RS55402B2 - Identifikacione tablice za vozila - Google Patents

Description

Patent se odnosi na identifikacione tablice, za vozilo, u skladu sa definicijom iz patentnog zahteva 1.

Kod identifikacionih tablica se, u skladu sa pronalaskom, radi o takozvanim registarskim tablicama, koje se napred i pozadi pričvršćuju za karoseriju ili branik vozila i takvim identifikacionim obeležjima koja se lepe na vetrobransko staklo vozila, i to naročito kao dodatna identifikaciona obeležja.

Identifikacione tablice navedene vrste često se krivotvore ili koriste za tuđa vozila. Da bi se to sprečilo poznate su identifikacione tablice koje poseduju jedan beskontaktno čitljiv nosač podataka. On sadrži relevantne podatke o vozilu, u koje spadaju i registarske tablice. Iščitavanje ovih podataka vrši se uz pomoć jednog eksternog čitača. Upoređivanje iščitanih podataka sa vozilom, na kojem se koriste registarske tablice, pruža povratnu informaciju o manipulacijama, naročito ako se registarske tablice pripisuju nekom tuđem vozilu.

Do sada poznate tablice sa beskontaktno čitljivim nosačima podataka imaju jednu separatnu antenu. Ona je povezana električnim vodovima za nosač podataka, da bi se omogućio prenos podataka. Takve tablice su složene i sklone smetnjama.

Iz patenta EP 1903 531 A1, karakterističnog za ovu vrstu, proističe jedan uređaj za identifikaciju vozila, sa telom registarskih tablica i jednim RFID-elementom, koji su električno međusobno povezani. RFID-element poseduje, pri tome, jednu sopstvenu antenu za emitovanje, pri čemu telo tablice služi kao prijemna antena. Telo tablice može da formira antenu, koja služi kako za emitovanje tako i za prijem.

Iz patenata WO 2008/020771A2 i DE 202005018589 U1 nastaje jedna tablica za vozila sa antenom u obliku proreza i jednim RFID-čipom.

Iz patenata WO 99/19170 i GB 2429828 A nastaje tablica za vozila sa elektronskim nosačem podataka, odnosno RFID-čipom za identifikaciju vozila.

Pronalazak u osnovi ima zadatak da napravi jednu pojednostavljenu tablicu sa nosačem podataka i antenom.

Identifikaciona tablica, naročito registarska oznaka vozila, za rešavanje ovog zadatka pokazuje karakteristike iz zahteva 1. Ova identifikaciona tablica raspolaže najmanje jednim nosačem podataka koji proizvodi jedno magnetno polje i jednom antenom, koja je obrazovana kao telo tablice koje poseduje jedan prorez. Telo tablice sastoji se od barem jednog električno provodljivog materijala, npr. od aluminijskog lima. Tako nastaje tablica sa jednim transponderom iz nosača podataka koji stvara magnetno polje i antene. Prorez u barem delimično provodljivom telu oznaka dovodi do jednog induktivnog povezivanja podataka nosača podataka u telo registarskih tablica koje služi kao antena. Nosač podataka je induktivno povezan na prorez. Nosač podataka poseduje jedan čip, barem jedan sa njim povezani električno provodljivi, kao i nosač od nekog izolujućeg odnosno neprovodljivog materijala. Antena, naročito prorez odnosno nosač podataka, pri tome istovremeno fungiraju kao pojačivači. Podaci nosača podataka su tako bez dodatnih elemenata i isto tako bez priključaka nosača podataka čitljivi i sa relativno velike udaljenosti. Takođe nosač nosača podataka konstruisan je kao telo nosača. Prorez ima za prijem nosača bar jedan probojni ispust, pri čemu je on na kraju proreza proširen.

Prema jednoj preferentnoj izvedbi predviđeno je da nosač podataka bude električno izolovan i postavljen u okviru proreza i to preovlađujuće na zatvorenom kraju proreza. Time je nosač podataka smešten, odnosno integrisan u telu registarskih tablica, a da ne zahteva dodatni prostor za ugradnju i takođe nije primetan sa spoljne strane registarskih tablica.

