PL63624Y1 - Opakowanie do sta lych produktów zywno sciowych PL PL PL PL PL - Google Patents

Description

2 PL 63 624 Υ1

Opis wzoru

Dziedzina techniki

Niniejszy wzór użytkowy dotyczy ogólnie wykonanego z tworzywa sztucznego opakowania do produktów żywnościowych, w szczególności do makaronu, ryżu i podobnych artykułów spożywczych. Stan techniki

Do pakowania makaronu, ryżu i podobnych artykułów spożywczych w postaci stałej, które mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej od dawna wykorzystywane są dwa rodzaje opakowań: pudełka kartonowe oraz przezroczyste torby z tworzywa sztucznego, często posiadające nadruk, które są zwykle wykonane z polipropylenu, a rzadziej z polietylenu.

Obydwa te rodzaje opakowań posiadają zarówno wady jak i zalety. Przezroczyste torby z tworzywa sztucznego wykazują zaletę polegającą na tym, że możliwa jest natychmiastowa ocena kształtu i ogólnego wyglądu stanowiącego zawartość opakowania 25 produktu żywnościowego (np. rozmiaru i kształtu makaronu lub ziaren ryżu). Z drugiej strony torby takie łatwo ulegają rozerwaniu przy otwieraniu, nie jest również łatwe skuteczne zaniknięcie takiego opakowania po usunięciu części zawartości. Ponieważ tworzywa sztuczne, z których takie torby są wykonane są giętkie, opakowanie nie pozwala na estetyczne przechowywanie go w szafce kuchennej lub na półce. Z drugiej strony pudełka kartonowe, mimo że są mechanicznie wytrzymałe i łatwe do zamknięcia, wykazują wadę polegającą na tym, że nie jest możliwa wzrokowa ocena zawartości opakowania, przez co wybór konsumentów dokonywany jest jedynie w oparciu o wydrukowany na opakowaniu obrazek przedstawiający znajdujący się we wnętrzu pudełka produkt.

Sposoby wytwarzania dwóch przedstawionych powyżej rodzajów opakowań różnią się oczywiście od siebie bardzo znacznie. Wytwarzanie opakowań z tworzyw sztucznych oparte jest na opracowanej technologii pakowania „flow-pack”, podczas gdy sposób wytwarzania pudełek kartonowych opary jest o tradycyjne techniki wytwarzania tekturowych pudełek z wykorzystaniem wykrojonych wcześniej kartonowych półfabrykatów. W przeszłości podejmowano próby wytwarzania opakowań, które łączyłyby w sobie zalety obydwóch omówionych powyżej rodzajów opakowań. Jednym z rozwiązań zaproponowanych w obecnym stanie techniki jest wykonywanie w jednej ze ścianek pudełka kartonowego okienka o różnych rozmiarach, rozmiarach następnie zakrywanie tego okienka arkuszem wykonanym z przezroczystego tworzywa sztucznego.

Pomimo, że rozwiązanie takie zapewnia z jednej strony ograniczoną widoczność zawartości pudełka, zmniejsza ono jednak mechaniczną wytrzymałość pudełka, przy czym obniżenie wytrzymałości jest proporcjonalne do rozmiarów okienka. Związane jest ono również ze znaczącym zwiększeniem kosztów wytwarzania, co w przypadku produktów o niskiej marży takich jak makaron lub ryż nie jest tak naprawdę możliwe.

Streszczenie wzoru użytkowego

Problemem, którego rozwiązaniem jest niniejszy wzór użytkowy jest zatem udostępnienie opakowania do produktów żywnościowych takich jak makaron lub ryż, które łączy w sobie zalety dwóch omówionych powyżej rodzajów opakowań nie wykazując równocześnie ich wad, przy czym koszty wytwarzania takich opakowań porównywalne są z kosztami wytwarzania konwencjonalnych pudełek kartonowych.

Wzór użytkowy umożliwia rozwiązanie tego problemu przez udostępnienie opakowania do produktów żywnościowych, gdzie produkt żywnościowy w postaci stałej zamknięty jest w sztywnym pudełku o kształcie równoległościanu charakteryzującego się tym, że pudełko to wykonane jest ze sztywnego i przezroczystego tworzywa sztucznego o wytrzymałości na zginanie równej przynajmniej 90 jednostek w skali Tabera.

