PL247093B1 - Rotacyjny osteotom stomatologiczny - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest rotacyjny osteotom stomatologiczny do nacinania kanałów odpływowych w łożu kostnym przed założeniem implantu stomatologicznego. Osteotom zawiera część roboczą (2) oraz uchwyt lub łącznik. Część robocza osteotomu zawiera korpus, na którego zewnętrznej powierzchni jest co najmniej jedno ostrze robocze o kształcie przypominającym gwint oplatający korpus w taki sposób, że na odcinku 15 mm korpusu tworzy od 0,5 do 3 zwoi.

Description

Przedmiotem wynalazku jest rotacyjny osteotom stomatologiczny do nacinania kanałów odpływowych w łożu kostnym przed założeniem implantu stomatologicznego.

Osteotomy to narzędzia o różnej geometrii służące do cięcia lub preparowania kości.

Podczas preparowania w szczęce lub żuchwie łoża kostnego dla implantu stomatologicznego uwalniane są płyny tkankowe i krew. Zamknięcie ich wewnątrz kości poprzez wprowadzony implant prowadzi do zwiększenia ciśnienia śródkostnego. Następstwem takiego stanu rzeczy jest obliteracja naczyń doprowadzających tlen i substancje odżywcze dla komórek kostnych odpowiedzialnych za metabolizm i regeneracje kości.

Powstałe wewnątrzkostne wynaczynienie krwi i płynów tkankowych mobilizuje komórki zapalne, których zadaniem jest uprzątnięcie krwiaka jak i martwych tkanek. Stan zapalny związany z tym zjawiskiem zmienia odczyn tkankowy na kwaśny a rozpoczęcie procesu osteointegracji implantu jest możliwe dopiero po jego wygaśnięciu co w efekcie przedłuża okres leczenia. Większość konstrukcji implantów w znacznym stopniu przyczynia się do powstawania w łożu kostnym krwiaków i martwych komórek co skutkuje wydłużonym procesem osteointegracji, który rozpoczyna się po okresie naprawczym. Po ustąpieniu stanu zapalnego tkanka kostna zaczyna się regenerować i jest zdolna do osteointegracji implantu.

Szybki i efektywny proces integracji implantów zachodzi wtedy gdy stworzone zostaną warunki biologiczne sprzyjające powstaniu tzw. pierwotnego gojenia się kości.

Celem wynalazku było opracowanie osteotomu, który umożliwia przygotowanie łoża kostnego w takim kształcie aby ułatwić odpływ płynów tkankowych i krwi w trakcie wprowadzania implantu.

Rotacyjny osteotom według wynalazku zawiera część roboczą oraz uchwyt lub łącznik do łączenia z takimi urządzeniami jak klucze stomatologiczne, stomatologiczne narządzie rotacyjne zwłaszcza z użyciem mikrosilnika i odpowiednich końcówek na mikrosilnik takie jak kątnice, prostnice, itp..

Wymiary części roboczej są odpowiednio kalibrowane do średnicy łoża kostnego, dla którego ma być stosowany dany osteotom.

Część robocza osteotomu zawiera korpus, na którego zewnętrznej powierzchni jest od jednego do czterech ostrzy roboczych o kształcie przypominającym gwint oplatający korpus w taki sposób, że na odcinku 15 mm korpusu tworzy od 0,5 do 3 zwoi, korzystnie od 1 do 1,5 zwoi.

Korpus części roboczej osteotomu ma kształt cylindryczny, zwłaszcza jest walcem o średnicy odpowiadającej, ale nie większej, średnicy łoża kostnego, dla którego jest przeznaczony dany osteotom.

