PL246850B1 - Miseczkowy czujnik deszczu do systemów sterowania nawadnianiem - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest miseczkowy czujnik deszczu do systemów sterowania nawadnianiem zawierający korpus, pokrywę, stopkę montażową, miseczkę pomiarową umieszczoną częściowo pod korpusem, dwa pionowo ustalone czujniki połączone z układem elektronicznym umieszczonym w korpusie i wystające z niego pomiędzy korpusem a miseczką pomiarową charakterystyczny tym, że miseczka pomiarowa (1) ma kulisty kształt dna naczynia mierniczego (2) skierowanego otworem zasadniczo ku górze i jest przymocowana do korpusu (3) połączeniem o regulowanej osi obrotu, która jest zasadniczo pozioma i prostopadła do płaszczyzny symetrii (A) elektrod.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest mieseczkowy czujnik deszczu do systemów sterowania nawadnianiem. Ujawnione rozwiązanie znajduje zastosowanie do systemów sterowania nawadnianiem, w szczególności wykorzystujących sterowniki zasilane prądem przemiennym, wyposażone w wyjścia pod elektrozawory, automatycznie dostarczające wodę do nawadniania do zraszaczy w ustalonych czasach rozpoczęcia i w cyklach nawadniania o zaprogramowanym czasie trwania.

Szeroko stosowane są automatyczne systemy sterowania nawadnianiem, które zwykle wyposażone są w sterownik czasowy do elektrycznego sterowania wieloma zaworami zraszaczy, z których każdy z kolei steruje dostarczaniem wody do jednego lub większej liczby zraszaczy. Dzięki takim systemom cykle nawadniania można uruchamiać i zatrzymywać bez uwagi operatora. Aby uniknąć sytuacji, w której nawadnianie jest uruchamiane po lub w trakcie naturalnych opadów, w efekcie czego może dochodzić do niepotrzebnego marnowania wody, a nawet do nadmiernego podlania szkodliwego dla roślinności, stosuje się czujniki deszczu. Czujniki deszczu mają za zadanie odciąć czasowo zasilanie konkretnych zaworów zraszaczy w chwili wykrycia opadu.

Ze stanu techniki znane są rozwiązania czujników deszczu przeznaczone do czasowego odcięcia zaworów zraszaczy w automatycznych systemach nawadniania sterowanych sterownikiem zasilanym prądem przemiennym. Ze względu na sposób działania rozróżnia się koreczkowe i miseczkowe czujniki deszczu.

Koreczkowe czujniki deszczu charakteryzują się elementem hydroskopijnym umieszczonym w obudowie czujnika, na dźwigni mikroprzełącznika napinanego sprężyną. W chwili otrzymania wilgoci elementy hydroskopijne rozszerzają się w przynajmniej jednym kierunku przesuwając mikroprzełącznik do pozycji wyłączającej zasilanie zaworów zraszaczy. Takie rozwiązania zostały opisane w zgłoszeniu patentowym nr US5087886A oraz w patentach US9655311B1, US6570109B2, US6977351B, gdzie przedmiotem rozwiązań były przede wszystkim różne sposoby wykonania mikroprzełącznika.

Ze stanu techniki znane są również rozwiązania miseczkowych czujników deszczu do sterowania systemem nawadniania, standardowo wyposażonych w tacki o płaskim dnie do zbierania wody opadowej, w których umieszczane są dwa czujniki wystające z obudowy nad tacką. Czujniki połączone są z układem elektrycznym zawierającym obwód przełączający umieszczony we wspomnianej obudowie w celu zapewnienia połączenia elektrycznego między sterownikiem a zaworem spryskiwacza. Podczas opadu tacka napełnia się i w chwili osiągnięcia poziomu czujników następuje zwarcie i zamknięcie obiegu elektrycznego odcinając poszczególne zawory zraszaczy od zasilania.