Preferentno je predviđeno da nosač podataka, naročito njegove električno provodljive komponente, nemaju kontakt, i to naročito nikakav električno provodljivi kontakt sa telom registarskih tablica. Između provodljivih komponenata nosača podataka i proreza u telu registarskih tablica napravljen je zato jedan obilazni otvor ili međuprostor, pri čemu se vrši jedno, naročito delotvorno, beskontaktno povezivanje nosača podataka na električno provodljivi nosač registarskih tablica. Ovo povezivanje se vrši induktivno kroz magnetno polje, koje stvara nosač podataka.

Položajem nosača podataka u zoni proširenja nastalog probijanjem jednog kraja proreza obezbeđuje se dovoljno prostora i za veće nosače podataka na telu registarskih tablica. Nosač podataka se pri tome nalazi unutar obrisa nosača registarskih tablica, pri tome ne dolazeći u fizički odnosno električni kontakt. Nosač podataka nije primetan u unutrašnjosti registarskih tablia, pri čemu se stvara jedno nevidljivo električno odnosno elektronsko obezbeđivanje registarskih tablica.

Preferentno je predviđeno da se nosač podataka fiksira u registarskoj tablici, naime u telu registarske tablice. Za to ne dolazi u obzir svako provodljivo sredstvo za fiksiranje nosača podataka u tablici, pri čemu ovo sredstvo ne mora da pokriva čitavu površinu tablice. Naročito se ovo fiksiranje vrši pomoću barem jednog pokrivnog sloja ili sloja lepila, koji barem delimično prekriva telo registarskih tablica. Čitljivost podataka nosača podataka ne biva ugrožena električno neprovodljivim pokrivnim slojem ili slojem lepila. Eventualne manipulacije na nosaču podataka dovele bi do jednog lako primetnog oštećenja pokrivnog sloja ili sloja lepka. Kod alternativne izvedbe pronalaska se nosač podataka fiksira jednom refleksnom folijom, koja je postavljena na vidljivoj prednjoj strani tela tablice na prorezu, odnosno probojnom mestu. Pri tome je refleksna folija barem u zoni nosača podataka, proreza i /ili mesta proboja demetalizirana i tako napravljenja neprovodljivom.

Nosač podataka raspolaže jednim pasivnim Radio-Frequency-Identification-Chip (RFID-čip), čime je kalem električno provodljivo povezan. Nosač olakšava fiksiranje nosača podataka u telu tablice. Pre svega, nosač, sačinjen od jednog izolatora obezbeđuje da se čip i kalem nosača podataka naspram tela tablice izolovano u tablici integrišu, tako da dolazi do jednog induktivnog odnosno magnetnog povezivanja signala čipa sa telom tablice.

Preferentni primeri izvedbe pronalaska se bliže opisuju u nastavku uz pomoć crteža. Na njemu se vidi sledeće:

Slika 1 je jedna tablica, u skladu sa pronalaskom, sa jednim nosačem tablice od aluminijumskog lima i jednim integrisanim nosačem podataka,

Slika 2 je poprečni presek kroz tablicu sa Slike 1,

Slika 3 je nosač podataka u jednom nacrtu,

Slika 4 je drugi primer izvedbe tablice u jednom prikazu u skladu sa Slikom 1,

Slika 5 je treći primer izvedbe tablice u jednom prikazu u skladu sa Slikom 1,

Slika 6 je četvrti primer izvedbe tablice u jednom prikazu u skladu sa Slikom 2, i

Slika 7 je peti primer izvedbe tablice u jednom prikazu u skladu sa Slikom 2.

U slikama predstavljenoj tablici 10 vidljivo je jedno telo 11 tablice u obliku ploče od aluminijumskog lima. Tablica 10 je pravougaonog oblika, pri čemu njegove dimenziije odgovaraju onima jedne uobičajene registarske tablice za vozila. Telo 11 tablice je na svojoj ivici 12 opremljeno jednim okružujućim pregibom 13. Ovaj pregib 13 se, uz pomoć jednog postupka preoblikovanja, preferentno nanosi u telo 11 tablice utiskivanjem.

Tablica 10 ove vrste, tzv. registarske oznake, se obično postavljaju napred i pozadi na vozilo, i to na karoseriju i/ili na branik. Za to postoje na tablici 10 više otvora 15 za pričvršćivanje.

