RS59630B1 - Oplata ploča za izradu betonske konstrukcije - Google Patents

Description

Predmet ovog pronalaska je oplata ploča (oplata) za betonske radove, koja sadrži:

noseću konstrukciju koja se sastoji od plastičnog materijala; i

zasebna oplatna ravan sastavljena od jednog elementa oplatne ravni koji je u osnovi od plastičnog materijala ili od nekoliko elemenata oplatne ravni koji su osnovi od plastičnog materijala;

pokrivač oplate je otpustljivo povezan sa nosećom konstrukcijom;

okarakterisan time da je noseća konstrukcija u osnovi oblikovana kao metalna rešetka koja sadrži uzdužne noseće zidove, poprečne spoljašnje zidove, uzdužne središne zidove, poprečne središne zidove, kao i otvore između pomenutih zidova, koji su otvoreni i prema prednjoj strani noseće konstrukcije i prema zadnjoj strani strana noseće konstrukcije;

i da, u najmanje jednom elementu oplatne ravni, postoje mesta pozitivnog ženskog / muškog spoja sa nosećom konstrukcijom, koja je sastavljena od prijemnog dela koji se formira na mestu prelaza dva središnja zida, ili mesta na kome je međuprostor -pregradni zid spaja se sa perifernim zidom ili na mestu prelaza dva obodna zida u nosećojkonstrukciji, a produžetak je oblikovan na elementu oplatne ravni i spaja se sa datm prijemnim delom, tako da moguće sile smicanja koje deluju paralelno sa prednjom stranom oplatnom ravni se prenose između odgovarajućeg elementa oplatne ravni i noseće konstrukcije.

Noseća konstrukcija može biti jedinična oplata ploča od plastike. Pojedinačni ili odgovarajući element oplate može biti jedinična plastična profilacija. Pogodno je kada je odgovarajući produžetak postavljen u odgovarajućem prijemnom delu u osnovi prostiranja dejstva u bočnom smeru.

Oplate ploče za betonske radove poznati su u velikom broju različitog dizajna.

Posebno se pravi razlika između kategorija „monolitna oplata“ i „kompozitna oplata“. Monolitne oplate ploče su jedinstvene strukture od istog materijala. Na primer, poznate su monolitne oplata ploče od aluminijuma, monolitni plastične oplate ploče i monolitne oplate ploče zavarene čelične konstrukcije.

Kompozitne oplate ploče uglavnom se sastoje od noseće metalne rešetke (okvira) i oplatne ravni pričvršćene na noseću rešetku sa jedne strane iste. Noseća rešetka je noseća komponenta oplate ploče, sa poznatim nosećim rešetkama drvenih greda, čeličnih greda ili aluminijumskih greda. Oplatna ravan po pravilu ima kraći vek trajanja od noseće rešetke i naročito usled habanja, oštećenja ili zamora, vrši se zamena nakon određenog broja upotreba opata ploča. Uobičajena je praksa da se pričvrsti pokrivač na rešetku nosača pomoću vijaka ili zakovica. Kod poznatih kompozitnih oplata ploča pokrivač oplate uglavnom se sastoji od višeslojne šperploče; međutim, postoje i pokrivači oplate poznati u obliku kompozitne konstrukcije slojeva šperploče / sloja plastike ili sloja aluminijuma / plastičnih slojeva ili slojeva od staklenih vlakana / plastičnih slojeva.

Oplate ploče za izradu betonske konstrukcije, koje obuhvataju karakteristike navedene u prvom odeljku opisa pre reči „okarkaterisani time što“, poznate su iz US 4150 808 i JP H07 171886 A u odnosu na oplatnu ravan koja se sastoji od jednog elementa oplatne ravni. KR 20040021388 A otkriva oplatu ploču za izradu betonskih konstrukcija koje se sastoje od noseće konstrukcije i odvojene oplatne ravni spojene sa nosećom konstrukcijom. I noseća konstrukcija i pokrivač oplate nastaju kao kompozitna konstrukcija od plastike i metalnih ojačanja sličnih ploči. DE 102011 016120 A1 otkriva oplatu ploču za izradu betosnke konstrukcije, koja obuhvata noseću konstrukciju šupljih metalnih profila i zasebni pokrivač za oplatu od plastičnog materijala koji je odvojivo povezan sa nosećom konstrukcijom. U oplata pločama u KR 2004 0021388A i u DE 102011 016120 A1 noseća konstrukcija je dizajnirana sa zidovima i neprekidnim otvorima između zidova. Sve ove poznate oplate ploče nemaju produžetke (nastavke) oblikovane na oplatnoj ravni koji se povezuju prijemnim delovima na prelaznim mestima / mestima spajanja / prelaznim mestima dva zida noseće konstrukcije.

U slučaju kompozitne oplate ploče u skladu sa pronalaskom, obe noseće konstrukcije se sastoje u osnovi od plastičnog materijala, a takođe se i jedini element oplatne ravni ili odgovarajućih nekoliko elemenata oplatne ravni sastoji uglavnom od plastičnog materijala. Noseća konstrukcija može da se sastoji od plastičnog materijala u potpunosti. Pojedinačni element oplatne ravni ili nekoliko takivh elemenata oplate mogu se u potpunosti sastojati od plastičnog materijala. U odnosu na noseću konstrukciju, pogodno je koristiti plastične materijale ojačane vlaknima, pri čemu su "kratka vlakna", tj. u značenju ovog termina u predmetnoj prijavi, vlakna čija je prosečna dužina manja od / jednaka 1 mm ili "duga vlakna", tj. u značenju ovog izraza u predmetnoj prijavi mogu se koristiti vlakna čija je prosečna dužina veća od 1 mm (vlakna prosečne dužine od nekoliko milimetara su vrlo moguća ). Što se tiče jednog elementa oplatne ravni ili nekoliko takvih elemenata oplate, preporučljivo je koristiti plastični materijal koji je ojačan pomoću "kratkih vlakana" i / ili mineralnih čestica, npr. kalcijum karbonat, talk i druge poznate čestice. I u potpornoj strukturi i u oplatnoj ravni mogu se koristiti i druga sredstva za ojačanje.

Izraz "odvojeno" u prvom pasusu opisa je dodat da bi ukazao da su potporna konstrukcija i pojedinačni element porkivača oplate ili nekoliko elemenata oplate izrađeni pojedinačno, a nakon toga su spojeni u oplate ploče. Dole navedene izjave će još jasnije pokazati da se, zahvaljujući odvojenoj proizvodnji noseće konstrukcije, otvaraju mogućnosti za projektovanje ovog dela oplate kroz koji se, u smislu proizvodne tehnologije, postavlja noseća konstrukcija i samim tim oplata. Ukupno se može izraditi oplata ploča koja je znatno veće čvrstoće od npr. monolitne oplate od plastike.

Izraz "oslobađajuće", kao što je spomenuto u prvom odeljku opisa (koji se alternativno takođe može definisati kao "odvojivo"), ukazuje da se koristi vrsta veze koja omogućava da se pojedinačni element oplatne ravni ili svaki od nekoliko elemenata oplatne ravni ponovo ukloni sa noseće konstrukcije. Poželjno je da takvo uklanjanje bude moguće uz malo radnih troškova. Poželjno je moguće da noseća konstrukcija, sa koje je uklonjen pokrivač oplate, dopušta dalju upotrebu iste na način da je na nju pričvršćen novi pojedinačni element oplate ili nekoliko novih elemenata oplate. Pojedinačni elementi oplatne ravni uklonjeni sa noseće konstrukcije ili različiti elementi oplatne ravni uklonjeni sa nosećih konstrukcija mogu da se recikliraju bez ikakvih problema, jer su barem u osnovi uniformni što se tiče materijala za isti.

Oplate ploče prema pronalasku mogu biti konstruisane tako da prednja strana oplatne ravni, tj. površina oplatne ravni koja uspostavlja kontakt sa pulpenim (kašasti) betonom, ne sadrži sastavne delove oplate koji se odnose ne stanje povezanosti oplatne ravni sa nosećom konstrukcijom. Tako, ako su takvi sastavni delovi oplate postavljeni na prednjoj strani oplatne ravni, oni bi pokazali na gotovom betonu, što oplata prema pronalasku želi da izbegne. Drugim rečima: povezivanje oplatne ravni za noseću konstrukciju brzo se izvodi samo na zadnjoj strani oplatne ravni. Na primer, ako se za pričvršćivanje oplate na noseću konstrukciju koriste vijci, korisno je koristiti konstrukciju u koji se vijci ubacuju sa zadnje strane oplate.

Izraz "u osnovi / suštinski od plastičnog materijala", kao što je upotrebljen tri puta u prvom paragrafu opisa, odabran je da bi se izbegao rizik da se podređena upotreba drugih materijala - mereno u odnosu na ukupnu zapreminu nosača konstrukcija ili oplatna ravan - na primer metalni klinovi utisnuti u plastični materijal ili metalne ojačavajuće uglove, mogu rezultirati time da su takve oplate izvan obima zaštite patentnog zahteva 1

Kao što je već ranije pomenuto, oplatna ravan podložna je starenju. Dolazi do habanja prilikom izlivanja betonske pulpe i kada je oplata uklonjena iz očvrslog betona; postoji određena količina zamora materijala usled promenljivog naprezanja (naprezanje usled pritiska betona / otpuštanja naprezanja nakon uklanjanja oplate); i, kao što iskustvo pokazuje, s vremena na vreme prisutne su određe štete nastale tokom transporta do gradilišta, transporta na gradilištu, tokom rukovanja i tako dalje. Zbog toga se oplatna ravan mora zameniti nakon određenog broja upotreba oplate, što je moguće na posebno jednostavan način s obzirom na strukturu oplate prema pronalasku.

Oplata ploča prema pronalasku postiže značajan broj prednosti u kombinaciji:

1) Kada je za oplata postavljeno ograničenje težine od 25 kg, tako da se ručno može pomerati bez ikakvih problema, ipak postoje dovoljno velike oplate koje mogu da omoguće efikasno postavljanje ili rasklapanje oplate ili sistema oplata.

(2) Okivr oplate prema pronalasku može biti konstruisan za pritisak betona do 40 kN/m<2>, kada se koristi više materijala, može biti projektovan i za pritisak betona do 50 kN/m<2>ili 60 kN/m<2>. Oplata ploča može biti konstruisan tako da se ne savija više pod maksimalnim konstrukcijskim pritiskom betona nego što je dozvoljeno u skladu sa DIN 18202, što predstavlja razliku klase planarnosti za različite betonske proizvode. Samo mali stepen savijanja ploče oplate osigurava da se u ukupnom betonskom proizvodu postigne što ravnija konstrukcija

(3) Na oplate ploče prema pronalasku plastična oplatna ravan može da bude konstruisana kao otporan na abraziju, ogrebotine i udarce. Nema problema u pogledu apsorpcije vode. Oplatna ravan se lako odvaja od betona nakon uklanjanja oplate.

(4) Oplata ploča prema pronalasku pruža optimalne uslove za omogućavanje postavljanja susednih oplata ploča s dovoljno poravnanim prednjim stranama u zajedničkoj ravni i dobrim, neposredno pakovanjeim pozicioniranim (malo prodiranje betonske smeše).

(5) Plastični materijal je jeftiniji i lakši za obradu, i trajniji je od mnogih drugih materijala.

(6) Jednostavna zamenljivost oplatne ravni i nevidljivost oznaka delova spojnih elemenata oplate / noseće konstrukcije već su ranije naznačeni ranije.

Postoji prilično veliki broj postupaka oblikovanja plastike koji se mogu koristiti u proizvodnji noseće konstrukcije i / ili elemenata oplate. Kao što su procesi pogodni za oplatu prema pronalasku, mogu se navesti oblikovanje plastike brizganjem, livenje plastike pod pritiskom (uvođenje zrna plastike ili prekursora u obliku okvira ili tzv. predoblika u podeljeni kalup, zagrevanje kalupa za topljenje plastičnog materijala ili za termičko negovanje plastičnog materijala, hlađenje kalupa da bi se omogućio očvršćavanje termoplastičnog plastičnog materijala), termičko oblikovanje (okvir ili film od termoplastičnog plastičnog materijala se zagreva i preuje u ohlađen kalup ili polovinu kalupa, ili usisan u isti koristeći vakuumski pritisak), i ekstruzija plastike.

Noseća konstrukcija je komponenta sa relativno složenim oblikom. Posebno je prikladno konstruisati noseću konstrukciju kao - u osnovi ili u potpunosti - integralnu komponentu plastičnog materijala u ubrizgavanja u kalup. Sledeće opisane realizacije će još jasnije pokazati da je moguće naročito u slučaju ubrzigavanja komponente u kalup postići konfiguraciju noseće konstrukcije koja je povoljna u pogledu nosivosti, izdržljivosti i izgleda noseće konstrukcije. Posebno je naglašeno da se to može videti iz gotove komponente kada je ista komponenta livenja ubrizgavanje, posebno od relativno malih debljina zida, relativno malih radijusa, fino oblikovanog oblika, vertikalnih kanala itd. Noseća konstrukcija može biti oblikovana ubrizgavanjem komponente, čiji oblik dozvoljava zaključak da je ona zapravo oblikovana livenjem ubrizgavanjem.

Kao alternativa, poželjno je kada je noseća konstrukcija - u osnovi ili u potpunosti - sastavni deo komponente plastičnog materijala oblikovane komprimovanjem. Noseća konstrukcija može biti komprimovana komponenta čiji oblik omogućava zaključak da je ona proizvedena presovanjem.

Povoljno je kad postoji barem jedan element oplatne ravni koji je - u osnovi ili u potpunosti - sastavni deo komponente plastičnog materijala oblikovane komprimovanjem. Ovaj element oplatne ravni može da bude komponenta čiji oblik dozvoljava zaključak da je proizveden komprimovanjem. Element ili elementi oplatne ravni su komponente koje imaju po pravilu manje složenu konfiguraciju od noseće konstrukcije.

Nadalje, kao alternativa je poželjno kada postoji barem jedan elemenat pokirvača oplate koji je - u osnovi ili u potpunosti - sastavni deo komponente plastičnog materijala oblikovane presovanjem. Ovaj element oplatne ravni može biti komponenta čiji oblik dozvoljava zaključak da je proizveden oblikovanjme presovanjem plastičnog materijala.

Konkretni element oplatne ravni često je u obliku ploče sa udubljenim nastavcima za posebne svrhe, kao što je detaljnije objašnjeno u daljem tekstu, ali može imati i rebra za ojačavanje za uklanjanje lokalnog savijanja pokrivača.

Sledeći pasusi (1), (2) i (3) opisuju praktične, konkretnije mogućnosti dizajniranja noseće konstrukcije:

(1) Noseća konstrukcija može biti integralna konstrukcija koja se sastoji od datih zidova ili se u osnovi sastoji od zidova. Što se tiče oplate ploče, koja obuhvata noseću konstrukciju i najmanje jedan element oplatne ravni povezan na isti, zidovi mogu imati „produžetak visine“ koji se pruža pod pravim uglovima do prednje strane oplatne ravni i „uzdužni produžetak " koji se proteže duž zadnje strane oplate, kao i debljinu zidova izmereno pod pravim uglom u odnosu na njihov" uzdužni produžetak ". Visina zida koja se meri pod pravim uglom i na prednjoj strani oplate može biti uniformna celom dužinom, ali ne mora da bude. Uzdužni produžetak, između ostalog, može biti pravougaoni, pravougaon u delovima sa uglovima između, neprekidno zakrivljeni ili zakrivljen u delovimaa. Konstrukcija obuhvata zidove koji se sastoje najmanje od zida može imati četiri obodna zida (to su zidovi najbliži četiri ivice oplate ploče), kao i jedan ili više posrednih zidova raspoređenih manje bliže ivicama oplate ploče. Pored zidova, noseća konstrukcija može da ima dodatne delove materijala, posebno pločaste delove materijala koji se protežu na zadnjoj strani noseće konstrukcije.

(2) Noseća konstrukcija može da sadrži jedan dvostruki zid ili više dvostrukih zidova od kojih su dva (delimična) zida sa zadnje strane (bočni uklanjač (remoter) sa oplatne ravni) noseće konstrukcije (svaki) međusobno povezani barem u osnovi duž dužine dvostrukog zida neprekidno pomoću dela materijala ili u segmentima od pojedinačnih delova materijala, ili se pretežno sastoje od takvih dvostrukih zidova ili se u potpunosti sastoje barem od takvih dvostrukih zidova. Izraz iz prethodnog pasusa (1) koje se odnose na istezanje visine zida, visinu zida, uzdužno istezanje zida i debljinu zida primenjuju se analogno i za svaki od dva delimična zida i za odgovarajući dvostruki zid. Izraz "barem bitno/suštinski kontinuirano" ukazuje na to da mali prekidi, npr. za kontinuirani kanali od prednje strane do zadnje strane noseće konstrukcije za prolaz vezivnih sidara ili za prolaz mehaničkih sredstava za povezivanje noseće konstrukcije / poktivača oplate, neće menjati činjenicu da se sa "u osnovi kontinualan" uspostavlja veza između dva parcijalna zida odgovarajućeg dvostrukog zida. Konstrukcija može biti takva da je - kao što se vidi u poprečnom preseku odgovarajućeg dvostrukog zida - stvorena najmanje suštinski konfiguracija u obliku slova U ili konfiguracija u biti oblika šešira, koja će biti detaljnije opisana u daljem tekstu, što omogućava posebno pogodno ponašanje nosača ili noseće konstrukcije koje treba postići. Na prednjoj strani noseće konstrukcije ovi dvostruki zidovi mogu biti otvoreni, pružajući tako dobra proizvodna svojstva. - Dizajn opisan u pasusu (2) može se kombinovati sa jednim ili više karakteristika opisanih u pasusu (1). Konkretno, ovde je citiran dizajn sa četiri periferna zida i jednim ili više međuprostornih zidova, pri čemu je bilo delimičan broj perifernih zidova i srednjeg zida ili zidova, ili samo delimični broj perifernih zidova ili svi perifernih zidovi i / ili samo parcijalni broj središnih zidova su svi međuprostorni zidovi, ili svi zidovi u celini periferni zidovi i međuprostornih zidovi ili zidovi mogu biti projektovani kao dvostruki zidovi ili dvostruki zidovi opisanog tipa.

(3) Noseća konstrukcija dizajnirana je tako da ima prolazne otvore koji se neprekidno protežu sa prednje strane na zadnju stranu. Ova karakteristika isključuje noseće konstrukcije sa kontinuiranim dizajnom u obliku ploče na zadnjoj strani.

Svaki gore navedeni otvor ima veličinu površine u nacrtu, koja je, barem za pretežni deo otvora, veća od 25 cm², bolje od 50 cm², i samim tim je veća od veličine kanala koji se protežu od prednje strane noseće konstrukcije do zadnje strane noseće konstrukcije za druge namene, npr. za prolaz veznih sidara ili prolaz mehaničkih sredstava za povezivanje noseće konstrukcije / oplate ploče. Barem jedan deo gore navedenih otvora može biti delom ili u potpunosti okružen zidom opisanim u pasusu (1) ili dvostrukim zidom kao što je opisano u pasusu (2). - Dizajn otkriven u stavku (3) može se kombinovati sa jednom ili više karakteristika otkrivenih u pasusu (1) i / ili sa jednom ili više karakteristika otkrivenih u pasusu (2).

Noseća konstrukcija je u značajnoj meri oblikovana kao rešetka. Dizajn rešetke stvara optimalne uslove za potporu oplatne ravni potpornom konstrukcijom u relativno malim „podupirućim intervalima“, tako da se pokrivač oplate može dimenzionisati relativno tanko, a da pritom pruža dovoljan kapacitet nosivosti. Povoljno je da su potporne distance preko 25 cm, bolje od 20 cm i još bolje od 15 cm. U posebno povoljnom ostvarenju, zidovi, tj. četiri obodna zida i značajan broj srednjih zidova, konstruisani su bar delimično (i poželjno svi) kao dvostruki zidovi. Barem deo dvostrukih zidova (prikladno svi dvostruki zidovi) središnih zidova mogu biti projektovani tako da su dva (parcijalna) zida na zadnjoj strani (bočni uklanjač sa oplatne ravni) noseće konstrukcije svaki povezan delovima materijala tako da - kao što se vidi u poprečnom preseku odgovarajućeg dvostrukog zida - stvorena je konfiguracija u obliku slova U ili u obliku kape koja se detaljnije opisana u daljem tekstu, što omogućava posebno povoljno noseće ponašanje potporne konstrukcije koju treba postići. Na prednjoj strani noseće konstrukcije ovi dvostruki zidovi mogu biti otvoreni, pružajući tako dobra proizvodna svojstva.

Po pitanju srednjišnjih (intermedijernih) dvostrukih zidova, povezano stanje koje se pominje kod dva parcijalna zida može biti takvo da je moguće, osim kanala koji će biti opisani u daljem tekstu i koji se protežu pod pravim uglom do prednje strane oplate, međuprostora ili prostora između dva parcijalna zida na zadnjoj strani oplate svaki se deo neprekidno zatvara prema spoljašnjim delovima materijala. U slučaju da su periferni dvostruki zidovi - iz razloga koji će kasnije biti jasniji - veza dva delimična zida može se obezbediti nizom razmaknutih "spojnih mostova" i na prednjoj i na zadnjoj strani noseće konstrukcije.

Posebno povoljni tipovi veze u ovom pronalasku za spajanje oplate za obradu (tj. pojedinačni element oplatne ravni ili svaki od više elemenata oplatne ravni) na nosećoj konstrukciju su: pomoću vijaka i / ili zakovice i / ili vezivanje tipa kopči i / ili spojeni ili zavareni uvećani delovi na izlivenim veznim klinovima. Izraz "priključci tipa stezaljke/štipaljke" obuhvata posebno veze sa otpornim jezičcima koji imaju delove koji se zakače iza kontra-elemenata, a koji se na tehničkom jeziku nazivaju i kopče, kao i veze koje imaju izbočene delove (povoljno: samo malo izbočeni) koji su utisnuti u udubljene suprotne delove (povoljno: samo malo udubljeni); ovde referenca upućuje i na realizacije. Prosečani stručnjak zna kako da spoji dva dela plastike pomoću otpornog adhezivnog spoja. Za oslobađanje adhezivne veze, postoji npr. mogućnost upotrebe selektivnih rastvarača.

Poželjno je u obimu ovog pronalaska kada bar jedan element oplatne ravni ima najmanje jedan ili više oblikovanih produžetaka koji imaju funkciju prenosa mogućih sila zatezanja elemenata između noseće konstrukcije i određenog elementa oplate (i, naravno, obratno). Na oplati prema pronalasku sile zatezanja se podrazumevaju kao sile koje deluju pod pravim uglom na prednju stranu oplate. Sile zatezanja se javljaju posebno kada se oplata povuče sa očvrslog betona proizvedenog betonskog proizvoda. Spomenute zatezne sile mogu takođe biti komponente sila koje ukupno imaju drugačiji smer. Posebno produžetak (ili produžeci) mogu biti produžeci (nastavci) prilagođeni tako da se vijci narezuju na njih. Proširenje (ili proširenja) naročito može biti produžetak za vezu tipa „izbočeni deo je smešten u udubljenom delu“, kao što je već pomenuto ranije.

Zbog gore spomenutih pozitivnih situacija zahvata, obezbeđuje se neposredan prenos sile smicanja između noseće konstrukcije i odgovarajućeg elementa oplatne ravni i obrnuto. Drugim rečima: zbog pozitivnih situacija ugradnje, odgovarajući element oplatne ravni i noseća konstrukcija su povezani tako da čine barem u većoj meri noseću konstrukciju. Na ovaj način je moguće sačuvati materijal u nosećoj konstrukciji

U oplati ploči prema pronalasku, koja ima nekoliko lokacija pomoću svakog spajanje proširenja / udubljenja ili prijemnog dela, pogodno je kada barem delimični broj ovih dodataka spajanju istovremeno predstavlja nastavke ili proširenja koja takođe imaju funkciju prenosa mogućih zateznih sila između noseće konstrukcije i odgovarajućeg elementa oplatne ravni. Uz ova dvostruka proširenja, na istoj lokaciji obezbeđuju se funkcija montiranja elementa oplate/noseće konstrukcije sa zateznom čvrstoćom i funkcija direktnog prenosa sile smicanja, što takođe povećava materijalnu ravnotežu.

Međutim, s druge strane, takođe je moguće u obimu pronalaska obezbediti lokacije za otpustivo vezivanje (spajanje/priključivnje) između odgovarajućeg elementa oplate i noseće konstrukcije, kao i lokacije za mogućnost direktnog prenosa sile smicanja u različitim položajima, što uključuje prednost u tome što je moguće jednostavnije učiniti

1

otpustive priključke za ponovno podmetanje lako dostupnim sa zadnje strane oplate, što je povoljno kada se oplata ploča rastavlja na zamenu oplatne ravni.

Poželjno je u obimu ovog pronalaska kada je plastični materijal noseće konstrukcije veće čvrstoće od plastičnog materijala elementaoplatne ravni ili plastičnog materijala ili materijala više elemenata oplatne ravni. Noseća konstrukcija može biti projektovana tako da stvara najveći deo ukupne čvrstoće oplate, dok oplatna ravana stvara samo manji deo ukupne jačine oplate ploče. U ovom slučaju je prihvatljivo da se najmanje jedan element oplate sastoji od plastičnog materijala manje čvrstoće. Kada je reč o plastičnom materijalu noseće konstrukcije, korisno je koristiti plastični materijal ojačan vlaknima, sa staklenim vlaknima ili ugljeničnim vlaknima koji pružaju posebno korisne mogućnosti i pri čemu su moguća ne samo kratka vlakna (dužina manja od / jednaka 1 mm), već i duža vlakna, npr. u dužine od nekoliko milimetara. Povoljno je u navedenom elementu oplatne ravni davati ili vlaknastu armaturu sa relativno kratkim vlaknima ili ojačanje sa česticama, posebno mineralnim česticama kao što su čestice kalcijum-karbonata i čestice talka. Kada je reč o pomenutom elementu oplatne ravni, prema izumu nije u prvom planu maksimalna čvrstoća, već dobar kvalitet površine za dobre betonske površine, dobre mogućnosti recikliranja i povoljna cena.

U obimu ovog pronalaska je poželjno da noseća konstrukcija, na dve uzdužne strane i / ili na dve poprečne strane, svaka ima oblik zida, naročito dizajn dvostrukog zida sa velikim brojem otvor au zidu, posebno otvora za prolazak kroz zid. Ovi otvori se mogu koristiti za postizanje istog tokom rukovanja oplatom i za spajanje susednih oplata.

Navedeni otvori u zidu, kao i prostor oko njih, mogu biti dizajnirani tako da mehanički spojni elementi za spajanje susednih oplata ploča i / ili oplatnih dodataka, poput potpornih nosača ili nosača oplate, mogu biti povezani ili pričvršćeni tamo na brz način. Moguće je da noseća konstrukcija prema pronalasku obezbedi dovoljnu stabilnost na ovim lokacijama.

Prednost ovog pronalaska je u tome da oplata ploča, prema nacrtu, ima površinu od najmanje 0,8 m<2>, poželjno najmanje 1,0 m<2>. Zbog vrste konstrukcije prema predmetnom pronalasku, moguće je lako napraviti oplate ove veličine sa kapacitetom apsorpcije pritiska betona do 40 kN / m<2>, ili takođe do 50 kN / m<2>ili takođe do 60 kN / m<2>, bez preteranog savijanja oplate ploče ili bez preterane upotrebe materijala i samim tim preterane težine.

Kao plastični materijali za noseću konstrukciju i / ili elemente oplatne ravni praktično je da se koristi po termoplastični plastični materijal, a takođe moguća je upotreba termoreaktivnih plastičnih materijala.

Prethodno objašnjenje na nekoliko lokacija koristi izraz "najmanje jedan element oplatne ravni ". U slučaju oplatne ravni koji se sastoji od jednog elementa oplatne ravni podrazumeva se ovaj pojedinačni element oplate, kada je pokrivač oplate sastavljena od više različitih elemenata oplate, to znači da je bar jedan od ovih nekoliko elemenata oplatne ravni, dizajniran kako je navedeno. Međutim, posebno je korisno kada je nekoliko elemenata oplate svaki ili svi elementi oplatne ravni koji se nalaze na oplati su odgovarajuće naznačeni. Ovo se odnosi na svako mesto gde se koristi izraz "najmanje jedan element oplatne ravni ". Uzevši u celosti, najpovoljniji je slučaj u kojem je pokrivač oplate formiran od jednog jedinog elementa oplatne ravni.

Velika prednost oplate ploče prema pronalasku sastoji se u tome što ona može biti konstruisana tako da se jedna i ista oplata može selektivno koristiti ili za postavljanje zidne oplate ili za postavljanje plafonske oplate. Izraz "zidne oplate" u ovoj prijavi takođe obuhvata i oplate za stubove.

Sledeći predmet pronalaska je zidna oplata za betonske radove koja obuhvata nekoliko povezanih oplata ploča prema pronalasku. "Spojen" znači "horizontalno granično povezivanje jedan sa drugim na odgovarajućem mestu spajanja" i/ili "vertikalno granično povezivanje na odgovarajućem mestu spajanja". Moguće je koristiti spojne elemente za spajanje koji su u neposrednom kontaktu sa zidnim otvorima oplata ploča koji su prethodno opisani. Svaki spojni element (spojnica) može imati konfiguraciju koja je slična kvaci na vratima i na njima je integralno oblikovan deo osovine. Na delu osovine mogu biti predviđene dve prirubnice. Elementi spojnice mogu biti konstruisani tako da se mogu dovesti u neposredan kontakt ili izvan spojnice okretanjem oko središnje ose dela osovine. Spojni elementi mogu imati jednu ili više specifičnih karakteristika opisanih na Sl.

33 do 35. Pored zone u kojoj su dve susedne oplate ploče u međusobnom kontaktu, može se koristiti spojni element ili nekoliko spojnih elemenata.

Povoljni materijali za spojni element su metal i plastikčni materijali.

U zidnim oplatama prema pronalasku, mogu se predvideti stubovi u uglovima zidova koji se proizvode, sa kojima se oplatne ploče spajaju „preko ugla“. Ovo se odnosi i na unutrašnju i na vanjsku stranu zida ili ugla stuba koji se izrađuje. Konkretno, dati stub može imati pravougaoni (duži nego širi) ili kvadratni horizontalni poprečni presek.

Sledeći predmet pronalaska je betonska plafonska oplata u kojoj je nekoliko oplata ploča prema pronalasku za dobijanje veće površine oplate plafona poduprto u prostornoj blizini na nosećoj konstrukciji (koja takođe može biti noseća konstrukcija konvencionalne konstrukcije). Noseća konstrukcija može biti projektovana tako da je svaka od odgovarajućih oplata poduprt na najmanje jednom potpornom zidu za oplate i / ili bar jednoj gredi za oplate, gde je greda oplate sa druge strane podržana na oplatnim podupiračima plafona i/ili glavnom gredom plafonske oplate, gde glavne grede plafonske oplate, s druge strane, su podupte na potpornim plafonskim oplatama.

Sledeći predmet pronalaska je postupak izrade oplate ploče a za betonske oplate, kao što je otkriveno u predmetnoj prijavi,

naznačen time, što je noseća konstrukcija izlivena u kalupe ili oblikovana u kalupu pod pritiskom plastičnog materijala, poželjno plastičnog materijala ojačanog vlaknima;

što je element oplatne ravni zajedno sa oblikovanim nastavcima na zadnjoj strani ili nekoliko elemenata oplate zajedno sa nastavcima oblikovanim na zadnjoj strani je /su oblikovan / ubrizgan ili oblikovani u kalupu pod pritiskom plastičnog materijala koji se poželjno razlikuje od plastičnog materijala noseće konstrukcije;

i to

(a) u slučaju da je pokrivač oplate sastavljena od jednog elementa oplatne ravni, ovaj element oplate kože je odvojivo pričvršćen na noseću strukturu, ili

(b) u slučaju da je pokrivač oplate sastavljen od više elemenata oplate, ovih nekoliko elemenata oplate je oslobađajuže pričvrćeno na noseću konstrukciju.

Povoljno je u ovom postupku kada su vijsci navojno povezani barem sa delimičnim brojem produžetaka sa zadnje strane noseće konstrukcije. Vijci mogu biti vijci za lim.

Pronalazak i konkretnije mogućnosti primene ovog pronalaska biće objašnjene detaljnije u daljem tekstu pomoću realizacija ilustrovanih na crtežima, pri čemu:

Slike 1 do 8 prikazuju prvu realzaciju oplatu ploču za betonske oplate prema pronalasku, pri čemu detaljno:

1

Sl. 1 prikazuje perspektivu oplate, gledajući koso na prednju stranu oplate koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 2 prikazuje perspektivu oplate sa slike 1, gledajući koso na zadnju stranu oplate ploče koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 3 prikazuje perspektivu noseće konstrukcije oplate sa slike 1, gledajući koso na prednju stranu noseće konstrukcije okrenute prema posmatraču;

Sl. 4 prikazuje perspektivu pogled noseće konstrukcije sa slike 3, gledajući koso na zadnju stranu noseće konstrukcije okrenute posmatraču;

Sl. 5 prikazuje perspektivu oplatne ravni sa slike 1, gledajući koso na prednju stranu oplatne ravni okrenute prema posmatraču;

Sl. 6 prikazuje perspektivu oplatne ravni sa slike 5, gledajući koso na zadnju stranu oplatne ravni okrenute prema posmatraču;

Slika 7 prikazuje delimični presek oplate ploče sa slike 1 duž linije VII-VII na Sl.4;

Sl. 8 prikazuje delimični pogled na zadnju stranu oplate sa slike 1;

Slike 9 do 14 prikazuju drugu realizaciju oplate za betonske oplate prema pronalasku, gde detaljno:

Sl. 9 prikazuje perspektivu oplatne ploče, gledano koso prema prednjoj strani oplate koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 10 prikazuje perspektivu oplate ploče sa slike 9, gledajući koso na zadnju stranu oplate koja je okrenuta prema gledaocu;

Sl. 11 prikazuje perspektivni izgled oplate ploče sa slike 9, gledajući koso na zadnju stranu oplate koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 12 prikazuje delimični pogled ilustracije sa Sl.11 u uvećanoj razmeri;

Sl. 13 prikazuje delimični presek dela oplate ploče sa slike 9, gledano koso na zadnju stranu oplate koja je okrenuta prema posmatraču, u intermedijarnoj fazi montaže noseće konstrukcije i oplatne ravni;

Sl. 14 prikazuje delimični presek kao na Sl. 13, međutim nakon završetka operacije montaže;

Slike 15 do 18 prikazuju treću realizaciju oplate ploče za betonske oplate prema pronalasku, gde detaljno:

Sl. 15 prikazuje perspektivu oplatne ravni oplate ploče gledajući koso na zadnju stranu oplatne ravni koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 16 prikazuje delimični prikaz ilustracije sa Sl.15 u uvećanoj razmeri;

Sl. 17 prikazuje delimični presek perspektive dela oplate gledano koso na zadnju stranu oplate ploče koja je okrenuta prema posmatraču , u međufazi montažne noseće konstrukcije i oplatne ravni;

Sl. 18 prikazuje delimični presek kao na slici 17, međutim, nakon završetka postupka montaže;

Slike 19 do 23 prikazuju četvrtu realizaciju oplate ploče za betonske oplate prema pronalasku, pri čemu detaljno:

Sl. 19 prikazuje oplatu u perspektivi, gledajući koso na prednju stranu ploče oplate koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 20 prikazuje oplatu u perspektivi sa slike 19, gledajući koso na zadnju stranu oplate koja je okrenuta prema gledaocu;

Sl. 21 prikazuje pokrivač oplate u perspektivi sa slike 19, gledajući koso na zadnju stranu oplate okrenute prema posmatraču;

Sl. 22 prikazuje delimično presek (linija preseka XXII-XXII na slici 21) dela oplate ploče u perspektivi sa slike 19, gledano koso sa zadnje strane oplate koja je okrenuta prema posmatraču, u međufazi montaže noseće konstrukcije i oplatne ravni;

Sl. 23 prikazuje delimični presek kao na slici 22, međutim po završetku postupka montaže;

Slike 24 do 28 prikazuju petu realizaciju oplate ploče za betonske oplate prema pronalasku, gde detaljno:

Sl. 24 prikazuje perspektivni pogled na oplatnu ravan oplate ploče, gledajući koso na zadnju stranu oplatne ravni koja je okrenuta prema posamtaraču;

Sl. 25 pokazuje delimični prikaz ilustracije sa Sl.24 u uvećanoj razmeri;

1

Sl. 26 prikazuje delimični presek dela oplate ploče, gledano koso na zadnju stranu oplate koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 27 prikazuje delimični presek oplate ploče duž XXVII-XXVII na Sl.24;

Sl. 28 prikazuje delimični pogled na zadnju stranu oplate;

Sl. 29 prikazuje šestu realizacije oplate ploče za betonske oplate, ne prema pronalasku, u obliku perspektivnog prikaza dela oplate gledano na zadnju stranu oplate ploče koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 30 prikazuje sedmu realizaciju, prema pronalasku, i osmu realizaciju, a ne u skladu sa pronalaskom, oplatu za betonske oplate u obliku perspektivnog prikaza dela oplate ploče, gledano na zadnju stranu oplate ploče koja je okrenuta prema posmatraču;

Sl. 31 prikazuje perspektivni prikaz dela zidne oplate od betona, koji sadrži više oplata ploča u skladu sa pronalaskom, gledajući odozgo koso na zidne oplate;

Sl. 32 prikazuje perspektivni prikaz dela betonske plafonske oplate koji obuhvata više oplata ploča prema pronalasku, gledajući odozdo koso na plafonske oplate;

Sl. 33 prikazuje spojni element za oplate ploče u skladu sa pronalaskom, pri čemu (a) i (b) ilustruju perspektivne prikaze i (c) ilustraciju bočnog izgleda;

Sl. 34 prikazuje pogled u perspektivi dva spojna elementa sa slike 33 u dva različita stanja tokom ugradnje na par oplata ploča prema pronalasku;

Sl. 35 prikazuje pogled u perspektivi spojnog elementa sa Sl.33 i 34 u završenom postavljenom, instaliranom stanju na paru oplata ploča prema pronalasku;

Slike 36 do 38 prikazuju devetu realizaciju oplate ploče za betonske oplate, ne u skladu sa pronalaskom, kao i modifikaciju ove devete realizacije, gde detaljno:

Sl. 36 prikazuje shematski pogled na zadnju stranu oplate i noseću konstrukciju iste;

Sl. 37 prikazuje shematski bočni pogled na oplatu sa slike 36 duž linije XXXVII-XXXVII na slici 36;

Sl. 38 prikazuje shematski bočni pogled na deo oplate sa slike 36 duž linije XXXVII-XXXVII na slici 36, ali sa modifikacijom;

Sl. 39 prikazuje desetu realizaciju oplate ploče za betonske oplate, koja nije prema pronalasku, u obliku shematskog prikaza zadnje strane oplate i noseće konstrukcije iste.

1

U sledećem opisu realizacije predmetnog pronalaska, termin panelna oplatakoristiće se umesto „ oplata ploča za betonske oplate“ za potrebe sažetosti. Svi oplate ploče ilustrovani i opisani, s obzirom na dimenzionisanje i nosivost istog, konstruisani su da izdrže opterećenja koja nastaju tokom upotrebe u betonskim oplatama.

Oplata ploče 2 oplate ilustrovan na Sl.1 do 8 je sastavljen od dva sastavna dela, odnosno noseće konstrukcije 4 i pokrivača 6 oplate koja se u ovom slučaju sastoji od jednog elementa 8 oplatne ravni. I noseća konstrukcija 4 i element 8 oplate u ovom slučaju u potpunosti se sastoje od plastičnog materijala.

Gledano u celini, oplata ima oblik ili geometriju desnog paralelepipeda koji - mereno pod pravim uglom u odnosu na ravan prednje strane 10 oplatne ravni koja je vidljiva na slici 1 i koja je istovremeno prednja strana 10 oplata ploča - ima znatno manju dimenziju ili debljinu d od njegove uzdužne dimenzije l i dimenzije širine b. U ilustrovanoj realizaciji, dužina l, npr. je 135 cm, širina b je 90 cm, a debljina je 10 cm.

Slike 3 i 4 posebno jasno pokazuju da noseća konstrukcija 4 ima konfiguraciju rešetke. Svaka od dve uzdužne ivice je u obliku zida 12 sa dvostrukim zidom, a svaka od dve poprečne ivice je u obliku zida 14 sa dvostrukim zidom. Između uzdužnih obodnih zidova 12 i paralelno sa istim, postavljeni su - u realizaciji je ilustrovano pet – uzdužni središni zidovi 16 konstrukcije dvostrukog zida. Između poprečnih perifernih zidova 14 i paralelnih sa istim, postavljeni su -u izvedbi je ilustrovano osam – poprečni središni zidovi 18 svaki konstrukcije dvostrukog zida. Jasne udaljenosti između uzdužnih zidova 16, kao i između odgovarajućeg "poslednjeg" uzdužnog središnjeg zida 16 i odgovarajućeg uzdužnog perifernog zida 12, međusobno su jednake. Jasne udaljenosti između poprečnih središnjih zidova 18, kao i između odgovarajućeg "poslednjeg" poprečnog središnjeg zida 14 i odgovarajućeg poprečnog obodnog zida 14, međusobno su jednake, i još, identične su sa rastojanjem između različitih uzdužnih zidova 12, 16 kao što je gore opisano. Između različitih zidova 12, 14, 16, 18, formira se raspored sličan matrici ili šahovskoj ploči - kao što se vidi sa pogleda na prednjeg dela (Sl.3) ili zadnje strane (Sl.4 ) – svaki u biti kvadratni otvor 20, koji su otvoreni i prema prednjoj strani 22 noseće konstrukcije 4 i prema zadnjoj strani 24 noseće konstrukcije 4, ali do nekle različite veličine, što će biti detaljnije opisano u daljem tekstu . U ilustrovanoj realizaciji predviđeno je devet otvora 20 u uzdužnom smeru l noseće konstrukcije 4 i šest otvora 20 u poprečnom smeru b. U

1

ilustrovanoj realizaciji, svaki otvor 20 – kao što je mereno na prednjoj strani 22 - ima veličinu približno 10 x 10 cm.

Gledajući zadnju stranu 24 noseće konstrukcije 4 (Sl.4), vidi se da je dvostruki zid središnih zidova 16, 18 na zadnjem kraju "zatvorena" delom 26 materijala, svaki se proteže paralelno do prednje strane 10 oplatne ravni; ovo dovodi dodatni materijal na zadnju stranu 24 noseće konstrukcije. Sl.8 otkriva da svaki od središnjiih zidova 16, 18, u svom zadnjem delu pored prednje strane 22, na obe strane imaju prirubnicu 28, koja tako može da proširi srednji zid 16 i 18, respektivno. Gledajući odgovarajući središnjii zid 16 ili 18 u poprečnom preseku, ovo se može nazvati poprečnim presekom dela dvostrukog zida u obliku šešira (vidi u tom pogledu takođe slike 29 i 30; iako je prikazano u različitim realizacija, ali podjednako prisutno do sada i u realizaciji na slikama 1 do 8). Prirubnice 28 donose dodatni plastični materijal blizu prednje strane 22; osim toga, povećava se potporna površina ili površina oslonca pokrivača 6 oplate i smanjuju se jasna rastojanja između elementa 8 oplatne ravni. Dakle, jasan poprečni presek na prednjoj strani 22 otvora 20 je manji nego na zadnjoj strani 24, gde ima veličinu od oko 12 x 12 cm.

Uzdužni periferni zidovi 12 i poprečni rubni zidovi 14, na mestima gde je predviđen otvor 20 unutra prema uzdužnom zidu 12 ili 14, svaki ima ovalni zidni otvor 30 u obliku izduženog otvora koji prolazi kroz odgovarajući obodni zid 12 i 14, respektivno. Otvori 30 prodiru kroz rubni zidove 12 i 14 u potpunosti (tj. protežu se kroz oba parcijalna zida strukture dvostrukog zida) i zaokruženi su obodnim zidom 32. Dalje, ovde je istaknuto da u rubni zidovi 12 i 14, data spoljašna površina (tj. površina okrenuta od centra noseće konstrukcije 4) je blago upuštena od spoljašnjeg oblika noseće konstrukcije 4. Drugim rečima, spoljašnji oblik na zadnjoj strani 24 čini nešto veći pravougaonik od linije pravougaonika duž navedenih vanjskih površina rubnih zidova 12 i 14.

Na mestima gde se odgovarajući središnji zidovi 16 i 18 ukrštaju, kao i na mestima gde se srednji zidovi 16 i 18 spajaju u obodne zidove 12, odnosno 14, nalazi se kanal 34 okruglog poprečnog preseka, koji je svaki je ograničen u odnosu na susedna tri ili četiri međuprostora 36 formirana od strukturom dvostrukih zidova 38. Svaki kanal 34 je kontinuiran od prednje strane 22 do zadnje strane 24.

Slike 5 i 6 pokazuju da element 8 oplatne ravni ima oblik ploče sa produžecima 40 na zadnjoj strani. Funkcija četiri okrugla otvora 42 vidljiva na slici 5, koji se nalaze u blizini uzdužnih ivica elementa 8 oplatne ravni, još će detaljnije biti obrađena u daljem tekstu.

1

U ilustrovanom izvođenju, postoji ukupno 66 (tj.70 minus četiri otvora 42) produžetaka 40. Svaki produžetak 40 je predviđen na mestu ukrštanja između središnjih zidova 16 i 18, odnosno na T-lokaciji između perifernog zida 12 i 14 i središnjeg zida 16 i 18, sa izuzetkom mesta četiri otvora 42. Tako su produžeci 40 raspoređeni u obrascu matrice ili uzorka šahovske ploče.

Kada se zajedno spoje noseća konstrukcija 4 i element 8 pokrivač oplate, svaki odgovarajući produžetak 40 ulazi u prednji krajnji deo kanala 34. Sl.7 pokazuje da je svaki kanal 34, u svom krajnjem delu pored prednj strane 22 noseće konstrukcije 4 ima smanjeni poprečni presek tako da je rame 44 oblikovano u pravcu prema zadnjoj strani 24 noseće konstrukcije 4. Dalje, to se može videti na slikama 7 i 8 da je svaki produžetak 40 podeljen odgovarajućim longitudinalno ispruženim prorezima 46 na četiri jezička 48 raspoređenih oko oboda produžetka. Svaki od jezičaka 48, u središnjem delu svoje dužine, ima na spoljašnjoj strani odgovarajuće rame 50 koje se proteže preko dela kruga za nešto manje od 90°, a u sklopljenom stanju noseće konstrukcije 4 i oblika elementa 8 oplatne ravni je zakačen spolja iza odgovarajućeg ramena 44 kanala 34 ili noseće konstrukcije 4. U sredini, tj. unutra između četiri jezička 48, svako proširenje 40 ima aksijalno proširenu šupljinu 52 koja se završava približno na nivo zadnje strane 54 elementa 8 oplatne ravni. Dalje, svaki od jezičaka 48, u krajnjem delu koji je okrenut prema zadnjoj strani 24 noseće konstrukcije 4, je konusnog oblika na njegovoj strani, kao što je prikazano brojem 56. Po pitnaju konstrukcije opisanog odgovarajućeg produžetka 40, produžeci 40, za sastavljanje noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni, mogu se uvesti u deo kanala 34 manjeg poprečnog preseka. Zbog konusne površine 56, jezičci 48 tokom uvođenja su blago elastično komprimovani prema centralnoj osovini produžetka, a i produžetak 40 ulazi sve dublje u odgovarajući kanal 34, sve dok - zbog jezičaka 48 elastično poveučenih prema spolja - ramena 50 odgovarajućeg produžetka 14 se zakopčavaju iza ramena 44 odgovarajućeg kanala 34.

Pomoću zahvata opisanih za svaki produžetak 40 sa ramenom 44 kanala 34, stvorena je veza ili pričvršćivanje između noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni koji drži noseću strukturu 4 i element 8 oplatne ravni zajedno protiv dejstva zateznih sila koje deluju u uzdužnom smeru kanala 34 ili - drugim rečima - normalno na prednju stranu 10 oplate. Kao što su u svakom produžetku 40, jezičci 48 na obodu u kontaktu sa onim delom odgovarajućeg kanala 34 gde ovaj poslednji ima manji poprečni presek (prim. broj 58), a

1

kako jezičci 48 imaju dovoljno veliku površinu poprečnog presek materijala, ženskomuškaro povezivanje između ovog dela odgovarajućeg produžetka 40 i dela manjeg poprečnog preseka 58 odgovarajućeg kanala 34 stvara vezu koja može da prenosi sile smicanja u odnosu na interfejs između prednje strane 22 noseće konstrukcije 4 i zadnje strane 54 ploče elementa 8 oplatne ravni (tj. s obzirom na sile koje deluju paralelno sa prednjom stranom 10 oplate). Noseća konstrukcija 4 i element 8 oplatne ravni tako predstavljaju uglavnom noseću konstrukciju u odnosu na sile koje nastaju.

Ovde je već spomenuto da element 8 oplatne ravni ima kružni otvor 42 na dva mesta u blizini jedne uzdužne ivice i na dve lokacije u blizini druge uzdužne ivice. Svaki od otvora 42 je predviđen na mestu gde je kanal 34 postavljen u noseću konstrukciju 4. Tako su formirana četiri mesta na kojima je takozvani anker (u središnjem delu koji je ovde interesantan za anker, ovo je u osnovi šipka) može se klizno umetnuti kroz kompletnu oplata ploča 2, tj. noseću konstrukciju 4 i element 8oplatne ravni, kao i potpuno kroz oplatu ploču 2 postavljene paralelno na nju, na rastojanju. Takvi ankeri se naročito koriste u zidnim pregradama na betonskom zidu, gde se oplate ploče postavljaju na rastojanju kako bi se stvorio betonski zid ulivanjem betona u prostor između oplata. Sa zadnje strane 24 oplate ploče 2 odgovarajućeg para oplata, koji su usmereni dalje od prostora između panela, npr. matice su navojno spojene sidrenjem. Ankeri preuzimaju one sile koje sipani, pulpeni beton vrši u smislu da se razdvajaju oplate ploče.

Pričvršćivanje elementa 8 oplatne ravni na noseću konstrukciju 4 je otpustljivo/odvojivo. Potrebno je samo radijalno stisnuti odgovarajuće jezičke 48 nastavka kako bi se zatim uklonio element 8 oplatne ravni sa noseće konstrukcije 4. Alternativna mogućnost sastoji se u rotacionom kretanju elementa 8 oplatne ravni u odnosu noseću konstrukciju 4, što uzrokuje uništavanje priključka.

Sl. 6 (ali još jasnije Sl.11, 12, 15, 16, ispod) pokazuje da deo 9 sličan ploči elementa 8 oplatne ravni, tj. element 8 oplatne ravni bez produžetaka 40, na sve četiri ivice zadnje strane ima graničnu traku 11 koja je deblja u odnosu na debljinu elementa oplatne ravni debljine d i koji na toj lokaciji povećava kapacitet nosivosti i otpornost na habanje elementa 8 oplatne ravni kao i čvrstoću oplate ploče 2 u odnosu na susedne oplate ploče 2. Kada se aplikacija odnosi na zadnju stranu 54 elementa oplatne ravni, misli se na zadnju stranu unutar rubnih traka 11. Unutar rubnih traka 11, "debljina ploče" plastičnog materijala u prethodno poslatoj realizaciji je 5 mm.

2

Pomoću Slika 9 do 14, druga realizacija oplate ploče 2 prema pronalasku biće opisana u daljem tekstu. Modifikacije u poređenju sa prvom realizacijom prema Sl. 1 do 8 se u osnovi odnose samo na konstrukciju sredstava predviđenih za spajanje ili pričvršćivanje noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni. Sledeći opis se koncentriše na ove modifikacije.

Kao što se jasno vidi na Sl. 13 i 14, kanali 34 koji se koriste za odvojivo vezivanje ili pričvršćivanje noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni jednog za drugi nemaju smanjeni poprečni presek u krajnjem delu pored prednje strane 22 noseće konstrukcije 4, ali imaju šuplju spojnicu 60 okruglog poprečnog preseka u krajnjem delu pored zadnje strane 24 noseće konstrukcije 4, koja je i na unutrašnjem i na spoljnom obimu manjeg poprečnog preseka od ostatka kanala 34.

Svaki produžetak 40 ima poprečni presek koji se može opisati kao šuplje-cilindrična centralna spojnica 62 sa četiri radijalno prostiruća rebra 64 raspoređena na rastojanju pod uglom od 90 °. Svaki produžetak 40 izlazi sa zadnje strane 54 ploče elementa 8 oplatne ravni dužinom koja odgovara približno jednoj trećini debljine noseće konstrukcije 4. Kao što se vidi u preseku kroz odgovarajući produžetak 40, četiri rebra 64 su dimenzionisana tako da se krajevi rebara protežu jednako do četiri unutrašnja ugla 66 odgovarajućeg kanala 34. Dakle, svaki od oblikovanih produžetaka 40, a samim tim i celokupni produžeci 40, u saradnji sa odgovarajućim kanalima 34, zahvaljujući ženskim / muškim vezivanjima (kopčanjima), omogućava međusobnu vezu između noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni koji može da prenese sile smicanja koje deluju paralelno sa prednjom stranom 10 oplate.

Za međusobno pričvršćivanje noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni, ne postoje dugotrajni osigurani jezičci nastavka produžetaka 40, dok vijci 70 za lim koji sarađuju sa nastavcima 40 koji sa zadnje strane 24 noseće konstrukcije 4 i preko utičnice 60 noseće konstrukcije 4, svaka su navojno spojena sa unutrašnjošću šuplje spojnice 62 odgovarajućeg produžetka 14, cf. konačno stanje prikazano na slici 14. Vijci 70 za lim i sami režu svoje odgovarajuće navoje u odgovarajućej šupljoj spojnici 62 tokom sklapanja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni . Odvrtanjem vijka 70 međusobno povezivanje ili međusobno pričvršćivanje noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni može se lako otpustiti/osloboditi. Navojni spojevi između vijaka 70 i produžetaka 40 omogućavaju međusobno povezivanje koje može da prenosi zatezne sile koje deluju normalno na prednju stranu 10 oplate, u smislu odvajanja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni .

Druga realizacija teži da omogući efikasniju proizvodnju od prve realizacije i na taj način omogućava nešto veće tolerancije merenja između noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni . Posedno je istaknuto da nije neophodno ugraditi vijak 70 u svaki od kanala 34. Dovoljna je čvrstoća veze kada samo deo kanala 34 ima pričvršćeni vijak 70. Produžeci 40 mogu biti oblikovani s većom čvrstoćom na savijanje nego u slučaju prve realizacije.

Kao i u slučaju prvog izvođenja, takođe postoje kanali 34a i otvori 42 elemenata oplatne ravni za sidrenje. U blizini otvora 42 nalazi se odgovarajući produžetak 40b koji je - u poređenju sa „običnim nastavkom“ 40a na uzdužnom rubu elementa 8 oplatne ravni, blago pomeren prema uzdužnoj centralnoj liniji elementa 8 oplatne ravni . Za takve nastavke 40b postoje odgovarajuće malo pomereni kanali 34b predviđeni u nosećoj konstrukciji 4.

Treća realizacija oplate ploče prema pronalasku će sada biti opisana pomoću Sl. 15 do 18. Treća realizacija je slična drugoj realizaciji opisanoj ranije. Slede opis koji se koncentriše na razlike u odnosu na drugu realizaciju.

Kanali 34 u nosećoj konstrukciji 4 su okruglog poprečnog preseka i nemaju ni umanjenjeni poprečni presek u krajnjem delu susdenom nosećoj konstrukciji 22, niti umanjeni poprečni preseka u krajnjem delu pored zadnje strane 24 noseće konstrukcije. U središnjem delu dužine odgovarajućeg kanala 34, međutim, predviđen je poprečni zid 72 koji ima središnji otvor 74. Poprečni zid 72 služi kao oslonac za glavu vijka 76 odgovarajuće vijka 70 koji je umetnut tamo sa zadnje strane noseće konstrukcije 24 kroz dati otvor 74.

Produžeci 40 elementa oplatne ravni u ovoj realizaciji imaju oblik centralnog šupljeg vezujućeg elementa 62 koji ima npr. osam obodno raspoređenih rebara 64 koja su u radijalnom smeru jasno kraća nego u drugoj realizaciji. Kao i u slučaju druge realizacije, vijak 70 za lim je navojem ubačen u produžetak 14 na mestima koja se smatraju neophodnim.

U daljem tekstu, četvrta realizacija oplate ploče prema pronalasku će biti opisana pomoću Sl. 19 do 23. Četvrta realizacija se u osnovi razlikuje od prethodno izvedenih po vrsti spoja ili međusobnog pričvršćivanja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni . Opis koji sledi usmeren je na opis ovih razlika.

Kao što se najbrže vidi na slikama. 22 i 23, predviđeni su kružni, šuplji, oblikovani produžeci 40 duž uzdužnih ivica i poprečnih ivica elementa 8 oplatne ravni , dok su u inače predviđeni šuplji, oblikovani produžeci 40 kvadratnog poprečnog preseka. Svaki od produžetaka 40 ima, na dbom spoljašnjem obodu, prvi prekidani niz kružno proširenih, izbočenih delova 80 na svojoj spoljašnjoj strani koji su smešteni u prvoj ravni. U drugoj ravni koja je osno udaljena od prve ravni, predviđen je drugi neprekinuti niz izbočenih delova 80 na spoljašnjem obodu. Alternativno, broj ovih obodnih redova može biti manji ili veći od dva.

Na unutrašnjem obodu odgovarajućih kanala 34 noseće konstrukcije 4, predviđeni su udubljeni delovi 82, takođe u obliku obodno isprekidanih delova u dve ravni ili takođe više ravni ili manje ravni. Izduženi delovi 80 i uvučeni delovi 82 postavljeni su tako da se nakon spajanja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni neznatnom elastičnom deformacijom produžetaka 40 i / ili zidova kanala, izbočeni delovi 80 zahvataju unutrašnje izbočene suprotne delove 82 i fiksirani su tamo dok se ne primeni značajna sila oslobađanja ili sila povlačenja. Između svakog produžetka 40 i odgovarajućeg pripadajućeg kanala 34, na taj način nastaje ženski / muški spajanje.

Takvi blago izbočeni delovi 80 i blago unutrašnje izbočeni delovi 82 mogu se oblikovati prilikom formiranju noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni , posebno livanjem plastike ili oblikovanjem plastike pod pritiskom, bez potrebe za upotrebom klizača u proizvodnom kalupu koji su klizni u smeru kretanja prema glavnoj produžnoj ravni noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni . Umesto toga, proizvodni kalup može jednostavno da ima odgovarajuća udubljenja na mestu gde treba da se formiraju izbočeni delovi 80. Dobijeni element oplatne ravni , posebno dok je oblikovani proizvod još uvek topao, može se izbaciti iz šupljine kalupa pod elastičnom deformacijom. S druge strane, prilikom oblikovanja noseće konstrukcije 4, proizvodni kalup mora da ima odgovarajuće izbočine na mestima gde treba da se formiraju udubljeni delovi 82. Što se tiče izbacivanja iz proizvodnog kalupa, analogno se primenjuje opis dat za element 8 oplatne ravni. Kao alternativa, produžeci 40 mogu biti isporučeni sa udubljenim delovima i kanali 34 sa izbočenim delovima.

U ilustrovanom izvođenju, produžeci 40 zauzimaju približno jednu četvrtinu dužine kanala 34.

2

U četvrtoj realizaciji, kanali 34 mogu biti zatvoreni na svom kraju uz zadnju stranu 24noseće konstrukcije (videti kanal 34 na levoj strani na slici 23), ili mogu biti otvoreni (videti kanal 34 na desnoj strani na slici 23).

Šuplji kružni oblik i šuplji kvadratni oblik produžetaka 40 pogodni su za praktičnu primenu, ali mogu biti zamenjeni i drugim oblicima poprečnog preseka. Crteži ilustruju situaciju dveju različitih geometrija produžetaka 40. Takođe je moguće da su sve geometrije identične, ili se mogu realizovati više od dve različite geometrije.

Slikama 24 do 28, peta realizacija oplate ploče 2 prema pronalasku biće opisano u daljem tekstu. Peta realizacija razlikuje se u odnosu na prethodne, u osnovi samo po vrsti vezivanja ili međusobnom pričvršćivanju noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni . Opis prvog izvođenja koji sledi usmeren je na opis razlika u prethodnim realizacijama.

Kao što je posebno vidljivo sa Sl.24 i 25, element 8 oplatne ravni ima nastavke 40 konfigurisane poput produžetaka u drugoj realizaciji (vidi posebno slike 11 i 13), ali bez centralne, aksijalno izdužne šupljine. Nisu obezbeđeni ni vijci koji su navojno spojeni sa produžecima 40 sa zadnje strane 24 noseće konstrukcije. U petoj realizaciji, produžeci 40 u saradnji sa odgovarajućim kanalima 34 (u žnesko/muškom spoju svaki) imaju samo funkciju međusobnog fiksiranja položaja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni, kao i prenosa sila smicanja koje su prethodno pomenute.

Da bi se međusobno ankerovali ( učvršćivali) noseća konstrukcija 4 i element 8 oplatne ravni na način zaštićen od stresa u odnosu na sile koje deluju normalno na prednju stranu 10 oplate ploče u smislu odvajanja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni, element 8 oplatne ravni ima na zadnjoj strani oblikovane nastavke 84 nalik ploči. Za svaki otvor 20 u nosećoj konstrukciji 4, predmetni pronalazak je dat sa dva prdužetka 84 ili tri pordužetka 84 u slučaju da su otvori 20 pored ivica. Međutim, takođe je moguće koristiti drugačiji broj prdužetaka 84 za oblikovanje.

Slika 27 pokazuje da su otvori 20, u onim delovima blizu prednje strane noseće konstrukcije, gde produžeci 84 "ulaze" prilikom sklapanja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni, opremljeni oblikovanim izbočenjima 86, koje pružaju prema centru odgovarajućeg otvora 20. Na strani koja je okrenuta prema zadnjoj strani 24 noseće konstrukcije, izbočenja 86 su opremljena jednim ramenom 88 svaki. Produžeci 84, na kraju njihovog remotera sa zadnje strane 54 ploče elementa 8 oplatne ravni, imaju dva izbočenja 90, svaki usmeren od centra odgovarajućeg otvora 20. Izbočenja 90 su sužena jedni prema drugoj strani okrenutoj od centra odgovarajućeg otvora 20 (vidi broj 92) i imaju rame 94 na kraju, okrenuto prema zadnjoj strani ploče 54.

Klizno zahvatajući element 8 oplatne ravni i noseću konstrukciju 4, nastavci 84, zahvaljujući kooperaciji nagnutih površina 92 sa unutrašnjošću ispupčenja 86, elastično su savijeni prema unutrašnjosti, odnosno prema sredini odgovarajućeg otvora 20. Čim se element 8 oplatne ravni i niseća konstrukcija 4 u potpunosti zajedno presuju, produžeci 84 naslanjaju se prema spolja, a ramena 94 produžetaka 84 sada se naslanjaju na ramena 88 izbočenja 86. Izbočenja 84 u osnovi ne preuzimaju nikakvu funkciju učvršćivanja elementa 8 oplatne ravni u odnosu na noseću konstrukciju 4 u pravcima paralelnim sa prednjom stranom 10 oplatne ravni i nemaju nikakvu funkciju pri preuzimanju sila smicanja pomenutih gore. Treba napomenuti da je na slici 27 namerno prikazana sporedna realizacija - mereno horizontalno mereno na slici 27 - između odgovarajućih projekcija 86 noseće konstrukcije 4 i odgovarajućeg produžetka 84.

Savijanjem produžetaka 84 prema centru odgovarajućeg otvora 20 ili pri lomljenju produžetaka, npr. pomoću odvijača, element 8 oplatne ravni se može ukloniti sa noseće konstrukcije 4.

Sl. 29 ilustruje da noseća konstrukcija 4 i element 8 oplatna ravan mogu biti povezani ili pričvršćeni jedni na druge adhezionim spojem, umesto da se koriste prethodno opisani tipovi spoja. Međutim, to ne predstavlja deo predmetnog pronalaska. Između prirubnica 28 odgovarajuće konstrukcije sa dvostrukim zidom poprečnog presika u obliku međuprostornih zidova 16 i 18, sa jedne strane, i ploče sa zadnje strane 54 elementa 8 oplatne ravni, sa druge strane, predviđena je odgovarajuća tanka lepljiva traka 96. Nije neophodno obezbeđivati lepljive/adhezivne trake 96 na svim mestima gde se prirubnice 28 i ploča zadnje strane 54 sastaju zajedno i u celoj mogućoj dužini. Stepen nanošenja lepljivih traka 96 određuje se ukupnim površinama lepljenja neophodnim za obezbeđivanje željene čvrstoće spajanja.

Opisana adhezivna veza je oslobađajuća kada se odabere odgovarajući lepljivi/adhezivni materijal poznat stručnjaku i dostupan na tržištu, koji se može osloboditi, npr. selektivnim rastvaračem.

Sl. 30 ilustruje dve dodatne vrste za primenu odvojivo veze ili međusobno oslobađajućeg pričvršćivanja noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplane ravni prema pronalasku.

2

Prva od dve mogućnosti, prema sedmoj realizaciji pronalaska, sastoji se u oblikovanju relativno kratkih, šiljastih produžetaka 40 do zadnje strane 54 ploče elementa 8 oplatne ravni, npr. po jedan šiljasti produžetak 40 (ili takođe nekoliko šiljastih produžetaka 40) u delu svakog mesta ukrštanja ili delimični broj mesta ukrštanja između međuprostornih zidova 16 i 18 i u delu svakog T-mesta ili delimičnim brojem T-mesta između međuprostornih zidova 16 i 18 i perifernog zida 12 i 14, respektivno. Na onim mestima gde treba uspostaviti vezu pomoću šiljastog produžetka 40, predviđen je odgovarajući otvor u nosećoj konstrukciji 4, npr. na uglu prelaza sa dve prirubnice 28, kao što je prikazano na slici 30. Šiljasti produžetak 40 na početku ima takvu dužinu da nakon sklapanja elementa 8 oplatne ravni i noseće konstrukcije 4, određenu dužinu od navedenog otvora. Kraj izbočenja može se oblikovati ili preoblikovati u širu glavu 98 produžetka, npr. toplom perforacijom, kao što je prikazano na slici 30. Za oslobađanje veze između elementa 8 oplatne ravni i noseće konstrukcije 4, moguće je, na pr. da se odvoji tako formirana glava 98 od plastike, pogodnim klještima.

Alternativa, koja nije formirana u skladu sa pronalaskom, prema osmoj realizaciji, sastoji se u obezbeđivanju odgovarajuće zakovice umesto šiljastog produžetka 40 od plastike. Glava zakovice formirana je prilikom proizvodnje spoja zakovice, npr. izgleda kao glava označena 98 na slici 30. Za oslobađanje spoja zakovice, glava zakovice mora da se ukloni, npr. odsecanjem odgovarajućim klještima.

Sve realizacije su ilustrovane i opisane tako da samo jedan element 8 oplatne ravni čini celokupnu oplatnu ravan 6 oplatne ploče 2. Ovo predstavlja poželjni slučaj u obimu ovog pronalaska. Međutim, u posebnom slučaju oplatnih ploča 2 većeg formata, možda je korisnije pričvrstiti nekoliko elemenata 8 oplatne ravni jedan na drugi na noseću konstrukciju 4, pri čemu se granica između susednih elemenata 8 oplatne ravni pruža ili u uzdužnom smeru ploče 2 ili u poprečnom smeru ploče 2. U tom slučaju, svaki od elemenata 8 oplatne ravni je pričvršćen na noseću konstrukciju 4 na način kako je opisano u primeru prethodno navedenog za odgovarajući pojedinačni element 8 oplatne ravni.

Prikladni plastični materijali za oblikovanje noseće konstrukcije 4 i oplatne ravni 6 poznati su stručnjaku i dostupni su na tržištu. Kao pogodni osnovni plastični materijali, ovde treba navesti polietilen (PE), polipropilen (PP) i poliamid (PA). Noseća konstrukcija 4, koja nosi glavni deo opterećenja oplatne ploče 2, može da se sastoji od delimičnih plastičnih materijala ojačanih vlaknima, pri čemu su staklena vlakna i karbonska vlakna

2

navedeni kao povoljni primeri. Zaista je moguće koristiti relativno dugačka vlakna (dužine veće od 1 mm do nekoliko centimetara). Što se tiče oplatne ravni 6, koja nosi manji deo opterećenja na oplatnoj ploči 2 i koja je poželjno da bude na raspolaganju, naročito je moguće koristiti plastični materijal koji je ojačan granulisanim česticama, u posebno kalcijum-karbonatom ili talkom. Međutim, moguće je i ojačanje koje koristi kratka vlakna (manja ili jednaka dužini od 1 mm), posebno (kratka) staklena vlakna.

U svim realizacijama koje su ilustrovane i opisane, plastični materijal noseće konstrukcije 4 je veće čvrstoće od plastičnog materijala elementa 8 oplatne ravni koji je dostupan.

U prvoj realizaciji, dužina l od 135 cm, širina b od 90 cm i debljina d od 10 cm su naznačeni za oplatnu ploču, pri čemu debljina dela nalik na ploču elementa 8 oplatne ravni iznosi 5 mm. Ove dimenzije date kao primeri, odnose se i na sve druge realizacije. Međutim, izričito je istaknuto da oplatne ploče 2, konfigurisane u skladu sa učenjem predmetnog pronalaska, mogu takođe imati još veće ili manje formate. Kada treba obezbediti očigledno veće formate, potreban materijal se nesrazmerno povećava tako da se formiraju neekonomične oplatne ploče kojima se više ne može ručno manipulisati. Kada se sa druge strane koriste očigledno manji formati, postavljanje i rastavljanje betonskih konstrukcija postaje složenije; štaviše, broj spojeva između odgovarajućih susednih oplatnih ploča se povećava, tako da ti spojevi mogu biti vidljivi kao utisnuti znakovi na gotovom betonskom proizvodu.

U vezi sa slikom 1 je već istaknuto da se u prvoj realizaciji, ivica na zadnjoj strani noseće konstrukcije 4 sve okolo projektuje nešto izvan spoljašnjih površina perifernih zidova 12 i 14. Isto važi za deo 9 nalik ploči elementa 8 oplatne ravni tako da - drugim rečima -spoljašnje površine obodnih zidova 12 i 14 budu donekle udubljene u odnosu na ukupnu spoljnu konturu oplatne ploče 2. Međutim, na osam uglova paralelopipeda oplatne ploče, nalaze se mali konusi 99 od kojih svaki obezbeđuje kosi prelaz sa spoljašnje površine perifernog zida 12 i 14, respektivno, prema odgovarajućoj spoljašnjoj ivici zadnje strane 24 noseće konstrukcije i delova spoljašnje ivice 9 u obliku ploče elementa 8 oplatne ravni, respektivno.

Kada je nekoliko oplatnih ploča 2 pripremljeno ili postavljeno jedna uz drugu uzdužno na uzdužnu ili poprečnu stranu u odnosu na poprečnu ili uzdužnu stranu, spoljašnje ivice delova 9 sličnih pločici susednih oplatnih ravni 6 postavljaju željeno blizak kontakt, tako da je tamo moguć najmanji prolaz betonske kaše. Spoljašnje ivice susednih nosećih

2

konstrukcija 24 takođe uspostavljaju bliski kontakt. Spoljašnje površine obodnih zidova 12, odnosno 14, poželjno su raspoređene sa malim odstojanjem jedna od druge, kako ne bi dovele u pitanje gore pomenute bliske kontakte na prednjim stranama oplatne ploče i na zadnjim stranama oplatne ploče.

U svim realizacijama koje su ilustrovane i opisane, odgovarajuća noseća konstrukcija 4 i odgovarajući element 8 oplatne ravni, svaki je sastavljen od integralne komponente plastičnog materijala oblikovne brizganjem ili integralne komponente plastičnog materijala oblikovanog brizganjem, tj. noseća konstrukcija 4 i element 8 oplatne ravni imaju konfiguraciju koja dozvoljava livenje pomoću injekcionog ubrizgavabha plastike ili oblikovanje plastike komrpimovanjem.

Gledajući prvo na noseću konstrukciju 4 i njenu proizvodnju ubrizgavanjem u kalup, može se videti da otvori 20, uključujući unutrašnjost prirubnica 28, zadnje polovine obodnih dvostrukih zidova 12 i 14 do otvora 30, kao i zadnje površine delova 26, koji zatvaraju međuprostorne dvostruke zidove 16 i 18 sa zadnje strane, oblikovani su delovima proizvodnog kalupa sa zadnje strane noseće konstrukcije 4. Međuprostori ili prostori između međuprostornih dvostrukih zidova 16 i 18 kao i prostori između obodnih zidova 12 i 14 do otvora 30 mogu se oblikovanti delovima proizvodnog kalupa sa prednje strane noseće konstrukcije 4. Što se tiče kanala 34, oblik kanala određuje da li je oblikovanje u potpunosti izvedeno sa zadnje strane noseće konstrukcije 4 (npr. u prvom ostvarenju, vidi Sl. 7) ili potpuno sa prednje strane noseće konstrukcije 4 ili da li je deo dužine kanala oblikovan sa zadnje strane, a ostatak dužine kanala je oblikovan sa prednje strane, prim. Tipično treće ostvarenje, slika 17). Za oblikovanje obodnih zidova 32 otvora 30 i spoljašnjih površina perifernih zidova 12 i 14 koriste se klizači proizvodnog kalupa koji imaju smer kretanja normačno na spoljašnju površinu odgovarajućeg perifernog zida 12 ili 14.

Podrazumeva se da sve relevantne površine noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni imaju takozvani ugao provlačenja od obično 0,5 do 2 stepena, tako da se polovine proizvodnog kalupa mogu bez problema otvoriti, klizači proizvodnog kalupa se bez problema može izvući, a proizvod od plastike bez problema se može izbaciti iz proizvodnog kalupa.

Što se tiče mogućnosti izrade noseće konstrukcije 4 komprimovanjem plastie, gornja objašnjenja su primenljiva na sasvim analogan način. Najvažnija razlika između injekcionog livenja plastike i presovanja plastike za oblikovanje termoplastičnog plastičnog materijala

2

nalazi se u tome što se u prvom slučaju plastični materijal ubrizgava u tečnom obliku pod pritiskom, dok se u drugom slučaju plastični materijal uvodi u šupljinu kalupa u obliku čvrstih zrna i rastapa se u njemu pod pritiskom.

Kada se uzme u obzir izrada elementa 8 oplatne ravni pomoću livenja platike u kalup ili livenje plastike pod pritiskom, očigledno je da je zadnja strana 54 dela 9 sličnog ploči elementa 8 oplatne ravni dobar položaj za deljenje ravni proizvodnog kalupa tako da se produžeci 40 mogu oblikovati uz pomoć slobodnih prostora u jednoj polovini kalupa. Ovo je moguće na posebno jednostavan način u drugoj, trećoj i četvrtoj realizaciji. U slučaju prve i pete realizacije, moraju se koristiti klizači za oblikovanje "bodlji" na produžecima 40.

Konačno, istaknuto je dodatno da je u svim realizacijama opisana i prikazana prednja strana 10 oplatne ravni i tako da je cela prednja oplata ploča oslobođena od sastavnih delova koji su povezani sa sredstvima za povezivanje ili međusobno pričvršćivanje noseće konstrukcije 4 i elementa 8 oplatne ravni jedno za drugo. Drugim rečima, prednja strana 10 oplatne ravni, osim za otvore 42, potpuno je ravna (u smislu u kojem se izraz oplata obično koristi za oplatne ravni, što ne znači geometrijski nivo ravni u strogom doslovnom smislu), tako da površina betonskog proizvoda koji će se proizvoditi otkriva samo neoštećenu površinu oplatne ravni 6 i na najviše određenih oznaka na mestima gde su prisutnii spojevi između susednih oplatnih ravni 6.

Radi potpunosti je istaknuto da su u delu ilustrovanih realizacija prikazani otvori koji se pružaju normalno na prednju stranu 10 oplatne ravni, koji se protežu kroz dvostruki zid obodnih zidova 12 i 14, i na kraju zadnja strana 24 noseća konstrukcija ima oblik koji se može nazvati kružnim s dva dijametralna, u osnovi pravougla proširena dela (posebno jasno prikazano na slici 18 u gornjem desnom uglu; slika 23). Ova konfiguracija otvaranja krajnjih delova nema nikakve veze sa karakteristikama zahteva predmetne prijave.

Sl. 31 prikazuje izrezani deo betonske konstrukcije / ramovske oplate 100, koja je podignuta pomoću oplatnih ploča 2 prema pronalasku. Detaljno je prikazano zidna ramvoska oplata za zid koji se naginje oko ugla od 90 °. Moguće je postaviti zidne oplate za ravne zidove, za stubove, za zidove koji se međusobno spajaju u T-oblik itd. na odgovarajući način, s tim da su principi opisani u daljem tekstu primenljivi u svim tim slučajevima.

U realizaciji na slici 31, sve oplatne ploče 2 su "vertikalno poravnane", tj. uzdužni smer l istog se proteže vertikalno, a smer širine b ili poprečni smer istog se pruža horizontalno.

2

Prednja strana 10 oplatne ploče prostire se vertikalno u svim oplatnim pločama 2. „Horizontalno poravnane“ oplatne ploče 2, tj. uzdužni smer l se proteže horizontalno, a poprečni smer b se pruža vertikalno, može se koristiti delimično ili u svim situacijama.

Polazeći od unutrašnjeg ugla 102 zidne oplate 100, mogu se videti ukupno četiri oplatne ploče 2 u punoj širini (u jednom slučaju, gornji levi, jedino u gotovo punoj širini). Pored toga, mogu se videti dve oplatne ploče 2, u kojima je deo širine odsečen. Nadalje, prikazan je vertikalni stub 106 kvadratnog preseka direktno u unutrašnjem uglu.

Dve oplatne ploče 2 prikazane u punoj širini b imaju dimenzije identične dimenzijama oplatnih ploča u svim realizacijama prema Sl.1 do 30, tj. osam poprečnih međuprostornih zidova 18 i pet uzdužnih međuprostornih zidova 16 i devet otvora 20 u nizu u podužnom smeru, kao i šest otvora 20 u nizu u poprečnom smeru. Susedno stubu 106, iza ugla, nalaze se dve oplatne ploče 2 relativno manje širine b. Detaljnije, njegova širina b je jedna trećina širine „oplatne ploče 2 pune veličine “, tj. postoje samo dva otvora 20 u nizu u poprečnom pravcu. Dužina l oplatnih ploča 2 jednaka je dužini l oplatnih ploča 2 pune veličine. Sa spoljašnje strane ugla betonskog zida koji se pravi, može se videti - direktno na uglu, -drugi stub 108 koji odgovara stubu 106, i iza ugla slede dve ploče 2 oplate širine 2/3 u poređenju sa širinom b ploče oplate pune veličine 2. Ove oplatne ploče 2 prate sa obe strane oplate ploe 2 pune veličine.

Naglašeno je da slika 31 prikazuje takozvanu samo gornju polovinu dela zidne oplate. Druga, donja polovina sledi u pravcu prema dole, što će se dalje detaljnije opisati. Ukupno, zidna oplata tada ima visinu od 270 cm, što je u građevinarstvu prilično uobičajena visina plafona od betonskog poda do donje strane plafona.

U desnoj trećini slike 31, u donjem delu, može se videti kako su i kako su povezane susedne ploče 2 i poslednja ploča 2 oplate spojene u stub 108. Prilikom spuštanja na poslednju ploču 2a oplate izvan ugla, na levoj vertikalnoj ivici do četvrtog otvora 20, može se videti deo spojna elementa 110. Na desnoj vertikalnoj ivici iste ploče 2a oplate, mogu se videti četiri spojnaelementa110 iste vrste. Takođe, na levoj trećini slike 1, u gornjem delu, može se videti spojni element 110 istog tipa. Spojni elementi 110 ovog tipa će biti opisani dalje u odnosu na slike Sl. 33 do 35. Ovde je dovoljno istaći da su takvi spojni elementi 110, koji zahvataju parove otvora 30 u obodnim zidovima 12, sposobni da izvrše spajanje susednih oplatnih ploča 2 ili spajanje oplate 2 na postolje 106 ili 108, respektivno.

Na krajnjoj levoj strani, u sredini slike 31, može se videti kako i kako su spojni elementi 110 istog tipa prilagođeni za spajanje dve vertikalne povezane susedne oplatne ploče 2 jedna za drugu tako što se odgovarajući spojni element 110 zahvata kroz par otvora 30 u poprečnim perifernim zidovima 14 dve oplatne ploče 2.

Štaviše, slika 31 na nekoliko mesta prikazuje krajeve ankera 112 (već ranije spomenutog tipa) koji su pomoću matice 114 pričvršćeni za zadnju stranu 24 noseće konstrukcije dve poravnane susedne ploče 2. Anker 112, kao što je detaljnije opisano u vezi sa prvim izvođenjem, proteže se kroz kanal samo jedne noseće konstrukcije 4 koja se pruža pod pravim uglom do prednje strane 10 oplatne ravni Susedna ploča oplate 2 je uključena u postupak primene pritiska kroz maticu 114.

Podrazumeva se da je vertikalno poravnavanje oplatnih ploča 2 i održavanje ovog vertikalnog poravnanja pod pritiskom ulivanog betona obezbeđeno u odgovarajućim intervalima duž zida oplate 100 pomoću ramovski opata pričvršćenih sa jedne strane na zemlji, a s druge strane na ploče 2 oplate.

Sl. 32 samo ilustruje na primeru (od više mogućih primera) kako se može konstruisati betonska plafonska oplata 120 pomoću oplatnih ploča 2 prema pronalasku.

U centralnom delu slike 32 može se videti deo niza plafonskih oplata 122, pri čemu se ovaj red proteže od donje leve do gornje desne strane na slici 32 i sa samo dve plafonske tamovske oplate 122 većeg broja potpornih plafonskih ramovskih oplata 122 ovog reda. Dalje, gornji levi na slici 32, prikazan je još jedna ramovska plafonska oplata 122 koji pripada sledećem redu raovnskih plafonskih oplata 122 koji se proteže od donje leve do gornje desne strane. Unutar svakog reda plafonskih ramovskih oplata 122, greda 124 oplatne ploče proteže se od jedne glave 126 plafonske ramovske oplate do sledeće glave 126 plafonske ramovske oplate. Uzdužna središnja linija reda opisana prva kao i uzdužna središnja linija reda opisana kao druga su razdvojene razdaljinom koja u suštini odgovara dužini l ploča 2 oplata umetnutih između redova, plus dvostruka polovina širine grede 124 oplatne ploče.

Istaknuto je da je umesto konstrukcije plafonske oplate 120 korišćenjem oplatnih ploča 2 prema pronalasku, kao što je prikazano na slici 32, takođe moguće realizovati u posebnim plafonskim oplatama 120 u konstrukciji sa tzv. glavnim gredama i takozvanim pomoćnim gredama. U ovoj situaciji, na osnovu slike 32, treba zamisliti da interval između paralelnih greda 124 oplatnih ploča nije premošćen pomoću oplatnih ploča 2, već nizom pomoćnih

1

greda koje su postavljene paralelno jedna sa drugom (u ovom u slučaju rastojanje između prikazanih greda 124 oplatne ploče je obično veće). U ovom slučaju grede koje se protežu od ramovske oplate 122 do oplate 122 nazivaju se "glavnim gredama", a grede koje se pružaju pod pravim uglom i postavljene na glavne grede nazivaju se "pomoćnim gredama". Oplatne ploče 2 postavljaju se tako da svaka premošćuje udaljenost između dve susedne pomoćne grede. Stoga su u ovom slučaju pomoćne grede one grede koje se u ovoj prijavi nazivaju oplate ploče grede.

Realizacija spojnog elementa 110 će biti opisana pomoću Sl. 33 do 35, koji se posebno mogu koristiti za zidne oplate 100 prema pronalasku, ali i u druge svrhe čiji će primeri biti navedeni u daljem tekstu.

Spojni element 110, ilustrovan u celini, ima konfiguraciju koja podseća na ručicu za otvaranje vrata sa integrisanom osovinom, pri čemu je spojni element 110 okretan oko centralne ose 144 pomenutog vratila. Spojni element 110 može se naročito sastojati od metala ili plastičnog materijala.

Spojni element 110 ima deo 140 osovine i, zajedno sa delom 140 osovine, izduženi deo 142 ručke koji se proteže u ravan smeštenoj pod pravim uglom prema zamišljenoj centralnoj osi 144 dela 140 osovine. Deo 142 same ručice je savijen za približno 45 ° u svojoj ravni, relativno blizu dela 140 osovine. Ravan, duži deo 146 dela ručice 142 može se uhvatiti rukom radnika i uz pomoć poluge utvrđene daljinskim hvatanjem mesta/ centralne ose 144, deo 140 osovine se tada može rotirati oko njegove centralne ose 144.

Deo 142 drške integralno se spaja sa delom 140 vratila na prvom krajnjem delu istog. Na maloj udaljenosti od ove prelaznog mesta, deo 140 osovine ima prvu prirubnicu 148 koja je postavljena na njoj u obliku prstenaste spoljnje izbočene prirubnice. Na odgovarajućoj udaljenosti a od prve prirubnice 148 predviđena je druga prirubnica 150 u drugom kraju dela osovine 140, pri čemu druga prirubnica 150 ima složeniji oblik koji će i dalje biti detaljnije opisan u nastavku. Odgovarajuća udaljenost a - za sada grubo govoreći - je otprilike veličine koja u slučaju da se plafonske oplata ploče 2 postavljene jedna pored druge ujednačeno, odgovara zbirnoh debljini dva obodna zida 12 ili 14 u delu neposredne blizine oko odgovarajućeg otvora 30, a zatim mu je dodat (mali) razmak između spoljašnjih površina para perifernih zidova 12 i 14, respektivno, kako je opisano u vezi sa prvom realizacijom i udubljenim stanjem spoljne površine perifernih zidova 12 i 14, respektivno. To se može videti na slici 31 i u uvećanim razmerama na slikama 34 i 35.

2

Između prve prirubnice 148 i druge prirubnice 150, deo 140 osovine u prelaznom delu prirubnice 141 je u osnovi kružno-cilindričan. Da budemo precizniji, deo 140 osovine na tom mestu ima neznatno izdužen poprečni presek, koji se može opisati kao "ovalni" ili "elipsast" ili kao "dva polukruga sa dva ravna dela u između ". Ovaj oblik poprečnog preseka nije vizuelno vidljiv na slici 33, jer je "debljina" ili "lokalni prečnik" na najkraćem mestu samo nešto manji nego na najdužem delu koje je na udaljenosti od 90 °. Funkcija ovog oblika poprečnog preseka biće detaljnije opisana u nastavku.

Gledajući na tu krajnju stranu dela 140 osovine gde se nalazi druga prirubnica 150, strelica A na slici 33 (c), druga prirubnica 150 ima ovalnu spoljnu konturu, a time i polukružni deo 152 na svakom kraju, i ravan deo 154 između svakog na obe strane. U središnjem delu između dva polukružna dela 152, druga prirubnica 150 - mereno pod pravim uglom u odnosu na ravne delove 154 između polukružnih delova 152 - ima širinu c koja odgovara najmanjoj debljini ili najmanjem prečniki jedinog u osnovi kružno-cilindričnog dela 141 dela 140 osovine, ili je nešto manji od istog. Izmereno pod pravim uglom u odnosu na širinu c, druga prirubnica 150 ima dimenziju e koja je očigledno veća od širine c. Drugim rečima, količina radijalne projekcije druge prirubnice 150 izvan obodne površine jedinog u suštini kružno-cilindričnog dela 141 dela 140 osovine, kada napreduje za 90 °, povećava se od 0 do maksimalne količine, i kada napreduje za dodatnih 90 °, smanjuje se od maksimalne količine na 0, a kada napreduje za dodatnih 90 °, povećava se od 0 do maksimalne količine, a pri napredovanju za dodatnih 90 ° smanjuje se sa maksimalne količine na 0.

Sl. 33 (b) i Sl. 33 (c), svaka u donjem desnom uglu, pokazuju da prednja strana druge prirubnice 150 okrenuta ka prvoj prirubnici 148 nije u ravni, već je podeljena na dva dela (sa prvim delom koji odgovara upravo opisanom prvom povećanju proširenja /smanjivanje radijalnog proširenja za 180 °, a drugi deo koji odgovara upravo opisanom drugom kursu povećanja radijalnog proširenja / smanjivanje radijalnog proširenja za 180 °). U svakom od ta dva dela, približno polovina, 90 ° parcijalnog dela je formirana kao klinasta površina 156 koja se, kada napreduje u kružnom smeru, postepeno smanjuje sa maksimalne udaljenosti a x od suprotnog krajnjeg dela prve prirubnice 140 na rastojanje a od suprotnog kraja prve prirubnice 148.

Na osnovu opisane geometrije dela 140 osovine sa drugom prirubnicom 150 spojnog elementa 110, moguće je umetnuti deo osovine 140 sa drugom prirubnicom 150, koji vodi u poravnati par otvora 30 dva paralelna obodna zida 12 ili 14 dve susedne oplatne ploče 2. Kao što je prethodno naznačeno, otvori 30 su ovalnog oblika ili u obliku izduženog otvora, a opisani ovalni oblik druge prirubnice 150 je takav da deo osovine 140, sa drugom prirubnicom 150 dovodi, može se jednostavno umetnuti kroz dva otvora 30 kada se veća dimenzija e druge prirubnice 150 podudara sa većom dužinom ovalnog otvora 30. Početak ove operacije umetanja može se videti na slici 34 na desnom spojnom elementu 110 i kraj ove operacije umetanja možese videti na slici 34 na levom spojnom elementu 110 sa strane druge prirubnice 150. U potpuno umetnutom stanju, krajnja ploča prve prirubnice 148 okrenuta prema drugoj prirubnici 150 je u kontaktu sa delom odgovarajućeg obodnog zida 12 ili 14 oplate 2, koji okružuje odgovarajući otvor 30.

Po završetku opisane operacije umetanja, druga prirubnica 150 odgovarajućeg spojnog elementa 110 nalazi se u potpunosti na unutrašnjoj strani odgovarajućeg obodnog zida 12 ili 14 druge ploče 2 oplate (pri čemu druga ploča 2 oplate ovde označava ploču 2 oplate, od kojih 30 otvara drugi prirubnik 150 kao drugi otvor para otvora 30). Shodno tome, spojni element 110 može da se rotira ili zakreće pomoću ručke 142 oko njegove centralne ose 144, u smeru suprotnom od kazaljke na satu, kada se gleda ta krajnja strana dela 140 osovine, gde polazi deo 142. U desnom spojnom elementu 110 na slici 34, stožerni pokret bi bio vidljiv u smeru suprotnom od kazaljke na satu, ako je ulazak dela 140 vratila već izveden. U levom spojnom elementu 110 na slici 34, u kome je operacija umetanja već izvršena, stožerno pomeranje dela 142 ručke bilo bi videti kao pomicanje zgloba u smeru kazaljke na satu, kao što to izgleda u ovom slučaju na krajnju stranu dela 140 vratila, gde je predviđena druga prirubnica 150.

Sl. 35 prikazuje stanje u kome je deo 142 ručke potpuno zakrenut za 90 °. Druga prirubnica 150 (poput prve prirubnice 148) izvršila je rotaciono kretanje za 90 ° oko centralne ose 144. Veća dimenzija e druge prirubnice 150 sada se proteže okomito na veću dimenziju susednog otvora 30 u obodu zida 12 od 14 oplatne ploče 2. Par koji se smatra perifernim zidovima 12 ili 14 je stegnut između prve prirubnice 148 i druge prirubnice 150. Spojne ploče oplate 2 povezane su jedna sa drugom kod ovog para perifernih zidova12 ili 14. Zavisno od dimenzija oplatnih ploča 2 i opterećenjima koja se očekuju, moguće je upotrebiti jedan spojni element 110 ili više spojnih elemenata 110 duž para razmatranih perifernih zidova 12 od 14. Štaviše, može se videti da je u položaju za stezanje spojnog elementa 110, duži, ravni deo 146 dela 142 ručice smešten paralelno sa odgovarajućom

4

zadnjom stranom 24 oplate i, štoviše, ima deo svoje dužina smeštena u odgovarajućem udubljenju 160, koje je u međuzidnim zidovima 16 i 18 predviđeno u zadnjem delu blizu obodnih zidova 12 i 14 svaki.

U početnoj fazi gore pomenutog stezanja okretanjem pokretanja dela osovine 40, a time i druge prirubnice 150, dve klinaste površine 156 druge prirubnice 150 uspostavljaju kontakt sa ivicnim delom odgovarajućeg otvora 30, tako da dva periferna zida koja učestvuju 12 ili 14 se sve više stežu u toku pomeranja okretanjem za oko 45 °. Tokom nastavka središnog pokreta za dodatnih približnih 45 °, taj deo prednje strane okrenutog na prvoj prirubnici druge prirubnice 150 uspostavlja kontakt sa unutrašnjom površinom odgovarajućeg obodnog zida 12 ili 14, na kome je deo odgovarajuće udaljen od suprotne krajnje stranice prve prirubnice 148 više ne menja način a x, već je stalno a. Kada je završen osnovni pomak od pribl. 90 °, tako je uspostavljen kontakt licem u lice sa unutrašnjom površinom odgovarajućeg obodnog zida 12 ili 14 na toj lokaciji.

Spomenuta najmanja debljina ili najmanji prečnik jedinog u osnovi kružno-cilindričnog dela 141 dela 140 osovine spojnog elementa 110 proteže se u smeru paralelnom sa orijentacijom širine c druge prirubnice 150 i donkle je manji od - mereno normlano na prednju stranu 10 oplate - kraća dimenzija odgovarajućeg otvora 30 ili odgovarajuća dva otvora 30. Kada je duža dimenzija e druge prirubnice 150 i najveća debljina ili najveći prečnik dela 141 od dela 140 osovine su uglavnom usklađeni sa uzdužnim smerom otvora 30, a druga prirubnica 150 i deo 141 dijela osovine 140 mogu se poravnati sa uzdužnim smerom otvora 30, čak i u slučaju da dve ploče 2 oplate koje učestvuju imaju neke pomake jedna u odnosu na drugu u pravcu, normalnom na prednje strane 10 oplatne ravni. U sledećem obrtnom kretanju spojnog elementa 110 za pribl.90 °, najveća debljina ili najveći prečnik dela 141, postepeno uspostavlja kontakt sa onim centralnim delovima obodnih zidova 32 dva otvora 30, pri čemu je rastojanje suprotnih otvorenih delova obodnog zida manje nego u uzdužnom pravcu otvaranja. Obrtno okretanje spojnih elemenata 110 povlači dve ploče 2 oplate koje učestvuju u položaju za poravnavanje sa prednje strane, jer je najveća debljina ili najveći prečnik dela 141 dela 140 osovine samo sa nekim prostorom toliko velika koliko je odgovarajuća veličina otvora 30 dveju oplatnih ploča 2, mereno u središnjem delu otvora i normalno na prednju stranu 10 oplatne ravni.

Istaknuto je da se dva obodna zida 12 ili 14 dveju oplatnih ploča 2 takođe mogu stezati zajedno sa određenim pomakom u uzdužnom smeru produženja obodnih zidova 12 od 14. Po završetku opisane operacije umetanja, moguće je pomicanje dva periferna zida 12 ili 14 jedan prema drugom za određeno rastojanje u uzdužnom pravcu perifernih zidova 12, 14 i zakretanje odgovarajućeg spojnog elementa 110 u položaj stezanja tek nakon toga.

Otvori 30 u perifernim zidovima 12 i 14 su takođe pogodni za spajanje zidnih dodataka; Ovisno o konfiguraciji dijela koji će biti povezan sa pripadajućim dodacima za oplate, moguće je koristiti spojne elemente kao što je prikazano na Sl.33 do 35 i opisano pomoću ovih slika, ili takođe modifikovanih spojnih elemenata koji su svaki upleteni u jedan od otvora 30 ili sa poravnatim parom otvora 30. Na primer, moguće je koristiti spojne elemente koji imaju različitu udaljenost prirubnice a. Kao primeri pribora za oplate koji se posebno često spajaju u praktičnoj primeni, može se navesti ramovska oplata ili nosači oplate. Međutim, takođe je moguće obezbediti dodatnu mogućnost povezivanja ili učvršćivanja na drugim mestima noseće konstrukcije 4 za dodatke oplati.

Naglašeno je se da ilustrovani i opisani spojni element 110 sa prvom prirubnicom 148 i drugom prirubnicom 152 zaista predstavljaju naročito pogodnu realizaciju spojno elementa 110 koji se koristi u pronalasku, ali i da elementi za spajanje drugih konstrukcija, takođe sa mehanizmom za stezanje različiti od klinaste površine 156, takođe se mogu koristiti sa pronalaskom. Međutim, pogodni su spojni elementi koji sarađuju sa otvorima 30 koji su zapisani u obodnim zidovima 12 i 14 odgovarajuće oplatne ploče 2 i pripadajućim okruženjem istog, jer je moguće na neproblematičan način obeznediti lokalnu stabilnost ili čvrstoću odgovarajuće ploče 2 oplate.

Deveta realizacije oplate ploče 2, koja nije formirana u skladu sa pronalaskom, uključujući modifikaciju ove oplate ploče 2, sada će biti opisana slikama 36 do 38.

Oplate ploče 2 ilustrovane na Sl.36 do 38 spojene su iz dva sastavna dela, odnosno noseće konstrukcije 4 i oplatne ravni 6 koja je u ovom slučaju sastavljena od jednog elementa 8 oplatne ravni. I noseća konstrukcija 4 i element 8 oplatne ravni se u potpunosti sastoje od plastičnog materijala u ovoj realizaciji.

Svaka od dve uzdužne ivice noseće konstrukcije 4 je u konfiguraciji zida 112 sa dvostrukim zidom, i svaka od dve poprečne ivice noseće konstrukcije 4 je u konfiguraciji zida sa dvostrukim zidom 14. Između poprečnih perifernhi zidova 14 i paralelno sa istim nalazi se poprečni međuprostorni zid 18 dvostrukog zida, sa razmakom između parcijalnih zidova koji je veći nego u slučaju perifernih zidova 12 i 14. Između opisanih i okruženih zidova 12, 14, 18, formirana su dva velika otvora 20, koji imaju oblik četverougla u pogledu i koji se neprekidno protežu od prednje strane 22 do zadnje strane 24 od noseće konstrukcije 4. Umesto samo jednog poprečnog međuprostornog zida 18, kao što je prikazano, može se obezbediti i nekoliko poprečnih prelaznih zidova 18.

Slika 37 pokazuje da su dvostruki zidovi 12, 14, 18 zatvoreni na zadnjoj strani 24 noseće konstrukcije 4 delovima 26 materijala koji se protežu paralelno sa prednjom stranom 10 oplatne ravni, pri čemu su otvoreni na prednjoj strani 22 noseće konstrukcije 4, tj. imaju razmak između parcijalnih zidova. Ova konfiguracija se naziva poprečni presek dvostrukog zida u obliku slova U. Izmenjena realizacija prema slici 38 razlikuje se od izvođenja prema slici 37 samo po tome što dvostruki zidovi 12, 14, 18, u svom krajnjem delu pored prednje strane 22 noseće konstrukcije 4, svaki imaju prirubnicu 28 za povećanje zida, koja izlazi prema odgovarajućem otvoru 20, kao što je već opisano i ilustrovano u odnosu na prvu realizaciju na slici 8 i šestu realizaciju prema slici 29. Ova se konfiguracija naziva poprečni presek dvostrukog zida u obliku šešira.

Zadnje zatvaranje prostora između parcijalnih zidova poprečnog međuprostornog zida 18 delom 26 materijala postoji uglavnom kontinualno i verovatno je prekinuto samo kanalima 34 i 42 relativno malog poprečnog preseka, koji su neprekidni od prednje strane 22 ka zadnjoj strani 24 noseće konstrukcije 4, kao što je već opisano i ilustrovano u prethodnim realizacijama. U perifernim zidovima 12, 14 zatvaranje prostora između parcijalnih zidova delovima 26 materijala koji se tamo nalaze su u većoj meri prekinuti i, takoreći , podeljeno je na sekcije, kao što je ilustrovano i detaljnije opisano u prethodnim realizacijama.

Deseta realizacija oplate ploče 2, nije formirana u skladu sa pronalaskom, sada će biti opisana na slici 39.

Oplata pliča 2 prikazana na slici 39 spojena je iz dva sastavna dela, odnosno noseće konstrukcije 4 i oplatne ravni 6 koja je u ovom slučaju sastavljena od jednog elementa 8 oplatne ravni. I noseća konstrukcija 4 i element 8 oplatne ravni se u potpunosti sastoji od plastičnog materijala u ovom izvođenju.

Svaka od dve uzdužne ivice noseće konstrukcije 4 ima konfiguraciju zida 12, i svaka od dve poprečne ivice noseće konstrukcije 4 ima konfiguraciju zida 14. Uzdužni međuprostorni zid 16 pruža se približno centralno od jednog transverzalnog obodnog zida 12 prema drugom poprečnom perifernom zidu 14 i na dva mesta, svaki se deli na dva polukružna kraka 200. Kada se uzmu dva polukružna kraka 200 na svaku od ove dve lokacije, tamo se formira zidni deo u obliku punog kruga koji okružuje kružni otvor 20. Svaki od dva otvora 20 je kontinualan od prednje strane 22 do zadnje strane24 noseće konstrukcije 4. Na mestima bez otvora 20, zadnja strana noseće konstrukcije 4 - sa izuzetkom mogućih kanala 34 i 42 - je zatvorena delom 202 materijala nalik ploči. Granice zidova 12, 14, 16 delimično su prikazane isprekidanim linijama, jer se nalaze iza dela 202 nalik ploći. Mogu se obezbediti i dodatni međuprostorni zidovi koji se po želji mogu različito produžiti; broj otvora može biti manji ili veći od dva.

Za razliku od prethodnih ostvarenja, zidovi 12, 14, 16 u desetoj realizaciji nisu u obliku dvostrukih zidova, ali kao alternativa mogu biti u obliku dvostrukih zidova.

Radi pojednostavljenja, Sl.36 do 39 ne pokazuju kako su noseća konstrukcija 4 i element 8 oplatme ravni povezani jedan sa drugim. S tim u vezi, naročito su mogući tipovi povezivanja koji su detaljno ilustrovani i opisani u odnosu na realizacije koje su prethodile. Isto se odnosi i za konstrukciju obodnih zidova 12, 14 sa zidnim otvorima 30 i pripadajućim podelom delova 26 materijala za zatvaranje n perifernim zidovima 12, 14 u delovima, pod uslovom da su periferni zidovi 12, 14, dvostruki zidovi.

Takođe u realizacijama prema Sl. 36 do 39, odgovarajuća noseća konstrukcija 4 kao i pripadajući element 8 oplatne ravni sastavljeni od integralne komponente od plastičnog materijala ubrizgavanjem ili integralne komponente od plastičnog materijala oblikovanje kompresijom, tj. noseća konstrukcija 4 kao kao i element 8 oplatne ravni ima konfiguraciju koja omogućava njegovu proizvodnju livenjem plastike uzbrizgavanjem ili kompresijom.

.

Claims (18)

PATENTNI ZAHTEVI

1. Oplata ploča (2) za betonsku konstrukciju (100; 120), koja obuhvata:

noseću konstrukciju (4) koja se sastoji u suštini od plastičnog materijala; i

zasebnu oplatnu ravan (6) sastavljenu od jednog elementa (8) oplatne ravni u suštini od plastičnog materijala ili od nekoliko elemenata (8) oplatne ravni u osnovi od plastičnog materijala;

oplatna ravan (6) je odvojivo povezana sa nosećom konstrukcijom (4);

naznačena time,

što je noseća konstrukcija u osnovi oblikovana kao rešetka koja sadrži uzdužne obodne zidove (12), poprečne obodne zidove (14), uzdužne međuprostorne zidove (16), poprečne međuprostorne zidove (18), kao i otvore (20) između zidova (12, 14, 16, 18), koji su otvoreni prema prednjoj strani (22) noseće konstrukcije (4) i prema zadnjoj strani (24) noseće konstrukcije (4);

i što u najmanje jednom elementu (8) oplatne ravni, postoje mesta pozitivnog žensko/muškog povezivanja (40, 58; 40, 34) sa nosećom konstrukcijom (4), koja se sastoji od prijemog dela (58; 34) koji se formira na mestu ukršanja dva međuprostorna zida (16; 18), ili na mestu gde se međuprostorni zid (16; 18) spaja sa obodnim zidom (12; 14) ili na mestu prelaza dva obodna zida (12; 14) u nosećoj konstrukciji (4) i produžetku (40) oblikovanom na elementu (8) oplatne ravni i povezuje sa prijemnim delom (58; 34), tako da se moguće sile smicanja koje deluju paralelno sa prednjom stranom (10) oplatne ravni prenose između odgovarajućeg elementa (8) oplatne ravni i noseće konstrukcije (4).

2. Oplata ploča oplate prema zahtevu 1, naznačena time, što najmanje jedan element (8) oplatne ravni, oplatne ravni (6) ima oblikovane produžetke (40; 84), koji su odvojivo vezani sa nosećom konstrukcijom (4) i imaju funkciju prenosa mogućih zateznih sila između noseće konstrukcije (4) i odgovarajućeg elementa (8) oplatne ravni.

3. Oplata ploča prema zahtevu 2, naznačena time, što se pomoću pomenutih oblikovanih produžetaka (40; 84) formira veći broj raspodeljenih spojnih tačaka između noseće konstrukcije (4) i oplatne ravni (6).

4. Oplata ploča prema bilo kom od zahteva 1 do 3, naznačena time što je oplatna ravan (6) povezana sa nosećom konstrukcijom (4) pomoću vijaka (70) i / ili zakovice (98)

i/ili tipa štipaljke (44, 48; 80, 82; 84, 88) i / ili osigurani uvecčani delovi (98) na izlivenim priključnim klinovima i/ili oslobađajućim adhezivnim priključcima.

5. Oplata ploča prema bilo kom od zahteva 1 do 4, naznačena time, da bar delimičan broj spojnih produžetaka (40) koji prenose moguće sile smicanja istovremeno su produžeci (40) koji takođe imaju funkciju prenosa mogućih zateznih sila između noseće konstrukcije (4) i odgovarajućeg elementa (8) oplatne ravni.

6. Oplata ploča prema bilo kom od zahteva 1 do 5, naznačena time, što noseća konstrukcija (4) je u osnovi integralna komponenta plastičnog materijala oblikovana ubrizgavanjem ili u osnovi integralna komponenta plastičnog materijala oblikovana kompresijom.

7. Oplata ploča prema bilo kom od zahteva 1 do 6, naznačena time, što je obezbeđen barem jedan element (8) oplatne ravni koji je u osnovi integralna komponenta plastičnog materijala oblikovana ubrizgavanjem ili je u osnovi integralna komponenta plastičnog materijala oblikovana kompresijom.

8. Oplata ploča prema bilo kom od zahteva 1 do 7, naznačena time, što je plastični materijal noseće konstrukcije (4) veće čvrstoće od plastičnog materijala elemenata (8) oplatne ravni ili od plastičnog materijala ili materijala više elemenata (8) oplatne ravni, poželjno sa plastičnim materijalom noseće konstrukcije (4) ojačan vlaknima i plastičnim materijalom pojedinačnog elementa (8) oplatne ravni ili plastični materijal ili materijali više elemenata (8) oplatne ravni ojačani česticama.

9. Oplata ploča prema bilo kom od zahteva 1 do 8, naznačena time, što je plastični materijal najmanje jednog elementa (8) oplatne ravni odabran tako da se element (8) oplate može ukucati.

10. Oplata ploča prema bilo kom od zahteva 1 do 9, naznačena time, što noseća konstrukcija (4) sadrži najmanje jedan dvostruki zid (12; 14; 16; 18), čija su dva zida sa zadnje strane (24) noseće konstrukcije (4) spojena jedan za drugi u suštini neprekidno pomoću dela (26) materijala ili su međusobno spojeni u delovima pomoću delova materijala.

11. Oplata ploča prema zahtevu 10, naznačena time, što dvostruki zid (12; 14; 16; 18) ima poprečni presek u obliku slova U ili u obliku šešira.

4

12. Oplata ploča prema zahtevu 10 ili 11, naznačena time, što su uzdužni obodni zidovi (12) i/ili poprečni periferni zidovi (14) noseće konstrukcije (4) oblikovani kao dvostruki zidovi; i što uzdužni periferni zidovi (12) u obliku dvostrukih zidova i/ili poprečni periferni zidovi (14) u obliku duplih zidova sadrže niz zidnih otvora (30) koji prolaze kroz dva zida dvostrukih zidova, svaki od otvora (30) ima – pružaju se u uzdužnom pravcu obodnog zida (12, 14) - ovalni oblik u obliku izduženog otvora, uniformne veličine duž njegove dužine u središnjem otvoru zida deo - mereno pod pravim uglovima u odnosu na prednju stranu (10) oplatne ploče - i okružen otvorom obodnog zida (32).

13. Zidna oplata (100) za betonske radove, naznačena time, što sadrži više povezanih oplata ploča (2) prema bilo kojem od zahteva 1 do 12.

14. Zidna oplata (100) za betonske radove prema zahtevu 13, naznačena time,

što sadrži više povezanih oplata ploča (12) u skladu sa zahtevom 12;

što se za spajanje dveju susednih oplata ploča (2) koristi bar jedan spojni element (110) koji ima oblik ručice na vratima sa delom (140) osovine, koji je na njemu potpuno oblikovan i koji ima dve prirubnice (148, 150 ); i

što spojni element (110) sarađuje sa zidnim otvorima (30) oplata ploča (2) i dizajniran je tako da dovodi u spojnicu ili van zahvata spojnice obrtnim kretanjem njegovog dela osovine (140) oko centralne ose (144)

15. Zidna oplata (100) za betonske radove prema zahtevu 14, naznačena time, što je deo osovine (140) spojnog elementa (110) u prelaznom delu (141) prirubnice između prve prirubnice (148) i druge prirubnice (150) u osnovi kružno-cilindričan i ima malo izdužen poprečni presek koji se može oblikovti ovalno ili elipsasto ili kao dva polukruga sa dva ravna dela između;

i

što se dve oplate ploče (2) zbog obrtnog kretanja spojnog elementa (110), povlače u položaj za poravnavanje prednjih strana budući da najveća debljina ili najveći prečnik prelaznog dela (141) prirubnice samo ako je izvođenje jednako veličini odgovarajućih zidnih otvora (30) dveju angažovanih panelnih ploča (2), mereno u delu otvora na središnjem zidu i normalno na prednju stranu ( 10) oplatne ravni.

16. Plafonska oplata (120) za betonske radove, naznačena time, što sadrži više oplata ploča (2) prema bilo kom od zahteva 1 do 12.

17. Postupak izrade oplate ploče (2) za betonske konstrukcije (100; 120) prema bilo kom od zahteva 1 do 12,

naznačen time, što je noseća konstrukcija (4) izlivena ubrizgavanjem ili pod pritiskom od plastičnog materijala;

što je element (8) oplatne ravni zajedno sa oblikovanim nastavcima (40) na zadnjoj strani (54) ili nekoliko elemenata (8) oplatne zajedno sa nastavcima (40) na oblikovanim zadnjim stranama (54) je / su izliveni ubrizgavanjem ili pod pritiskom od plastičnog materijala;

i to

(a) u slučaju da je oplatna ravan (6) sastavljena od jednog elementa (8) oplatne ravni, ovaj element (8) je odvojivo vezan za noseću konstrukciju (4), ili

(b) u slučaju da se oplatna ravan (6) sastoji od više elemenata (8) oplatne ravni, ovih nekoliko elemenata (8) je odvojivo vezan za noseću konstrukciju (4).

18. Postupak prema zahtevu 17, naznače time, što su vijci (70) navojno spojeni barem sa delimičnim brojem produžetaka (40) sa zadnje strane (24) noseće konstrukcije (4).