Rozwiązanie ujawnione w zgłoszeniu patentowym nr US5321578A posiada tackę zawieszoną przesuwnie pod obudową, umożliwiając regulację powierzchni tacki odsłoniętej na opad. Stanowi to sposób regulacji wrażliwości układu na opad - większa nieprzesłonięta powierzchnia tacy szybciej zbiera opady uzyskując wyższy poziom wody i tym samym przyspieszając zwarcie czujników i wydłużając czas odparowania wody potrzebny do rozłączenia zwarcia między nimi. Dodatkowo tacka wyposażona jest w liczne słupki wystające z dna naczynia ku górze w celu zabezpieczenia tacki przed zanieczyszczeniami, przede wszystkim w postaci liści spadających z drzew.

Ze zgłoszenia patentowego nr US4613764A znany jest sposób regulacji wrażliwości czujnika poprzez regulację wystawania czujników z obudowy. Taki sposób regulacji umożliwia bardziej intuicyjną regulację, w związku z możliwością weryfikacji poziomu wody w tacce w zależności od wielkości opadu.

Podstawowym problemem czujników deszczu do systemów sterowania nawadnianiem jest miarowanie nawadniania w zależności od ilości deszczu w sposób adekwatny do rzeczywistego zapotrzebowania roślinności na wilgotność gleby. Wiąże się to nie tylko z wrażliwością układu na sam czynnik, ale również z odpowiednim czasem jaki układ powinien być rozłączony, adekwatnym do czasu przyswojenia wody przez roślinność, bądź jej odparowywaniu z gleby. Ze względu na różne zapotrzebowanie roślinności, ale również różną przepuszczalność gleby wskazane jest by czujniki posiadały szeroki zakres regulacji wrażliwości układu na opad. Koreczkowe czujniki deszczu ze względu na swoją budowę posiadają bardzo ograniczony zakres regulacji w związku z czym w przypadku bardzo intensywnych opadów szybkość ponownego uruchomienia nawadniania związana z wyschnięciem struktury koreczka jest nieadekwatna do odparowania gleby. Wielokrotnie reakcja czujnika jest niewspółmierna z opadem w związku ze zbyt małym otworem, przez który czujnik przyjmuje wodę. W efekcie tego czujniki te również wykazują zbyt dużą wrażliwość na niewypoziomowanie urządzenia. Czujniki miseczkowe umożliwiają znacznie szerszą regulację, jednak w dotychczas znanych konstrukcjach posiadają wadę dotyczącą wysokiej wrażliwości układu na brak wypoziomowania czujnika, w efekcie czego woda spływała w jeden obszar tacy i nie dochodziło do zwarcia czujnika. Znane ze stanu techniki rozwiązania w zakresie czujników deszczu wykazują również wysoką wrażliwość układu elektrycznego na wilgoć, ryzyko zalania wynikające z konstrukcji obudowy.

Celem wynalazku jest opracowanie czujnika deszczu, który rozwiąże problem miarowania nawadniania przez systemy nawadniające w sposób bardziej adekwatny do zapotrzebowania roślinności na wilgotność gleby przede wszystkim poprzez szerszą regulację wrażliwości układu na opad oraz bardziej intuicyjny sposób jej ustalania. Zaproponowany czujnik deszczu, należący do grupy czujników miseczkowych, pozbyty jest wad znanych ze stanu techniki rozwiązań, jednocześnie zapewnia większy zakres i bardziej intuicyjny sposób regulacji reakcji czujnika. Jego konstrukcja minimalizuje problem poziomowania czujnika i jest stabilna w raz ustalonej pozycji.

Według wynalazku miseczkowy czujnik deszczu do systemów sterowania nawadnianiem zawiera korpus, pokrywę, stopkę montażową, miseczkę pomiarową umieszczoną częściowo pod korpusem, dwa pionowo ustalone oraz czujniki połączone z układem elektronicznym umieszczonym w korpusie i wystające z niego pomiędzy korpusem a miseczką pomiarową. Miseczkowy czujnik deszczu charakterystyczny tym, że miseczka pomiarowa ma kulisty kształt dna naczynia mierniczego skierowanego otworem zasadniczo ku górze. Miseczka ta jest przymocowana do korpusu połączeniem o regulowanej osi obrotu, która jest zasadniczo pozioma i prostopadła do płaszczyzny symetrii elektrod. Kulisty kształt naczynia pomiarowego zapewnia kumulację opadu w centralnym punkcie naczynia co zapewnia lepszą reakcję elektrod nawet przy gorzej wypoziomowanym czujniku. Niweluje całkowicie wpływ odchylenia od poziomu w kierunku prostopadłym do powierzchni mocowania. Jednocześnie kulisty kształt redukuje rozbryzgiwanie się na zewnątrz miseczki kropli deszczu, dzięki czemu działanie czujnika jest bardziej adekwatne do rzeczywistego opadu.

