PL249144B1 - Konstrukcja wsporcza słupa SN - Google Patents

Abstract

Konstrukcja wsporcza słupa SN zawiera maszt (1), do którego boków przytwierdzone są naprzemiennie i pod kątem prostym poprzeczka dolna (2) i poprzeczka górna (3), które są rozmieszczone między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, przy czym poprzeczka dolna (2) jest usytuowana w okolicy końca dolnego masztu (1), natomiast na oddalonym od masztu (1) końcu poprzeczki dolnej (2) zamontowany jest izolator stojący SN (4). Na końcu górnym masztu (1) znajduje się poprzeczka górna (3) z zamontowanym izolatorem stojącym SN (4), usytuowanym na jej końcu przylegającym do masztu (1). Pomiędzy poprzeczką dolną (2) i poprzeczką górną (3), między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, do masztu (1) przymocowana jest poprzeczka centralna (5) z izolatorem stojącym SN (4), oddalonym od masztu (1). Poprzeczka dolna (2) i poprzeczka centralna (5) mają otwory montażowe (6) usytuowane między masztem (1) i izolatorami stojącymi SN (4). Otwór montażowy (6) w poprzeczce górnej (3) jest usytuowany na jej końcu oddalonym od masztu (1). Odległość (B1) między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej (2) i poprzeczce centralnej (5) jest mniejsza od odległości (B2) między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce centralnej (5) i na poprzeczce górnej (3). W otworach montażowych (6) zamocowane są końce trzpieni izolatorów obostrzeniowych (7).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest konstrukcja wsporcza słupa SN, przeznaczona dla słupów przelotowych w linii z izolatorami stojącymi, przy obostrzeniach i bez obostrzeń.

Osadzone na słupach linii elektroenergetycznej konstrukcje wsporcze linii elektroenergetycznych to samoistne konstrukcje mające formę pojedynczego elementu pionowego, czy też konstrukcji złożonej z jednego lub więcej elementów pionowych i połączonych z nimi elementów poziomych. Słupy energetyczne to samoistne konstrukcje osadzone bezpośrednio lub za pomocą fundamentów w gruncie, przeznaczone są do prowadzenia przewodów elektroenergetycznych linii napowietrznych. Zadaniem słupów energetycznych jest utrzymanie przewodów fazowych i odgromowych w odpowiedniej odległości od ziemi i obiektów krzyżowanych. W przypadku konieczności zapewnienia zwiększonego bezpieczeństwa (gdy linia zbliża się lub krzyżuje z jakimś obiektem) wprowadza się podwyższone wymagania dotyczące linii elektroenergetycznej nazywane obostrzeniami. Skrzyżowanie występuje wtedy, gdy pokrywają się lub przecinają jakiekolwiek części rzutów poziomych dwóch lub kilku linii elektrycznych albo linii elektrycznej i drogi komunikacyjnej, budynku czy budowli. W takich przypadkach, gdy linia krzyżuje się lub zbliża do różnych obiektów, stosuje się zawieszenie przelotowe bezpieczne i odciągowe bezpieczne. Zawieszenie przelotowe przewodu jest to zawieszenie przewodu m.in. na izolatorze liniowym stojącym, stosowane w przypadku, gdy siły naciągu przewodu z obu stron są jednakowe albo w przypadkach gdy różnica naciągu jest nieznaczna - na przykład na skutek nierównych rozpiętości przęseł z obu stron słupa. Zawieszenie takie wykonuje się na słupach przelotowych, a w razie zerwania się przewodu, może on się z takiego zamocowania wyślizgnąć. Kształt i wymiary konstrukcji wsporczej muszą uwzględniać naprężenia od przewodów fazowych i odgromowych, parcia wiatru, zmiany naprężeń przy zmianach temperatury, zmiany ciężaru przewodów w stanie szadzi oraz wytrzymałość elektryczną w powietrzu i zapewniać bezpieczną odległość przewodów od siebie oraz od konstrukcji wsporczych w każdej chwili.

