Znane jest otrzymywanie siarkowodoru i dwutlenku wegla z odpowiednich gazów przez wymywanie przy pomocy cieczy ab¬ sorpcyjnych zawierajacych jako ciala czyn¬ ne zwiazki o reakcji alkalicznej, np. roz¬ tworów wodnych sody lub potazu, soli sil¬ nych zasad nieorganicznych lub organicz¬ nych ze slabymi kwasami organicznymi, a- min, zwlaszcza alkyloamin i t. d. Siarkowo¬ dór i dwutlenek wegla zostaja pochloniete przez ciecze absorpcyjne i z tych cieczy mo¬ ga byc odzyskane przez ogrzewanie- Wy¬ dzielony gaz sklada sie z mieszaniny dwu¬ tlenku wegla i siarkowodoru, których sto¬ sunek ilosciowy jest zmienny w zaleznosci od skladuj gazu uzytego jako material wyj¬ sciowy.Do wielu celów, zwlaszcza gdy chodzi o wyzyskanie otrzymywanego siarkowodo¬ ru, jest rzecza pozadana otrzymywanie siarkowodoru mozliwie wysokoprocentowe¬ go. Nie mozna tego jednak osiagnac przy pomocy znanych sposobów* Wprawdzie stwierdzono juz, ze przez dobór okreslonych wymiarów wiez plucz¬ kowych, ilosci cieczy i ilosci gazu mozna osiagnac to, ze absorpcja siarkowodoru od¬ bywa sie ilosciowo, natomiast tylko niezna¬ czna czesc dwutlenku wegla zawartego w gazie wyjsciowym zostaje zaabsorbowana.Chcac pracowac ekonomicznie, nie wystar^ cza tylko wyplukanie siarkowodoru z ga¬ zów zawierajacych równiez dwutlenek We¬ gla, gdyz chodzi równiez o to, aby mozliwiecalkowicie wyzyskac zdolnosc pochlaniania cieczy przemywajacej, w przeciwnym bo¬ wiem razie powstaja tak znaczne koszty zwiazane z praca pomp i ogrzewaniem cie¬ czy w celu jej regeneracji, ze sposób ten staje sie nieekonomiczny. Jezeli gaz zawie¬ rajacy równe czesci siarkowodoru i dwu¬ tlenku wegla traktuje sie ciecza alkaliczna w wiezy pluczkowej wypelnionej pierscie¬ niami Raschiga, zwykle stosowanej do trak¬ towania gazów cieczami, i w takich samych warunkach z ta tylko róznica, ze stosuje sie rozmaite czasy plukania, to osiaga sie rezultat nastepujacy; Czas stykania sie gazu z ciecza w sekundach | 2 | 20 | 80 Liczba jednostek obje¬ tosciowych gazu po¬ chlonietych przez je¬ dnostke objetosci cie- czy | 10 | 16 | 22 Liczba jednostek obje¬ tosciowych H2S po¬ chlonietych [przez je¬ dnostke objetosci cie¬ czy .^ ..^^^. | 8,o|jn,21 13,2 Ilosc H2S w gazie wy¬ dzielonym z cieczy . | 80 % | 70% \ 60 % Wynika wiec z tego, ze przy skróceniu czasu stykania sie wydziela sie wprawdzie gaz bogatszy w siarkowodór, równoczesnie jednak wyzyskanie cieczy pluczacej jest co¬ raz bardziej niecalkowite, Ten sposób usu¬ wania siarkowodoru nie jest zatem eko¬ nomiczny.Stwierdzono, ze z gazów zawierajacych obok siarkowodoru równiez dwutlenek we¬ gla mozna otrzymac siarkowodór wysoko¬ procentowy przez zastosowanie cieczy ab¬ sorpcyjnych, które pochlaniaja na zimno siarkowodór i dwutlenek wegla, lecz wy¬ dzielaja je przy ogrzewaniu! tych cieczy, je¬ zeli do zetkniecia z gazem doprowadza sie ciecz absorpcyjna w postaci drobno roz¬ dzielonej, np. w postaci rozpylonej, a czas zetkniecia sie cieczy absorpcyjnej z gazem wynosi ponizej 5 sek, najlepiej zas — 1 sek lub jeszcze mniej. Przez równoczesne stosowanie obu warunków wskazanych mo¬ zna osiagnac to, ze z gazów zostaje wymy¬ ty, praktycznie biorac, tylko siarkowodór, przy czym zdolnosc pochlaniania cieczy ab¬ sorpcyjnej w znacznym stopniu zostaje wy¬ zyskana juz przy jednorazowym przejsciu przez pluczke. Poniewaz zdolnosc pochla¬ niania cieczy absorpcyjnej zostaje wyzy¬ skana praktycznie tylko do pochloniecia siarkowodoru, okreslona ilosc cieczy plucz¬ kowej moze pochlonac wiecej siarkowodo¬ ru, anizeli bylo to mozliwe przy dotychczas znanych sposobach pracy, wedlug których absorbowane byly równiez znaczne ilosci dwutlenku wegla.Jako ciecze absorpcyjne moga byc sto¬ sowane roztwory wodne soli nieorganicz¬ nych reagujacych alkalicznie, np. roztwory sody, potazu, boranów, fosforanów, metabo- ranów lub arsenianów, roztwory zasad or¬ ganicznych, np. etanoloamin, etylenodwu- amin, etanolodwuatmin, etylenowieloamin, zwlaszcza dwuetylenotrójamin, alkylowa- nych i oksyalkylowanych pochodnych tych zasad, albo roztwory soli slabych kwasów organicznych, np. kwasów aminokarbono- wych i aminosulfonowych, np. tauryny, ala¬ niny i ich pochodnych, z mocnymi zasada¬ mi nieorganicznymi lub organicznymi.Do drobnego rozdzielania cieczy plucza¬ cej mozna stosowac znane dysze rozpylaja¬ ce, pluczki-dezyntegratory, pluczki Thei^ sena, Felda, Stródera i L d.Temperature wyplukiwania utrzymuje sie celowo mozliwie niska, natomiast steze¬ nie cieczy — mozliwie duze, aby roztwór mógl osiagnac mozliwie duze stezenie siar¬ kowodoru. Przy tego rodzaju pracy moze byc utrzymywane wieksze stezenie cieczy, anizeli to bylo mozliwe przy dotychczas znanych sposobach wymywania gazów^ w — 2 —wiezach, gdyz ciecz pochlania mniej dwu¬ tlenku wegla albo w ogóle go nie pochlania i wskutek tego niebezpieczenstwo tworzenia sie i stracania weglanu oraz zageszczania cieczy absorpcyjnej zostaje usuniete. Jezeli w poszczególnych przypadkach nawet nie¬ znaczne ilosci dwutlenku wegla, ewentual¬ nie pochlonietego przez ciecz absorpcyjna, nie powinny zanieczyszczac siarkowodoru, wówczais ciecz regeneruje sie celowo w dwóch zabiegach, mianowicie najpierw o- grzewa sie ciecz do temperatury nieco po¬ nizej punktu wrzenia, przy czym odciaga siej uchodzacy gaz skladajacy sie, praktycz¬ nie biorac, z czystego siarkowodoru.Przyklad. Gaz odlotowy z procesu u- wodorniania wegla, zawierajacy 6% C02 i 1% H2S, przeznaczono do oczyszczania od siarkowodoru az do zawartosci 0,5% H2S.W tym celu stosowano wodny, mniej wie¬ cej 30% -owy roztwór sodowej soli alaniny.Oczyszczanie uskuteczniano przez wtry¬ skiwanie cieczy absorpcyjnej do dwóch zbiorników, umieszczonych jeden za drugim i zaopatrzonych w mieszadla wirujace; przez zbiorniki te przepuszczano gaz w przeciwpradzie do cieczy. Na kazde 1000 m3 gazu zuzywano 3,6 m3 cieczy. Kazdy metr szescienny cieczy pochlanial 18 m3 siarkowodoru,, natomiast — tylko okolo 1,5 m3 dwutlenku wegla; gaz odpedzony z cie¬ czy zawieral okolo 92% siarkowodoru.Gdyby oczyszczanie bylo przeprowa¬ dzane w wiezy pluczkowej zawierajacej pierscienie Raschiga, to do osiagniecia tego samego stopnia oczyszczenia gazu na kazde 1000 m3 gazu trzeba byloby zuzyc 5,9 m8 cieczy. Ciecz ta po absorpcji zawieralaby w kazdym metrze szesciennym 11 m3 siar¬ kowodoru i 7,3 m3 dwutlenku wegla, nato¬ miast gaz odpedzony z cieczy skladalby sie z 60% siarkowodoru i 40% dwutlenku we¬ gla.A zatem sposobem wedlug wynalazku do osiagniecia tego samego stopnia oczy¬ szczenia gazu na kazde 1000 m3 gazu zuzy¬ wa sie cieczy o 2,3 m3 mniej, anizeli przy stosowaniu wiez pluczkowych. Poza tym o- siaga sie równiez znaczna oszczednosc pa¬ ry stosowanej do regeneracji, gdyz przy zu¬ zyciu 100 kg pary na 1 m3 cieczy do oczy¬ szczenia 1000 m3 gazu zuzywa sie pary o 230 kg mniej. PL PL