Korzystnie połączenie miseczki pomiarowej z korpusem jest połączeniem zawiasowym kształtowym, rozłącznym, z podkładką regulacyjną i środkiem łączącym. Powierzchnie kontaktowe połączenia zawiasowego z podkładką regulacyjną są rowkowane lub karbowane w kierunku zgodnym z tworzącymi powierzchni połączenia. Zaś środek łączący przechodzi przez otwory łączące połączenia zawiasowego. Taka geometria połączenia miseczki pomiarowej z korpusem umożliwia odchylanie miseczki od poziomu w celu regulacji poziomu reakcji czujników od poziomu wody - kulisty kształt miseczki umożliwia prawidłową pracę czujnika również w pozycjach odchylonych. Zakres regulacji pozostaje bardzo szeroki i bez wpływu na powierzchnię zbiorczą czujnika. W ten sposób możliwa jest regulacja czujnika zależna tylko od parametru głębokości zawieszenia elektrod w naczyniu mierniczym. Zaś rowkowane lub karbowane powierzchnie połączenia podkładki z połączeniem zawiasowym zabezpieczają połączenie przed samoistnym obrotem.

W korzystnym wariancie rozwiązania miseczka pomiarowa poza obszarem naczynia mierniczego ma otwory drenażowe i/lub przetłoczenia drenażowe i/lub kanaliki drenażowe. Otwory, przetłoczenia czy kanaliki umożliwiają skierowanie wody zbierającej się na górnej powierzchni miseczki pomiarowej poza jej obszar. W ten sposób można uniknąć zaburzenia pomiaru deszczu w skutek spływania wody z powierzchni górnej miseczki pomiarowej do naczynia mierniczego.

Korzystnie stopka montażowa ma dwa montażowe otwory podłużne rozmieszczone na okręgu i symetrycznie ustalone do płaszczyzny symetrii elektrod i ma podstawę równoległą do płaszczyzny wyznaczonej przez elektrody. Taka geometria otworów montażowych czujnika umożliwia niwelację błędów związaną z niedoskonałym nawierceniem otworów montażowych pod czujnik, zapewniając możliwość obrotu czujnika w osi otworów podłużnych oraz znalezienie ustalenie w obszarze odpowiedniego rozstawu otworów dla zapewnienia pozycji poziomej czujnika. Jednocześnie sama konstrukcja czujnika umożliwia precyzyjne poziomowanie czujnika w chwili montażu z wykorzystaniem wody w miseczce pomiarowej i kontrolą równomiernego zanurzenia obu czujników.

W korzystnym przykładzie wykonania korpus posiada gniazdo układu elektrycznego z elementami dystansowymi i z dwoma tulejami pasowanymi elektrod, otoczone kołnierzem oraz otwory drenażowe, w dnie gniazda układu elektrycznego i w najniższym punkcie połączenia zawiasowego, odpowiednio nad otworami drenażowymi miseczki pomiarowej oraz korpus stanowi monolit ze stopką montażową rozciągając się od obszaru mocowania stopki montażowej przez połączenie zawiasowe do gniazda układu elektrycznego. Zaproponowane otwory drenażowe oraz kołnierz zmniejszają ryzyko zalania układu elektrycznego sterującego czujnikiem. Nieregulowane mocowanie stopki prostopadle do korpusu uniemożliwia złożenie się czujnika np. pod ciężarem siadających na czujniku ptaków.

Korzystnie pokrywa jest połączona rozłącznie z korpusem i rozciąga się pomiędzy obrysem zewnętrznym korpusu do obszaru mocowania stopki montażowej, a górna powierzchnia pokrywy jest co najmniej w części pochylona w kierunku stopki montażowej. W tej sposób woda gromadząca się na górnej powierzchni pokrywy spływa w kierunku stopki nie zaburzając pomiaru opadu.