Wytrzymałość na zginanie mierzona jest z wykorzystaniem instrumentu nazywanego testerem sztywności (Stiffness Tester) produkowanym przez Taber Industries (Stany Zjednoczone) zgodnie z zestawem prób T489 opracowanym przez T.A.P.P.I (Technical Association of the Pulp and Paper Industry). Jedna jednostka w skali Tabera definiowana jest jako moment zginający równy 1/5 grama przykładany do próbki o szerokości 1,5 cala w odległości 5 cm i wyginający próbkę o kąt równy 15°. Jednostka Tabera równa jest 1 gramowi centymetr.

Wspomniane sztywne i przezroczyste tworzywo sztuczne korzystnie ma postać polipropylenu w arkuszach o gramaturze wynoszącej przynajmniej 0,40 kg/m2, korzystnie pomiędzy 0,45 a 0,6 kg/m2. 3 PL 63 624 Υ1

Może być to jednowarstwowy albo wielowarstwowy arkusz polipropylenu. Zastosowanie arkusza sztywnego i przezroczystego tworzywa sztucznego o określonej powyżej wytrzymałości na zginanie umożliwia wytwarzanie pudełek służących jako opakowania według wzoru użytkowego z wykorzystaniem urządzeń, które są wykorzystywane do wytwarzania konwencjonalnych pudełek kartonowych.

Opakowanie może być wykorzystywane z wykorzystaniem sposobu obejmującego następujące etapy: a) zapewnienie wykrajanych półfabrykatów obejmujących cztery prostokątne części odpowiadające ścianom bocznym gotowego pudełka i posiadające trzy linie zagięcia oraz wiele skrzydełek, które mają utworzyć górną i dolną ściankę gotowego pudełka, przy czym prostokątne części są po obydwu końcach zginane ku sobie i składane w celu utworzenia spłaszczonego, w połowie gotowego pudełka; b) otwarcie spłaszczonego, w połowie gotowego pudełka przez odciągnięcie zagiętych, przeciwległych ścian od siebie; c) odmierzenie odpowiedniej ilości produktu żywnościowego do w połowie gotowego pudełka; d) zagięcie i sklejenie skrzydełek przylegających do końców w połowie gotowego pudełka w celu zamknięcia tych końców i uzyskania opakowania, przy czym wykrajany półfabrykat wykonany jest z arkusza sztywnego i przezroczystego tworzywa sztucznego o wytrzymałości na zginanie równej przynajmniej 5 90 jednostek w skali Tabera. W pewnych przypadkach etap c), czyli odmierzenie odpowiedniej ilości produktu żywnościowego do w połowie gotowego pudełka przeprowadzany jest po zagięciu i sklejeniu skrzydełek przylegających do jednego z końców w połowie gotowego pudełka; jest to stosowane w przypadku wykorzystywania dozowników upuszczających produkt z pewnej wysokości do w połowie gotowego pudełka, dzięki czemu uniemożliwiono wysypywanie się produktu przez nadal otwarty koniec pudełka.

Jako arkusz sztywnego i przezroczystego tworzywa sztucznego korzystnie wykorzystywany jest arkusz polipropylenu o opisanej powyżej wytrzymałości na zginanie i gramaturze wynoszącej przynajmniej 0,40 kg/m2, korzystnie pomiędzy 0,45 a 0,6 kg/m2. Opisane powyżej etapy przeprowadzane są z wykorzystaniem urządzeń, które tradycyjnie stosowane są do wytwarzania opakowań w postaci pudełek kartonowych przeznaczonych do przechowywania makaronu i podobnych produktów żywnościowych w postaci stałej, przy czym nie jest tu konieczne dokonywanie żadnych znaczących zmian.

Przystosowanie tego sposobu do przemysłowego wytwarzania opakowań według wzoru użytkowego nie obyło się bez trudności technicznych. Szczególnie krytyczny okazał się tu etap otwierania spłaszczonego, w połowie gotowego pudełka, podczas gdy w przypadku wykorzystywania zwykłego kartonu etap ten nie stwarza żadnych szczególnych problemów.

Etap b) polegający na odciągnięciu zagiętych, przeciwległych ścian od siebie okazał się skomplikowany ponieważ wykonane z tworzywa sztucznego arkusze wykorzystywane obecnie do wytwarzania opakowań do produktów nieżywnościowych (zwykle są to perfumy lub tekstylia takie jak skarpetki lub bielizna) nie wykazują dostatecznie dużej wytrzymałości mechanicznej, by mogły wytrzymać naprężenia związane z działaniem urządzenia otwierającego zagięte i spłaszczone, w połowie gotowe pudełka. Takie arkusze są obecnie przystosowane do kształtowania przeprowadzanego całkowicie ręcznie, a zatem nie muszą wykazywać żadnego szczególnego stopnia sztywności.