Unutar prednje strane 14 ograničene žlebom 13 telo 11 tablice raspolaže jednim poljem 22 za natpis. Na polju 22 za natpis nalazi se jedan natpis 23 tablice 10. Unošenje natpisa 23 u polje 22 za natpis preovlađujuće se vrši takođe utiskivanjem.

Natpis može biti bilo koje vrste, naime to nije ograničeno na primere prikazane na slikama 1, 4 i 5 , naročito je moguća svaka kombinacija slova , brojeva i znakova, da bi se izradio natpis 23.

Tablica 10 poseduje jedan transponder. Transponder raspolaže jednom antenom 17 i jednim pasivnim nosačem podataka 20. Memorisani podaci nosača podataka 20 čitljivi su bez dodira preko antene 17. Nosač podataka 20 raspolaže odabranim podacima vozila, kojem pripadaju tablice 10. Nosač podataka 20 raspolaže jednim pasivnim čipom 74, koji je ovde oblikovan kao jedan pasivni Radio-Frequency-Identification-Chip (RFID-čip), jednim kalemom 75, koji je elektroprovodljivo priključen za čip 74, i jednim nosačem 76 od neprovodljivog materijala, npr. plastike, koji može biti oblikovan kao folija nosača ili telo nosača (Slika 3). Pasivni RFID-Chip, koji formira nosač podataka 20 radi u jednom frekventnom opsegu između 800 MHz i 1.000 MHZ. RFID-čip stvara jedno magnetno polje, koje je preko antene 17 induktivno povezano.

Antena 17 raspolaže jednim prorezom 18 unutar električno provodljivog tela 11 tablice, naime u aluminijumskom limu za obrazovanje tela 11 tablice antena 17 se time oblikuje od tela 11 tablice sa prorezom 18.

Prorez 18 polazi u primeru izvedbe na slici 1 od jedne gornje ivice 16 tela 11 tablice i teče vertikalno u odnosu na ovu gornju ivicu unutra ka telu 11 tablice. Time je prorez 18 na jednoj strani otvoren. Prorez 18 može međutim da polazi i od svake druge ivice tela 11 tablice. Na kraju proreza 18 koji se nalazi naspram otvorene strane, unutar tela 11 tablice pozicionirana je jedna probojna tačka 19. Ova probojna tačka 19 proširuje zatvoreni kraj proreza 18, koji leži na telu 11 tablice. Probojna tačka 19 korespondira pri tome sa izgledom odnosno osnovicom nosača podataka 20, tako da je moguće pozicionirati nosač podataka 15 u probojnu tačku 19, naime on je okružen ograničavajućom površinom 21, i preovlađujuće ostaje jedan okružujući otvor između probojne tačke 19 i nosača podataka 20. Nosač podataka 20 električno je izolovan od svog neprovodljivog nosača 20 od tela 11 tablice. Na ovaj način dolazi do induktivnog priključivanja nosača podataka 20 za antenu 17.

Na napred opisani način formirana antena 17 služi kod tablice 10 istovremeno 25 kao pojačivač za signale čipa 74, čime relevantni podaci čipa 74 mogu da da budu očitani sa relativno velike udaljenosti sa tablice 10.

Oznaka 10 ima na prednjoj strani 14, koja sadrži natpis 23, jedan sloj, izveden kao samolepljiva i preovlađujuće reflektujuća folija 24. Folija 24 prekriva čitavu prednju stranu 14 tablice 10. Time je takođe i prorez 18 prekriven probojnom tačkom 19 i nosač podataka 20 potpuno prekriven folijom 24. U slučaju jedne reflektirajuće folije 24 sa metalno provodljivim sastavnim delovima predviđeno je da reflektujuća folija 24 tamo gde se nalaze nosači podataka 20, probojna tačka 19 i prorez 18 , bude opremljena jednom demetalizovanom zonom 83 ili je u izgradnji sloja tako izmenjena, da u zoni nosača podataka 20, probojne tačke 19 I proreza 18 reflektujuća folija 24 nije provodljiva. Time je reflektujuća folija 24 u celokupnoj zoni proreza 18, uključujući probojnu tačku 19, potpuno neprovodljiva. Preovlađujuće, reflektujuća folija 24 nije ni na prorezu 18 niti na probojnoj tački 19 odnosno na rubnim područjima oko nosača podataka 20 potpuno električno neprovodljiva, a naročito demetalizirana.

Na poleđini 26 tela 11 tablice pozicionirana je jedna neprovodljiva nalepnica 25. Na pokazanom primeru izvedbe (Slika 2) ova nalepnica 25 prekriva najmanje zonu proreza 18 sa probojnom tačkom 19 i u njoj pozicioniranog nosača podataka 20. Nalepnica 25 može međutim da prekrije i jedno veće područje, ili da bude formirana kao celokupna poleđina 26 tablice 10 prekrivajuće samolepljive folije.

Nosač podataka 20, naročito nosač 76, je otprilike onoliko visok, koliko je telo 11 tablice debelo. Na taj način postaje moguće da se nosač podataka 20 smesti i fiksira (Slika 2) između folije 24 na prednjoj strani 14 i na poleđini 26 pozicionirane nalepnice 25 u okviru probojne tačke 19 čitavom površinom.

Na Slici 3 predstavljeni nosač 76 ima jednu okruglu osnovicu, i to isto kao i probojna tačka 19. Nosač 76 i sa njim korespondirajuća probojna tačka 19 mogu da imaju i osnovice sa proizvoljno mnogo drugih geometrijskih oblika. Površina probojne tačke 19 usaglašena je geometrijski sa osnovicom nosača podataka 20, naime sa njegovim nosačem podataka 76. Probojna tačka 19 je na pokazanom primeru izvedbe veća od nosača 76, čime je nosač 76 okružen jednim potpunim žlebom Spalt.

Slika 4 pokazuje tablicu 10, koja se od one sa Slika 1 i 2 razlikuje samo po jednom izmenjenom prorezu 77. Ovaj prorez 77 ima obostrano zatvorene krajeve. Prorez 77 pruža se sa malim razmakom paralelno uz donju uzdužnu ivicu tela 11 tablice i to u zoni polja 22 za natpis. Na pokazanom primeru izvedbe pravolinijski prorez 77 leži između natpisa 23 i žleba 13 na donjoj uzdužnoj ivici tablice 10.

Na jednom kraju proreza 77 pozicionirana je probojna tačka 1, koja je obrazovana korespondirajuće sa osnovicom nosača podataka 20, naime jednim nosačem 76. Probojna tačka 20 obrazovana je kao u primeru izvedbe Slika 1 i 2. Nosač podataka 20 odgovara nosaču podataka 20 prikazanom na Slici 3.

Tablica 10 u Slici 5 razlikuje se od tablice 10 prethodno opisanih primera izvedbe samo po tome što prorez 78 pokazuje jedan drugačiji tok. Ovaj prorez 78 je takođe zatvoren na oba kraja, ali pravougaono presavijen, i to preovlađujuće po sredini. Time se jedna polovina proreza 78 pruža u zoni jedne uzdužne ivice, dok drugi deo proreza 78 prolazi paralelno uz kraću poprečnu ivicu tablice 10. Na jednom zatvorenom kraju proreza 78 ponovo je pozicionirana jedna probojna tačka 19, koja je korespondirajuće sa nosačem podataka 20 obrazovana. Kod prikazanog primera izvedbe probojna tačka 19 nalazi se sa nosačem podataka 20 na onom kraju pod uglom savijenog proreza 78, koji je pozicioniran na uzdužnoj ivici tela 11 tablice. Probojna tačka 19 sa nosačem podataka 20 može međutim da se nalazi i na onom kraju proreza 78, koji odgovara kraćoj poprečnoj ivici tela 11 tablice. Probojna tačka 19 odgovara onoj sa primera izvedbe na Slici 1. Nosač podataka 20 je isto onako obrazovan, kako je predstavljeno na Slici 3. Postoji relacija sa opisom Slika 1 do 3.

Tablica 10 sa Slike 6 razlikuje se od prethodno opisane tablice po tome, što je nosač podataka 20, koji je u osnovi tako formiran, kako je predstavljeno i opisano na Slici 3, pozicioniran u jednom prihvatnom koritu 79. Prihvatno korito 79 je kao i žleb 13 utisnut u telo 11 tablice, sačinjeno od lima, i to sa prednje strane 14 tela 11 tablice , čime je prihvatno korito 79 na prednjoj strani 14 tablice 10 otvoreno. Time se nosač podataka 20 sa prednje strane 14 može staviti u prihvatno korito 79. Dubina prihvatnog korita 79 tako je izabrana, da gornja strana nosača podataka 20, koja je okrenuta ka prednjoj strani 14 tablice 10, nešto više zbijeno se završava sa prednjom stranom 14 tablice 10.

Prihvatno korito 79 je jednim krajem proreza pozicionirano u telu 11 tablice. Ovaj kraj proreza ne treba da ima nikakvu probojnu tačku 19 jer probojna tačka 19 se u ovom primeru izvedbe zamenjuje prihvatnim koritom 79. Prihvatno korito 79 može da se nalazi na jednom kraju proreza 18, 77 ili 78. Prihvatno korito 79 utisnuto je na kraju dotičnog proreza 18, 77 ili 78 tela 11 tablice, pri čemu podni sloj 80 prihvatnog korita 79 ima jedan potpuni otvor 81 formiran od kraja dotičnog proreza 18, 77 ili 78. Ovaj otvor 81 je barem u širini manji nego spoljne dimenzije nosača 76 nosača podataka 20, pri čemu nosač podataka 20 ne prolazi kroz potpuni otvor 81 u podnom sloju 80 prihvatnog korita 79.

Na prikazanom primeru izvedbe prihvatno korito 79 utisnuto je u telo 11 tablice, nakon što je njegova prednja strana 14 već opremljena folijom 24. Folija 24, kod koje može da se radi o jednoj refleksnoj foliji, pruža se time preko podnog sloja 80 prihvatnog korita 79. U ovom slučaju je nosač podataka 20 učvršćen u gore otvorenom prihvatnom koritu 79 jednom neprovodljivom masom, npr. lepilom 82. Lepilo 82 popunjava u navedenom pokazanom primeru i jedan međuprostor koji svuda u krug okružuje nosač podataka 20 između spoljnih zidova nosača 76 i naspram njega ležećeg većeg prihvatnog korita 79, tako da je kroz nosač podataka 20 i lepilo 82, prihvatno korito 79 potpuno ispunjeno (Slika 6). Kod ovde pokazanog primera izvedbe folija 24 u zoni prihvatnog korita 79 i nosača podataka 20 ne mora da bude demetalizirana. Na prihvatnom koritu 79 može sa prednje strane 14 tablice 10 da bude zalepljena jedna etiketa.

Slika 7 pokazuje jedan dodatni primer izvedbe tablice 10, koja kao i tablica sa Slika 6 ima jedno prihvatno korito 79. Prihvatno korito 79 je isto tako obrazovano kao kod tablice 10 sa Slika 6, zbog čega je označena sa istim označavajućim brojkama. Naročito pokazuje podni sloj 80 prihvatnog korita 79 i ovde jedan otvor 81, koji je obrazovan od jednog kraja proreza 18, 77 ili 78.

Odstupajuće od primera izvedbe sa Slike 6, na primeru izvedbe na Slici 7 prihvatno korito 79 je utisnuto u telo tablice 11, pre nego što je folija 24 zalepljena na prednju stranu 14 tela 11 tablice. Time unutrašnja strana prihvatnog korita 79 nije presvučena folijom 24. Nosač podataka 20 je više ubačen u nepresvučeno prihvatno korito 79. Pri tome se ostvaruje jedna električno neprovodljiva izolacija između provodljivog lima tela 11 tablice i nosača podataka 20 kroz nosač 76, koji nije sačinjen od provodljivog materijala. Nosač podataka 20 nije takođe čvrsto prilepljen u prihvatnom koritu 79. Nosač podataka 20 više naleže donjom stranom na deo podnog sloja 80, koji delimično pokriva otvor 81, dok nosač podataka 20 se sadrži na gornjoj strani od strane folije 24, koja se na Slici 7 prikazanoj tablici 10 pruža preko prihvatnog korita 79, i to na ravnoj površini. Na pokazanom primeru izvedbe radi se kod folije 24 o jednoj refleksnoj foliji sa svojstvom provodljivosti. Stoga je refleksna folija 24 u zoni nosača podataka 20 odnosno prihvatnog korita 79 električno neprovodljiva putem jedne demetalizirajuće zone 83. Time može u prihvatnom koritu 79 pozicionirani nosač podataka 20 da emituje pojačane signale, koji se sa srazmerno velike udaljenosti mogu sa tablice 10 primiti od strane jednog čitača ili nečeg sličnog.

Prorezi 18, 77 odnosno 78 pokazuju jednu širinu, koja odgovara 1,5-strukoj do 2-strukoj debljini lima za obrazovanje tela 11 tablice. U zavisnosti od debljine lima može stoga prorez da pokazuje jednu širinu između 1,5 mm i 2,5 mm, preovlađujuće oko 2 mm. Dužina proreza iznosi između 100 mm i 200 mm, preovlađujuće oko 160 mm. Prečnik nosača podataka 20 leži u opsegu između 6 mm i 10 mm, preovlađujuće on iznosi oko 8 mm. Debljina nosača podataka 20, naročito ona od nosača 76, može kod tablice 10 da odgovara otprilike debljini lima tela 11 tablice.

Claims (6)

PATENTNI ZAHTEVI:

1. Identifikaciona tablica za vozila sa ravnim, bar delimično elektroindukcionim telom (11) tablice, koje ima bar jedno polje (22) za natpis i bar jedan natpis (23), koji je unet u polje (22) za natpis tela (11) tablice, pri čemu telo (11) tablice ima jedan nosač (20) podataka koji je beskontaktno čitljiv, i jednu antenu (17) formiranu bar jednim prorezom (18, 77, 78), u telu (11) tablice, i nosač (20) podataka je nosač (20) podataka koji stvara magnetno polje, pri čemu je nosač (20) podataka induktivno povezan na prorez (18, 77, 78), i pri čemu nosač (20) podataka ima RFID čip (74), barem jedam kalem (75) elektroprovodljivo povezan sa njim, i jedan nosač (76) od izolacionog ili neprovodljivog materijala i prorez (18, 77, 78) ili nosač (20) podataka koji istovremeno služi kao pojačivač, karakterisana time što je nosač (76) nosača (20) podataka konfigurisan kao nosač tela i prorez (18, 77, 78) ima bar jedan otvor (19) za smeštaj nosača (76), pri čemu je jedan kraj proreza (18, 77, 78) proširen pomoću otvora (19).

2. Identifikaciona tablica prema patentnom zahtevu 1, karakterisana time što je nosač (20) podataka povezan za prorez (18, 77, 78) na elektrIčno izolovan način, naročito u predelu kraja proreza (18, 77, 78).

3. Identifikaciona tablica prema patentnom zahtevu 1 ili 2, karakterisana time što je nosač (20) podataka postavljen izolovano unutar ili iznad proreza (18, 77, 78), poželjno sa elektroprovodljivim komponentama nosača (20) podataka razdvojenim od perifernih površina (21) proreza (18, 77, 78).

4. Identifikaciona tablica prema bilo kojem od prethodnih patentnih zahteva, karakterisana time što otvor (19) proširuje prorez (18, 77, 78) u predelu njegovog zatvorenog kraja.

5. Identifikaciona tablica prema jednom ili više prethodnih patentnih zahteva, karakterisana time što je nosač (20) podataka utisnut u telo (11) tablice, naročito je fiksiran u prorezu (18, 77, 78) ili otvoru (19), poželjno bar jednom oblogom (24) na telu (11) tablice.

6. Identifikaciona tablica prema patentnom zahtevu 5, karakterisana time što je bar jedna vidljiva obloga (24) nameštena kao u suštini samolepljiva reflektujuća folija,, koja je poželjno postavljena u predelu nosača (20) podataka ili otvora (19) i/ili proreza (18, 77, 78) na takav način da nema provodljivih komponenata.