia w widoku kosiarkę złożoną do transportu oraz szczegół A, na którym ujawniono położenie łączników.

Kosiarka według wynalazku przedstawiona w pozycji pracy na fig. 1 posiada zespół roboczy 1 wyposażony w osłonę o wydłużonym kształcie, przenoszącą obrotowe narzędzia tnące, które napędzane są z nośnika poprzez przekładnię 7. Zespół roboczy 1 jest połączony za pomocą przegubu 8 z belką zaczepu 5, która połączona jest konstrukcją nośną K wyposażoną w znany sposób mocowania, trzypunktową ramę sprzęgową do łączenia z systemem podnoszącym nośnika np. ciągnika. Kosiarka posiada mechanizm do jej składania i rozkładania, który zbudowany jest z dwóch łączników górnych 3, górnego prawego 3A i górnego lewego 3B oraz dwóch łączników dolnych 4, dolnego lewego 4A i dolnego prawego 4B jak przedstawiono na fig. 2. Łączniki, górny 3 i dolny 4 zawieszone są współosiowo na sworzniu 6 siłownika 2. Górny łącznik 3 łączący dwa jego elementy tj. łącznik górny prawy 3A i łącznik górny lewy 3B połączony jest z zespołem roboczym 1 za pomocą górnej osi 3C. Dolny łącznik 4 stanowiący również dwa elementy, a mianowicie łącznik dolny lewy 4A i łącznik górny prawy 4B połączony jest z belką zaczepu 5 za pomocą dolnej osi 4C. Optymalnie dobrana długość łączników, górnych 3 oraz dolnych 4, umożliwia osiągnąć niezbędny zakres kątowy podczas pracy zespołu roboczego 1, nie przekraczając jednocześnie dopuszczalnej siły podnoszenia, generowanej przez siłownik 2. Pary łączników, górny prawy 3A i łącznik górny lewy 3B oraz dolny lewy 4A i dolny prawy 4B posiadają jednakową długość rozstawienia otworów i budowę, ze względu na wspólne osi obrotu. Łączniki, dolny lewy 4A i dolny prawy 4B, posiadają żebro Z usztywniające wsparte o tuleje współosiowe z otworami mocującymi na dolnej osi 4C i sworzniu 6 siłownika 2. Przekrój tych łączników, przypominający literę T, korzystnie wpływa na usztywnienie łączników odpowiadając na niekorzystnie występujące siły ściskające pomiędzy osiami obrotu. W przypadku pary łączników, górnego prawego 3A i górnego lewego 3B, podczas pracy występują jedynie siły rozciągające, w związku z powyższym nie ma konieczności stosowania dodatkowych elementów usztywniających. Całość przypomina płaskownik z otworami w miejscach osiach obrotu na górnej osi 3C i sworzniu 6 siłownika 2. W celu uzyskania współosiowości działania mechanizmu, pary łączników występujących na tych samych osiach obrotu są identycznie. W zależności od siły generowanej przez siłownik 1 oraz potrzeb kinematycznych poszczególnych konstrukcji, długość i ilość łączników tj. górnego 3 i dolnego 4 dobierana jest indywidualnie.

Kosiarka połączona jest przegubowo w czterech punktach obrotu: przekładni 7, zespole roboczym 1, belce zaczepu 5 i sworzniu 6 siłownika 2. Sworzeń 6 jest jednocześnie mocowaniem siłownika 2.

Mechanizm kosiarki do jej składania i rozkładania można modyfikować wprowadzając osie obrotu nie tylko równoległe do podłoża, ale również ustawione pod innym kątem. Wyznacznikiem doboru kąta osi obrotu jest kinematyka konstrukcji, w której mechanizm jest wykorzystywany.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kosiarka z mechanizmem do jej składania i rozkładania, sprzężona z nośnikiem poprzez konstrukcję nośną (K), która połączona jest z belką zaczepu (5), połączoną przegubowo z zespołem roboczym (1) umożliwiającym przemieszczanie z pozycji roboczej do pozycji transportowej oraz z pozycji transportowej do pozycji roboczej za pomocą mechanizmu do składania i rozkładania zespołu roboczego (1), obejmującego elementy wahliwe połączone przegubowo z siłownikiem (2) połączonym z konstrukcją nośną (K), znamienna tym, że elementami wahliwymi są co najmniej dwa łączniki, górny łącznik (3) i dolny łącznik (4) zawieszone współosiowo na wspólnym sworzniu (6) siłownika (2) umieszczonego nad belką zaczepu (5).
2. 2. Kosiarka według zastrz. 1, znamienna tym, że górny łącznik (3) stanowią dwa elementy, górny lewy (3A) i górny prawy (3B) połączone z główną ramą (1) za pomocą osi górnej (3C), zaś dolny łącznik (4) stanowią dwa elementy, dolny lewy (4A) i dolny prawy (4B) połączone z belką zaczepu (5) za pomocą dolnej osi (4C).
3. 3. Kosiarka według zastrz. 2, znamienna tym, że pary łączników (3A) i (3B) oraz (4A) i (4B) posiadają jednakową długość.
4. 4. Kosiarka według zastrz. 2, znamienna tym, że lewy dolny łącznik (4A) i prawy dolny łącznik (4B) posiadają usztywniające żebro (Z) wsparte o tuleje współosiowe z otworami mocującymi na dolnej osi (4C) i na wspólnym sworzniu (6).