PL247932B3 - Moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym. Moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym, posiadający dwa spłaszczone pierścienie połączone śrubunkami, których elementy nagwintowane umieszczone są w przelotowych otworach elastycznej tulei I zamocowanej pomiędzy spłaszczonymi pierścieniem I i pierścieniem II, przy czym pierścień I o większej średnicy na zewnętrznej powierzchni ma żebra, korzystnie niższe przy zewnętrznej krawędzi na obwodzie i wyższe od strony wewnętrznej krawędzi na obwodzie otworu pierścienia I, według patentu PL 240864, charakteryzuje się tym, że żebra połączone ma co najmniej jedną tuleją i/lub co najmniej jednym płaskim pierścieniem P i/lub ma kształtki w postaci części łukowych (19), korzystnie w postaci części I i części II, przy czym na częściach łukowych (19) łącznie o kształcie pierścienia I ma przyspawane do brzegów II, pomiędzy zewnętrzną krawędzią i wewnętrzną krawędzią, żebra II (77) połączone ze sobą śrubunkami (90), pod którymi ma elastyczne półtuleje (31) ściskane łukami pierścieniowymi (2a) łącznie o kształcie pierścienia II, korzystnie z żebrami III (78), przyspawanymi do brzegów III łuków pierścieniowych, które to żebra II (77), żebra III (78) połączone są śrubunkami (90) ze sobą.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym, w szczególności pyłów palnych, oparów lub gazów.

Od 1 lipca 2003 roku w krajach UE obowiązuje Dyrektywa 94/9/EU ATEX95 parlamentu Europejskiego i Rady (z dnia 23.03.1994 r.) w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem i stosowanej od 2014 r. w nowej wersji pod nazwą 2014/34/UE ze zbiorem norm serii IEC 60079.

Celem wprowadzenia dyrektywy ATEX jest całkowita eliminacja lub maksymalne zmniejszenie ryzyka, jakie wiąże się ze stosowaniem dowolnego produktu w obszarach, w których może występować atmosfera grożąca wybuchem, określana dalej jako Ex.

Dyrektywa ATEX definiuje jedynie najbardziej podstawowe wymagania jakie musi spełniać produkt przeznaczony do stosowania w strefach zagrożonych wybuchem. Wymagania szczegółowe podane są w normach zharmonizowanych z dyrektywą. Pełną odpowiedzialność za określenie czy dany wyrób podlega ocenie zgodności z wymaganiami dyrektywy ATEX oraz za spełnianie tych wymagań ponosi jego producent lub podmiot, który wprowadza wyrób do obrotu na terenie Unii Europejskiej.

W Polsce obowiązuje rozporządzenie ministra gospodarki w sprawie minimalnych wymagań dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, związanych z możliwością wystąpienia atmosfery wybuchowej w miejscu pracy (Dz. U. Z 2010, Nr 138, poz. 931). W obszarach Ex dozwolone jest stosowanie wyłącznie urządzeń z ochroną przeciwwybuchową.

W celu zabezpieczenia centrów obliczeniowych, archiwów, zakładów chemicznych, ale również izolowanych od siebie stref garażów dla samochodów ze zbiornikami LPG lub napędem wodorowym, należy stosować wyższe wymogi ochrony przeciwwybuchowej.

W przypadku jednostronnego oddziaływania ciśnienia fali wybuchowej na okrągłą płytę lub pierścień, które obwodem opierają się na krawędzi otworu, największy moment gnący jest w środkowej części. Często dochodzi do zniekształcenia płyty (pierścienia wokół rury) zasłaniającej otwór i przepchnięcia jej z całością uszczelnienia przez otwór, a w najlepszym przypadku do rozszczelnienia. Z opisu patentowego PL 240864 znany jest moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym, posiada dwa spłaszczone pierścienie połączone śrubunkami, których elementy nagwintowane umieszczone są w przelotowych otworach elastycznej tulei zamocowanej pomiędzy spłaszczonymi pierścieniami, przy czym zawiera pierwszy pierścień I o większej średnicy, a na jego zewnętrznej powierzchni ma żebra, korzystnie niższe przy zewnętrznej krawędzi na obwodzie i wyższe od strony wewnętrznej krawędzi na obwodzie otworu pierścienia I. Elastyczna tuleja jest z materiału trudnopalnego i/lub samogasnącego, korzystnie z gumy samogasnącej. Wykroje żebra i/lub żebra skojarzonego mają w obrysie kształt trójkąta, czworoboku, pięcioboku lub sześcioboku.

Celem wynalazku jest stworzenie konstrukcji modułu uszczelniającego, o zwiększonej sztywności, jak również nadającego się do montażu na istniejących rurociągach, który będzie przydatny do uszczelnienia przepustów ściennych w pomieszczeniach zagrożonych wybuchem pyłów, oparów lub gazów.

W rozwiązaniu według wynalazku, w którym moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym, posiada dwa spłaszczone pierścienie połączone śrubunkami, których elementy nagwintowane umieszczone są w przelotowych otworach elastycznej tulei I zamocowanej pomiędzy spłaszczonymi pierścieniem I i pierścieniem II, przy czym pierścień I o większej średnicy na zewnętrznej powierzchni ma żebra, korzystnie niższe przy zewnętrznej krawędzi na obwodzie i wyższe od strony wewnętrznej krawędzi na obwodzie otworu pierścienia I, według patentu PL 240864, istotą jest, że żebra połączone ma co najmniej jedną tuleją i/lub co najmniej jednym płaskim pierścieniem P i/lub ma kształtki w postaci części łukowych, korzystnie w postaci części I i części II, przy czym na częściach łukowych łącznie o kształcie pierścienia I ma przyspawane do brzegów II, pomiędzy zewnętrzną krawędzią i wewnętrzną krawędzią, żebra II i połączone ze sobą śrubunkami, pod którymi ma elastyczne półtuleje ściskane łukami pierścieniowymi łącznie o kształcie pierścienia II, korzystnie z żebrami III, przyspawanymi do brzegów III łuków pierścieniowych, które to żebra II, żebra III połączone są śrubunkami ze sobą.

Korzystnie boczne brzegi żeber połączone ma dwoma tulejami i/lub dwoma pierścieniami P.

