Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia plyt wiórowych przez tworzenie runa z czaste¬ czek osadzanych za pomoca spoiwa, zwlaszcza po¬ chodzenia roslinnego, przez przewianie, wstepnego sprasowania runa przy jego podgrzaniu w prasie, na przyklad prasie jednoplytowej, prasie ciaglego dzialania lub tym podobnej.Znane sa urzadzenia do stosowania tego sposobu.W urzadzeniu znanym z wzoru uzytkowego RFN nr 7140 379 czasteczki w ksztalcie wiórów i/lub wlókien sa osadzpne za pomoca spoiwa a nastepnie przenoszone na podajniku ruchem taktowym przez rozgrzana prase. Ponad podajnikiem jest umiesz¬ czony przyrzad napylajacy, Mery wymienione czas¬ teczki rozpyla na nieruchomy w danej chwili po¬ dajnik przy zamknietej prasie, w celu utworzenia poruszajacej sie w jedna i druga strone warstwy runa wiórowego. Urzadzenie to jest ponadto wy¬ posazone w przyrzad do podzielenia utworzonej warstwy runa na odpowiednie odcinki dla ich wstepnego sprasowania, a przed prasa grzejna kon¬ cowa jest zamontowana prasa do wstepnego pra¬ sowania odcinków utworzonych na podajniku runa.Prasa ta moze byc takze przystosowana do ogrze¬ wania. Dzieki temu rozwiazaniu uzyskuje sie to, iz wstepnie sprasowane runo po opuszczeniu wstep¬ nej prasy zostaje nagrzane do temperatury wyno¬ szacej w warstwie górnej i posredniej okolo 53 do 55°C, w warstwie srodkowej wzglednie rdzeniowej okolo 40 do 43°C a w warstwie dolnej i posredniej okplo 74 do 76°C.Stosunkowo niewielkie nagrzanie warstwy srod¬ kowej, wzglednie rdzeniowej przeciwdziala skróce¬ niu operacji prasowania w nastepnej prasie jedno- plytowej i prasie gotowego wyrobu. Mozna by wprawdzie oddzialywac za pomoca wysokiej czes¬ totliwosci na warstwe srodkowa wzglednie rdze¬ niowa, lecz oplaca sie to dopiero przy plytach o grubosci okolo 15 mm, przy czym w wyniku za¬ stosowania wysokiej czestotliwosci wzrastaja znacz¬ nie nie tylko koszty wytwarzania lecz takze kosz¬ ty eksploatacyjne przedsiebiorstwa, w zwiazku z czym rezygnuje sie w zasadzie z ogrzewania srod¬ kowej warstwy materialu za pomoca wysokiej czes¬ totliwosci.Zadaniem wynalazku jest opracowanie i rozwi¬ niecie sposobu wspomnianego na wstepie w taki sposób, aby mozliwe bylo nie tylko skrócenie cza¬ su wstepnego prasowania*, lecz takze prasowania ostatecznego, a tym samym równiez calkowite skró¬ cenie procesu wytwarzania.Zadanie to rozwiazano wedlug wynalazku w ten sposób, iz strumienie powietrza sluzacego do prze¬ wiania czasteczek runa podgrzano do temperatury znajdujacej sie ponizej wzglednie w poblizu tem¬ peratury polimeryzacji spoiwa. Dzieki temu jest mozliwe podwyzszenie temperatury czastek skla¬ dowych runa do tego stopnia, iz w pewnych oko¬ licznosciach mozna nawet zrezygnowac z ogrzewa- 93 66Sz 93 668 4 nia wyrobu w prasie wstepnej zainstalowanej przed prasa jednoplytowa. Azeby zapobiec rozhartowaniu sie spoiwa przed sprasowaniem nalezy ograniczyc górna temperature strumienia powietrznego. Jest oczywiste, iz prasa wstepna moze byc takze ogrze¬ wana Jezeli okaze sie to konieczne z powodu nie¬ zbyt duzego