Na korpusie znajduje się co najmniej jedno ostrze robocze o kształcie przypominającym gwint oplatający korpus w taki sposób, że na odcinku 15 mm korpusu tworzy od 0,5 do 3 zwoi, korzystnie od 1 do 1,5 zwoi. Odcinek 15 mm korpusu jest podany jako jednostka określająca gęstość zwoi ostrza, ale nie definiuje długości części roboczej osteotomu, które może być większa lub mniejsza od 15 mm. Podstawa ostrza jest w odległości od środka części roboczej nie większej niż promień łoża kostnego dla którego ma być stosowany dany osteotom. Wysokość ostrza wynosi od 0,2 mm do 3 mm korzystnie 0,5 mm, zaś szerokość podstawy ostrza wynosi od 0,2 mm do 2 mm, przy czym im dłuższe ostrze tym szerokość podstawy większa, korzystnie gdy płaszczyzny ostrza tworzą kąt od 17° do 43°, najkorzystniej od 17° do 30°. Ostrza mogą być na całej długości o takiej samej wysokości lub o wysokości zmniejszającej się w kierunku do czoła osteotomu. Ostrza mogą być prawoskrętne lub lewoskrętne, przy czym osteotomy zawierające dwa i więcej ostrzy mają ostrza o tym samym kierunku skrętu.

Korzystnie gdy początki ostrzy od strony czoła korpusu, są spłaszczone, tworząc ostrze czołowe, co ułatwia wprowadzanie osteotomu do łoża kostnego.

Ostrze jest na całej długości części roboczej lub na jej części, w szczególności ostrze może zaczynać się w pewnej odległości od początku osteotomu.

Osteotomy posiadające ostrze, którego początek jest z pewnej odległości nie mniejszej niż 0,5 mm od początku osteotomu są przeznaczone do wstępnego preparowania łoża kostnego. Początkowy odcinek części roboczej, bez ostrza, ułatwia prawidłowe wprowadzanie osteotomu do łoża kostnego i zapoczątkowanie nacięć, które w kolejnym kroku są wykonywane na właściwą głębokość przy pomocy drugiego osteotomu posiadającego ostrza na całej długości części roboczej.

W korzystnych wariantach osteotom według wynalazku posiada od 2 do 4 ostrzy równomiernie rozłożonych na obwodzie części roboczej osteotomu.

W korzystnym wariancie osteotom według wynalazku na korpusie są dodatkowe zagłębienia równobieżne względem ostrzy, które służą do odprowadzania krwi i płynów tkankowych co zapobiega przemieszczaniu się ich do przestrzeni wewnątrz tkanki kostnej, podczas pracy osteotomem, zapobiega tworzeniu się krwiaka wewnątrzkostnego i jego następstw.

Szczegółowy opis kilku przykładowych wariantów osteotomów według wynalazku został przedstawiony na rysunku.

Poszczególne figury na rysunku przedstawiają:

Figura 1 widok ogólny osteotomu w wariancie z jednym ostrzem.

Figura 2 widok przekroju poprzecznego osteotomu wg figury 1 w płaszczyźnie A-A.

Figura 3 powiększenie detalu B z figury 2.

Figura 4 widok ogólny osteotomu w wariancie z dwoma ostrzami.

Figura 5 widok ogólny osteotomu w wariancie z dwoma ostrzami oraz początkowym odcinkiem bez ostrzy.

Figura 6 widok przekroju poprzecznego osteotomu wg figury 4 i figury 5 w płaszczyźnie C-C.

Figura 7 widok przekroju poprzecznego osteotomu wg figury 5 w płaszczyźnie D-D.

Figura 8 widok ogólny osteotomu w wariancie z dwoma ostrzami z dodatkowymi kanałami odprowadzającymi.

Figura 9 widok przekroju poprzecznego osteotomu wg figury 8 w płaszczyźnie E-E.

Figura 10 widok ogólny osteotomu w wariancie z dwoma ostrzami z dodatkowymi kanałami odprowadzającymi oraz początkowym odcinkiem bez ostrzy.

Przedstawiony na figurze 1 osteotom posiada uchwyt (1) oraz część roboczą (2) z ostrzem (3). Na korpusie (4) części roboczej (2) znajduje się ostrze (3), którego podstawa jest w odległości od osi osteotomu, nie większej niż promień frezu zastosowanego do frezowania łoża kostnego, dla którego jest przeznaczony dany osteotom.

Ostrze (3) spiralnie oplata korpus (4) w taki sposób, że na odcinku 15 mm tworzy od 0,5 do 3 zwoi. Początek ostrza znajduje się na przeciwległym względem uchwytu (1) końcu części roboczej (2).

Na figurze 2 przedstawiono przekrój poprzeczny przez część roboczą osteotomu, według figury 1, w płaszczyźnie A-A.

Na figurze 3 przedstawiono powiększenie detalu B z figury 2 w celu zilustrowania zależności pomiędzy podstawą ostrza (3) w płaszczyźnie „p-p” oraz wysokością ostrza „h” względem płaszczyzny „p-p”. Płaszczyzna „p-p” na korpusie (4) części roboczej (2) przechodząca przez podstawę ostrza (3) jest w odległości od osi osteotomu nie większej niż promień frezu zastosowanego do frezowania łoża kostnego, dla którego jest przeznaczony dany osteotom. Wysokość ostrza „h” jest nie mniejsza niż 0,2 i nie większa niż 3 mm. Szerokość ostrza u podstawy, w płaszczyźnie „p-p” powinna być nie mniejsza niż 0,2 mm i nie większa niż 2 mm, przy czym im dłuższe ostrze tym podstawa większa. Korzystnie płaszczyzny ostrza tworzą kąt od 17° do 43°, najkorzystniej od 17° do 30°.

Przedstawiony na figurze 4 osteotom posiada uchwyt (1) oraz część roboczą (2). Na korpusie (5) części roboczej (2) znajdują się dwa ostrza (6, 6’). Ostrza (6, 6') spiralnie oplatają korpus (5) w taki sposób, że każde z nich na odcinku 15 mm tworzy od 0,5 do 3 zwoi, przy czym oba ostrza mają taką samą liczbę zwoi. Początki ostrzy (6, 6’) znajdują się na przeciwległym względem uchwytu (1) końcu części roboczej (2). Podstawy ostrzy (6, 6’) są w odległości od osi osteotomu nie większej niż promień frezu zastosowanego do frezowania łoża kostnego, dla którego jest przeznaczony dany osteotom. Wysokość ostrzy „h” jest nie mniejsza niż 0,2 i nie większa niż 3 mm. Szerokość ostrzy u podstawy, w płaszczyźnie „p-p” powinna być nie mniejsza niż 0,2 mm i nie większa niż 2 mm przy czym im dłuższe ostrze tym podstawa większa. Korzystnie płaszczyzny ostrza tworzą kąt od 17° do 43°, najkorzystniej od 17° do 30°.

Przedstawiony na figurze 5 osteotom posiada uchwyt (1) oraz część roboczą (2). Na korpusie (5) części roboczej (2) znajdują się ostrza (6, 6’), przy czym początki ostrzy (7) (początek drugiego ostrza nie jest widoczny na rysunku), są w pewnym oddaleniu od zewnętrznego końca części roboczej. Podstawy ostrzy (6, 6’) są w odległości od osi osteotomu nie większej niż promień frezu zastosowanego do frezowania łoża kostnego, dla którego jest przeznaczony dany osteotom.

Na figurze 6 przedstawiono przekrój poprzeczny przez część roboczą osteotomu, według figury 4 oraz figury 5, w płaszczyźnie C-C.

Na figurze 7 przedstawiono przekrój poprzeczny przez część roboczą osteotomu, według figury 5, w płaszczyźnie D-D.