Korzystnie w bocznych brzegach żeber ma podcięcia i umieszczoną w nich tuleję i/lub pierścień P.

Korzystnie tuleja II ma na obwodzie w ściance wycięcia wzdłużne, w których zamocowane ma żebra.

Korzystnie ma powłokę stożkową o ściętym wierzchołku opartą krawędzią dolną o większym obwodzie na co najmniej jednym krawężniku na obrzeżu przy zewnętrznej krawędzi, najkorzystniej na cylindrze połączonym z zewnętrznym brzegiem pierścienia I.

Korzystnie powłoka stożkowa jest wsparta na żebrach, tulejkach i/lub co najmniej jednej tulei.

Korzystnie do krawędzi o mniejszym obwodzie powłoki przymocowany ma pas ukształtowany tworzącą stożka ściętego zbieżną do podstawy powłoki.

Korzystnie żebra mają najdłuższą krawędź ukształtowaną krzywą, najkorzystniej łukiem.

Korzystnie żebro ma powierzchnię giętą względem płaszczyzny zawierającej jego krawędzie boczne.

Korzystnie na powierzchni przeciwległej do powierzchni B przymocowane ma żebra i/lub pierścień II lub pierścień P, najkorzystniej przymocowany do krawędzi żeber II.

Korzystnie na powierzchni przeciwległej do powierzchni B przymocowany ma wspornik o kształcie powłoki stożka ściętego z obrzeżem zewnętrznym tworzącym szparę z powierzchnią otworu S ściennego, najkorzystniej przymocowany obrzeżem wewnętrznym o mniejszym obwodzie do obrzeża przy wewnętrznej krawędzi pierścienia większego.

Korzystnie do części łukowej ma przymocowany wspornik II o kształcie powłoki półstożka ściętego ściskającej razem z półpierścieniem II półtuleję o przekroju promieniowym w obrysie trapezu.

Korzystnie część I zestawioną ma z dwóch połączonych ze sobą kształtki I i kształtki II i/lub część II zestawioną z dwóch połączonych ze sobą kształtki III i kształtki IV, najkorzystniej kształtka II i kształtka III mają kształt litery U z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu.

Korzystnie część I i część II mają styczne do siebie wybrania powierzchniowe, przy czym część I ma wybranie powierzchniowe od strony części II a część II ma wybranie powierzchniowe od strony części I, najkorzystniej równoległe do zewnętrznej powierzchni.

Korzystnie część I i część II mają na powierzchniach stycznych co najmniej jeden występ i przystające do niego wybranie II.

Korzystnie część I ma z dwóch połączonych ze sobą kształtki I i kształtki II i/lub część II ma z dwóch połączonych ze sobą kształtki III i kształtki IV, najkorzystniej kształtka I i kształtka III mają kształt litery U z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu. Korzystnie ma łuk tulei połączony z bocznymi brzegami żeber przy wewnętrznej krawędzi otworu lub zamocowany w podcięciach.

Korzystnie do części łukowych ma przyłączone żebrami IV łuki pierścieniowe.

Korzystnie do pierścienia I ma przyłączony żebrami IV pierścień.

Nieoczekiwanie okazało się, że żebra połączone tulejami lub pierścieniami na powierzchni pierścienia uniemożliwiają deformację pierścienia do kształtu stożka ściętego i wepchnięcie go do zasłanianego otworu. Nieoczekiwanie zwiększono sztywność konstrukcji poprzez połączenie żebrami dwóch pierścieni. Okazało się również, że tak wzmocniony moduł można podzielić i zmontować na rurociągach istniejących, a ciśnienie fali uderzeniowej wywierane na powierzchnię kaptura rozłożyć na podparty obwód pierścienia.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony na rysunku, w którym

Fig. 1 - ukazuje widok modułu z brzegami żeber połączonymi tulejami od strony żeber,

Fig. 2 - przekrój w płaszczyźnie symetrii z brzegami żeber połączonymi tulejami,

Fig. 2a - przekrój w płaszczyźnie symetrii z brzegami żeber połączonymi tulejami, przy czym pierścień I usztywniony jest pierścieniem II,

Fig. 3 - przekrój przez moduł z żebrami połączonymi tulejami, przy czym tuleja zewnętrzna ma żebra w wycięciach wzdłużnych,

Fig. 4 - przekrój przez moduł z żebrami połączonymi tuleją wewnętrzną,

Fig. 5 - przekrój przez moduł z żebrami połączonymi tulejami, przy czym tuleja zewnętrzna ma żebra w wycięciach wzdłużnych, a pierścień I ma dodatkowe żebra na przeciwległej powierzchni,

Fig. 6 - przekrój przez moduł z żebrami połączonymi pierścieniami, przy czym pierścień I ma dodatkowe żebra na przeciwległej powierzchni,

Fig. 7 - przekrój przez moduł, w którym pierścień I ma dodatkowe żebra na przeciwległej powierzchni połączone pierścieniem,

Fig. 8 - widok z najdłuższą krawędzią ukształtowaną łukiem,

Fig. 8a - widok żebra z powierzchnią giętą względem płaszczyzny zawierającej jego krawędzie boczne,

Fig. 9 - widok na powierzchnię zewnętrzną modułu podzielonego po średnicy z podzespołami połączonymi śrubunkami w żebrach,

Fig. 10 - przekrój przez moduł dzielony zaopatrzony w żebra połączone śrubunkami na powierzchni półpierścieni ściskających tuleję elastyczną, przy czym na powierzchni zewnętrznej krawędzie żeber połączone są półtulejami,

Fig. 11 - przekrój przez moduł dzielony podobny jak w Fig. 10, przy czym zewnętrzne półpierścienie o większej średnicy usztywnione są dodatkowo równoległymi półpierścieniami poprzez przyspawane między nimi żebra,

Fig. 12 - przekrój przez moduł dzielony z dwoma nasuwanymi poziomo na siebie częściami, użebrowanymi na powierzchni zewnętrznej,

Fig. 13 - widok na powierzchnię zewnętrzną modułu dzielony z dwoma nasuwanymi poziomo na siebie częściami,

Fig. 14 - przekrój poprzeczny przez moduł z żebrami na powierzchni pierścienia zewnętrznego, połączonymi tuleją zamocowaną w wycięciach krawędzi żeber, i z powłoką stożkową o ściętym wierzchołku opartą na krawędziach żeber i obwodową krawędzią dolną opartą o krawężnik, na obrzeżu przy zewnętrznej krawędzi pierścienia, połączony z zewnętrznym brzegiem pierścienia,

Fig. 15 - widok od strony powłoki na moduł z Fig. 14,

Fig. 16 - przekrój poprzeczny przez moduł z żebrami na powierzchni pierścienia zewnętrznego, do których to krawędzi żeber przyspawane są elementy usztywniające, i z powłoką stożkową o ściętym wierzchołku opartą na krawędziach żeber i obwodową krawędzią dolną opartą o krawężnik, na obrzeżu przy zewnętrznej krawędzi pierścienia, połączony z zewnętrznym brzegiem pierścienia,

Fig. 17 - przekrój poprzeczny powłokę stożkową, której wewnętrzna krawędź usztywniona jest dodatkowo pasem obwodowym,

Fig. 18 - przekrój poprzeczny przez moduł z żebrami na powierzchni pierścienia zewnętrznego, do których to krawędzi przyspawane są tuleje, i ze wspornikiem o kształcie powłoki stożka ściętego przymocowany obrzeżem wewnętrznym do obrzeża przy wewnętrznej krawędzi pierścienia większego, Fig. 19 - przekrój poprzeczny przez dzielony moduł z żebrami połączonymi półtulejami, z żebrami połączonymi śrubunkami, i ze wspornikami o kształcie powłoki półstożka przymocowanymi obrzeżem wewnętrznym do obrzeża przy wewnętrznej krawędzi półpierścieni większych od dołu,

Fig. 20 - przekrój poprzeczny przez dzielony moduł podobny jak w Fig. 19, przy czym ma dodatkowo powłokę z półstożków na powierzchni zewnętrznej,

Fig. 21 - przekrój przez moduł z żebrami na powierzchni zewnętrznej pierścienia większego, których krawędzie usztywnione są tuleją, przy czym pierścień o większej średnicy usztywniony jest dodatkowo na przeciwległej powierzchni równoległym pierścieniem o mniejszej średnicy poprzez przyspawane między nimi żebra, oraz użebrowanym pierścieniem o mniejszej średnicy dociskającym tuleję,

Fig. 22 - widok na dwie rozsunięte części modułu składanego z wybraniami równoległymi do powierzchni,

Fig. 23 - przekrój przez dwie rozsunięte części modułu składanego z wybraniami równoległymi do powierzchni,

Fig. 24 - przekrój przez dwie rozsunięte części modułu składanego z wybraniami równoległymi do powierzchni, przy czym części zespawane są z kształtek.

Moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym, posiada dwa zewnętrzne pierścienie połączone śrubunkami, których elementy nagwintowane umieszczone są w przelotowych otworach elastycznej tulei I 3 zamocowanej pomiędzy spłaszczonymi pierścieniem I 1 i pierścieniem II 2, przy czym pierścień I 1 o większej średnicy na zewnętrznej powierzchni ma żebra 7, korzystnie niższe przy zewnętrznej krawędzi na obwodzie i wyższe od strony wewnętrznej krawędzi na obwodzie otworu pierścienia I 1. Żebra 7 połączone ma co najmniej jedną tuleją 8 i/lub co najmniej jednym płaskim pierścieniem P 88 i/lub ma kształtki w postaci części łukowych 19, korzystnie w postaci części I Ui i części II U2, przy czym na częściach łukowych 19 łącznie o kształcie pierścienia 11 ma przyspawane do brzegów II 11, pomiędzy zewnętrzną krawędzią 1a i wewnętrzną krawędzią 1b, żebra II 77 połączone ze sobą śrubunkami 90, pod którymi ma elastyczne półtuleje 31 ściskane łukami pierścieniowymi 2a łącznie o kształcie pierścienia II 2, korzystnie z żebrami III 78, przyspawanymi do brzegów III 11a łuków pierścieniowych 2a, które to żebra II 77, żebra III 78 połączone są śrubunkami 90 ze sobą.

Korzystnie boczne brzegi 70 żeber 7 połączone ma dwoma tulejami 8 i/lub dwoma pierścieniami P 88.

Korzystnie w bocznych brzegach 70 żeber 7 ma podcięcia 71 i umieszczoną w nich tuleję 8 i/lub pierścień P 88. Korzystnie tuleja II 8a ma na obwodzie w ściance wycięcia wzdłużne 80, w których zamocowane ma żebra 7.

Korzystnie ma powłokę 10 stożkową o ściętym wierzchołku opartą krawędzią dolną 11 o większym obwodzie na co najmniej jednym krawężniku 12 na obrzeżu przy zewnętrznej krawędzi 1a, korzystnie na cylindrze 13 połączonym z zewnętrznym brzegiem pierścienia I 1. Korzystnie powłoka 10 stożkowa jest wsparta na żebrach 7, tulejkach 17 i/lub co najmniej jednej tulei 8. Korzystnie do krawędzi 10a o mniejszym obwodzie powłoki 10 przymocowany ma pas 101 ukształtowany tworzącą stożka ściętego zbieżną do podstawy powłoki 10. W momencie wybuchu i częściowym zniekształceniu się powłoki 10 pod wpływem fali uderzeniowej, krawędź 10a pasem 101 oprze się obwodowo na powierzchni uszczelnianej rury, przenosząc siłę poprzeczną na krawężnik 12 i podparcie modułu na obwodzie otworu S. Korzystnie żebra 7 mają najdłuższą krawędź 7s ukształtowaną krzywą, najkorzystniej łukiem. Korzystnie żebro II ma powierzchnię 7g giętą względem płaszczyzny zawierającej jego krawędzie boczne. Korzystnie na powierzchni A przeciwległej do powierzchni B przymocowane ma żebra 70 i/lub pierścień II 2 lub pierścień P 88, najkorzystniej przymocowany do krawędzi żeber 70. Korzystnie na powierzchni A przeciwległej do powierzchni B zewnętrznym 81 tworzącym szparę z powierzchnią otworu S ściennego, najkorzystniej przymocowany obrzeżem wewnętrznym 81a o mniejszym obwodzie do obrzeża przy wewnętrznej krawędzi 1b pierścienia większego 1. Korzystnie do części łukowej 19 ma przymocowany wsporniku 80b o kształcie powłoki półstożka ściętego ściskającej razem z półpierścieniem II 2a półtuleję 31 o przekroju promieniowym w obrysie trapezu.