nagrzania strumienia powietrza.Zaleznie od skladników stosowanego spoiwa za¬ leca sie ogrzewanie strumieni powietrza do tem¬ peratury okolo 100°C. Zbyt wczesnemu rozhafto- waniu sie csatteczek kleistych drobnych i bardzo drobnych, wystepujacemu w temperaturaGh powy¬ zej 100°C, mozna zapobiec przez dodanie do mie» szaniiny czasteczek ze spoiwem odpowiednich srod¬ ków o dzdalanliu buforowym, jak na przyklad wo- totn*tLenek amonowy lub podobny. W zasadzie Wy- lfearcza podgrzac powietrze do temperatury 70 do "OT*C umozliwiajacej .uzyskanie przec wezysll&ie skladniki runa co oajmniej temperatury wynicsza- cefSC do 55°C.Takatemperatura zosUmiie utrzymana w warstwie srodkowej wzglednie rdzeniowej utworzonego ru¬ na az do poczatku jego sprasowania, gdyz wtedy obie warstwy runa, to jest warstwa wierzchnia i posrednia, dzialaja jak zasobniki ciepla. Wpraw¬ dzie pewna czesc ciepla wchlonietego przy nawie¬ waniu w warstwy wierzchniej i posredniej zostaje utracona w czasie transportu runa na skutek wy¬ miany cieplnej z otoczeniem lub z podajnikiem, lecz mimo to straty te sa stosunkowo znikome.W celu zrównowazenia tych strat .mozna pod¬ grzac strumien powietrza doprowadzanego do prze¬ wiania czasteczek drobnych i bardzo drobnych do temperatury wyzszej, niz temperatura strumienia powietrza potrzebnego dla czasteczek wiekszych wchodzacych do warstwy srodkowej. W tej sy¬ tuacji mozliwe jest bez zadnych trudnosci zapew¬ nienie równomiernej temperatury we wszystkich warstwach runa przed jego sprasowaniem. Na podr stawie przeprowadzonych prób okazalo sie, iz przy prasach jednoplytowych pracujacych z przyrzadem napylajacym, uzyskuje aie zwiekszenie wydajnosci az do 20*/o albo tez sa wystarczajace czasy grzania wynoszace okolo 5,0 do 7,0 sek. na 1 mm grubosci plyty wiórowej.Do nagrzania strumieni powietrznych zaleca sie czesciowe wykorzystanie powietrza wychodzacego od suszarki, gdyz wióry przed ich sklejeniem sa csusiasine n/a pomoca zinanej suszarki (patrz wzór uzytkowy RFN nr 7 241 151). Nagtfzane powietrze wychodzace z suszarki bylo dotychczas wypuszczane na zewnatrz, gdyz wysuszone czesci skladowe byly skladowane w magazynach. W tej sytuacji mozna zatem wykorzystac ekonomicznie takze powietrze z suszarki.Ogrzewanie powietrza sluzacego do przewiania i* czastek runa nie przedstawia zadnych trudnosci i to niezaleznie od tego, czy strumienie powietrza sa wdmuchiwane do jednej lub kilku komór na¬ pylania, czy tez poruszaja sie w obiegu zamknie¬ tym (patrz opis patentowy RFN nr 1061059). W i* ostatnim przypadku zaleta jest to, iz potrzebne jest tylko podlacaenie przewodów rurowych do kana¬ lów doprowadzenia powietrza w miejscu formowa¬ nia, przy czym kanaly te sa zasilane powietrzem od suszarki. W celu ewentualnej intensyfikacji o- * grzewariiia mozna narwet zamiast zamontowanej w miejscu formowania dmuchawy zastosowac dwie dmuchawy z dodatkowymi kanalami powietrza u- sytuowanymi jeden nad drugim i do kanalów tych doprowadzic powietrze od suszarki. Ilosc tego po- * wietrza jest wystarczajaca. PL PL PL PL PL PL