RS59792B1 - Element za vođenje niti i leteći luk sa ovim elementom za vođenje niti - Google Patents

Description

OBLAST TEHNIKE

Pronalazak se odnosi na oblast tehnike „rotacionih mašina“ sa letećim lukom koji je namenjen sklapanju kablova i uvrtanju žica ili niti, posebno onih koje dozvoljavaju proizvodnju dvostrukih ili trostrukih uvrtaja (tzv. operacije formiranja „pletenica“).

Ova vrsta rotacionih mašina ili letećeg luka je dobro poznata stručnjacima iz predmetne oblasti i koristi se naročito za uvrtanje pojedinačnih žica radi proizvodnje kablova, posebno kablova namenjenih za prenos električne energije, koji zahtevaju veoma savršena fizička svojstva (napregnutost, uvrtanje, simetrija itd.).

U predmetnoj prijavi patenta, uključujući i zahteve, generički izraz "kabl" će biti korišćen za označavanje kabla ili žice ili niti koja je namenjena da se postavi ili da "putuje", kao što je dobro poznato, u ili duž uzdužne površine letećeg luka (sve sa odgovarajućim sredstvima za „vođenje“, koja su takođe poznata po pitanju njihovog principa), gde rotirajući leteći luk ima ulogu da izvede zavoj na ovom „kablu“, i to na dobro poznat način.

Takođe je poznato da "kabl" (ili žica, itd.) dolazi ili iz navijača (bubanj) ili iz drugog letećeg luka koji se kombinuje sa prvim.

Za opis opštih aspekata letećih lukova, osoba sa poznavanjem ove oblasti tehnike će moći da korisno konsultuje francuski patent br.9905435, na ne ograničavajući način.

Generički leteći luk je predstavljen na priloženoj Slici 1.

Predmetni pronalazak se suštinski odnosi na sredstva za vođenje „kabla“ (ili žice, niti itd., koja se zbog jednostavnosti nazivaju „kablom“).

STANJE TEHNIKE

Poznati su uređaji koji opisuju leteće lukove izrađene od kompozitnih vlakana (uglavnom vlakana ugljenika i staklenih vlakana), drveta ili čelika.

Kako bi se kabl održao u potrebnom položaju, osoba sa poznavanjem predmetne oblasti je razvila elemente za vođenje kablova (posebno proreze, ušice i sl.) koji mogu da drže navedeni kabl u određenom broju tačaka duž letećeg luka.

Do problema dolazi kao rezultata činjenice da se, pošto leteći luk vrši rotaciju veoma velikom brzinom, a kabl nije fiksiran, kabl može sudarati sa zidovima ušica što dovodi do krhkosti kabla, a čak i do mogućnosti pucanja kabla.

U stvari, potrebno je dobro razumeti da se osoba sa poznavanjem predmetne oblasti uglavnom suočava sa dvostrukim kretanjem (u kombinaciji), prvo je brzo kretanje kabla duž letećeg luka, a drugo (istovremeno i u kombinaciji, koje proizvodi traženi mehanički efekat na kablu) je brza rotacija letećeg luka oko ose rotacije. Takođe je dobro poznato da se po pravilu kabl (ili žica, vlakno, itd.) vodi duž letećeg luka na jednom njegovom kraju, očigledno u pravcu navedene ose rotacije, i izlazi kroz leteći luk na drugom kraju, takođe u pravcu iste ose rotacije letećeg luka, iz očiglednih kinematičkih razloga.

Dodatno, aerodinamika sklopa koja sadrži leteći luk, elementi za vođenje kablova i sam kabl nisu apsolutno optimalni i, pri velikim brzinama rotacije letećeg luka, otpor ambijentalnog vazduha je vrlo veliki što stvara snažno povlačenje koje može dovesti do nastanka potencijalno veoma opasnih mehaničkih efekata. Ovo će takođe imati posledicu da će motor letećeg luka trošiti veću količinu energije.

Drugi nedostatak je taj što ponovljeni udarci na kablove kao i „nepokriveni“ put kabla u struji vazduha stvaraju vibracije koje su same po sebi opasne i, pored toga, zbog efekta pritiska, stvaraju nivo buke koji je prevelik za operatera.

Stručnjaci iz predmetne oblasti su stoga tražili aerodinamička poboljšanja oblika letećeg luka, posebno kako bi se eliminisali prorezi.

U ovoj oblasti tehnike je posebno poznat američki patent br. 5,809,763 (Kamatics), koji opisuje leteći luk sa poprečnim presekom poboljšanog aerodinamičkog oblika, gde će se oblik poprečnog preseka nazivati oblik "kapi" ili "krilaca", a radi boljeg prodiranja kroz vazduh. Element za vođenje kabla više nije spoljašnji već je integrisan u leteći luk. U tu svrhu, leteći luk je opremljen uzdužnim otvorom koji se pruža celom dužinom, na taj način omogućavajući prolazak kabla kroz unutrašnjost letećeg luka i izlazak kabla napolje.

Pošto kabl prolazi kroz leteći luk, vazduh više ne izaziva trenje, dok aerodinamični oblik letećeg luka omogućava dobro prodiranje kroz vazduh, a samim tim i smanjenje snage motora.

Na taj način se ograničavanjem trenja vazduha postižu i uštede energije.

TEHNIČKI PROBLEM

Pronalaženje ovih aerodinamičkih letećih lukova, ipak ne rešava jedan od prethodno pomenutih tehničkih problema: činjenicu da kabl može trpeti habanje i, čak, puknuti kada se leteći luk rotira velikom brzinom.

U stvari, čak i kada se prorezi zamene uzdužnim otvorom koji je integrisan u leteći luk, kabl ostaje "slobodan" u ovom otvoru, a kada se leteći luk dovede u rotaciju velikom brzinom, navedeni kabl će se uvek (silovito) sudarati sa zidovima "kanala" formiranog u letećem luku proizvodeći iste posledice habanja, pošto će ponovljeni udarci dovoditi do deterioracije kabla.

Stanje tehnike obuhvata stari USP patent 3.570.234 koji se odnosi na fleksibilni leteći luk izrađen od opruge, a koji sadrži najmanje jednu, a po mogućnosti i dve opruge. Ovi elementi su fleksibilni i imaju za cilj – u određenom trenutku - da obezbede preciznu ulaznu i izlaznu tačku kabla.

Takođe znamo i za patent Kamatics WO 2006 / 0940 99 PCT US / 2006 / 007369, koji opisuje vođicu za kabl koja je integrisana u profilisanoj strukturi „avionskog krila“, dizajniranu da izbacuje otpatke nastale usled habanja kroz otvor 91 izveden u vođici, a koji se drži u podudarnosti sa izlaznim otvorom 82 letećeg luka usled činjenice da vođica nije kružna na svojoj spoljašnjoj površini i stoga, nakon što je pravilno postavljen, ne može se okretati u letećem luku.

Drugi nedostatak je taj što istrošeni kabl stvara ostatke (prašina fragmenata kablova), koji mogu začepiti otvor. Usled toga je potrebno demontirati leteći luk kako bi se ovi ostaci mogli ukloniti. Neki dokumenti u postojećem stanju tehnike opisuju sisteme za prozračivanje, ali se oni mogu pokazati neefikasnim i, time, beskorisnim.

U ovoj oblasti tehnike poznat je američki patent br. 6.223.513 za Kamatics koji opisuje, u kontekstu takvog aerodinamičkog letećeg luka, element 112 za vođenje kabla koji je kombinovan sa otvorima 108 za smanjenje pritiska vazduha. Vođica 112 za kabl je isključivo dizajnirana da sadrži velike razmake između navoja tako da prethodno pomenuti ostaci kabla lako mogu ukloniti odatle. Ovo je naznačeno kao imperativ u stubac 3, redovima 5 do 7 "pod uslovom da su "otvori" (otvori, prostori) napravljeni u vođici za kabl kako bi se omogućilo da ostaci napuste ("izađu iz") kablovski kanal 106". Naglašava se da je u ovom dokumentu navedeno postojanje dva otvora 108, 110 kroz koje vazduh može da izlazi usled efekta kompresije, stvarajući tako „protok fluida“ u kanalu 106 za kabl „iz zone visokog pritiska prema otvorima“, „bez kojih bi se krhotine kabla akumulirale u kanalu 106" (što je približna suština dna stupca 2).

Ovaj dokument, stoga, opisuje da se krhotine izbacuje iz kanala za kabl kombinacijom širokih razmaka (posebno videti Sliku 3 i opis poput „otvoreno motana opruga“ ili opruga sa otvorenim navojima u stupcu 3, red 36), koja ostavlja ove krhotine manje ili više slobodnim zahvaljujući ovim namerno formiranim i velikim razmacima između navoja, sa diferencijalnim protokom vazduha koji koristi ovaj stepen slobode krhotina između navoja kako bi komadi izbacili, a takođe u kombinaciji sa zonom visokog pritiska na „unutrašnjoj krivi luka“ 104 poprečnog preseka u obliku „krilaca“ (profil u obliku krila aviona), što stvara diferencijalni pritisak zahvaljujući zoni niskog pritiska na „spoljašnjoj krivi luka“ 102, čime nastaje nasilna aspiracija/izbacivanje kroz otvore 108, 110.

Vođica 112 je opisana kao nošena opruga za vođenje ("nošena opruga za vođenje žice" 112, stupac 3, red 25), koja se može lako ukloniti iz uzdužnog otvora i zameniti drugom, jer je, prirodno, izložena znatnom habanju.

Ovaj dokument ne sprečava apsolutno formiranje krhotina i samim tim trošenje kabla; njegov je cilj isključivo da se izvrši izbacivanje otpadaka na manje ili više kontinualan način.

Stvarna potreba, stoga, postoji da se napravi uređaj tipa letećeg luka pomoću kojeg se može maksimalno garantovati odsustvo habanja kabla.

OPŠTI OPIS PRONALASKA

Predmetni pronalazak se odnosi na uređaj tipa letećeg luka profilisanog oblika sa aerodinamičnim, a poželjno jajastim poprečnim presekom, gde uređaj poseduje:

- unutrašnji otvor ili cev ili „kanal“ koji je formiran čitavom dužinom uzdužne ose navedenog letećeg luka, u masi navedenog letećeg luka,

- unutrašnji element za vođenje koji je postavljen u ovoj „unutrašnjoj cevi“ čitavom dužinom letećeg luka, koji je prilagođen da kabl ulazi na jednom njegovom kraju a izlazi na drugom.

U prvom koraku je u poprečnom preseku letećeg luka formirano uzdužno udubljenje (očigledno je prečnik ovog udubljenja prirodno veći od prečnika kabla) čitavom njegovom dužinom („unutrašnja cev“).

Nakon toga se u ovo udubljenje ili "unutrašnju cev" ubacuje element zavođenje prema pronalasku koji je prilagođen za lako umetanje.

Da bi se ovaj element za vođenje zadržao u odgovarajućem položaju, on se fiksira na krajevima na bilo koji poznati način, a posebno pomoću elementa za pričvršćivanje koji je navojnog tipa.

Unutrašnji prečnik unutrašnje cevi, spoljašnji prečnik elementa za vođenje i spoljašnji prečnik „kabla“ će očigledno će biti optimizovani tako da se element za vođenje lagano drži u unutrašnjoj cevi i tako da „kabl“ poseduje samo minimalni prostor za vibracije.

Ovi pojmovi jednostavne geometrije će biti očigledni osobi sa poznavanjem predmetne oblasti.

Pronalazak se, dakle, odnosi na leteći luk prethodno opisanog tipa čija suštinska karakteristika leži u elementu za vođenje koji je poželjno metalni element tipa opruge sa "zatvorenim" navojima, odnosno, drugim rečima, bez razmaka između njih. Navoji su zbog toga susedni. Ovo je upravo suprotno u odnosu na rešenje sa „otvorenim“ navojima koje navodi američki patent br.513 za Kamatics.

Dodatno, predmetni pronalazak ne mora nužno koristiti otvore 108/110 ili diferencijalni pritisak 102/104, što je suprotno u odnosu na gore navedeni patent za Kamatics.

Predmetni pronalazak je, time, prevazišao predrasude usvojene u prethodnom stanju tehnike.

Kabl će biti umetnut sa jednog kraja letećeg luka i proći će kroz središte navoja u elementu za vođenje.

Ovaj element za vođenje će biti učinjen odvojivim tako što se uklanja klizanjem iz tunela kako bi se olakšala njegova zamena ili jednostavno čišćenje opiljaka i zaostale prašine.

Podnosilac prijave je napomenuo da je, na potpuno iznenađujući način, element za vođenje kabla uveliko smanjio habanje kabla (uprkos povećanju površine koja je u kontaktu sa zavojima u poređenju sa patentom US ’513, što je neočekivano), pošto susedni zavoji formiraju niz "malih ispupčenja" i "malih udubljenja" koji neočekivano i prema ne-ograničavajućoj teoriji Podnosioca smanjuju efekat odbijanja kabla od zidova tradicionalnih elemenata za vođenje tokom generisanja kontakata kabla uz dovođenje kabla u kontakt tu i tamo pre nego trajnim trenjem, uz posledicu znatno manjeg habanja i, time, znatno manjeg ostavljanja krhotina.

Ovo je sve još važnije usled činjenice da se uređaj tipa letećeg luka rotira vrlo velikom brzinom kao i da se sam kabl takođe kreće velikom brzinom.

"Susednim" navojima sa "skoro nepostojećim razmakom" duh ovog pronalaska je, dakle, "nulti" razmak koji može da toleriše minimalne nesavršenosti proizvodnje koje su, na primer, slučajnog tipa.

Odbacivanjem navoda iz američkog patenta '513, predmetni pronalazak smanjuje ne samo habanje kabla već i njegovu slobodu da „leprša“ u elementu za vođenje, čime se u velikoj meri smanjuju vibracije, udari kao i proizvodnja krhotina. Svaki aspekt kada se posmatra odvojeno je neočekivan, a kombinacija ovih prednosti je čak i veća.

Naravno, potrebno uočiti da se pronalazak zasniva na „kablovskoj“ vođici (ili globalno nazvanom „element za vođenje“), čija je unutrašnja površina formirana naizmeničnim smenjivanjem „mikro ispupčenja“ sa „mikro udubljenjima“. Opruga sa zatvorenim ili "susednim" navojima je prethodno opisana kao trenutno najbolja varijanta, ali svaka unutrašnja cev za vođenje, a ne nužno i opruga, može biti zamišljena pod uslovom da njena unutrašnja površina bude formirana sa mikro ispupčenjima koje se naizmenično smenjuju sa susednim mikro udubljenjima.

DETALJAN OPIS PRONALASKA

Pronalazak se, stoga, odnosi na leteći luk prema Zahtevu 1.

Element (EG) za vođenje poželjno u potpunosti okružuje „kabl“.

Takva mikro ispupčenja (MB) i naizmenična „susedna“ mikro udubljenja (MC) su predstavljena na priloženoj Slici 9.

Red veličine (visine) mikro udubljenja i ispupčenja se kreće od 0,1 mm do 1 mm, a poželjno između 0,1 mm i 0,3 mm.

Navedeni "element" je zapravo tipa opruge sa "zatvorenim" navojima, dakle bez razmaka između navoja usled čega su navoji "susedni".

U uobičajenom slučaju kada je "kabl" izrađen od bakra, u mikro naslage (MD) bakarnih ostataka se mogu akumulirati u mikro šupljinama (MC). Neočekivano, ove mikro naslage nesumnjivo zahvaljujući sopstvenoj minornoj zapremini, ni na koji način ne umanjuju prednosti koje su pomenute iznad; takođe je uočeno da usled hoda kabla dolazi do njihovog izmeštanja, a da je njihova veoma mala masa osigurala da čak i njihovo izbacivanje ne ometa sistem.

Prema jednoj od mogućih teorija, ove mikro naslage proizvode čak i efekat „glačanja“ unutrašnje površine (SI) elementa za vođenje, usled čega se skokovi kabla još više ograničavaju.

Prema poželjnom, ali i ne-ograničavajućem izvođenju, leteći luk će biti izrađen od ugljenika/epoksi vlakana.

Element za vođenje će poželjno biti izrađen od čelika.

Podnosilac prijave je primetio vrlo izraženo smanjenje, čak i do 35%, električne potrošnje motora letećeg luka, što je povezano direktno sa smanjenjem aerodinamičkog povlačenja.

Kamatics profil US patenta br. ’513’ ("krila" ili krilo aviona) bi bio još pogodniji..

Ipak, jajasti i simetrični profili prema pronalasku poseduju veoma korisno svojstvo u praksi a to je da dozvoljavaju upotrebu mašine u režimu kretanja u pravcu kazaljki na satu ili u smeru suprotnom od smera kretanja kazaljke na satu, i to bez potrebe za demontiranjem.

Smanjenje buke usled pomenutog smanjenja otpora može dostići i vrednost od -2.5 dB pri velikoj brzini (videti Tabelu 1)

Tabela 1

Takođe je uočeno i poboljšanje otpora po jedinici dužine kabla (drugim rečima smanjenje gubitaka prečnika).

Merenja linearnih otpora (videti detalje u tabeli 2)

Analiza:

Merenja su slična pri brzini od 5.000 obrtaja u minuti (RPM), ali iznad toga postoji jasna prednost u korist letećeg luka prema predmetnom pronalasku: efekat mikroispupčenja opruge kada je žica podvrgnuta centrifugalnom kretanju. Na primer, proizvodnja pri brzini od 5.700 obrtaja u minuti (RPM) sa standardnom letećim lukom može biti postignuta pri brzini od 6.100 obrtaja u minuti (RPM) sa istim kvalitetom dobijenog finalnog proizvoda (tj. dobitak u proizvodnji od 7%).

Kolona E predstavlja leteći luk prema predmetnom pronalasku.

Kolona B predstavlja standardni leteći luk.

1

Linearni otpor

Takođe je moguće zamisliti postavljanje armaturnog i zaštitnog elementa (EP) u unutrašnju cev ili otvor (O) (drugim rečima, cevasti kanal koji je izrađen u debljini letećeg luka) između pomenute unutrašnje cevi i kabla elementa (RS) za vođenje kabla. Ovaj armaturni element će posedovati funkciju zaštite elementa za vođenje i amortizaciju radi ublažavanja udaraca kojima je izložen.

Navedeni zaštitni element (EP) je poželjno grafitna cev koja je postavljena tokom proizvodnje letećeg luka.

SLIKE NACRTA i NE-OGRANIČAVAJUĆI PRIMERI IZVOĐENJA

Ove karakteristike i primenjeni elementi će biti jasniji na osnovu posmatranja Slika 1 do 9.

Slika 1 na poznat način prikazuje rotirajući leteći luk 1 sa ulazom i izlazom za kabl, žicu ili nit.

Slike 2 i 2a, kao i 3 i 3a, respektivno detaljno prikazuju raspored zona ulaska i izlaska kabla, kao i (Slike 2a i 3a) odgovarajućih poprečnih preseka napravljenih duž linija CC i DD respektivno ovih mehaničkih rasporeda poznatih samih po sebi.

Slike 4, 5 i 6 prikazuju poprečne preseke napravljene kroz tri ne-ograničavajuća izvođenja letećeg luka prema pronalasku. Ove slike prikazuju poprečni presek oblika letećeg luka za koji je ovde korišćen termin simetričan ili „jajast“, što je poželjni oblik. Može se videti da je simetričan i da nije u obliku "krila" ili avionskog krila, tako da dozvoljava promenu smera rotacije letećeg luka.

Ove slike prikazuju su tri preseka napravljena duž linije GG sa Slike 1.

Kao što je već navedeno, bilo koji generalno jajasti i simetrični oblik je pogodan i poželjan, iako je u određenim slučajevima moguće prihvatiti poprečni presek tipa "krila" ili oblika avionskog krila, ili bilo koji drugi oblik koji pogoduje ulasku u leteći luk u vazduhu pri visokoj brzini rotacije.

Slika 4 jasno prikazuje dva bočna i očigledno simetrična udubljenja (a) i (b); udubljenje je vidljivo cevasti centar (3) koji će prolaziti čitavom dužinom letećeg luka. Opcioni zaštitni element (2) može biti dodat na njega. Cilj je da leteći luk bude što je moguće lakši, prirodno u zavisnosti od unutrašnjeg prečnika (Di), koji je prečnik kabla. Slika.4 je posebno pogodna za prečnik Di od 4,7 mm.

Takođe, na Slici 4 je prikazano poželjno izvođenje pronalaska gde je element za vođenje kabla (ili žice, niti itd.), koji je u ovom slučaju poželjnog izvođenja opruga sa susednim navojima (RS), smešten neposredno do zaštitne cevi (EP) koja je sama na precizan način postavljena u cevastom otvoru (O) formiranom duž čitave dužine letećeg luka.

Vidi se da je ovaj zaštitni element (EP) opcion, ali je vrlo jasno njegovo prisustvo poželjno iz navedenih tehničkih razloga.

Grupisanje očigledno ostavlja kanal za kabl ili žicu ili niti itd. (PF) slobodnim, pri čemu "kabl" nije prikazan kako se slike ne bi preopteretile.

PF je prirodno određen prečnikom Di, koji je i sam prilagođen u funkciji od spoljašnjeg prečnika „kabla“, koji je neznatno manji od Di, na način koji je poznat za smanjenje trenja između „kabla“ i (RS) i takođe kako bi se dozvolilo samo neznatno lepršanje "kabla".

"Razmak" između spoljašnjeg prečnika kabla i Di će biti najmanje od 0,6 mm do 0,8 mm i zavisi od kabla. Osoba sa poznavanjem predmetne oblasti tehnike će lako definisati optimalnu vrednost. Maksimalna vrednost će biti od 3 do 3,5 mm, a po mogućstvu od 0,8 do 1,5 mm, u zavisnosti od konkretnih kablova.

Slika 5 je u potpunosti uporediva sa Slikom 4 osim što ima 4 bočna udubljenja (a, b i c, d). Takav raspored je pogodan, na primer, za kabl prečnika Di od 8 mm.

Slika 6 je takođe uporediva sa Slikama 4 i 5, osim što bočna udubljenja tipa (a, b, itd.) ne postoje; kao što je naznačeno, navedena udubljenja nisu obavezna jer je njihova svrha da smanje masu rotirajućeg letećeg luka i da na taj način smanje i centrifugalnu silu letećeg luka kao i potrebnu snagu motora.

Slika 7 predstavlja sistem za vođenje „kabla“ i prikazuje susedne navoje (S) odvojene nultim intervalom odnosno sa nultim razmakom.

Slika 8 je sastavljena od Slike 8a, koja prikazuje poprečni presek napravljen duž linije BB sa Slike 7 i sa Slike 8b, koji je (krug i strelica) uvećani prikaz položaja "tačke" formirane kada se opruga iseče, gde ta tačka mora biti određena (tokom montiranja) tako da žica ne može da leprša iznad nje tokom njenog putovanja. Drugim rečima, ta „tačka“ se ručno „polira“ kako bi se smanjila oštrina koliko god je to moguće.

Iste referentne pozicije predstavljaju iste elemente ili mere kao i na prethodnim slikama, a L je dužina elementa za vođenje kabla.

Slika 9 prikazuje uzdužni presek elementa (RS) za vođenje kabla u obliku opruge sa "susednim" navojima (S) koji imaju nulti interval ili razmak (ES). Ova slika je namenjena za prikaz mikro ispupčenja (MB), dok su mikro udubljenja MC smeštena na unutrašnjem prečniku (Di) elementa RS za vođenje, prirodno s osom simetrije elementa RS za vođenje u rotaciji, označeno pozicijom ASG.

Takođe se mogu primetiti mikro naslage (MD) koje potiču od veoma male količine krhotina koje proizvodi kabl tokom svog putovanja u kanalu za kabl ili žica ili nit itd. (PF).

Osoba sa poznavanjem predmetne oblasti će prirodno znati kako da izračuna i primeni sve tolerancije između delova, na primer da napravi kompromis između trenja i lepršanja kabla, kao i tolerancije kod prečnika cevi i opruge kako bi se postigao najbolji kompromis između izmenljivosti i održavanja položaja.

Pronalazak takođe obuhvata sva izvođenja i sve primene koje će biti direktno dostupna osobi sa poznavanjem oblasti tehnike nakon čitanja predmetne prijave patenta i na osnovu sopstvenog znanja.

1

Claims (7)

PATENTNI ZAHTEVI

1. Leteći luk za sklapanje/uvrtanje/uplitanje kablova, gde navedeni leteći luk sadrži:

- telo (C) sa uzdužnim otvorom (O) koji je formiran u masi navedenog tela (C) i prostire se duž čitave dužine navedenog letećeg luka, i - element (EG) za vođenje kabla koji je smešten u navedenom otvoru (O) kako bi vodio uzdužni deo kabla, gde navedeni element (EG) za vođenje kabla poseduje unutrašnju površinu (SI) koja formira prolaz (PF) za kabl,

naznačen time, što je navedena unutrašnja površina (SI) formirana pomoću opruge (RS) koja poseduje susedne navoje, gde navedeni navoji navedene opruge (RS) formiraju mikro-ispupčenja (MB) i mikro-udubljenja (MC) čija je amplituda visina između 0,1 mm i 1 mm.

2. Leteći luk prema Zahtevu 1, naznačen time, što sadrži cevasti zaštitni element (EP) koji je umetnut između unutrašnjeg zida navedenog uzdužnog otvora i spoljašnje površine navedene opruge (RS).

3. Leteći luk prema Zahtevu 2, naznačen time, što je navedeni cevasti zaštitni element (EP) izrađen od grafita.

4. Leteći luk prema bilo kojem od Zahteva 1 do 3, naznačen time, što navedena mikro-ispupčenja (MB) i mikro-udubljenja (MC) poseduju amplitudu visina između 0,1 mm i 3 mm.

5. Leteći luk prema bilo kojem od Zahteva 1 do 4, naznačen time, što je izrađen od grafitnih/epoksi vlakana.

6. Leteći luk prema bilo kojem od Zahteva 1 do 5, naznačen time, što je presek njegovog ravnog dela simetričnog jajastog oblika.

7. Leteći luk prema bilo kojem od Zahteva 1 do 6, naznačen time, što poseduje dva do četiri simetrična bočna udubljenja (a, b, c, d).

1