Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest ramka centrujaca, która ulatwia odpowiednie usytuowanie struktury laserowej umieszczonej na radiatorze wewnatrz obudowy optoelektronicznej. Dobranie odpowiedniego polozenia radiatora a tym samym struktury laserowej/lasera wewnatrz obudowy optoelektronicznej jest bardzo istotne. Radiator oprócz funkcji chlodzacej jaka spelnia dla struktury laserowej pelni takze role podstawy/uchwytu, do którego w sposób trwaly przymocowany jest laser. Zmieniajac w zwiazku z tym polozenie radiatora, zmienia sie równiez kierunek i polozenie wycho- dzacej z obudowy wiazki laserowej. W typowym procesie montazu, najpierw, strukture laserowa/laser umieszcza sie w odpowiednim miejscu radiatora i za pomoca klejenia utrwala sie jej polozenie. Nastep- nie przystepuje sie do przylutowania radiatora ze struktura laserowa do dna obudowy. Obudowy tego typu maja na ogól ksztalt prostopadloscianu o ujednoliconych wymiarach i osia- gniecie dobrej powtarzalnosci i dokladnosci ustawienia lasera wewnatrz tej obudowy tak aby odpowied- nio wspólpracowala w ukladzie z fotodetektorem stanowi problem. Kazdorazowo ustala sie wiec na etapie lutowania radiatora jego pozycje w obudowie, dopasowujac polozenia elementów ukladu wzgle- dem siebie. Znane sa rózne rozwiazania dotyczace pozycjonowania ww. elementów w procesie lutowania. Miedzy innymi wykorzystuje sie technike „samopozycjonowania", w której wykorzystuje sie napiecie po- wierzchniowe plynnego lutu na zdefiniowanych padach montazowych. Techniki „samopozycjonowania" nie sa praktyczne ze wzgledu na koniecznosc wykonania scisle zdefiniowanych padów montazowych na powierzchni podloza. Proces ten znaczaco zwieksza poziom skomplikowania procesu, a samo jego wykonanie nie zawsze jest mozliwe ze wzgledu np. na odgórnie narzucone przez producentów obudów i ich innych elementów ksztalty i parametry powierzchni montazowej. Innym znanym sposobem pozy- cjonowania jest technika „pick-and-place", w której automatyczny lub manualny proces przenosze- nia i ustawiania elementów wykonywany jest za pomoca maszyn posiadajacych uklad optyczny umoz- liwiajacy identyfikacje komponentów i elementów powierzchni. Maszyny typu „pick-and-place" oferuja najwieksza szybkosc i dokladnosc ustawienia elementów. Ze wzgledu jednak na swój poziom skomplikowania, koszt i wymagania wysoce wykwalifikowanych operatorów nie sa oplacalne dla produkcji maloseryjnej. Znane sa takze wkladki pozycjonujace, umieszczone dookola radiatora, pozwalajace na jego wy- centrowanie i zapobiegajace niepozadanemu przemieszczeniu. Wkladki pozycjonujace, w przeciwien- stwie do maszyn typu „pick-and-place", sa rozwiazaniem o bardzo niskim poziomie skomplikowania oraz umozliwiaja wykonanie procesu przy niewielkich kosztach. Jednak, koniecznosc utrzymania ich w bez- posrednim kontakcie z lutowanym elementem, w trakcie jego podgrzewania, niesie jednak ze soba ry- zyko wystapienia kilku niepozadanych zjawisk. W zaleznosci od materialu z jakiego wykonane sa wkladki moze dojsc do ich degradacji (np. stopienia) pod wplywem dzialania temperatury, do kontami- nacji lutowanego elementu i wnetrza obudowy czy tez do przyklejenia sie wkladki do jednego z elemen- tów obudowy, utrudniajacego lub nawet uniemozliwiajacego jej usuniecie po zakonczeniu procesu. Celem wzoru uzytkowego jest opracowanie narzedzia w postaci ramki centrujacej, która umozliwi dokladne i powtarzalne pozycjonowanie