PL68390Y1 - Zespół blokujący śrubę kostną w gwoździu śródszpikowym - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest zespół blokujący śrubę kostną w gwoździu śródszpi-kowym.

Do leczenia złamań kości udowej używane są gwoździe wprowadzane śródszpikowo do kości. Gwoździe posiadają zazwyczaj jeden otwór położony centralnie oraz szereg otworów położonych obwodowo skupionych przy jego końcach. Specjalną konstrukcją charakteryzuje się gwóźdź stosowany do złamań głowy kości udowej i przy złamaniach okołokrętarzowych kości udowej. W przypadku takich złamań stosuje się śrubę kostną wprowadzaną pod kątem do szyjki kości udowej. Stosuje się również pin antyrotacyjny, który jest wprowadzany równolegle do śruby kostnej. Pin antyrotacyjny zapobiega rotacji głowy kości udowej podczas wprowadzania śruby kostnej (rotacja pierwotna) i rotacji po zabiegu operacyjnym (rotacja wtórna). Natomiast śruba kostna jest zabezpieczana przed rotacją śrubą ustalającą. W związku z tym, że śruba ustalająca wykorzystuje otwór podłużny gwoździa, dlatego zazwyczaj zabezpieczenie przed rotacją śruby kostnej uniemożliwia wprowadzenie pinu antyrota-cyjnego. Istotnym wyznacznikiem przy używaniu śruby kostnej i pinu antyrotacyjnego jest wymiar szerokości, który tworzą śruba kostna z pinem derotacyjnym i który musi być mniejszy od średnicy kanału szyjki kości udowej. Niedogodnością standartowego rozwiązania blokowania wyłącznie śrubą kostną jest zdarzająca się rotacja głowy kości przy wprowadzaniu śruby kostnej, bez wcześniejszego wykorzystania pinu antyrotacyjnego. Konieczność ustalenia śruby kostnej, w dotychczasowych rozwiązaniach eliminowało jednoczesne wykorzystanie pinu antyrotacyjnego usytuowanego powyżej śruby kostnej. Śruba ustalająca zazwyczaj była wkręcana do gwoździa podczas zabiegu chirurgicznego, po włożeniu gwoździa w kanał śródszpikowy i usunięciu drutu prowadzącego.

Znany jest mechanizm blokujący śrubę kostną z polskiego opisu wynalazku PL 380 676. Przedstawiony w tym opisie gwóźdź śródszpikowy posiada w części bliższej otwór dla śruby kostnej oraz umieszczone bocznie otwory dla śrub antyrotacyjnych. Mechanizm blokowania śruby kostnej oparty jest na śrubie ustalającej wprowadzanej centralnie wzdłuż osi długiej gwoździa. Piny antyrotacyjne są trwale kojarzone z gwoździem śródszpikowym gwintem znajdującym się w otworze prowadzącym pin antyrotacyjny.

Znany z amerykańskiego patentu US 7591819 mechanizm blokujący śrubę kostną zawiera ustalającą śrubę, w której co najmniej końcówka wykonana jest z elastycznego materiału plastycznie odkształcalnego. W gwoździu śródszpikowym w części bliższej wykonane są otwory pod śruby kostne, z których najbliżej usytuowana jest pozycjonowana śrubą ustalającą umieszczoną centralnie w osi podłużnej gwoździa. Z europejskiego opisu zgłoszeniowego EP1175872 znany jest zespół blokujący śrubę kostną w gwoździu śródszpikowym, w którym śruba kostna i antyrotacyjny pin wprowadzone równolegle pod kątem do osi wzdłużnej gwoździa śródszpikowego są blokowane elementem blokującym umieszczonym w osi symetrii śródszpikowego gwoździa. Element blokujący śrubę kostną składa się z ustalacza widełkowego i śruby wkręcanej w gwóźdź śródszpikowy. Ustalacz widełkowy posiada dwa ramiona boczne, powyżej których znajduje się pierścieniowy korpus z dwoma powierzchniami prowadzącymi -zewnętrzną i wewnętrzną.

Istotą rozwiązania według wzoru użytkowego jest zespół blokujący śrubę kostną w gwoździu śródszpikowym, w którym śruba kostna i antyrotacyjny pin wprowadzone równolegle pod kątem do osi wzdłużnej gwoździa są blokowane umieszczonym w osi symetrii śródszpikowego gwoździa ustala-czem widełkowym ze śrubą charakteryzuje tym, że w ustalacz widełkowy posiadający ramiona boczne, który połączony jest obrotowo z wkrętką współpracującą z powierzchnią gwintowaną gwoździa śródszpikowego wkręcona jest śruba. Na ramionach bocznych ustalacz posiada powierzchnię prowadzącą, która ma kształt wielokąta foremnego z ukształtowanąjedną powierzchnią wklęsłą.

Zespół blokujący śrubę kostną w gwoździu śródszpikowym posiadający w osi wzdłużnej gwoździa element blokujący składający się z widełkowego ustalacza i połączonej z nim obrotowo wkrętki, oraz śruby pozwala na ustalenie śruby kostnej z możliwością jednoczesnego wprowadzenia i ustalenia pinu antyrotacyjnego. Ustalacz widełkowy jest prowadzony w osi głównej gwoździa po ścianach wielokąta. Forma wykonania wielokąta umożliwia jednoznaczne jednopozycyjne umiejscowienie ustalacza widełkowego tak, aby obejmował swoimi ramionami pin derotacyjny i sięgał działaniem śruby kostnej.

Claims (2)

1. Mechanizm blokowania nie narusza dotychczas stosowanego układu śruby kostnej i położonego powyżej niej pinu antyrotacyjnego, z zachowaniem dotychczasowej lub pomniejszonej odległości układu śruba kostna-pin antyrotacyjny. Korzystną cechą wzoru użytkowego jest możliwość wprowadzenia przed zabiegiem, do gwoździa mechanizmu blokującego. Korzystne rozwiązanie konstrukcji pozwala na wprowadzenie gwoździa z umiejscowionym wewnątrz mechanizmem blokującym po drucie prowadzącym. Wprowadzony mechanizm blokujący nie stanowi również przeszkody przy wprowadzaniu i ustaleniu pinu antyrotacyjnego. Po ustaleniu rotacyjnym głowy kości udowej wprowadza się i blokuje śrubę kostną bez konieczności usuwania pinu antyrotacyjnego. Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w częściowym przekroju wzdłużnym gwóźdź śródszpikowy ze śrubą kostną, pinem antyrotacyjnym, zespołem blokującym, fig. 2 gwóźdź śródszpikowy ze śrubą kostną, pinem antyrotacyjnym, zespołem blokującym w przekroju według linii A-A z fig. 1, fig. 3 przedstawia ustalacz z wkrętką w przekroju wzdłużnym, a fig. 4 przedstawia w przekroju wzdłużnym ustalacz z wkrętką i blokującą śrubą. Gwóźdź śródszpikowy 1 ze śrubą kostną 2, pinem antyrotacyjnym 3 uwidoczniony na fig. 1 posiada w centralnym wzdłużnym otworze osadzony ustalacz widełkowy 4. Śruba kostna 2 wprowadzona jest pod kątem do gwoździa 1, a równolegle do niej umieszczony jest pin antyrotacyjny 3. Znajdujący się w centralnym wzdłużnym otworze ustalacz widełkowy 4, prowadzony jest po powierzchniach prowadzących 4B w osi głównej otworu za pomocą połączonej z nim obrotowo wkrętki 5, która współpracuje z powierzchnią gwintowaną gwoździa 1. Na fig. 3 przedstawiono ustalacz widełkowy 4 z wkrętką 5, który posiada wyprofilowane ramiona boczne 4A usytuowane symetrycznie względem osi „W”. W górnej części widełkowego ustalacza 4 znajdują się powierzchnie prowadzące 4B, które mają kształt wielokąta foremnego. Jedna z powierzchni prowadzących 4B posiada wklęsłą powierzchnię ustalającą 4D, co pozwala na jednoznaczne ustalone osadzenie ustalacza 4 w gwoździu śródszpikowym 1. Nad powierzchniami prowadzącymi 4B usytuowana jest wkrętka 5 połączona obrotowo z ustalaczem 4. Wykręcanie lub wkręcanie wkrętki 5 powoduje ruch w górę lub w dół ustalacza widełkowego 4 wzdłuż osi głównej gwoździa 1, powodując blokowanie lub zwalnianie blokady śruby kostnej 2. Wykonany w ustalaczu widełkowym 4 współśrodkowy przelotowy gwintowany otwór 4C pozwala na wkręcenie śruby 6 blokującej pin derotacyjny 3 w ustalonym położeniu. Przed zabiegiem operacyjnym, do gwoździa śródszpikowego 1, są wmontowane skojarzone ze sobą ustalacz widełkowy 4 z wkrętką 5. Tak przygotowany zestaw jest dostarczany na salę operacyjną. Operator podczas zabiegu za pomocą jednego lub dwóch obrotów wkrętki 5 blokuje śrubę kostną 2 we właściwym położeniu. Pin antyrotacyjny 3 i śruba 6 mogą być stosowane opcjonalnie. Po ustaleniu rotacyjnym głowy kości udowej wprowadza się i blokuje śrubę kostną 2 bez konieczności usuwania pinu antyrotacyjnego 3. Zastrzeżenia ochronne 1. Zespół blokujący śrubę kostną w gwoździu śródszpikowym, w którym śruba kostna i antyrotacyjny pin wprowadzone równolegle pod kątem do osi wzdłużnej gwoździa śródszpikowego są blokowane umieszczonym w osi symetrii śródszpikowego gwoździa ustalaczem widełkowym ze śrubą, znamienny tym, że w ustalacz widełkowy (4) o dwóch bocznych ramionach (4A), który połączony jest obrotowo z wkrętką (5) współpracującą z powierzchnią gwintowaną gwoździa śródszpikowego (1) wkręcona jest śruba (6), przy czym na ramionach bocznych (4A) ustalacz (4) posiada kształtową powierzchnię prowadzącą (4B).
2. 2. Zespół blokujący według zastrz. 1, znamienny tym, że powierzchnia prowadząca (4B) ustalacza (4) ma kształt wielokąta foremnego z ukształtowanąjedną powierzchnią wklęsłą (4D).