Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest nakladka pozycjonujaca, która ulatwia odpowiednie usytu- owanie struktury laserowej umieszczonej na radiatorze wewnatrz obudowy optoelektronicznej. Dobranie odpowiedniego polozenia radiatora a tym samym struktury laserowej/lasera wewnatrz obudowy optoelektronicznej jest bardzo istotne. Radiator oprócz funkcji chlodzacej jaka spelnia dla struktury laserowej pelni takze role podstawy/uchwytu, do którego w sposób trwaly przymocowany jest laser. Zmieniajac w zwiazku z tym polozenie radiatora, zmienia sie równiez kierunek i polozenie wycho- dzacej z obudowy wiazki laserowej. W typowym procesie montazu, najpierw, strukture laserowa/laser umieszcza sie w odpowiednim miejscu radiatora i za pomoca klejenia utrwala sie jej polozenie. Nastep- nie przystepuje sie do przylutowania radiatora ze struktura laserowa do dna obudowy. Obudowy tego typu maja na ogól ksztalt prostopadloscianu o ujednoliconych wymiarach i osia- gniecie dobrej powtarzalnosci i dokladnosci ustawienia lasera wewnatrz tej obudowy tak aby odpowied- nio wspólpracowala w ukladzie z fotodetektorem stanowi problem. Kazdorazowo ustala sie wiec na etapie lutowania radiatora jego pozycje w obudowie, dopasowujac polozenia elementów ukladu wzgle- dem siebie. Znane sa rózne rozwiazania dotyczace pozycjonowania ww. elementów w procesie lutowania. Miedzy innymi wykorzystuje sie technike „samopozycjonowania", w której wykorzystuje sie napiecie po- wierzchniowe plynnego lutu na zdefiniowanych padach montazowych. Techniki „samopozycjonowania" nie sa praktyczne ze wzgledu na koniecznosc wykonania scisle zdefiniowanych padów montazowych na powierzchni podloza. Proces ten znaczaco zwieksza poziom skomplikowania procesu, a samo jego wykonanie nie zawsze jest mozliwe ze wzgledu np. na odgórnie narzucone przez producentów obudów i ich innych elementów ksztalty i parametry powierzchni montazowej. Innym znanym sposobem pozy- cjonowania jest technika „pick-and-place", w której automatyczny lub manualny proces przenoszenia i ustawiania elementów wykonywany jest za pomoca maszyn posiadajacych uklad optyczny umozliwia- jacy identyfikacje komponentów i elementów powierzchni. Maszyny typu „pick-and-place" oferuja najwieksza szybkosc i dokladnosc ustawienia elementów. Ze wzgledu jednak na swój poziom skomplikowania, koszt i wymagania wysoce wykwalifikowanych operatorów nie sa oplacalne dla produkcji maloseryjnej. Znane sa takze wkladki pozycjonujace, umieszczone dookola radiatora, pozwalajace na jego wy- centrowanie i zapobiegajace niepozadanemu przemieszczeniu. Wkladki pozycjonujace, w przeciwien- stwie do maszyn typu „pick-and-place", sa rozwiazaniem o bardzo niskim poziomie skomplikowania i umozliwiaja wykonanie procesu montazu przy niewielkich nakladach. Jednak, koniecznosc utrzymania ich w bezposrednim kontakcie z lutowanym elementem, w trakcie jego podgrzewania, niesie jednak ze soba ryzyko wystapienia kilku niepozadanych zjawisk. W zaleznosci od materialu z jakiego wykonane sa wkladki moze dojsc do ich degradacji (np. stopienia) pod wplywem dzialania temperatury, do konta- minacji lutowanego elementu i wnetrza obudowy czy tez do przyklejenia sie wkladki do jednego z ele- mentów obudowy, utrudniajacego lub nawet uniemozliwiajacego jej usuniecie po zakonczeniu procesu. Celem wzoru uzytkowego jest opracowanie narzedzia w postaci nakladki pozycjonujacej, która umozliwi dokladne i powtarzalne pozycjonowanie radiatora ze struktura laserowa w obudowie