PL69859Y1 - Pokrywa do włazu kanałowego - Google Patents

Abstract

Pokrywa o kształcie koła, wzmocniona poza obrzeżem żebrami charakteryzuje się tym, że posiada na obrzeżu stopkę o wysokości (h) równej wartości (n x b), gdzie (b) oznacza minimalną wysokość stopki równą, co najmniej, dopuszczalnej odchyłce zagłębienia pokrywy w jezdnię, a (n) oznacza wielokrotność minimalnej wysokości stopki.

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest pokrywa do włazu kanałowego do studzienek rewizyjnych, przeznaczona do korygowania położenia wysokościowego włazu w stosunku do poziomu nawierzchni drogowej.

Położenie pokrywy włazu w nawierzchni drogowej ma istotne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego i komfortu jazdy, a także ma wpływ na stan techniczny pojazdów. W przypadku, gdy pokrywa zmienia swoje położenie w stosunku do nawierzchni, np. na skutek zapadnięcia się całego włazu lub też jego przechylenia, różnica wysokości pokrywy w stosunku do powierzchni drogi może stanowić zagrożenie dla użytkowników drogi i doprowadzić do uszkodzenia pojazdu. Ze względu na większe prędkości pojazdów poruszających się drogami ekspresowymi, obniżenie się nawet o 10 mm pokrywy włazu kanałowego zlokalizowanego w pasie ruchu może stanowić większe zagrożenie, niż 30 mm obniżenia się pokrywy, zlokalizowanej na drodze lokalnej czy osiedlowej. W obu przypadkach bardzo ważna jest szybka interwencja administratora-zarządcy drogi i podjęcie działań naprawczych, które doprowadzą do zrównania powierzchni pokrywy z nawierzchnią drogi.

Znane i stosowane powszechnie sposoby wykonania korekty wysokościowej włazów kanałowych, polegają na rozkuciu konstrukcji nawierzchni drogi w obszarze studni, demontażu włazu i ponownym ustawieniu go na podmurówce lub podlewce na właściwym poziomie, a następnie zabudowie warstwami nowej nawierzchni w miejsce starej, najczęściej już bardzo zniszczonej w otoczeniu włazu. Roboty te wykonywane takimi technikami są bardzo pracochłonne i kosztowne.

Znane jest z opisu polskiego dokumentu patentowego nr PL 176246 urządzenie do nadbudowy i odciążenia studni rewizyjnej z trwałego i sztywnego materiału, charakteryzujące się tym, że posiada pierścień wyrównawczy, który ma w osiowym przekroju zmienną grubość, wyznaczoną zbieżnymi płaszczyznami jego spodu i wierzchu. Pierścień ten posiada na obwodzie wspornik ograniczony od dołu ukośną powierzchnią i spadkiem w kierunku osi pionowej.

Innym rozwiązaniem jest opisany w polskim zgłoszeniu wzoru użytkowego nr W 102820 właz kanałowy, posiadający pierścień dylatacyjny, zamontowany w sposób złączno-rozłączny, bezluzowo z jego korpusem. Zbliżonym sposobem na regulację wysokościową pokrywy włazu może być opisana w europejskim dokumencie patentowym nr EP 1031663 regulowana pokrywa z częścią podnoszącą do zapewnienia regulacji wysokości/nachylenia. Część podnosząca jest utworzona poprzez śrubę służącą do regulacji wysokości, która jest umieszczona wewnątrz włazu w celu dokonania korekty ustawienia. Z polskiego opisu zgłoszeniowego nr P 352563 znany jest układ do regulacji położenia pokrywy, który polega na tym, że pomiędzy stopką pokrywy a ramą pokrywy, osadzoną na konstrukcji studni, umieszcza się uszczelkę gumową w kształcie jaskółczego ogona, wprowadzoną w wycięcie, o takim samym kształcie, znajdujące się na wsporczej powierzchni stopki. Dodatkowa uszczelka może być umieszczona także w gnieździe, znajdującym się na powierzchni wsporczej kołnierza pokrywy włazu kanałowego, bezpośrednio pod stopką pokrywy. Inne znane rozwiązania, np. z opisów amerykańskiego dokumentu patentowego nr US6035581 oraz europejskiego dokumentu patentowego nr EP372260, polegają na zastosowaniu elementów tłumiących, wprowadzonych pod kołnierz pokrywy, i opierających się na powierzchni czołowej górnego elementu studni. Te rozwiązania wymagają wprowadzenia zmian do konstrukcji studni i sposobu osadzania pokrywy powodujących wydłużenie czasu, wymaganego do skorygowania położenia pokrywy na nawierzchni drogi.

Celem rozwiązania według wzoru jest opracowanie takiego kształtu pokrywy, który umożliwi dokonywanie korekty wysokościowej zapadających się włazów w prosty i szybki sposób i pozwoli na skuteczne wyeliminowanie tego powszechnie uciążliwego i społecznie nieakceptowanego problemu z życia kierowców i właścicieli pojazdów, a także firm ubezpieczeniowych zmuszanych do wypłacania odszkodowań za uszkodzenie pojazdu w czasie jazdy po publicznych drogach.

Pokrywa do włazów kanałowych o kształcie koła, wzmocniona poza obrzeżem żebrami i posiadająca na obrzeżu dolnym stopkę o wysokości h, według wzoru charakteryzuje się tym, że stopka ma wysokość h równą wartości η x b, gdzie b oznacza minimalną wysokość stopki, odpowiadającą co najmniej dopuszczalnej odchyłce zagłębienia pokrywy w jezdnię, a n oznacza żądaną wielokrotność minimalnej wysokości stopki tzn. n = 1,2,3....

