PL248931B1 - Maszyna oraz sposób umieszczania siatki na materiale warstwowym - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest maszyna do umieszczania siatki na materiale warstwowym, charakteryzująca się tym, że siatka (4) jest nawijana na bezsilnikowy wał w postaci uchwytu dla rolki z hamulcem bezwładnościowym (5), zawierający trzy szczęki, przez które przebiega oraz w których jest utrzymywana siatka, które są ustawione prostopadle do kierunku posuwu części przeznaczonych do powlekania, oraz które oprócz otwierania oraz zamykania umożliwiają przesuwanie wzdłużne: pierwszą szczękę (1) blisko szpuli, w której co najmniej jedną z jej powierzchni zaciskowych stanowi płyta jako taca, za nią drugą szczękę (2), która ma nóż tarczowy (6) o poprzecznym przemieszczeniu w celu posuwu, oraz za nią trzecią szczękę (3), przy czym odwijanie szpuli jest powodowane przez posuw co najmniej jednej z zamkniętych szczęk; posiada jednostkę sterującą która oblicza względne położenie między szczękami a elementami w zależności od prędkości posuwu oraz rozmiaru materiału warstwowego, jednostka sterująca ustawia szczęki (2 oraz 3) na nieruchomym albo ruchomym elemencie, mając środki do wyginania utrzymywanej siatki przed uwolnieniem na elemencie, zbliżając do siebie te dwie szczęki; zawiera co najmniej jedną barierę do wykrywania elementów za pomocą fotokomórek przed szczękami. Przedmiotem zgłoszenia jest także sposób umieszczania siatki na materiale warstwowym.

Description

Opis wynalazku

Przedmiot wynalazku

Umożliwić umieszczenie części siatki odciętej ze szpuli na statycznym albo ruchomym materiale warstwowym w taki sposób, aby pierwszy obszar kontaktu z nią znajdował się blisko linii znajdującej się w środku elementu oraz prostopadle do kierunku przemieszczania.

Tło wynalazku

Konieczność zapewnienia powłoki poprawiającej właściwości niektórych materiałów płytkowych, takich jak płytki ceramiczne, płyty gipsowe albo okładziny, skłania przemysł do stosowania różnych procesów, od ręcznego nakładania siatki mocowanej za pomocą kleju i/lub różnych żywic poprzez natryskiwanie albo wałkowanie do usystematyzowania za pomocą różnych urządzeń, które pozwalają zautomatyzować te procesy. W tym sensie znane są maszyny, takie jak opisana w dokumencie ES2208003A1 zgłaszającego Pablo Villoria Suarez de Cepeda, które automatycznie rozprowadzają siatkę z włókna szklanego na płycie z kamienia naturalnego pochodzącą ze szpuli umieszczonej na wale, wynalazek ten nie pozwala na dokładne pozycjonowanie na elemencie poprzez dotykanie odciętej części siatki w różnych punktach elementu, który ma być wzmocniony, a to przez generowane ciągnięcie, inne niż zalecane. Zgłaszającemu nie są znane rozwiązania techniczne, takie jak zalecane, które pozwalają na pozycjonowanie siatki na materiale warstwowym, unikając problemu ciągnięcia albo tarcia siatki o materiał, który ma być powlekany.

Opis

Zwykle w przemyśle różne materiały warstwowe, zwłaszcza materiały kamienne, takie jak elementy ceramiczne albo różne powłoki, są wzmacniane po swojej nieestetycznej stronie w celu poprawy ich właściwości mechanicznych i/lub przyczepności do przyszłego podłoża. Można tego dokonać, umieszczając na tych powierzchniach siatkę, która jest mocowana za pomocą różnych technik klejenia (przy użyciu natryskiwanych żywic, wałków szpatułkowych ...), operacji, która po zautomatyzowaniu jest zwykle wykonywana za pomocą napędzanego silnikiem wałka albo szpuli, na której umieszczona jest siatka przeznaczona do osadzenia na materiale warstwowym, części siatki dostosowane do rozmiaru materiału są cięte konwencjonalnymi środkami, takimi jak tarcza tnąca, która biegnie poprzecznie do kierunku przemieszczania elementów. Złożoność tej części siatki, która jest wyśrodkowana na części, zmusza obecne systemy do zmniejszania szybkości tego typu instalacji, a czasami do nakładania kleju na materiał warstwowy w celu zamocowania siatki przed późniejszym natryskiwaniem żywicą.

