Opublikowano: 5.1.1967 52702 KI. 53 g, 3/01 MKP A 23 k j/ot i TJKD Twórca wynalazku: inz. Wojciech Janus Wlasciciel patentu: Ministerstwo Przemyslu Spozywczego i Skupu, War¬ szawa {Polska) Sposób wytwarzania dodatku do pasz dla przezuwaczy Przedmiotem patentu glównego nr 47048 jest sposób wytwarzania dodatku do pasz dla zwierzat przezuwajacych polegajacy na tym, ze roztwór melasy poddaje sie fermentacji za pomoca bak¬ terii kwasu mlekowego i przed zageszczeniem przefermentowanego roztworu zawierajacego wol¬ ny kwas mlekowy lub po jego zageszczeniu przez odparowywanie pod zmniejszonym cisnieniem, zo¬ bojetnia sie ten roztwór amoniakiem lub woda amoniakalna. Uzyskuje sie w ten sposób preparat, który zawiera mleczan amonowy lacznie ze sklad¬ nikami melasy. Preparatem tym wzbogaca sie nastepnie 'w przyswajalny azot ubogie w bialko pasze, przeznaczone dla zwierzat przezuwajacych.Wedlug patentu glównego proces fermentacji zawartego w melasie cukru na kwas mlekowy prowadzi sie bez stopniowego zobojetniania pow¬ stajacego kwasu mlekowego, lecz zobojetnia sie go dopiero po zakonczeniu fermentacji. Sposób ten ma te wade, ze przy fermentowaniu gestej brzeczki, na przyklad zawierajacej okolo 15°/o cu¬ kru, w roztworze uzyskuje sie dosc szybko takie stezenie kwasu mlekowego, które jest szkodliwe dla rozwoju bakterii i powoduje przedwczesne przerwanie procesu fermentacji. W zwiazku z tym sposób ten nadaje sie tylko do fermentowania roz¬ tworów rozcienczonych, co z uwagi na koniecznosc pózniejszego zageszczania roztworu do konsysten¬ cji gestego syropu jest niekorzystne.Stwierdzono, ze te wade sposobu wedlug paten- 2 tu glównego mozna usunac, jezeli wodny roztwór melasy, równiez o wysokim stezeniu cukru, pod¬ daje sie znanemu procesowi fermentacji na kwas mlekowy w obecnosci weglanu wapniowego, sto- 5 sujac nadmiar weglanu wapniowego i po zakon¬ czonej fermentacji na roztwór zawierajacy mle¬ czan wapniowy dziala sie kwasnym weglanem amonowym lub obojetnym weglanem amonowym.W wyniku reakcji wytraca sie weglan wapniowy, io a w roztworze pozostaje mleczan amonowy. Roz¬ twór ten oddziela sie od weglanu wapniowego przez dekantowanie lub ewentualnie przez filtro¬ wanie i przerabia dalej w znany sposób, na przy¬ klad zageszczajac go w wyparce prózniowej. 15 Osad weglanu wapniowego, w odróznieniu od osadu siarczanu wapniowego, powstajacego przy stosowaniu znanej reakcji wymiany mleczanu wapniowego z siarczanem amonowym, daje sie dobrze oddzielac przez dekantowanie. Niezaleznie 20 od tego, ze zamiast procesu filtrowania mozna tu stosowac dekantowanie, bedace zabiegiem prost¬ szym, unika sie w ten sposób powstawania uciaz¬ liwego osadu, jaki wystepuje przy stosowaniu zna¬ nej metody siarczanowej. Osad weglanu wapnio- 25 wego po dekantacji mozna bowiem pozostawiac w kadzi fermentacyjnej i wykorzystywac go w nastepnym cyklu fermentacyjnym. Drobne ilos¬ ci weglanu wapniowego pozostajace w produkcji nie tylko nie sa szkodliwe, lecz przeciwnie nawet 30 sa pozadanym skladnikiem paszowym. 52702r 52702 3 Reakcje wymiany pomiedzy mleczanem wapnio¬ wym i weglanem amonowym mozna wedlug wy¬ nalazku prowadzic równiez w ten sposób, ze za¬ miast stosowac weglan amonowy krystaliczny lub w roztworze wodnym,, na roztwór mleczanu wap¬ niowego dziala sie amoniakiem i dwutlenkiem wegla, korzystnie w przeciwpradzie, w kolunmie saturacyjnej. Mozna przy tym wykorzystywac dwutlenek wegla powstajacy podczas fermentacji z weglanu wapniowego i kwasu mlekowego. Moz¬ na tez wywiazujacy sie podczas fermentacji dwu¬ tlenku wegla wykorzystywac do wytwarzania we¬ glanu amonowego, poddajac go reakcji z gazowym amoniakiem lub z wodnym roztworem amoniaku.Zastosowanie tych zabiegów umozliwia stosowanie w procesie wedlug wynalazku, oprócz melasy, je¬ dynie amoniaku gazowego lub wody amoniakalnej jako surowca z zewnatrz, przy uzupelnianiu ewen¬ tualnych ubytków dwutlenku wegla. W przypadku prowadzenia omawianej produkcji na terenie cu¬ krowni, zródlem dwutlenku wegla moze byc gaz z pieca wapiennego.Sposób wedlug wynalazku ma szereg zalet, a mianowicie odznacza sie duza prostota, latwoscia i pewnoscia przebiegu procesów technologicznych i mikrobiologicznych. Zbedna jest tu uciazliwa i kosztowna kontrola i regulacja wartosci pH fermentujacej masy, gdyz wartosc ta, regulowana samoczynnie dzieki obecnosci nadmiaru weglanu wapniowego, utrzymuje sie w granicach 6—7, to¬ tez bakterie kwasu mlekowego, latwo przystoso¬ wuja sie do warunków procesu fermentacyjnego.Bardzo istotna zaleta tego sposobu jest to, ze umozliwia on zmniejszenie strat i unikniecie scie- 4 ków i uciazliwych odpadów produkcyjnych, zwlasz¬ cza gipsu oraz pozwala na wyeliminowanie zuzy¬ cia swiezego weglanu wapniowego. Zgodnie z wy¬ nalazkiem do amonowania mozna stosowac nie 5 tylko krystaliczny weglan amonowy, lecz takze znacznie tanszy amoniak gazowy i dwutlenek wegla. PL PLPublished: 5.1.1967 52702 KI. 53 g, 3/01 MKP A 23 k j/ot i TJKD Inventor: engineer Wojciech Janus Patent owner: Ministry of Food Industry and Purchase, Warsaw {Poland) Method for manufacturing a feed additive for ruminants The subject of the main patent No. 47048 is a method for manufacturing a feed additive for ruminant animals, which comprises subjecting a molasses solution to fermentation with lactic acid bacteria and, before concentrating the fermented solution containing free lactic acid or after concentrating it by evaporation under reduced pressure, neutralizing the solution with ammonia or ammonia water. This produces a preparation containing ammonium lactate along with molasses components. This preparation is then used to enrich low-protein feed intended for ruminant animals with available nitrogen. According to the main patent, the fermentation of the sugar contained in molasses into lactic acid is carried out without gradual neutralization of the resulting lactic acid, but rather neutralization is performed only after fermentation is complete. This method has the disadvantage that when fermenting a thick wort, for example, one containing about 15% sugar, a lactic acid concentration in the solution is achieved quite quickly that is detrimental to bacterial growth and causes the fermentation process to stop prematurely. Therefore, this method is only suitable for fermenting dilute solutions, which is disadvantageous due to the need to subsequently thicken the solution to a thick syrup consistency. It was found that this disadvantage of the method according to the main patent can be eliminated if an aqueous solution of molasses, also with a high sugar concentration, is subjected to the known process of fermentation into lactic acid in the presence of calcium carbonate, using an excess of calcium carbonate, and after the fermentation is completed, the solution containing calcium lactate is treated with ammonium bicarbonate or neutral ammonium carbonate. As a result of the reaction, calcium carbonate precipitates, leaving ammonium lactate in the solution. This solution is separated from the calcium carbonate by decanting or, if necessary, by filtering and further processed in a known manner, for example, by concentrating it in a vacuum evaporator. Unlike the calcium sulfate precipitate formed during the known reaction of calcium lactate with ammonium sulfate, the calcium carbonate precipitate can be easily separated by decanting. Although decanting can be used instead of filtering, as it is a simpler procedure, this method avoids the formation of a troublesome precipitate that occurs during the known sulfate method. The calcium carbonate precipitate can be left in the fermentation tank after decantation and used in the next fermentation cycle. Small amounts of calcium carbonate remaining in production are not only not harmful, but are even a desirable feed ingredient. According to the invention, the exchange reactions between calcium lactate and ammonium carbonate can also be carried out by treating the calcium lactate solution with ammonia and carbon dioxide, preferably in countercurrent in a saturation column, instead of using crystalline ammonium carbonate or an aqueous solution. The carbon dioxide produced during the fermentation of calcium carbonate and lactic acid can be utilized. The carbon dioxide produced during fermentation can also be used to produce ammonium carbonate by reacting it with ammonia gas or an aqueous solution of ammonia. These procedures allow the process according to the invention to use, in addition to molasses, only ammonia gas or ammonia water as an external raw material, replenishing any carbon dioxide losses. In the case of conducting the discussed production on the premises of a sugar refinery, the carbon dioxide source could be lime kiln gas. The method according to the invention has a number of advantages, namely its great simplicity, ease of implementation, and reliability of the technological and microbiological processes. The cumbersome and costly monitoring and regulation of the pH of the fermenting mass is unnecessary, as this value, regulated automatically by the presence of excess calcium carbonate, is maintained within the range of 6-7. Therefore, lactic acid bacteria easily adapt to the conditions of the fermentation process. A very significant advantage of this method is that it reduces losses and avoids wastewater and troublesome production waste, especially gypsum, and allows for the elimination of fresh calcium carbonate consumption. According to the invention, not only crystalline ammonium carbonate but also the much cheaper gaseous ammonia and carbon dioxide can be used for ammoniation.