radiatora ze struktura laserowa w obudowie. Rozwiazanie to znacznie skróci czas montazu jak równiez pozwoli na oferowanie wyrobu o powtarzalnych parametrach w zastosowaniach komercyjnych, w warunkach produkcji maloseryjnej. Ramka centrujaca wedlug przedmiotowego wzoru uzytkowego posiada podstawe oraz dwa po- laczone z podstawa, równolegle wzgledem siebie ramiona polaczone ze soba lacznikiem. Przy czym zarówno w podstawie jak i w ramionach ramki znajduje sie prostokatne wybranie o glebokosci zblizonej do grubosci polowy ramki i o szerokosci nieco wiekszej niz szerokosc scianki obudowy optoelektronicz- nej. Natomiast w srodkowej czesci ramki, po tej samej stronie co wybranie, znajduja sie dwa trzpienie, o srednicy nieco mniejszej niz srednice otworów w centrowanym radiatorze i o wysokosci wiekszej niz polowa grubosci ramki oddzielone od siebie podluzna szczelina. Jeden trzpien usytuowany jest w pod- stawie ramki a drugi trzpien na laczniku. Konstrukcja ramki jest prosta, jej zastosowanie nie wymaga zdefiniowania scisle okreslonych pa- dów montazowych. Ramka ta umozliwia dokladne i szybkie wycentrowanie radiatora przy wykorzystaniu dwóch punktów kontaktowych pomiedzy ramka a radiatorem, w duzej odleglosci od materialu lutowni- czego i wewnetrznych scianek obudowy. Prosta konstrukcja pozwala równiez na wzglednie szybkie wprowadzenie modyfikacji w przypadku zaistnienia koniecznosci dopasowania do obudowy o wymia- rach innych niz standardowe Ramka centrujaca wedlug przedmiotowego wzoru uzytkowego zostala pokazana na rysunku. Fig. 1 rysunku pokazuje widok ramki z góry natomiast Fig. 2 pokazuje przekrój ramki wzdluz linii prze- kroju A-A. Ramka sklada sie z podstawy 1 oraz dwóch równoleglych wzgledem siebie ramion 6a i 6b polaczonych lacznikiem 5. Wzdluz krawedzi podstawy jak równiez ramion znajduje sie wybranie 2 o gle- bokosci zblizonej do polowy grubosci ramki. W srodkowej czesci ramki, po tej samej stronie co wybra- nie 2, znajduja sie zas dwa wystajace trzpienie 3a i 3b o ksztalcie walca i o wysokosci wiekszej niz polowa grubosci ramki. Trzpienie usytuowane sa wzdluz linii równoleglej do ramion 6a i 6b ramki i od- dzielone sa od siebie podluzna szczelina 4. Trzpien 3a znajduje sie w podstawie 1 ramki, a trzpien 3b blizej srodka ramki na laczniku 5. Szerokosc wybrania 2 jest nieco wieksza niz szerokosc scianki obu- dowy optoelektronicznej, na która ramka bedzie nakladana. Natomiast srednice trzpieni 3a i 3b sa nieco mniejsze niz srednice otworów wykonanych w centrowanym w radiatorze, w które te trzpienie beda wprowadzane. W typowym procesie centrowania radiator wstepnie umieszcza sie w obudowie, nastepnie ope- rator nasuwa ramke na scianki obudowy, tak aby trzpienie weszly w otwory radiatora. Polozenie trzpieni ustalone jest tak aby definiowaly koncowa, zalozona pozycje radiatora w obudowie. Szczelina miedzy powierzchnia ramki na której sa osadzone trzpienie i wolna przestrzen pomiedzy górna czescia dwóch zakonczen swobodnych boków ramki pozwala na obserwacje wnetrza obudowy. Natomiast odpowied- nia glebokosc wybrania oraz dlugosc trzpieni, w polaczeniu z zadana wysokoscia radiatora gwarantuja, ze w trakcie montazu nie nastapi niekontrolowane przesuniecie ramki a tym samym radiatora. Ponadto ramka ta umozliwia, w zaleznosci od wymagan procesu, wykonanie bondingu wycentrowanego radia- tora zarówno przed, jak i po zdjeciu ramki. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL