PL71081Y1 - Zestaw klucza z wkładką bębenkową - Google Patents

Abstract

Zestaw klucza z wkładką bębenkową, posiadający klucz wyposażony w płaski trzonek z końcówką, dwiema stronami bocznymi, grzbietem i krawędzią przeciwległą do grzbietu z nacięciami do osadzania i ustawiania sworzni wkładki bębenkowej, przy czym w części przedniej na grzbiecie trzonek ma pierwszy kształtowy karb z powierzchnią zatrzymującą dla ruchomego elementu zatrzymującego wkładki bębenkowej, charakteryzuje się tym, że trzonek (2) posiada na grzbiecie co najmniej jeden dodatkowy kształtowy karb usytuowany w odstępie od pierwszego kształtowego karbu w kierunku od końcówki trzonka (2) i na co najmniej jednej ze stron bocznych, jest wyposażony w środki podnoszące do podnoszenia ruchomego elementu zatrzymującego (10) wkładki bębenkowej, zaś wkładka bębenkowa zawiera obrotowy rdzeń z otworem do wprowadzania trzonka (2) klucza połączonego z krzywką (18), sworznie (5) do blokowania obrotu rdzenia, obudowę (19) z otworem do montażu rdzenia i z półzamkniętymi otworami do montowania sworzni (5) oraz element zatrzymujący (10), zapewniający funkcję zatrzymania i blokowania obrotu rdzenia w położeniu spoczynkowym elementu zatrzymującego (10), przy czym wewnątrz rdzenia w obszarze pod elementem zatrzymującym (10) i poprzecznie przy otworze do wprowadzania trzonka (2) klucza umieszczony jest co najmniej jeden kołek podnoszący (16), który jest wyposażony w prostopadły do niego sworzeń, który to prostopadły sworzeń prowadzi i wystaje z boku do otworu dla wprowadzania trzonka (2) klucza do rdzenia.