Z opisu wynalazku do patentu polskiego numer PL 241499 B1 znana jest konstrukcja wsporcza słupa SN, zawierająca maszt do którego boków przytwierdzone są naprzemiennie i pod kątem prostym poprzeczka dolna i poprzeczka górna, które są rozmieszczone między wzajemnie równoległymi płaszczyznami. Poprzeczka dolna jest usytuowana w okolicy końca dolnego masztu, a poprzeczka górna leży w części środkowej masztu. Na końcu poprzeczki dolnej oraz na końcu poprzeczki górnej jest zamontowany izolator stojący SN. Na końcu górnym masztu jest przytwierdzony wspornik krótki, na którym jest zamontowany izolator stojący SN. W końcach górnych izolatorów stojących SN usytuowane są punkty zawieszenia przewodów na izolatorze. Odległości między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce narzucają odległość między przewodami w środku przęsła, od której zgodnie z normą PN- E-5100-11998 zależy długość przęsła linii napowietrznej. Odległości „B1” oraz „B2” między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej i poprzeczce górnej oraz między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce górnej i wsporniku krótkim są sobie równe i wynoszą 0,7 m. Pod wspornikiem krótkim przez maszt przechodzi otwór montażowy górny, którego oś wzdłużna leży w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzn, w których rozmieszczone są poprzeczka dolna i poprzeczka górna. W okolicy poprzeczki dolnej przez maszt przechodzi otwór montażowy dolny, którego oś wzdłużna leży w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzn, w których rozmieszczone są poprzeczka dolna i poprzeczka górna. Przez otwór montażowy dolny przechodzi element łączący typową obejmę stalową przeznaczoną dla żerdzi typu E.

Znane są konstrukcje wsporcze mające postać podpór górnych, które ujawnione zostały w europejskim opisie patentowym numer EP1329009 (B1). Konstrukcja pierwszej z ujawnionych konstrukcji wsporczych składa się z czterech ramion mających postać prostych drążków, przy czym dwa z nich ramiona odstają prostopadle od słupa, na przemian w przeciwnych kierunkach i dwa ramiona odstające ukośnie w górę od słupa, symetrycznie względem osi słupa. Każde z czterech ramion zaopatrzone jest w, zainstalowany na końcu zewnętrznym względem słupa, łańcuch podwieszanych izolatorów, na których zahaczone są odpowiednie przewody elektroenergetycznej linii napowietrznej. Każde z ramion zaopatrzone jest w łańcuch izolatorów, który odstaje pionowo w dół i dźwiga przewód. Ramiona mają niewielkie wysięgniki, z którymi połączone są odpowiednie łańcuchy izolatorów, które podtrzymują razem trzeci przewód. Konstrukcja drugiej z, ujawnionych w tym samym opisie patentowym, konstrukcji wsporczych ma postać pojedynczego elementu, który jest krzywoliniowy, i przechodzi w zasadzie przez punkty pożądanego zahaczenia elementów izolacyjnych podtrzymujących przewody, które zwykle znajdują się w wierzchołkach trójkąta usytuowanego tak, aby uniknąć wyrównania przewodów w poziomie i pionie. Element krzywoliniowy ma kształt krzywej przebiegającą przez wiele płaszczyzn, przy czym jego postać stanowi jedną część rury Mannesmanna biegnącą po krzywej ciągłej, o kształcie litery „C” odwróconej górą do dołu, gdzie można wyróżnić górne ramię, zakrzywienie i dolne ramię. Dolne ramię jest dłuższe, niż ramię górne i jest również nieco zakrzywione w dół. Na końcach ramienia górnego i ramienia dolnego do połączeń zamocowane są odpowiednie łańcuchy wiszących izolatorów, które na odległych końcach dźwigają przewody. W zewnętrznym punkcie styczności do zakrzywienia tak samo zamocowane jest połączenie dla łańcucha izolatorów i odpowiedniego trzeciego przewodu. Zakrzywienie ma kształt umożliwiający kołysanie się łańcucha izolatorów górnego ramienia w obecności wiatru, zgodnie z przepisami bezpieczeństwa, bez możliwości dosunięcia się do zakrzywienia podczas tego kołysania, to znaczy z utrzymaniem poprawnej odległości między częściami znajdującymi się pod napięciem a częściami uziemionymi. Konstrukcja wsporcza według tego wynalazku jest zamocowana do klatki metalowej połączeniami skręcanymi, działającymi w czterech odpowiednich otworach.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego wzoru użytkowego numer W. 113149 znane jest rozwiązanie jednotorowego słupa elektroenergetycznej linii napowietrznej, w którym konstrukcją wsporczą są skośnie przytwierdzone do żerdzi trzy sztywne poprzeczniki izolatorowe dla przewodów fazowych oraz wieżyczka wieńcząca żerdź przeznaczona dla podtrzymania przewodu odgromowego.