Przedstawiony na figurze 8 osteotom posiada uchwyt (1) oraz część roboczą (8). Na korpusie (9) części roboczej (8) znajdują się dwa ostrza (10, 10’). Ostrza (10, 10’) spiralnie oplatają korpus (9) w taki sposób, że każde z nich na odcinku 15 mm tworzy od 0,5 do 3 zwoi, przy czym oba ostrza mają taką samą liczbę zwoi. Początki ostrzy (10, 10’) znajdują się na przeciwległym względem uchwytu (1) końcu części roboczej (8). Podstawy ostrzy (10, 10') są w odległości od osi osteotomu nie większej niż promień frezu zastosowanego do frezowania łoża kostnego, dla którego jest przeznaczony dany osteotom. Wysokość ostrzy „h” jest nie mniejsza niż 0,2 i nie większa niż 3 mm. Szerokość ostrzy u podstawy, w płaszczyźnie „p-p” powinna być nie mniejsza niż 0,2 mm i nie większa niż 2 mm przy czym im dłuższe ostrze tym podstawa większa. Korzystnie płaszczyzny ostrza tworzą kąt od 17° do 43°, najkorzystniej od 17° do 30°. Na korpusie (9) są dwa spiralne wyżłobienia, (11, 11’) tworzące kanału odprowadzające krew i płyny ustrojowe w trakcie wprowadzania osteotomu do łoża kostnego. Wyżłobienia (11, 11’) mogą przebiegać współbieżnie do ostrzy (10, 10’) lub mogą mieć odmienny przebieg ale zawsze powinny mieści się pomiędzy ostrzami (10, 10’).

Na figurze 9 przedstawiono przekrój poprzeczny przez część roboczą osteotomu, według figury 8, w płaszczyźnie E-E.

Przedstawiony na figurze 10 osteotom posiada uchwyt (1) oraz część roboczą (8). Na korpusie (9) części roboczej (8) znajdują się ostrza (10, 10’), przy czym początki ostrzy (12) (początek drugiego ostrza nie jest widoczny na rysunku), są w pewnym oddaleniu od zewnętrznego końca części roboczej.

Claims (11)

1. Rotacyjny osteotom stomatologiczny zawierający uchwyt lub łącznik oraz część roboczą, znamienny tym, że na korpusie (4, 5, 9) części roboczej (2, 8) znajduje się od jednego do czterech ostrzy (3, 6, 10) oplatających korpus (4, 5, 9) w taki sposób, że na odcinku 15 mm korpusu (4, 5, 9) ostrze tworzy od 0,5 do 3 zwoi.

2. Osteotom według zastrz. 1, znamienny tym, że ostrze (3, 6, 10) na odcinku 15 mm korpusu (4) tworzy od 1 do 1,5 zwoi.

3. Osteotom według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że podstawa ostrza (3, 6, 10) jest w odległości, od osi osteotomu, nie większej niż promień łoża kostnego, dla którego preparowania przeznaczony jest dany osteotom,

4. Osteotom według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że wysokość ostrza (3, 6, 10) „h” jest nie mniejsza niż 0,2 i nie większa niż 3 mm, zaś szerokość ostrza (3, 6, 10) u podstawy, w płaszczyźnie „p-p” jest nie mniejsza niż 0,2 mm i nie większa niż 2 mm.

5. Osteotom według zastrz. 4, znamienny tym, że płaszczyzny ostrza (3, 6, 10) tworzą kąt od 17° do 43°.

6. Osteotom według zastrz. 4, znamienny tym, że płaszczyzny ostrza (3, 6, 10) tworzą kąt od 17° do 30°.

7. Osteotom według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 5 albo 6, znamienny tym, że korpus (4, 5, 9) części roboczej (2) jest walcem o średnicy łoża kostnego, dla którego jest przeznaczony dany osteotom.

8. Osteotom według któregokolwiek z wcześniejszych zastrz. znamienny tym, że ostrza (3, 6, 10) mają na całej długości tę samą wysokość.

9. Osteotom według któregokolwiek z wcześniejszych zastrz. znamienny tym, że wysokość ostrzy (3, 6, 10) maleje w kierunku czoła osteotomu.

10. Osteotom według któregokolwiek z wcześniejszych zastrz. znamienny tym, że początek ostrza (7, 12) znajduje się w oddaleniu co najmniej 0,5 mm od początku osteotomu.

11. Osteotom według któregokolwiek z wcześniejszych zastrz. znamienny tym, że na korpusie są dodatkowe spiralne wyżłobienia (11, 11’).