Description

PL 71 081 Y1 2 Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest zestaw klucza z wkladka bebenkowa. Ze stanu techniki sa znane zestawy klucza z wkladka bebenkowa montowane w systemach zam- ków lub innych urzadzeniach, by blokowac je przed wszystkimi osobami, które nie maja odpowiedniego oryginalnego klucza do otwarcia zamka. By zwiekszyc bezpieczenstwo, obecnym trendem jest to, by ko- rzystac jedynie z oryginalnych kluczy lub duplikatów wyprodukowanych lub dopuszczonych przez pro- ducenta oryginalnego klucza. Klucz do standardowej wkladki bebenkowej obejmuje plaska glówke chwytana palcami jednej dloni, z obwodu której wystaje zasadniczo plasko zakonczony trzonek z koncówka, która moze miec rózne ksztalty przekroju, np. ksztalt malej litery „s”. Trzonek obejmuje dodatkowo grzbiet, a na stronie przeciwnej wzgledem grzbietu ma naciecia do osadzenia i ustawienia sworzni wkladki bebenkowej. Wkladka bebenkowa zawiera obudowe z otworem cylindrycznym, w której jest umieszczony ob- rotowo rdzen, który polaczony jest z krzywka. W obudowie, sworznie o róznej dlugosci sa zamocowane w elastycznej i przesuwnej prowadnicy, która wychodzi poza linie sciecia pomiedzy obudowa a rdze- niem, wystaja do powierzchni rdzenia i zapobiegaja obrotowi rdzenia. Jezeli klucz zostanie prawidlowo wprowadzony do wkladki bebenkowej, to naciecia z dolnej strony trzonka klucza popychaja sworznie do linii sciecia i rdzen mozna obrócic. Obrót rdzenia przemieszcza krzywke wkladki bebenkowej. By zapewnic, ze klucz wprowadzony jest do rdzenia dokladnie tak, aby naciecia na trzonku mogly w sposób prawidlowy przemiescic sworznie, klucz wyposazony jest w powierzchnie zatrzymujaca (ra- mie), a wkladka wyposazona jest w ogranicznik. Najczesciej spotykane przyklady wykonania obejmuja wkladki bebenkowe, które maja ogranicznik w przedniej czesci obudowy. Ogranicznik sluzy do zatrzy- mania klucza wprowadzanego w kierunku jego osi podluznej do obrotowego rdzenia wkladki bebenko- wej do powierzchni zatrzymujacej. W takim przypadku, powierzchnia zatrzymujaca umieszczona jest na granicy pomiedzy trzonkiem a plaska glówka klucza. Wadami takich realizacji jest to, ze klucz z powierzchnia zatrzymujaca przy glówce mozna w latwy sposób zduplikowac poza autoryzowanymi w tym celu miejscami pracy, co przeklada sie na duza la- twosc uzyskania nieoryginalnej kopii klucza. Jednoczesnie, odpowiednie wkladki bebenkowe sa latwiej- sze do odblokowania przy uzyciu wytrychów lub innych przyrzadów, poniewaz na podstawie wiedzy o ograniczniku klucza, latwo mozna znalezc odblokowane polozenia sworzni. By wyeliminowac powyzsze wady, znany jest przyklad wykonania wkladki cylindrowej i klucza, opisany na podstawie wzoru uzytkowego CZ 23209. Projekt ten przenosi elementy zatrzymujace do wnetrza wkladki bebenkowej. Wewnatrz obudowy, w specjalnych rowkach, zapewniony jest korpus zatrzymujacy, przymocowany w sposób ruchomy z luzem, by umozliwic grzbietowi wlozonego klucza, by sie pod nim przeslizgnal. Klucz nie ma powierzchni zatrzymujacej na granicy glówki i trzonka, ale na grzbiecie utworzona jest nowa powierzchnia zatrzymujaca, zasadniczo prostopadla do osi podluznej trzonka. Podczas wkladania klucza, ruch klucza przez rdzen zostaje zatrzymany przez powierzchnie zatrzymujaca klucza uderzajaca o wewnetrzny korpus zatrzymujacy. Takie wykonanie utrudnia oszaco- wanie polozen sworzni i komplikuje odblokowanie wkladki bebenkowej podrobionymi kluczami i innymi narzedziami. Powierzchnia zatrzymujaca po stronie grzbietu utworzona jest w postaci ogólnego zagle- bienia na grzbiecie materialu klucza od strony koncówki trzonka do wymaganego polozenia z pionowa scianka wzgledem podluznej osi trzonka lub jako czesciowe wglebienie tworzace karb z tylnej strony klucza, przy czym przy koncówce klucza zapewniony jest dostosowany przedni ukos utworzony w po- staci krawedzi prowadzacej, by podniesc korpus zatrzymujacy, pod którym grzbiet klucza wsuwa sie do momentu, az korpus zatrzymujacy dopasuje sie do karbu. Karb ma zasadniczo prostopadla powierzch- nie zatrzymujaca w kierunku w strone glówki klucza i przeciwlegla powierzchnie zukosowana w kierunku w strone koncówki klucza, by ulatwic ponowne podniesienie korpusu ograniczajacego podczas wyjmo- wania klucza z wkladki bebenkowej. Wady takiego wykonania polegaja na tym, ze pomimo tego, iz warunki dla nieautoryzowanego odblokowania wkladki bebenkowej klucza przy pomocy klucza innego niz klucz oryginalny zostaly utrud- nione, to nadal istnieje mozliwosc odblokowania wkladki bebenkowej przy pomocy wytrychów lub innych narzedzi. Kolejny przyklad wykonania wkladki bebenkowej i klucza znany jest z opisu wzoru uzytkowego CZ 26951. W tym przypadku korpus zatrzymujacy zaprojektowany zostal jednoczesnie jako element blokujacy. Podobnie jak we wczesniejszym przykladzie wykonania, element blokujacy zapewniony jest PL 71 081 Y1 3 w rowku wkladki bebenkowej, ale jego ruch pionowy wykorzystywany jest, gdy element blokujacy wy- posazony jest w co najmniej jeden kolek wychodzacy poza linie sciecia w stanie spoczynkowym. Jezeli wytrychy lub innego rodzaju narzedzia wykorzystywane sa do ustawienia sworzni w polozeniu odbloko- wanym, nieuniesiony element blokujacy w dalszym ciagu zapobiega obrotowi rdzenia wkladki. Opcje ksztaltów klucza pozostaly praktycznie niezmienne w porównaniu do wczesniejszego przykladu wyko- nania, ale z ta róznica, ze przez brak krawedzi prowadzacej nie mozna zastosowac ogólnego rowka wychodzacego z koncówki trzonka klucza do powierzchni zatrzymujacej. Brak krawedzi prowadzacej umozliwia wykorzystanie elementu blokujacego jako korpusu zatrzymujacego, ale bez podniesienia ele- mentu blokujacego, linia sciecia nie zostaje odblokowana dla umozliwienia obrotu rdzenia i odblokowa- nia wkladki bebenkowej. Wady wyzej opisanego przykladu polegaja na tym, ze nawet pomimo, iz ogólne zabezpieczenie wkladki bebenkowej przed uniwersalnymi wytrychami i narzedziami uleglo poprawie, to nadal istnieje mozliwosc wyprodukowania bez wiekszego problemu kluczy falszywych, które skutecznie pozwola od- blokowac wkladke bebenkowa. Niektóre pólprodukty kluczy maja krawedz prowadzaca na koncówce trzonka wychodzaca w strone grzbietu, co umozliwia elementowi blokujacemu wejscie na grzbiet klucza w taki sposób, ze jezeli wiadome jest dokladne polozenie elementu blokujacego we wkladce bebenko- wej, na falszywym kluczu nacinany jest karb z powierzchnia zatrzymujaca w miejscu odpowiadajacym polozeniu elementu blokujacego. By wyeliminowac wady opisanego powyzej przykladu, utworzono projekt zestawu klucza i wkladki bebenkowej opisany na podstawie wzoru uzytkowego CZ 28435. W tym wzorze uzytkowym element blokujacy ma ksztalt, który nie powinien pozwolic na wprowadzenie nieoryginalnego klucza. Zarys ele- mentu blokujacego czesciowo wystaje do przestrzeni wprowadzania klucza. Oryginalny klucz wyposa- zony jest w co najmniej jeden rowek po stronie bocznej trzonka pomiedzy grzbietem a nacieciami dla ustawienia sworzni. Rowek umozliwia wprowadzenie klucza do rdzenia, lacznie z wsunieciem klucza pod elementem blokujacym, dla jego uniesienia. Rowek moze zostac zastapiony pól-rowkiem, utworzo- nym przez zwezenie czesci trzonka w kierunku od koncówki do powierzchni zatrzymujacej. Po wprowa- dzeniu innego klucza, koliduje on z elementem blokujacym i nie moze przemiescic sie po elementem blokujacym, a tym samym jest niemozliwe wprowadzenie do rdzenia. Wady takich projektów polegaja na tym, ze pomimo tego, iz wykonanie dowiodlo swojej skutecz- nosci wzgledem niedozwolonego odblokowania, to jest ono zlozone, a przez to kosztowne. Glównym problemem jest zlozonosc produkcji elementu blokujacego wspólpracujacego z profilem klucza. Wyso- kie koszty zakupu uniemozliwiaja masowe rozpowszechnienie posród klientów. Jednoczesnie taka kon- strukcja jest wrazliwa na niedelikatna obsluge kluczem i ewentualne zabrudzenia, co uniemozliwia pra- widlowa prace. Celem wzoru uzytkowego jest opracowanie nowego projektu zestawu klucza z wkladka beben- kowa, który bedzie cechowac sie wysokim poziomem bezpieczenstwa, i który bedzie bardziej odporny na odblokowanie za pomoca nieautoryzowanych kluczy, wytrychów, kluczy podrobionych itp. Jedno- czesnie, korzystnym jest, by nowy klucz w zestawie, poza jego kompatybilnoscia z nowa, bardziej bez- pieczna wkladka bebenkowa, byl równiez kompatybilny z co najmniej czescia istniejacych wkladek be- benkowych, wedlug wyzej opisanych przykladów wykonania. Zestaw klucza z wkladka bebenkowa, posiadajacy klucz wyposazony w plaski trzonek z kon- cówka, dwiema stronami bocznymi, grzbietem i krawedzia przeciwlegla do grzbietu z nacieciami do osa- dzania i ustawiania sworzni wkladki bebenkowej, przy czym w czesci przedniej na grzbiecie trzonek ma pierwszy ksztaltowy karb z powierzchnia zatrzymujaca dla ruchomego elementu zatrzymujacego wkladki bebenkowej, wedlug wzoru charakteryzuje sie tym, ze trzonek posiada na grzbiecie co najmniej jeden dodatkowy ksztaltowy karb usytuowany w odstepie od pierwszego ksztaltowego karbu w kierunku od koncówki trzonka i na co najmniej jednej ze stron bocznych, jest wyposazony w srodki podnoszace do podnoszenia ruchomego elementu zatrzymujacego wkladki bebenkowej, zas wkladka bebenkowa zawiera obrotowy rdzen z otworem do wprowadzania trzonka klucza polaczonego z krzywka, sworznie do blokowania obrotu rdzenia, obudowe z otworem do montazu rdzenia i z pólzamknietymi otworami do montowania sworzni oraz element zatrzymujacy, zapewniajacy funkcje zatrzymania i blokowania ob- rotu rdzenia w polozeniu spoczynkowym elementu zatrzymujacego, przy czym wewnatrz rdzenia w ob- szarze pod elementem zatrzymujacym i poprzecznie przy otworze do wprowadzania trzonka klucza umieszczony jest co najmniej jeden kolek podnoszacy, który jest wyposazony w prostopadly do niego sworzen, który to prostopadly sworzen prowadzi i wystaje z boku do otworu dla wprowadzania trzonka klucza do rdzenia. PL 71 081 Y1 4 Pierwszy karb ma przynajmniej czesc grzbietu trzonka pomiedzy koncówka trzonka a powierzch- nia zatrzymujaca, obnizona wzgledem plaszczyzny grzbietu wglebienia. Trzonek ma kilka dodatkowych ksztaltowych karbów na grzbiecie, przy czym kazdy kolejny do- datkowy ksztaltowy karb jest zawsze ustawiony w okreslonym odstepie wzgledem poprzedniego dodat- kowego ksztaltowego karbu w kierunku od koncówki