Ponadto wykonane z tworzywa sztucznego arkusze, w przeciwieństwie do materiału celulozowego, z którego wytwarzany jest tak zwany „płaski” karton, nie posiadają struktury obejmującej włókna przebiegające głównie w tym samym kierunku, co działanie mechaniczne mające na celu otwarcie lub rozgięcie pudełka, a zatem nie nadają się do bezpośredniego wykorzystywania w niniejszym sposobie.

Podczas prób zaobserwowano, że jedynie wykonane z tworzywa sztucznego 10 arkusze o wytrzymałości na zginanie równej lub większej niż 90 jednostek w skali Tabera mogą wytrzymać naprężenia mechaniczne związane z działaniem urządzenia otwierającego spłaszczone, w połowie gotowe pudełka.

Opakowanie do produktów żywnościowych w postaci stałej według wzoru użytkowego wykazuje zalety obydwóch znanych rodzajów opakowań, tj. opakowań wykonanych z kartonu oraz opakowań wykonanych z giętkiego, przezroczystego tworzywa sztuczne, lecz pozbawione jest wad związanych z takimi opakowaniami.

Wszystko to możliwe jest przy wykorzystywaniu urządzeń, które są wykorzystywane do wytwarzania konwencjonalnych pudełek kartonowych, bez potrzeby dokonywania w nich żadnych zmian konstrukcyjnych, a więc również bez potrzeby ponoszenia dodatkowych kosztów. 4 PL 63 624 Υ1

Wzór użytkowy zostanie poniżej opisany w oparciu o załączone rysunki, przy czym opisane tu wykonanie opakowania według wzoru użytkowego stanowi jedynie przykład, nie zaś ograniczenie wzoru użytkowego.

Krótki opis rysunków Fig. 1 przedstawia rzut perspektywiczny opakowania według wzoru użytkowego;

Fig. 2 przedstawia rzut główny poziomy wykrojonego półfabrykatu wykorzystywanego do wytwarzania opakowania według wzoru użytkowego;

Fig. 3 przedstawia rzut perspektywiczny w połowie gotowego pudełka wykonanego podczas wytwarzania opakowania według wzoru użytkowego;

Fig. 4 przedstawia schematycznie sprzęt wykorzystywany do wytwarzania opakowania według wzoru użytkowego.

Szczegółowy opis korzystnego wykonania wzoru użytkowego

Na fig. 2 przedstawiono schematycznie wykrojony półfabrykat z przezroczystego polipropylenu o gramaturze wynoszącej 0,45 kg/m2 i wytrzymałości na zginanie równej 95 jednostek w skali Tabera (określonej z wykorzystaniem testera sztywności 150-B produkowanego przez Taber Industries (Stany Zjednoczone)), który wykorzystywany jest do wytwarzania opakowania według wzoru użytkowego.

Wykrojony półfabrykat oznaczony ogólnie odnośnikiem 1. obejmuje dwie identyczne, prostokątne części 2 i 2’, które mają tworzyć ściany gotowego pudełka oznaczone odpowiednio odnośnikami 102 i 102'. pomiędzy którymi znajduje się ograniczona liniami zagięcia 4 i 5 węższa, prostokątna część 3, która ma tworzyć ścianę 103 gotowego pudełka. Linia zagięcia 6 stanowi granicę pomiędzy prostokątną częścią 2j i prostokątną częścią 3j, która jest identyczna jak węższa część 3 i ma tworzyć ścianę 103' gotowego pudełka. Do krótszych boków każdej ze wspomnianych powyżej prostokątnych części 2, 2', 3 i 3j przymocowane są skrzydełka oznaczone odpowiednio odnośnikami 7, 7j, 8 i 8j. Ściana końcowa 2 posiada skrzydełko 10, które wystaje w kierunku wzdłużnym i oddzielone jest od ściany 2 linią zagięcia 9. Skrzydełko .10 przeznaczone jest do sklejenia z obrzeżem prostokątnej części 3j przy jego wolnym, dłuższym boku 1±.

Po przyklejeniu skrzydełka 10 do obrzeża prostokątnej części 31 uzyskiwane jest w połowie gotowe pudełko 101, spłaszczone przez zagięcie na liniach zagięcia 6 i 4.

Uzyskane w ten sposób spłaszczone, w połowie gotowe elementy przechowywane są w stosie wewnątrz podajnika automatycznego urządzenia pudełkującego, tak jest to widoczne (całkowicie schematycznie) na fig. 4.