Korzystnie część I U1 zestawioną ma z dwóch połączonych ze sobą kształtki I 33 i kształtki II 34 i/lub część II U2 zestawioną z dwóch połączonych ze sobą kształtki III 43 i kształtki IV 44, najkorzystniej kształtka I 33 i kształtka III 43 mają kształt litery U z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu. Korzystnie część I U1 i część II U2 mają styczne do siebie wybrania powierzchniowe, przy czym część I U1 ma wybranie powierzchniowe 112 od strony części II U2 a część II U2 ma wybranie powierzchniowe 114 od strony części I U1, korzystnie równoległe do zewnętrznej powierzchni B. Korzystnie część I U1 i część II U2 mają na powierzchniach stycznych co najmniej jeden występ 121 i przystające do niego wybranie II 122.

Korzystnie część I U1 ma z dwóch połączonych ze sobą kształtki I 33 i kształtki II 34 i/lub część II U2 ma z dwóch połączonych ze sobą kształtki III 43 i kształtki IV 44, najkorzystniej kształtka I 33 i kształtka III 43 mają kształt litery U z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu. Korzystnie ma łuk tulei 83a połączony z bocznymi brzegami 70 żeber 7 przy wewnętrznej krawędzi otworu 69 lub zamocowany w podcięciach 71.

Korzystnie ma łuki pierścieniowe 2a z żebrami III 78 i co najmniej jedno przecięcie pomiędzy obwodowymi krawędziami tulei I 3, przy czym do brzegów III 11a ma przyspawane pary żeber III 78 połączone ze sobą śrubunkami 90. Korzystnie do części łukowych 19 ma przyłączone żebrami IV 72 łuki pierścieniowe 2a. Korzystnie do pierścienia I 1 ma przyłączony żebrami IV 72 pierścień 2.

Elastyczna tuleja 3 i elastyczna półtuleja 31 są z materiału trudnopalnego i/lub samogasnącego, najkorzystniej z gumy samogasnącej.

Dla lepszego przedstawienia wynalazku, poniżej omówiono realizację wynalazku w przykładach, które nie wyczerpują możliwych różnych zestawień elementów.

Przykład I

Wykonano ze stali kwasoodpornej dwa płaskie pierścienie I 1 i II 2, pomiędzy którymi umieszczono gumową elastyczną tuleję I 3. Pierścienie te połączone zostały śrubunkami, których elementy nagwintowane 4 umieszczone są w przelotowych otworach elastycznej tulei 3 i płaskich pierścieni I 1 i II 2. Pierścień I 1 ma większą średnicę od zewnętrznej średnicy elastycznej tulei I 3. Na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakręcone są nakrętki 5, poprzez dokręcanie których - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze z rurą wewnątrz ściska się silikonową elastyczną tuleję I 3 i odkształca jej boczne ścianki. Powierzchnia wewnętrzna elastycznej tulei I 3 dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S.

Pierścieniowe obrzeże zewnętrznego pierścienia I 1 opiera się o krawędź przelotowego otworu S uszczelnianego w ścianie. Na zewnętrznej powierzchni B pierścienia I 1 przyspawano promieniowo żebra 7, niższe przy zewnętrznej krawędzi 1a na obwodzie i wyższe od strony wewnętrznej krawędzi 1b na obwodzie otworu 69, zbieżne do powierzchni uszczelnianej rury. Do niższych krawędzi żeber 7 przy spawano obwodowo niższą tuleję 8 i do wyższych brzegów 7b żeber 7 przyspawano obwodowo wyższą tuleję 8, dla zwiększenia sztywności pierścienia 11.

Przykład II

W module z przykładu I zwiększono dodatkowo sztywność pierścienia I 1 zwiększając jego grubość poprzez przyspawanie do niego współśrodkowo pierścienia II 2 tożsamego z pierścieniem II 2 ściskającym elastyczną tuleję I 3 od dołu.

Przykład III

Wykonano ze stali nierdzewnej dwa płaskie pierścienie I 1 i II 2, pomiędzy którymi umieszczono silikonową elastyczną tuleję I 3. Pierścienie I 1 i II 2 połączone zostały śrubunkami. Elementy nagwintowane 4 jednym końcem wkręcone zostały do gniazd w pierścieniu II 2 i umieszczone w przelotowych otworach elastycznej tulei I 3 i zewnętrznego pierścienia I 1, gdzie ponad powierzchnią B nakręcone są nakrętki 5. Zewnętrzny pierścień I 1 ma większą średnicę od zewnętrznej średnicy elastycznej tulei I 3.

Na zewnętrznej powierzchni B pierścień I 1 ma przyspawane żebra 7 o najdłuższej krawędzi 7s ukształtowanej łukiem i powierzchni giętej 7g względem płaszczyzny zawierającej jego krawędzie boczne. Opcjonalnie wykroje żeber 7 wykonano w kilku nieznacznie różniących się wariantach, jako w obrysie trójkąta, czworoboku, pięcioboku lub sześcioboku. W wyższych bocznych brzegach 7b żeber 7 wykonano podcięcia 71, w których umieszczono i przyspawano tuleję 8. Tuleję II 8a o większej średnicy wycięciami wzdłużnymi 80, rozmieszczonymi na obwodzie w ściance nasadzono na żebra 7 i zespawano.

Opcjonalnie tuleję 8 przyspawano w podcięciach 71 wykonanych w szczytowej części żeber 7.

Poprzez dokręcanie nakrętek 5 - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą przelotową wewnątrz - ściska się elastyczną tuleję I 3 i odkształca jej boczne ścianki. Powierzchnia wewnętrzna elastycznej tulei I 3 z gumy samogasnącej dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego. Pierścieniowe obrzeże zewnętrznego pierścienia I 1 opiera się o krawędź uszczelnianego otworu S w ścianie.

Przykład IV

W module opisanym w Przykładzie III do powierzchni A pierścienia I 1 od strony elastycznej tulei I 3 dodatkowo przyspawano promieniowo żebra II 70 usztywniające.

Przykład V

Wykonano ze stali nierdzewnej dwa płaskie pierścienie I 1 i II 2, pomiędzy którymi umieszczono silikonową elastyczną tuleję I 3. Pierścienie I 1 i II 2 połączone zostały elementami nagwintowanymi. Elementy nagwintowane 4 jednym końcem wkręcone zostały do gniazd w pierścieniu II 2 i umieszczone w przelotowych otworach elastycznej tulei I 3 i zewnętrznego pierścienia I 1, gdzie ponad powierzchnią B nakręcone są nakrętki 5. Zewnętrzny pierścień I 1 ma większą średnicę od zewnętrznej średnicy elastycznej tulei I 3.

Na zewnętrznej powierzchni B pierścień I 1 ma przyspawane promieniowo żebra 7. Do wyższych bocznych brzegów 7b żeber 7 przyspawano współśrodkowo z otworem 69 dwa pierścienie P 88. Do przeciwległej powierzchni A pierścienia I 1 od strony elastycznej tulei I 3 przyspawano promieniowo żebra II 70 usztywniające.

Poprzez dokręcanie nakrętek 5 - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą przelotową wewnątrz - ściska się elastyczną tuleję I 3 i odkształca jej boczne ścianki. Powierzchnia wewnętrzna elastycznej tulei I 3 z gumy samogasnącej dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego. Pierścieniowe obrzeże zewnętrznego pierścienia I 1 opiera się o krawędź uszczelnianego otworu S w ścianie.

Przykład VI

Wykonano ze stali nierdzewnej dwa płaskie pierścienie I 1 i II 2, pomiędzy którymi umieszczono silikonową elastyczną tuleję I 3. Pierścienie I 1 i II 2 połączone zostały śrubunkami. Elementy nagwintowane 4 jednym końcem wkręcone zostały do gniazd w pierścieniu II 2 i umieszczone w przelotowych otworach tulei 3 i zewnętrznego pierścienia I 1, gdzie ponad powierzchnią B nakręcone są nakrętki 5. Zewnętrzny pierścień I 1 ma większą średnicę od zewnętrznej średnicy elastycznej tulei I 3.

Na zewnętrznej powierzchni B pierścień I 1 ma przyspawane promieniowo żebra 7. Do przeciwległej powierzchni A pierścienia I 1 od strony elastycznej tulei I 3 przyspawano promieniowo żebra II 70. Do żeber 70 przyspawano współśrodkowo pierścień P 88. Pierścieniowe obrzeże zewnętrznego pierścienia I 1 opiera się o krawędź uszczelnianego otworu S w ścianie. Poprzez dokręcanie nakrętek 5 przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą przelotową wewnątrz - ściska się elastyczną tuleję I 3 i odkształca jej boczne ścianki. Powierzchnia wewnętrzna elastycznej tulei I 3 z gumy samogasnącej dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

Przykład VII

Wykonano ze stali nierdzewnej pierścień I 1 i przecięto go po średnicy na dwie części łukowe 19 łącznie o kształcie pierścienia I 1. Podobnie wykonano pierścień II 2 i przecięto go po średnicy na dwa łuki pierścieniowe 2a łącznie o kształcie pierścienia II 2. Do brzegów II b na styku części łukowych 19 i do brzegów III 11a łuków pierścieniowych 2a przyspawano żebra III 78 z otworami dla połączenia ich ze sobą śrubunkami 90.

Na zewnętrznej powierzchni części łukowych 19 przyspawano promieniowo żebra 7, podobnie również na powierzchni łuków pierścieniowych 2a.

Pomiędzy częścią łukową 19 i łukiem pierścieniowym 2a umieszczono silikonową elastyczną półtuleję 31. Elementy nagwintowane 4 jednym końcem wkręcone zostały do gniazd w łuku pierścieniowym 2a i umieszczone w przelotowych otworach półtulei 31 i zewnętrznej części łukowej 19, gdzie skręcono je nakrętkami 5. Promień zewnętrznej krawędzi części łukowej 19 jest większy od średnicy zewnętrznej powierzchni elastycznej półtulei 31.

Po zamontowaniu dwóch części modułu opisanych powyżej na istniejącym rurociągu i wsunięciu do uszczelnianego otworu, żebra III 78 skręcono ze sobą śrubunkami 90, a następnie dokręcono mocno nakrętkami 5 na elementach nagwintowanych 4.

Przykład VIII

Wykonano ze stali nierdzewnej pierścień I 1 i pierścień II 2. Dla zwiększenia sztywności do spodniej powierzchni A pierścienia I 1 przyspawano żebra IV 72 i do nich pierścień II 2. Na zewnętrznej powierzchni pierścienia I 1 przyspawano promieniowo żebra 7.

Pomiędzy pierścień II 2 umieszczono silikonową elastyczną tuleję I 3.

Elementy nagwintowane 4 zostały umieszczone w przelotowych otworach pierścienia II 2, otworach elastycznej tulei I 3, przelotowych otworach kolejnego pierścienia II 2 i pierścienia I 1, na powierzchni którego skręcono je nakrętkami 5. Pierścieniowe obrzeże zewnętrznego pierścienia I 1 opiera się o krawędź uszczelnianego otworu S w ścianie. Poprzez dokręcanie nakrętek 5 - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą przelotową wewnątrz - ściska się elastyczną tuleję I 3 i odkształca jej boczne ścianki. Powierzchnia wewnętrzna elastycznej tulei I 3 z gumy samogasnącej dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna powierzchnia do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

Przykład IX

Wykonano ze stali nierdzewnej pierścień I 1 i przecięto go po średnicy na dwie części łukowe 19 łącznie o kształcie pierścienia I 1. Podobnie wykonano pierścień II 2 i przecięto go po średnicy na dwa łuki pierścieniowe 2a łącznie o kształcie pierścienia II 2. Do brzegów II 11 na styku części łukowych 19 i do brzegów III 11a łuków pierścieniowych 2a przyspawano żebra III 78 z otworami dla połączenia ich ze sobą śrubunkami 90.

Dla zwiększenia sztywności do spodniej powierzchni A części łukowych 19 przyspawano żebra IV 72 i do nich łuki pierścieniowe 2a.

Na zewnętrznej powierzchni części łukowych 19 przyspawano promieniowo żebra 7, podobnie również na powierzchni łuków pierścieniowych 2a.

Pomiędzy łukami pierścieniowymi 2a umieszczono silikonową elastyczną półtuleję 31. Elementy nagwintowane 4 zostały umieszczone w przelotowych otworach łuku pierścieniowego 2a, przelotowych otworach półtulei 31 i przelotowych otworach kolejnego łuku pierścieniowego 2a i zewnętrznej części łukowej 19, na powierzchni których skręcono je nakrętkami 5. Promień zewnętrznej krawędzi części łukowej 19 jest większy od średnicy zewnętrznej powierzchni elastycznej półtulei 31.

Po zamontowaniu dwóch części modułu opisanych powyżej na istniejącym rurociągu i wsunięciu do uszczelnianego otworu, żebra III 78 skręcono ze sobą śrubunkami 90, a następnie dokręcono mocno nakrętkami 5 na elementach nagwintowanych 4. Poprzez dokręcanie nakrętek 5 - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą przelotową wewnątrz - ściska się elastyczną półtuleje 31 i odkształca jej boczne ścianki. Powierzchnia wewnętrzna elastycznych półtulei 31 z gumy samogasnącej dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

Przykład X

Wykonano ze stali nierdzewnej dwa płaskie pierścienie I 1 i II 2, pomiędzy którymi umieszczono silikonową elastyczną tuleję I 3. Pierścienie I 1 i II 2 połączone zostały śrubunkami. Elementy nagwintowane 4 umieszczone zostały w przelotowych otworach pierścienia II 2, elastycznej tulei I 3 i zewnętrznego pierścienia I 1, gdzie ponad powierzchnią B nakręcono nakrętki 5. Zewnętrzny pierścień I 1 ma większą średnicę od zewnętrznej średnicy elastycznej tulei I 3.

Na zewnętrznej powierzchni B pierścień I 1 ma przyspawane żebra 7. W wyższych bocznych brzegach 7b żeber 7 wykonano podcięcia 71, w których umieszczono i przyspawano tuleję 8.

Z blachy stalowej wycięto i zwinięto powłokę 10 stożkową o ściętym wierzchołku, którą oparto krawędzią dolną 11 o większym obwodzie na krawężniku 12 na obrzeżu przy zewnętrznej krawędzi 1a. Krawężnik 12 wykonano w postaci cylindra 13 i połączono spawem z zewnętrznym brzegiem pierścienia I 1. Powłoka 10 stożkowa jest wsparta na żebrach 7.

Poprzez dokręcanie nakrętek 5 - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą przelotową wewnątrz - ściska się elastyczną tuleję 31 i odkształcając jej boczne ścianki. Powierzchnia wewnętrzna elastycznych tulei 31 z gumy samogasnącej dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

Po zamontowaniu modułu na rurociągu w położeniu roboczym dosuwa się powłokę 10 stożkową do oparcia na żebrach 7 i krawężniku 12, który opcjonalnie może składać się z kilku części. Powłokę 10 unieruchamia się przykręcając ją wkrętem 16 do brzegu żebra 7.

Opcjonalnie powłoka 10 stożkowa wsparta jest również na tulejkach 17 i/lub tulei 8.

Opcjonalnie powłokę 10 stożkową wykonano z pasem 101, ukształtowanym tworzącą stożka ściętego zbieżną do podstawy powłoki 10, przymocowanym do krawędzi 10a o mniejszym obwodzie powłoki 10. W momencie wybuchu i częściowym zniekształceniu się powłoki 10 pod wpływem fali uderzeniowej, krawędź 10a pasem 101 oprze się obwodowo na powierzchni uszczelnianej rury, przenosząc siłę poprzeczną na krawężnik 12 i podparcie modułu na obwodzie otworu S.

Przykład XI

Wykonano ze stali kwasoodpornej dwa płaskie pierścienie: pierścień I 1 o większej średnicy i pierścień II 2 o mniejszej średnicy. Z blachy stalowej wycięto i ukształtowano wspornik 80a o ściętym wierzchołku, który oparto krawędzią górną 81a o mniejszym obwodzie na obrzeżu przy wewnętrznej krawędzi 1b i połączono je spawem na brzegu pierścienia I 1. Na zewnętrznej powierzchni B pierścienia I 1 przyspawano promieniowo żebra 7, niższe przy zewnętrznej krawędzi 1a na obwodzie i wyższe od strony wewnętrznej krawędzi 1b na obwodzie otworu 69, zbieżne do powierzchni uszczelnianej rury.

Do niższych krawędzi żeber 7 przyspawano obwodowo niższą tuleję 8 i do wyższych brzegów 7b żeber 7 przyspawano obwodowo wyższą tuleję 8.

Pomiędzy powłoką 10 stożkową i pierścieniem II 2 umieszczono elastyczną tuleję I 3. Pierścienie te połączone zostały śrubunkami, których elementy nagwintowane 4 umieszczone są w przelotowych otworach pierścienia II 2, elastycznej tulei I 3, wspornika 80a i pierścienia I 1. Pierścień I 1 ma większą średnicę od zewnętrznej średnicy tulei I 3. Na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakręcono nakrętki 5, poprzez dokręcanie których - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą wewnątrz - ściska się silikonową elastyczną tuleję I 3 i odkształca jej boczne ścianki.

Pierścieniowe obrzeże zewnętrznego pierścienia I 1 opiera się o krawędź przelotowego otworu S uszczelnianego w ścianie. Powierzchnia wewnętrzna elastycznej tulei 3 dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

W momencie wybuchu i częściowym zniekształceniu się pierścienia I 1 pod wpływem fali uderzeniowej, wspornik 80a oprze się dolną krawędzią na powierzchni walcowej uszczelnianego otworu S.