W korzystnym wariancie elektrody są scalone z układem elektronicznym na płytce drukowanej, a przewód zasilający jest przeprowadzony przez otwór drenażowym korpusu.

Korzystnie miseczka pomiarowa, korpus oraz pokrywa są wykonane z tworzywa sztucznego.

Korzystnie elektrody są wykonane stali nierdzewnej.

Korzystnie środek łączący jest zespołem śruby i nakrętki sześciokątnej, a wewnątrz połączenia zawiasowego (5) jest gniazdo na nakrętkę sześciokątną. Umożliwia to wygodne luzowanie połączenia śruby z nakrętką i regulowanie odchylenia miseczki pomiarowej, poprzez rozkręcanie śruby bez konieczności kontrowania nakrętki.

Przedmiot wynalazku został zilustrowany przykładami, które nie ograniczają jego zakresu. Wynalazek został przedstawiony na rysunkach:

fig. 1 - miseczkowy czujnik deszczu w rzucie z boku, z wyrwanie w obszarze połączenia zawiasowego, fig. 2 - miseczkowy czujnik deszczu w rzucie z boku, z wyrwanie w obszarze połączenia zawiasowego, fig. 3 - miseczkowy czujnik deszczu w rzucie z góry, fig. 4 - miseczkowy czujnik deszczu w widoku normalnym do płaszczyzny stopki montażowej, fig. 5 - elektryczny schemat czujnika deszczu, fig. 6 - korpus w rzucie aksonometrycznym, fig. 7 - miseczka pomiarowa w rzucie aksonometrycznym.

W przykładowym wykonaniu, jak ujawniono na fig. 1 i 2 miseczkowy czujnik deszczu do systemów sterowania nawadnianiem zawiera korpus, pokrywę, stopkę montażową, miseczkę pomiarową umieszczoną częściowo pod korpusem, dwa pionowo ustalone czujniki połączone z układem elektronicznym umieszczonym w korpusie i wystające z niego pomiędzy korpusem a miseczką pomiarową. Miseczka pomiarowa 1 ma kulisty kształt dna naczynia mierniczego 2 skierowanego otworem ku górze. Jest przymocowana do korpusu 3 połączeniem o regulowanej osi obrotu, która jest pozioma i prostopadła do płaszczyzny symetrii A elektrod 4. Połączenie miseczki pomiarowej 1 z korpusem 3 jest połączeniem zawiasowym 5 kształtowym, rozłącznym, z podkładką regulacyjną 6 i środkiem łączącym 7. Powierzchnie kontaktowe połączenia zawiasowego 5 z podkładką regulacyjną 6 są rowkowane lub karbowane w kierunku zgodnym z tworzącymi powierzchni połączenia, a środek łączący 7 przechodzi przez otwory łączące połączenia zawiasowego 8. Jak ujawniono na fig. 1 i 7 miseczka pomiarowa 1 poza obszarem naczynia mierniczego 2 ma otwory drenażowe 9a.

Jak pokazano na fig. 4, stopka montażowa 10 ma dwa montażowe otwory podłużne 11 rozmieszczone na okręgu i symetrycznie ustalone do płaszczyzny symetrii elektrod 4 i ma podstawę równoległą do płaszczyzny wyznaczonej przez elektrody 4.

Fig. 4 przedstawia korpus 3, gdzie korpus 3 posiada gniazdo układu elektrycznego 12 z trzema elementami dystansowymi 13 i z dwoma tulejami pasowanymi 14 elektrod 4, otoczone kołnierzem 15 oraz otwory drenażowe 9b, jeden w dnie gniazda układu elektrycznego 12 i jeden w najniższym punkcie połączenia zawiasowego 5, odpowiednio nad otworami drenażowymi 9a miseczki pomiarowej 1. Korpus 3 stanowi monolit ze stopką montażową 10 rozciągając się od obszaru mocowania stopki montażowej 10 przez połączenie zawiasowe 5 do gniazda układu elektrycznego 12.

Jak ujawnia fig. 1 i 3 pokrywa 17 jest połączoną rozłącznie z korpusem 3. Pokrywa rozciąga się pomiędzy obrysem zewnętrznym korpusu 3 do obszaru mocowania stopki montażowej 10, a górna powierzchnia pokrywy 17 jest co najmniej częściowo pochylona w kierunku stopki montażowej.

