RS62342B1 - Zavrtanj za teška opterećenja, skele, postupak za proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja i postupak za proizvodnju skela - Google Patents

Description

Opis

Pronalazak se odnosi na zavrtanj za teška opterećenja, skele, postupak za proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja i postupak za izradu skela prema nezavisnim patentnim zahtevima.

Poznato je da se zavrtnji za teška opterećenja, zbog visokih kriterijuma u pogledu čvrstoće, uglavnom proizvode od čelika u vidu nekoliko parcijalnih profila, pa se međusobno povezuju, na primer, zavarivanjem. Ovakva konstrukcija sačinjena od nekoliko parcijalnih profila, nepovoljna je za proizvodnju zato što se pojedini delovi međusobno povezuju na složen način. Nadalje, zbog zahteva za čvrstoćom, takvi zavrtnji su uglavnom izgrađeni od čelika pa su zbog toga relativno teški.

Iz patenta EP0276487A2 poznat je ojačani, izduženi deo skele sa poprečnim presekom cevastog prstena i profilom u obliku slova T koji štrči nadole. Takav deo skele treba da bude jednostavan za proizvodnju, da ima jasno definisane statičke donose i odnose čvrstoće.

Nedostatak poznatog dela skele jeste što se sastoji od ekstraudiranog profila koji je opremljen profilom za ojačanje.

Iz patenta DE102015109623A1 poznat je zavrtanj za skele koji se sastoje od dva delimična profila pri čemu donji profil ima udubljenja za vertikalnu umetanje delova skele.

Nedostatak poznatih zavrtanja za skele je taj što se dva parcijalna profila moraju međusobno povezati zavarivanjem, pa je njihova proizvodnja radno zahtevna i shodno tome skupa.

Iz patenta DE102014100498A1 poznat je deo skele koji se sastoji od dva delimična profila. U jednom aspektu, jedan od parcijalnih profila dizajniran je kao okrugli profil, a u drugom aspektu jedan od parcijalnih profila dizajniran kao profil u obliku slova U. Iz patenta EP 1650376 A2 poznata su grede skele izgrađene od aluminijuma sa gornjim, središnji i donjim profilom.

Još jedan nedostatak ovog elementa skele je to što dva parcijalna profila moraju biti međusobno povezana tokom proizvodnje delova skele.

Predmet ovog pronalaska je izrada zavrtanja za teška opterećenja kod koji će se izbeći nedostaci iz prethodnog stanja tehničke, a posebno izrada zavrtanja za teška opterećenja prema zahtevu 1, skele prema zahtevu 7, postupak prema zahtevu 9 za proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja i postupak prema zahtevu 11 za proizvodnju skela u kojima su zavrtnji za teška opterećenja posebno jednostavni za proizvodnju, lagani, a ipak čvrsti.

Cilj se postiže zavrtnjima za teška opterećenja, postupkom za proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja, kao i postupkom za proizvodnju skela prema nezavisnim i zavisnim patentnim zahtevima.

Prema pronalasku, zavrtnji za teška opterećenja prema zahtevu 1 na skeli sadrže gornji profil, središnji profil i donji profil. Gornji profil je projektovan na takav način, da elementi za spajanje zavrtnja za teška opterećenja, mogu spojiti sa gornjim profilom. Zavrtnji za teška opterećenja su prema predmetnom pronalasku projektovani tako da su gornji profil, središnji profil ili donji formirani u jednom delu.

Pokazalo se kao prednost što ovo pojednostavljuje proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja budući da nema potrebe za povezivanjem različitih parcijalnih profila. Tako se zavrtanj za teška opterećenja može proizvesti iz jednog dela. Dizajn gornjeg profila omogućava jednostavno pričvršćivanje uređaja za povezivanje zavrtanja za teška opterećenja sa drugim delovima skele i na taj način dodatno pojednostavljuje proizvodnju zavrtnja za teška opterećenja (uključujući i priključni uređaj).

Jednodelni znači da su tri profila zavrtanja za teška opterećenja izrađena od istog materijala u jednom komadu, i ne da se nekoliko odvojenih komada spajaju zajedno, kako bi se formirali zavrtnji za teška opterećenja pomoću tehnologije povezivanja.

