Przedmiotem wynalazku jest układ zamka i klucza oraz klucz, przy czym zamek posiada co najmniej jeden blokujący cylinder. Układ zamka i klucza, w którym zamek ma co najmniej jeden blokujący cylinder (1), który jest obracany w swojej obudowie (2) oraz na swoim wewnętrznym końcu jest wyposażony w zewnętrzny promieniowy rowek ze sprężynującym pierścieniem wprowadzonym dla osiowego ustabilizowania położenia cylindra (1) w korpusie obudowy (2). Trzon płaskiego klucza do obsługiwania tego zamka ma karby do osadzania i ustawiania bębenkowych bolców na jednej z jego krawędzi oraz co najmniej jeden osadzony kształtowany karb na przeciwległej grzbietowej krawędzi. W obszarze pomiędzy zewnętrznym promieniowym rowkiem z wprowadzonym sprężynującym pierścieniem a powierzchnią cylindra (1) cylinder (1) jest wyposażony w dodatkowy promieniowy rowek (9) do wprowadzania oporowego elementu o zmiennym usytuowaniu wzdłuż wzdłużnej osi, zamocowanego na swoim miejscu, który współpracuje z kluczem do zamka, którego trzon ma na swojej przeciwległej grzbietowej krawędzi usytuowanej wzdłuż osi wzdłużnej klucza zasadniczo prostopadłą oporową powierzchnię, utworzoną przez tylną stronę kształtowanego karbu, którego przednia strona otwiera się ukośnie w kierunku wierzchołka trzonu. W roboczym położeniu wprowadzonego klucza, aby stabilizować wymagane położenie zamknięcia po dolnej stronie klucza wzdłuż bębenkowych bolców oraz blokujących kołków zamka, ta oporowa powierzchnia opiera się na oporowym elemencie, natomiast przeciwległy oporowy element obudowy (2) zanika jest wyposażony w zagłębienie (14) mające kształt oraz głębokość odpowiadające kształtowi i grubości oporowego elementu. Klucz jest wyposażony w oporowy element wzdłuż zewnętrznej oporowej powierzchni w przedniej powierzchni cylindra (1) i/lub obudowy (2) zamka, przy czym odległość pomiędzy tą zewnętrzną oporową powierzchnią od osi któregokolwiek z bębenkowych bolców zmienia się losowo. Układ zamka i klucza, w którym zamek ma co najmniej jeden blokujący cylinder (1) z kanałem klucza dla klucza, który jest obracany w swojej obudowie (2) oraz na swoim wewnętrznym końcu jest wyposażony w wewnętrzny oporowy element, zamocowany na swoim miejscu i dostosowany do współpracowania z kluczem. Klucz jest wyposażony w co najmniej jeden oporowy element przy części zamka wybranej z grupy obejmującej sprężynujący pierścień (8), dystansowy pierścień, krzywkę, sprzęgło, kołek pod łącznikowym sprzęgłem oraz przedłużające gniazdo, gdzie odległość co najmniej jednego takiego oporowego elementu klucza od osi jednego z bębenkowych bolców zamka zmienia się losowo. Klucz do stosowania w tym układzie jest wyposażony w co najmniej jeden oporowy element, współpracujący z zewnętrzną oporową powierzchnią w przedniej powierzchni głowicy cylindra (1) i/lub obudowy (2) zamka, a także ewentualnie jeden oporowy element wzdłuż części zamka wybranej z grupy obejmującej sprężynujący pierścień (8) cylindra (1), dystansowy pierścień, krzywkę, sprzęgło, kołek pod sprzęgłem oraz przedłużające gniazdo, gdzie odległość co najmniej jednego z tych oporowych elementów klucza od osi któregokolwiek z bębenkowych bolców zamka zmienia się losowo.