Na fig. 1 ujawniono, że elektrody 4 są scalone z układem elektronicznym 18 na płytce drukowanej, a przewód zasilający jest przeprowadzony przez otwór drenażowym 9b korpusu 3. Układ elektroniczny 18 jest osadzony na elementach dystansowych 13 w gnieździe układu elektrycznego 12.

Połączenie rozłączne pokrywy i korpusu jest realizowane z wykorzystaniem śruby przechodzącej przez otwór w obszarze elementu dystansowego 13a korpusu 3, dalej przez otwór w płytce drukowanej układu elektronicznego 18 i ustalonej w otworze gwintowanym pokrywy 17.

Miseczka pomiarowa 1, korpus 3, pokrywa 17 oraz podkładka regulacyjna 6 są wykonane z tworzywa sztucznego typu ABS. Elektrody 4 są wykonane stali nierdzewnej. Środek łączący 7 jest zespołem śruby i nakrętki sześciokątnej, a wewnątrz połączenia zawiasowego 5 jest gniazdo 18 na nakrętkę sześciokątną.

Fig. 5 ujawnia elektryczny schemat działania czujnika deszczu. Układ jest zasilany napięciem zmiennym o wartości 24 V, a jego podstawowe elementy to triak T-1, dwa tranzystory unipolarne T-2 i T-3 o polaryzacji NPN i PNP oraz dwie elektrody. W stanie biernym urządzenia Triak T-1 jest w stanie przewodzenia, do jego anody wejściowej A2 doprowadzone jest napięci 24V/AC, jego bramka G jest spolaryzowana przez rezystor R-1 o wartości 1,5 kW i mocy 0,5 W, co wprowadza triak w stan przewodzenia. Na anodzie wyjściowej A1, znajduje się bezpiecznik topikowy F, o wartości prądowej 3A chroniący triak przed uszkodzeniem, na wypadek zwarcia obwodów zewnętrznych. W stanie czynnym urządzenia triak T-1 jest w stanie zablokowanym, nie przewodzi prądu. Blokada triaka następuje w wyniku zdjęcia wysterowania bramki G. Dzieje się to wskutek spolaryzowania tranzystorów T-2 i T-3, których kolektory połączone są z bramką G triaka, a emitery z anodą wyjściową A1. Tranzystory po spolaryzowaniu zwierają potencjał bramki G z anodą A1 powodując zanik wysterowania bramki. Bazy tranzystorów T-2 i T-3 połączone są przez rezystor R-3 o wartości 22 kW z elektrodą 4b sondy wodnej, druga elektroda sondy, 4a jest połączona z zasilaniem anody A2 triaka. W stanie biernym urządzenia, między elektrodami 4a i 4b jest przerwa, nie występuje żadna rezystancja, a bazy tranzystorów T-2 i T-3 przez rezystor R-2 o wartości 100 kW są zwarte do emiterów zapewniając ich stan zatkania (tranzystory nie przewodzą). W chwili pojawienia się wody w zbiorniczku retencyjnym, między elektrodami 4a i 4b pojawi się rezystancja i nastąpi przepływ prądu między anodą triaka A2, a bazą tranzystorów T-2 i T-3. Tranzystory wejdą w stan przewodzenia, powodując 240 zwarcie bramki triaka G z anodą wyjściową A1, co powoduje zatkanie triaka. Po zatkaniu triaka obwód zewnętrzny urządzenia zostaje przerwany. Różnica napięć między anodą triaka A2 a anodą A1 wzrasta do 24V/AC, co zwiększa wielokrotnie prąd polaryzujący bazy tranzystorów. Zastosowany rezystor R-3 o wartości 22 kW ogranicza wielkość prądu do 1,2 mA. Moment rozwarcia obwodu sprzyja wzbudzeniu układu, aby temu zapobiec zastosowany został kondensator ceramiczny C-1 o wartości 0,47 uF/25 V włączony między bramką triaka G a anodą A1. Przerwa obwodu trwa tak długo, dopóki ze zbiorniczka retencyjnego nie odparuje woda. Po odparowaniu wody między elektrodami 4a i 4b zniknie rezystancja, obwód polaryzujący tranzystory zostanie przerwany, bramka triaka zostanie ponownie wysterowana, a triak wejdzie w stan przewodzenia. Proces działania układu zostanie zakończony.