trzonka. Trzonek ma tylko jeden dodatkowy ksztaltowy karb na grzbiecie. Odstep pomiedzy karbami odpowiada co najmniej odleglosci pomiedzy dwoma sasiednimi na- cieciami. Kazdy dodatkowy karb ma utworzona powierzchnie zatrzymujaca. Srodki podnoszace skladaja sie z przedniego nachylenia rozpoczynajacego sie w strefie kon- cówki trzonka i prowadzacego do tylnej pólplaszczyzny trzonka i/lub powierzchni prowadzacej koncza- cej sie w obszarze pod jednym z dodatkowych ksztaltowych karbów z zaglebieniem majacym dno. Odleglosc pomiedzy dnem zaglebienia a plaszczyzna powierzchni prowadzacej jest korzystnie równa lub wieksza od glebokosci dodatkowego karbu wzgledem plaszczyzny grzbietu. Trzonek ma przedni ukos na koncówce. We wkladce bebenkowej w wewnetrznej sciance otworu obudowy do montowania rdzenia wzdluz co najmniej czesci obwodu tego otworu znajduje sie co najmniej jeden rowek, umieszczony mimosro- dowo wzgledem podluznej osi otworu do montowania rdzenia dla pomieszczenia ruchomego elementu zatrzymujacego przy jego ugieciu wzgledem polozenia spoczynkowego po wprowadzeniu trzonka klu- cza do rdzenia. Termin „karb” dotyczy obnizenia grzbietu trzonka, przy czym grzbiet klucza z obydwu stron karbu znajduje sie w zasadniczo tej samej plaszczyznie. Karb moze zasadniczo miec dowolny ksztalt; musi umozliwiac takie dopasowanie do elementu zatrzymujacego, by element zatrzymujacy nie wystawal powyzej plaszczyzny grzbietu klucza. W tym przypadku, wglebienie dotyczy takiego wariantu karbu, w którym co najmniej czesc grzbietu trzonka pomiedzy koncówka trzonka a powierzchnia zatrzymujaca wglebienia jest obnizona wzgledem plaszczyzny grzbietu. W jednym z korzystnych przykladów wykonania jest ona obnizona co najmniej w czesci konturu wglebienia na glebokosc wglebienia wzgledem plaszczyzny grzbietu równa glebokosci odpowiadajacego karbu wzgledem grzbietu. Pierwszy, karb lub wglebienie zapewnia mozliwosc interakcji z elementem zatrzymujacym wkladki bebenkowej, podczas gdy w trakcie wprowadzania klucza w kierunku jego osi podluznej do wkladki bebenkowej, element zatrzymujacy uderza o powierzchnie zatrzymujaca, co zapewnia kontro- lowane wprowadzenie odpowiedniej dlugosci trzonka do obrotowego rdzenia wkladki bebenkowej. Pierwsze wglebienie lub karb umozliwia kompatybilne wykorzystanie klucza w istniejacych przy- kladach wykonania wyposazonych w wewnetrzny korpus ograniczajacy. Powierzchnia zatrzymujaca ruchomego elementu zatrzymujacego wkladki bebenkowej jest od- powiednio umieszczona na powierzchni wewnetrznej pierwszego karbu utworzonego na trzonku klu- cza w jego czesci przedniej, która zasadniczo znajduje sie w poblizu koncówki trzonka klucza, co gwa- rantuje pewne uderzenie powierzchni zatrzymujacej o element zatrzymujacy podczas wprowadzania klucza do wkladki bebenkowej. Czesc przednia trzonka klucza oznacza te czesc trzonka klucza, która wprowadzana jest jako pierwsza do wkladki cylindrycznej, tj. czesc blizej koncówki trzonka klucza. W zaleznosci od przykladu wykonania, moze byc to np. czesc dlugosci trzonka zajmujaca okolo 3/4, 1/2, 1/4, 1/10 lub mniej dlugosci trzonka, patrzac od koncówki trzonka klucza. Powierzchnia zatrzy- mujaca da ruchomego elementu zatrzymujacego moze zostac odpowiednio uformowana dla pewnego uderzenia o element zatrzymujacy, np. zasadniczo prostopadla do osi podluznej trzonka klucza. Dodatkowe karby zapewniaja interakcje z elementem zatrzymujacym. Srodki podnoszace do podnoszenia ruchomego elementu zatrzymujacego podnosza element zatrzymujacy w taki sposób, ze grzbiet trzonka z pierwszym karbem lub wglebieniem moze przejsc pod elementem zatrzymujacym, a nastepnie element zatrzymujacy dopasowuje sie do odpowiedniego kolejnego karbu, który sluzy jako ogranicznik. Dodatkowy karb i srodki podnoszace elementu ograniczajacego zapewniaja kompatybil- nosc wykorzystania z wczesniejszymi rozwiazaniami. Jednoczesnie utworzony w ten sposób klucz jest gotowy do uzycia z nowa wkladka bebenkowa. Tym samym oryginalne klucze sa kompatybilne z trzema róznymi rozwiazaniami jednoczesnie. PL 71 081 Y1 5 W jednej korzystnej postaci wykonania zestawu wedlug wzoru uzytkowego trzonek klucza ma kilka dodatkowych uformowanych karbów na grzbiecie, przy czym kazdy kolejny dodatkowy karb jest zawsze ustawiony w odpowiedniej odleglosci wzgledem poprzedniego dodatkowego karbu w kie- runku od koncówki trzonka. By zapewnic wyzszy stopien zabezpieczenia róznych zestawów kluczy i wkladek bebenkowych wedlug wzoru uzytkowego, a jednoczesnie, by zapewnic wieksza elastycznosc produkcji kluczy i wkladek bebenkowych, mozna zapewnic wieksza niz jeden ilosc dodatkowych karbów na powierzchni grzbietu trzonka klucza. W kolejnym korzystnym przykladzie wykonania zestawu wedlug wzoru uzytkowego trzonek klu- cza ma tylko jeden dodatkowy karb na grzbiecie. Ten przyklad wykonania jest korzystny przede wszyst- kim z powodu prostego i pewnego projektu. Biorac pod uwage ten przyklad wykonania, jego stopien zabezpieczenia i odpornosci na nieautoryzowane kopiowanie mozna uznac za wystarczajacy przy za- chowaniu odpowiednio niskich kosztów produkcji. Odleglosc dodatkowego karbu od poprzedniego karbu jest dobierana w zestawie wedlug