Pożądane byłoby zatem znalezienie rozwiązania technicznego, które przezwyciężyłoby tę trudność. Aby osiągnąć ten efekt, niniejszy wynalazek ma na taśmie, na której elementy są osadzane oraz przemieszczane, środki do umieszczania szpuli siatki na osi, która ma hamulec bezwładnościowy, którego zadaniem jest to, aby szpula nie poruszała się w żadnym kierunku, jeśli ustalona siła nie zostanie przekroczona, wolny koniec siatki jest prowadzony oraz wprowadzany do szczęki, której wargi mają warstwową geometrię jako taca, która jest poprzeczna do kierunku przesuwania oraz która może być przesuwana wzdłużnie. Za opisaną powyżej pierwszą szczęką znajduje się nowa para szczęk poprzecznych do kierunku posuwu, które utrzymują siatkę, oraz które z kolei mogą poruszać się niezależnie w obu kierunkach. Ten ruch, gdy jest w kierunku posuwu oraz co najmniej jedna ze szczęk jest zamknięta, jest tym, który odwija szpulę, pozwala to w prosty sposób obliczyć, jaka część siatki jest do wykorzystania, bez konieczności dostosowywania prędkości kątowej szpuli w zależności od średnicy nawiniętej na szpulę siatki w danym momencie, ponieważ liniowy ruch szczęk dostarcza tę samą część siatki niezależnie od grubości szpuli. Posiada ona system tnący za pomocą tarczy zębatej, która porusza się poprzecznie do kierunku przemieszczania, znajdującej się w szczęce pośredniej albo drugiej, napędzanej silnikiem.

Para szczęk, szczęka druga oraz trzecia, które transportują część siatki, która ma zostać umieszczona na elemencie warstwowym, porusza się najpierw w kierunku przemieszczania, utrzymując odległość między nimi tak, że siatka jest naprężona, przecinając tę część, gdy ma ona pożądaną długość, przy użyciu opisanych środków. Kiedy położenie już przeciętej siatki pokrywa się z elementem, który ma być powlekany, co najmniej jedna z opisanych napędzanych silnikiem szczęk zbliża się nieznacznie do drugiej, co powoduje rozluźnienie siatki oraz zakrzywienie dotykające elementu warstwowego, przy otwieraniu następnie szczęk. Fakt, że odcięta część styka się z częścią, która ma być pokryta, w linii blisko środka części, pozwala uniknąć problemu ciągnięcia innych układów, jakie stwarza siatka, poprawiając dokładne pozycjonowanie oraz prędkość systemu. Sposób wykonywany przez maszynę rozpoczyna się od załadowania szpuli na bezsilnikowy wał z hamulcem bezwładnościowym, po czym wolny koniec siatki jest napinany przez wałek, z którego wchodzi ona do pierwszej szczęki, której wargi mają układ warstwowy jako taca; wykrywanie rozmiaru elementów, ich położenia oraz prędkości w celu oszacowania wymaganej części siatki oraz ruchu szczęk za pomocą co najmniej jednej bariery fotokomórki; ładowanie wymaganej części siatki między wargi drugiej oraz trzeciej szczęki; odcinanie części siatki; pozycjonowanie części siatki na elemencie warstwowym; zbliżanie się szczęk z wynikającym z tego wygięciem zawartej w nich siatki w kierunku elementu przeznaczonego do powlekania; rozwarcie warg szczęk, które mogą się od siebie rozdzielić, uwalniając przeciętą siatkę; powrót drugiej oraz trzeciej szczęki w celu załadowania siatki oraz rozpoczęcia cyklu.

Opis rysunków

Dla lepszego zrozumienia tego, co jest opisane w niniejszym opisie, załączono kilka rysunków, na których, tytułem przykładu, pokazano listę figur proponowanego wynalazku.

Figura 1 przedstawia taśmę przenośnika (9), na której umieszczony jest element warstwowy (8), siatka (4) umieszczona jest na szpuli, której oś ma hamulec bezwładnościowy (5), widoczne są trzy szczęki, szczęka (1) obok szpuli, której szczęki mają konfigurację przypominającą tacę, następnie drugą szczękę (2), która ma nóż tarczowy (6), a na koniec trzecią szczękę (3); strzałki wskazują ruch przemieszczenia, jaki mogą wykonywać te trzy szczęki.