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Miseczkowy czujnik deszczu do systemów sterowania nawadnianiem zawierający korpus, pokrywę, stopkę montażową, miseczkę pomiarową umieszczoną częściowo pod korpusem, dwa pionowo ustalone czujniki połączone z układem elektronicznym umieszczonym w korpusie i wystające z niego pomiędzy korpusem a miseczką pomiarową, znamienny tym, że miseczka pomiarowa (1) ma kulisty kształt dna naczynia mierniczego (2) skierowanego otworem zasadniczo ku górze i jest przymocowana do korpusu (3) połączeniem o regulowanej osi obrotu, która jest zasadniczo pozioma i prostopadła do płaszczyzny symetrii (A) elektrod (4).
2. 2. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1, znamienny tym, że połączenie miseczki pomiarowej (1) z korpusem (3) jest połączeniem zawiasowym (5) kształtowym, rozłącznym, z podkładką regulacyjną (6) i środkiem łączącym (7), gdzie powierzchnie kontaktowe połączenia zawiasowego (5) z podkładką regulacyjną (6) są rowkowane lub karbowane w kierunku zgodnym z tworzącymi powierzchni połączenia, a środek łączący (7) przechodzi przez otwory łączące połączenia zawiasowego (8).
3. 3. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, że miseczka pomiarowa (1) poza obszarem naczynia mierniczego (2) ma otwory drenażowe (9a) i/lub przetłoczenia drenażowe i/lub kanaliki drenażowe.
4. 4. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2 lub 3, znamienny tym, że stopka montażowa (10) ma dwa montażowe otwory podłużne (11) rozmieszczone na okręgu i symetrycznie ustalone do płaszczyzny symetrii elektrod (4) i ma podstawę równoległą do płaszczyzny wyznaczonej przez elektrody (4).
5. 5. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2 lub 3 lub 4, znamienny tym, że korpus (3) posiada gniazdo układu elektrycznego (12) z elementami dystansowymi (13) i z dwoma tulejami pasowanymi (14) elektrod (4), otoczone kołnierzem (15) oraz otwory drenażowe (9b), w dnie gniazda układu elektrycznego (12) i w najniższym punkcie połączenia zawiasowego (5), odpowiednio nad otworami drenażowymi (9a) miseczki pomiarowej (1), a korpus (3) stanowi monolit ze stopką montażową (10) rozciągając się od obszaru mocowania stopki montażowej (10) przez połączenie zawiasowe (5) do gniazda układu elektrycznego (12).
6. 6. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2 lub 3 lub 4 lub 5, znamienny tym, że pokrywa (17) jest połączona rozłącznie z korpusem (3) i rozciąga się pomiędzy obrysem zewnętrznym korpusu (3) do obszaru mocowania stopki montażowej (10), a górna powierzchnia pokrywy (17) jest co najmniej w części pochylona w kierunku stopki montażowej.
7. 7. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2 lub 3 lub 4 lub 5 lub 6, znamienny tym, że elektrody (4) są scalone z układem elektronicznym (18) na płytce drukowanej, a przewód zasilający jest przeprowadzony przez otwór drenażowym (9b) korpusu (3).
8. 8. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2 lub 3 lub 4 lub 5 lub 6 lub 7, znamienny tym, że miseczka pomiarowa (1), korpus (3), pokrywa (17) oraz podkładka regulacyjna (6) są wykonane z tworzywa sztucznego.
9. 9. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2 lub 3 lub 4 lub 5 lub 6 lub 7 lub 8, znamienny tym, że elektrody (4) są wykonane stali nierdzewnej.
10. 10. Miseczkowy czujnik deszczu według zastrz. 1 lub 2 lub 3 lub 4 lub 5 lub 6 lub 7 lub 8 lub 9, znamienny tym, że środek łączący (7) jest zespołem śruby i nakrętki sześciokątnej, a wewnątrz połączenia zawiasowego (5) jest gniazdo (18) na nakrętkę sześciokątną.