Korzystnie wysokość stopki h w obrębie pojedynczej pokrywy jest zmienna i tworzy w stosunku do powierzchni pokrywy ukośną płaszczyznę podparcia, korzystnie o skosie nie przekraczającym 2,5%.

Rozwiązanie pokrywy według wzoru umożliwia szybką korektę wysokości położenia pokrywy włazu tylko poprzez wymianę na taką pokrywę, której wysokość stopki i ewentualnie pochylenie płaszczyzny podparcia będą dopasowane do położenia płaszczyzny podparcia włazu kanałowego w danym miejscu na jezdni.

Na rysunku załączonym w zgłoszeniu fig. 1 przedstawia schematycznie przekrój znanej pokrywy włazu kanałowego o kształcie koła z płaskim obrzeżem, wzmocnionej żebrami, natomiast fig. 2 i fig. 3 przedstawiają rozwiązanie według wzoru użytkowego, gdzie fig. 2 przedstawia przekrój pokrywy włazu kanałowego według wzoru ze stopką na obrzeżu o równej wysokości h, a fig. 3 przedstawia przekrój pokrywy o zmiennej wysokości stopki na obwodzie.

Pokazana na fig. 2 pokrywa, o kształcie płaskiego koła o grubości a, która jest usztywniona od dołu żebrami 2 ma na obrzeżu 3 uformowaną stopkę T Wysokość h = 2b stopki 1 przyjęto jako równą wartości określającej minimalną wysokość, równą różnicy położenia pokrywy w stosunku do nawierzchni, przy której wymagana jest korekta położenia. Na fig. 3 pokazano pokrywę, której stopka 1. ma zmienną wysokość h na obwodzie, równą 2b z jednej strony i 4b po przeciwnej stronie. Pokrywa tego typu ma płaszczyznę podparcia ukośną w stosunku do górnej powierzchni pokrywy i służy do korekty położenia na włazach studni, które nierówno zagłębiły się w stosunku do nawierzchni jezdni.

Zastosowanie rozwiązania według wzoru umożliwi produkcję serii pokryw, posiadających stopki, których wysokości h będą wynosić tyle, o ile należałoby podnieść cały właz, aby znalazł się on na tym samym poziomie, co otaczająca go nawierzchnia drogi. Taka seria pokryw stanowić będzie typoszereg, z którego będzie można wybrać właściwą do zastosowania w miejscu, gdzie poprzednia pokrywa zmieniła położenie na skutek zapadnięcia się włazu kanałowego. W typoszeregu pokryw, wykonanych ze stopką na obrzeżu, kolejne jego elementy różnić się będą wysokością stopki h, która będzie wzrastała skokowo o wartość równą b, wynoszącą minimalnie tyle ile np. dopuszczalna wartość normowej odchyłki wysokości osadzenia pokrywy włazu, przyjętej dla danej kategorii drogi. Ponadto poszczególne elementy typoszeregu posiadać muszą kolejne odmiany, które mieć będą zmienną wysokość h stopki na obwodzie, jak to pokazano na fig. 3, tworzącą pochyłą płaszczyznę podparcia w stosunku do górnej powierzchni pokrywy. Ten rodzaj pokrywy służy do wyrównania osadzenia pokrywy z powierzchnią jezdni w przypadku, gdy właz kanałowy nierównomiernie osiadł i jest nachylony pod pewnym kątem do powierzchni drogi.

Liczba elementów typoszeregu, jak i ich odmian zależeć będzie od podstawowej wartości b, stanowiącej wartość skoku wysokości ft stopki, przyjętej indywidualnie przez Zamawiającego - Zarządcę Dróg.

Ze względów praktycznych i technicznych rozwiązanie według wzoru wydaje się być skuteczne i ekonomicznie opłacalne dla przypadków, w których zapadnięcie się włazu w najpłytszym miejscu nie przekracza wartości 30 mm przy jednocześnie dodatkowym pochyleniu nie większym niż 2,5%, a nawierzchnia wokół włazu nie uległa spękaniu i nie doznała ubytków. Tak, więc przyjmując za korzystną wartość b zawierającą się w przedziale od 2 do 5 mm, stwierdzić należy, że liczba elementów typoszeregu pokryw może wynosić od 6 do 15 szt. razy od 4 do 8 szt. ich odmian, co daje w sumie od 24 do 120 rodzajów pokryw do włazu kanałowego. Oznacza to, że dla b = 5 mm suma ta wynosi 24, dla b = 2 mm 120.

Dla przykładu, pokrywa ze stopką na obrzeżu, pokazana na fig. 2 stanowi element nr „2”/odmiana „0” typoszeregu i ma zastosowanie do korygowania położenia włazu, a w zasadzie tylko jego pokrywy, który zapadł się w trakcie eksploatacji drogi równo na obwodzie o wartość = 2b ± 1 mm, a pokazana na fig. 3 element nr „2”/odmiana „2” typoszeregu służy do korekty włazu, który zapadł się skośnie od wartości = 2b ± 1 mm do wartości = (2b+2b) ± 1 mm.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Pokrywa do włazów kanałowych o kształcie koła, wzmocniona poza obrzeżem żebrami i posiadająca na obrzeżu dolnym stopkę o wysokości h, znamienna tym, że stopka (1) ma wysokość h równą wartości η x b, gdzie b oznacza minimalną wysokość stopki, odpowiadającą co najmniej dopuszczalnej odchyłce zagłębienia pokrywy w jezdnię, a n oznacza żądaną wielokrotność minimalnej wysokości stopki tzn. n = 1,2,3,....
2. 2. Pokrywa, według zastrz. 1, znamienna tym, że wysokość stopki h w obrębie pojedynczej pokrywy jest zmienna i tworzy w stosunku do powierzchni pokrywy ukośną płaszczyznę podparcia, korzystnie o skosie nie przekraczającym 2,5%.