wzoru uzytkowego i nie jest ograniczona do okreslonej wartosci. Korzystnie, odleglosc dodatkowego karbu wzgledem poprzedniego karbu lub pierwszego karbu odpowiada co najmniej odleglosci pomiedzy dwoma kolejnymi nacieciami. Tego typu przyklady wykonania sa konstrukcyjnie bardziej wytrzymale i niezawodne podczas dlugotrwalego uzytkowania. Kazdy dodatkowy karb jest korzystnie tworzony wraz z powierzchnia zatrzymujaca. Powierzchnia zatrzymujaca wyznacza poziom wprowadzenia trzonka do rdzenia dla prawidlowego funkcjonowania lub wspólpracy zestawu klucza z wkladka bebenkowa. Powierzchnia zatrzymujaca moze zostac odpo- wiednio uformowana dla pewnego uderzania o element zatrzymujacy, np. zasadniczo prostopadle do osi podluznej trzonka klucza. W jednym z przykladów wykonania zestawu wedlug wzoru uzytkowego, srodki podnoszace skladaja sie z pierwszego nachylenia prowadzacego do tylnej pólplaszczyzny trzonka i/lub po- wierzchni prowadzacej, konczacej sie w obszarze pod jednym z dodatkowych karbów z zaglebieniem majacym dno. W korzystnym przykladzie wykonania, przednie nachylenie zaczyna sie w strefie kon- cówki trzonka. Przednie nachylenie srodków podnoszacych wykorzystane jest do poprowadzenia i podniesienia ruchomego elementu zatrzymujacego, a powierzchnia prowadzaca sluzy do prowadze- nia elementu zatrzymujacego az do momentu pojawienia sie karbu, umozliwiajac przemieszczenie sie grzbietu trzonka pod elementem zatrzymujacego dzieki uniesieniu. W tym przypadku, ruchomy element zatrzymujacy moze zostac podniesiony i poprowadzony bezposrednio przez czesc, która jest przymocowana do niego w sposób integralny lub z nim zintegrowana, co pozwala na przemieszcze- nie, w razie potrzeby, calego elementu zatrzymujacego. Zaglebienie czesci dolnej na koncu po- wierzchni prowadzacej umozliwia nastepnie dopasowanie ruchomego elementu zatrzymujacego do odpowiedniego karbu. Odleglosc pomiedzy czescia dolna zaglebienia a plaszczyzna powierzchni prowadzacej jest ko- rzystnie równa lub wieksza od glebokosci dodatkowego karbu od plaszczyzny grzbietu. Ten przyklad wykonania zapewnia bezproblemowa wspólprace klucza w zestawie wedlug wzoru uzytkowego z ru- chomym elementem zatrzymujacym wkladki bebenkowej. W kolejnym przykladzie wykonania, trzonek moze miec przedni ukos na koncówce, tj. ukos grzbietowej krawedzi trzonka klucza prowadzacy od koncówki do grzbietowej pólplaszczyzny trzonka. Wykonanie takie gwarantuje bezproblemowa kompatybilnosc klucza z wkladka bebenkowa wedlug zna- nych przykladów. Wedlug innego aspektu zestawu wedlug wzoru uzytkowego, wkladka bebenkowa zaprojektowana zostala równiez tak, by obejmowac obrotowy rdzen z otworem do wprowadzenia trzonka klucza polaczonego z krzywka, sworznie do blokowania obrotu rdzenia, obudowe z otworem do montazu rdzenia i pólzamkniete otwory do mocowania sworzni i element zatrzymujacy, zapewniajacy funkcje zatrzymujaca i blokujaca obrót rdzenia w polozeniu spoczynkowym elementu zatrzymujacego, przy czym wewnatrz rdzenia w obszarze pod elementem zatrzymujacym i poprzecznie przy otworze do wprowadzania trzonka klucza, znajduje sie kolek podnoszacy, który wyposazony jest w prostopadly do niego sworzen, podczas gdy prostopadly sworzen prowadzi i wystaje z boku do otworu dla wprowadzenia trzonka klucza do rdzenia. Utworzona w ten sposób wkladka bebenkowa wspólpracuje z kluczem w zestawie wedlug wzoru uzytkowego. Dokladniej, sworzen kolka podnoszacego jest prowadzony i podnoszony przez przednie nachylenie i/lub powierzchnie prowadzaca srodków podnoszacych do podnoszenia ruchomego ele- mentu zatrzymujacego, co oznacza, ze element zatrzymujacy prowadzony jest ponad grzbietem trzonka klucza, az do odpowiedniego dodatkowo uksztaltowanego karbu. W tym miejscu, prostopadly sworzen PL 71 081 Y1 6 dopasowuje sie do zaglebienia na koncu powierzchni prowadzacej, co równiez sprawia, ze ruchomy element zatrzymujacy zaglebia sie do dodatkowego karbu, a wkladka bebenkowa zostaje odblokowana we wspólpracy z kluczem w zestawie wedlug wzoru uzytkowego. W korzystnym przykladzie wykonania zestawu wedlug wzoru uzytkowego, w wewnetrznej sciance otworu obudowy do mocowania rdzenia wzdluz co najmniej czesci obwodu otworu, znajduje sie co najmniej jeden rowek, umieszczony mimosrodowo wzgledem podluznej osi otworu do mocowania rdzenia, by objac ruchomy element zatrzymujacy przy jego ugieciu wzgledem polozenia spoczynko- wego po wprowadzeniu trzonka klucza do rdzenia. Przedmiot wzoru uzytkowego zostanie objasniony bardziej szczególowo na podstawie zalaczo- nych figur, na których: Fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny jednego przykladu wykonania klucza, Fig. 2 przedstawia szczególowy widok aksonometryczny przedniego konca trzonka klucza, Fig. 3 przedstawia widok aksonometryczny przekroju przez czesc wkladki bebenkowej, Fig. 4 przedstawia widok aksonometryczny trzonka klucza przed elementem zatrzymujacym, Fig. 5 przedstawia widok aksonometryczny trzonka klucza, gdy element zatrzymujacy znajduje sie pomiedzy karbami, Fig. 6 przedstawia widok aksonometryczny trzonka klucza, gdy element zatrzymujacy znajduje sie w dodatkowym karbie, Fig. 7 przedstawia szczególowy widok