Urządzenie 1J. wybiera spłaszczone, w połowie gotowe pudełko 101 z podajnika J4 z wykorzystaniem szeregu przyssawek 12 lub podobnych elementów rozmieszczonych na ruchomych ramionach 13, po czym otwiera je przez odciągnięcie od siebie zagiętych, przeciwległych ścian od siebie aż do osiągnięcia przez pudełko prostokątnego przekroju poprzecznego, tak jak jest to widoczne na fig. 3. Urządzenie umożliwiające wybieranie spłaszczonych w połowie gotowych pudełek z podajnika oraz ich otwieranie opisano w zgłoszeniu patentowym EP-A-590 568, lecz na rynku dostępne są również inne podobne urządzenia.

Otwarte, w połowie gotowe pudełko 101 jest następnie przemieszczane do innej sekcji urządzenia, która ma zasadniczo postać przenośnika łańcuchowego 15, gdzie jeden z końców w połowie gotowego pudełka jest zamykany przez zagięcie i sklejenie skrzydełek 7, 7j, 8 i 8j w celu utworzenia dna, dzięki czemu uzyskiwane jest otwarte z jednego końca pudełko.

Zwykle zaginane są najpierw węższe skrzydełka (8 i 8j), co przeprowadzane jest z wykorzystaniem prowadzących i pchających elementów 16 (są to zasadniczo pasywne urządzenia prowadzące dla przedniego skrzydełka oraz urządzenia pchające dla skrzydełka tylnego), które przedstawiono schematycznie na fig. 4a.

Następnie umieszczone w dalszej części biegu przenośnika łańcuchowego podobne elementy prowadzące i pchające 17, które przedstawiono schematycznie na fig. 4b, zapewniają zagięcie jednego z większych skrzydełek 7 lub 7j na uprzednio zagięte mniejsze skrzydełka 8 i 8j. W tym momencie odpowiednie urządzenia podające klej (tu nie pokazane) umieszczają warstwę kleju na części zagiętego większego skrzydełka, zaś inne, podobne do wcześniej opisanych elementy prowadzące i pchające 18, które przedstawiono schematycznie na fig. 4c, zaginają drugie większe skrzydełko zamykając w ten sposób dno otwartego, w połowie gotowego pudełka, które ma w tym momencie postać pudełka otwartego z przeciwnego końca niż ten, na którym znajduje się właśnie opisane dno. 5 PL 63 624 Υ1 W kolejnej sekcji urządzenia pudełkującego V\_ znane w obecnym stanie techniki urządzenia 19, które są tu przedstawione całkowicie schematycznie, dozują z wykorzystaniem siły grawitacji makaron lub inne sypkie produkty żywnościowe w postaci stałej do pudełka, które jest ostatecznie zamykane przez zagięcie i sklejenie skrzydełek znajdujących się przy otwartym końcu pudełka, przy czym jest to dokonywane z wykorzystaniem znanych w obecnym stanie techniki urządzeń zaginających i urządzeń podających klej, które są analogiczne do opisanych powyżej urządzeń zamykających dno pudełka i oznaczone są takimi samymi odnośnikami na fig. 4d i fig. 4e.

Gotowe opakowania są następnie przemieszczane z wykorzystaniem odpowiedniego przenośnika do następnej sekcji, gdzie są one pakowane w kartony. W innych urządzeniach pudełkujących przeznaczonych do pakowania produktów żywnościowych o wydłużonym kształcie (np. spaghetti lub grissini) produkt jest z wykorzystaniem specjalnych popychaczy umieszczany w lezącym poziomo otwartym, w połowie gotowym pudełku. Po umieszczeniu produktu żywnościowego w środku, obydwa końce otwartego, w połowie gotowego pudełka są zamykane przez zagięcie i sklejenie ze sobą odpowiednich skrzydełek znajdujących się na naprzeciwległych końcach w połowie gotowego pudełka.

Zastrzeżenia ochronne 1. Opakowanie do produktów żywnościowych, gdzie produkt żywnościowy w postaci stałej zamknięty jest w sztywnym pudełku o kształcie równoległościanu, znamienne tym, że pudełko to wykonane jest ze sztywnego i przezroczystego tworzywa sztucznego o wytrzymałości na zginanie równej przynajmniej 90 jednostek w skali Tabera. 2. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że sztywne i przezroczyste tworzywo sztuczne stanowi polipropylen w arkuszach o gramaturze wynoszącej przynajmniej 0,45 kg/m2. 3. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że gramatura arkuszy polipropylenu mieści się w przedziale od 0,45 do 0,6 kg/m2. 4. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że produkt żywnościowy w postaci stałej jest makaronem.

Claims (1)

1.