Przykład XII

Wykonano ze stali kwasoodpornej dwa płaskie pierścienie: pierścień I 1 o większej średnicy i pierścień II 2 o mniejszej średnicy. Wykonano również elastyczną tuleję 3 o przekroju promieniowym w obrysie trapezu. Z blachy stalowej wycięto i ukształtowano wspornik 80a o kształcie stożka ze ściętym wierzchołkiem o średnicy otworu wewnętrznego 69 w pierścieniu I 1 i o zewnętrznej średnicy takiej jak średnica elastycznej tulei 3, który przyspawano wewnętrznym brzegiem do krawędzi otworu wewnętrznego 69 w pierścieniu I 1. Na zewnętrznej powierzchni B pierścienia I 1 przyspawano promieniowo żebra 7, z wyższymi brzegami 7b od strony wewnętrznej krawędzi 1b na obwodzie otworu 69. Do wyższych brzegów 7b żeber 7 przyspawano obwodowo tuleję 8.

Wszystkie te elementy przecięto po średnicy na dwie części otrzymując części na dwa podzespoły modułu składającego się z: części łukowej 19 ze wspornikiem II 80b o kształcie powłoki półstożka ściętego, łuku pierścieniowego 2a, elastycznej półtulei 31.

Do brzegów II 11 na styku części łukowych 19 żebra II 77 i do brzegów III 11a łuków pierścieniowych 2a przyspawano żebra III 78 z otworami dla połączenia ich śrubunkami 90.

Elementy podzespołu połączone zostały elementami nagwintowanymi 4 i nakrętkami 5 umieszczonymi w przelotowych otworach. Na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakręcono nakrętki 5, poprzez dokręcanie których - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą wewnątrz - ściska się silikonowe elastyczne półtuleje 31 i odkształca ich boczne ścianki.

Po nałożeniu dwóch tożsamych podzespołów modułu na rurę i skręceniu śrubunków 90 moduł przesuwa się poosiowo po rurze do uszczelnianego otworu S, aż do oparcia się pierścieniowego obrzeża o krawędź przelotowego otworu S uszczelnianego w ścianie. Po dokręceniu na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakrętek 5, powierzchnia wewnętrzna elastycznych półtulei 31 dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

W momencie wybuchu i częściowym zniekształceniu się połączonych śrubunkami 90 części łukowych 19 pod wpływem fali uderzeniowej, wsporniki II 80b oprą się dolną krawędzią na powierzchni uszczelnianego otworu S i wesprą cały moduł.

Przykład XIII

Wykonano elementy modułu opisanego powyżej w Przykładzie XII.

Dodatkowo wykonano krawężnik 12 oraz powłokę 10, które również przecięto po średnicy na dwie części, otrzymując półkrawężnik 12a oraz półpowłokę 10a.

Z tych elementów uzyskanych po przecięciu złożono tożsame podzespoły modułu składającego się z: części łukowej 19 z przyspawanymi wspornikiem II 80b o kształcie powłoki półstożka ściętego i na przeciwległej powierzchni półkrawężnika 12a oraz półpowłoki 10a połączonej z półkrawężnikiem 12a. Do brzegów II 11 części łukowych 19 przyspawano żebra II 77 i do brzegów III 11a łuków pierścieniowych 2a przyspawano żebra III 78 z otworami dla połączenia ich śrubunkami 90.

Elementy podzespołu połączone zostały elementami nagwintowanymi 4 i nakrętkami 5 umieszczonymi w przelotowych otworach. Na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakręcono nakrętki 5, poprzez dokręcanie których - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą wewnątrz - ściska się silikonowe elastyczne półtuleje 31 i odkształca ich boczne ścianki.

Po nałożeniu dwóch tożsamych podzespołów modułu na rurę i skręceniu śrubunków 90 moduł przesuwa się poosiowo po rurze do uszczelnianego otworu S, aż do oparcia się pierścieniowego obrzeża o krawędź przelotowego otworu S uszczelnianego w ścianie. Po dokręceniu na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakrętek 5, powierzchnia wewnętrzna elastycznych półtulei 31 dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

W momencie wybuchu i częściowym zniekształceniu się połączonych śrubunkami 90 części łukowych 19 pod wpływem fali uderzeniowej, wsporniki II 80b oprą się dolną krawędzią na powierzchni uszczelnianego otworu S i wesprą cały moduł.

Przykład XIV

Wykonano ze stali nierdzewnej pierścień IV 111 z dwóch uzupełniających się części I U1 i części II U2 z żebrami 7 na części I U1 i na części II U2 i wycięciami W, po przeciwległych stronach od zewnętrznej krawędzi 1a do wewnętrznej krawędzi 1b, o kształcie litery U zawierającej ściankę centralnego otworu 69, z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu. Część I U1 i część II U2 mają styczne do siebie wybrania powierzchniowe, przy czym część I U1 ma wybranie powierzchniowe 112 od strony części II U2 a część II U2 ma wybranie powierzchniowe 114 od strony części I U1, równoległe do zewnętrznej powierzchni B. Część I U1 i część II U2 mają na powierzchniach stycznych występ 121 i przystające do niego wybranie II 122. Część I U1 zestawiona została z dwóch połączonych ze sobą kształtki I 33 i kształtki II 34, zaś część II U2 zestawiona została z dwóch połączonych ze sobą kształtki III 43 i kształtki IV 44. Kształtka I 33 i kształtka III 43 mają kształt litery U z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu. Boczne brzegi 7b żeber 7 przy wewnętrznej krawędzi otworu 69 są połączone łukiem tulei 83a.

W drugiej realizacji rozwiązania część I U1 i część II U2 wyfrezowane zostały ze stalowych odkuwek.

Opcjonalnie łuk tulei 83a zamocowany został w podcięciach 71 brzegów 7b.

Część I Ui i część II U2 połączone zostały elementami nagwintowanymi 4 i nakrętkami 5 umieszczonymi w przelotowych otworach. Na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakręcono nakrętki 5, poprzez dokręcanie których - przy module uszczelniającym umieszczonym w uszczelnianym otworze S z rurą wewnątrz - ściska się silikonowe elastyczne półtuleje 31 i odkształca ich boczne ścianki.

Po nałożeniu dwóch podzespołów (części I Ui i części II U2) na rurę i skręceniu śrubunków 90 moduł przesuwa się poosiowo po rurze do uszczelnianego otworu S, aż do oparcia się pierścieniowego obrzeża o krawędź przelotowego otworu S uszczelnianego w ścianie. Po dokręceniu na elementach nagwintowanych 4 wystających ponad powierzchnię B nakrętek 5, powierzchnia wewnętrzna elastycznych półtulei 31 dociskana jest do powierzchni rury, a zewnętrzna do wewnętrznej powierzchni otworu S uszczelnianego.