aksonometryczny kolka podnoszacego i elementu zatrzy- mujacego, Fig. 8 przedstawia szczególowy widok aksonometryczny prostopadlego sworznia kolka podno- szacego i powierzchnie prowadzaca, Fig. 9 przedstawia widok z przodu przekroju przez czesc wkladki bebenkowej, Fig. 10 przedstawia czesciowo przezroczysty widok zestawu klucza z wkladka bebenkowa we- dlug wzoru uzytkowego, a Fig. 11a–17 przedstawia widok przykladu wykonania wariantów kluczy. Fig. 1 przedstawia jeden przyklad wykonania klucza 1. Klucz 1 zawiera plaski trzonek 2, grzbiet 3 trzonka, naciecia 4 do osadzania i ustawiania sworzni 5, jak pokazano na fig. 10. Klucz 1 wykonany jest z metalu lub stopu metalowego. Fig. 2 przedstawia szczególowo czesc przednia plaskiego trzonka 2 klucza 1. Trzonek 2 ma dwie strony boczne, grzbiet 3 i przeciwlegla krawedz do utworzenia naciec 4 dla osadzania i ustawiania sworzni 5 wkladki bebenkowej 6. Na grzbiecie 3 znajduje sie pierwsze wglebienie 9, które znajduje sie blizej konca trzonka 2 i dodatkowy karb 8 w odstepie za pierwszym wglebieniem 9. Pomiedzy wglebie- niem 9 a karbem 8 uformowany jest odcinek 11 grzbietu 3. Wielkosc odcinka 11 zalezy od ulozenia wgle- bienia 9 i karbu 8 (lub karbów 7 i 8 wedlug fig. 11i–1) wzgledem naciec 4 dla indywidualnych sworzni 5. Ulozenie jest opcjonalne i zalezy od danego przykladu wykonania. Z jednej bocznej strony trzonka 2 utwo- rzona jest powierzchnia prowadzaca 13, która uzywana jest podczas wprowadzania klucza 1 do wkladki bebenkowej 6. W przykladzie wykonania pokazanym na fig. 2, trzonek 2 ma przedni ukos 12 na koncówce. Celem przedniego ukosu 12 jest ulatwienie wspólpracy klucza 1 z elementem zatrzymujacym lub blokuja- cym niektórych wkladek bebenkowych znanych ze stanu techniki. Fig. 3 przedstawia przekrój przez czesc wkladki bebenkowej 6. Pokazuje on obudowe 19, obro- towy rdzen 17 z otworem do wprowadzania trzonka 2 klucza 1, element zatrzymujacy 10 zapewniony powyzej otworu rdzenia 17, specjalny mimosrodowy rowek 20 do utrzymywania elementu zatrzymuja- cego 10, gdy ten zostaje odchylony przez klucz 1 z polozenia spoczynkowego, gdy zasadniczo zadna czesc elementu zatrzymujacego 10 nie wystaje poza obwód rdzenia 17, kolek podnoszacy 16 i wysta- jacy z niego prostopadly sworzen 15. Fig. 4, fig. 5 i fig. 6 przedstawiaja proces wsuwania trzonka 2 pod element zatrzymujacy 10 dzieki uniesieniu przez kolki podnoszace 16, a nastepnie dopasowanie elementu zatrzymujacego 10 do do- datkowego karbu 8 grzbietu trzonka. Kolek podnoszacy 16 przenosi element zatrzymujacy 10 powyzej pierwszego wglebienia 9. Na koncu krawedzi prowadzacej 13 pod dodatkowym karbem 8, umieszczone jest zaglebienie 23 z dnem 24, które sluzy do przestawienia elementu zatrzymujacego 10 do nizszej, ale nadal odblokowanej pozycji. Fig. 7 przedstawia szczególowo podnoszenie elementu zatrzymujacego 10 za pomoca kolka pod- noszacego 16 wyposazonego w prostopadly sworzen 15, natomiast fig. 8 przedstawia szczególowo prostopadly sworzen 15 znajdujacy sie na poczatku powierzchni prowadzacej 13. Sworzen podno- szacy 16 ma rowek dla stabilnego mocowania elementu zatrzymujacego 10. PL 71 081 Y1 7 Fig. 9 przedstawia obudowe 19, obejmujaca rdzen 17. Trzonek 2 klucza i wprowadzany jest do rdzenia 17, podczas gdy ponad grzbietem 3 trzonka 2 umieszczany jest element zatrzymujacy 10. Element zatrzymujacy 10 znajduje sie w specjalnym rowku 20 uformowanym przez mimosrodowosc otworu pod rdzen 17. Brak wglebienia 9 lub karbu 7 lub karbu 8 przeznaczonego na element zatrzy- mujacy 10 sprawia, ze obrót rdzenia 17 jest niemozliwy. Fig. 10 przedstawia zestaw klucza 1 z wkladka bebenkowa 6 wedlug wzoru uzytkowego, w którym pokazano trzon 2 klucza 1 wprowadzony do wkladki bebenkowej 6. Element zatrzymujacy 10 znajduje sie w dodatkowym karbie 8. Fig. 11a–1 przedstawiaja kilka mozliwych przykladów wykonania klucza 1, obejmujacych rózne wykonania pierwszych karbów 7 na fig. 11i–1, pierwszych wglebien 9 na fig. 11a–h, dodatkowych karbów 8 w róznych kombinacjach i odpowiednie rózne wykonania powierzchni prowadzacych 13 i przednich nachylen 14. Dodatkowo, pokazane zostaly rózne przyklady zaglebien 23 na koncu po- wierzchni prowadzacych 13 i odpowiednie dna 24 zaglebien. Fig. 11i przedstawia trzonek 2 pólproduktu klucza, który na krawedzi przeciwleglej do grzbietu 2 trzonka klucza (tj. dolnej krawedzi trzonka 2) nie ma jeszcze wykonanych zadnych naciec 4. W tym przykladzie wykonania, krawedz przeciwlegla do grzbietu 3 trzonka 2 pólproduktu klucza jest równolegla do grzbietu 3 trzonka 2 pólproduktu. W tym przypadku, pólprodukt klucza ma wszystkie cechy (pierwszy karb 7, dodatkowy karb 8, przednie nachylenie 14, zaglebienie 23 na koncu powierzchni prowadzacej 13 i odpowiednie dno 24 zaglebienia) . Naciecia 4 na krawedzi przeciwleglej do grzbietu 3 trzonka klucza 1 (patrz np. fig. 1), sa jedynie dokladnie wycinane w materiale krawedzi trzonka 2 przeciwleglej do grzbietu 3 trzonka pólproduktu klucza podczas produkcji i kopiowania klucza 1. Zestaw klucza i wkladki bebenkowej wedlug wzoru uzytkowego znajduje zastosowanie w srod- kach zabezpieczajacych, w sektorze budowlanym i w dziedzinie ochrony mienia i zdrowia ludzi. PL PL

Claims (10)

1. Zastrzezenia ochronne 1. Zestaw klucza z wkladka bebenkowa, posiadajacy klucz wyposazony w plaski trzonek z kon- cówka, dwiema stronami bocznymi, grzbietem i krawedzia przeciwlegla do grzbietu z nacie- ciami do osadzania i ustawiania sworzni wkladki bebenkowej, przy czym w czesci przedniej na grzbiecie trzonek ma pierwszy ksztaltowy karb z powierzchnia zatrzymujaca dla ruchomego elementu zatrzymujacego wkladki bebenkowej, znamienny tym, ze trzonek posiada na grzbiecie (3) co najmniej jeden dodatkowy ksztaltowy karb (8) usytuowany w odstepie od pierwszego ksztaltowego karbu (7) w kierunku od koncówki trzonka (2) i na co najmniej jednej ze stron bocznych, jest wyposazony w srodki podnoszace do podnoszenia ruchomego elementu zatrzymujacego (10) wkladki bebenkowej (6), zas wkladka bebenkowa (6) zawiera obrotowy rdzen (17) z otworem do wprowadzania trzonka (2) klucza (1) polaczonego z krzywka (18), sworznie (5) do blokowania obrotu rdzenia (17), obudowe (19) z otworem do montazu rdzenia (17) i z pólzamknietymi otworami do montowania sworzni (5) oraz ele- ment zatrzymujacy (10), zapewniajacy funkcje zatrzymania i blokowania obrotu rdzenia (17) w polozeniu spoczynkowym elementu zatrzymujacego (10), przy czym wewnatrz rdzenia (17) w obszarze pod elementem zatrzymujacym (10) i poprzecznie przy otworze do wprowadzania trzonka (2) klucza (1) umieszczony jest co najmniej jeden kolek podnoszacy (16), który jest wyposazony w prostopadly do niego sworzen (15), który to prostopadly sworzen (15) prowadzi i wystaje z boku do otworu dla wprowadzania trzonka (2) klucza (1) do rdzenia (17).