Figura 2 przedstawia szczęki (2 oraz 3) utrzymujące część siatki (7) umieszczoną na elemencie warstwowym (8) oraz tarczę tnącą (6).

Figura 3 ilustruje, w jaki sposób zbliżenie się szczęk (2 oraz 3) do siebie powoduje wygięcie siatki (7) przybliżające ją do materiału warstwowego (8).

Figura 4 przedstawia moment, w którym po otwarciu obu szczęk oraz rozdzieleniu ich (2 oraz 3) część siatki (7) rozciąga się, zakrywając materiał warstwowy (8).

Poniższe figury zostały wprowadzone w celu wyjaśnienia kolejności ruchów szczęk oraz tego, kiedy działają one w pozycji otwartej lub zamkniętej:

Figura 5, pierwsza szczęka w punkcie przemieszczenia blisko szpuli z jej wargami (1') otwartymi oraz siatką włożoną pomiędzy nie; szczęki (2 oraz 3) przylegają do siebie, a ich wargi są otwarte (2' oraz 3').

Figury 6 oraz 7 przedstawiają przemieszczenie względne pomiędzy pierwszą szczęką z jej zamkniętymi wargami włożonymi w drugą oraz trzecią szczękę.

Na figurach 8 oraz 9 wargi pierwszej szczęki są otwarte oraz jest ona wycofana co najmniej z trzeciej szczęki, między wargami trzeciej szczęki widać część swobodnej siatki.

Na figurze 10 widać, że siatka jest utrzymywana przez działanie nacisku warg trzeciej szczęki.

Na figurze 11, trzecia szczęka zamknięta oraz przesuwająca się wraz z siatką w kierunku elementu warstwowego przeznaczonego do powlekania, przy czym pierwsza oraz druga szczęka są otwarte.

Figura 12 przedstawia zamykanie drugiej szczęki przy odpowiedniej długości siatki, widać też działanie po zamknięciu tarczy tnącej.

Na figurze 13 druga oraz trzecia szczęka zostały przesunięte oraz wyśrodkowane na elemencie warstwowym, który ma być powlekany.

Figura 14 pokazuje, w jaki sposób względne zbliżenie drugiej oraz trzeciej szczęki, z ich wargami zamkniętymi oraz utrzymującymi odciętą część siatki, powoduje wygięcie tej ostatniej w kierunku elementu warstwowego.

Na figurze 15 wargi drugiej oraz trzeciej szczęki są otwarte, co oddala obie szczęki od siebie, umożliwiając opadnięcie siatki.

Figura 16 pokazuje, jak otwarta druga oraz trzecia szczęka powracają do pierwszej, aby ponownie rozpocząć cykl ładowania siatki.

Opis korzystnej postaci wykonania

Korzystna postać wykonania jest podana w charakterze przykładu, przy czym materiały wykorzystane do jej wytworzenia, a także sposoby aplikowania oraz wszystkie dodatkowe szczegóły, które mogą się pojawić, pod warunkiem, że nie wpływają one na jej istotę, są niezależne od przedmiotu wynalazku.

Maszyna oraz sposób umieszczania siatki na przedmiocie z materiału warstwowego według tej korzystnej postaci wykonania zawiera cechy zastrzeżone w zastrzeżeniach pierwszym oraz drugim w taki sposób, że umieszczanie części odciętej siatki na elemencie warstwowym rozpoczyna się od szpuli (4), która jest umieszczona na bezsilnikowym wale mającym hamulec bezwładnościowy (5), hamulec ten zapobiega przypadkowemu odwinięciu się szpuli, gdy siatka jest ciągnięta poprzez pokonanie siły wywieranej przez hamulec bezwładnościowy możliwe jest odwinięcie szpuli, figura 1. Siatka jest napinana oraz prowadzona przez wałek prowadzący oraz wprowadzana do pierwszej szczęki (1), której wargi mają układ warstwowy jak taca, ta szczęka może poruszać się wzdłużnie, figury od 5 do 9. Zawiera ona drugą oraz trzecią szczękę (2 oraz 3), które zbierają oraz transportują siatkę na element warstwowy (8) przeznaczony do powlekania, umożliwiając jej wzdłużne przemieszczanie w obu kierunkach; za pomocą jednostki sterującej oraz co najmniej jednej bariery fotokomórki (niepokazanej) położenie oraz rozmiar elementu do powlekania są znane, z określeniem w ten sposób wymaganej długości siatki oraz położenia, przez które szczęki (2 oraz 3) muszą przejść do elementu. Zawiera ona nóż tarczowy (6), figura 3, który porusza się zainstalowany oraz równolegle do drugiej szczęki, która działa w celu uzyskania niezbędnej części siatki przez wykonanie cięcia poprzecznego do kierunku przesuwania, się siatki. Wargi drugiej oraz trzeciej szczęki otwierają się oraz wnikają do wnętrza pierwszej, aby przyjąć oraz pociągnąć siatkę, w ten sposób zamknięta trzecia szczęka (przy cofniętej pierwszej) ciągnie szpulę, figury 10 oraz 11. Gdy część ma obliczoną długość, druga szczęka zamyka się oraz przecina siatkę za pomocą opisanego noża tarczowego, figura 12. Obie szczęki (2 oraz 3) utrzymują naprężenie odciętej części, transportując ją jednocześnie na element warstwowy przeznaczony do powlekania. Po umieszczeniu odciętej części siatki na elemencie warstwowym ma ona środki do generowania w niej wygięcia, które powoduje kontakt siatki z materiałem, który ma być powlekany, wzdłuż linii znajdującej się pośrodku elementu oraz siatki. Środki te są ułatwione, gdy druga oraz trzecia szczęka zbliżają się do siebie w tym momencie, figura 14; następnie wargi szczęk otwierają się oraz rozdzielają te ostatnie, pozwalając siatce opaść, figura 15. Szczęki (2 oraz 3) są ponownie zbliżone w stanie otwarcia w kierunku szpuli oraz pierwszej szczęki w celu rozpoczęcia cyklu ładowania, figura 16.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Maszyna do umieszczania siatki na materiale warstwowym, znamienna tym, że siatka (4) jest nawijana na bezsilnikowy wał w postaci uchwytu dla rolki z hamulcem bezwładnościowym (5), zawierający trzy szczęki, przez które przebiega oraz w których jest utrzymywana siatka, które są ustawione prostopadle do kierunku posuwu części przeznaczonych do powlekania, oraz które oprócz otwierania oraz zamykania umożliwiają przesuwanie wzdłużne: pierwszą szczękę (1) blisko szpuli, w której co najmniej jedną z jej powierzchni zaciskowych stanowi płyta jako taca, za nią drugą szczękę (2), która ma nóż tarczowy (6) o poprzecznym przemieszczeniu w celu posuwu, oraz za nią trzecią szczękę (3), przy czym odwijanie szpuli jest powodowane przez posuw co najmniej jednej z zamkniętych szczęk; posiada jednostkę sterującą, która oblicza względne położenie między szczękami a elementami w zależności od prędkości posuwu oraz rozmiaru materiału warstwowego, jednostka sterująca ustawia szczęki (2 oraz 3) na nieruchomym albo ruchomym elemencie, mając środki do wyginania utrzymywanej siatki przed uwolnieniem na elemencie, zbliżając do siebie te dwie szczęki; zawiera co najmniej jedną barierę do wykrywania elementów za pomocą fotokomórek przed szczękami.

2. Sposób umieszczania siatki na materiale warstwowym według pierwszego zastrzeżenia, znamienny przez:

- wymianę siatki nawiniętej na bezsilnikowy wał w postaci uchwytu dla rolki wyposażony w hamulec bezwładnościowy (5),

- wykrywanie danej części za pomocą co najmniej jednej bariery fotokomórki,

- odwijaniem wymaganej części szpuli przez pociągnięcie co najmniej jednej zamkniętej szczęki,

- regulację odległości oraz ruchu, drugiej oraz trzeciej szczęki (2 oraz 3) na statycznym albo ruchomym elemencie warstwowym za pomocą jednostki sterującej,

- odcinanie części statki ze szpuli za pomocą noża tarczowego (6) umieszczonego w szczęce (2),

- umożliwienie po umieszczeniu odciętej części siatki (7) na elemencie warstwowym (8) wygięcia tej ostatniej, powodując zetknięcie się elementu warstwowego, ustanawiając linię styku, poprzez zbliżenie szczęk (2 oraz 3) utrzymujących część siatki,

- otwieranie szczęk (2 oraz 3) w celu uwolnienia siatki na części warstwowej, - powrót drugiej oraz trzeciej szczęki do szpuli, aby rozpocząć cykl ładowania siatki.