W momencie wybuchu i częściowym zniekształceniu się połączonych śrubunkami 90 części łukowych 19 pod wpływem fali uderzeniowej, wsporniki II 80b oprą się dolną krawędzią na powierzchni uszczelnianego otworu S i wesprą cały moduł.

Ujawnione rozwiązanie spełnia wymogi dla stosowania w obszarach EX, czyli posiadających ochronę przeciwwybuchową.

Claims (19)

1. Moduł uszczelniający, zwłaszcza do otworów ściennych w pomieszczeniach ze środowiskiem wybuchowym, posiada dwa spłaszczone pierścienie połączone śrubunkami, których elementy nagwintowane umieszczone są w przelotowych otworach elastycznej tulei I zamocowanej pomiędzy spłaszczonymi pierścieniem I i pierścieniem II, przy czym pierścień I o większej średnicy na zewnętrznej powierzchni ma żebra, korzystnie niższe przy zewnętrznej krawędzi na obwodzie i wyższe od strony wewnętrznej krawędzi na obwodzie otworu pierścienia I, według patentu PL 240864, znamienny tym, że żebra (7) połączone ma co najmniej jedną tuleją (8) i/lub co najmniej jednym płaskim pierścieniem P (88) i/lub ma kształtki w postaci części łukowych (19), korzystnie w postaci części I (U1) i części II (U2), przy czym na częściach łukowych (19) łącznie o kształcie pierścienia I (1) ma przyspawane do brzegów II (11), pomiędzy zewnętrzną krawędzią (1a) i wewnętrzną krawędzią (1b), żebra II (77) połączone ze sobą śrubunkami (90), pod którymi ma elastyczne półtuleje (31) ściskane łukami pierścieniowymi (2a) łącznie o kształcie pierścienia II (2), korzystnie z żebrami III (78), przyspawanymi do brzegów III (11 a) łuków pierścieniowych (2a), które to żebra II (77), żebra III (78) połączone są śrubunkami (90) ze sobą.

2. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że boczne brzegi (7b) żeber (7) połączone ma dwoma tulejami (8) i/lub dwoma pierścieniami P (88).

3. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że w bocznych brzegach (7b) żeber (7) ma podcięcia (71) i umieszczoną w nich tuleję (8) i/lub pierścień P (88).

4. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że tuleja II (8a) ma na obwodzie w ściance wycięcia wzdłużne (80), w których zamocowane ma żebra (7).

5. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że ma powłokę (10) stożkową o ściętym wierzchołku opartą krawędzią dolną (11) o większym obwodzie na co najmniej jednym krawężniku (12) na obrzeżu przy zewnętrznej krawędzi (1a), korzystnie na cylindrze (13) połączonym z zewnętrznym brzegiem pierścienia I (1).

6. Moduł według zastrz. 5, znamienny tym, że powłoka (10) stożkowa jest wsparta na żebrach (7), tulejkach (17) i/lub co najmniej jednej tulei (8).

7. Moduł według zastrz. 5, znamienny tym, że do krawędzi (10a) o mniejszym obwodzie powłoki (10) przymocowany ma pas (101) ukształtowany tworzącą stożka ściętego zbieżną do podstawy powłoki (10).

8. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że żebra (7) mają najdłuższą krawędź (7s) ukształtowaną krzywą, korzystnie łukiem.

9. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że żebro (7) ma powierzchnię giętą (7g) względem płaszczyzny zawierającej jego krawędzie boczne.

10. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że na powierzchni (A) przeciwległej do powierzchni (B) przymocowane ma żebra II (70) i/lub pierścień II (2) lub pierścień P (88), korzystnie przymocowany do krawędzi żeber II (70).

11. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że na powierzchni (A) przeciwległej do powierzchni (B) przymocowany ma wspornik (80a) o kształcie powłoki stożka ściętego z obrzeżem zewnętrznym (81) tworzącym szparę z powierzchnią otworu S ściennego, korzystnie przymocowany obrzeżem wewnętrznym (81a) o mniejszym obwodzie do obrzeża przy wewnętrznej krawędzi (1b) pierścienia większego (1).

12. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że do części łukowej (19) ma przymocowany wspornik II (80b) o kształcie powłoki półstożka ściętego ściskającej razem z półpierścieniem II (2a) półtuleję (31) o przekroju promieniowym w obrysie trapezu.

13. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że ma co najmniej dwie uzupełniające się część I (Ui) i część II (U2) z żebrami (7) na części I (U1) i na części II (U2) i wycięciami (W), po przeciwległych stronach od zewnętrznej krawędzi (1a) do wewnętrznej krawędzi (1b), o kształcie litery U zawierającej ściankę centralnego otworu (69), korzystnie z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu.

14. Moduł według zastrz. 13, znamienny tym, że część I (U1) i część II (U2) mają styczne do siebie wybrania powierzchniowe, przy czym część I (U1) ma wybranie powierzchniowe (112) od strony części II (U2) a część II (U2) ma wybranie powierzchniowe (114) od strony części I (U1), korzystnie równoległe do zewnętrznej powierzchni (B).

15. Moduł według zastrz. 13, znamienny tym, że część I (U1) i część II (U2) mają na powierzchniach stycznych co najmniej jeden występ (121) i przystające do niego wybranie II (122).

16. Moduł według zastrz. 13, znamienny tym, że część I (U1) zestawioną ma z dwóch połączonych ze sobą kształtki I (33) i kształtki II (34) i/lub część II (U2) zestawioną z dwóch połączonych ze sobą kształtki III (43) i kształtki IV (44), korzystnie kształtka I (33) i kształtka III (43) mają kształt litery U z zewnętrznymi bokami ukształtowanymi łukiem okręgu.

17. Moduł według zastrz. 13, znamienny tym, że ma łuk tulei (83a) połączony z bocznymi brzegami (7b) żeber (7) przy wewnętrznej krawędzi otworu (69) lub zamocowany w podcięciach (71).

18. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że do części łukowych (19) ma przyłączone żebrami IV (72) łuki pierścieniowe (2a).

19. Moduł według zastrz. 1, znamienny tym, że do pierścienia I (1) ma przyłączony żebrami IV (72) pierścień (2).