optoelek- tronicznej. Takie narzedzie znacznie skróci czas montazu jak równiez pozwoli na komercyjne oferowa- nie wyrobu charakteryzujacego sie powtarzalnymi parametrami w warunkach produkcji maloseryjnej. Nakladka pozycjonujaca wedlug przedmiotowego wzoru uzytkowego ma trzy boki, przy czym dwa boki sa równolegle wzgledem siebie i polaczone sa ze soba w srodkowej czesci belka laczaca, nato- miast trzeci bok jest prostopadly do dwóch pozostalych. We wszystkich trzech bokach nakladki znajduje sie wybranie o glebokosci zblizonej do polowy grubosci boków i o szerokosci nieco wiekszej niz szero- kosc scianki obudowy optoelektronicznej na która bedzie nasuwane. Natomiast po tej samej stronie nakladki po której znajduje sie wybranie, na belce laczacej równolegle boki znajduje sie wystep o wy- miarach nieco mniejszych niz wymiary otworu w centrowanym radiatorze i o wysokosci wiekszej niz polowa grubosci belki laczacej. Proponowana nakladka ma prosta konstrukcje, jej zastosowanie nie wymaga zdefiniowania scisle okreslonych padów montazowych. Nakladka ta umozliwia dokladne i szybkie wycentrowanie radiatora przy wykorzystaniu jednego punktu kontaktowego pomiedzy nakladka a radiatorem, w stosunkowo du- zej odleglosci od materialu lutowniczego i scianek obudowy optoelektronicznej. Konstrukcja nakladki pozwala równiez na wzglednie szybkie wprowadzenie modyfikacji w przypadku zaistnienia koniecznosci dopasowania do obudowy o wymiarach innych niz standardowe Nakladka pozycjonujaca wedlug przedmiotowego wzoru uzytkowego zostala pokazana na ry- sunku. Fig. 1 rysunku pokazuje widok nakladki z góry natomiast Fig. 2 pokazuje przekrój nakladki wzdluz linii przekroju A-A. Przedmiotowa nakladka ma trzy polaczone boki 1, 2, 3, w postaci plaskowników, przy czym dwa boki 1 i 2 sa równolegle wzgledem siebie i polaczone sa ze soba w srodkowej czesci belka laczaca 4, trzeci bok 3 jest prostopadly do dwóch pozostalych boków i laczy ich konce z jednej strony. We wszyst- kich trzech bokach nakladki znajduje sie wybranie 5 o glebokosci zblizonej do polowy grubosci boków i o szerokosci nieco wiekszej niz szerokosc scianki obudowy optoelektronicznej, na która bedzie nasa- dzane. Natomiast po tej samej stronie nakladki na której znajduje sie wybranie 5, na belce 4 laczacej boki równolegle 1 i 2 znajduje sie wystep 6 o przekroju prostokatnym. Wymiary przekroju poprzecznego wystepu sa nieco mniejsze niz wymiary otworu w centrowanym radiatorze, w którym to otworze wystep bedzie umieszczony a jego wysokosc jest wieksza niz polowa grubosci belki laczacej 4. W typowym procesie centrowania radiator wstepnie umieszcza sie w obudowie, nastepnie opera- tor nasuwa nakladke pozycjonujaca na scianki obudowy, tak aby wystep znajdujacy sie na belce laczacej wszedl w dedykowany otwór radiatora. Polozenie wystepu jest tak ustalone by definiowalo koncowa, zalozona pozycje radiatora w obudowie. Otwarta przestrzen z jednej strony belki laczacej i szczelina utworzona pomiedzy druga strona tej belki a trzecim bokiem nakladki pozwala na obserwacje wnetrza obudowy. Natomiast odpowiednia glebokosc wybrania oraz dlugosc wystepu, w polaczeniu z zadana wysokoscia radiatora gwarantuja, ze w trakcie montazu nie nastapi niekontrolowane przesuniecie na- kladki pozycjonujacej a tym samym radiatora. Ponadto nakladka ta umozliwia, w zaleznosci od wymagan procesu, wykonanie bondingu wycentrowanego radiatora zarówno przed, jak i po zdjeciu nakladki. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL