Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych metoksymetylenouretanowych zywic amino¬ wych, które dotychczas nie sa znane.Dotychczas znane metoksymetylenouretanowe zywice aminowe otrzymuje sie przez reagowanie izocyjania¬ nów met oksy metylenowy eh z zywicami mocznikowo-formaldehydowymi, zawierajacymi wolne grupy hydroksy- metylenowe. W wyniku tego procesu powstaja odpowiednie pochodne metoksymetylenouretanowe, w których reszty metoksymetylenouretanu sa zwiazane z grupami aminowymi mocznika posrednio poprzez grupy metoksy- lowe zywicy. Taki typ wiazania jest slabszy nawet od niemodyfikowanej pochodnej hydroksymetylenowej mocznika czy melaminy, co ujemnie odbija sie na trwalosci calej czasteczki zywicy.Istota wynalazku polega na bezposrednim reagowaniu monomeru aminowego z metoksymetylenoizocyja- nianem w temperaturze 80—120°C, przy czym stosunek molowy reagentów wynosi 1 mol monomeru aminowego na co najmniej 1 mol metoksymetylenoizocyjanianu. W wyniku przereagowania jednej czasteczki monomeru aminowego w postaci mocznika zjedna czasteczka powstaje metoksymetylenobuliret, który posiada jeszcze dalsze czynne atomy wodoru zdolne do reagowania z nastepnymi czasteczkami metoksymetylenoizocyjanianu.Tak wiec, w miare dodawania do mieszaniny reakcyjnej dalszych ilosci monomeru aminowego i w miare jego przereagowywania powstaje stopniowo coraz bardziej rozbudowany produkt zawierajacy coraz wieksze ilosci nieprzereagowanych grup metoksymetylenowych. Przereagowanie grup metoksylowych zywicy nastepuje dopie¬ ro po zmianie srodowiska reakcji na kwasne, lub po podwyzszeniu temperatury powyzej 90—120°C, albo po równoczesnej zmianie srodowiska reakcji na kwasne i podwyzszeniu temperatury, co prowadzi do usiecowania produktu. W identyczny sposób otrzymuje sie zywice metoksymetylenouretanowa z melaminy.Zasadnicza korzyscia techniczno-uzytkowa wynikajaca ze stosowania sposobu wedlug wynalazku jest otrzymywanie calej gamy nowych metoksymetylenouretanowych zywic aminowych poprzez dobór stosunków ilosciowych poszczególnych monomerów, przy czym zywice te odporne na dzialanie temperatur do 250°C, a takze odporne sa na dzialanie wody, kwasów i swiatla slonecznego. Dalsza korzyscia jest mozliwosc prowadzenia procesu w niereaktywnym rozpuszczalniku lub w postaci zawiesiny monomeru aminowego.2 97 876 Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykladach wykonania.Przyklad L Do kolby kulistej o pojemnosci 500 ml wlewa sie 450 ml acetonu i wsypuje 10 g (0,2 mola) wysuszonego mocznika. Zawartosc kolby miesza sie ogrzewajac do temperatury wrzenia, wynoszacej okolo 57—60°C. Po rozpuszczeniu sie mocznika do kolby dodaje sie 17,4 g (0,2 mola) metoksymetylenoizocyja- nianu i ogrzewa nastepnie przez 3 godziny w tej samej temperaturze. Nasiepnie mieszanine oziebia sie i odfiltrowuje wytracony z niej osad produktu. Po wysuszeniu w temperaturze pokojowej odfiltrowanego osadu otrzymuje sie okolo 25 g zywicy metoksymetylenouretanowomocznikowej, która jest cialem bialym stalym o temperaturze topnienia 230°C. Zywice te przetwarza sie w temperaturze nie nizszej od jej temperatury topnienia.Przyklad II. Do kolby kulistej o pojemnosci 200 ml wlewa sie 20 g (0,25 mola) metoksymetylenoizo- cyjanianu i podczas intensywnego mieszania wsypuje sie 12 g (0,1 mola) wysuszonej i rozdrobnionej melaminy.Zawartosc kolby miesza sie ogrzewajac do temperatury 65—75°C, az do momentu przereagowania reagentów, po czym mieszanine oziebia sie i odsacza od resztek nieprzereagowanego metoksymetylenoizocyjanianu. Po wysuszeniu w temperaturze pokojowej osadu otrzymuje sie 26 g zywicy metoksymetylenouretanowomelamino- wej, która topi sie w temperaturze 230—260°C z jednoczesnym usieciowaniem.Przyklad III. Do kolby kulistej o pojemnosci 200 ml wlewa sie 20 g (0,25 mola) metoksymetylenoizo¬ cyjanianu i podczas mieszania wsypuje sie 5,6 g (0,1 mola) mocznika, a nastepnie postepuje sie jak w przykla¬ dzie II. Otrzymuje sie 20 g zywicy metoksymetylenouretanowomocznikowej, o wlasnosciach podobnych do wlasnosci zywicy jak w przykladzie I. PL PL