Celem wynalazku jest rozwiązanie prostej i niezawodnej konstrukcji umożliwiającej zmniejszenie kosztów budowy i eksploatacji napowietrznych linii elektroenergetycznych, zwłaszcza w drodze zwiększenia możliwości zastosowania konstrukcji wsporczej.

Istota konstrukcji wsporczej słupa SN, która zgodnie z wynalazkiem zawiera maszt do którego boków przytwierdzone są naprzemiennie i pod kątem prostym poprzeczka dolna i poprzeczka górna, które są rozmieszczone między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, przy czym poprzeczka dolna jest usytuowana w okolicy końca dolnego masztu, natomiast na oddalonym od masztu końcu poprzeczki dolnej zamontowany jest izolator stojący SN, charakteryzuje się tym, że na końcu górnym masztu znajduje się poprzeczka górna z zamontowanym izolatorem stojącym SN, usytuowanym na jej końcu przylegającym do masztu, natomiast pomiędzy poprzeczką dolną i poprzeczką górną, między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, do masztu przymocowana jest poprzeczka centralna z izolatorem stojącym SN oddalonym od masztu, ponadto poprzeczka dolna i poprzeczka centralna mają otwory montażowe usytuowane między masztem i izolatorami stojącymi SN, natomiast otwór montażowy w poprzeczce górnej jest usytuowany na jej końcu oddalonym od masztu, przy czym odległość B1 między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej i poprzeczce centralnej jest mniejsza od odległości B2 między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce centralnej i na poprzeczce górnej. Według innej, korzystnej cechy wynalazku w otworach montażowych zamocowane są końce trzpieni izolatorów obostrzeniowych. Według kolejnej, korzystnej cechy wynalazku pod i nad poprzeczką centralną przez maszt przechodzą otwór montażowy dolny i otwór montażowy górny, których osie wzdłużne leżą w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzn, w których rozmieszczone są poprzeczka dolna i poprzeczka górna. Według innej, korzystnej cechy wynalazku odległość B1 między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej i poprzeczce centralnej wynosi 1,8 m, natomiast odległość B2 między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce centralnej i na poprzeczce górnej wynosi 2,1 m.

Korzystnym skutkiem stosowania wynalazku jest jego uniwersalność umożliwiająca stosowanie zawieszenia przelotowego z przewodem zabezpieczającym przymocowanym do dodatkowego izolatora, stąd dodatkowy izolator tzw. obostrzeniowy. Takie zastosowanie rozwiązania według wynalazku pozwala zwiększyć bezpieczeństwo linii przy obostrzeniu 1°, 3° - zgodnie z wymaganiami Normy PN- E- 5100-11998.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej wyjaśniony na jego przykładowej realizacji, zilustrowanej rysunkiem, na którym Fig. 1 stanowi rzut prostokątny z pierwszego boku, a Fig. 2 rzut prostokątny z drugiego boku.

Przykład

Konstrukcja wsporcza słupa SN, według przykładowej realizacji wynalazku zawiera maszt 1 do którego boków przytwierdzone są naprzemiennie i pod kątem prostym poprzeczka dolna 2 i poprzeczka górna 3. Poprzeczka dolna 2 i poprzeczka górna 3 są rozmieszczone między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, przy czym poprzeczka dolna 2 jest usytuowana w okolicy końca dolnego masztu 1. Na oddalonym od masztu 1 końcu poprzeczki dolnej 2 zamontowany jest izolator stojący SN 4. Na końcu górnym masztu 1 znajduje się poprzeczka górna 3 z zamontowanym izolatorem stojącym SN 4, usytuowanym na jej końcu przylegającym do masztu 1. Pomiędzy poprzeczką dolną 2 i poprzeczką górną 3, między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, do masztu 1 przymocowana jest poprzeczka centralna 5 z izolatorem stojącym SN 4 oddalonym od masztu 1. Poprzeczka dolna 2 i poprzeczka centralna 5 mają otwory montażowe 6 usytuowane między masztem 1 i izolatorami stojącymi SN 4. Otwór montażowy 6 w poprzeczce górnej 3 jest usytuowany na jej końcu oddalonym od masztu 1. Odległość B1 między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej 2 i poprzeczce centralnej 5 jest mniejsza od odległości B2 między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce centralnej 5 i na poprzeczce górnej 3. W otworach montażowych 6 zamocowane są końce trzpieni izolatorów obostrzeniowych 7. Pod i nad poprzeczką centralną 5 przez maszt 1 przechodzą otwór montażowy dolny 8 i otwór montażowy górny 9, których osie wzdłużne leżą w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzn, w których rozmieszczone są poprzeczka dolna 2 i poprzeczka górna 3. Odległość „B1” między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej 2 i poprzeczce centralnej 5 wynosi 1,8 m, natomiast odległość „B2” między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce centralnej 5 i na poprzeczce górnej 3 wynosi 2,1 m. Otwór montażowy dolny 8 i otwór montażowy górny 9 przeznaczone są do zamocowania konstrukcji wsporczej słupa SN na słupie.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Konstrukcja wsporcza słupa SN, zawierająca maszt do którego boków przytwierdzone są naprzemiennie i pod kątem prostym poprzeczka dolna i poprzeczka górna, które są rozmieszczone między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, przy czym poprzeczka dolna jest usytuowana w okolicy końca dolnego masztu, natomiast na oddalonym od masztu końcu poprzeczki dolnej zamontowany jest izolator stojący SN, znamienna tym, że na końcu górnym masztu (1) znajduje się poprzeczka górna (3) z zamontowanym izolatorem stojącym SN (4), usytuowanym na jej końcu przylegającym do masztu (1), natomiast pomiędzy poprzeczką dolną (2) i poprzeczką górną (3), między wzajemnie równoległymi płaszczyznami, do masztu (1) przymocowana jest poprzeczka centralna (5) z izolatorem stojącym SN (4) oddalonym od masztu (1), ponadto poprzeczka dolna (2) i poprzeczka centralna (5) mają otwory montażowe (6) usytuowane między masztem (1) i izolatorami stojącymi SN (4), natomiast otwór montażowy (6) w poprzeczce górnej (3) jest usytuowany na jej końcu oddalonym od masztu (1), przy czym odległość (B1) między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej (2) i poprzeczce centralnej (5) jest mniejsza od odległości (B2) między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce centralnej (5) i na poprzeczce górnej (3).

2. Konstrukcja wsporcza słupa SN, według zastrz. 1, znamienna tym, że w otworach montażowych (6) zamocowane są końce trzpieni izolatorów obostrzeniowych (7).

3. Konstrukcja wsporcza słupa SN, według zastrz. 1, znamienna tym, że pod i nad poprzeczką centralną (5) przez maszt (1) przechodzą otwór montażowy dolny (8) i otwór montażowy górny (9), których osie wzdłużne leżą w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzn, w których rozmieszczone są poprzeczka dolna (2) i poprzeczka górna (3).

4. Konstrukcja wsporcza słupa SN, według zastrz. 1, znamienna tym, że odległość (B1) między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce dolnej (2) i poprzeczce centralnej (5) wynosi 1,8 m, natomiast odległość (B2) między punktami zawieszenia przewodów na poprzeczce centralnej (5) i na poprzeczce górnej (3) wynosi 2,1 m.