2. Zestaw wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pierwszy karb (7) ma przynajmniej czesc grzbietu (3) trzonka (2) pomiedzy koncówka trzonka (2) a powierzchnia zatrzymujaca (21), obnizona wzgledem plaszczyzny grzbietu (3) wglebienia (9).

3. Zestaw wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ze trzonek (2) ma kilka dodatkowych ksztal- towych karbów (8) na grzbiecie (3), przy czym kazdy kolejny dodatkowy ksztaltowy karb (8) jest zawsze ustawiony w okreslonym odstepie wzgledem poprzedniego dodatkowego ksztal- towego karbu (8) w kierunku od koncówki trzonka (2).

4. Zestaw wedlug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ze trzonek (2) ma tylko jeden dodatkowy ksztaltowy karb (8) na grzbiecie (3).

5. Zestaw wedlug zastrz. 1–4, znamienny tym, ze odstep pomiedzy karbami odpowiada co naj- mniej odleglosci pomiedzy dwoma sasiednimi nacieciami (4). PL 71 081 Y1 8

6. Zestaw wedlug zastrz. 1–5, znamienny tym, ze kazdy dodatkowy karb (8) ma utworzona po- wierzchnie zatrzymujaca (22).

7. Zestaw wedlug zastrz. 1–6, znamienny tym, ze srodki podnoszace skladaja sie z przedniego nachylenia (14) rozpoczynajacego sie w strefie koncówki trzonka (2) i prowadzacego do tylnej pólplaszczyzny trzonka (2) i/lub powierzchni prowadzacej (13) konczacej sie w obszarze pod jednym z dodatkowych ksztaltowych karbów (8) z zaglebieniem (23) majacym dno (24).

8. Zestaw wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze odleglosc pomiedzy dnem (24) zaglebienia (23) a plaszczyzna powierzchni prowadzacej (13) jest korzystnie równa lub wieksza od glebokosci dodatkowego karbu (8) wzgledem plaszczyzny grzbietu (3).

9. Zestaw wedlug zastrz. 1–8, znamienny tym, ze trzonek (2) ma przedni ukos (12) na koncówce.

10. Zestaw wedlug zastrz. 1–9, znamienny tym, ze we wkladce bebenkowej (6) w wewnetrznej sciance otworu obudowy (19) do montowania rdzenia (17) wzdluz co najmniej czesci obwodu tego otworu znajduje sie co najmniej jeden rowek (20), umieszczony mimosrodowo wzgledem podluznej osi otworu do montowania rdzenia (17) dla pomieszczenia ruchomego elementu zatrzymujacego (10) przy jego ugieciu wzgledem polozenia spoczynkowego po wprowadzeniu trzonka (2) klucza (1) do rdzenia (17). Rysunki PL 71 081 Y1 9 PL 71 081 Y1 10 PL 71 081 Y1 11 PL 71 081 Y1 12 PL 71 081 Y1 13 PL 71 081 Y1 14 Departament Wydawnictw UPRP PL PL