Gornji profil, središnji profil i donji profil međusobno se razlikuju po obliku, položaju i/ili debljini materijala, barem kada je reč o profilima koji se direktno graniče.

U jednom aspektu, elementi za spajanje izvedeni su kao udubljenja na gornjem profilu. Elementi za spajanje mogu biti dizajnirani tako da se uređaj za pričvršćivanje, na primer klinasta glava, može jednostavno pričvrstiti u zavrtnje za teška opterećenja. Ukoliko je reč o šupljem profilu, uređaj za pričvršćivanje se može umetnuti u profil i pričvrstiti pomoću elemenata za spajanje. Prema tome, elementi za spajanje mogu da sadrže rupe. Na primer, element za spajanje u gornjem profilu može biti projektovan tako da se mehanizam za pričvršćivanje može umetnuti u elemente za spajanje bez alata. Na taj način nema potrebe za primenu zavrtanja ili drugih sredstava za spajanje. Time se dodatno pojednostavljuje proizvodnja zavrtanja za teška opterećenja.

Prema poželjnoj realizaciji, gornji profil zavrtanja za teška opterećenja konstruisan je kao okrugli profil.

Pokazalo se kao prednost što okrugli profil omogućava naročito pogodnu čvrstoću i ravnomernu raspodelu sile. Okrugli profil takođe omogućava jednostavno umetanje sredstava za pričvršćivanje, pri čemu istovremeno okrugli profil barem delimično okružuje mehanizam za pričvršćivanje, a samim tim ga i štiti od loših vremenskih uslova.

U poželjnoj realizaciji, donji profil zavrtnja za teška opterećenja konstruisan je kao profil u obliku slova U ili kao okrugli profil. Naročito je pogodno što profil u oblik slova U ima visok stepen čvrstoće i otpornost na savijanje. Time se omogućuje da se zavrtnji za teška opterećenja proizvode od manje teških materijala, naročito od lakih metala.

Prema pronalasku, središnji profil zavrtnja za teška opterećenja ima najmanje dva udubljenja kroz koje se provlače delovi skele.

Zavrtnji za teška opterećenja mogu se ugraditi u skelu, pri čemu poprečni elementi koji se pružaju okomito na zavrtnje za teška opterećenja takođe se mogu postaviti u skele. Takvi zavrtnji za teška opterećenja zbog udubljenja mogu se koristiti univerzalno i pogodna je za izgradnju različitih skela. Isti zavrtnje za teška opterećenja mogu se koristiti za različite strukture skela.

U jednom aspektu, udubljenja su izvedena kao u osnovi pravougaona udubljenja. Takođe su zamisliva udubljenja u drugoj varijanti, ovalnog oblika ili u obliku slova N.

Prema pronalasku, zavrtnji za teška opterećenja imaju najmanje jedno udubljenja prvog tipa sa prvom dužinom u pravcu uzdužne ose. Zavrtnji za teška opterećenja takođe imaju udubljenja drugog tipa sa drugom dužinom u pravcu uzdužne ose. Prva i druga dužina se razlikuju po veličini.

Uzdužna osa prolazi dužinom zavrtanja za teška opterećenja.

Ovim omogućava fleksibilniji dizajn skele sa zavrtnjima za teška opterećenja prema pronalasku. Posebno se na ovaj način mogu da koriste poprečni delovi različitih veličina.

Prema jednom načinu ostvarenja, zavrtnji za teška opterećenja obuhvataju više, posebno četiri ili tri udubljenja prvog tipa i više, naročito pet ili četiri ili tri ili dva udubljenja drugog tipa. Prvi tip udubljenja je duži u pravcu uzdužne ose u odnosu na drugi tipa udubljenja.

Ovakve zavrtnji za teška opterećenja omogućavaju veliku raznolikost u izgradnji skela.

U jednom aspektu, središnji profil ima debljinu zida od 1 mm do 6 mm, poželjno od 2-5 mm, naročito poželjno debljinu zida od 3 mm. Debljine zida gornjeg profila i donjeg profila je poželjno u rasponu od 2-7 mm, posebno 3-5 mm.

Ove debljine zida omogućuju proizvodnju teških šipki koji imaju dovoljnu čvrstoću.

Prema poželjnom realizaciji, gornji profil sadrži klinastu glavu za pričvršćivanje zavrtanja za teška opterećenja za perforirani disk vertikalnog stuba.

Klinasta glava je glavu koja je projektovana da primi klin i perforirani disk, pri čemu se perforirani disk može umetnuti u klinastu glavu, a klinasta glava se može umetnuti na način koji odgovara formi umetanjem klina u rupu u perforiranom disku. Takve klinaste glave su poznate iz stanja tehnike.

Prema jednom načinu ostvarenja, zavrtnji za teška opterećenja sadrže rupe na gornjem profilu za pričvršćivanje klinaste glave.

Pokazalo se kao prednost što se klinasta glava na ovaj način može jednostavno povezati sa gornjim profilom. Prema jednom načinu realizacije, klinasta glava i rupe su projektovani tako da klinasta glava može da se umetne u rupe. Time se omogućuje jednostavno spajanje klinaste glave sa gornjim profilom bez potrebe za alatom.

Prema jednom načinu ostvarenja, donji profil ili središnji profil i donji profil imaju bar delimično trapezodni uzdužni presek.

Na taj način, zavrtnji za teška opterećenja stabilni su zbog središnjeg i donjeg profila, pri čemu se lako mogu pričvrstiti između vertikalnih stubova budući da trapezodni oblik omogućava da se zavrtnji za teška opterećenja lako umetnu između vertikalnih stubova.

Gornji i donji profil su poželjno okrugli ili u obliku slova U. Poželjno je da je središnji profil u obliku mreže. Ove karakteristike se odnose na poprečni presek.

Prema poželjnom načinu ostvarenja, zavrtnji za teška opterećenja napravljeni su od lakog metala. Prema naročito poželjnom načinu realizacije, šipke su napravljene od aluminijuma ili legure aluminijuma, naročito za postupak ekstruzije aluminijuma.

Na taj način se dobijaju zavrtnji za teška opterećenja koji su posebno lagani i zbog toga naročito laki za rukovanje. Tako se zavrtnji za teška opterećenja mogu pomerati bez velikih napora, a naročito podizati. Lagana konstrukcija zavrtanja za teška opterećenja omogućuje da njome može rukovati samo jedna osoba. Time se pojednostavljuje upotreba zavrtanja za teška opterećenja.

Prema poželjnom načinu ostvarenja, središnji profil u poprečnom preseku ima samo jedan kontakt sa gornjim i/ili donjim profilom.

Kao prednost se pokazalo što su zavrtnji za teška opterećenja naročito jednostavni i stabilni, odnosno ojačani središnjim profilom i donjim profilom.

Prema jednom načinu ostvarenja, dužina donjeg profila iznosi 50% do 150% dužine donjeg profila u poprečnom preseku. U poprečnom preseku, dužina donjeg profila je poželjno 75% do 125%, naročito poželjno 70% do 110% dužine središnjeg profila.

Prema jednom načinu ostvarenja, dužina gornjeg profila je 40% do 140% dužine donjeg profila u poprečnom preseku. U poprečnom preseku, dužina gornjeg profila poželjno iznosi 60% do 120%, a naročito poželjno 70% do 110% dužine donjeg profila.

Ovo daje optimalan odnos raspodele sile i težine.

Skela prema zahtevu 7 dovodi do postizanja cilja. Skela sadrži najmanje jedan zavrtanj za teška opterećenja, prema prethodnom i u nastavku opisa. Skela dalje sadrži najmanje prvi vertikalni stub i drugi vertikalni stub. Zavrtanj za teška opterećenja postavljen je vertikalno na dva vertikalna stuba.

Pokazalo se kao prednost što je takva skela stabilna, a istovremeno lagana zbog velike čvrstoće zavrtnja za teška opterećenja, budući da se zavrtnji za teška opterećenja mogu napraviti od odgovarajućeg lakog materijala što je uslovljeno njihovim oblikom.

Prema poželjnom načinu ostvarenja, delovi skele prolaze vertikalno kroz udubljenja na zavrtanjima za teška opterećenja.

Čvrstoća skele može se pojačati dodatnim elementima koji prolaze kroz udubljenja na zavrtanjima za teška opterećenja. Skela sa zavrtnjima za teška opterećenja sa udubljenjima pogodne su za različite konstrukcije skele, bez potrebe za oslanjanjem na druge zavrtnje za teška opterećenja.

Cilj se, takođe, postiže postupkom prema zahtevu 9 za proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja. Prethodno opisani zavrtnji za teška opterećenja proizvode se ekstruzijom.

Ekstrudiranje omogućava proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja iz jednog dela. Ručno povezivanje pojedinih delova profila koje dugo traje više nije potrebno. Proizvodnja zavrtanja za teška opterećenja može se tako obavljati naročito ekonomično.

Prema poželjnom načinu ostvarenja, postupak za proizvodnju zavrtanja za teška opterećenja obuhvata korak u kome se prave udubljenja. U naročito poželjnom izvođenju, udubljenja su napravljena na središnjem profilu. Poželjno je da se udubljenja prave brušenjem. Zamislivo je takođe sečenjem ili erozijom.

Tako se u prvom koraku zavrtnji za teška opterećenja mogu izraditi iz jednog komada, odnosno u jednom komadu. Zatim u drugom koraku ovo se može osigurati izrezima mehaničkom obradom, tako da je uprkos jednodelnoj proizvodnji, omogućena implementacija delovi skele kroz zavrtnje za teška opterećenja. Tako se jednostavna i ekonomična proizvodnja može koristiti bez odricanje od fleksibilnosti konstrukcije skele, što je omogućeno udubljenjima.

Postupkom prema zahtevu 11 za proizvodnju skela, vodi do rešenja zadatka. Prilikom kretanja, zavrtnji za teška opterećenja postavljeni su između dva vertikalna stuba skele, prema prethodnom i sledećem opisu.

Rezultat je skela, kao što je prethodno opisano, u koju su ugrađeni zavrtnji za teška opterećenja i koja stoga omogućava širok spektar mogućnosti za izgradnju skele sa relativno lakom konstrukcijom zbog svoje izuzetno velike čvrstoće.

Prema poželjnoj realizaciji, postupak za proizvodnju skela u sledećem koraku obuhvata umetanje delova skele koji idu vertikalno u odnosu na zavrtnje za teška opterećenja, u udubljenju na zavrtanjima za teška opterećenja.

Tako se skela može ojačati dodatnim elementima za spajanje.

Pronalazak je dalje objašnjen na osnovu primera izvođenja. Ovde je prikazano:

Slika 1: šematski prikaz zavrtanja za teška opterećenja prema pronalasku u prvom izvođenju u uzdužnom prikazu;

Slika 2: zavrtanj za teška opterećenja sa slike 1 u poprečnom preseku duž linije A-A; Slika 3: još jedno ostvarenje zavrtnja za teška opterećenja prema pronalasku u uzdužnom prikazu;

Slika 4: zavrtanj za teška opterećenja sa slike 3 u poprečnom preseku duž linije B-B; Slika 5: bočni zavrtanj za teška opterećenja sa slike 1 u bočnom prikazu;

Slika 6: šest različitih ostvarenja zavrtanja za teška opterećenja prema pronalasku u uzdužnom prikazu;

Slika 7: ostvarenje skela prema pronalasku.

Slika 1 prikazuje prvu varijantu zavrtnja za teška opterećenja 1 koji nisu u skladu sa predmetnim pronalaskom. Zavrtnji za teška opterećenja 1 sastoje se od gornjeg profila 3, središnjeg profila 4 i donjeg profila 5. Zavrtnji za teška opterećenja 1 se u ovom obliku proizvode ekstruzijom aluminijuma. Gornji profil 3, središnji profil 4 i donji profil 5 izrađeni su u jednom komadu. Gornji profil 3 i donji profil 5 izvedeni su kao okrugli profili. Središnji profil 4 i donji okrugli profil 5 imaju trapezoidni oblik u uzdužnom preseku. Gornji profil 3 sadrži sredstva za pričvršćivanje 7 na oba kraja u obliku otvora 7, u svakom od koji je umetnuta klinasta glava 7. Klinasta glava 7 je tako povezana sa zavrtnjima za teška opterećenja 1 i omogućava da se zavrtnji za teška opterećenja 1 povežu sa drugim delovima skele preko klina klinaste glave 7. Četiri udubljenja 6 napravljena su u središnjem profilu 4. Udubljenja 6 su ravnomerno raspoređena po dužini središnjeg profila 4.

Slika 2 prikazuje zavrtnje za teška opterećenja 1 prvog primera realizacije u poprečnom preseku duž linije A-A na slici 1. Gornji profil 3 realizovan je kao okrugli profil. Središnji profil 4 realizovan je kao ravan profil. Donji profil 5 ponovo je dizajniran kao okrugli profil. Zavrtanj za teška opterećenja 1 napravljen je od jednog dela, što znači da su profili 3, 4, 5 jednodelni i stoga izrađeni od istog materijala. Time je otklonjena potreba za povezivanjem tačaka između profila 3, 4, 5. Središnji profil 4 ostvaruje samo jedan kontakt sa gornjim okruglim profilom 3. Središnji profil 4 takođe ostvaruje samo jedan kontakt sa donjim okruglim profilom 5.

Slika 3 prikazuje dalju realizacije zavrtanja za teška opterećenja 1 koji nisu prema predmetnom pronalasku. Zavrtnji za teška opterećenja 1 u ovoj izvedbi takođe se sastoje od gornjeg profila 3, izvedenog kao okrugli profil, ravnog središnjeg profila 4 i donjeg profila 5 u obliku slova U u ovoj izvedbi. Gornji profil 3 i donji profil 5 su jednake dužine. Središnji profil 4 je kraći od gornjeg i donjeg profila 3, 5. Središnji profil 4 obuhvata dva udubljenja 6, koja su postavljena simetrično u odnosu na središte zavrtanja za teška opterećenja 1 u uzdužnom pravcu. Zavrtanj za teška opterećenja 1 ima sredstva za pričvršćivanje 7 koja su izvedena u obliku otvora 7 na gornjem profilu 3. Ovi otvori 7 se nalaze na oba bočna kraja zavrtanja za teška opterećenje 1. Otvori 7 projektovani su i raspoređeni na gornjem profilu 3 tako da se klinasta glava 7 sa odgovarajućim priključcima prilagođenim otvoru može umetnuti u gornji profil 3 na oba kraja zavrtanja za teška opterećenja 1. Klinasta glava 7 može pričvrstiti na gornji profil 3 jednostavnim pritiskom. Klinasta glava 7 omogućuje pričvršćivanje zavrtanja za teška opterećenja 1 na druge elemente skele.

Slika 4 prikazuje poprečni presek zavrtanja za teška opterećenja 1 sa slike 3 duž linije B-B na slici 3. Gornji profil 3 je izveden kao okrugli profil. Središnji profil 4 izveden je kao ravan profil. Donji profil 5 je realizovan kao profil u obliku slova U. U ovom primeru izvođenja, profil u obliku slova U projektovan tako da se krakovi slova U pružaju okomito jedan na drugi. Profil u obliku slova U obuhvata donji deo U profila koji se pruža okomito na središnji profil 4 i dva kraka U profila koji se pružaju okomito na ovaj donji deo U profila. U donjem U delu, u sredini se formira dodatak, na koji se pričvršćuju središnji profil 4. U delovi koji se pružaju vertikalno u svakom slučaju ojačani su pri dnu, odnosno na krajevima koji vode od donjeg dela U profila. Zavrtnji za teška opterećenja 1 izrađeni iz jednog dela, zbog toga zavrtnji za teška opterećenja 1 ne obuhvataju priključne tačke tj. prekide na materijalu zavrtanja za teška opterećenja 1. Prema tome nije neophodno da postoje spojevi između profila na primer u vidu zavarenih spojeva. Zavrtnji za teška opterećenja 1 proizvedeni su ekstruzijom aluminijuma.

Slika 5 prikazuje zavrtnje za teška opterećenja 1 prvog primera realizacije u bočnom prikazu. Može se videti donji profil 5, dizajniran kao okrugli profil. Može se videti središnji profil 4 koji povezuje donji profil 5 sa gornjim profilom 3 (nije vidljiv). Gornji profil 3 je u ovom prikazu zaklonjen klinastom glavom 7, postavljenom na gornjem profilu 3. Klinasta glava 7 sastoji se od klina koji je u sprezi sa klinastom glavom 7, gornje klinaste glave i donje klinaste glave. Gornja i donja klinasta glava su međusobno delimično odvojene prorezom. Gornja i donja klinasta glava su međusobno bar delimično odvojene udubljenjem. Gornja i donja klinasta glava imaju otvor kroz koji se može provući klin. Ukoliko se klin nalazi u klinastoj glavi 7 tako da delimično prodire kroz oba otvora, tada omogućuje uklapanja oblika sa dodatnim elementom okvira raspoređenim u udubljenju i dizajniranim u skladu sa tim. Dodatni element može biti na primer perforirani disk, koja se može umetnuti u udubljenje klinaste glave 7 i na kojoj su rupe napravljene tako da se klin može spojiti sa njima na način koji odgovara formi.

1

Slika 6 prikazuje šest različitih primera izvođenja zavrtnja za teška opterećenja 1 prema pronalasku. Svih šest primera izvođenja imaju gornji profil 3, središnji profil 4 i donji profil 5. Središnji profil 4 je projektovan da bude delimično trapezoidan. Donji profil 5 je u potpunosti trapezoidan. Sve izvedbe imaju udubljenja 4, u središnjem profilu 6. Ovih šest primera realizacije razlikuju se po dužini, tipu i broju udubljenja 6.

Prvi od šest primera izvođenja prikazan je gore na slici 6. Ovaj primer izvođenja je kraći od svih ostalih primera izvođenja, prikazanih na slici 6. Ima tri udubljenja 6 u središnjem profilu 4, sa dva udubljenja 6 prvog tipa, i jednim udubljenjem 6 drugog tipa. Udubljenja 6 prvog tipa realizovani su duže u horizontalnom pravcu od udubljenja 6 drugog tipa. Gornji profil 3 počinje na udaljenosti 9 (98,5 mm) od virtuelne nulte linije. Središte pojedinačnog udubljenja 6 drugog tipa, koje gledano s leva strane predstavlja prvo udubljenje 6, ima rastojanje 10 (500 mm) od nulte linije. Od središta ovog udubljenja 6 drugog tipa postoji rastojanje 11 (200 mm) do centra prvog udubljenja 6 prvog tipa (središnje udubljenje). Od ovog centra postoji udaljenost 13 (300 mm) do centra drugog udubljenja 6 prvog tipa (desno udubljenje). Udaljenost 12 iznosi 1500 mm. Dužina zavrtanja za teška opterećenja 1 rezultat je udaljenosti 12 (1500 mm) minus dvostruka udaljenost 9 (98,5 mm) i iznosi 1303 mm.

Drugi od šest primera izvođenja, koji je drugi odozgo na slici 6, duži je od prvog primera izvođenja. Ovaj primer izvođenja ima, pored tri udubljenja 6, koji su takođe prisutni i na prvom primeru izvođenja, ovaj primer realizacije obuhvata još jedno udubljenje 6 prvog tipa i još jedno udubljenja 6 drugog tipa. Rezultat je primer izvođenja koji ima udubljenja 6 drugog tipa na svakoj strani, pri čemu su tri udubljenja 6 prvog tipa raspoređena između ovih dubljenja 6. Udubljenje 6 drugog tipa koje je postavljeno krajnje desno na zavrtnjima za teška opterećenja 1, ima rastojanje 12(1500 mm) od sredine ovog udubljenja do virtuelne nulte linije. Udaljenost 14 (200 mm) proističe iz središta ovog udubljenja, postavljenog desno sa spoljašnje strane, do sredine udubljenja prvog tipa, koji se nalazi s leve strane. Rastojanje između ostalih udubljenja 6 mogu se preuzeti iz opisa prve primerne varijante.

Treći primer izvođenja na slici 6 (treći zavrtanj za teška opterećenja odozgo), ponovo je napravljen da bude duži od zavrtanja za teška opterećenja 1 drugog primera izvođenja. Približna dužina trećeg primera izvođenja rezultat je zbira udaljenosti 12 (1500 mm), 16 (500 mm) i 17 (500 mm). Središnji profil 4 ovog primera izvođenja ima ukupno sedam udubljenja 6. Tri udubljenja 6 – dva spoljašnja (s leve i desne strane), i središnje udubljenje 6 – su udubljenja drugog tipa. Između dva udubljenja 6 drugog tipa raspoređena su po dva udubljenja 6 prvog tipa. Rastojanje od virtuelne nulte linije do središnjeg udubljenja, 6 to jest do drugog udubljenja 6 drugog tipa, gledano s leve strane, predstavlja rastojanje 21 (1275 mm).

Četvrti primer realizacije zavrtanja za teška opterećenja 1 (četvrti zavrtanj za teška opterećenja 1 odozgo), ponovo je duži od zavrtanja za teška opterećenja 1 iz trećeg primera realizacije. Približna dužina zavrtanja za teška opterećenja 1 dobija se sabiranjem udaljenosti 12 (1500 mm), 16 (500 mm), 17 (500 mm) i 18 (500 mm). Ovi zavrtnji za teška opterećenja 1 obuhvataju isti broj udubljenja 6 kao i treći primer izvođenja, pri čemu se središnje udubljenje nalazi na većem odstojanju od drugih udubljenja.

Zavrtanj za teška opterećenja 1 petog primera izvođenja ponovo je napravljen dužim od zavrtanja za teška opterećenja 1 četvrtog primera izvođenja. Približna dužina zavrtanja za teška opterećenja 1 rezultat je zbira rastojanja 12 (1500 mm), 16 (500 mm), 17 (500 mm), 18 (500 mm) i 19 (500 mm). U poređenju sa četvrtim primerom izvođenja, peti primer izvođenja ima jedno središnje udubljenje 6 drugog tipa. Ovaj primer izvođenja ima dva udubljenja drugog tipa u sredini. Gledano sa leve strane, ovo rezultira prvim udubljenjem 6 drugog tipa, nakon čega sledi prvo udubljenje 6 prvog tipa, drugo udubljenje 6 prvog tipa, drugo udubljenje 6 drugog tipa, treće udubljenje 6 drugog tipa, treće udubljenje 6 prvog tipa, četvrto udubljenje 6 prvog tipa, za kojim sledi četvrto udubljenje 6 drugog tipa.

Šesti primer primerna izvođenja je ipak duži od petog primera izvođenja, pri čemu je približna ukupna dužina šestog primernog izvođenja predstavlja zbir rastojanja 12 (1500 mm), 16 (500 mm), 17 (500 mm), 18 (500 mm), 19 (500 mm) i 20 (500 mm). Ovaj primer izvođenja obuhvata još jedno, treće udubljenje drugog tipa u sredini zavrtanja za teška opterećenja 1. Udaljenost 22 (500 mm) potiče od virtuelne nulte linije do centra prvog udubljenja 6 (udubljenje drugog tipa), gledano sa leve strane. Rastojanje 23 (200 mm) proizilazi iz središta ovog prvog udubljenja 6, gledano sa leve strane, do drugog udubljenja 6, gledano s leve strane (udubljenja prvog tipa). Do sredine sledećeg udubljenja (drugo udubljenje prvog tipa gledano sa leve strane), postoji udaljenost 24 (300 mm). Udaljenost do sredine sledećeg udubljenja (drugog udubljenja drugog tipa), je 25 (500 mm). Udaljenost 26 proističe iz središta sledećeg udubljenja (treće udubljenje drugog tipa). Postoji rastojanje 27 (500 mm) do sredine sledećeg udubljenja 6 (četvrto udubljenja drugog tipa). Postoji rastojanje 28 (500 mm) do sredine

Claims (12)

1. sledećeg udubljenja 6 (treće udubljenja prvog tipa). Do sredine sledećeg udubljenja (četvrto udubljenje prvog tipa) postoji udaljenost 29 (300 mm). Do sredine poslednjeg udubljenja (peto udubljenja drugog tipa), postoji udaljenost 30 (200 mm).

   Slika 7 prikazuje zavrtanj za teška opterećenja 1 prema pronalasku u spoju sa dva vertikalna stuba 8. Zavrtanj za teška opterećenja 1 može biti bilo koje izvođenje u skladu sa slikama 1-6.

   Patentni zahtevi

   1. Zavrtanj za teška opterećenja (1) za upotrebu na skelama, pri čemu navedeni zavrtanj sadrži gornji profil (3), središnji profil (4) i donji profil (5), pri čemu je gornji profil (3) projektovan tako da se sredstva za pričvršćivanje (7) zavrtanja za teška opterećenja (1) mogu pričvrstiti na gornji profil (3), pri čemu su gornji profil (3), središnji profil (4) i donji profil (5) projektovani kao celina, naznačen time, što središnji profil (4) ima udubljenja (6) za prolaz elemenata skele, pri čemu zavrtanj za teška opterećenja (1) ima najmanje jedno udubljenje (6) prvog tipa sa prvom dužinom u pravcu uzdužne ose, kao i udubljenje (6) drugog tipa sa drugom dužinom u pravcu uzdužne ose, pri čemu se prva i druga dužina razlikuju po veličini.
2. 2. Zavrtanj za teška opterećenja (1) prema zahtevu 1, pri čemu gornji i donji profil (5) formirani kao šupalj profili, poželjno kao okrugao, četvrtast ili u obliku slova U.
3. 3. Zavrtanj za teška opterećenja (1) prema jednom od prethodnih zahteva, pri čemu gornji profil (3) obuhvata klinastu glavu (7) za pričvršćivanje zavrtnja za teška opterećenja (1) na perforirani disk vertikalne osovine.
4. 4. Zavrtanj za teška opterećenja (1) prema jednom od prethodnih zahteva, pri čemu su donji profil (5) ili središnji profil (4) i donji profil (5) trapezoidni u uzdužnom preseku.
5. 5. Zavrtanj za teška opterećenja (1) prema jednom od prethodnih zahteva, pri čemu je zavrtanj za teška opterećenja (1) napravljen od lakog metala, naročito aluminijuma ili legure aluminijuma, posebno ekstruzijom aluminijuma.
6. 6. Zavrtanj za teška opterećenja (1) prema jednom od prethodnih zahteva, pri čemu središnji profil (4) u poprečnom preseku ima samo jednu tačku dodira sa gornjim i/ili donjim profilom (3, 5).
7. 7. Skela obuhvata najmanje jedan zavrtanj za teška opterećenja (1) prema jednom od zahteva 1 do 6, prvi vertikalni stub (8) i drugi vertikalni stub (8), pri čemu je zavrtanj za teška opterećenja (1) pričvršćen vertikalno uz dva vertikalna stuba (8).
8. 8. Skela prema zahtevu 7, pri čemu se delovi skele pružaju vertikalno kroz udubljenja (6) zavrtanja za teška opterećenja (1).
9. 9. Postupak za proizvodnju zavrtnja za teška opterećenja (1) prema jednom od zahteva 1 do 8, pri čemu se zavrtanj za teška opterećenja (1) proizvodi ekstruzijom.
10. 10. Postupak za proizvodnju zavrtnja za teška opterećenja (1) prema zahtevu 9, gde u sledećem koraku udubljenje 6, posebno u središnjem profilu, obrazuju, posebno brušenjem.
11. 11. Postupak za proizvodnju skela, pri čemu se zavrtanj za teška opterećenja (1) prema jednom od zahteva 1 do 8, postavlja između dva vertikalna stuba (8).
12. 12. Postupak prema zahtevu 11, pri čemu, postupak dalje obuhvata korak umetanja dela skele, koji se proteže vertikalno do zavrtnja za teška opterećenja (1), u udubljenje (6) zavrtnja za teška opterećenja (1).