RS64419B1

RS64419B1 - Anti-trem2 antitela i postupci za njihovu upotrebu

Info

Publication number: RS64419B1
Application number: RS20230644A
Authority: RS
Inventors: Tina Schwabe; Eric Brown; Philip Kong; Ilaria Tassi; Seung-Joo Lee; Arnon Rosenthal; Robert Pejchal; Nels P Nielson
Original assignee: Alector Llc
Priority date: 2017-08-03
Filing date: 2018-08-02
Publication date: 2023-09-29
Also published as: TW202511296A; SI3601358T1; MX2024001803A; JP7554247B2; UA129513C2; TWI868807B; CL2019003093A1; DK3601358T5; FI3601358T3; AU2018311055A1; KR20200033794A; TW202342547A; CN119192376A; US20190040130A1; JP2020533948A; CO2019012210A2; EP4248996A2; EP3601358B1; US20230312712A1; ZA202211057B

Description

Opis

OBLAST PREDMETNOG OTKRIĆA

[0001] Predmetno otkriće se odnosi na anti-TREM2 antitela i terapeutske upotrebe takvih antitela.

OSNOV PREDMETNOG OTKRIĆA

[0002] Aktivirajući receptor eksprimiran na mijeloidnim ćelijama-2 (TREM2) je receptor sličan imunoglobulinu koji se eksprimira, na primer, na ćelijama mijeloidne linije.

[0003] Aktivnost TREM2 uključena je u bolesti, poremećaje i stanja, kao što su frontotemporalna demencija (FTD), Alchajmerova bolest, Parkinsonova bolest, moždani udar/ishemijsko oštećenje mozga, multipla skleroza i bolest Nasu-Hakola (Neumann, H et al., (2007) J Neuroimmunol 184: 92-99; Takahashi, K et al., (2005) J Exp Med 201: 647-657; Takahashi, K et al., (2007) PLoS Med 4: e124; i Hsieh, CL et al., (2009) J Neurochem 109: 1144-1156; Malm, TM et al, Neurotherapeutics. 2014 Nov 18; Paloneva, J et al., (2002) Am J Hum Genet 71: 656-662; i Paloneva, J et al., (2003) J Exp Med 198: 669-675; Guerreiro, RJ et al., (2013) JAMA Neurol 70: 78-84; Guerreiro, RJ et al., (2012) Arch Neurol: 1-7; Guerreiro, R et al., (2013) N Engl J Med 368: 117-127; Jonsson, T et al., (2013) N Engl J Med 368: 107-116; i Neumann, H et al., (2013) N Engl J Med 368: 182-184; i Wang Y, Cell.

2015;160(6):1061-71).

[0004] Prema tome, postoji potreba za terapeutskim anti-TREM2 antitelima za lečenje bolesti, poremećaja i stanja povezanih sa smanjenom aktivnošću TREM2. WO2017/062672 opisuje mišje anti-TREM2 antitelo AL2p, takođe poznato kao 9F5 i 9F5a. Druga anti-TREM2 antitela su opisana u WO2016/023019.

IZLAGANJE SUŠTINE PREDMETNOG OTKRIĆA

[0005] Ovaj pronalazak je kao što je opisano u patentnim zahtevima.

[0006] Predmetno otkriće je uopšteno usmereno na kompozicije koje uključuju antitela, npr., monoklonska, himerna, humanizovana antitela, fragmente antitela, itd., koji se specifično vezuju za protein TREM2, npr., sisarski TREM2 (npr., bilo kog sisara koji nije čovek) ili humani TREM2, i na postupke za upotrebu takvih kompozicija.

[0007] Izvesni aspekti predmetnog otkrića zasnivaju se, bar delimično, na identifikovanju anti-TREM2 antitela sa poboljšanim afinitetnim i funkcionalnim karakteristikama.

Iznenađujuće, funkcionalne karakteristike anti-TREM2 antitela nisu bili predvidljive na osnovu povećanja afiniteta. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju i za humani i za TREM2 makaki majmuna sa afinitetom koji je najmanje oko 1 put veći nego kod anti-TREM2 antitela odabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56 (npr., antitelo AL2p-h50); anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103 (npr., antitelo AL2p-h77); i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120 (npr., antitelo AL2). Neka anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za primarne humane imunske ćelije sa afinitetom koji je najmanje oko 10 puta veći nego kod anti-TREM2 antitela odabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. Neka anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića formiraju klastere i aktiviraju signalizaciju TREM2 u količini koja je najmanje oko 1 put veća nego kod anti-TREM2 antitela odabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. Neka anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića povećavaju preživljavanje imunskih ćelija in vitro u stepenu koji je veći nego kod anti-TREM2 antitela odabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu takođe da imaju produžene in vivo poluživote. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu takođe da snize nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu takođe da snize rastvorljivi TREM2. U nekim primerima izvođenja, rastvorljivi TREM2 je snižen oko bilo koliko od 10, 20, 30, 40, 50 ili 60%.

[0008] Prema prvom aspektu pronalaska, obezbeđeno je antitelo koje se vezuje za protein TREM2, pri čemu antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca i varijabilni region lakog lanca, gde (a) varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 64; i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 108; ili (b) varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 59; i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 112.

[0009] U nekim primerima izvođenja: (a) varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 64; i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 108; ili (b) varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 59; i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 112. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID No: 146-156. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 146. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 147. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 148. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 149. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 150. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 151. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 152. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 153. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 154. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 155. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 156. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 198-205; i/ili laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 214-215. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 198 i 199; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 200 i 201; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 202 i 203; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 204 i 205; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215.

[0010] Drugi aspekti predmetnog otkrića se odnose na antitelo koje se vezuje za protein TREM2, pri čemu antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 198-205; i/ili laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 214-215. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 198 i 199; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 200 i 201; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 202 i 203; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži teški lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 204 i 205; i laki lanac koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215.

[0011] U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo je klase IgG, klase IgM, ili klase IgA. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo je klase IgG i ima izotip IgG1, IgG2, IgG3, ili IgG4. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo sadrži jednu ili više aminokiselinskih supstitucija u Fc regionu na poziciji ostatka izabranoj iz grupe koja se sastoji od: C127S, L234A, L234F, L235A, L235E, S267E, K322A, L328F, A330S, P331S, E345R, E430G, S440Y, i bilo koju njihovu kombinaciju, gde je numeracija ostataka prema EU ili Kabat numeraciji. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja: (a) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, L234A, L235A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (b) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (c) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i K322A, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (d) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (e) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (f) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i A330S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (g) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (h) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama S267E i L328F, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (i) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na poziciji C127S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (j) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E345R, E430G i S440Y, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; ili (k) Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 146-156. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i K322A, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 146. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 147. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 148. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 149. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 150. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 151. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 152. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 153. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 154. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 155. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 156.

[0012] U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, protein TREM2 je humani protein. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, protein TREM2 je protein divljeg tipa. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, protein TREM2 je varijanta koja se javlja u prirodi. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo je fragment antitela koji se vezuje za jedan ili više humanih proteina izabranih iz grupe koja se sastoji od humanog TREM2, prirodne varijante humanog TREM2 i varijante humanog TREM2 koja se javlja kod bolesti, i gde je opciono fragment antitela unakrsno povezan sa drugim fragmentom antitela koji se vezuje za jedan ili više humanih proteina izabranih iz grupe koja se sastoji od humanog TREM2, prirodne varijante humanog TREM2 i varijante humanog TREM2 koja se javlja kod bolesti. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, fragment je Fab, Fab', Fab'-SH, F(ab')2, Fv ili scFv fragment. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo je monoklonsko antitelo. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo je humanizovano antitelo.

[0013] U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo je bispecifično antitelo koje prepoznaje prvi antigen i drugi antigen, pri čemu je prvi antigen humani TREM2 ili njegova prirodna varijanta, a drugi antigen je: (a) antigen koji olakšava transport kroz krvno-moždanu barijeru; (b) antigen koji olakšava transport kroz krvno-moždanu barijeru odabran iz grupe koja se sastoji od transferinskog receptora (TR), insulinskog receptora (HIR), receptora za insulinu sličan faktor rasta (IGFR), proteina 1 i 2 srodnih receptoru lipoproteina niske gustine (LPR-1 i 2), receptora za toksin difterije, CRM197, laminog antitela sa jednim domenom, TMEM 30(A), domena proteinske transdukcije, TAT, Syn-B, penetratina, poliargininskog peptida, angiopeptida i ANG1005; (c) agens koji uzrokuje bolest odabran iz grupe koja se sastoji od peptida ili proteina koji izazivaju bolest ili, nukleinskih kiselina koje izazivaju bolest, pri čemu su nukleinske kiseline koje izazivaju bolest antisens GGCCCC (G2C4) RNK sa ekspanzijom ponovaka, proteini koji izazivaju bolest su izabrani iz grupe koja se sastoji od beta amiloida, oligomernog beta amiloida, beta amiloidnih plaka, amiloidnog prekursorskog proteina ili fragmenata navedenog, Tau, IAPP, alfa-sinukleina, TDP-43, FUS proteina, C9orf72 (otvoreni okvir čitanja 72 na hromozomu 9), c9RAN proteina, prionskog proteina, PrPSc, hantingtina, kalcitonina, superoksid dismutaze, ataksina, ataksina 1, ataksina 2, ataksina 3, ataksina 7, ataksina 8, ataksina 10, Levijevih tela, atrijalnog natriuretičkog faktora, amiloidnog polipeptida ostrvaca, insulina, apolipoproteina AI, serumskog amiloida A, medina, prolaktina, transtiretina, lizozima, beta 2 mikroglobulina, gelsolina, keratoepitelina, cistatina, imunoglobulinskog lakog lanca AL, S-IBM proteina, proizvoda ne-ATG translacije sa ponovcima (RAN), peptida sa DiPeptid ponovcima (DPR), peptida sa glicin-alanin (GA) ponovcima, peptida sa glicin-prolin (GP) ponovcima, peptida sa glicin-arginin (GR) ponovcima, peptida sa prolin-alanin (PA) ponovcima, ubikvitina i peptida sa prolin-arginin (PR) ponovcima; (d) ligandi i/ili proteini koji se eksprimiraju na imunskim ćelijama, pri čemu su ligandi i/ili proteini izabrani iz grupe koja se sastoji od CD40, OX40, ICOS, CD28, CD137/4-1BB, CD27, GITR, PD-L1, CTLA-4, PD-L2, PD-1, B7-H3, B7-H4, HVEM, BTLA, KIR, GAL9, TIM3, A2AR, LAG-3 i fosfatidilserina; i (e) protein, lipid, polisaharid, ili glikolipid eksprimiran na jednoj ili više tumorskih ćelija. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo se specifično vezuje i za humani TREM2 i za TREM2 makaki majmuna. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo ima konstantu disocijacije (KD) za humani TREM2 i/ili TREM2 makaki majmuna koja je najmanje 1 put niža nego kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; ili najmanje 1 put niža nego kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo ima konstantu disocijacije (KD) za humani TREM2 u opsegu od oko 9 µM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM, pri čemu je KDodređena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo ima konstantu disocijacije (KD) za TREM2 makaki majmuna koja varira od 50 nM do 100 pM, ili manje od 100 pM, pri čemu je KDodređena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo se vezuje za primarne humane imunske ćelije sa afinitetom koji je najmanje 10 puta viši od onog kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; ili najmanje 10 puta viši od onog kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo formira klastere i aktivira signalizaciju TREM2 u količini koja je najmanje 1 put veća od one kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; ili najmanje 1 put veća od one kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo povećava preživljavanje imunskih ćelija in vitro u stepenu koji je veći nego kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; ili koji je veći nego kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo ima in vivo poluživot koji je niži nego kod kontrolnog humanog IgG1 antitela. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo snižava in vivo nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi za količinu koja je najmanje 25% veća nego kod kontrolnog humanog IgG1 antitela. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo snižava in vivo nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi blokiranjem isecanja, inhibicijom jedne ili više metaloproteaza, i/ili indukcijom internalizacije. U nekim primerima izvođenja, rastvorljivi TREM2 je snižen za oko bilo koliko od 10, 20, 30, 40, ili 50%. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo kompetira sa jednim ili više antitela izabranih iz grupe koja se sastoji od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2ph23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2ph31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2ph44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76, AL2p-h90, i bilo koje njihove kombinacije, za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo se vezuje suštinski za isti epitop TREM2 kao antitelo izabrano iz grupe koja se sastoji od: AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo se vezuje za jednu ili više aminokiselina unutar aminokiselinskih ostataka 149-157 u SEQ ID NO: 1. U nekim primerima izvođenja koji mogu da budu kombinovani sa bilo kojim od prethodnih primera izvođenja, antitelo se vezuje za jedan ili više aminokiselinskih ostataka izabranih iz grupe koja se sastoji od E151, D152 i E156 u SEQ ID NO: 1.

[0014] Prema drugom aspektu pronalaska, obezbeđena je izolovana nukleinska kiselina koja sadrži sekvencu nukleinske kiseline koja kodira antitelo prema bilo kom od prethodnih primera izvođenja. Prema trećem aspektu pronalaska, obezbeđen je vektor koji sadrži nukleinsku kiselinu prema bilo kom od prethodnih primera izvođenja. Prema četvrtom aspektu pronalaska, obezbeđena je izolovana ćelija-domaćin koja sadrži vektor prema bilo kom od prethodnih primera izvođenja. Prema petom aspektu pronalaska, obezbeđen je postupak za proizvodnju antitela koje se vezuje za TREM2, koji sadrži kultivisanje ćelije

1

prema bilo kom od prethodnih primera izvođenja, tako da bude proizvedeno antitelo. U nekim primerima izvođenja, postupak dalje sadrži izdvajanje antitela koje je proizvela ćelija. Prema šestom aspektu pronalaska, obezbeđeno je izolovano antitelo koje se vezuje za TREM2 proizvedeno postupkom prema bilo kom od prethodnih primera izvođenja. Prema sedmom aspektu pronalaska, obezbeđena je farmaceutska kompozicija koja sadrži antitelo prema bilo kom od prethodnih primera izvođenja i farmaceutski prihvatljiv nosač.

[0015] Prema osmom aspektu pronalaska, obezbeđeno je antitelo za upotrebu u postupku prevencije, smanjenje rizika, ili lečenje pojedinca koji ima bolest, poremećaj, ili povredu izabranu iz grupe koja se sastoji od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, kognitivnog deficita, gubitka memorije, povrede kičmene moždine, traumatske povrede mozga, multiple skleroze, hroničnog kolitisa, ulceroznog kolitisa i kancera, koji obuhvata davanje pojedincu kome je to potrebno terapeutski efikasne količine antitela prema prethodnim primerima izvođenja. U nekim primerima izvođenja, bolest, poremećaj, ili povreda je Alchajmerova bolest.

[0016] U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži Fc region, pri čemu antitelo sadrži aminokiselinsku supstituciju na poziciji E430G i jednu ili više aminokiselinskih supstitucija u Fc regionu na poziciji ostatka izabranog iz grupe koja se sastoji od: L234F, L235A, L235E, S267E, K322A, L328F, A330S, P331S, i bilo koje njihove kombinacije, pri čemu je numeracija ostataka u skladu sa EU ili Kabat numeracijom. U nekim primerima izvođenja: (a) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, L234A, L235A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (b) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (c) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i K322A, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (d) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (e) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (f) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i A330S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (g) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji; (h) Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 146-156. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, L234A, L235A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i K322A, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i A330S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region povećava klasterovanje bez aktivacije komplementa u poređenju sa odgovarajućim antitelom koje sadrži Fc region koji ne sadrži aminokiselinske supstitucije. U nekim primerima izvođenja, antitelo indukuje jednu ili više aktivnosti ciljnog molekula za koji je antitelo specifično vezano. U nekim primerima izvođenja, antitelo se vezuje za TREM2. Svako pozivanje u opisu na postupke za lečenje odnosi se na jedinjenja, farmaceutske kompozicije i lekove ovog pronalaska za upotrebu u postupku lečenja ljudskog (ili životinjskog) tela terapijom (ili za dijagnozu).

KRATAK OPIS CRTEŽA

[0017]

SL. 1A prikazuje povećanu agonističku aktivnost Fc varijante anti-TREM2 antitela. Aktivnost luciferaze nakon 6h kultivisanja sa Fc varijantama anti-TREM2 antitela. SL.

1B prikazuje povećanu agonističku aktivnost Fc varijante anti-TREM2 antitela. Aktivnost luciferaze nakon 6hr ko-kultivacije Fc varijante antitela sa BWZ reporterskim ćelijama i THP-1 ćelijama u odnosu 1: 1.

SL. 2A prikazuje deponovanje C3b indukovano Fc varijantom anti-TREM2 antitela. Višestrukost promene deponovanja C3b na ćelijskoj liniji HEK koja eksprimira TREM2 sa AL2p Fc varijantama u odnosu na izotipsko kontrolno humano IgG1 antitelo pri 10 µg/mL. SL. 2B prikazuje deponovanje C3b indukovano Fc varijantom anti-TREM2 antitela. Višestrukost promene deponovanja C3b sa AL2p afinitetno zrelim varijantama sa navedenim Fc mutacijama u odnosu na njihovu Fc varijantu parentalnog IgG1.

SL. 3A prikazuje povećanu aktivnost rastvorljivih anti-TREM2 antitela. SL.

3B prikazuje povećanu aktivnost anti-TREM2 antitela vezanih za ploču. SL.

3C prikazuje reportersku aktivnost afinitetno zrelih anti-TREM2 antitela vezanih za ploču pri 5 µg/ml (sivi stubići) u poređenju sa klonovima parentalnog humanizovanog antitela Alp2-h50 (h50), parentalnog humanizovanog antitela AL2p-77 (h77) i parentalnog mišjeg antitela AL2p (AL2p msIgG1 matični) (crni stubići). Klonovi prikazani sivim stubićima oivičenim crnim predstavljaju varijantu antitela AL2p-h50 koja sadrži različite aminokiselinske supstitucije.

SL. 4A prikazuje povećanu aktivnost rastvorljivih anti-TREM2 antitela. SL.

4B prikazuje povećanu aktivnost anti-TREM2 antitela vezanih za ploču.

SL. 5A prikazuje sTREM2 izlučen tokom 48h iz primarnih humanih dendritskih ćelija donora 534 nakon inkubacije sa anti-TREM2 ili kontrolnim antitelima. SL.

5B prikazuje sTREM2 izlučen tokom 48h iz primarnih humanih dendritskih ćelija donora 535 nakon inkubacije sa anti-TREM2 ili kontrolnim antitelima.

SL. 6A prikazuje da nema promene u broju ćelija nakon inkubacije primarnih humanih dendritskih ćelija donora 534 sa anti-TREM2 ili kontrolnim antitelima. SL.6B prikazuje da nema promene u broju ćelija nakon inkubacije primarnih humanih dendritskih ćelija donora 535 sa anti-TREM2 ili kontrolnim antitelima.

SL. 7A prikazuje sTREM2 u plazmi kao % osnovnih nivoa nakon jedne injekcije od 15mg/kg TREM2 antitela AL2p-47 huIgG1, AL2p-47 huIgG1 ASPSEG, AL2p-58 huIgG1 ili kontrolnog huIgG1. SL. 7B prikazuje sTREM2 u plazmi kao % osnovnih nivoa nakon jedne injekcije od 15mg/kg TREM2 antitela AL2p-58 huIgG1, AL2p-58 huIgG1 PSEG ili kontrolnog huIgG1. SL. 7C prikazuje sTREM2 u plazmi kao % osnovnih nivoa nakon jedne injekcije od 15mg/kg TREM2 antitela AL2p-61 huIgG1 PSEG, AL2p-47 huIgG1, AL2p-58 huIgG1 ili kontrolnog huIgG1. SL. 7D prikazuje sTREM2 u plazmi u ng/ml nakon jedne injekcije od 20mg/kg TREM2 antitela AL2p msIgG1, T21-9 msIgG1 ili kontrolnog msIgG1.

SL. 8A i SL. 8B prikazuju povećanu vijabilnost (povećanje ćelijskog ATP) posle stimulacije primarnih humanih makrofaga (SL. 8A) ili primarnih humanih dendritskih ćelija (SL. 8B) jednog donora sa TREM2 antitelima vezanim za ploču naspram kontrolnog IgG tokom 48 časova. SL. 8C, SL. 8D, SL. 8E i SL. 8F prikazuju povećanu vijabilnost (povećanje ćelijskog ATP) posle stimulacije primarnih humanih dendritskih ćelija dva donora (SL. 8C i SL. 8D) ili primarnih humanih makrofaga dva donora (SL. 8E i SL. 8F) sa rastvorljivim AL2p-58 huIgG1 naspram kontrolnog

1

humanog IgG1 tokom 48 časova.

SL. 9 prikazuje analizu Western blot za fosforilaciju Dap12 u peritonealnim makrofagima nakon tretmana bilo WT ili TREM2 Bac-Tg miševa sa AL2p-58 huIgG1, AL2p-58 huIgG1 PSEG ili kontrolnim huIgG1. Ćelijski lizati su imunoprecipitirani sa anti-TREM2; gornji skup traka pokazuje bojenje fosfotirozinskim antitelom, a donji niz pokazuje nivoe ukupnog humanog TREM2.

DETALJAN OPIS PREDMETNOG OTKRIĆA

Opšte tehnike

[0018] Tehnike i procedure koje su opisane ili na koje se poziva u ovom dokumentu su stručnjacima u ovoj oblasti uglavnom dobro poznate i oni ih uobičajeno koriste pri upotrebi konvencionalnih metodologija, kao što su, na primer, široko korišćene metodologije opisane u Sambrook et al., Molecular Cloning: A Laboratory Manual 3d edition (2001) Cold Spring Harbor Laboratory Press, Cold Spring Harbor, N.Y.; Current Protocols in Molecular Biology (F.M. Ausubel, et al. eds., (2003)); serije Methods in Enzymology (Academic Press, Inc.): PCR 2: A Practical Approach (M.J. MacPherson, B.D. Hames and G.R. Taylor eds. (1995)), Harlow and Lane, eds. (1988) Antibodies, A Laboratory Manual, and Animal Cell Culture (R.I. Freshney, ed. (1987)); Oligonucleotide Synthesis (M.J. Gait, ed., 1984); Methods in Molecular Biology, Humana Press; Cell Biology: A Laboratory Notebook (J.E. Cellis, ed., 1998) Academic Press; Animal Cell Culture (R.I. Freshney), ed., 1987); Introduction to Cell and Tissue Culture (J.P. Mather and P.E. Roberts, 1998) Plenum Press; Cell and Tissue Culture: Laboratory Procedures (A. Doyle, J.B. Griffiths, and D.G. Newell, eds., 1993-8) J. Wiley and Sons; Handbook of Experimental Immunology (D.M. Weir and C.C. Blackwell, eds.); Gene Transfer Vectors for Mammalian Cells (J.M. Miller and M.P. Calos, eds., 1987); PCR: The Polymerase Chain Reaction, (Mullis et al., eds., 1994); Current Protocols in Immunology (J.E. Coligan et al., eds., 1991); Short Protocols in Molecular Biology (Wiley and Sons, 1999); Immunobiology (C.A. Janeway and P. Travers, 1997); Antibodies (P. Finch, 1997); Antibodies: A Practical Approach (D. Catty., ed., IRL Press, 1988-1989); Monoclonal Antibodies: A Practical Approach (P. Shepherd and C. Dean, eds., Oxford University Press, 2000); Using Antibodies: A Laboratory Manual (E. Harlow and D. Lane (Cold Spring Harbor Laboratory Press, 1999); The Antibodies (M. Zanetti and J. D. Capra, eds., Harwood Academic Publishers, 1995); i Cancer: Principles and Practice of Oncology (V.T. DeVita et al., eds., J.B. Lippincott Company, 1993).

Definicije

[0019] Kako se ovde koristi, termin "prevencija" uključuje pružanje profilakse u pogledu pojave ili ponovnog pojavljivanja određene bolesti, poremećaja ili stanja kod pojedinca. Pojedinac može da bude predisponiran, podložan određenoj bolesti, poremećaju ili stanju, ili u riziku od razvoja takve bolesti, poremećaja ili stanja, ali još uvek bez postavljene dijagnoze bolesti, poremećaja ili stanja.

[0020] Kako se ovde koristi, pojedinac "u riziku" od razvijanja određene bolesti, poremećaja ili stanja može, ali ne mora da ima bolest ili simptome bolesti koji mogu da se otkriju, i može, a ne mora da pokazuje bolest ili simptome bolesti koji mogu da se otkriju pre ovde opisanih postupaka lečenja. "U riziku" označava da pojedinac ima jedan ili više faktora rizika, koji su merljivi parametri koji koreliraju sa razvojem određene bolesti, poremećaja ili stanja, kao što je poznato u tehnici. Pojedinac koji ima jedan ili više ovih faktora rizika ima veću verovatnoću da će razviti određenu bolest, poremećaj ili stanje od pojedinca bez jednog ili više ovih faktora rizika.

[0021] Kako se ovde koristi, termin "lečenje" odnosi se na kliničku intervenciju osmišljenu da promeni prirodni tok bolesti kod pojedinca koji se leči tokom kliničke patologije. Poželjni efekti lečenja uključuju smanjenje stope progresije, poboljšanje ili ublažavanje patološkog stanja i remisiju ili poboljšanu prognozu određene bolesti, poremećaja ili stanja. Pojedinac se uspešno "leči", na primer, ako su jedan ili više simptoma povezanih sa određenom bolešću, poremećajem ili stanjem kod njega ublaženi ili eliminisani.

[0022] "Efektivna količina" se odnosi na najmanju efektivnu količinu, u dozama i u vremenskim periodima koji su neophodni da bi se postigao željeni terapeutski ili profilaktički rezultat. Efektivna količina se može obezbediti u jednoj ili više primena. Efektivna količina ovde može da varira u zavisnosti od faktora kao što su stanje bolesti, starost, pol i težina pojedinca, kao i sposobnost tretmana da izazove željeni odgovor kod pojedinca. Efektivna količina je takođe ona u kojoj su bilo koji toksični ili štetni efekti lečenja manji od terapeutski korisnih efekata. Za profilaktičku upotrebu, korisni ili željeni rezultati uključuju rezultate kao što su eliminisanje ili smanjenje rizika, smanjenje ozbiljnosti ili odlaganje početka bolesti, uključujući biohemijske, histološke i/ili ponašajne simptome bolesti, njene komplikacije i intermedijerne patološke fenotipove koji se pojavljuju tokom razvoja bolesti. Za terapeutsku upotrebu, korisni ili željeni rezultati uključuju kliničke rezultate kao što je smanjenje jednog ili više simptoma koji proističu iz bolesti, povećanje kvaliteta života onih koji pate od bolesti, smanjenje doze drugih lekova potrebnih za lečenje bolesti, pojačavanje efekta drugog leka, na primer usmerenim delovanjem, odlaganje progresije bolest i/ili produženje preživljavanja. Efektivna količina leka, jedinjenja ili farmaceutske kompozicije je količina dovoljna da se izvrši profilaktički ili terapeutski tretman, bilo direktno ili indirektno. Kao što se podrazumeva

1

u kliničkom kontekstu, efektivna količina leka, jedinjenja ili farmaceutske kompozicije može, ali ne mora da se postigne u kombinaciji sa drugim lekom, jedinjenjem ili farmaceutskom kompozicijom. Prema tome, "efektivna količina" se može razmatrati u kontekstu davanja jednog ili više terapeutskih agenasa, a može se smatrati da se jedan agens daje u efektivnoj količini ako, u kombinaciji sa jednim ili više drugih agenasa, može da se postigne ili je postignut poželjan rezultat.

[0023] "Pojedinac" za svrhe lečenja, prevencije ili smanjenja rizika odnosi se na bilo koju životinju klasifikovanu kao sisar, uključujući ljude, domaće i životinje sa farmi, iz zoološkog vrta, sportske ili kućne ljubimce, kao što su psi, konji, zečevi, goveda, svinje, hrčci, gerbili, miševi, feretke, pacovi, mačke i sl. U nekim primerima izvođenja, pojedinac je čovek.

[0024] Kako se ovde koristi, primena "zajedno sa" drugim jedinjenjem ili kompozicijom uključuje istovremenu primenu i/ili primenu u različito vreme. Zajednička primena takođe obuhvata primenu u vidu ko-formulacije ili primenu u vidu odvojenih kompozicija, uključujući različite učestalosti doziranja ili intervale, i korišćenje istog puta primene ili različitih puteva primene.

[0025] Termin "imunoglobulin" (Ig) se ovde koristi naizmenično sa "antitelo". Termin "antitelo" ovde se koristi u najširem smislu i posebno obuhvata monoklonska antitela, poliklonska antitela, multispecifična antitela (npr., bispecifična antitela) formirana od najmanje dva intaktna antitela i fragmente antitela sve dok pokazuju željenu biološku aktivnost.

[0026] Osnovna jedinica antitela sa 4 lanca predstavlja heterotetramerni glikoprotein sačinjen od dva identična laka (L) lanca i dva identična teška (H) lanca. Sparivanjem VHi VLformira se pojedinačno antigen-vezujuće mesto. Za strukturu i svojstva različitih klasa antitela, videti, npr., Basic and Clinical Immunology, 8th Ed., Daniel P. Stites, Abba I. Terr and Tristram G. Parslow (eds.), Appleton & Lange, Norwalk, CT, 1994, strana 71 i Poglavlje 6.

[0027] L lanac bilo koje vrste kičmenjaka može da se dodeli jednom od dva jasno različita tipa, nazvana kapa ("κ") i lambda ("λ"), na osnovu aminokiselinskih sekvenci njihovih konstantnih domena. U zavisnosti od aminokiselinske sekvence konstantnog domena njihovih teških lanaca (CH), imunoglobulini mogu da se podele na različite klase ili izotipove. Postoji pet klasa imunoglobulina: IgA, IgD, IgE, IgG i IgM, koji imaju teške lance označene kao alfa ("α"), delta ("δ"), epsilon ("ε"), gama ("γ"), odnosno mi ("µ"). Klase γ i α se dalje dele na potklase (izotipove) na osnovu relativno malih razlika u CH sekvenci i funkciji, npr., ljudi eksprimiraju sledeće potklase: IgG1, IgG2, IgG3, IgG4, IgA1 i IgA2. Strukture podjedinica i trodimenzionalne konfiguracije različitih klasa imunoglobulina su dobro poznate i generalno

1

opisane u, npr., Abbas et al., Cellular and Molecular Immunology, 4th ed. (W.B. Saunders Co., 2000).

[0028] "Nativna antitela" su obično heterotetramerni glikoproteini od oko 150.000 Daltona, sastavljeni od dva identična laka (L) lanca i dva identična teška (H) lanca. Svaki laki lanac je vezan za težak lanac jednom kovalentnom disulfidnom vezom, dok broj disulfidnih veza varira između teških lanaca različitih izotipova imunoglobulina. Svaki teški i laki lanac takođe imaju pravilno raspoređene intralančane disulfidne mostove. Svaki teški lanac na jednom kraju ima varijabilni domen (VH) praćen brojnim konstantnim domenima. Svaki laki lanac ima varijabilni domen na jednom kraju (VL) i konstantni domen na svom drugom kraju; konstantni domen lakog lanca je poravnat sa prvim konstantnim domenom teškog lanca, a varijabilni domen lakog lanca je poravnat sa varijabilnim domenom teškog lanca. Smatra se da određeni aminokiselinski ostaci formiraju interfejs između varijabilnih domena lakog lanca i teškog lanca.

[0029] "Izolovano" antitelo, kao što je izolovano anti-TREM2 antitelo prema ovom otkriću, je ono koje je identifikovano, odvojeno i/ili ekstrahovano iz komponente njegovog proizvodnog okruženja (npr., prirodno ili rekombinantno). Poželjno, izolovani polipeptid nije povezan ni sa jednom drugom kontaminirajućom komponentom iz svog proizvodnog okruženja. Kontaminirajuće komponente iz njegovog proizvodnog okruženja, kao što su one koje su rezultat rekombinantnih transfektovanih ćelija, su materijali koji bi tipično ometali istraživanje, dijagnostičku ili terapeutsku upotrebu antitela, i mogu da uključuju enzime, hormone i druge proteinske ili neproteinske rastvorene supstance. U poželjnim primerima izvođenja, polipeptid će biti prečišćen: (1) do više od 95 tež.% antitela, određeno, na primer, metodom Lowry-ja, a u nekim primerima izvođenja, do više od 99 tež.%; (2) do stepena koji je dovoljan da se dobije najmanje 15 ostataka N-terminalne ili interne aminokiselinske sekvence korišćenjem rotirajućeg sekvenatora, ili (3) do homogenosti prema metodi SDS-PAGE pod neredukujućim ili redukujućim uslovima primenom bojenja Coomassie plavom bojom ili, poželjno, srebrom. Izolovano antitelo uključuje antitelo in situ unutar rekombinantnih T ćelija pošto najmanje jedna komponenta prirodnog okruženja antitela neće biti prisutna. Obično su, međutim, izolovani polipeptid ili antitelo pripremljeni primenom najmanje jednog koraka prečišćavanja.

[0030] "Varijabilni region" ili "varijabilni domen" antitela, kao što je anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, odnosi se na amino-terminalne domene teškog ili lakog lanca antitela. Varijabilni domeni teškog lanca i lakog lanca mogu da se označe kao "VH", odnosno "VL". Ovi domeni su uglavnom najvarijabilniji delovi antitela (u odnosu na druga antitela iste klase)

1

i sadrže mesta za vezivanje antigena.

[0031] Termin "varijabilni" se odnosi na činjenicu da se određeni segmenti varijabilnih domena u velikoj meri razlikuju po sekvenci među antitelima, kao što su anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića. V domen posreduje u vezivanju antigena i definiše specifičnost određenog antitela za njegov određeni antigen. Međutim, varijabilnost nije ravnomerno raspoređena po celom rasponu varijabilnih domena. Umesto toga, koncentrisana je u tri segmenta koja se nazivaju hipervarijabilni regioni (HVR) i u varijabilnim domenima lakog lanca i teškog lanca. Konzervativniji delovi varijabilnih domena se nazivaju okvirni regioni (FR). Svaki od varijabilni domena nativnih teških i lakih lanaca sadrži četiri FR regiona, koji u velikoj meri usvajaju konfiguraciju beta-naborane ploče, povezana pomoću tri HVR, koji formiraju petlje koje povezuju, a u nekim slučajevima čine deo struktura beta-naborane ploče. U svakom lancu HVR se drže zajedno u neposrednoj blizini FR regiona i, sa HVR iz drugog lanca, doprinose formiranju antigen-vezujućeg mesta antitela (videti Kabat et al., Sequences of Immunological Interest, Fifth Edition, National Institute of Health, Bethesda, MD (1991.)). Konstantni domeni nisu direktno uključeni u vezivanje antitela za antigen, ali pokazuju različite efektorske funkcije, kao što je učešće antitela u ćelijskoj toksičnosti zavisnoj od antitela.

[0032] Termin "monoklonsko antitelo", kako se ovde koristi, odnosi se na antitelo, kao što je monoklonsko anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, dobijeno iz populacije suštinski homogenih antitela, tj., pojedinačna antitela koja čine populaciju su identična osim po mogućim prirodnim mutacijama i/ili modifikacijama nakon translacije (npr. izomerizacije, amidacije, itd.) koje mogu da budu prisutne u manjim količinama. Monoklonska antitela su visoko specifična, usmerena su protiv jednog antigenskog mesta. Za razliku od preparata poliklonskih antitela koji tipično uključuju različita antitela usmerena protiv različitih determinanti (epitopa), svako monoklonsko antitelo je usmereno protiv jedne determinante na antigenu. Pored svoje specifičnosti, monoklonska antitela imaju prednost što se sintetišu u kulturi hibridoma, nekontaminirana drugim imunoglobulinima. Modifikator "monoklonsko" ukazuje na karakter antitela kao dobijenog iz suštinski homogene populacije antitela, i ne treba da se tumači kao da zahteva proizvodnju antitela bilo kojim posebnim postupkom. Na primer, monoklonska antitela koja će se koristiti u skladu sa ovim pronalaskom mogu da budu napravljena različitim tehnikama, uključujući, na primer, postupak hibridoma (npr., Kohler and Milstein., Nature, 256:495-97 (1975); Hongo et al., Hybridoma, 14 (3):253-260 (1995), Harlow et al., Antitela: A Laboratory Manual, (Cold Spring Harbor Laboratory Press, 2d ed. 1988); Hammerling et al., u: Monoclonal Antibodies and T-Cell Hybridomas 563-681

1

(Elsevier, N.Y., 1981)), postupke rekombinantne DNK (videti, npr., SAD patent br.

4,816,567), tehnologije prikaza na fagu (videti, npr., Clackson et al., Nature, 352:624-628 (1991); Marks et al., J. Mol. Biol. 222:581-597 (1992); Sidhu et al., J. Mol. Biol.338(2): 299-310 (2004); Lee et al., J. Mol. Biol. 340(5):1073-1093 (2004); Fellouse, Proc. Nat'l Acad. Sci. USA 101(34): 12467-472 (2004); i Lee et al., J. Immunol. Methods 284(1-2): 119-132 (2004), tehnologije prikaza na kvascu (videti, npr., WO2009/036379A2; WO2010105256; WO2012009568 i Xu et al., Protein Eng. Des. Sel., 26(10): 663-70 (2013), i tehnologije za proizvodnju humanih antitela ili antitela sličnih humanim u životinjama koje imaju delove ili cele humane imunoglobulinske lokuse ili gene koji kodiraju humane imunoglobulinske sekvence (videti, npr., WO 1998/24893; WO 1996/34096; WO 1996/33735; WO 1991/10741; Jakobovits et al., Proc. Nat'l Acad. Sci. USA 90:2551 (1993); Jakobovits et al., Nature 362:255-258 (1993); Bruggemann et al., Year in Immunol. 7:33 (1993); SAD patente br.

5,545,807; 5,545,806; 5,569,825; 5,625,126; 5,633,425; i 5,661,016; Marks et al., Bio/Technology 10:779-783 (1992); Lonberg et al., Nature 368:856-859 (1994); Morrison, Nature 368:812-813 (1994); Fishwild et al., Nature Biotechnol. 14:845-851 (1996); Neuberger, Nature Biotechnol. 14:826 (1996); i Lonberg and Huszar, Intern. Rev. Immunol. 13:65-93 (1995).

[0033] Termini "antitelo pune dužine", "intaktno antitelo" ili "celo antitelo" se naizmenično koriste za označavanje antitela, kao što je anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, u njegovom suštinski intaktnom obliku, za razliku od fragmenta antitela. Konkretno, cela antitela uključuju ona sa teškim i lakim lancima uključujući Fc region. Konstantni domeni mogu da budu konstantni domeni nativne sekvence (npr., konstantni domeni humane nativne sekvence) ili njihove varijante sekvence aminokiselina. U nekim slučajevima, intaktno antitelo može da ima jednu ili više efektorskih funkcija.

[0034] "Fragment antitela" sadrži deo intaktnog antitela, poželjno antigen-vezujući i/ili varijabilni region intaktnog antitela. Primeri fragmenata antitela uključuju Fab, Fab', F(ab')2i Fv fragmente; diatela; linearna antitela (videti SAD patent 5,641,870, Primer 2; Zapata et al., Protein Eng. 8(10): 1057-1062 (1995)); molekule jednolančanog antitela i multispecifična antitela obrazovana od fragmenata antitela.

[0035] Digestija antitela papinom, kao što su anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića, proizvodi dva identična antigen-vezujuća fragmenta, nazvana "Fab" fragmenti i preostali "Fc" fragment, što je oznaka koja odražava sposobnost lake kristalizacije. Fab fragment se sastoji od celog L lanca zajedno sa domenom varijabilnog regiona H lanca (VH), i prvog konstantnog domena jednog teškog lanca (CH1). Svaki Fab fragment je monovalentan u pogledu vezivanja

1

antigena, tj. ima jedno antigen-vezujuće mesto. Tretman antitela pepsinom daje jedan veliki F(ab')2fragment koji približno odgovara dva disulfidno povezana Fab fragmenta koji imaju različitu aktivnost vezivanja antigena i još uvek je sposoban da unakrsno veže antigen. Fab' fragmenti se razlikuju od Fab fragmenata po tome što imaju nekoliko dodatnih ostataka na karboksi kraju CH1 domena uključujući jedan ili više cisteina iz zglobnog regiona antitela. Fab'-SH je ovde oznaka za Fab' u kome cisteinski ostatak/ostaci konstantnih domena nose slobodnu tiolnu grupu. F(ab')2fragmenti antitela su prvobitno proizvedeni kao parovi Fab' fragmenata koji imaju zglobne cisteine između sebe. Poznata su i druga hemijska spajanja fragmenata antitela.

[0036] Fc fragment sadrži karboksi-terminalne delove oba H lanca koji se drže zajedno disulfidima. Efektorske funkcije antitela određene su sekvencama u Fc regionu, regionu koji takođe prepoznaju Fc receptori (FcR) koji se nalaze na određenim tipovima ćelija.

[0037] "Fv" je minimalni fragment antitela koji sadrži kompletno mesto za prepoznavanje i vezivanje antigena. Ovaj fragment se sastoji od dimera jednog domena varijabilnog regiona teškog i jednog lakog lanca u čvrstoj, nekovalentnoj vezi. Savijanjem ova dva domena nastaje šest hipervarijabilnih petlji (po 3 petlje iz H i L lanca) koje obezbeđuju aminokiselinske ostatke za vezivanje antigena i daju antitelu specifičnost vezivanja antigena. Međutim, čak i jedan varijabilni domen (ili polovina Fv koji sadrži samo tri HVR specifična za antigen) ima sposobnost da prepozna i veže antigen, iako sa nižim afinitetom od celog vezujućeg mesta.

[0038] "Jednolančani Fv " takođe skraćeno kao "sFv" ili "scFv" su fragmenti antitela koji sadrže VH i VL domene antitela povezane u jedan polipeptidni lanac. Poželjno, sFv polipeptid dalje sadrži polipeptidni linker između VHi VLdomena koji omogućavaju da sFv formira željenu strukturu za vezivanje antigena. Za pregled sFv, videti Plückthun in The Pharmacology of Monoclonal Antibodies, vol. 113, Rosenburg and Moore eds., Springer-VerLAG-3, New York, pp.269-315 (1994).

[0039] "Funkcionalni fragmenti" antitela, kao što su anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića, obuhvataju deo intaktnog antitela, koji uopšteno uključuje antigen-vezujući ili varijabilni region intaktnog antitela ili F region antitela koji zadržava ili ima modifikovanu sposobnost vezivanja FcR. Primeri fragmenata antitela uključuju linearno antitelo, jednolančane molekule antitela i multispecifična antitela formirana od fragmenata antitela.

[0040] Termin "diatela" odnosi se na male fragmente antitela pripremljene konstruisanjem sFv fragmenata (videti prethodni pasus) sa kratkim linkerima (oko 5-10) ostataka) između VHi VLdomena tako da se postiže uparivanje V domena između lanca, ali ne i unutar lanca, što dovodi do bivalentnog fragmenta, tj., fragmenta koji ima dva antigen-vezujuća mesta.

2

Bispecifična diatela su heterodimeri dva "unakrsno povezana" sFv fragmenta u kojima su VHi VLdomeni dva antitela prisutni na različitim polipeptidnim lancima. Diatela su detaljnije opisana, na primer, u EP 404,097; WO 93/11161; Hollinger et al., Proc. Nat'l Acad. Sci. USA 90:6444-48 (1993).

[0041] Kako se ovde koristi, "himerno antitelo" se odnosi na antitelo (imunoglobulin), kao što je himerno anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, u kome je deo teškog i/ili lakog lanca identičan ili homologan sa odgovarajućim sekvencama u antitelima koja potiču od određene vrste ili pripadaju određenoj klasi ili potklasi antitela, dok je ostatak lanca/lanaca identičan ili homologan sa odgovarajućim sekvencama u antitelima koja potiču od druge vrste ili pripadaju drugoj klasi ili potklasi antitela, kao i na fragmente takvih antitela, sve dok pokazuju željenu biološku aktivnost (SAD patent br. 4,816,567; Morrison et al., Proc. Nat'l Acad. Sci. USA, 81:6851-55 (1984)). Himerna antitela od interesa ovde uključuju PRIMATIZED<®>antitela u kojima antigen-vezujući region antitela potiče iz antitela proizvedenog, npr., imunizacijom makaki majmuna antigenom od interesa. Kako se ovde koristi, "humanizovano antitelo" se koristi kao podskup "himernih antitela".

[0042] "Humanizovani" oblici antitela koja nisu humana (npr., mišjih), kao što su humanizovani oblici anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića, su himerna antitela koja sadrže minimalnu sekvencu poreklom iz ne-humanog imunoglobulina. U jednom primeru izvođenja, humanizovano antitelo je humani imunoglobulin (recipijentno antitelo) u kome su ostaci iz HVR recipijenta zamenjeni ostacima iz HVR ne-humane vrste (donorsko antitelo) kao što je miš, pacov, zec ili primat izuzev čoveka koji imaju željenu specifičnost, afinitet, i/ili kapacitet. U nekim slučajevima, FR ostaci humanog imunoglobulina su zamenjeni odgovarajućim nehumanim ostacima. Dalje, humanizovana antitela mogu da sadrže ostatke koji se ne nalaze u recipijentnom antitelu ili u donorskom antitelu. Ove modifikacije mogu da budu uvedene da bi se dodatno poboljšale performanse antitela, kao što je afinitet vezivanja. Uopšteno, humanizovano antitelo će sadržati suštinski sve od najmanje jednog, i obično dva, varijabilna domena, u kojima sve ili suštinski sve hipervarijabilne petlje odgovaraju onima u ne-humanoj imunoglobulinskoj sekvenci, i sve ili suštinske sve FR regione sa humanom imunoglobulinskom sekvencom, mada FR regioni mogu da uključuju jednu ili više pojedinačnih supstitucija FR ostataka koje poboljšavaju performanse antitela, kao što su afinitet vezivanja, izomerizacija, imunogenost, i slično. Broj ovih aminokiselinskih supstitucija u FR je obično ne više od 6 u H lancu, a u L lancu, ne više od 3. Humanizovano antitelo opciono će dodatno sadržati bar deo konstantnog regiona imunoglobulina (Fc), tipično humanog imunoglobulina. Za dodatne detalje, videti, npr., Jones et al., Nature 321:522-525 (1986); Riechmann et al., Nature 332:323-329 (1988); i Presta, Curr. Op. Struct. Biol. 2:593-596 (1992). Videti takođe, na primer, Vaswani and Hamilton, Ann. Allergy, Asthma & Immunol. 1:105-115 (1998); Harris, Biochem. Soc. Transactions 23:1035-1038 (1995); Hurle and Gross, Curr. Op. Biotech.5:428-433 (1994); i SAD patente br.6,982,321 i 7,087,409.

[0043] "Humano antitelo" je ono koje poseduje aminokiselinsku sekvencu koja odgovara sekvenci antitela, kao što je anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, koje je proizveo čovek i/ili je napravljeno primenom bilo koje od tehnika za pravljenje humanih antitela kako je ovde opisano. Ova definicija humanog antitela specifično isključuje humanizovano antitelo koje sadrži ne-humane antigen-vezujuće ostatke. Humana antitela mogu da se proizvedu upotrebom različitih tehnika poznatih u ovoj oblasti, uključujući biblioteke prikaza na fagu. Hoogenboom and Winter, J. Mol. Biol., 227:381 (1991); Marks et al., J. Mol. Biol., 222:581 (1991). Za pripremu humanih monoklonskih antitela dostupni su i postupci opisani u Cole et al., Monoclonal Antibodies and Cancer Therapy, Alan R. Liss, p.77 (1985); Boerner et al., J. Immunol., 147(1):86-95 (1991). Videti takođe van Dijk and van de Winkel, Curr. Opin. Pharmacol. 5:368-74 (2001). Humana antitela mogu da se pripreme davanjem antigena transgenoj životinji koja je modifikovana da proizvede takva antitela kao odgovor na izlaganje antigenu, ali čiji su endogeni lokusi onemogućeni, npr., imunizovani ksenomiševi (videti, npr., SAD patente br. 6,075,181 i 6,150,584 u pogledu tehnologije XENOMOUSE<™>). Videti takođe, na primer, Li et al., Proc. Nat'l Acad. Sci. USA, 103:3557-3562 (2006) u pogledu humanih antitela generisanih putem tehnologije humanih B-ćelijskih hibridoma. Alternativno, humana antitela takođe mogu da se pripreme korišćenjem biblioteka na kvascima i postupaka kao što su oni, opisani, na primer, u WO2009/036379A2; WO2010105256; WO2012009568; i Xu et al., Protein Eng. Des. Sel., 26(10): 663-70 (2013).

[0044] Termin "hipervarijabilni region", "HVR", ili "HV", kada se ovde koristi, odnosi se na regione varijabilnog domena antitela, kao što je onaj kod anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića, koji su hipervarijabilni u sekvenci i/ili formiraju strukturno definisane petlje. Generalno, antitela sadrže šest HVR; tri u VH (H1, H2, H3) i tri u VL (L1, L2, L3). U nativnim antitelima, H3 i L3 pokazuju najveću raznolikost od šest HVR, a veruje se da posebno H3 igra jedinstvenu ulogu u davanju fine specifičnosti antitelima. Videti, npr., Xu et al., Immunity 13:37-45 (2000); Johnson and Wu u Methods in Molecular Biology 248:1-25 (Lo, ed., Human Press, Totowa, NJ, 2003)). Zaista, prirodna antitela kamelida koja se sastoje samo od teškog lanca su funkcionalna i stabilna u odsustvu lakog lanca. Videti, npr., Hamers-Casterman et al., Nature 363:446-448 (1993) i Sheriff et al., Nature Struct. Biol. 3:733-736 (1996).

[0045] U upotrebi su brojna označavanja HVR, i ona su obuhvaćena ovim dokumentom. U nekim primerima izvođenja, HVR mogu da budu Kabatovi regioni koji određuju komplementarnost (CDR) na osnovu varijabilnosti sekvence i najčešće se koriste (Kabat et al., iznad). U nekim primerima izvođenja, HVR mogu da budu Chothia CDR. Chothia se umesto toga odnosi na lokaciju strukturnih petlji (Chothia and Lesk J. Mol. Biol.196:901-917 (1987)). U nekim primerima izvođenja, HVR mogu biti AbM HVR. AbM HVR predstavljaju kompromis između Kabatovih CDR i Chothia strukturnih petlji, a koristi ih softver za modeliranje antitela AbM kompanije Oxford Molecular. U nekim primerima izvođenja, HVR mogu da budu "kontakt" HVR. "Kontakt" HVR se zasnivaju na analizi dostupnih složenih kristalnih struktura. Ostaci iz svakog od ovih HVR su navedeni u nastavku.

Petlja Kabat AbM Chothia Kontakt

L1 L24-L34 L24-L34 L26-L32 L30-L36

L2 L50-L56 L50-L56 L50-L52 L46-L55

L3 L89-L97 L89-L97 L91-L96 L89-L96

H1 H31-H35B H26-H35B H26-H32 H30-H35B (Kabat numeracija)

H1 H31-H35 H26-H35 H26-H32 H30-H35 (Chothia numeracija)

H2 H50-H65 H50-H58 H53-H55 H47-H58

H3 H95-H102 H95-H102 H96-H101 H93-H101

[0046] HVR mogu da sadrže "produžene HVR" kao što sledi: 24-36 ili 24-34 (L1), 46-56 ili 50-56 (L2) i 89-97 ili 89-96 (L3) u VL, i 26-35 (H1), 50-65 ili 49-65 (poželjni primer izvođenja) (H2) i 93-102, 94-102, ili 95-102 (H3) u VH. Ostaci varijabilnog domena su numerisani prema Kabat et al., iznad, za svaku od ovih definicija produženih HVR.

[0047] "Okvirni" ili "FR" ostaci su oni ostaci varijabilnog domena koji nisu HVR ostaci kako je ovde definisano.

[0048] Izrazi "numeracija ostataka varijabilnog domena kao kod Kabata" ili "numeracija aminokiselinskih pozicija kao kod Kabata" i njihove varijacije odnose se na sistem numeracije koji se koristi za varijabilne domene teškog lanca ili varijabilne domene lakog lanca kompilacije antitela u Kabat et al., iznad. Pri upotrebi ovog sistema numeracije, stvarna linearna aminokiselinska sekvenca može da sadrži manje aminokiselina, ili da sadrži dodatne aminokiseline koje odgovaraju skraćivanju, ili inserciji u FR ili HVR varijabilnog domena. Na primer, varijabilni domen teškog lanca može da uključuje inserciju jedne aminokiseline (ostatak 52a prema Kabatu) posle ostatka 52 u H2 i insertovane ostatke (npr., ostatke 82a, 82b i 82c, itd., prema Kabatu) posle ostatka 82 u FR teškog lanca. Kabatova numeracija ostataka

2

može da se odredi za dato antitelo poravnanjem u regionima homologije sekvence antitelo sa "standardnom" sekvencom numerisanom prema Kabatu.

[0049] Sistem numeracije prema Kabatu se uopšteno koristi kada se pominje ostatak u varijabilnom domenu (približno ostaci 1-107 lakog lanca i ostaci 1-113 teškog lanca) (npr., Kabat et al., Sequences of Immunological Interest. 5th Ed. Public Health Service, National Institutes of Health, Bethesda, Md. (1991)). "EU ili, sistem numeracije prema Kabatu" ili "EU indeks" se uopšteno koristi kada se pominje ostatak u konstantnom regionu teškog lanca imunoglobulina (npr., EU indeks prikazan u Kabat et al., iznad). "EU indeks kao u Kabatu" se odnosi na numeracija ostataka humanog IgG1 EU antitela. Pozivanje na brojeve ostataka u varijabilnom domenu antitela znači numeracija ostataka prema sistemu numeracije prema Kabatu. Pozivanje na brojeve ostataka u konstantnom domenu antitela znači numeracija ostataka prema EU ili, sistemu numeracije prema Kabatu (npr., videti SAD patentnu objavu br.2010-280227).

[0050] "Akceptorski humani okvirni region", kako se ovde koristi, je okvirni region koji sadrži aminokiselinsku sekvencu VL ili VH okvirnog regiona koji potiče iz okvirnog regiona humanog imunoglobulina ili humanog konsenzusnog okvirnog regiona. Akceptorski humani okvirni region "koji potiče od" okvirnog regiona humanog imunoglobulina ili humanog konsenzusnog okvirnog regiona može da sadrži istu aminokiselinsku sekvencu, ili može da sadrži već postojeće promene aminokiselinske sekvence. U nekim primerima izvođenja, broj već postojećih promena aminokiselina je 10 ili manje, 9 ili manje, 8 ili manje, 7 ili manje, 6 ili manje, 5 ili manje, 4 ili manje, 3 ili manje, ili 2 ili manje. Tamo gde su već postojeće promene aminokiselina prisutne u VH, poželjno je da se te promene dešavaju samo na tri, dve ili na jednoj od pozicija 71H, 73H i 78H; na primer, aminokiselinski ostaci na tim pozicijama mogu biti 71A, 73T i/ili 78A. U jednom primeru izvođenja, akceptorski humani okvirni region VL je identičan po sekvenci sa VL sekvencom okvirnog regiona humanog imunoglobulina ili sekvencom humanog konsenzusnog okvirnog regiona.

[0051] "Humani konsenzusni okvirni region" je okvirni region koji predstavlja najčešće prisutne aminokiselinske ostatke u selekciji VL ili VH sekvenci okvirnog regiona humanog imunoglobulina. Uopšteno, izbor VL ili VH sekvenci humanog imunoglobulina je iz podgrupe sekvenci varijabilnog domena. Generalno, podgrupa sekvenci je podgrupa kao u Kabat et al., Sequences of Proteins of Immunological Interest, 5th Ed. Public Health Service, National Institutes of Health, Bethesda, MD (1991). Primeri uključuju da za VL, podgrupa može da bude podgrupa kapa I, kapa II, kapa III ili kapa IV kao u Kabat et al., iznad. Pored toga, za VH, podgrupa može da bude podgrupa I, podgrupa II ili podgrupa III kao u Kabat et al., iznad.

[0052] "Modifikacija aminokiselina" na određenoj poziciji, npr., u anti-TREM2 antitelu predmetnog otkrića, odnosi se na supstituciju ili deleciju navedenog ostatka, ili insercija najmanje jednog aminokiselinskog ostatka pored navedenog ostatka. Insercija "pored" određenog ostatka znači inserciju unutar jednog do dva ostatka od njega. Insercija može biti N-terminalna ili C-terminalna u odnosu na specificirani ostatak. Poželjna modifikacija aminokiselina ovde je supstitucija.

[0053] "Afinitetno sazrelo" antitelo, kao što je afinitetno sazrelo anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, je ono sa jednom ili više promena u jednom ili više njegovih HVR koje rezultuju poboljšanjem afiniteta antitela za antigen, u poređenju sa parentalnim antitelom koje ne poseduje tu izmenu/izmene. U jednom primeru izvođenja, afinitetno sazrelo antitelo ima nanomolarne ili čak pikomolarne afinitete za ciljni antigen. Afinitetno sazrela antitela se proizvode postupcima poznatim u tehnici. Na primer, Marks et al., Bio/Technology 10:779-783 (1992) opisuje afinitetno sazrevanje mešanjem VH i VL domena. Slučajna mutageneza HVR i/ili ostataka okvirnog regiona je opisana, na primer u: Barbas et al. Proc Nat. Acad. Sci. USA 91:3809-3813 (1994); Schier et al. Gene 169: 147-155 (1995); Yelton et al. J. Immunol.

155: 1994-2004 (1995); Jackson et al., J. Immunol. 154(7):3310-9 (1995); i Hawkins et al, J. Mol. Biol.226:889-896 (1992).

[0054] Kako se ovde koristi, termin "specifično prepoznaje" ili "specifično vezuje" odnosi se na merljive i reproducibilne interakcije kao što je privlačenje ili vezivanje između ciljnog mesta i antitela, kao što je između anti-TREM2 antitela i TREM2, koje je determinantno za prisustvo ciljnog mesta, u prisustvu heterogene populacije molekula, uključujući biološke molekule. Na primer, antitelo, kao što je anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, koje se specifično ili preferencijalno vezuje za ciljno mesto ili epitop je antitelo koje vezuje ovo ciljno mesto ili epitop sa većim afinitetom, aviditetom, lakše, i/ili u dužem trajanju, nego što se vezuje za druga ciljna mesta ili druge epitope ciljnih mesta. Takođe se podrazumeva tumačenjem ove definicije da, na primer, antitelo (ili deo) koje se specifično ili preferencijalno vezuje za prvo ciljno mesto može, ali ne mora da se vezuje specifično ili preferencijalno za drugo ciljno mesto. Kao takvo, "specifično prepoznaje" ili "preferencijalno vezivanje" ne zahteva nužno (iako može da uključuje) ekskluzivno vezivanje. Antitelo koje se specifično vezuje za ciljno mesto može da ima konstantu asocijacije od najmanje oko 10<3>M<-1>ili 10<4>M<-1>, ponekad oko 10<5>M<-1>ili 10<6>M<-1>, u drugim slučajevima oko 10<6>M<-1>ili 10<7>M<-1>, oko 10<8>M<-1>do 10<9>M<-1>, ili oko 10<10>M<-1>do 10<11>M<-1>ili više. Različiti formati imunoeseja se mogu koristiti za odabir antitela koja su specifično imunoreaktivna sa

2

određenim proteinom. Na primer, imunološki testovi čvrste faze ELISA se rutinski koriste za odabir monoklonskih antitela koja su specifično imunoreaktivna sa proteinom. Videti, npr., Harlow and Lane (1988) Antibodies, A Laboratory Manual, Cold Spring Harbor Publications, New York, za opis formata imunoeseja i uslova koji se mogu koristiti za određivanje specifične imunoreaktivnosti.

[0055] Kako se ovde koristi, "interakcija" između proteina TREM2 i drugog proteina obuhvata, bez ograničenja, interakciju protein-protein, fizičku interakciju, hemijsku interakciju, vezivanje, kovalentno vezivanje i jonsko vezivanje. Kako se ovde koristi, antitelo "inhibira interakciju" između dva proteina kada antitelo remeti, redukuje ili potpuno eliminiše interakciju između dva proteina. Antitelo prema ovom otkriću, ili njegov fragment, "inhibira interakciju" između dva proteina kada se antitelo ili njegov fragment vezuju za jedan od dva proteina.

[0056] "Agonističko" antitelo ili "aktivirajuće" antitelo je antitelo koje indukuje (npr., povećava) jednu ili više aktivnosti ili funkcija antigena nakon vezivanja antitela za antigen.

[0057] "Antagonističko" antitelo ili "blokirajuće" antitelo je antitelo koje redukuje ili eliminiše (npr., snižava) vezivanje antigena za jedan ili više liganda nakon što antitelo veže antigen, i/ili koje redukuje ili eliminiše (npr., snižava) jednu ili više aktivnosti ili funkcija antigena nakon vezivanja antitela za antigen. U nekim primerima izvođenja, antagonistička antitela, ili blokirajuća antitela suštinski ili potpuno inhibiraju vezivanje antigena za jedan ili više liganda i/ili jednu ili više aktivnosti ili funkcija antigena.

[0058] "Efektorske funkcije" antitela odnose se na one biološke aktivnosti koje se mogu pripisati Fc regionu (Fc region nativne sekvence ili Fc region varijante aminokiselinske sekvence) antitela i variraju u zavisnosti od izotipa antitela.

[0059] Termin "Fc region" ovde se koristi za definisanje C-terminalnog regiona teškog lanca imunoglobulina, uključujući Fc regione nativne sekvence i varijante Fc regiona. Iako granice Fc regiona teškog lanca imunoglobulina mogu da variraju, Fc region teškog lanca humanog IgG obično se definiše tako da se proteže od aminokiselinskog ostatka na poziciji Cys226, ili od Pro230, do njegovog karboksilnog kraja. C-terminalni lizin (ostatak 447 prema EU ili Kabat sistemu numeracije) Fc regiona može biti uklonjen, na primer, tokom proizvodnje ili prečišćavanja antitela, ili rekombinantnim inženjeringom nukleinske kiseline koja kodira teški lanac antitela. Shodno tome, kompozicija intaktnih antitela može da sadrži populacije antitela sa uklonjenim svim ostacima K447, populacije antitela bez uklonjenih ostataka K447 i populacije antitela koje imaju mešavinu antitela sa i bez ostatka K447. Pogodni Fc regioni nativne sekvence za upotrebu u antitelima prema ovom otkriću uključuju humani IgG1, IgG2,

2

IgG3 i IgG4.

[0060] "Fc region nativne sekvence" sadrži aminokiselinsku sekvencu identičnu aminokiselinskoj sekvenci Fc regiona koji se nalazi u prirodi. Humani Fc regioni nativne sekvence uključuju Fc region nativne sekvence humanog IgG1 (ne-A i A alotipovi); Fc region nativne sekvence humanog IgG2; Fc region nativne sekvence humanog IgG3; i Fc region nativne sekvence humanog IgG4, kao i njihove prirodne varijante.

[0061] "Varijanta Fc regiona" sadrži aminokiselinsku sekvencu koja se razlikuje od Fc regiona nativne sekvence na osnovu najmanje jedne modifikacije aminokiseline, poželjno jedne ili više supstitucije/supstitucija aminokiselina. Poželjno, varijanta Fc regiona ima najmanje jednu aminokiselinsku supstituciju u poređenju sa Fc regionom nativne sekvence ili sa Fc regionom parentalnog polipeptida, npr. od oko jedne do oko deset aminokiselinskih supstitucija, i poželjno od oko jedne do oko pet aminokiselinskih supstitucija u Fc regionu nativne sekvence ili u Fc regionu parentalnog polipeptida. Varijanta Fc regiona ovde će poželjno imati najmanje oko 80% homologije sa Fc regionom nativne sekvence i/ili sa Fc regionom parentalnog polipeptida, a najpoželjnije najmanje oko 90% homologije sa njim, poželjnije najmanje oko 95% homologije sa njim.

[0062] "Fc receptor" ili "FcR" opisuje receptor koji se vezuje za Fc region antitela. Poželjni FcR je humani FcR nativne sekvence. Dodatno, poželjni FcR je onaj koji vezuje IgG antitelo (gama receptor) i uključuje receptore potklase FcγRI, FcγRII i FcγRIII, uključujući alelne varijante i alternativno spojene oblike ovih receptora, FcγRII receptori uključuju FcγRIIA ("aktivirajući receptor") i FcγRIIB ("inhibitorni receptor"), koji imaju slične sekvence aminokiselina koje se prvenstveno razlikuju u svojim citoplazmatskim domenima. Aktivirajući receptor FcγRIIA sadrži imunoreceptorski tirozinski aktivirajući motiv ("ITAM") u svom citoplazmatskom domenu. Inhibirajući receptor FcγRIIB sadrži imunoreceptorski tirozinski inhibitorni motiv ("ITIM") u svom citoplazmatskom domenu. (videti, npr., M. Daëron, Annu. Rev. Immunol. 15:203-234 (1997)). Pregled FcR je dat u Ravitdh and Kinet, Annu. Rev. Immunol. 9:457-92 (1991); Capel et al., Immunomethods 4:25-34 (1994); i de Haas et al., J. Lab. Clin. Med. 126: 330-41 (1995). Ostali FcR, uključujući i one koji će se identifikovani u budućnosti, obuhvaćeni su ovde terminom "FcR". FcR takođe mogu da povećaju poluživot antitela u serumu.

[0063] Vezivanje za FcRn in vivo i serumski poluživot visokoafinitetnih polipeptida koji se vezuju za humani FcRn može da se ispita, npr., u transgenim miševima ili transfektovanim humanim ćelijskim linijama koje eksprimiraju humani FcRn, ili na primatima kojima su dati polipeptidi koji imaju varijantu Fc regiona. WO 2004/42072 (Presta) opisuje varijante antitela

2

sa poboljšanim ili oslabljenim vezivanjem za FcR. Videti takođe, npr., Shields et al., J. Biol. Chem. 9(2):6591-6604 (2001).

[0064] Kako se ovde koristi, "procenat (%) identičnosti sekvence aminokiselina" i "homologija" u odnosu na sekvencu peptida, polipeptida ili antitela odnosi se na procenat aminokiselinskih ostataka u sekvenci kandidatu koji su identični sa aminokiselinskim ostacima u specifičnoj peptidnoj ili polipeptidnoj sekvenci, nakon poravnanja sekvenci i uvođenja praznina, ako je potrebno, da bi se postigao maksimalni procenat identičnosti sekvence, a ne uzimajući u obzir bilo kakve konzervativne supstitucije kao deo identičnosti sekvence. Poravnanje u svrhu određivanja procenta identičnosti sekvence aminokiselina može se postići na različite načine koji su u okviru tehnike u ovoj oblasti, na primer, korišćenjem javno dostupnog računarskog softvera kao što je BLAST, BLAST-2, ALIGN ili MEGALIGN<™>(DNASTAR) softver. Stručnjaci u ovoj oblasti mogu da odrede odgovarajuće parametre za merenje poravnanja, uključujući sve algoritme poznate u struci koji su potrebni za postizanje maksimalnog poravnanja preko cele dužine sekvenci koje se porede.

[0065] "Izolovani" molekul nukleinske kiseline koji kodira antitelo, kao što je anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića, je molekul nukleinske kiseline koji je identifikovan i odvojen od najmanje jednog molekula kontaminantne nukleinske kiseline sa kojim je obično povezan u sredini u kojoj se nalazi. Poželjno je da je izolovana nukleinska kiselina slobodna od svih komponenti povezanih sa proizvodnim okruženjem. Izolovani molekuli nukleinske kiseline koji kodiraju polipeptide i antitela ovde su u obliku različitom od oblika ili okruženja u kojem se nalazi u prirodi. Izolovani molekuli nukleinske kiseline se stoga razlikuju od nukleinske kiseline koja kodira polipeptide i antitela koja prirodno postoje u ćelijama.

[0066] Termin "vektor", kako se ovde koristi, je namenjen da se odnosi na molekul nukleinske kiseline sposoban da transportuje drugu nukleinsku kiselinu za koju je vezan. Jedan tip vektora je "plazmid", koji se odnosi na kružnu dvolančanu DNK za koju mogu biti vezani dodatni DNK segmenti. Drugi tip vektora je fagni vektor. Još jedan tip vektora je virusni vektor, pri čemu dodatni segmenti DNK mogu biti vezani u virusni genom. Određeni vektori su sposobni za autonomnu replikaciju u ćeliji-domaćinu u koju su introdukovani (npr., bakterijski vektori koji imaju bakterijski oridžin replikacije i epizomalni vektori sisara). Ostali vektori (npr., neepizomalni vektori sisara) mogu da budu integrisani u genom ćelije-domaćina nakon uvođenja u ćeliju domaćina, i na taj način se repliciraju zajedno sa genomom domaćina. Dodatno, određeni vektori su sposobni da usmeravaju ekspresiju gena za koje su operativno povezani. Takvi vektori se ovde pominju kao "rekombinantni ekspresioni vektori", ili jednostavno, "ekspresioni vektori". Uopšteno, ekspresioni vektori korisni u tehnikama

2

rekombinantne DNK su često u obliku plazmida. U ovoj specifikaciji, "plazmid" i "vektor" se mogu koristiti naizmenično pošto je plazmid najčešće korišćeni oblik vektora.

[0067] "Polinukleotid" ili "nukleinska kiselina", kako se ovde naizmenično koriste, odnose se na polimere nukleotida bilo koje dužine i uključuju DNK i RNK. Nukleotidi mogu biti dezoksiribonukleotidi, ribonukleotidi, modifikovani nukleotidi ili baze, i/ili njihovi analozi, ili bilo koji supstrat koji se može ugraditi u polimera pomoću DNK ili RNK polimeraze ili sintetičkom reakcijom. Polinukleotid može da sadrži modifikovane nukleotide, kao što su metilovani nukleotidi i njihove analoge. Ako je prisutna, modifikacija strukture nukleotida može da se izvrši pre ili posle sklapanja polimera. Sekvenca nukleotida može da bude prekinuta nenukleotidnim komponentama. Polinukleotid može da sadrži modifikaciju/modifikacije napravljene posle sinteze, kao što je konjugacija sa oznakom. Druge vrste modifikacija uključuju, na primer, "kape", supstituciju jednog ili više prirodnih nukleotida analogom, internukleotidne modifikacije kao što su, na primer, one sa nenaelektrisanim vezama (npr., metil fosfonati, fosfotriestri, fosfoamidati, karbamati, itd.) i sa naelektrisanim vezama (npr., fosforotioati, fosforoditioati, itd.), one koje sadrže pridodate fragmente, kao što su, na primer, proteini (npr., nukleaze, toksini, antitela, signalni peptidi, poli-L-lizin, itd.), one sa interkalatorima (npr., akridin, psoralen, itd.), one koje sadrže helatore (npr., metali, radioaktivni metali, bor, oksidativni metali, itd.), one koje sadrže alkilatore, one sa modifikovanim vezama (npr. alfa anomerne nukleinske kiseline, itd.), kao i nemodifikovane oblike jednog ili više polinukleotida. Dalje, bilo koja od hidroksilnih grupa koje su obično prisutne u šećerima može da bude zamenjena, na primer, fosfonatnim grupama, fosfatnim grupama, zaštićena standardnim zaštitnim grupama, ili aktivirana za pripremu dodatnih veza sa dodatnim nukleotidima, ili može da bude konjugovana sa čvrstom ili polučvrstom podlogom. 5' i 3' terminalna OH grupa može da bude fosforilisana ili supstituisana aminima ili fragmentima organskih grupa u vidu "kape" sa 1 do 20 atoma ugljenika. Drugi hidroksili takođe mogu da budu derivatizovani u standardne zaštitne grupe. Polinukleotidi takođe mogu da sadrže analogne oblike šećera riboze ili dezoksiriboze koji su opšte poznati u tehnici, uključujući, na primer, 2'-O-metil-, 2'-O-alil-, 2'-fluoro- ili 2'-azidoribozu, analoge karbocikličnih šećera, α-anomerne šećere, epimerne šećere kao što su arabinoza, ksiloze ili liksoze, piranozne šećere, furanozne šećere, sedoheptuloze, aciklične analoge i analoge nukleozidnih baza kao što je metil ribozid. Jedna ili više fosfodiestarskih veza može da bude zamenjena alternativnim povezujućim grupama. Ove alternativne povezujuće grupe uključuju, ali nisu ograničene na, primere izvođenja u kojima je fosfat zamenjen sa P(O)S ("tioat"), P(S)S ("ditioat"), (O)NR2 ("amidat"), P(O)R, P(O)OR', CO, ili

2

CH2 ("formacetal"), u kojima je svaki R ili R' nezavisno H ili supstituisan ili nesupstituisani alkil (1-20 C) koji opciono sadrži etar (-O-) vezu, aril, alkenil, cikloalkil, cikloalkenil ili araldil. Ne moraju sve veze u polinukleotidu biti identične. Prethodni opis se odnosi na sve polinukleotide o kojima se ovde govori, uključujući RNK i DNK.

[0068] "Ćelija-domaćin" uključuje pojedinačnu ćeliju ili ćelijsku kulturu koja može biti ili je bila primalac jednog ili više vektora za ugradnju polinukleotidnih inserata. Ćelije-domaćini uključuju potomstvo jedne ćelije-domaćina, a potomstvo ne mora nužno da bude potpuno identično (u morfologiji ili u genomskom DNK komplementu) originalnoj parentalnoj ćeliji zbog prirodne, slučajne ili namerne mutacije. Ćelija-domaćin uključuje ćelije koje su transfektovane in vivo sa polinukleotidom (polinukleotidima) prema ovom pronalasku.

[0069] "Nosači", kako se ovde koriste, uključuju farmaceutski prihvatljive nosače, ekscipijense ili stabilizatore koji su netoksični za ćeliju ili sisara koji su im izloženi u korišćenim dozama i koncentracijama. Često je fiziološki prihvatljiv nosač vodeni pH puferovani rastvor. Primeri fiziološki prihvatljivih nosača uključuju pufere kao što su fosfat, citrat, i druge organske kiseline; antioksidanse uključujući askorbinsku kiselinu; polipeptid male molekulske težine (manje od oko 10 ostataka); proteine, kao što su serumski albumin, želatin, ili imunoglobulini; hidrofilne polimere kao što je polivinilpirolidon; aminokiseline kao što su glicin, glutamin, asparagin, arginin ili lizin; monosaharide, disaharide i druge ugljene hidrate uključujući glukozu, manozu, ili dekstrine; helatne agense kao što je EDTA; šećerne alkohole kao što je manitol ili sorbitol; protivjone koji stvaraju soli kao što je natrijum; i/ili nejonske surfaktante kao što je TWEEN™, polietilen glikol (PEG) i PLURONICS<™>.

[0070] Termin "oko", kako se ovde koristi, odnosi se na uobičajeni opseg greške za odgovarajuću vrednost što je dobro poznato stručnjaku u ovoj oblasti tehnike. Pozivanje na "oko" vrednosti ili parametra ovde uključuje (i opisuje) primere izvođenja koji su usmereni na tu vrednost ili parametar po sebi.

[0071] Kako se koriste ovde, i u priloženim patentnim zahtevima, oblici jednine uključuju pozivanje na množinu, osim ako kontekst jasno ne ukazuje drugačije. Na primer, pozivanje na "antitelo" je referenca na od jednog do više antitela, kao što su molarne količine, i uključuje njihove ekvivalente poznate stručnjacima, i tako dalje.

[0072] Podrazumeva se da aspekt i primeri izvođenja predmetnog otkrića koji su ovde opisani uključuju "koji sadrži", "koji se sastoji" i "koji se suštinski sastoji" aspekata i primera izvođenja.

Pregled

[0073] Predmetno otkriće se odnosi na anti-TREM2 antitela (npr., monoklonska antitela) sa poboljšanim afinitetom i funkcionalnim karakteristikama; postupke za pripremu i upotrebu takvih antitela; farmaceutske kompozicije koje sadrže takva antitela; nukleinske kiseline koje kodiraju takva antitela; i ćelije-domaćine koje sadrže nukleinske kiseline koje kodiraju takva antitela.

[0074] Prema tome, određeni aspekti predmetnog otkrića se zasnivaju, bar delom, na identifikovanju anti-TREM2 antitela koja mogu da se vežu i za TREM2 čoveka i makaki majmuna sa visokim afinitetom (videti, npr., Primere 2 i 6); koja mogu da se vežu za primarne humane imunske ćelije sa visokim afinitetom (videti, npr., Primere 1-3); koja imaju poboljšanu sposobnost formiranja klastera i aktiviranja signalizacije TREM2 in vitro i in vivo (videti, npr., Primere 3, 7 i 11); i koja imaju poboljšanu sposobnost povećanja preživljavanja imunskih ćelija in vitro (videti, npr., Primere 3 i 9). Pogodno, pokazano je da anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju poboljšane in vivo poluživote i da mogu da snize nivoe rastvorljivog TREM2 in vitro i in vivo (videti, npr., Primere 4, 8 i 10). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića indukuju, povećavaju, ili drugačije poboljšavaju jednu ili više aktivnosti TREM2 prema predmetnom otkriću. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju jedno ili više od poboljšanog afiniteta i funkcionalnih karakteristika, u poređenju sa anti-TREM2 antitelom koje ima varijabilni region teškog lanca i varijabilni region lakog lanca antitela AL2p-h50 ili AL2p-h77. Osim toga, na osnovu rezultata opisanih u Primerima 2-11, funkcionalne karakteristike afiniteta sazrelih anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića, ne bi mogle da se predvide na osnovu njihovog poboljšanog afiniteta prema TREM2.

[0075] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića koja imaju visok afinitet prema TREM2 ispoljavaju sledeće funkcionalne osobine: sposobnost da povećaju signalizaciju TREM2 i u rastvorljivom, i u obliku vezanom za ploču; sposobnost da podstiču preživljavanje primarnih humanih makrofaga i primarnih humanih dendritskih ćelija; sposobnost da smanje proizvodnju rastvorljivog TREM2 (sTREM2) i in vitro od strane primarnih humanih mijeloidnih ćelija i in vivo; i imaju relativno nisku polispecifičnu reaktivnost (PSR), koja predstavlja meru nespecifičnog vezivanja. Kao što je ovde otkriveno, afinitetno sazrevanje može da vodi varijantama anti-TREM2 antitela koje imaju i povećani afinitet vezivanja i povećani PSR (tj., relativno visoko nespecifično vezivanje). Dok određena antitela predmetnog otkrića, kao AL2p-31 i AL2p-60, imaju veći afinitet vezivanja i bolja funkcionalna svojstva od drugih varijanti antitela nastalih afinitetnim sazrevanjem, ona takođe ispoljavaju visok PSR i imaju visoke nivoe pozadinskog vezivanja za ćelije (videti, npr., Primer 12). Iznenađujuće, antitela AL2p-58 i AL2p-47 ispoljavaju i visok afinitet

1

vezivanja i relativno nizak PSR u poređenju sa drugim visokoafinitetnim varijantama antitela, kao što su AL2p-31 i AL2p-60, dok istovremeno imaju sposobnost da pojačaju signalizaciju TREM2 i u rastvorljivom, i u obliku vezanom za ploču, da podstaknu preživljavanje primarnih humanih makrofaga i primarnih humanih dendritskih ćelija; i da smanje proizvodnju rastvorljivog TREM2 (sTREM2) i in vitro od strane primarnih humanih mijeloidnih ćelija i in vivo (videti, npr., Primere 2-12). Na osnovu ovih rezultata, bilo je neočekivano da antitela AL2p-58 i AL2p-47 ispolje visok afinitet prema TREM2 i dobra funkcionalna svojstva bez ispoljavanja bilo kakvog značajnog PSR ili pozadinskog vezivanja za ćelije.

[0076] Rezultati u Primeru 9 takođe iznenađujuće pokazuju da afinitetno sazrela anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića, kao što su AL2p-58 i AL2p-47, indukuju povećanje od nekoliko stotina puta ćelijske vijabilnosti primarnih humanih makrofaga i dendritskih ćelija (videti, npr., Tabelu 14 i SL.8A i 8B). Ovo funkcionalno svojstvo je iznenađujuće, budući da afinitetno sazrela anti-TREM2 antitela, kao što su AL2p-58 i AL2p-47, ispoljavaju samo približno 10-struko povećanje afiniteta (KD) vezivanja za humani TREM2-Fc u poređenju sa parentalnim mišjim anti-TREM2 antitelom AL2p (videti, npr., Tabele 1 i 8), ali ispoljavaju povećanje od nekoliko stotina puta u svojoj sposobnosti da podstiču vijabilnost ćelija. Pored toga, iznenađujuće je da antitelo AL2p-37, koje ima približno sličan afinitet vezivanja kao AL2p-58 i AL2p-47, ima relativno nižu potencu od AL2p-58 i AL2p-47 za podsticanje ćelijske vijabilnosti.

Proteini TREM2

[0077] U jednom aspektu, predmetno otkriće obezbeđuje antitela koja se vezuju za protein TREM2 predmetnog otkrića sa poboljšanim afinitetom i indukuju jednu ili više aktivnosti TREM2 i/ili pojačavaju jednu ili više aktivnosti TREM2 nakon vezivanja za protein TREM2 eksprimiran u ćeliji.

[0078] Proteini TREM2 predmetnog otkrića uključuju, bez ograničenja, humani protein TREM2 (Uniprot pristupni br. Q9NZC2; SEQ ID NO: 1), i sisarski protein TREM2 koji nije humani, kao što je mišji protein TREM2 (Uniprot pristupni br. Q99NH8; SEQ ID NO: 2), protein TREM2 pacova (Uniprot pristupni br. D3ZZ89; SEQ ID NO: 3), protein TREM2 rezus majmuna (Uniprot pristupni br. F6QVF2; SEQ ID NO: 4), protein TREM2 makaki majmuna (NCBI pristupni br. XP_015304909.1; SEQ ID NO: 5), protein TREM2 konja (Uniprot pristupni br. F7D6L0; SEQ ID NO: 6), protein TREM2 svinje (Uniprot pristupni br. H2EZZ3; SEQ ID NO: 7) i protein TREM2 psa (Uniprot pristupni br. E2RP46; SEQ ID NO: 8). Kako se ovde koristi "protein TREM2" se odnosi i na sekvence divljeg tipa i na prirodne

2

varijante sekvenci.

[0079] Aktivirajući receptor eksprimiran na mijeloidnim ćelijama-2 (TREM2) je različito označen kao TREM-2, TREM2a, TREM2b, TREM2c, aktivirajući receptor eksprimiran na mijeloidnim ćelijama-2a i aktivirajući receptor eksprimiran na monocitima-2. TREM2 je membranski protein od 230 aminokiselina. TREM2 je imunoglobulinu-sličan receptor koji se primarno eksprimira na liniji mijeloidnih ćelija, uključujući bez ograničenja, makrofage, dendritske ćelije, monocite, Langerhansove ćelije kože, Kupferove ćelije, osteoklaste i mikrogliju. U nekim primerima izvođenja, TREM2 formira receptorski signalni kompleks sa DAP12. U nekim primerima izvođenja, TREM2 fosforiliše i prenosi signal putem DAP12 (adapterski protein ITAM domena). U nekim primerima izvođenja signalizacija TREM2 rezultuje nishodnom aktivacijom PI3K ili drugih unutarćelijskih signala. Na mijeloidnim ćelijama, signali Toll-u sličnog receptora (TLR) su važni za pokretanje aktivnosti TREM2, npr., u kontekstu odgovora na infekciju. TLR takođe imaju ključnu ulogu u patološkom inflamatornom odgovoru, npr., TLR koji se eksprimiraju u makrofagima i dendritskim ćelijama.

[0080] U nekim primerima izvođenja, primer aminokiselinske sekvence humanog TREM2 prikazan je ispod kao SEQ ID NO: 1:

[0081] U nekim primerima izvođenja, humani TREM2 je preprotein koji uključuje signalni peptid. U nekim primerima izvođenja, humani TREM2 je zreli protein. U nekim primerima izvođenja, zreli protein TREM2 ne uključuje signalni peptid. U nekim primerima izvođenja, zreli protein TREM2 se eksprimira na ćeliji. U nekim primerima izvođenja, TREM2 sadrži signalni peptid koji se nalazi na aminokiselinskim ostacima 1-18 humanog TREM2 (SEQ ID NO: 1); vanćelijski imunoglobulinu-sličan domen varijabilnog tipa (IgV) koji se nalazi na aminokiselinskim ostacima 29-112 humanog TREM2 (SEQ ID NO: 1); dodatne vanćelijske sekvence koje se nalaze na aminokiselinskim ostacima 113-174 humanog TREM2 (SEQ ID NO: 1); transmembranski domen koji se nalazi na aminokiselinskim ostacima 175-195 humanog TREM2 (SEQ ID NO: 1); i unutarćelijski domen koji se nalazi na aminokiselinskim ostacima 196-230 humanog TREM2 (SEQ ID NO: 1).

[0082] Transmembranski domen humanog TREM2 sadrži lizin na aminokiselinskom ostatku 186 koji može da interaguje sa asparaginskom kiselinom u DAP12, koji je ključni adapterski protein koji transdukuje signalizaciju sa TREM2, TREM1 i ostalih povezanih članova familije IgV.

[0083] Homolozi humanog TREM2 uključuju, bez ograničenja, receptor ćelija prirodnih ubica (NK) NK-p44 (NCTR2), polimerni imunoglobulinski receptor (pIgR), CD300E, CD300A, CD300C i TREML1/TLT1. U nekim primerima izvođenja, NCTR2 ima sličnost sa TREM2 u domenu IgV.

Anti-TREM2 antitela

[0084] Određeni aspekti predmetnog otkrića odnose se na antitela (npr., monoklonska antitela) koja se specifično vezuju za TREM2 sa poboljšanim afinitetom. U nekim primerima izvođenja, antitela predmetnog otkrića se vezuju za zreli protein TREM2. U nekim primerima izvođenja, antitela predmetnog otkrića se vezuju za zreli protein TREM2, pri čemu se zreli protein TREM2 eksprimira na ćeliji. U nekim primerima izvođenja, antitela predmetnog otkrića se vezuju za protein TREM2 eksprimiran na jednoj ili više humanih ćelija odabranih od humanih dendritskih ćelija, humanih makrofaga, humanih monocita, humanih osteoklasta, humanih Langerhansovih ćelija kože, humanih Kupferovih ćelija, humane mikroglije, i bilo kojih njihovih kombinacija.

[0085] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića vezuju se za protein TREM2 bez kompetiranja, inhibiranja, ili drugačijeg sprečavanja jednog ili više liganda TREM2 da se vežu za protein TREM2. Primeri pogodnih liganda TREM2 uključuju, bez ograničenja, ligande TREM2 koje eksprimiraju ćelije E. coli, apoptotske ćelije, nukleinske kiseline, anjonske lipide, APOE, APOE2, APOE3, APOE4, anjonski APOE, anjonski APOE2, anjonski APOE3, anjonski APOE4, APOE vezan sa lipidima, APOE2 vezan sa lipidima, APOE3 vezan sa lipidima, APOE4 vezan sa lipidima, cviterjonske lipide, negativno naelektrisane fosfolipide, fosfatidilserin, sulfatide, fosfatidilholin, sfingomijelin, membranske fosfolipide, proteine vezane sa lipidima, proteolipide, peptide vezane sa lipidima i amiloidni beta peptid vezan sa lipidima. Prema tome, u određenim primerima izvođenja, jedan ili više liganda TREM2 čine E. coli ćelije, apoptotske ćelije, nukleinske kiseline, anjonske lipide, cviterjonske lipide, negativno naelektrisane fosfolipide, fosfatidilserin (PS), sulfatide, fosfatidilholin, sfingomijelin (SM), fosfolipide, proteine vezane sa lipidima, proteolipide, peptide vezane sa lipidima i amiloidni beta peptid vezan sa lipidima.

[0086] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića ne inhibiraju rast jedne ili više urođenih imunskih ćelija. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za jednu ili više primarnih imunskih ćelija sa afinitetom

4

koji je od pet puta veći do 100 puta veći nego anti-TREM2 antitelo odabrano od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za jednu ili više primarnih imunskih ćelija sa afinitetom koji je najmanje pet puta veći, najmanje šest puta veći, najmanje sedam puta veći, najmanje osam puta veći, najmanje devet puta veći, najmanje 10 puta veći, najmanje 11 puta veći, najmanje 12 puta veći, najmanje 13 puta veći, najmanje 14 puta veći, najmanje 15 puta veći, najmanje 16 puta veći, najmanje 17 puta veći, najmanje 18 puta veći, najmanje 19 puta veći, najmanje 20 puta veći, najmanje 21 puta veći, najmanje 22 puta veći, najmanje 23 puta veći, najmanje 24 puta veći, najmanje 25 puta veći, najmanje 26 puta veći, najmanje 27 puta veći, najmanje 28 puta veći, najmanje 29 puta veći, najmanje 30 puta veći, najmanje 35 puta veći, najmanje 40 puta veći, najmanje 45 puta veći, najmanje 50 puta veći nego kod anti-TREM2 antitela odabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za jednu ili više primarnih imunskih ćelija sa srednji intenzitetom fluorescencije (MFI) koji varira od 100 do 1500, ili više od 1500. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za jednu ili više primarnih imunskih ćelija sa srednji intenzitetom fluorescencije (MFI) koji je najmanje 100, najmanje 110, najmanje 120, najmanje 130, najmanje 140, najmanje 141, najmanje 150, najmanje 152, najmanje 155, najmanje 159, najmanje 160, najmanje 170, najmanje 180, najmanje 187, najmanje 190, najmanje 194, najmanje 195, najmanje 200, najmanje 210, najmanje 220, najmanje 224, najmanje 230, najmanje 235, najmanje 240, najmanje 250, najmanje 260, najmanje 262, najmanje 270, najmanje 280, najmanje 288, najmanje 290, najmanje 296, najmanje 300, najmanje 310, najmanje 318, najmanje 320, najmanje 322, najmanje 327, najmanje 330, najmanje 340, najmanje 350, najmanje 360, najmanje 370, najmanje 372, najmanje 380, najmanje 390, najmanje 400, najmanje 408, najmanje 410, najmanje 413, najmanje 420, najmanje 430, najmanje 440, najmanje 450, najmanje 460, najmanje 470, najmanje 480, najmanje 490, najmanje 499, najmanje 500, najmanje 510, najmanje 520, najmanje 530, najmanje 534, najmanje 540, najmanje 547, najmanje 550, najmanje 560, najmanje 570, najmanje 580, najmanje 590, najmanje 600, najmanje 610, najmanje 620, najmanje 630, najmanje 640, najmanje 650, najmanje 660, najmanje 662, najmanje 670, najmanje 680, najmanje 690, najmanje 700, najmanje 710, najmanje 720, najmanje 730, najmanje 740, najmanje 750, najmanje 760, najmanje 770, najmanje 780, najmanje 790, najmanje 800, najmanje 810, najmanje 820, najmanje 830, najmanje 840, najmanje 850, najmanje 860, najmanje 870, najmanje 880, najmanje 890, najmanje 900, najmanje 910, najmanje 920, najmanje 930, najmanje 940, najmanje 950, najmanje 960, najmanje 970, najmanje 980, najmanje 990, najmanje 1000, najmanje 1035, najmanje 1110, najmanje 1120, najmanje 1130, najmanje 1140, najmanje 1150, najmanje 1160, najmanje 1170, najmanje 1180, najmanje 1190, najmanje 1200, najmanje 1210, najmanje 1220, najmanje 1230, najmanje 1240, najmanje 1250, najmanje 1260, najmanje 1270, najmanje 1280, najmanje 1290, najmanje 1300, najmanje 1310, najmanje 1320, najmanje 1330, najmanje 1340, najmanje 1350, najmanje 1360, najmanje 1370, najmanje 1380, najmanje 1390, najmanje 1400, najmanje 1410, najmanje 1420, najmanje 1430, najmanje 1440, najmanje 1450, najmanje 1460, najmanje 1467, najmanje 1470, najmanje 1480, najmanje 1490, ili najmanje 1500. U nekim primerima izvođenja, MFI se određuje na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDse određuje upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili se specifično vezuju za TREM2 su ovde opisani. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0087] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića formiraju klastere i aktiviraju signalizaciju TREM2 u količini koja je najmanje 0.5 puta veća, najmanje 0.6 puta veća, najmanje 0.7 puta veća, najmanje 0.8 puta veća, najmanje 0.9 puta veća, najmanje 1 puta veća, najmanje 2 puta veća, najmanje 3 puta veća, najmanje 4 puta veća, najmanje 5 puta veća, najmanje 6 puta veća, najmanje 7 puta veća, najmanje 8 puta veća, najmanje 9 puta veća, ili najmanje 10 puta veća od one kod anti-TREM2 antitela odabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120.

[0088] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića formiraju klastere i aktiviraju signalizaciju TREM2 u količini koja varira od oko 1 put više od kontrole (FOC) do oko 30 puta više od kontrole (FOC). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića formiraju klastere i aktiviraju signalizaciju TREM2 u količini koja iznosi najmanje 1 put više od kontrole (FOC), najmanje 1.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 1.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 1.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 1.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 1.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 1.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 1.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 1.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 1.9 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 2.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 2.9 puta više od kontrole (FOC), 3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 3.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 3.9 puta više od kontrole (FOC), 4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 4.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 4.9 puta više od kontrole (FOC), 5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 5.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 5.9 puta više od kontrole (FOC), 6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 6.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 6.9 puta više od kontrole (FOC), 7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 7.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 7.9 puta više od kontrole (FOC), 8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 8.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 8.9 puta više od kontrole (FOC), 9 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.1 put više od kontrole (FOC), najmanje 9.2 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.3 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.4 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.5 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.6 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.7 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.8 puta više od kontrole (FOC), najmanje 9.9 puta više od kontrole (FOC), najmanje 10 puta više od kontrole (FOC), najmanje 11 puta više od kontrole (FOC), najmanje 12 puta više od kontrole (FOC), najmanje 13 puta više od kontrole (FOC), najmanje 14 puta više od kontrole (FOC), najmanje 15 puta više od kontrole (FOC), najmanje 16 puta više od kontrole (FOC), najmanje 17 puta više od kontrole (FOC), najmanje 18 puta više od kontrole (FOC), najmanje 19 puta više od kontrole (FOC), najmanje 20 puta više od kontrole (FOC), najmanje 21 puta više od kontrole (FOC), najmanje 22 puta više od kontrole (FOC), najmanje 23 puta više od kontrole (FOC), najmanje 24 puta više od kontrole (FOC), najmanje 25 puta više od kontrole (FOC), najmanje 26 puta više od kontrole (FOC), najmanje 27 puta više od kontrole (FOC), najmanje 28 puta više od kontrole (FOC), najmanje 29 puta više od kontrole (FOC), ili najmanje 30 puta više od kontrole (FOC). U nekim primerima izvođenja, formiranje klastera i aktivacija signalizacije TREM2 se određuju na 37°C upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Postupci za merenje formiranja klastera i aktivacije signalizacije TREM2 su ovde opisani (npr., videti Primer 3).

[0089] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića povećavaju preživljavanje imunskih ćelija in vitro u stepenu koji je najmanje jedan i po put veći, najmanje dva puta veći, najmanje tri puta veći, najmanje četiri puta veći, najmanje pet puta veći, najmanje šest puta veći, najmanje sedam puta veći, najmanje osam puta veći, najmanje devet puta veći, najmanje 10 puta veći, najmanje 11 puta veći, najmanje 12 puta veći, najmanje 13 puta veći, najmanje 14 puta veći, najmanje 15 puta veći, najmanje 16 puta veći, najmanje 17 puta veći, najmanje 18 puta veći, najmanje 19 puta veći, najmanje 20 puta veći, najmanje 21 puta veći, najmanje 22 puta veći, najmanje 23 puta veći, najmanje 24 puta veći, najmanje 25 puta veći, najmanje 26 puta veći, najmanje 27 puta veći, najmanje 28 puta veći, najmanje 29 puta veći, najmanje 30 puta veći, najmanje 35 puta veći, najmanje 40 puta veći, najmanje 45 puta veći, najmanje 50 puta veći, najmanje 55 puta veći, najmanje 60 puta veći, najmanje 65 puta veći, najmanje 70 puta veći, najmanje 75 puta veći, najmanje 80 puta veći, najmanje 85 puta veći, najmanje 90 puta veći, najmanje 95 puta veći, ili najmanje 100 puta veći nego kod anti-TREM2 antitela odabranog kod anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120.

[0090] U nekim primerima izvođenja, sposobnost anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića da povećaju preživljavanje imunskih ćelija in vitro meri se određivanjem površine ispod krive (AUC) krivih rasta primarnih imunskih ćelija u kulturi koje su tretirane anti-TREM2 antitelima predmetnog otkrića. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića povećavaju preživljavanje imunskih ćelija in vitro sa AUC koja varira od oko 200000 do oko 1500000. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića povećavaju preživljavanje imunskih ćelija in vitro sa AUC koja je najmanje 200000, najmanje 210000, najmanje 220000, najmanje 230000, najmanje 240000, najmanje 250000, najmanje 260000, najmanje 270000, najmanje 280000, najmanje 290000, najmanje 300000, najmanje 310000, najmanje 320000, najmanje 330000, najmanje 340000, najmanje 350000, najmanje 360000, najmanje 370000, najmanje 380000, najmanje 390000, najmanje 400000, najmanje 410000, najmanje 420000, najmanje 430000, najmanje 440000, najmanje 450000, najmanje 460000, najmanje 470000, najmanje 480000, najmanje 490000, najmanje 500000, najmanje 510000, najmanje 520000, najmanje 530000, najmanje 540000, najmanje 550000, najmanje 560000, najmanje 570000, najmanje 580000, najmanje 590000, najmanje 600000, najmanje 610000, najmanje 620000, najmanje 630000, najmanje 640000, najmanje 650000, najmanje 660000, najmanje 670000, najmanje 680000, najmanje 690000, najmanje 700000, najmanje 710000, najmanje 720000, najmanje 730000, najmanje 740000, najmanje 750000, najmanje 760000, najmanje 770000, najmanje 780000, najmanje 790000, najmanje 800000, najmanje 810000, najmanje 820000, najmanje 830000, najmanje 840000, najmanje 850000, najmanje 860000, najmanje 870000, najmanje 880000, najmanje 890000, najmanje 900000, najmanje 910000, najmanje 920000, najmanje 930000, najmanje 940000, najmanje 950000, najmanje 960000, najmanje 970000, najmanje 980000, najmanje 990000, najmanje 1000000, najmanje 1010000, najmanje 1020000, najmanje 1030000, najmanje 1040000, najmanje 1050000, najmanje 1060000, najmanje 1070000, najmanje 1080000, najmanje 1090000, najmanje 1100000, najmanje 1110000, najmanje 1120000, najmanje 1130000, najmanje 1140000, najmanje 1150000, najmanje 1160000, najmanje 1170000, najmanje 1180000, najmanje 1190000, najmanje 1200000, najmanje 1210000, najmanje 1220000, najmanje 1230000, najmanje 1240000, najmanje 1250000, najmanje 1260000, najmanje 1270000, najmanje 1280000, najmanje 1290000, najmanje 1300000, najmanje 1310000, najmanje 1320000, najmanje 1330000, najmanje 1340000, najmanje 1350000, najmanje 1360000, najmanje 1370000, najmanje 1380000, najmanje 1390000, najmanje 1400000, najmanje 1410000, najmanje 1420000, najmanje 1430000, najmanje 1440000, najmanje 1450000, najmanje 1460000, najmanje 1470000, najmanje 1480000, najmanje 1490000, ili najmanje 1500000. U nekim primerima izvođenja, preživljavanje imunskih ćelija in vitro se meri na 4°C upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Postupci za merenje preživljavanja imunskih ćelija in vitro su ovde opisani (npr., videti Primer 3).

[0091] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju in vivo poluživot koji je kraći nego kod humanog kontrolnog IgG1 antitela. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju in vivo poluživot koji je najmanje jedan i po put kraći, najmanje dva puta kraći, najmanje tri puta kraći, najmanje četiri puta kraći, najmanje pet puta kraći, najmanje šest puta kraći, najmanje sedam puta kraći, najmanje osam puta kraći, najmanje devet puta kraći, najmanje 10 puta kraći, najmanje 11 puta kraći, najmanje 12 puta kraći, najmanje 13 puta kraći, najmanje 14 puta kraći, najmanje 15 puta kraći, najmanje 16 puta kraći, najmanje 17 puta kraći, najmanje 18 puta kraći, najmanje 19 puta kraći, najmanje 20 puta kraći, najmanje 21 puta kraći, najmanje 22 puta kraći, najmanje 23 puta kraći, najmanje 24 puta kraći, najmanje 25 puta kraći, najmanje 26 puta kraći, najmanje 27 puta kraći, najmanje 28 puta kraći, najmanje 29 puta kraći, najmanje 30 puta kraći, najmanje 35 puta kraći, najmanje 40 puta kraći, najmanje 45 puta kraći, najmanje 50 puta kraći, najmanje 55 puta kraći, najmanje 60 puta kraći, najmanje 65 puta kraći, najmanje

4

70 puta kraći, najmanje 75 puta kraći, najmanje 80 puta kraći, najmanje 85 puta kraći, najmanje 90 puta kraći, najmanje 95 puta kraći, ili najmanje 100 puta kraći nego kod anti-TREM2 antitela odabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 27 i koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120.

[0092] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju in vivo poluživot koji varira od oko 0.1 dana do oko 10 dana. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju in vivo poluživot koji je oko 0.1 dana, oko 0.2 dana, oko 0.3 dana, oko 0.4 dana, oko 0.5 dana, oko 0.6 dana, oko 0.7 dana, oko 0.8 dana, oko 0.9 dana, oko 1 dan, oko 1.1 dana, oko 1.2 dana, oko 1.3 dana, oko 1.4 dana, oko 1.5 dana, oko 1.6 dana, oko 1.7 dana, oko 1.8 dana, oko 1.9 dana, oko 2 dana, oko 2.1 dana, oko 2.2 dana, oko 2.3 dana, oko 2.4 dana, oko 2.5 dana, oko 2.6 dana, oko 2.7 dana, oko 2.8 dana, oko 2.9 dana, oko 3 dana, oko 3.1 dana, oko 3.2 dana, oko 3.3 dana, oko 3.4 dana, oko 3.5 dana, oko 3.6 dana, oko 3.7 dana, oko 3.8 dana, oko 3.9 dana, oko 4 dana, oko 4.1 dana, oko 4.2 dana, oko 4.3 dana, oko 4.4 dana, oko 4.5 dana, oko 4.6 dana, oko 4.7 dana, oko 4.8 dana, oko 4.9 dana, oko 5 dana, oko 5.1 dana, oko 5.2 dana, oko 5.3 dana, oko 5.4 dana, oko 5.5 dana, oko 5.6 dana, oko 5.7 dana, oko 5.8 dana, oko 5.9 dana, oko 6 dana, oko 6.1 dana, oko 6.2 dana, oko 6.3 dana, oko 6.4 dana, oko 6.5 dana, oko 6.6 dana, oko 6.7 dana, oko 6.8 dana, oko 6.9 dana, oko 7 dana, oko 7.1 dana, oko 7.2 dana, oko 7.3 dana, oko 7.4 dana, oko 7.5 dana, oko 7.6 dana, oko 7.7 dana, oko 7.8 dana, oko 7.9 dana, oko 8 dana, oko 8.1 dana, oko 8.2 dana, oko 8.3 dana, oko 8.4 dana, oko 8.5 dana, oko 8.6 dana, oko 8.7 dana, oko 8.8 dana, oko 8.9 dana, oko 9 dana, oko 9.1 dana, oko 9.2 dana, oko 9.3 dana, oko 9.4 dana, oko 9.5 dana, oko 9.6 dana, oko 9.7 dana, oko 9.8 dana, oko 9.9 dana, ili oko 10 dana. U nekim primerima izvođenja, in vivo poluživot se meri upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Postupci za merenje in vivo poluživota su ovde opisani (npr., videti Primer 4).

[0093] Anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se generalno vezuju sa visokim afinitetom za jedan ili više proteina TREM2 eksprimiranih na ćeliji. Na primer, smatra se da TREM2 receptor zahteva klasterovanje na površini ćelije da bi transdukovao signal. Stoga agonistička antitela mogu da imaju jedinstvene karakteristike da bi stimulisala, na primer, TREM2 receptor. Na primer, ona mogu da imaju ispravnu specifičnost epitopa koja je kompatibilna sa aktivacijom receptora, kao i sposobnost da indukuju ili zadrže klasterovanje receptora na površini ćelije. Pored toga, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu da pokazuju sposobnost da vezuju TREM2 bez blokiranja istovremenog vezivanja jednog ili više liganada TREM2. Anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu dalje da pokazuju aditivne i/ili sinergističke funkcionalne interakcije sa jednim ili više liganda TREM2. Tako, u nekim primerima izvođenja, maksimalna aktivnost TREM2 kada je vezan za anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića u kombinaciji sa jednim ili više liganada TREM2 predmetnog otkrića može da bude veća (npr. pojačana) od maksimalne aktivnosti TREM2 kada je izložen zasićenim koncentracijama samog liganda ili zasićenim koncentracijama samog antitela. Pored toga, aktivnost TREM2 pri datoj koncentraciji liganda TREM2 može da bude veća (npr., pojačana) u prisustvu antitela. Prema tome, u nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju aditivni efekat sa jednim ili više liganda TREM2 u pojačavanju jedne ili više aktivnosti TREM2 kada su vezani za protein TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića ispoljavaju sinergiju sa jednim ili više liganda TREM2 u pojačanju jedne ili više aktivnosti TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića povećavaju potenciju jednog ili više liganada TREM2 u indukovanju jednu ili više TREM2 aktivnosti, u poređenju sa potencijom jednog ili više liganda TREM2 da indukuju jednu ili više aktivnosti TREM2 u nedostatku antitela. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića pojačavaju jednu ili više aktivnosti TREM2 u odsustvu površinskog klasterovanja ćelija TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića pojačavaju jednu ili više aktivnosti TREM2 indukovanjem ili zadržavanjem formiranja klastera TREM2 na površini ćelija. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića su grupisana u klastere pomoću jednog ili više Fc-gama receptora eksprimiranih na jednoj ili više imunskih ćelija, uključujući bez ograničenja, B ćelije i mikroglijalne ćelije. U nekim primerima izvođenja, povećanje jedne ili više TREM2 aktivnosti izazvanih vezivanjem jednog ili više TREM2 liganada za protein TREM2 se meri na primarnim ćelijama, uključujući bez ograničenja, dendritske ćelije, dendritske ćelije poreklom iz koštane srži, monocite, mikrogliju, makrofage, neutrofile, NK ćelije, osteoklaste, Langerhansove ćelije kože i Kupferove ćelije, ili na ćelijskim linijama, i pojačanje jedne ili više aktivnosti TREM2 izazvanih vezivanjem jednog ili više liganda TREM2 za protein TREM2, meri se, na primer, korišćenjem in vitro ćelijskog testa.

[0094] In vivo, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu da aktiviraju receptore višestrukim potencijalnim mehanizmima. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića, imaju, zbog ispravne specifičnosti epitopa, sposobnost da aktiviraju TREM2 u rastvoru bez potrebe da budu grupisana sekundarnim antitelom, vezanim na pločama, ili grupisana Fcg receptorima. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića imaju izotipove humanih antitela, kao što je IgG2, koja imaju, zbog svoje jedinstvene strukture, intrinzičnu sposobnost da klasteruju receptore ili da zadržavaju receptore u klasterovanoj konfiguraciji, čime se aktiviraju receptori kao što je TREM2 bez vezivanje za Fc receptor (npr., White et al., (2015) Cancer Cell 27, 138-148).

[0095] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića formiraju klastere receptora (npr., TREM2) vezivanjem za Fcg receptore na susednim ćelijama. Vezivanje konstantnog IgG Fc dela antitela za Fcg receptore dovodi do agregacije antitela, a antitela zauzvrat agregiraju receptore za koje se vezuju preko svog varijabilnog regiona (Chu et al (2008) Mol Immunol, 45:3926-3933 i Wilson et al., (2011) Cancer Cell 19, 101-113). Vezivanje za inhibitorni Fcg receptor FcgR (FcgRIIB) koje ne izaziva sekreciju citokina, oksidativni nalet, povećanu fagocitozu i pojačanu ćelijski posredovanu citotoksičnost zavisnu od antitela (ADCC) često je poželjan način za klasterovanje antitela in vivo, budući da vezivanje za FcgRIIB nije povezano sa neželjenim imunskim efektima. Bilo koji pogodan test koji je ovde opisan može da se koristi za određivanje formiranja klastera antitela.

[0096] Drugi mehanizmi se takođe mogu koristiti za formiranja klastera receptora (npr. TREM2). Na primer, u nekim primerima izvođenja, fragmenti antitela (npr., Fab fragmenti) koji su međusobno umreženi mogu da se koriste za formiranja klastera receptora (npr., TREM2) na način sličan antitelima sa Fc regionima koji vezuju Fcg receptore, kao što je opisano gore. U nekim primerima izvođenja, umreženi fragmenti antitela (npr., Fab fragmenti) mogu da funkcionišu kao agonistička antitela ako indukuju formiranje klastera receptora na površini ćelije i vezuju odgovarajući epitop na ciljnom molekulu (npr., TREM2).

[0097] U nekim primerima izvođenja, antitela predmetnog otkrića koja vezuju protein TREM2 mogu da uključuju antitela koja zbog svoje epitopne specifičnosti vezuju TREM2 i pokreću jednu ili više aktivnosti TREM2. U nekim primerima izvođenja, takva antitela mogu da se vežu za mesto vezivanja liganda na TREM2 i imitiraju dejstvo jednog ili više liganda TREM2, ili stimulišu ciljni antigen da transdukuje signal vezivanjem za jedan ili više domena koji se ne vezuju za mesta vezivanja liganda. U nekim primerima izvođenja, antitela ne kompetiraju sa, ili drugačije sprečavaju, vezivanje liganda za TREM2. U nekim primerima izvođenja, antitela deluju aditivno ili sinergistički sa jednim ili više liganda TREM2 da

4

aktiviraju i/ili pojačavaju jednu ili više TREM2 aktivnosti.

[0098] U nekim primerima izvođenja, aktivnosti TREM2 koje mogu da budu indukovane i/ili pojačane anti-TREM2 antitelima predmetnog otkrića i/ili jednim ili većim brojem liganda TREM2 predmetnog otkrića uključuju, bez ograničenja, vezivanje TREM2 za DAP12; fosforilaciju DAP12; aktivaciju Syk kinaze; modulaciju jednog ili više proinflamatornih medijatora odabranih od IFN-β, IL-1α, IL-1β, TNF-α, IL-6, IL-8, CRP, CD86, MCP-1/CCL2, CCL3, CCL4, CCL5, CCR2, CXCL-10, Gata3, članova familije IL-20, IL-33, LIF, IFN-gama, OSM, CNTF, CSF-1, OPN, CD11c, GM-CSF, IL-11, IL-12, IL -17, IL-18 i IL-23, pri čemu modulacija može da se javi u jednoj ili više ćelija odabranih od makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, dendritskih ćelija, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija i ćelija mikroglije; regrutovanje Syk u kompleks DAP12ATREM2; povećanje aktivnosti jednog ili više TREM2-zavisnih gena, pri čemu jedan ili više TREM2-zavisnih gena obuhvata transkripcione faktore nuklearnog faktora aktiviranih T-ćelija (NFAT); povećano preživljavanje dendritskih ćelija, makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija, mikroglije, M1 mikroglije, aktivirane M1 mikroglije i M2 mikroglije, ili bilo koje njihove kombinacije; modulisanje ekspresije jednog ili više stimulativnih molekula odabranih od CD83, CD86 MHC klase II, CD40, i bilo koje njihove kombinacije, gde CD40 može da bude eksprimiran na dendritskim ćelijama, monocitima, makrofagima, ili bilo kojoj njihovoj kombinaciji, i gde dendritske ćelije mogu da obuhvataju dendritske ćelije poreklom iz koštane srži; povećanje memorije; i smanjenje kognitivnog deficita.

[0099] Kako se ovde koristi, anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića pojačava jednu ili više aktivnosti TREM2 indukovanih vezivanjem jednog ili više liganda TREM2 za protein TREM2 ako indukuje najmanje 2-struko, najmanje 3-struko, najmanje 4-struko, najmanje 5-struko, najmanje 6-struko, najmanje 7-struko, najmanje 8-struko, najmanje 9-struko, najmanje 10-struko, najmanje 11-struko, najmanje 12-struko, najmanje 13-struko, najmanje 14-struko, najmanje 15-struko, najmanje 16-struko, najmanje 17-struko, najmanje 18-struko, najmanje 19-struko, najmanje 20-struko ili veće povećanje jedne ili više aktivnosti TREM2 u poređenju sa nivoima jedne ili više aktivnosti TREM2 indukovanih vezivanjem jednog ili više liganada TREM2 za protein TREM2 u odsustvu anti-TREM2 antitela. U nekim primerima izvođenja, povećanje još jedne aktivnosti TEM2 može da se meri bilo kojim pogodnim in vitro testovima zasnovanim na ćelijama ili pogodnim in vivo modelom koji je ovde opisan ili poznat u struci, na primer, korišćenjem reporterskog testa zasnovanog na luciferazi za merenje genske ekspresije zavisne od TREM2, korišćenjem Western blot analize za merenje povećanja TREM2-indukovane fosforilacije nishodnih signalnih partnera, kao što je Syk, ili korišćenjem protočne citometrije, kao što je sortiranje ćelija aktivirano fluorescencijom (FACS) za merenje promena u nivoima markera aktivacije TREM2 na površini ćelija. Bilo koji in vitro testovi zasnovani na ćelijama ili pogodan in vivo model koji je ovde opisan ili poznat u tehnici može da se koristi za merenje interakcije (npr., vezivanja) između TREM2 i jednog ili više liganada TREM2.

[0100] U nekim primerima izvođenja anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića pojačava jednu ili više aktivnosti TREM2 indukovanih vezivanjem liganda TREM2 za protein TREM2 ako indukuje povećanje koje se kreće od oko 1-strukog do oko 6-strukog, ili više od 6-strukog, ligandom-indukovane TREM2-zavisne transkripcije gena kada se koristi u koncentraciji koja se kreće od oko 0.5 nM do oko 50 nM, ili više od 50 nM, i u poređenju sa nivoom transkripcije gena zavisne od TREM2 indukovane vezivanjem liganda TREM2 za protein TREM2 u odsustvu anti-TREM2 antitela kada se ligand TREM2 koristi u njegovoj EC50koncentraciji. U nekim primerima izvođenja povećanje ligandom-izazvane transkripcije gena zavisne od TREM2 je najmanje 1-struko, najmanje 2-struko, najmanje 3-struko, najmanje 4-struko, najmanje 5-struko, najmanje 6-struko, najmanje 7-struko, najmanje 8-struko, najmanje 9-struko, najmanje 10-struko, najmanje 11-struko, najmanje 12-struko, najmanje 13-struko, najmanje 14-struko, najmanje 15-struko, najmanje 16-struko, najmanje 17-struko, najmanje 18-struko, najmanje 19-struko, najmanje 20-struko ili veće kada se koristi u koncentraciji koja varira od oko 0.5 nM do oko 50 nM, ili više od 50 nM, i u poređenju sa nivoom TREM2-zavisne genske transkripcije indukovane vezivanjem liganda TREM2 za protein TREM2 u odsustvu anti-TREM2 antitela kada se ligand TREM2 koristi u svojoj EC50koncentraciji. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo se koristi u koncentraciji od najmanje 0.5 nM, najmanje 0.6 nM, najmanje 0.7 nM, najmanje 0.8 nM, najmanje 0.9 nM, najmanje 1 nM, najmanje 2 nM, najmanje 3 nM, najmanje 4 nM, najmanje 5 nM, najmanje 6 nM, najmanje 7 nM, najmanje 8 nM, najmanje 9 nM, najmanje 10 nM, najmanje 15 nM, najmanje 20 nM, najmanje 25 nM, najmanje 30 nM, najmanje 35 nM, najmanje 40 nM, najmanje 45 nM, najmanje 46 nM, najmanje 47 nM, najmanje 48 nM, najmanje 49 nM, ili najmanje 50 nM. U nekim primerima izvođenja, ligand TREM2 je fosfatidilserin (PS). U nekim primerima izvođenja, ligand TREM2 je sfingomijelin (SM). U nekim primerima izvođenja, povećanje još jedne aktivnosti TREM2 može da se meri bilo kojim pogodnim in vitro testovima zasnovanim na ćelijama ili pogodnim in vivo modelom koji je ovde opisan ili poznat u tehnici. U nekim primerima izvođenja, reporterski test zasnovan na luciferazi se koristi za merenje višestrukog

4

povećanja ligandom-indukovane TREM2-zavisne genske ekspresije u prisustvu i odsustvu antitela.

[0101] Kako se ovde koristi, anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića ne kompetira, inhibira, ili na drugi način blokira interakciju (npr., vezivanje) između jednog ili više liganda TREM2 i TREM2 ako smanjuje vezivanje liganda za TREM2 za manje od 20% pri koncentracijama zasićenja antitelom korišćenjem bilo kog in vitro eseja ili eseja u kulturi zasnovanog na ćelijama koji je ovde opisan ili poznat u tehnici. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića inhibiraju interakciju (npr., vezivanje) između jednog ili više liganda TREM2 i TREM2 za manje od 20%, manje od 19%, manje od 18%, manje od 17%, manje od 16%, manje od 15%, manje od 14%, manje od 13%, manje od 12%, manje od 11%, manje od 10%, manje od 9%, manje od 8%, manje od 7%, manje od 6%, manje od 5%, manje od 4%, manje od 3%, manje od 2%, ili manje od 1% pri koncentracijama zasićenja antitelom korišćenjem bilo kog in vitro testa ili testa u kulturi na bazi ćelija koji je opisan ovde ili poznat u tehnici.

[0102] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića indukuje jednu ili više aktivnosti TREM2. U nekim primerima izvođenja, antitelo indukuje jednu ili više aktivnosti TREM2 nakon vezivanja za protein TREM2 koji se eksprimira na ćeliji. U nekim primerima izvođenja, antitelo indukuje jednu ili više aktivnosti TREM2 nakon vezivanja za rastvorljivi protein TREM2 koji nije vezan za ćelijsku membranu. U određenim primerima izvođenja, protein TREM2 se eksprimira na površini ćelije. U određenim primerima izvođenja, rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) može se, bez ograničenja, naći u vanćelijskom miljeu, u krvnom serumu, u likvoru (CSF) i u intersticijalnom prostoru unutar tkiva. U određenim primerima izvođenja, rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) je nećelijski. U nekim primerima izvođenja rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića odgovara aminokiselinskim ostacima 19-160 SEQ ID NO:1. U nekim primerima izvođenja rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića odgovara aminokiselinskim ostacima 19-159 SEQ ID NO:1. U nekim primerima izvođenja rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića odgovara aminokiselinskim ostacima 19-158 SEQ ID NO:1. U nekim primerima izvođenja rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića odgovara aminokiselinskim ostacima 19-157 SEQ ID NO:1. U nekim primerima izvođenja rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića odgovara aminokiselinskim ostacima 19-156 SEQ ID NO:1. U nekim primerima izvođenja rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića odgovara aminokiselinskim ostacima 19-155 SEQ ID NO:1. U nekim primerima izvođenja rastvorljivi protein TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića

4

odgovara aminokiselinskim ostacima 19-154 SEQ ID NO:1.

[0103] U nekim primerima izvođenja, rastvorljivi proteini TREM2 (sTREM2) predmetnog otkrića mogu da budu neaktivne varijante ćelijskih TREM2 receptora. U nekim primerima izvođenja, sTREM2 može da bude prisutan na periferiji, na primer u plazmi, ili mozgu subjekta.

[0104] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića snižavaju nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića snižavaju nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo blokiranjem odsecanja, inhibiranjem jedne ili više metaloproteaza, ili indukovanjem internalizacije.

[0105] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića snižavaju nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo za količinu koja varira od oko 5% veće do oko 50% veće od one kod humanog kontrolnog IgG1 antitela. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića snižavaju nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo za količinu koja je najmanje 5%, najmanje 6%, najmanje 7%, najmanje 8%, najmanje 9%, najmanje 10%, najmanje 11%, najmanje 12%, najmanje 13%, najmanje 14%, najmanje 15%, najmanje 16%, najmanje 17%, najmanje 18%, najmanje 19%, najmanje 20%, najmanje 21%, najmanje 22%, najmanje 23%, najmanje 24%, najmanje 25%, najmanje 26%, najmanje 27%, najmanje 28%, najmanje 29%, najmanje 30%, najmanje 31%, najmanje 32%, najmanje 33%, najmanje 34%, najmanje 35%, najmanje 36%, najmanje 37%, najmanje 38%, najmanje 39%, najmanje 40%, najmanje 41%, najmanje 42%, najmanje 43%, najmanje 44%, najmanje 45%, najmanje 46%, najmanje 47%, najmanje 48%, najmanje 49%, ili najmanje 50% veća od one kod humanog kontrolnog IgG1 antitela.

[0106] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića snižavaju nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo tako da je nivo rastvorljivog TREM2 u plazmi, kao procenat početnog nivoa, šest dana nakon tretmana antitelom najmanje 5%, najmanje 6%, najmanje 7%, najmanje 8%, najmanje 9%,najmanje 10%, najmanje 11%, najmanje 12%, najmanje 13%, najmanje 14%, najmanje 15%, najmanje 16%, najmanje 17%, najmanje 18%, najmanje 19%, najmanje 20%, najmanje 21%, najmanje 22%, najmanje 23%, najmanje 24%, najmanje 25%, najmanje 26%, najmanje 27%, najmanje 28%, najmanje 29%, najmanje 30%, najmanje 31%, najmanje 32%, najmanje 33%, najmanje 34%, najmanje 35%, najmanje 36%, najmanje 37%, najmanje 38%, najmanje 39%, najmanje 40%, najmanje 41%, najmanje 42%, najmanje 43%, najmanje 44%, najmanje 45%, najmanje 46%, najmanje 47%, najmanje 48%, najmanje 49%, najmanje 50%, najmanje 51%, najmanje 52%, najmanje 53%, najmanje 54%,

4

najmanje 55%, najmanje 56%, najmanje 57%, najmanje 58%, najmanje 59%, najmanje 60%, najmanje 61%, najmanje 62%, najmanje 63%, najmanje 64%, najmanje 65%, najmanje 66%, najmanje 67%, najmanje 68%, najmanje 69%, najmanje 70%, najmanje 71%, najmanje 72%, najmanje 73%, najmanje 74%, najmanje 75%, najmanje 76%, najmanje 77%, najmanje 78%, najmanje 79%, ili najmanje 80%. U nekim primerima izvođenja, nivoi rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo mere se upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Postupci za merenje nivoa rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo su ovde opisani (npr., videti Primer4).

[0107] Anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu da se koriste za prevenciju, smanjenje rizika ili lečenje demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa normalnog pritiska, amiotrofne lateralne skleroze, Hantingtonove bolesti, bolesti tauopatije, bolesti Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolesti creva, ulceroznog kolitisa, gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Shy-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, kortikalne bazalne ganglionske degeneracije, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenja, napada, povrede kičmene moždine, traumatske povrede mozga, starosne makularne degeneracije, glaukoma, retinopatije pigmentoza, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcije, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove bolesti kostiju, solidnog i kancera krvi, kancera mokraćne bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcija, herpesa CNS, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik

4

Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza. Ovde dati postupci takođe nalaze primenu u indukciji ili podsticanju preživljavanja, sazrevanja, funkcionalnosti, migracije, ili proliferacije jedne ili više imunskih ćelija kod pojedinca kome je to potrebno. Ovde dati postupci nalaze dalju upotrebu u smanjenju aktivnosti, funkcionalnosti, ili preživljavanja regulatornih T ćelija, imunosupresorskih dendritskih ćelija ugrađenih u tumor, imunosupresorskih makrofaga ugrađenih u tumor, supresorskih ćelija mijeloidnog porekla, makrofaga povezanih sa tumorom, ćelija akutne mijeloidne leukemije (AML) ćelije, ćelija hronične limfocitne leukemije (CLL), ili ćelija hronične mijeloidne leukemije (CML) kod osobe kojoj je to potrebno. Postupci koji su ovde dati nalaze dalju primenu u povećanju memorije i/ili smanjenju kognitivnog deficita.

[0108] Anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića mogu takođe da se koriste u naprednoj nezi rana. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića su monoklonska antitela. Kod anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića može da bude ispitano indukovanje jedne ili više aktivnosti TREM2. Korisni testovi mogu da uključuju western blotove (npr. za tirozin-fosforilisane DAP12 ili treonin/serin-fosforilisane PI3K-kinazne supstrate), ELISA (npr. za izlučivanje interleukina ili citokina), FACS (npr. za vezivanje anti-TREM2 za TREM2), imunocitohemiju (npr., za tirozin-fosforilisane DAP12 ili treonin/serinfosforilisane PI3K-kinazne supstrate), testove sa reporterskim genima (npr., za aktivaciju TLR), povećano preživljavanje i/ili funkciju dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija, i/ili mikroglije, povećanu fagocitozu apoptotskih neurona, oštećenih sinapsi, amiloida beta ili njegovih fragmenata, Tau, IAPP, alfa-sinukleina, TDP-43, FUS proteina, prionskog proteina, PrPSc, hantingtina, kalcitonina, superoksid dismutaze, ataksina, Levijevog tela, atrijalnog natriuretičkog faktora, amiloidnog polipeptida ostrvaca, insulina, apolipoproteina AI, serumskog amiloida A, medina, prolaktina, transtiretina, lizozima, beta-2 mikroglobulina, gelsolina, keratoepitelina, cistatina, AL lakog lanca imunoglobulina, proteina S-IBM, proizvoda ne-ATG translacije sa ponovcima (RAN), peptida sa DiPeptid ponovcima (DPR), peptida sa glicin-alanin (GA) ponovcima, peptida sa glicin-prolin (GP) ponovcima, peptida sa glicin-arginin (GR) ponovcima, peptida sa prolin-alanin (PA) ponovcima i peptida sa prolin-arginin (PR) ponovcima, debrisa nervnog tkiva, debrisa tkiva koje nije nervno, bakterija, drugih stranih tela, proteina koji izazivaju bolesti, peptida koji izazivaju bolesti, nukleinske kiseline koja izaziva bolesti, ili tumorskih ćelija pomoću makrofaga, dendritskih ćelija, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija, monocita, osteoklasta, i/ili ćelija mikroglije, povećanu reorganizaciju citoskeleta i smanjene

4

mikroglijalne proinflamatorne odgovore, ili druge testove poznate u tehnici.

[0109] Antitelo koje je zavisno od vezivanja za FcgR receptor da bi aktiviralo ciljane receptore može da izgubi svoju agonističku aktivnost ako je konstruisano tako da se eliminiše vezivanje FcgR (videti, npr., Wilson et al., (2011) Cancer Cell 19, 101-113; Armour et al., (2003) Immunology 40 (2003) 585-593); i White et al., (2015) Cancer Cell 27, 138-148). Kao takvo, smatra se da anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića sa tačnom specifičnošću epitopa može da aktivira ciljni antigen, uz minimalne neželjene efekte, kada antitelo ima Fc domen iz humanog IgG2 izotipa (CH1 i zglobni region) ili drugi tip Fc domena koji je sposoban da prvenstveno veže inhibitorne FcgRIIB r receptore, ili njihovu varijaciju.

[0110] Primeri izotipova Fc antitela i modifikacije su dati u tabeli A ispod. U nekim primerima izvođenja, antitelo ima izotip Fc naveden u tabeli A ispod.

Tabela A: Ilustrativni izotipovi Fc antitela koji mogu da se vežu za Fc gama receptor

1

[0111] Pored izotipova opisanih u Tabeli A, i bez želje za vezivanjem za neku određenu teoriju, smatra se da antitela humanih izotipova IgG1 ili IgG3 i njihovi mutanti (npr. Strohl (2009) Current Opinion in Biotechnology 2009, 20:685- 691) koji vezuju aktivirajuće Fcg receptore I, IIA, IIC, IIIA, IIIB kod čoveka i/ili Fcg receptore I, III i IV kod miša, takođe mogu da deluju kao agonisti antitela in vivo, ali mogu da budu udruženi sa neželjenim efektima povezanim sa ADCC. Međutim, čini se da su takvi Fcg receptori manje dostupni za vezivanje antitela in vivo, u poređenju sa inhibitornim Fcg receptorom FcgRIIB (videti, npr., White, et al., (2013) Cancer Immunol. Immunother. 62, 941-948; i Li et al., (2011) Science 333(6045): 1030-1034.).

[0112] U nekim primerima izvođenja, antitelo je klase IgG, klase IgM, ili klase IgA. U nekim primerima izvođenja, antitelo ima izotip IgG1, IgG2, IgG3, ili IgG4.

[0113] U određenim primerima izvođenja, antitelo ima izotip IgG2. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži konstantni region humanog IgG2. U nekim primerima izvođenja, konstantni region humanog IgG2 uključuje Fc region. U nekim primerima izvođenja, antitelo indukuje jednu ili više aktivnosti TREM2, aktivnosti DAP12, ili obe nezavisno od vezivanja za Fc receptor. U nekim primerima izvođenja, antitelo vezuje inhibitorni Fc receptor. U određenim primerima izvođenja, inhibitorni Fc receptor je inhibitorni Fc-gama receptor IIB (FcγIIB). U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži jednu ili više modifikacija. Na primer, u nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži jednu ili više aminokiselinskih supstitucija (npr. u odnosu na divlji tip Fc regiona istog izotipa). U nekim primerima izvođenja, jedna ili više aminokiselinskih supstitucija se biraju od V234A (Alegre et al., (1994) Transplantation 57: 1537-1543. 31; Xu et al., (2000) Cell Immunol, 200: 16-26), G237A (Cole et al. (1999) Transplantation, 68:563-571), H268Q, V309L, A330S, P331S (US 2007/0148167; Armour et al. (1999) Eur J Immunol 29: 2613-2624; Armour et al. (2000) The Haematology Journal 1(Suppl.1):27; Armour et al. (2000) The Haematology Journal 1(Suppl.1):27), C232S, i/ili C233S (White et al., (2015) Cancer Cell 27, 138-148), S267E,

2

L328F (Chu et al., (2008) Mol Immunol, 45:3926-3933), M252Y, S254T i/ili T256E, pri čemu je pozicija aminokiseline data prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji.

[0114] U nekim primerima izvođenja, antitelo ima izotip IgG2 sa konstantnim domenom teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku supstituciju C127S, pri čemu je pozicija aminokiseline data prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji (White et al., (2015) Cancer Cell 27, 138-148; Lightle et al., (2010) PROTEIN SCIENCE 19:753-762; i WO2008079246).

[0115] U nekim primerima izvođenja, antitelo ima izotip IgG2 sa konstantnim domenom kapa lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku supstituciju C214S, pri čemu je pozicija aminokiseline data prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji (White et al.,(2015) Cancer Cell 27, 138-148; Lightle et al., (2010) PROTEIN SCIENCE 19:753-762; i WO2008079246).

[0116] U određenim primerima izvođenja, antitelo ima izotip IgG1. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži konstantni region IgG1 miša. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži konstantni region humanog IgG1. U nekim primerima izvođenja, konstantni region humanog IgG1 uključuje Fc region. U nekim primerima izvođenja, antitelo vezuje inhibitorni Fc receptor. U određenim primerima izvođenja, inhibitorni Fc receptor je inhibitorni Fc-gama receptor IIB (FcγIIB). U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži jednu ili više modifikacija. Na primer, u nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži jednu ili više aminokiselinskih supstitucija (npr. u odnosu na divlji tip Fc regiona istog izotipa). U nekim primerima izvođenja, jedna ili više aminokiselinskih supstitucija se biraju od N297A (Bolt S et al. (1993) Eur J Immunol 23:403-411), D265A (Shields et al. (2001) R. J. Biol. Chem. 276, 6591-6604), L234A, L235A (Hutchins et al. (1995) Proc Natl Acad Sci USA, 92:11980-11984; Alegre et al., (1994) Transplantation 57:1537-1543. 31; Xu et al., (2000) Cell Immunol, 200:16-26), G237A (Alegre et al. (1994) Transplantation 57:1537-1543. 31; Xu et al. (2000) Cell Immunol, 200:16-26),C226S, C229S, E233P, L234V, L234F, L235E (McEarchern et al., (2007) Blood, 109:1185-1192), P331S (Sazinsky et al., (2008) Proc Natl Acad Sci USA 2008, 105:20167-20172), S267E, L328F, A330L, M252Y, S254T i/ili T256E, pri čemu je pozicija aminokiseline data prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji.

[0117] U nekim primerima izvođenja, antitelo uključuje konstantni domen 1(CH1) teškog lanca i zglobni region izotipa IgG2 (White et al., (2015) Cancer Cell 27, 138-148). U određenim primerima izvođenja, CH1 i zglobni region izotipa IgG2 sadrže aminokiselinsku sekvencu

ASTKGPSVFPLAPCSRSTSESTAALGCLVKDYFPEPVTVSWNSGALTSGVHTFPAVLQ SSGLY SLSSVVTVPSSNFGTQTYTCNVDHKPSNTKVDKTVERKCCVECPPCP (SEQ ID NO: 145). U nekim primerima izvođenja, Fc region antitela sadrži aminokiselinsku supstituciju S267E, aminokiselinsku supstituciju L328F, ili obe, i/ili aminokiselinsku supstituciju N297A ili N297Q, pri čemu je pozicija aminokiseline data prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji.

[0118] U određenim primerima izvođenja, antitelo ima izotip IgG4. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži konstantni region humanog IgG4. U nekim primerima izvođenja, konstantni region humanog IgG4 uključuje Fc region. U nekim primerima izvođenja, antitelo vezuje inhibitorni Fc receptor. U određenim primerima izvođenja, inhibitorni Fc receptor je inhibitorni Fc-gama receptor IIB (FcγIIB). U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži jednu ili više modifikacija. Na primer, u nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži jednu one ili više aminokiselinskih supstitucija (npr., u odnosu na Fc region divljeg tipa istog izotipa). U nekim primerima izvođenja, jedna ili više aminokiselinskih supstitucija su odabrane od L235A, G237A, S228P, L236E (Reddy et al., (2000) J Immunol, 164 :1925-1933), S267E, E318A, L328F, M252Y, S254T, i/ili T256E, pri čemu je pozicija aminokiseline data prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji.

[0119] U određenim primerima izvođenja, antitelo ima hibridni izotip IgG2/4. U nekim primerima izvođenja, antitelo uključuje aminokiselinsku sekvencu koja sadrži aminokiseline 118 do 260 humanog IgG2 prema EU ili Kabat numeraciji i aminokiseline 261-447 humanog IgG4 prema EU ili Kabat numeraciji (WO 1997/11971; WO 2007/106585).

[0120] U određenim primerima izvođenja, antitelo sadrži konstantni region IgG4 miša (Bartholomaeus, et al. (2014). J. Immunol.192, 2091-2098).

[0121] U nekim primerima izvođenja, Fc region dodatno sadrži jednu ili više dodatnih aminokiselinskih supstitucija odabranih od A330L, L234F; L235E, ili P331S prema EU ili Kabat numeraciji; i bilo koju njihovu kombinaciju.

[0122] U određenim primerima izvođenja, antitelo sadrži jednu ili više aminokiselinskih supstitucija u Fc regionu na poziciji ostatka odabranoj od C127S, L234A, L234F, L235A, L235E, S267E, K322A, L328F, A330S, P331S, E345R, E430G, S440Y, i bilo koju njihovu kombinaciju, pri čemu je numeracija ostataka u skladu sa EU ili Kabat numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, L234A, L235A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i K322A, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama

4

E430G, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i A330S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama S267E i L328F, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na poziciji C127S, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E345R, E430G i S440Y, pri čemu je numeracija pozicije ostatka u skladu sa EU numeracijom. Dodatne mutacije IgG

[0123] U nekim primerima izvođenja, jedna ili više varijanti IgG1 koje su ovde opisane mogu da budu kombinovane sa mutacijom A330L (Lazar et al., (2006) Proc Natl Acad Sci USA, 103:4005-4010), ili jednom ili više mutacija L234F, L235E, i/ili P331S (Sazinsky et al., (2008) Proc Natl Acad Sci USA, 105:20167-20172), pri čemu je aminokiselinska pozicija u skladu sa EU ili Kabat konvencijom numeracije, da bi se eliminisala aktivacija komplementa. U nekim primerima izvođenja, ovde opisane varijante IgG mogu da budu kombinovane sa jednom ili više mutacija kako bi se produžio poluživot antitela u humanom serumu (npr. mutacije M252Y, S254T,T256E prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji) (Dall'Acqua et al., (2006) J Biol Chem, 281:23514-23524; i Strohl e al., (2009) Current Opinion in Biotechnology, 20:685-691).

[0124] U nekim primerima izvođenja, varijanta IgG4 predmetnog otkrića može da bude kombinovana sa mutacijom S228P prema EU ili Kabat konvenciji o numeraciji (Angal et al., (1993) Mol Immunol, 30:105-108) i/ili sa jednom ili više mutacija opisanih u Peters et al., (2012) J Biol Chem.13;287(29):24525-33) za poboljšanje stabilizacije antitela.

Ilustrativna anti-TREM2 antitela

[0125] U nekim primerima izvođenja, izolovano anti-TREM2 antitelo predmetnog otkrića vezuje se za TREM2 sa visokim afinitetom i pojačava jednu ili više aktivnosti TREM2 indukovanih vezivanjem jednog ili više liganda TREM2 za protein TREM2, u poređenju sa jednom ili više aktivnosti TREM2 indukovanih vezivanjem jednog ili više liganda TREM2 za protein TREM2 u odsustvu izolovanog antitela. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo pojačava jednu ili više aktivnosti TREM2 bez kompeticije, ili drugačijeg sprečavanja vezivanja jednog ili više liganda TREM2 za protein TREM2. U nekim primerima izvođenja, antitelo je humanizovano antitelo, bispecifično antitelo, multivalentno antitelo, ili himerno antitelo. Ilustrativni opisi takvih antitela se nalaze u opisu predmetnog otkrića. U nekim primerima izvođenja, antitelo je bispecifično antitelo koje prepoznaje prvi antigen i drugi antigen.

[0126] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za humani TREM2, ili njegov homolog, uključujući bez ograničenja sisarski (npr., sisara koji nije čovek) protein TREM2, mišji protein TREM2 (Uniprot pristupni br. Q99NH8), protein TREM2 pacova (Uniprot pristupni br. D3ZZ89), protein TREM2 rezus majmuna (Uniprot pristupni br. F6QVF2), protein TREM2 makaki majmuna (NCBI pristupni br. XP_015304909.1), protein TREM2 konja (Uniprot pristupni br. F7D6L0), protein TREM2 svinje (Uniprot pristupni br. H2EZZ3) i protein TREM2 psa (Uniprot pristupni br. E2RP46). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića specifično se vezuju za humani TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića specifično se vezuju za TREM2 makaki majmuna. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića specifično se vezuju i za humani TREM2 i za TREM2 makaki majmuna. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića indukuju najmanje jednu aktivnost TREM2 prema predmetnom otkriću.

Vezujući regioni anti-TREM2 antitela

[0127] Izvesni aspekti predmetnog otkrića odnose se na anti-TREM2 antitela koja se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji se vezuje anti-TREM2 antitelo koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića vezuju suštinski isti epitop TREM2 za koji se vezuje anti-TREM2 antitelo koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića vezuju se za jednu ili više aminokiselina u okviru aminokiselinskih ostataka SFEDAHVEH (aminokiselinski ostaci 149-157 sekvence SEQ ID NO: 1). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića vezuju se za jedan ili više aminokiselinskih ostataka odabranih od E151, D152 i E156 sekvence SEQ ID NO: 1. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića vezuju aminokiselinske ostatke E151, D152 i E156 sekvence SEQ ID NO:

[0128] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa anti-TREM2 antitelom koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120 u vezivanju za TREM2.

[0129] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje najmanje jednog antitela odabranog od bilo kod od antitela navedenih u Tabelama 2A-2C, 3A-3C, 4A-4D, 5A-5D, 6 i 7. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje najmanje jednog antitela odabranog od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje antitela AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje antitela AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje antitela AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje antitela AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje antitela AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje antitela AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetitivno inhibiraju vezivanje antitela AL2p-62.

[0130] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 koji je vezan za najmanje jedno antitelo odabrano od bilo kog od antitela navedenih u Tabelama 2A-2C, 3A-3C, 4A-4D, 5A-5D, 6 i 7. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano najmanje jedno antitelo odabrano od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za epitop humanog TREM2 koji je isti ili se preklapa sa epitopom TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-62.

[0131] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano najmanje jedno antitelo odabrano od bilo kog od antitela navedenih u Tabelama 2A-2C, 3A-3C, 4A-4D, 5A-5D, 6 i 7. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano najmanje jedno antitelo odabrano od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90. Detaljni primeri postupaka za mapiranje epitopa za koji se antitelo vezuje dati su u Morris (1996) "Epitope Mapping Protocols," u Methods in Molecular Biology vol. 66 (Humana Press, Totowa, NJ). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića se vezuju za suštinski isti epitop TREM2 za koji je vezano antitelo AL2p-62.

[0132] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa jednim ili više antitela odabranih od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90, i bilo koje njihove kombinacije, za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa antitelom AL2p-31 za vezivanje za TREM2 za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa antitelom AL2p-37 za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa antitelom AL2p-47 za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa antitelom AL2p-58 za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa antitelom AL2p-60 za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa antitelom AL2p-61 za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića kompetiraju sa antitelom AL2p-62 za vezivanje za TREM2.

[0133] U ilustrativnom testu kompeticije, imobilisani TREM2 ili ćelije koje eksprimiraju TREM2 na površini ćelije se inkubiraju u rastvoru koji sadrži prvo obeleženo antitelo koje se vezuje za TREM2 (npr. čoveka ili primata koji nije čovek) i drugo neobeleženo antitelo čija sposobnost da kompetira sa prvim antitelom za vezivanje za TREM2 se ispituje. Drugo antitelo može da bude prisutno u supernatantu hibridoma. Kao kontrola, imobilisani TREM2 ili ćelije koje eksprimiraju TREM2 se inkubiraju u rastvoru koji sadrži prvo obeleženo antitelo, ali ne i drugo neobeleženo antitelo. Posle inkubacije pod uslovima koji dozvoljavaju vezivanje prvog antitela za TREM2, višak nevezanog antitela se uklanja, i meri se količina oznake povezane sa imobilisanim TREM2 ili ćelijama koje eksprimiraju TREM2. Ako je količina oznake povezane sa imobilisanim TREM2 ili ćelijama koje eksprimiraju TREM2 značajno smanjena u test uzorku u odnosu na kontrolni uzorak, onda to ukazuje na to da je drugo antitelo u kompeticiji sa prvim antitelom za vezivanje za TREM2. Videti, Harlow and Lane (1988) Antibodies: A Laboratory Manual ch.14 (Cold Spring Harbor Laboratory, Cold Spring Harbor, NY).

Varijabilni regioni lakog lanca i teškog lanca anti-TREM2 antitela

[0134] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže (a) varijabilni region teškog lanca koji sadrži najmanje jedan, dva ili tri HVR odabrana od HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 bilo kog od antitela navedenih u Tabelama 2A-2C, ili odabranog od AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62, i bilo koje njihove kombinacije; i/ili (b) varijabilni region lakog lanca koji sadrži najmanje jedan, dva ili tri HVR odabrana od HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 bilo kog od antitela navedenih u Tabelama 3A-3C, ili odabranog od AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62, i bilo koje njihove kombinacije. U nekim primerima izvođenja, HVR-H1, HVR-H2, HVR-H3, HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 sadrže EU ili Kabat HVR, Chothia HVR, ili Kontakt HVR sekvence kao što je prikazano u Tabelama 2A-2C, 3A-3C, 6 i 7, ili iz antitela odabranog od AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62, i bilo koje njihove kombinacije.

[0135] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni region teškog lanca i varijabilni region lakog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži: HVR-H1 koji sadrži sekvencu prema Formuli I: YAFX1X2X3WMN, pri čemu X1je S ili W, X2je S, L, ili R, i X3je S, D, H, Q, ili E (SEQ ID NO: 121); HVR-H2 koji sadrži sekvencu prema Formuli II: RIYPGX1GX2TNYAX3KX4X5G, pri čemu X1je D, G, E, Q, ili V, X2je D ili Q, X3je Q, R, H, W, Y, ili G, X4je F, R, ili W, i X5je Q, R, K, ili H (SEQ ID NO: 122); i HVR-H3 koji sadrži sekvencu prema Formuli III: ARLLRNX1PGX2SYAX3DY, pri čemu X1je Q ili K, X2je E, S, ili A, i X3je M ili H (SEQ ID NO: 123), i pri čemu antitelo nije antitelo koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži HVR-H1 koji sadrži sekvencu YAFSSSWMN (SEQ ID NO: 124), HVR-H2 koji sadrži sekvencu RIYPGDGDTNYAQKFQG (SEQ ID NO: 125) i HVR-H3 koji sadrži sekvencu

1

ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126).

[0136] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni region teškog lanca i varijabilni region lakog lanca, pri čemu varijabilni region lakog lanca sadrži: HVR-L1 koji sadrži sekvencu prema Formuli IV: RX1SX2SLX3HSNX4YTYLH, pri čemu X1je S ili T, X2je Q, R, ili S, X3je V ili I, i X4je G, R, W, Q, ili A (SEQ ID NO: 127) HVR-L2 koji sadrži sekvencu prema Formuli V: KVSNRX1S, pri čemu X1je F, R, V, ili K (SEQ ID NO: 128); i HVR-L3 koji sadrži sekvencu prema Formuli V: SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129), i pri čemu antitelo nije antitelo koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži HVR-L1 koji sadrži sekvencu RSSQSLVHSNGYTYLH (SEQ ID NO: 130), HVR-L2 koji sadrži sekvencu KVSNRFS (SEQ ID NO: 131) i HVR-L3 koji sadrži sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129).

[0137] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni region teškog lanca i varijabilni region lakog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži: HVR-H1 koji sadrži sekvencu prema Formuli I, pri čemu X1je S ili W, X2je S, L, ili R, i X3je S, D, H, Q, ili E; HVR-H2 koji sadrži sekvencu prema Formuli II, pri čemu X1je D, G, E, Q, ili V, X2je D ili Q, X3je Q, R, H, W, Y, ili G, X4je F, R, ili W, i X5je Q, R, K, ili H; i HVR-H3 koji sadrži sekvencu prema Formuli III, pri čemu X1je Q ili K, X2je E, S, ili A, i X3je M ili H, i varijabilni region lakog lanca sadrži: HVR-L1 koji sadrži sekvencu prema Formuli IV, pri čemu X1je S ili T, X2je Q, R, ili S, X3je V ili I, i X4je G, R, W, Q, ili A; HVR-L2 koji sadrži sekvencu prema Formuli V, pri čemu X1je F, R, V, ili K; i HVR-L3 koji sadrži sekvencu: SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129), i pri čemu antitelo nije antitelo koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži HVR-H1 koji sadrži sekvencu YAFSSSWMN (SEQ ID NO: 124), HVR-H2 koji sadrži sekvencu RIYPGDGDTNYAQKFQG (SEQ ID NO: 125) i HVR-H3 koji sadrži sekvencu ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126), i koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži HVR-L1 koji sadrži sekvencu RSSQSLVHSNGYTYLH (SEQ ID NO: 130), HVR-L2 koji sadrži sekvencu KVSNRFS (SEQ ID NO: 131) i HVR-L3 koji sadrži sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129).

[0138] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži jedno ili više od: (a) HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom

2

sekvencom HVR-H1 antitela AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62; (b) HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom HVR-H2 antitela AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62; i (c) HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom HVR-H3 antitela AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62; i/ili pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži jedno ili više od: (a) HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom HVR-L1 antitela AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62; (b) HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom HVR-L1 antitela AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62; i (c) HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom HVR-L3 antitela AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, ili AL2p-62.

[0139] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu YAFSSQWMN (SEQ ID NO: 132), HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RIYPGGGDTNYARKFQG (SEQ ID NO: 133), HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126), i varijabilni region lakog lanca sadrži HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RSSQSLVHSNGYTYLH (SEQ ID NO: 130), HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu KVSNRRS (SEQ ID NO: 134) i HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129). U nekim primerima izvođenja,

4

anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu YAFSSQWMN (SEQ ID NO: 132), HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RIYPGGGDTNYAGKFQG (SEQ ID NO: 135), HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126), i varijabilni region lakog lanca sadrži HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RSSQSLVHSNGYTYLH (SEQ ID NO: 130), HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu KVSNRFS (SEQ ID NO: 131) i HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu YAFSSDWMN (SEQ ID NO: 136), HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RIYPGEGDTNYARKFHG (SEQ ID NO: 137), HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu ARLLRNKPGESYAMDY (SEQ ID NO: 138), i varijabilni region lakog lanca sadrži HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RTSQSLVHSNAYTYLH (SEQ ID NO: 139), HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu KVSNRVS (SEQ ID NO: 140) i HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu YAFSSQWMN (SEQ ID NO: 132), HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RIYPGEGDTNYARKFQG (SEQ ID NO: 141), HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126), i varijabilni region lakog lanca sadrži HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RSSQSLVHSNQYTYLH (SEQ ID NO: 142), HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu KVSNRRS (SEQ ID NO: 134) i HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu YAFSSQWMN (SEQ ID NO: 132), HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RIYPGEGDTNYAGKFQG (SEQ ID NO: 143), HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126), i varijabilni region lakog lanca sadrži HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RSSQSLVHSNQYTYLH (SEQ ID NO: 142), HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu KVSNRFS (SEQ ID NO: 131) i HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu YAFSSQWMN (SEQ ID NO: 132), HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RIYPGGGDTNYAGKFQG (SEQ ID NO: 135), HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126), i varijabilni region lakog lanca sadrži HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RSSQSLVHSNRYTYLH (SEQ ID NO: 144), HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu KVSNRFS (SEQ ID NO: 131) i HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži HVR-H1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu YAFSSQWMN (SEQ ID NO: 132), HVR-H2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RIYPGGGDTNYARKFQG (SEQ ID NO: 133), HVR-H3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu ARLLRNQPGESYAMDY (SEQ ID NO: 126), i varijabilni region lakog lanca sadrži HVR-L1 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu RSSQSLVHSNRYTYLH (SEQ ID NO: 144), HVR-L2 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu KVSNRRS (SEQ ID NO: 134) i HVR-L3 koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SQSTRVPYT (SEQ ID NO: 129). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni region teškog lanca i varijabilni region lakog lanca, pri čemu varijabilni region teškog lanca sadrži jedan, dva, tri ili četiri okvirna regiona odabrana od VH FR1, VH FR2, VH FR3 i VH FR4, pri čemu: VH FR1 sadrži sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 9-11, VH FR2 sadrži sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 12 i 13, VH FR3 sadrži sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 14 i 15 i VH FR4 sadrži sekvencu SEQ ID NO: 16; i/ili varijabilni region lakog lanca sadrži jedan, dva, tri ili četiri okvirna regiona odabrana od VL FR1, VL FR2, VL FR3 i VL FR4, pri čemu: L FR1 sadrži sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 17-20, VL FR2 sadrži sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 21 i 22, VL FR3 sadrži sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 23 i 24 i VL FR4 sadrži sekvencu izabranu iz grupe koja se sastoji od SEQ ID NO: 25 i 26.

[0140] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni region teškog lanca bilo kog od antitela navedenih u Tabeli 6A, ili odabranog od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2ph21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2ph29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2ph42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90; i/ili varijabilni region lakog lanca bilo kog od antitela navedenih u Tabeli 7A, ili odabranog od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2ph22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2ph30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2ph43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu odabranu od bilo koje od SEQ ID NO: 27-71 i 91; i/ili varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu odabranu od bilo koje od SEQ ID NO: 92-113 i 118. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu odabranu od bilo koje od SEQ ID NO: 27, 56 i 72-90; i/ili varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu odabranu od bilo koje od SEQ ID NO: 92, 104 i 114-117.

[0141] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-2 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 28; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-2 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-2 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 28, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinske sekvence HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 antitela AL2p-2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-2 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-2 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 28 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-2 ili aminokiselinske sekvence SEQ ID NO: 28. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-2 ili aminokiselinske sekvence SEQ ID NO: 28. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-2 ili sekvence SEQ ID NO: 28, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-2, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-2 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-2 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-2 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 92. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-2 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 92. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-2 ili sekvence SEQ ID NO: 92, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-2, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-2 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-2.

[0142] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-3 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 29; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-3 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-3 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 29, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinske sekvence HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 antitela AL2p-3. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-3 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinske sekvence HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 antitela AL2p-3. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-3 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 29 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-3 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 29. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-3 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 29. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-3 ili sekvence SEQ ID NO: 29, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-3, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-3 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-3. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-3 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-3 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 92. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-3 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 92. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-3 ili sekvence SEQ ID NO: 92, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-3, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-3 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-3.

[0143] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-4 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 30; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca

1

antitela AL2p-4 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-4 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 30, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinske sekvence HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 antitela AL2p-4. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-4 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinske sekvence HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 antitela AL2p-4. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-4 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 30 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-4 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 30. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-4 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 30. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-4 ili sekvence SEQ ID NO: 30, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela

2

AL2p-4, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-4 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-4. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-4 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 92 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-4 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 92. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-4 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 92. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-4 ili sekvence SEQ ID NO: 92, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-4, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-4 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-4.

[0144] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-7 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 31; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-7 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-7 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 31, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-7. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-7 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-7. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-7 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 31 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-7 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 31. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-7 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 31. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-7 ili sekvence SEQ ID NO: 31, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-7, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-7 i (c)

4

aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-7. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-7 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-7 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-7 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-7 ili sekvence SEQ ID NO: 95, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-7, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-7 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-7.

[0145] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-8 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 32; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-8 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-8 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 32, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-8. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-8 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-8. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-8 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 32 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-8 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 32. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-8 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 32. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-8 ili sekvence SEQ ID NO: 32, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-8, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-8 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-8. U nekim primerima izvođenja, antiTREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-8 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-8 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-8 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-8 ili sekvence SEQ ID NO: 95, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-8, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-8 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-8.

[0146] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-9 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 33; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-9 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-9 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 33, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-9. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-9 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-9. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-9 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 33 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-9 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 33. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-9 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 33. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-9 ili sekvence SEQ ID NO: 33, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-9, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-9 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-9. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-9 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-9 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-9 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-9 ili sekvence SEQ ID NO: 96, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-9, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-9 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-9.

[0147] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-10 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 34; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-10 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-10 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 34, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-10. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-10 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-10. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-10 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 34 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-10 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 34. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-10 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 34. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-10 ili sekvence SEQ ID NO: 34, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-10, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-10 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-10. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-10 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-10 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-10 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-10 ili sekvence SEQ ID NO: 97, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-10, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-10 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-10.

[0148] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-11 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 35; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-11 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%,

1

najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-11 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 35, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-11. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-11 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-11. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-11 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 35 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-11 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 35. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-11 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 35. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-11 ili sekvence SEQ ID NO: 35, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-11, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-11 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-11. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%,

2

najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-11 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-11 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 98. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-11 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 98. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-11 ili sekvence SEQ ID NO: 98, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-11, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-11 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-11.

[0149] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-12 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 36; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-12 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-12 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 36, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-12. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-12 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-12. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-12 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 36 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-12 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 36. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-12 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 36. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-12 ili sekvence SEQ ID NO: 36, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-12, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-12 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-12. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%,

4

najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-12 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-12 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-12 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-12 ili sekvence SEQ ID NO: 97, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-12, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-12 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-12.

[0150] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-13 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 37; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-13 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-13 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 37, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-13. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-13 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-13. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-13 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 37 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-13 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 37. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-13 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 37. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-13 ili sekvence SEQ ID NO: 37, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-13, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-13 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-13. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-13 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-13 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-13 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-13 ili sekvence SEQ ID NO: 95, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-13, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-13 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-13.

[0151] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-14 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 38; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-14 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-14 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 38, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-14. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-14 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-14. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-14 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 38 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-14 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 38. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-14 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 38. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-14 ili sekvence SEQ ID NO: 38, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-14, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-14 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-14. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-14 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-14 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 99. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-14 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 99. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-14 ili sekvence SEQ ID NO: 99, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-14, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-14 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-14.

[0152] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-15 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 38; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-15 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-15 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 38, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-15. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-15 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-15. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-15 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 38 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-15 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 38. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-15 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 38. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-15 ili sekvence SEQ ID NO: 38, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-15, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-15 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-15. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-15 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-15 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 100. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-15 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 100. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-15 ili sekvence SEQ ID NO: 100, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-15, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-15 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-15.

[0153] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-16 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 39; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-16 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%,

1

najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-16 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 39, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-16. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-16 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-16. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-16 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 39 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-16 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 39. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-16 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 39. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-16 ili sekvence SEQ ID NO: 39, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-16, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-16 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-16. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%,

2

najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-16 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-16 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-16 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-16 ili sekvence SEQ ID NO: 96, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-16, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-16 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-16.

[0154] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-17 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 40; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-17 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-17 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 40, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-17. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-17 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-17. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-17 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 40 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-17 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 40. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-17 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 40. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-17 ili sekvence SEQ ID NO: 40, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-17, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-17 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-17. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%,

4

najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-17 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-17 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 98. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-17 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 98. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-17 ili sekvence SEQ ID NO: 98, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-17, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-17 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-17.

[0155] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-18 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 41; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-18 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-18 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 41, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-18. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-18 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-18. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-18 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 41 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-18 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 41. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-18 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 41. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-18 ili sekvence SEQ ID NO: 41, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-18, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-18 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-18. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-18 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-18 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-18 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-18 ili sekvence SEQ ID NO: 96, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-18, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-18 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-18.

[0156] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-19 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 42; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-19 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-19 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 42, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-19. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-19 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-19. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-19 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 42 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-19 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 42. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-19 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 42. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-19 ili sekvence SEQ ID NO: 42, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-19, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-19 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-19. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-19 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 98 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-19 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 98. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-19 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 98. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-19 ili sekvence SEQ ID NO: 98, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-19, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-19 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-19.

[0157] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-20 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 42; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-20 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-20 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 42, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-20. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-20 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-20. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-20 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 42 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-20 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 42. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-20 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 42. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-20 ili sekvence SEQ ID NO: 42, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-20, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-20 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-20. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%,

1

najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-20 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-20 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-20 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-20 ili sekvence SEQ ID NO: 96, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-20, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-20 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-20.

[0158] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-21 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 43; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-21 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%,

1 1

najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-21 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 43, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-21. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-21 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-21. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-21 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 43 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-21 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 43. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-21 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 43. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-21 ili sekvence SEQ ID NO: 43, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-21, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-21 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-21. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%,

1 2

najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-21 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-21 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 100. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-21 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 100. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-21 ili sekvence SEQ ID NO: 100, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-21, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-21 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-21.

[0159] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-22 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 44; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-22 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 101. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%,

1

najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-22 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 44, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-22. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-22 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 101, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-22. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-22 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 44 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-22 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 44. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-22 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 44. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-22 ili sekvence SEQ ID NO: 44, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-H1 antitela AL2p-22, (b) aminokiselinske sekvence HVR-H2 antitela AL2p-22 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-H3 antitela AL2p-22. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%,

1 4

najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-22 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 101 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije, ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-22 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 101. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-22 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 101. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u regionima izvan HVR (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije, ili delecije se javljaju u FR regionima. Opciono, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-22 ili sekvence SEQ ID NO: 101, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U posebnom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVR odabrana od: (a) aminokiselinske sekvence HVR-L1 antitela AL2p-22, (b) aminokiselinske sekvence HVR-L2 antitela AL2p-22 i (c) aminokiselinske sekvence HVR-L3 antitela AL2p-22.

[0160] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-23 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 45; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-23 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%,

1

najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-23 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 45, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-23. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-23 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-23. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-23 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 45 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo koje sadrži tu sekvencu zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-23 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 45. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-23 ili aminokiselinskoj sekvenci SEQ ID NO: 45. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-23 ili prema SEQ ID NO: 45, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-23, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-23, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-23. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%,

1

najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-23 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-23 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-23 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-23 ili prema SEQ ID NO: 96, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-23, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-23, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-23.

[0161] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-24 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 46; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-24 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%,

1

ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-24 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 46, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-24. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-24 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-24. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-24 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 46 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-24 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 46. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-24 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 46. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-24 ili prema SEQ ID NO: 46, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-24, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-24, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-24. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%,

1

najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-24 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-24 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 99. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-24 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 99. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-24 ili prema SEQ ID NO: 99, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-24, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-24, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-24.

[0162] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-25 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 47; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-25 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca

1

antitela AL2p-25 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 47, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-25. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-25 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-25. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-25 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 47 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-25 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 47. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-25 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 47. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-25 ili prema SEQ ID NO: 47, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-25, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-25, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-25. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom

11

sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-25 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-25 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-25 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-25 ili prema SEQ ID NO: 96, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-25, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-25, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-25.

[0163] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-26 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 48; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-26 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-26 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 48, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-26. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-26 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-26. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-26 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 48 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-26 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 48. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-26 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 48. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-26 ili prema SEQ ID NO: 48, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-26, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-26, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-26. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-26 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 95 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-26 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-26 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 95. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-26 ili prema SEQ ID NO: 95, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-26, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-26, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-26.

[0164] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-27 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 49; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-27 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 102. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-27 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 49, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela

11

AL2p-27. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-27 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 102, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-27. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-27 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 49 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-27 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 49. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-27 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 49. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-27 ili prema SEQ ID NO: 49, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-27, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-27, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-27. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-27 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 102 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-27 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 102. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-27 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 102. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-27 ili prema SEQ ID NO: 102, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-27, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-27, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-27.

[0165] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-28 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 50; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-28 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-28 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 50, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-28. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću

11

sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-28 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-28. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-28 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 50 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-28 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 50. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-28 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 50. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-28 ili prema SEQ ID NO: 50, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-28, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-28, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-28. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-28 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 96 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja

11

zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-28 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-28 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 96. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-28 ili prema SEQ ID NO: 96, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-28, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-28, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-28.

[0166] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-29 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 51; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-29 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-29 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 51, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-29. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%,

11

najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-29 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-29. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-29 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 51 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-29 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 51. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-29 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 51. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-29 ili prema SEQ ID NO: 51, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-29, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-29, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-29. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-29 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 99 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do

11

10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-29 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 99. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-29 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 99. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-29 ili prema SEQ ID NO: 99, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-29, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-29, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-29.

[0167] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-30 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 52; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-30 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-30 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 52, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-30. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%,

11

najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-30 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-30. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-30 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 52 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-30 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 52. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-30 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 52. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-30 ili prema SEQ ID NO: 52, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-30, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-30, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-30. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-30 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 100 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci

12

varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-30 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 100. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-30 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 100. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-30 ili prema SEQ ID NO: 100, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-30, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-30, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-30.

[0168] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-31 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 53; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-31 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-31 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 53, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-31 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-31 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 53 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-31 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 53. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-31 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 53. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-31 ili prema SEQ ID NO: 53, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-31, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-31, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-31 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-31 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-31 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-31 ili prema SEQ ID NO: 97, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-31, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-31, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-31.

[0169] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-32 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 54; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-32 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-32 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 54, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-32. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom

12

varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-32 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-32. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-32 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 54 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-32 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 54. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-32 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 54. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-32 ili prema SEQ ID NO: 54, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-32, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-32, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-32. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-32 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 97 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-32 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-32 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 97. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-32 ili prema SEQ ID NO: 97, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-32, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-32, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-32.

[0170] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-33 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 55; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-33 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 103. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-33 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 55, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-33. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-33 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ

12

ID NO: 103, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-33. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-33 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 55 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-33 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 55. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-33 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 55. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-33 ili prema SEQ ID NO: 55, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-33, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-33, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-33. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-33 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 103 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-33 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 103. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca

12

antitela AL2p-33 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 103. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-33 ili prema SEQ ID NO: 103, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-33, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-33, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-33.

[0171] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-35 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 57; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-35 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-35 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 57, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-35. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-35 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3

12

aminokiselinske sekvence antitela AL2p-35. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-35 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 57 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-35 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 57. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-35 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 57. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-35 ili prema SEQ ID NO: 57, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-35, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-35, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-35. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-35 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-35 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 104. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-35 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 104. U određenim

12

primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-35 ili prema SEQ ID NO: 104, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-35, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-35, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-35.

[0172] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-36 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 58; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-36 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-36 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 58, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-36. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-36 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-36. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2

12

antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-36 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 58 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-36 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 58. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-36 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 58. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-36 ili prema SEQ ID NO: 58, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-36, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-36, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-36. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-36 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-36 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 104. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-36 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 104. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs

1

(tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-36 ili prema SEQ ID NO: 104, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-36, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-36, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-36.

[0173] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-37 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 59; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-37 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-37 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 59, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-37 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%,

1 1

najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-37 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 59 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-37 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 59. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-37 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 59. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-37 ili prema SEQ ID NO: 59, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-37, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-37, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-37 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 104 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-37 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 104. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-37 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 104. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se

1 2

javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-37 ili prema SEQ ID NO: 104, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-37, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-37, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-37.

[0174] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-38 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-38 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 105. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-38 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-38. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-38 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 105, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-38. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%,

1

najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-38 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-38 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 60. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-38 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 60. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-38 ili prema SEQ ID NO: 60, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-38, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-38, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-38. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-38 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 105 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-38 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 105. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-38 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 105. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-38

1 4

ili prema SEQ ID NO: 105, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-38, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-38, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-38.

[0175] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-39 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-39 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 106. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-39 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-39. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-39 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 106, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-39. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%,

1

najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-39 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-39 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 60. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-39 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 60. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-39 ili prema SEQ ID NO: 60, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-39, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-39, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-39. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-39 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 106 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-39 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 106. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-39 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 106. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-39 ili prema SEQ ID NO: 106, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U

1

određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-39, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-39, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-39.

[0176] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-40 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-40 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-40 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-40. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-40 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-40. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom

1

varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-40 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 60 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-40 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 60. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-40 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 60. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-40 ili prema SEQ ID NO: 60, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-40, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-40, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-40. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-40 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-40 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 107. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-40 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 107. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-40 ili prema SEQ ID NO: 107, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1

1

aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-40, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-40, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-40.

[0177] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-41 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 61; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-41 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 106. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-41 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 61, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-41. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-41 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 106, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-41. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-41 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ

1

ID NO: 61 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-41 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 61. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-41 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 61. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-41 ili prema SEQ ID NO: 61, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-41, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-41, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-41. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-41 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 106 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-41 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 106. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-41 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 106. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-41 ili prema SEQ ID NO: 106, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-41, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela

14

AL2p-41, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-41.

[0178] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-42 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 61; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-42 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-42 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 61, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-42. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-42 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-42. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-42 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 61 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-42 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 61. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-42 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 61. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-42 ili prema SEQ ID NO: 61, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-42, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-42, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-42. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-42 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-42 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 107. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-42 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 107. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-42 ili prema SEQ ID NO: 107, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-42, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-42, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-42.

[0179] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-43 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 62; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-43 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 105. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-43 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 62, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-43. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-43 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 105, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-43. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-43 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 62 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost

14

da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-43 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 62. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-43 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 62. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-43 ili prema SEQ ID NO: 62, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-43, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-43, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-43. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-43 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 105 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-43 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 105. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-43 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 105. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-43 ili prema SEQ ID NO: 105, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-43, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-43, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-43.

[0180] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-44 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 62; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-44 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-44 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 62, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-44. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-44 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-44. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-44 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 62 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je

14

supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-44 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 62. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-44 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 62. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-44 ili prema SEQ ID NO: 62, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-44, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-44, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-44. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-44 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 107 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-44 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 107. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-44 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 107. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-44 ili prema SEQ ID NO: 107, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-44, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-44, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-44.

[0181] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen

14

teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-45 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 63; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-45 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-45 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 63, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-45. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-45 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-45. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-45 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 63 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena

14

teškog lanca antitela AL2p-45 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 63. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-45 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 63. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-45 ili prema SEQ ID NO: 63, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-45, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-45, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-45. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-45 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-45 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-45 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-45 ili prema SEQ ID NO: 108, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-45, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-45, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-45.

[0182] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje

14

87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-46 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 63; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-46 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-46 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 63, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-46. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-46 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-46. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-46 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 63 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-46 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 63. U

14

određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-46 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 63. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-46 ili prema SEQ ID NO: 63, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-46, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-46, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-46. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-46 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-46 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-46 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-46 ili prema SEQ ID NO: 109, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-46, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-46, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-46.

[0183] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje

1

93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-47 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 64; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-47 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-47 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 64, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-47 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-47 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 64 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-47 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 64. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili

1 1

deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-47 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 64. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-47 ili prema SEQ ID NO: 64, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-47, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-47, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-47 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-47 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-47 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-47 ili prema SEQ ID NO: 108, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-47, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-47, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-47.

[0184] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje

1 2

99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-48 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 64; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-48 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-48 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 64, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-48. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-48 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-48. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-48 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 64 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-48 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 64. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-48 ili

1

aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 64. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-48 ili prema SEQ ID NO: 64, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-48, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-48, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-48. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-48 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-48 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-48 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-48 ili prema SEQ ID NO: 109, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-48, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-48, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-48.

[0185] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca

1 4

antitela AL2p-49 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 65; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-49 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-49 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 65, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-49. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-49 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-49. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-49 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 65 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-49 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 65. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-49 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 65. U određenim primerima izvođenja,

1

supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-49 ili prema SEQ ID NO: 65, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-49, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-49, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-49. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-49 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-49 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-49 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-49 ili prema SEQ ID NO: 109, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-49, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-49, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-49.

[0186] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-50 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 66; i/ili varijabilni domen

1

lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-50 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-50 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 66, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-50. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-50 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-50. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-50 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 66 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-50 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 66. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-50 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 66. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U

1

nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-50 ili prema SEQ ID NO: 66, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-50, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-50, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-50. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-50 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-50 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-50 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-50 ili prema SEQ ID NO: 108, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-50, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-50, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-50.

[0187] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-51 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 66; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%,

1

najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-51 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-51 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 66, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-51. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-51 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-51. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-51 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 66 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-51 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 66. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-51 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 66. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima.

1

Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-51 ili prema SEQ ID NO: 66, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-51, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-51, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-51. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-51 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-51 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-51 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-51 ili prema SEQ ID NO: 109, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-51, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-51, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-51.

[0188] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-52 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 67; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%,

1

najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-52 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-52 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 67, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-52. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-52 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-52. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-52 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 67 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-52 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 67. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-52 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 67. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-52 ili prema SEQ ID NO:

1 1

67, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-52, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-52, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-52. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-52 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-52 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-52 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-52 ili prema SEQ ID NO: 108, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-52, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-52, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-52.

[0189] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-53 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 67; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%,

1 2

ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-53 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-53 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 67, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-53. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-53 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-53. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-53 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 67 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-53 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 67. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-53 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 67. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-53 ili prema SEQ ID NO: 67, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja,

1

VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-53, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-53, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-53. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-53 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-53 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-53 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-53 ili prema SEQ ID NO: 109, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-53, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-53, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-53.

[0190] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-54 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 68; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca

1 4

antitela AL2p-54 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-54 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 68, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-54. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-54 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-54. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-54 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 68 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-54 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 68. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-54 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 68. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-54 ili prema SEQ ID NO: 68, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela

1

AL2p-54, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-54, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-54. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-54 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-54 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-54 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-54 ili prema SEQ ID NO: 109, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-54, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-54, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-54.

[0191] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-55 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-55 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108. U nekim primerima

1

izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-55 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-55. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-55 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-55. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-55 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-55 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 69. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-55 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 69. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-55 ili prema SEQ ID NO: 69, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-55, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-55, i (c) HVR-H3

1

aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-55. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-55 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-55 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-55 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-55 ili prema SEQ ID NO: 108, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-55, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-55, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-55.

[0192] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-56 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-56 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog

1

lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-56 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2-p56. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-56 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-56. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-56 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-56 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 69. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-56 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 69. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-56 ili prema SEQ ID NO: 69, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-56, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-56, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-56. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2

1

antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-56 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 108 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-56 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-56 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 108. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-56 ili prema SEQ ID NO: 108, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-56, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-56, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-56.

[0193] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-57 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-57 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%,

1

najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-57 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-57. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-57 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-57. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-57 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 69 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-57 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 69. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-57 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 69. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-57 ili prema SEQ ID NO: 69, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-57, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-57, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-57. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima

1 1

najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-57 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 109 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-57 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-57 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 109. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-57 ili prema SEQ ID NO: 109, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-57, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-57, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-57.

[0194] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-58 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 59; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-58 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 112. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%,

1 2

najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-58 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 59, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-58 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 112, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-58 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 59 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-58 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 59. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-58 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 59. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-58 ili prema SEQ ID NO: 59, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-58, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-58, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%,

1

najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-58 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 112 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-58 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 112. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-58 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 112. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-58 ili prema SEQ ID NO: 112, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-58, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-58, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-58.

[0195] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-59 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 91; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-59 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 118. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%,

1 4

ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-59 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 91, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-59. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-59 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 118, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-59. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-59 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 91 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-59 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 91. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-59 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 91. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-59 ili prema SEQ ID NO: 91, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-59, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-59, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-59. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%,

1

najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-59 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 118 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-59 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 118. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-59 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 118. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-59 ili prema SEQ ID NO: 118, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-59, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-59, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-59.

[0196] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-60 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 53; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-60 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 113. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca

1

antitela AL2p-60 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 53, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-60 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 113, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-60 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 53 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-60 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 53. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-60 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 53. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-60 ili prema SEQ ID NO: 53, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-60, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-60, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom

1

sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-60 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 113 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-60 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 113. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-60 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 113. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-60 ili prema SEQ ID NO: 113, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-60, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-60, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-60.

[0197] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-61 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 70; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-61 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 110. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-61 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 70, pri čemu varijabilni

1

domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-61 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 110, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-61 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 70 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-61 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 70. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-61 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 70. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-61 ili prema SEQ ID NO: 70, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-61, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-61, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-61 ili sa aminokiselinskom

1

sekvencom SEQ ID NO: 110 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-61 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 110. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-61 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 110. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-61 ili prema SEQ ID NO: 110, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-61, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-61, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-61.

[0198] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca i varijabilni domen teškog lanca, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-62 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 71; i/ili varijabilni domen lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-62 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 111. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-62 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 71, pri čemu varijabilni domen teškog lanca sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 aminokiselinske sekvence antitela

1

AL2p-62. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću sadrže varijabilni domen lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu sa najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-62 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 111, pri čemu varijabilni domen lakog lanca sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 aminokiselinske sekvence antitela AL2p-62. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo sadrži sekvencu varijabilnog domena teškog lanca (VH) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-62 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 71 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-62 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 71. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena teškog lanca antitela AL2p-62 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 71. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VH sekvencu antitela AL2p-62 ili prema SEQ ID NO: 71, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VH sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-H1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-62, (b) HVR-H2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-62, i (c) HVR-H3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-62. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela predmetnog otkrića sadrže sekvencu varijabilnog domena lakog lanca (VL) koja ima najmanje 85%, najmanje 86%, najmanje 87%, najmanje 88%, najmanje 89%, najmanje 90%, najmanje 91%, najmanje 92%, najmanje 93%, najmanje 94%, najmanje 95%, najmanje 96%, najmanje 97%, najmanje 98%, najmanje 99%, ili 100% identičnosti sa aminokiselinskom sekvencom varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-62 ili sa aminokiselinskom sekvencom SEQ ID NO: 111 i sadrži supstitucije (npr., konzervativne supstitucije, insercije ili

1 1

delecije u odnosu na referentnu sekvencu), ali anti-TREM2 antitelo sadrži tu sekvencu koja zadržava sposobnost da se veže za TREM2. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 10 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-62 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 111. U određenim primerima izvođenja, ukupno 1 do 5 aminokiselina je supstituisano, inserirano i/ili deletirano u aminokiselinskoj sekvenci varijabilnog domena lakog lanca antitela AL2p-62 ili aminokiselinska sekvenca prema SEQ ID NO: 111. U određenim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u regionima izvan HVRs (tj., u FR regionima). U nekim primerima izvođenja, supstitucije, insercije ili delecije se javljaju u FR regionima. Izborno, anti-TREM2 antitelo sadrži VL sekvencu antitela AL2p-62 ili prema SEQ ID NO: 111, uključujući post-translacione modifikacije te sekvence. U određenom primeru izvođenja, VL sadrži jedan, dva ili tri HVRs izabrane od: (a) HVR-L1 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-62, (b) HVR-L2 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-62, i (c) HVR-L3 aminokiselinska sekvenca antitela AL2p-62.

[0199] U nekim primerima izvođenja, obezbeđeno je anti-TREM2 antitelo, pri čemu antitelo sadrži VH kao u bilo kojim primerima izvođenja obezbeđenim u prethodnom tekstu, i VL kao u bilo kojim primerima izvođenja obezbeđenim u prethodnom tekstu. U nekim primerima izvođenja, ovde su obezbeđena anti-TREM2 antitela, pri čemu antitelo sadrži VH kao u bilo kom od primera izvođenja obezbeđenih u prethodnom tekstu, i VL kao u bilo kom od primera izvođenja obezbeđenim u prethodnom tekstu. U jednom primeru izvođenja, antitelo sadrži VH i VL sekvence u SEQ ID NOs: 27-71 i 91 i SEQ ID NOs: 92-113 i 118, respektivno, uključujući post-translacione modifikacije tih sekvenci.

[0200] U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 53, i/ili varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 97. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 59; i/ili varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 104. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 64; i/ili varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 108. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 70; i/ili varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 110. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 71; i/ili varijabilni region lakog lanca koji sadrži

1 2

aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 111. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 59; i/ili varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 112. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 53; i/ili varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 113.

[0201] Bilo koje od antitela predmetnog otkrića može biti proizvedeno pomoću ćelijske linije. U nekim primerima izvođenja, ćelijska linija može biti sisarska ćelijska linija. U određenim primerima izvođenja, ćelijska linija može biti ćelijska linija hibridoma. U ostalim primerima izvođenja, ćelijska linija može biti ćelijska linija kvasca. Bilo koja ćelijska linija poznata u stanju tehnike pogodna za proizvodnju antitela može biti korišćena za proizvodnju antitela prema predmetnom otkriću. Primeri ćelijskih linija za proizvodnju antitela su opisani u predmetom otkriću.

[0202] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo izabrano od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76, i AL2p-h90.

[0203] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje u suštini vezuje isti TREM2 epitop kao AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca monoklonskog antitela AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-31. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca i HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-31.

1

[0204] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje u suštini vezuje isti TREM2 epitop kao AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca monoklonskog antitela AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-37. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca i HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-37.

[0205] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje u suštini vezuje isti TREM2 epitop kao AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca monoklonskog antitela AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-47. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca i HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-47.

[0206] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje u suštini vezuje isti TREM2 epitop kao AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca monoklonskog antitela AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-58. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca i HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-58.

[0207] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje u suštini vezuje isti TREM2 epitop kao AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog

1 4

domena teškog lanca monoklonskog antitela AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-60. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca i HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-60.

[0208] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje u suštini vezuje isti TREM2 epitop kao AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca monoklonskog antitela AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-61. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca i HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-61.

[0209] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je anti-TREM2 monoklonsko antitelo AL2p-62. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje u suštini vezuje isti TREM2 epitop kao AL2p-62. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca monoklonskog antitela AL2p-62. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-62. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo je izolovano antitelo koje sadrži HVR-H1, HVR-H2, i HVR-H3 varijabilnog domena teškog lanca i HVR-L1, HVR-L2, i HVR-L3 varijabilnog domena lakog lanca monoklonskog antitela AL2p-62.

[0210] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću nisu u kompeticiji sa jednim ili više TREM2 liganada za vezivanje za TREM2. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću su sposobna za vezivanje TREM2 bez blokiranja istovremenog vezivanja jednog ili više TREM2 liganada za TREM2. U nekim primerima izvođenja anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću su sposobna za aditivne i/ili sinergističke funkcionalne interakcije sa jednim ili više TREM2 liganada. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću povećavaju maksimalnu aktivnost TREM2 izloženog zasićujućim koncentracijama jednog ili više TREM2

1

liganada. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću povećavaju aktivnost TREM2 dobijenog u bilo kojoj koncentraciji jednog ili više TREM2 liganada.

Vezujući afinitet anti-TREM2 antitela

[0211] Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 i TREM2 makaki majmuna mogu biti najmanje 1-puta niže, najmanje 2-puta niže, najmanje 3-puta niže, najmanje 4-puta niže, najmanje 5-puta niže, najmanje 6-puta niže, najmanje 7-puta niže, najmanje 8-puta niže, najmanje 9-puta niže, najmanje 10-puta niže, najmanje 11-puta niže, najmanje 12-puta niže, najmanje 13-puta niže, najmanje 14-puta niže, najmanje 15-puta niže, najmanje 16-puta niže, najmanje 17-puta niže, najmanje 18-puta niže, najmanje 19-puta niže, najmanje 20-puta niže ili niže od anti-TREM2 antitela izabranog od anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu prema SEQ ID NO: 27 i koje sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu prema SEQ ID NO: 56; anti-TREM2 antitela koje sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu prema SEQ ID NO: 91 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 103; i anti-TREM2 antitela koji sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu prema SEQ ID NO: 119 i varijabilni region lakog lanca koji sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 120. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Ovde su opisani postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili vezuju se sa specifičnošću za TREM2. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0212] U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 može biti u opsegu od oko 300 nM do oko 100 pM, od oko 200 nM do oko 100 pM, od oko 100 nM do oko 100 pM, od oko 90 nM do oko 100 pM, od oko 80 nM do oko 100 pM, od oko 70 nM do oko 100 pM, od oko 60 nM do oko 100 pM, od oko 50 nM do oko 100 pM, od oko 40 nM do oko 100 pM, od oko 30 nM do oko 100 pM, od oko 20 nM do oko 100 pM, od oko 10 nM do oko 100 pM, od oko 9 nM do oko 100 pM, od oko 8 nM do oko 100 pM, od oko 7 nM do oko 100 pM, od oko 6 nM do oko 100 pM, od oko 5 nM do oko 100 pM, od oko 4 nM do oko 100 pM, od oko 3 nM do oko 100 pM, od oko 2 nM do oko 100 pM, od oko 1 nM do oko 100 pM, od 900 pM do oko 100 pM, od oko 800 pM do oko 100 pM, od

1

700 pM do oko 100 pM, od 600 pM do oko 500 pM, od 400 pM do oko 100 pM, od 300 pM do oko 100 pM, od 200 pM do oko 100 pM, od 900 pM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Ovde su opisani postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili se vezuju sa specifičnošću za TREM2. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0213] U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 300 nM do oko 90 pM, od oko 300 nM do oko 80 pM, od oko 300 nM do oko 70 pM, od oko 300 nM do oko 60 pM, od oko 300 nM do oko 50 pM, od oko 300 nM do oko 40 pM, od oko 300 nM do oko 30 pM, od oko 300 nM do oko 20 pM, od oko 300 nM do oko 10 pM, od oko 300 nM do oko 9 pM, od oko 300 nM do oko 8 pM, od oko 300 nM do oko 7 pM, od oko 300 nM do oko 6 pM, od oko 300 nM do oko 5 pM, od oko 300 nM do oko 4 pM, od oko 300 nM do oko 3 pM, od oko 300 nM do oko 2 pM, od oko 300 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 200 nM do oko 90 pM, od oko 200 nM do oko 80 pM, od oko 200 nM do oko 70 pM, od oko 200 nM do oko 60 pM, od oko 200 nM do oko 50 pM, od oko 200 nM do oko 40 pM, od oko 200 nM do oko 30 pM, od oko 200 nM do oko 20 pM, od oko 200 nM do oko 10 pM, od oko 200 nM do oko 9 pM, od oko 200 nM do oko 8 pM, od oko 200 nM do oko 7 pM, od oko 200 nM do oko 6 pM, od oko 200 nM do oko 5 pM, od oko 200 nM do oko 4 pM, od oko 200 nM do oko 3 pM, od oko 200 nM do oko 2 pM, od oko 200 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 100 nM do oko 90 pM, od oko 100 nM do oko 80 pM, od oko 100 nM do oko 70 pM, od oko 100 nM do oko 60 pM, od oko 100 nM do oko 50 pM, od oko 100 nM do oko 40 pM, od oko 100 nM do oko 30 pM, od oko 100 nM do oko 20 pM, od oko 100 nM do oko 10 pM, od oko 100 nM do oko 9 pM, od oko 100 nM do oko 8 pM, od oko 100 nM do oko 7 pM, od oko 100 nM do oko 6 pM, od oko 100 nM do oko 5 pM, od oko 100 nM do oko 4 pM, od oko 100 nM do oko 3 pM, od oko 100 nM do oko 2 pM, od oko 100 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 90 nM do oko 90 pM, od oko 90 nM do oko 80 pM, od oko 90 nM do oko 70 pM, od oko 90 nM do oko 60 pM, od oko 90 nM do oko 50 pM, od oko 90 nM do oko 40 pM, od oko 90 nM do oko 30 pM, od oko 90 nM do oko 20 pM, od oko 90 nM do oko 10 pM, od oko 90 nM do oko 9 pM, od oko 90 nM do oko 8 pM, od oko 90 nM do oko 7 pM, od oko 90 nM do oko 6 pM, od oko 90 nM do oko

1

5 pM, od oko 90 nM do oko 4 pM, od oko 90 nM do oko 3 pM, od oko 90 nM do oko 2 pM, od oko 90 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 80 nM do oko 90 pM, od oko 80 nM do oko 80 pM, od oko 80 nM do oko 70 pM, od oko 80 nM do oko 60 pM, od oko 80 nM do oko 50 pM, od oko 80 nM do oko 40 pM, od oko 80 nM do oko 30 pM, od oko 80 nM do oko 20 pM, od oko 80 nM do oko 10 pM, od oko 80 nM do oko 9 pM, od oko 80 nM do oko 8 pM, od oko 80 nM do oko 7 pM, od oko 80 nM do oko 6 pM, od oko 80 nM do oko 5 pM, od oko 80 nM do oko 4 pM, od oko 80 nM do oko 3 pM, od oko 80 nM do oko 2 pM, od oko 80 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 70 nM do oko 90 pM, od oko 70 nM do oko 80 pM, od oko 70 nM do oko 70 pM, od oko 70 nM do oko 60 pM, od oko 70 nM do oko 50 pM, od oko 70 nM do oko 40 pM, od oko 70 nM do oko 30 pM, od oko 70 nM do oko 20 pM, od oko 70 nM do oko 10 pM, od oko 70 nM do oko 9 pM, od oko 70 nM do oko 8 pM, od oko 70 nM do oko 7 pM, od oko 70 nM do oko 6 pM, od oko 70 nM do oko 5 pM, od oko 70 nM do oko 4 pM, od oko 70 nM do oko 3 pM, od oko 70 nM do oko 2 pM, od oko 70 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 60 nM do oko 90 pM, od oko 60 nM do oko 80 pM, od oko 60 nM do oko 70 pM, od oko 60 nM do oko 60 pM, od oko 60 nM do oko 50 pM, od oko 60 nM do oko 40 pM, od oko 60 nM do oko 30 pM, od oko 60 nM do oko 20 pM, od oko 60 nM do oko 10 pM, od oko 60 nM do oko 9 pM, od oko 60 nM do oko 8 pM, od oko 60 nM do oko 7 pM, od oko 60 nM do oko 6 pM, od oko 60 nM do oko 5 pM, od oko 60 nM do oko 4 pM, od oko 60 nM do oko 3 pM, od oko 60 nM do oko 2 pM, od oko 60 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 50 nM do oko 90 pM, od oko 50 nM do oko 80 pM, od oko 50 nM do oko 70 pM, od oko 50 nM do oko 60 pM, od oko 50 nM do oko 50 pM, od oko 50 nM do oko 40 pM, od oko 50 nM do oko 30 pM, od oko 50 nM do oko 20 pM, od oko 50 nM do oko 10 pM, od oko 50 nM do oko 9 pM, od oko 50 nM do oko 8 pM, od oko 50 nM do oko 7 pM, od oko 50 nM do oko 6 pM, od oko 50 nM do oko 5 pM, od oko 50 nM do oko 4 pM, od oko 50 nM do oko 3 pM, od oko 50 nM do oko 2 pM, od oko 50 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 40 nM do oko 90 pM, od oko 40 nM do oko 80 pM, od oko 40 nM do oko 70 pM, od oko 40 nM do oko 60 pM, od oko 40 nM do oko 50 pM, od oko 40 nM do oko 40 pM, od oko 40 nM do oko 30 pM, od oko 40 nM do oko 20 pM, od oko 40 nM do oko 10 pM, od oko 40 nM do oko 9 pM, od oko 40 nM do oko 8 pM, od oko 40 nM do oko 7 pM, od oko 40 nM do oko 6 pM, od

1

oko 40 nM do oko 5 pM, od oko 40 nM do oko 4 pM, od oko 40 nM do oko 3 pM, od oko 40 nM do oko 2 pM, od oko 40 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 30 nM do oko 90 pM, od oko 30 nM do oko 80 pM, od oko 30 nM do oko 70 pM, od oko 30 nM do oko 60 pM, od oko 30 nM do oko 50 pM, od oko 30 nM do oko 40 pM, od oko 30 nM do oko 30 pM, od oko 30 nM do oko 20 pM, od oko 30 nM do oko 10 pM, od oko 30 nM do oko 9 pM, od oko 30 nM do oko 8 pM, od oko 30 nM do oko 7 pM, od oko 30 nM do oko 6 pM, od oko 30 nM do oko 5 pM, od oko 30 nM do oko 4 pM, od oko 30 nM do oko 3 pM, od oko 30 nM do oko 2 pM, od oko 30 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 20 nM do oko 90 pM, od oko 20 nM do oko 80 pM, od oko 20 nM do oko 70 pM, od oko 20 nM do oko 60 pM, od oko 20 nM do oko 50 pM, od oko 20 nM do oko 40 pM, od oko 20 nM do oko 30 pM, od oko 20 nM do oko 20 pM, od oko 20 nM do oko 10 pM, od oko 20 nM do oko 9 pM, od oko 20 nM do oko 8 pM, od oko 20 nM do oko 7 pM, od oko 20 nM do oko 6 pM, od oko 20 nM do oko 5 pM, od oko 20 nM do oko 4 pM, od oko 20 nM do oko 3 pM, od oko 20 nM do oko 2 pM, od oko 20 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 10 nM do oko 90 pM, od oko 10 nM do oko 80 pM, od oko 10 nM do oko 70 pM, od oko 10 nM do oko 60 pM, od oko 10 nM do oko 50 pM, od oko 10 nM do oko 40 pM, od oko 10 nM do oko 30 pM, od oko 10 nM do oko 20 pM, od oko 10 nM do oko 10 pM, od oko 10 nM do oko 9 pM, od oko 10 nM do oko 8 pM, od oko 10 nM do oko 7 pM, od oko 10 nM do oko 6 pM, od oko 10 nM do oko 5 pM, od oko 10 nM do oko 4 pM, od oko 10 nM do oko 3 pM, od oko 10 nM do oko 2 pM, od oko 10 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 5 nM do oko 90 pM, od oko 5 nM do oko 80 pM, od oko 5 nM do oko 70 pM, od oko 5 nM do oko 60 pM, od oko 5 nM do oko 50 pM, od oko 5 nM do oko 40 pM, od oko 5 nM do oko 30 pM, od oko 5 nM do oko 20 pM, od oko 5 nM do oko 10 pM, od oko 5 nM do oko 9 pM, od oko 5 nM do oko 8 pM, od oko 5 nM do oko 7 pM, od oko 5 nM do oko 6 pM, od oko 5 nM do oko 5 pM, od oko 5 nM do oko 4 pM, od oko 5 nM do oko 3 pM, od oko 5 nM do oko 2 pM, od oko 5 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 1 nM do oko 90 pM, od oko 1 nM do oko 80 pM, od oko 1 nM do oko 70 pM, od oko 1 nM do oko 60 pM, od oko 1 nM do oko 50 pM, od oko 1 nM do oko 40 pM, od oko 1 nM do oko 30 pM, od oko 1 nM do oko 20 pM, od oko 1 nM do oko 10 pM, od oko 1 nM do oko 9 pM, od oko 1 nM do oko 8 pM, od oko 1 nM do oko 7 pM, od oko 1 nM do oko 6 pM, od oko 1 nM do oko

1

5 pM, od oko 1 nM do oko 4 pM, od oko 1 nM do oko 3 pM, od oko 1 nM do oko 2 pM, od oko 1 nM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 500 pM do oko 90 pM, od oko 500 pM do oko 80 pM, od oko 500 pM do oko 70 pM, od oko 500 pM do oko 60 pM, od oko 500 pM do oko 50 pM, od oko 500 pM do oko 40 pM, od oko 500 pM do oko 30 pM, od oko 500 pM do oko 20 pM, od oko 500 pM do oko 10 pM, od oko 500 pM do oko 9 pM, od oko 500 pM do oko 8 pM, od oko 500 pM do oko 7 pM, od oko 500 pM do oko 6 pM, od oko 500 pM do oko 5 pM, od oko 500 pM do oko 4 pM, od oko 500 pM do oko 3 pM, od oko 500 pM do oko 2 pM, od oko 500 pM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 250 pM do oko 90 pM, od oko 250 pM do oko 80 pM, od oko 250 pM do oko 70 pM, od oko 250 pM do oko 60 pM, od oko 250 pM do oko 50 pM, od oko 250 pM do oko 40 pM, od oko 250 pM do oko 30 pM, od oko 250 pM do oko 20 pM, od oko 250 pM do oko 10 pM, od oko 250 pM do oko 9 pM, od oko 250 pM do oko 8 pM, od oko 250 pM do oko 7 pM, od oko 250 pM do oko 6 pM, od oko 250 pM do oko 5 pM, od oko 250 pM do oko 4 pM, od oko 250 pM do oko 3 pM, od oko 250 pM do oko 2 pM, od oko 250 pM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. Konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti u opsegu od oko 100 pM do oko 90 pM, od oko 100 pM do oko 80 pM, od oko 100 pM do oko 70 pM, od oko 100 pM do oko 60 pM, od oko 100 pM do oko 50 pM, od oko 100 pM do oko 40 pM, od oko 100 pM do oko 30 pM, od oko 100 pM do oko 20 pM, od oko 100 pM do oko 10 pM, od oko 100 pM do oko 9 pM, od oko 100 pM do oko 8 pM, od oko 100 pM do oko 7 pM, od oko 100 pM do oko 6 pM, od oko 100 pM do oko 5 pM, od oko 100 pM do oko 4 pM, od oko 100 pM do oko 3 pM, od oko 100 pM do oko 2 pM, od oko 100 pM do oko 1 pM, ili manje od 1 pM. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Ovde su opisani postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili vezuju se sa specifičnošću za TREM2. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0214] U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za humani TREM2 mogu biti manje od 260 nM, mogu biti manje od 225 nM, mogu biti manje od 200 nM, mogu biti manje od 150 nM, mogu biti manje od 135 nM, mogu biti manje od 125 nM, mogu biti manje od 100 nM, mogu biti manje od 95 nM, mogu biti manje od 90 nM, mogu biti manje od 85 nM, mogu biti manje od 80 nM, mogu biti manje od 75 nM, mogu biti manje od 70 nM, mogu biti manje od 65 nM, mogu biti manje od 60 nM, mogu biti manje od

1

55 nM, mogu biti manje od 50 nM, mogu biti manje od 45 nM, mogu biti manje od 40 nM, mogu biti manje od 36 nM, mogu biti manje od 35 nM, mogu biti manje od 30 nM, mogu biti manje od 29 nM, mogu biti manje od 28 nM, mogu biti manje od 27 nM, mogu biti manje od 26 nM, mogu biti manje od 25 nM, mogu biti manje od 24 nM, mogu biti manje od 23 nM, mogu biti manje od 22 nM, mogu biti manje od 21 nM, mogu biti manje od 20 nM, mogu biti manje od 19 nM, mogu biti manje od 18.5 nM, mogu biti manje od 18 nM, mogu biti manje od 15 nM, mogu biti manje od 14 nM, mogu biti manje od 13 nM, mogu biti manje od 12 nM, mogu biti manje od 11 nM, mogu biti manje od 10 nM, mogu biti manje od 9.5 nM, mogu biti manje od 9 nM, mogu biti manje od 8.5 nM, mogu biti manje od 8 nM, mogu biti manje od 7.5 nM, mogu biti manje od 7 nM, mogu biti manje od 6.5 nM, mogu biti manje od 6 nM, mogu biti manje od 5.5 nM, mogu biti manje od 5 nM, mogu biti manje od 4.5 nM, mogu biti manje od 4 nM, mogu biti manje od 3.5 nM, mogu biti manje od 3 nM, mogu biti manje od 2.5 nM, mogu biti manje od 2 nM, mogu biti manje od 1.5 nM, mogu biti manje od 1 nM, mogu biti manje od 950 pM, mogu biti manje od 900 pM, mogu biti manje od 850 pM, mogu biti manje od 830 pM, mogu biti manje od 800 pM, mogu biti manje od 750 pM, mogu biti manje od 730 pM, mogu biti manje od 700 pM, mogu biti manje od 650 pM, mogu biti manje od 630 pM, mogu biti manje od 600 pM, mogu biti manje od 550 pM, mogu biti manje od 500 pM, mogu biti manje od 450 pM, mogu biti manje od 415 pM, mogu biti manje od 400 pM, mogu biti manje od 350 pM, mogu biti manje od 300 pM, mogu biti manje od 250 pM, mogu biti manje od 200 pM, mogu biti manje od 150 pM, mogu biti manje od 100 pM, mogu biti manje od 95 pM, mogu biti manje od 90 pM, mogu biti manje od 85 pM, mogu biti manje od 80 pM, mogu biti manje od 75pM, mogu biti manje od 70 pM, mogu biti manje od 65 pM, mogu biti manje od 60 pM, mogu biti manje od 55 pM, mogu biti manje od 50 pM, mogu biti manje od 45 pM, mogu biti manje od 40 pM, mogu biti manje od 35 pM, mogu biti manje od 30 pM, mogu biti manje od 25 pM, mogu biti manje od 20 pM, mogu biti manje od 15 pM, mogu biti manje od 10 pM, mogu biti manje od 9 pM, mogu biti manje od 8 pM, mogu biti manje od 7 pM, mogu biti manje od 6 pM, mogu biti manje od 5 pM, mogu biti manje od 4 pM, mogu biti manje od 3 pM, mogu biti manje od 2 pM, ili mogu biti manje od 1 pM. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antotela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Ovde su opisani postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili vezuju se sa specifičnošću za TREM2. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0215] U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za

1 1

TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 10 µM do oko 100 pM, od oko 200 nM do oko 100 pM, od oko 100 nM do oko 100 pM, od oko 90 nM do oko 100 pM, od oko 80 nM do oko 100 pM, od oko 70 nM do oko 100 pM, od oko 60 nM do oko 100 pM, od oko 50 nM do oko 100 pM, od oko 40 nM do oko 100 pM, od oko 30 nM do oko 100 pM, od oko 20 nM do oko 100 pM, od oko 10 nM do oko 100 pM, od oko 9 nM do oko 100 pM, od oko 8 nM do oko 100 pM, od oko 7 nM do oko 100 pM, od oko 6 nM do oko 100 pM, od oko 5 nM do oko 100 pM, od oko 4 nM do oko 100 pM, od oko 3 nM do oko 100 pM, od oko 2 nM do oko 100 pM, od oko 1 nM do oko 100 pM, od 900 pM do oko 100 pM, od oko 800 pM do oko 100 pM, od 700 pM do oko 100 pM, od 600 pM do oko 500 pM, od 400 pM do oko 100 pM, od 300 pM do oko 100 pM, od 200 pM do oko 100 pM, od 900 pM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Ovde su opisani postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili vezuju se sa specifičnošću za TREM2. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0216] U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 10 µM do oko 900 pM, od oko 10 µM do oko 800 pM, od oko 10 µM do oko 700 pM, od oko 10 µM do oko 600 pM, od oko 10 µM do oko 500 pM, od oko 10 µM do oko 400 pM, od oko 10 µM do oko 300 pM, od oko 10 µM do oko 200 pM, od oko 10 µM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 5 µM do oko 900 pM, od oko 5 µM do oko 800 pM, od oko 5 µM do oko 700 pM, od oko 5 µM do oko 600 pM, od oko 5 µM do oko 500 pM, od oko 5 µM do oko 400 pM, od oko 5 µM do oko 300 pM, od oko 5 µM do oko 200 pM, od oko 5 µM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 1 µM do oko 900 pM, od oko 1 µM do oko 800 pM, od oko 1 µM do oko 700 pM, od oko 1 µM do oko 600 pM, od oko 1 µM do oko 500 pM, od oko 1 µM do oko 400 pM, od oko 1 µM do oko 300 pM, od oko 1 µM do oko 200 pM, od oko 1 µM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 900 nM do oko 900 pM, od oko 900 nM do oko 800 pM, od oko 900 nM do oko 700 pM, od oko 900 nM do oko 600 pM, od oko 900 nM do oko 500 pM, od oko 900 nM do oko 400 pM, od oko 900 nM do oko 300 pM, od oko 900 nM do oko 200 pM, od oko 900 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja,

1 2

konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 800 nM do oko 900 pM, od oko 800 nM do oko 800 pM, od oko 800 nM do oko 700 pM, od oko 800 nM do oko 600 pM, od oko 800 nM do oko 500 pM, od oko 800 nM do oko 400 pM, od oko 800 nM do oko 300 pM, od oko 800 nM do oko 200 pM, od oko 800 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 700 nM do oko 900 pM, od oko 700 nM do oko 800 pM, od oko 700 nM do oko 700 pM, od oko 700 nM do oko 600 pM, od oko 700 nM do oko 500 pM, od oko 700 nM do oko 400 pM, od oko 700 nM do oko 300 pM, od oko 700 nM do oko 200 pM, od oko 700 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 600 nM do oko 900 pM, od oko 600 nM do oko 800 pM, od oko 600 nM do oko 700 pM, od oko 600 nM do oko 600 pM, od oko 600 nM do oko 500 pM, od oko 600 nM do oko 400 pM, od oko 600 nM do oko 300 pM, od oko 600 nM do oko 200 pM, od oko 600 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 500 nM do oko 900 pM, od oko 500 nM do oko 800 pM, od oko 500 nM do oko 700 pM, od oko 500 nM do oko 600 pM, od oko 500 nM do oko 500 pM, od oko 500 nM do oko 400 pM, od oko 500 nM do oko 300 pM, od oko 500 nM do oko 200 pM, od oko 500 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 400 nM do oko 900 pM, od oko 400 nM do oko 800 pM, od oko 400 nM do oko 700 pM, od oko 400 nM do oko 600 pM, od oko 400 nM do oko 500 pM, od oko 400 nM do oko 400 pM, od oko 400 nM do oko 300 pM, od oko 400 nM do oko 200 pM, od oko 400 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 300 nM do oko 900 pM, od oko 300 nM do oko 800 pM, od oko 300 nM do oko 700 pM, od oko 300 nM do oko 600 pM, od oko 300 nM do oko 500 pM, od oko 300 nM do oko 400 pM, od oko 300 nM do oko 300 pM, od oko 300 nM do oko 200 pM, od oko 300 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 200 nM do oko 900 pM, od oko 200 nM do oko 800 pM, od oko 200 nM do oko 700 pM, od oko 200 nM do oko 600 pM, od oko 200 nM do oko 500 pM, od oko 200 nM do oko 400 pM, od oko 200 nM do oko 300 pM, od oko 200 nM do oko 200 pM, od oko 200 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-

1

TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 100 nM do oko 900 pM, od oko 100 nM do oko 800 pM, od oko 100 nM do oko 700 pM, od oko 100 nM do oko 600 pM, od oko 100 nM do oko 500 pM, od oko 100 nM do oko 400 pM, od oko 100 nM do oko 300 pM, od oko 100 nM do oko 200 pM, od oko 100 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 90 nM do oko 900 pM, od oko 90 nM do oko 800 pM, od oko 90 nM do oko 700 pM, od oko 90 nM do oko 600 pM, od oko 90 nM do oko 500 pM, od oko 90 nM do oko 400 pM, od oko 90 nM do oko 300 pM, od oko 90 nM do oko 200 pM, od oko 90 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 80 nM do oko 900 pM, od oko 80 nM do oko 800 pM, od oko 80 nM do oko 700 pM, od oko 80 nM do oko 600 pM, od oko 80 nM do oko 500 pM, od oko 80 nM do oko 400 pM, od oko 80 nM do oko 300 pM, od oko 80 nM do oko 200 pM, od oko 80 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 70 nM do oko 900 pM, od oko 70 nM do oko 800 pM, od oko 70 nM do oko 700 pM, od oko 70 nM do oko 600 pM, od oko 70 nM do oko 500 pM, od oko 70 nM do oko 400 pM, od oko 70 nM do oko 300 pM, od oko 70 nM do oko 200 pM, od oko 70 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 60 nM do oko 900 pM, od oko 60 nM do oko 800 pM, od oko 60 nM do oko 700 pM, od oko 60 nM do oko 600 pM, od oko 60 nM do oko 500 pM, od oko 60 nM do oko 400 pM, od oko 60 nM do oko 300 pM, od oko 60 nM do oko 200 pM, od oko 60 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 50 nM do oko 900 pM, od oko 50 nM do oko 800 pM, od oko 50 nM do oko 700 pM, od oko 50 nM do oko 600 pM, od oko 50 nM do oko 500 pM, od oko 50 nM do oko 400 pM, od oko 50 nM do oko 300 pM, od oko 50 nM do oko 200 pM, od oko 50 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 40 nM do oko 900 pM, od oko 40 nM do oko 800 pM, od oko 40 nM do oko 700 pM, od oko 40 nM do oko 600 pM, od oko 40 nM do oko 500 pM, od oko 40 nM do oko 400 pM, od oko 40 nM do oko 300 pM, od oko 40 nM do oko 200 pM, od oko 40 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 30 nM do oko 900 pM, od

1 4

oko 30 nM do oko 800 pM, od oko 30 nM do oko 700 pM, od oko 30 nM do oko 600 pM, od oko 30 nM do oko 500 pM, od oko 30 nM do oko 400 pM, od oko 30 nM do oko 300 pM, od oko 30 nM do oko 200 pM, od oko 30 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM, od oko 20 nM do oko 900 pM, od oko 20 nM do oko 800 pM, od oko 20 nM do oko 700 pM, od oko 20 nM do oko 600 pM, od oko 20 nM do oko 500 pM, od oko 20 nM do oko 400 pM, od oko 20 nM do oko 300 pM, od oko 20 nM do oko 200 pM, od oko 20 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 10 nM do oko 900 pM, od oko 10 nM do oko 800 pM, od oko 10 nM do oko 700 pM, od oko 10 nM do oko 600 pM, od oko 10 nM do oko 500 pM, od oko 10 nM do oko 400 pM, od oko 10 nM do oko 300 pM, od oko 10 nM do oko 200 pM, od oko 10 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 9 nM do oko 900 pM, od oko 9 nM do oko 800 pM, od oko 9 nM do oko 700 pM, od oko 9 nM do oko 600 pM, od oko 9 nM do oko 500 pM, od oko 9 nM do oko 400 pM, od oko 9 nM do oko 300 pM, od oko 9 nM do oko 200 pM, od oko 9 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 8 nM do oko 900 pM, od oko 8 nM do oko 800 pM, od oko 8 nM do oko 700 pM, od oko 8 nM do oko 600 pM, od oko 8 nM do oko 500 pM, od oko 8 nM do oko 400 pM, od oko 8 nM do oko 300 pM, od oko 8 nM do oko 200 pM, od oko 8 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 7 nM do oko 900 pM, od oko 7 nM do oko 800 pM, od oko 7 nM do oko 700 pM, od oko 7 nM do oko 600 pM, od oko 7 nM do oko 500 pM, od oko 7 nM do oko 400 pM, od oko 7 nM do oko 300 pM, od oko 7 nM do oko 200 pM, od oko 7 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 6 nM do oko 900 pM, od oko 6 nM do oko 800 pM, od oko 6 nM do oko 700 pM, od oko 6 nM do oko 600 pM, od oko 6 nM do oko 500 pM, od oko 6 nM do oko 400 pM, od oko 6 nM do oko 300 pM, od oko 6 nM do oko 200 pM, od oko 6 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 5 nM do oko 900 pM, od oko 5 nM do oko 800 pM, od oko 5 nM do oko 700 pM, od oko 5 nM do oko 600 pM, od oko 5 nM do oko 500 pM, od oko 5 nM do oko 400 pM, od oko 5 nM do oko 300 pM, od oko 5 nM do oko 200 pM, od oko 5 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja,

1

konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 4 nM do oko 900 pM, od oko 4 nM do oko 800 pM, od oko 4 nM do oko 700 pM, od oko 4 nM do oko 600 pM, od oko 4 nM do oko 500 pM, od oko 4 nM do oko 400 pM, od oko 4 nM do oko 300 pM, od oko 4 nM do oko 200 pM, od oko 4 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 3 nM do oko 900 pM, od oko 3 nM do oko 800 pM, od oko 3 nM do oko 700 pM, od oko 3 nM do oko 600 pM, od oko 3 nM do oko 500 pM, od oko 3 nM do oko 400 pM, od oko 3 nM do oko 300 pM, od oko 3 nM do oko 200 pM, od oko 3 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 2 nM do oko 900 pM, od oko 2 nM do oko 800 pM, od oko 2 nM do oko 700 pM, od oko 2 nM do oko 600 pM, od oko 2 nM do oko 500 pM, od oko 2 nM do oko 400 pM, od oko 2 nM do oko 300 pM, od oko 2 nM do oko 200 pM, od oko 2 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti u opsegu od oko 1 nM do oko 900 pM, od oko 1 nM do oko 800 pM, od oko 1 nM do oko 700 pM, od oko 1 nM do oko 600 pM, od oko 1 nM do oko 500 pM, od oko 1 nM do oko 400 pM, od oko 1 nM do oko 300 pM, od oko 1 nM do oko 200 pM, od oko 1 nM do oko 100 pM, ili manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Ovde su opisani postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili vezuju se sa specifičnošću za TREM2. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0217] U nekim primerima izvođenja, konstante disocijacije (KD) anti-TREM2 antitela za TREM2 makaki majmuna mogu biti manje od 6 µM, mogu biti manje od 5 µM, mogu biti manje od 4.6 µM, mogu biti manje od 4 µM, mogu biti manje od 3 µM, mogu biti manje od 2 µM, mogu biti manje od 1.5 µM, mogu biti manje od 1 µM, mogu biti manje od 900 nM, mogu biti manje od 800 nM, mogu biti manje od 700 nM, mogu biti manje od 600 nM, mogu biti manje od 500 nM, mogu biti manje od 400 nM, mogu biti manje od 300 nM, mogu biti manje od 200 nM, mogu biti manje od 100 nM, mogu biti manje od 95 nM, mogu biti manje od 90 nM, mogu biti manje od 85 nM, mogu biti manje od 80 nM, mogu biti manje od 75 nM, mogu biti manje od 70 nM, mogu biti manje od 65 nM, mogu biti manje od 60 nM, mogu biti manje od 55 nM, mogu biti manje od 50 nM, mogu biti manje od 45 nM, mogu biti manje od 40 nM, mogu biti manje od 36 nM, mogu biti manje od 35 nM, mogu biti manje od 31 nM,

1

mogu biti manje od 30 nM, mogu biti manje od 29 nM, mogu biti manje od 28 nM, mogu biti manje od 27 nM, mogu biti manje od 26 nM, mogu biti manje od 25 nM, mogu biti manje od 24 nM, mogu biti manje od 23 nM, mogu biti manje od 22 nM, mogu biti manje od 21 nM, mogu biti manje od 20 nM, mogu biti manje od 19 nM, mogu biti manje od 18.5 nM, mogu biti manje od 18 nM, mogu biti manje od 17 nM, mogu biti manje od 16.5 nM, mogu biti manje od 16 nM, mogu biti manje od 15.5 nM, mogu biti manje od 15 nM, mogu biti manje od 14.5 nM, mogu biti manje od 14 nM, mogu biti manje od 13 nM, mogu biti manje od 12 nM, mogu biti manje od 11 nM, mogu biti manje od 10 nM, mogu biti manje od 9.5 nM, mogu biti manje od 9 nM, mogu biti manje od 8.5 nM, mogu biti manje od 8 nM, mogu biti manje od 7.5 nM, mogu biti manje od 7 nM, mogu biti manje od 6.5 nM, mogu biti manje od 6 nM, mogu biti manje od 5.5 nM, mogu biti manje od 5 nM, mogu biti manje od 4.5 nM, mogu biti manje od 4 nM, mogu biti manje od 3.5 nM, mogu biti manje od 3 nM, mogu biti manje od 2.5 nM, mogu biti manje od 2 nM, mogu biti manje od 1.5 nM, mogu biti manje od 1 nM, mogu biti manje od 950 pM, mogu biti manje od 900 pM, mogu biti manje od 890 pM, mogu biti manje od 850 pM, mogu biti manje od 800 pM, mogu biti manje od 750 pM, mogu biti manje od 700 pM, mogu biti manje od 650 pM, mogu biti manje od 600 pM, mogu biti manje od 550 pM, mogu biti manje od 500 pM, mogu biti manje od 450 pM, mogu biti manje od 400 pM, mogu biti manje od 375 pM, mogu biti manje od 350 pM, mogu biti manje od 325 pM, mogu biti manje od 300 pM, mogu biti manje od 270 pM, mogu biti manje od 250 pM, mogu biti manje od 225 pM, mogu biti manje od 200 pM, mogu biti manje od 150 pM, ili mogu biti manje od 100 pM. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine u monovalentnom obliku. Ovde su opisani postupci za pripremu i selekciju antitela koja interaguju i/ili vezuju se sa specifičnošću za TREM2. (npr., videti Primere 1 i 2).

[0218] Konstante disocijacije mogu biti određene preko bilo koje analitičke tehnike, uključujući bilo koju biohemijsku ili biofizičku tehniku kao što je ELISA, površinska plazmon rezonanca (SPR), bio-sloj interferometrija (videti, npr., Octet System od ForteBio), izotermalna kalorimetrija (ITC), diferencijalna skenirajuća kalorimetrija (DSC), cirkularni dihroizam (CD), analiza sa zaustavljenim protokom i kalorimetrijske ili fluorescentne analize topljenja proteina. U nekim primerima izvođenja, konstanta disocijacije (KD) za TREM2 je određena na temperaturi od približno 25°C. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom monovalentnog antitela (npr., Fab) ili antitela pune dužine. U nekim primerima izvođenja, KDje određena upotrebom antitela pune dužine u monovalentnom obliku.

1

Upotrebom, na primer, bilo kog testa koji je ovde opisan (videti, npr., Primere 1 i 2).

[0219] Dodatna anti-TREM2 antitela, npr., antitela koja se specifično vezuju za TREM2 protein predmetnog otkrića, mogu biti identifikovana, skriningovana i/ili okarakterisana za njihove fizičke/hemijske osobine i/ili biološke aktivnosti pomoću različitih testova poznatih u stanju tehnike.

Bispecifična antitela

[0220] Neki aspekti predmetnog pronalaska se odnose na bispecifična antitela koja se vezuju za TREM2 protein prema predmetnom otkriću i drugi antigen. Postupci za generisanje bispecifičnih antitela su dobro poznati u stanju tehnike i opisani u ovom tekstu. U nekim primerima izvođenja, bispecifična antitela prema predmetnom otkriću vezuju se za jedan ili više aminokiselinskih ostataka humanog TREM2 (SEQ ID NO: 1), ili aminokiselinskih ostataka TREM2 proteina koji odgovaraju aminokiselinskim ostacima sekvence SEQ ID NO: 1. U drugim primerima izvođenja, bispecifična antitela prema predmetnom otkriću takođe se vezuju za jedan ili više aminokiselinskih ostataka humanog DAP12.

[0221] U nekim primerima izvođenja, bispecifična antitela prema predmetnom otkriću prepoznaju prvi antigen i drugi antigen. U nekim primerima izvođenja, prvi antigen je humani TREM2 ili njegova varijanta koja se javlja u prirodi, ili humani DAP12 ili njegova varijanta koja se javlja prirodno. U nekim primerima izvođenja, drugi antigen je a) antigen koji olakšava transport kroz krvno-moždanu barijeru; (b) antigen koji olakšava transport kroz krvno-moždanu barijeru izabran od transferinskog receptora (TR), insulinskog receptora (HIR), receptora za insulinu sličan faktor rasta (IGFR), proteina 1 i 2 srodnih receptoru lipoproteina niske gustine (LPR-1 i 2), receptora za toksin difterije, CRM197, laminog antitela sa jednim domenom, TMEM 30(A), domena proteinske transdukcije, TAT, Syn-B, penetratina, poliargininskog peptida, angiopeptida i ANG1005; (c) protein koji uzrokuje bolest, izabran od beta amiloida, oligomernog beta amiloida, beta amiloidnih plaka, amiloidnog prekursorskog proteina ili njegovih fragmenata, Tau, IAPP, alfa-sinukleina, TDP-43, FUS proteina, C9orf72 (otvoreni okvir čitanja 72 na hromozomu 9), c9RAN proteina, prionskog proteina, PrPSc, hantingtina, kalcitonina, superoksid dismutaze, ataksina, ataksina 1, ataksina 2, ataksina 3, ataksina 7, ataksina 8, ataksina 10, Levijevih tela, atrijalnog natriuretičkog faktora, amiloidnog polipeptida ostrvaca, insulina, apolipoproteina AI, serumskog amiloida A, medina, prolaktina, transtiretina, lizozima, beta 2 mikroglobulina, gelsolina, keratoepitelina, cistatina, imunoglobulinskog lakog lanca AL, S-IBM proteina,

1

proizvoda ne-ATG translacije sa ponovcima (RAN), peptida sa DiPeptid ponovcima (DPR), peptida sa glicin-alanin (GA) ponovcima, peptida sa glicin-prolin (GP) ponovcima, peptida sa glicin-arginin (GR) ponovcima, peptida sa prolin-alanin (PA) ponovcima, ubikvitina, i peptida sa prolin-arginin (PR) ponovcima; i (d) ligandi i/ili proteini eksprimirani na imunskim ćelijama, pri čemu su ligandi i/ili proteini odabrani iz grupe koja se sastoji od CD40, OX40, ICOS, CD28, CD137/4-1BB, CD27, GITR, PD-L1, CTLA-4, PD-L2, PD-1, B7-H3, B7-H4, HVEM, BTLA, KIR, GAL9, TIM3, A2AR, LAG-3 i fosfatidilserina; i (e) protein, lipid, polisaharid ili glikolipid eksprimiran na jednoj ili više tumorskih ćelija i bilo koja njihova kombinacija.

Fragmenti antitela

[0222] Neki aspekti predmetnog pronalaska se odnose na fragmente antitela koji se vezuju za jedno ili više od, humanog TREM2, varijante humanog TREM2 koja se javlja prirodno i varijante humanog TREM2 koja se javlja kod bolesti. U nekim primerima izvođenja fragment antitela je Fab, Fab', Fab'-SH, F(ab')2, Fv ili scFv fragment. U nekim primerima izvođenja, fragment antitela se koristi u kombinaciji sa jednim ili više antitela koja se specifično vezuju za protein koji uzrokuje bolest, izabran od: a) antigena koji olakšava transport kroz krvnomoždanu barijeru; (b) antigena koji olakšava transport kroz krvno-moždanu barijeru, izabranog od transferinskog receptora (TR), insulinskog receptora (HIR), receptora za insulinu sličan faktor rasta (IGFR), proteina 1 i 2 srodnih receptoru lipoproteina niske gustine (LPR-1 i 2), receptora za toksin difterije, CRM197, laminog antitela sa jednim domenom, TMEM 30(A), domena proteinske transdukcije, TAT, Syn-B, penetratina, poliargininskog peptida, angiopeptida i ANG1005; (c) proteina koji uzrokuje bolest, izabranog od beta amiloida, oligomernog beta amiloida, beta amiloidnih plaka, amiloidnog prekursorskog proteina ili njegovih fragmenata, Tau, IAPP, alfa-sinukleina, TDP-43, FUS proteina, C9orf72 (otvoreni okvir čitanja 72 na hromozomu 9), c9RAN proteina, prionskog proteina, PrPSc, hantingtina, kalcitonina, superoksid dismutaze, ataksina, ataksina 1, ataksina 2, ataksina 3, ataksina 7, ataksina 8, ataksina 10, Levijevih tela, atrijalnog natriuretičkog faktora, amiloidnog polipeptida ostrvaca, insulina, apolipoproteina AI, serumskog amiloida A, medina, prolaktina, transtiretina, lizozima, beta 2 mikroglobulina, gelsolina, keratoepitelina, cistatina, imunoglobulinskog lakog lanca AL, S-IBM proteina, proizvoda ne-ATG translacije sa ponovcima (RAN), peptida sa DiPeptid ponovcima (DPR), peptida sa glicin-alanin (GA) ponovcima, peptida sa glicin-prolin (GP) ponovcima, peptida sa glicin-arginin (GR) ponovcima, peptida sa prolin-alanin (PA) ponovcima, ubikvitina, i peptida sa prolin-arginin (PR) ponovcima; i (d) liganda i/ili proteina eksprimiranih na imunskim ćelijama, pri čemu su

1

ligandi i/ili proteini odabrani iz grupe koja se sastoji od CD40, OX40, ICOS, CD28, CD137/4-1BB, CD27, GITR, PD-L1, CTLA-4, PD-L2, PD-1, B7-H3, B7-H4, HVEM, BTLA, KIR, GAL9, TIM3, A2AR, LAG-3 i fosfatidilserina; i (e) proteina, lipida, polisaharida ili glikolipida eksprimiranog na jednoj ili više tumorskih ćelija i bilo koje njihove kombinacije.

Okviri antitela

[0223] Bilo koje od ovde opisanih antitela dalje uključuje okvir. U nekim primerima izvođenja, okvir je humani imunoglobulinski okvir. Na primer, u nekim primerima izvođenja, antitelo (npr., anti-TREM2 antitelo) sadrži HVR regione kao u bilo kom od prethodnih primera izvođenja i dodatno sadrži akceptorski humani okvir, npr., humani imunoglobulinski okvir ili humani konsenzusni okvir. Humani imunoglobulinski okviri mogu da budu deo humanog antitela ili ne-humano antitelo može da se humanizuje tako što se jedan ili više endogenih okvira zameni humanim okvirnim regionom(ima). Humani okvirni regioni koji mogu da se koriste za humanizaciju uključuju, ali nisu ograničeni na: okvirne regione odabrane korišćenjem metode "najboljeg uklapanja" (videti, npr., Sims et al. J. Immunol.

151:2296 (1993)); okvirne regione izvedene iz konsenzusne sekvence humanih antitela konkretne podgrupe varijabilnih regiona lakog ili teškog lanca (videti, npr., Carter et al. Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 89:4285 (1992); i Presta et al. J. Immunol., 151:2623 (1993)); humane zrele (sa somatskim mutacijama) okvirne regione ili humane okvirne regione germinativnih linija (videti, npr., Almagro and Fransson, Front. Biosci. 13: 1619-1633 (2008)); i okvirne regione izvedene na osnovu skrininga FR biblioteka (videti, npr., Baca et al., J. Biol. Chem.

272: 10678-10684 (1997) i Rosok et al., J. Biol. Chem. 271:22611-22618 (1996)).

[0224] U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 prema predmetnom otkriću i jedan, dva, tri ili četiri okvirna regiona teškog lanca, kao što je prikazano u Tabelama 4A do 4D. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 prema predmetnom otkriću i jedan, dva, tri ili četiri okvirna regiona lakog lanca, kao što je prikazano u Tabelama 5A do 5D. U nekim primerima izvođenja, antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca koji sadrži HVR-H1, HVR-H2 i HVR-H3 prema predmetnom otkriću i jedan, dva, tri ili četiri okvirna regiona teškog lanca, kao što je prikazano u Tabelama 4A do 4D i dodatno sadrži varijabilni region lakog lanca koji sadrži HVR-L1, HVR-L2 i HVR-L3 prema predmetnom otkriću i jedan, dva, tri ili četiri okvirna regiona lakog lanca, kao što je prikazano u Tabelama 5A do 5D.

Modulisana ekspresija proinflamatornih medijatora

[0225] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu

2

da modulišu (npr., povećavaju ili smanjuju) ekspresiju proinflamatornih medijatora nakon vezivanja za TREM2 protein eksprimiran u ćeliji.

[0226] Kako se ovde koristi, proinflamatorni medijatori su proteini uključeni bilo direktno ili indirektno (npr., preko proinflamatornih signalnih puteva) u mehanizam koji indukuje, aktivira, pospešuje ili na neki drugi način povećava inflamatorni odgovor. Može da se koristi bilo koji postupak za identifikaciju i karakterizaciju proinflamatornih medijatora koji je poznat u stanju tehnike. Primeri proinflamatornih medijatora uključuju, bez ograničenja, citokine kao što su IFN-β, IL-1α, IL-1β, TNF-α, IL-6, IL-8, CRP, CD86, MCP-1/CCL2, CCL3, CCL4, CCL5, CCR2, CXCL-10, Gata3, članovi familije IL-20, IL-33, LIF, IFN-gama, OSM, CNTF, CSF-1, OPN, CD11c, GM-CSF, IL-11, IL-12, IL-17, IL-18 i IL-23.

[0227] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da modulišu funkcionalnu ekspresiju i/ili sekreciju proinflamatornih medijatora, kao što su, FN-β, IL-1α, IL-1β, CD86, TNF-α, IL-6, IL-8, CRP, MCP-1/CCL2, CCL3, CCL4, CCL5, CCR2, CXCL-10, Gata3, članovi familije IL-20, IL-33, LIF, IFN-gama, OSM, CNTF, CSF1, OPN, CD11c, GM-CSF, IL-11, IL-12, IL-17, IL-18 i IL-23. U izvesnim primerima izvođenja, modulisana ekspresija proinflamatornih medijatora se javlja u makrofagima, dendritskim ćelijama, monocitima, osteoklastima, Langerhansovim ćelijama kože, Kupferovim ćelijama i/ili mikroglijalnim ćelijama. Modulisana ekspresija može da uključuje, bez ograničenja, modulisanu ekspresiju, modulisanu transkripcionu ekspresiju ili modulisanu ekspresiju proteina. Može da se koristi bilo koji postupak za određivanje ekspresije gena, transkripta (npr., iRNK), i/ili proteina, koji je poznat u stanju tehnike. Na primer, Nordern blot analiza može da se koristi za određivanje nivoa ekspresije gena proinflamatornog medijatora, RT-PCR može da se koristi za određivanje nivoa transkripcije proinflamatornog medijatora, a Vestern blot analiza može da se koristi za određivanje nivoa proteina proinflamatornog medijatora.

[0228] U izvesnim primerima izvođenja, proinflamatorni medijatori uključuju inflamatorne citokine. U skladu s tim, u izvesnim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da modulišu sekreciju jednog ili više inflamatornih citokina. Primeri inflamatornih citokina čija sekrecija može da bude smanjena anti-TREM2 antitelima prema predmetnom otkriću uključuju, bez ograničenja, FN-β, IL-1α, IL-1β, CD86, TNF-α, IL-6, IL-8, CRP, MCP-1/CCL2, CCL3, CCL4, CCL5, CCR2, CXCL-10, Gata3, članove familije IL-20, IL-33, LIF, IFN-gama, OSM, CNTF, CSF1, OPN, CD11c, GM-CSF, IL-11, IL-12, IL-17, IL-18 i IL-23.

[0229] U izvesnim primerima izvođenja, proinflamatorni medijatori uključuju inflamatorne

2 1

receptore. U skladu sa tim, u izvesnim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da modulišu ekspresiju jednog ili više inflamatornih receptora. Primeri inflamatornih receptora čija ekspresija može da bude smanjena anti-TREM2 antitelima prema predmetnom otkriću uključuju, bez ograničenja, CD86.

[0230] Kako se ovde koristi, proinflamatorni medijator može da ima modulisanu ekspresiju ukoliko je njegova ekspresija u jednoj ili više ćelija subjekta koji se tretira anti-TREM2 antitelom prema predmetnom otkriću modulisana (npr., povećana ili smanjena) u poređenju sa ekspresijom istog proinflamatornog medijatora eksprimiranog u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg subjekta koji nije tretiranti-TREM2 antitelom. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da modulišu ekspresiju proinflamatornog medijatora u jednoj ili više ćelija subjekta za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190% ili najmanje 200% na primer, u poređenju sa ekspresijom istog proinflamatornog medijatora eksprimiranog u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg subjekta koji nije tretiranti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo može da moduliše ekspresiju proinflamatornog medijatora u jednoj ili više ćelija subjekta za najmanje 1.5 puta, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta, najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta, najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta, najmanje 9.5 puta ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa ekspresijom istog proinflamatornog medijatora u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg subjekta koji nije tretiranti-TREM2 antitelom.

[0231] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da budu korisna za prevenciju, smanjenje rizika od, ili lečenje, stanja i/ili bolesti povezanih sa abnormalnim nivoima jednog ili više proinflamatornih medijatora, uključujući demenciju, frontotemporalnu demenciju, Alchajmerovu bolest, vaskularnu demenciju, mešovitu demenciju, Krojcfeld-Jakobovu bolest, hidrocefalus sa normalnim pritiskom, amiotrofičnu

2 2

lateralnu sklerozu, Hantingtonovu bolest, bolesti tauopatije, bolest Nasu-Hakola, moždani udar, akutnu traumu, hroničnu traumu, kognitivni deficit, gubitak pamćenja, lupus, akutni i hronični kolitis, reumatoidni artritis, zarastanje rana, Kronovu bolest, inflamatornu bolest creva, ulcerozni kolitis, gojaznost, malariju, esencijalni tremor, lupus centralnog nervnog sistema, Behčetovu bolest, Parkinsonovu bolest, demenciju sa Levijevim telima, multiplu sistemsku atrofiju, Šaj-Dragerov sindrom, progresivnu supranuklearnu paraliza, degeneraciju kortikalnih bazalnih ganglija, akutni diseminovani encefalomijelitis, granulomatozne poremećaj, sarkoidozu, bolesti starenja, napade, povrede kičmene moždine, traumatsko oštećenje mozga, starosnu makularnu degeneraciju, glaukom, retinitis pigmentozu, degeneraciju mrežnjače, infekciju respiratornog trakta, sepsu, infekciju oka, sistemsku infekciju, lupus, artritis, multiplu sklerozu, nisku gustinu kostiju, osteoporozu, osteogenezu, osteopetrotičnu bolest, Padžetovu bolest kostiju, kancer, kancer mokraćne bešike, kancer mozga, kancer dojke, kancer debelog creva, kancer rektuma, kancer endometrijuma, kancer bubrega, kancer bubrežnih ćelija, kancer bubrežne karlice, leukemiju, kancer pluća, melanom, ne-Hočkinov limfom, kancer pankreasa, kancer prostate, kancer jajnika, fibrosarkom, akutnu limfoblastnu leukemiju (ALL), akutnu mijeloidnu leukemiju (AML), hroničnu limfocitnu leukemiju (CLL), hroničnu mijeloidnu leukemiju (CML), multipli mijelom, policitemiju veru, esencijalnu trombocitozu, primarnu ili idiopatsku mijelofibrozu, primarnu ili idiopatsku mijelosklerozu, mijeloidne tumore, tumore koji eksprimiraju TREM2, kancer štitne žlezde, infekcije, CNS herpes, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza, koje obuhvata primenu, kod jedinke kojoj je to potrebno, terapeutski efikasne količine agensa koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda. Drugi aspekti prema predmetnom otkriću odnose se na agens koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, za upotrebu u prevenciji ,smanjenju rizika ili lečenju, bolesti, poremećaja ili oštećenja izabranog od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog

2

artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolesti creva, ulceroznog kolitisa, gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Šaj-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, degeneracije kortikalnih bazalnih ganglija, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenje, napada, povreda kičmene moždine, traumatskog oštećenja mozga, starosne makularne degeneracije, glaukoma, retinitis pigmentoze, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcija, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove bolesti kostiju, kancera, kancera bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcije, CNS herpesa, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza.

Fosforilacija Syk

[0232] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da indukuju forsforilaciju tirozin kinaze slezine (Syk) nakon vezivanja za TREM2 protein eksprimiran u ćeliji.

[0233] Tirozin kinaze slezine (Syk) je intracelularni signalni molekul koji funkcioniše nizvodno od TREM2 tako što fosforiliše nekoliko supstrata, olakšavajući time formiranje signalnog kompeksa koji dovodi do ćelijske aktivacije i inflamatornih procesa.

[0234] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da budu korisna za prevenciju, snižavanje rizika od, ili lečenje stanja i/ili bolesti povezanih sa smanjenim nivoima fosforilacije Syk, uključujući demenciju, frontotemporalnu demenciju, Alchajmerovu bolest, vaskularnu demenciju, mešovitu demenciju, Krojcfeld-Jakobovu bolest, hidrocefalus sa normalnim pritiskom, amiotrofičnu lateralnu sklerozu, Hantingtonovu bolest,

2 4

bolesti tauopatije, bolest Nasu-Hakola, moždani udar, akutnu traumu, hroničnu traumu, kognitivni deficit, gubitak pamćenja, lupus, akutni i hronični kolitis, reumatoidni artritis, zarastanje rana, Kronovu bolest, inflamatornu bolest creva, ulcerozni kolitis, gojaznost, malariju, esencijalni tremor, lupus centralnog nervnog sistema, Behčetovu bolest, Parkinsonovu bolest, demenciju sa Levijevim telima, multiplu sistemsku atrofiju, Šaj-Dragerov sindrom, progresivnu supranuklearnu paraliza, degeneraciju kortikalnih bazalnih ganglija, akutni diseminovani encefalomijelitis, granulomatozne poremećaj, sarkoidozu, bolesti starenja, napade, povrede kičmene moždine, traumatsko oštećenje mozga, starosnu makularnu degeneraciju, glaukom, retinitis pigmentozu, degeneraciju mrežnjače, infekciju respiratornog trakta, sepsu, infekciju oka, sistemsku infekciju, lupus, artritis, multiplu sklerozu, nisku gustinu kostiju, osteoporozu, osteogenezu, osteopetrotičnu bolest, Padžetovu bolest kostiju, kancer, kancer mokraćne bešike, kancer mozga, kancer dojke, kancer debelog creva, kancer rektuma, kancer endometrijuma, kancer bubrega, kancer bubrežnih ćelija, kancer bubrežne karlice, leukemiju, kancer pluća, melanom, ne-Hočkinov limfom, kancer pankreasa, kancer prostate, kancer jajnika, fibrosarkom, akutnu limfoblastnu leukemiju (ALL), akutnu mijeloidnu leukemiju (AML), hroničnu limfocitnu leukemiju (CLL), hroničnu mijeloidnu leukemiju (CML), multipli mijelom, policitemiju veru, esencijalnu trombocitozu, primarnu ili idiopatsku mijelofibrozu, primarnu ili idiopatsku mijelosklerozu, mijeloidne tumore, tumore koji eksprimiraju TREM2, kancer štitne žlezde, infekcije, CNS herpes, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza, koje obuhvata primenu, kod jedinke kojoj je to potrebno, terapeutski efikasne količine agensa koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, Drugi aspekti prema predmetnom otkriću odnose se na agens koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, za upotrebu u prevenciji ,smanjenju rizika ili lečenju, bolesti, poremećaja ili oštećenja izabranog od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog

2

Vezivanje i fosforilacija DAP12

[0235] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da indukuju vezivanje TREM2 za DAP12. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da indukuju fosforilaciju DAP12 nakon vezivanja za TREM2 protein eksprimiran u ćeliji. U drugim primerima izvođenja, TREM2-posredovana DAP 12 fosforilacija se indukuje pomoću jedne ili više tirozin kinaza SRC familije. tirozin kinaza Src familije uključuju, bez ograničenja, Src, Syk, Yes, Fyn, Fgr, Lck, Hck, Blk, Lyn i Frk.

[0236] DAP 12 se drugačije označava i kao TYRO protein koji se vezuje za proteinske tirozin kinaze, TYROBP, KARAP i PLOSL. DAP12 je transmembranski signalni protein koji sadrži imunoreceptorski aktivacioni motiv na bazi tirozina (ITAM) u svom citoplazmatskom domenu. U izvesnim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo može da indukuje

2

fosforilaciju DAP 12 u njegovom ITAM motivu. Može da se koristi bilo koji postupak koji je poznat u stanju tehnike, za određivanje fosforilacije proteina, kao što je fosforilacija DAP12.

[0237] U nekim primerima izvođenja, DAP 12 se fosforiliše kinazama SRC familije, što dovodi do regrutovanja i aktivacije Syk kinaze, ZAP70 kinaze, ili obe, u DAP 12ATREM2 kompleks. Tako, u izvesnim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da regrutuju Syk, ZAP70, ili obe, u DAP 12/TREM2 kompleks. Bez želje za ograničenjem u teoriji, veruje se da su anti-TREM2 a antitela prema predmetnom otkriću korisna za prevenciju, snižavanje rizika od, ili lečenje stanja i/ili bolesti povezanih sa smanjenim nivoima DAP 12 aktivnosti, DAP 12 fosforilacije, ili regrutovanja Syk, ZAP70, ili obe, u DAP12/TREM2 kompleks, uključujući demenciju, frontotemporalnu demenciju, Alchajmerovu bolest, vaskularnu demenciju, mešovitu demenciju, Krojcfeld-Jakobovu bolest, hidrocefalus sa normalnim pritiskom, amiotrofičnu lateralnu sklerozu, Hantingtonovu bolest, bolesti tauopatije, bolest Nasu-Hakola, moždani udar, akutnu traumu, hroničnu traumu, kognitivni deficit, gubitak pamćenja, lupus, akutni i hronični kolitis, reumatoidni artritis, zarastanje rana, Kronovu bolest, inflamatornu bolest creva, ulcerozni kolitis, gojaznost, malariju, esencijalni tremor, lupus centralnog nervnog sistema, Behčetovu bolest, Parkinsonovu bolest, demenciju sa Levijevim telima, multiplu sistemsku atrofiju, Šaj-Dragerov sindrom, progresivnu supranuklearnu paraliza, degeneraciju kortikalnih bazalnih ganglija, akutni diseminovani encefalomijelitis, granulomatozne poremećaj, sarkoidozu, bolesti starenja, napade, povrede kičmene moždine, traumatsko oštećenje mozga, starosnu makularnu degeneraciju, glaukom, retinitis pigmentozu, degeneraciju mrežnjače, infekciju respiratornog trakta, sepsu, infekciju oka, sistemsku infekciju, lupus, artritis, multiplu sklerozu, nisku gustinu kostiju, osteoporozu, osteogenezu, osteopetrotičnu bolest, Padžetovu bolest kostiju, kancer, kancer mokraćne bešike, kancer mozga, kancer dojke, kancer debelog creva, kancer rektuma, kancer endometrijuma, kancer bubrega, kancer bubrežnih ćelija, kancer bubrežne karlice, leukemiju, kancer pluća, melanom, ne-Hočkinov limfom, kancer pankreasa, kancer prostate, kancer jajnika, fibrosarkom, akutnu limfoblastnu leukemiju (ALL), akutnu mijeloidnu leukemiju (AML), hroničnu limfocitnu leukemiju (CLL), hroničnu mijeloidnu leukemiju (CML), multipli mijelom, policitemiju veru, esencijalnu trombocitozu, primarnu ili idiopatsku mijelofibrozu, primarnu ili idiopatsku mijelosklerozu, mijeloidne tumore, tumore koji eksprimiraju TREM2, kancer štitne žlezde, infekcije, CNS herpes, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik

2

Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza, koje obuhvata primenu, kod jedinke kojoj je to potrebno, terapeutski efikasne količine agensa koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, Drugi aspekti prema predmetnom otkriću odnose se na agens koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, za upotrebu u prevenciji ,smanjenju rizika ili lečenju, bolesti, poremećaja ili oštećenja izabranog od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolesti creva, ulceroznog kolitisa, gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Šaj-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, degeneracije kortikalnih bazalnih ganglija, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenje, napada, povreda kičmene moždine, traumatskog oštećenja mozga, starosne makularne degeneracije, glaukoma, retinitis pigmentoze, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcija, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove bolesti kostiju, kancera, kancera bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcije, CNS herpesa, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza.

2

Proliferacija, preživljavanje i funkcionalnost ćelija koje eksprimiraju TREM2

[0238] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da povećaju proliferaciju, preživljavanje i/ili funkciju makrofaga, dendritskih ćelija, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija i mikroglijalnih ćelija (mikroglije) nakon vezivanja za TREM2 protein eksprimiran u ćeliji. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću ne inhibiraju rast (npr., proliferaciju i/ili preživljavanje) jedne ili više urođenih imunskih ćelija.

[0239] Mikroglijalne ćelije su tip glijalnih ćelija koje su rezidentni makrofagi mozga i kičmene moždine i tako deluju kao prvi i glavni oblik aktivne imunološke odbrane u centralnom nervnom sistemu (CNS). Mikroglijalne ćelije čine 20% ukupne populacije glijalnih ćelija u mozgu. Mikroglijalne ćelije neprestano čiste CNS u potrazi za plakovima, oštećenim neuronima i infektivnim agensima. Mozak i kičmena moždina se smatraju "imunoprivilegovanim" organima jer su odvojeni od ostatka tela nizom endotelnih ćelija poznatih kao krvno-moždana barijera, koja sprečava većinu infekcija da dođu do osetljivog nervnog tkiva. U slučaju kada se infektivni agensi direktno unose u mozak ili prelaze krvnomoždanu barijeru, mikroglijalne ćelije moraju brzo da reaguju kako bi smanjile inflamaciju i uništile infektivne agense pre nego što se ošteti osetljivo nervno tkivo. Zbog nedostupnosti antitela iz ostalih delova tela (mali broj antitela je dovoljno malih dimenzija, tako da može da pređe krvno-moždanu barijeru), mikroglija mora da bude u stanju da prepozna strana tela, proguta ih i deluje kao antigen-prezentujuće ćelije koje aktiviraju T-ćelije. Pošto se ovaj proces mora obaviti brzo kako bi se sprečila potencijalno fatalna oštećenja, mikroglijalne ćelije su izuzetno osetljive čak i na male patološke promene u CNS sistemu. Ovu osetljivost postižu delimično tako što imaju jedinstvene kalijumove kanale koji reaguju čak i na male promene ekstracelularnog kalijuma.

[0240] Kako se ovde koristi, makrofagi prema predmetnom otkriću uključuju, bez ograničenja, M1 makrofage, aktivirane M1 makrofage i M2 makrofage. Kako se ovde koristi, mikroglijalne ćelije prema predmetnom pronalasku uključuju, bez ograničenja, M1 mikroglijalne ćelije, aktivirane M1 mikroglijalne ćelije i M2 mikroglijalne ćelije. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da budu korisna za smanjenje rizika od, ili lečenje stanja i/ili bolesti povezanih sa smanjenom proliferacijom ili preživljavanjem imunskih ćelija, uključujući demenciju, frontotemporalnu demenciju, Alchajmerovu bolest, vaskularnu demenciju, mešovitu demenciju, Krojcfeld-Jakobovu bolest, hidrocefalus sa normalnim pritiskom, amiotrofičnu lateralnu sklerozu, Hantingtonovu bolest, bolest tauopatije, bolest Nasu-Hakola, moždani udar, akutnu traumu, hroničnu traumu,

2

kognitivni deficit, gubitak pamćenja, lupus, akutni i hronični kolitis, reumatoidni artritis, zarastanje rana, Kronovu bolest, inflamatornu bolest creva, ulcerozni kolitis, gojaznost, malariju, esencijalni tremor, lupus centralnog nervnog sistema, Behčetovu bolest, Parkinsonovu bolest, demenciju sa Levijevim telima, multiplu sistemsku atrofiju, Šaj-Dragerov sindrom, progresivnu supranuklearnu paraliza, degeneraciju kortikalnih bazalnih ganglija, akutni diseminovani encefalomijelitis, granulomatozne poremećaj, sarkoidozu, bolesti starenja, napade, povrede kičmene moždine, traumatsko oštećenje mozga, starosnu makularnu degeneraciju, glaukom, retinitis pigmentozu, degeneraciju mrežnjače, infekciju respiratornog trakta, sepsu, infekciju oka, sistemsku infekciju, lupus, artritis, multiplu sklerozu, nisku gustinu kostiju, osteoporozu, osteogenezu, osteopetrotičnu bolest, Padžetovu bolest kostiju, kancer, kancer mokraćne bešike, kancer mozga, kancer dojke, kancer debelog creva, kancer rektuma, kancer endometrijuma, kancer bubrega, kancer bubrežnih ćelija, kancer bubrežne karlice, leukemiju, kancer pluća, melanom, ne-Hočkinov limfom, kancer pankreasa, kancer prostate, kancer jajnika, fibrosarkom, akutnu limfoblastnu leukemiju (ALL), akutnu mijeloidnu leukemiju (AML), hroničnu limfocitnu leukemiju (CLL), hroničnu mijeloidnu leukemiju (CML), multipli mijelom, policitemiju veru, esencijalnu trombocitozu, primarnu ili idiopatsku mijelofibrozu, primarnu ili idiopatsku mijelosklerozu, mijeloidne tumore, tumore koji eksprimiraju TREM2, kancer štitne žlezde, infekcije, CNS herpes, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza, koje obuhvata primenu, kod jedinke kojoj je to potrebno, terapeutski efikasne količine agensa koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, Drugi aspekti prema predmetnom otkriću odnose se na agens koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, za upotrebu u prevenciji ,smanjenju rizika ili lečenju, bolesti, poremećaja ili oštećenja izabranog od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolesti creva, ulceroznog kolitisa,

21

gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Šaj-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, degeneracije kortikalnih bazalnih ganglija, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenje, napada, povreda kičmene moždine, traumatskog oštećenja mozga, starosne makularne degeneracije, glaukoma, retinitis pigmentoze, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcija, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove bolesti kostiju, kancera, kancera bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcije, CNS herpesa, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza.

[0241] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da povećaju ekspresiju CD83 i/ili CD86 na dendritskim ćelijama, monocitima i/ili makrofagima.

[0242] Kako se ovde koristi, stopa proliferacije, preživljavanja i/ili funkcije makrofaga, dendritskih ćelija, monocita i/ili mikroglije može da uključuje povećanu ekspresiju ako je stopa proliferacije, preživljavanja i/ili funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija i/ili mikroglije kod subjekta koji je lečen anti-TREM2 antitelom prema predmetnom pronalasku veći od stope proliferacije, preživljavanja i/ili funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija i/ili mikroglije kod odgovarajućeg subjekta koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom pronalasku može da poveća stopu proliferacije, preživljavanja i/ili funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija i/ili mikroglije kod subjekta za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55 %, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110 %, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170 %, najmanje 180%, najmanje 190% ili najmanje 200%, na primer, u poređenju sa stopom proliferacije, preživljavanja i/ili funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija, i/ili mikroglije kod odgovarajućeg subjekta koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom pronalasku može da poveća stopu proliferacije, preživljavanja i/ili funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija i/ili mikroglije kod subjekta najmanje 1.5 puta, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta, najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta, najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta, najmanje 9.5 puta, ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa stopom proliferacije, preživljavanja i/ili funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija i/ili mikroglije kod odgovarajućeg subjekta koji nije lečen anti-TREM2 antitelom.

[0243] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da budu korisna za prevenciju, smanjenje rizika od, ili lečenje stanja i/ili bolesti povezanih sa smanjenjem funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelije kože, Kupferovih ćelija i/ili mikroglije, uključujući demenciju, frontotemporalnu demenciju, Alchajmerovu bolest, vaskularnu demenciju, mešovitu demenciju, Krojcfeld-Jakobovu bolest, hidrocefalus sa normalnim pritiskom, amiotrofičnu lateralnu sklerozu, Hantingtonovu bolest, bolest tauopatije, bolest Nasu-Hakola, moždani udar, akutnu traumu, hroničnu traumu, kognitivni deficit, gubitak pamćenja, lupus, akutni i hronični kolitis, reumatoidni artritis, zarastanje rana, Kronovu bolest, inflamatornu bolest creva, ulcerozni kolitis, gojaznost, malariju, esencijalni tremor, lupus centralnog nervnog sistema, Behčetovu bolest, Parkinsonovu bolest, demenciju sa Levijevim telima, multiplu sistemsku atrofiju, Šaj-Dragerov sindrom, progresivnu supranuklearnu paraliza, degeneraciju kortikalnih bazalnih ganglija, akutni diseminovani encefalomijelitis, granulomatozne poremećaj, sarkoidozu, bolesti starenja, napade, povrede kičmene moždine, traumatsko oštećenje mozga, starosnu makularnu degeneraciju, glaukom, retinitis pigmentozu, degeneraciju mrežnjače, infekciju respiratornog trakta, sepsu, infekciju oka, sistemsku infekciju, lupus, artritis, multiplu sklerozu, nisku gustinu kostiju, osteoporozu, osteogenezu, osteopetrotičnu bolest, Padžetovu bolest kostiju, kancer, kancer mokraćne bešike, kancer mozga, kancer dojke, kancer debelog creva, kancer rektuma, kancer endometrijuma, kancer bubrega, kancer bubrežnih ćelija, kancer bubrežne karlice, leukemiju, kancer pluća, melanom, ne-Hočkinov limfom, kancer pankreasa, kancer prostate, kancer jajnika, fibrosarkom, akutnu limfoblastnu leukemiju (ALL), akutnu mijeloidnu leukemiju (AML), hroničnu limfocitnu leukemiju (CLL), hroničnu mijeloidnu leukemiju (CML), multipli mijelom, policitemiju veru, esencijalnu trombocitozu, primarnu ili idiopatsku mijelofibrozu, primarnu ili idiopatsku mijelosklerozu, mijeloidne tumore, tumore koji eksprimiraju TREM2, kancer štitne žlezde, infekcije, CNS herpes, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza, koje obuhvata primenu, kod jedinke kojoj je to potrebno, terapeutski efikasne količine agensa koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, Drugi aspekti prema predmetnom otkriću odnose se na agens koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda, za upotrebu u prevenciji ,smanjenju rizika ili lečenju, bolesti, poremećaja ili oštećenja izabranog od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolesti creva, ulceroznog kolitisa, gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Šaj-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, degeneracije kortikalnih bazalnih ganglija, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenje, napada, povreda kičmene moždine, traumatskog oštećenja mozga, starosne

21

makularne degeneracije, glaukoma, retinitis pigmentoze, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcija, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove bolesti kostiju, kancera, kancera bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcije, CNS herpesa, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza.

TREM2-zavisna genska ekspresija

[0244] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da povećaju aktivnost i/ili ekspresiju TREM2-zavisnih gena, kao što su jedan ili više transkripcionih faktora nuklearnog faktora familije transkripcionih faktora iz aktiviranih T-ćelija (NFAT).

[0245] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da budu korisna za prevenciju, smanjenje rizika ili lečenje stanja i/ili bolesti povezanih sa smanjenim nivoima TREM2-zavisnih gena, uključujući demenciju, frontotemporalnu demenciju, Alchajmerovu bolest, vaskularnu demenciju, mešovitu demenciju, Krojcfeld-Jakobovu bolest, hidrocefalus sa normalnim pritiskom, amiotrofičnu lateralnu sklerozu, Hantingtonovu bolest, bolest tauopatije, bolest Nasu-Hakola, moždani udar, akutnu traumu, hroničnu traumu, kognitivni deficit, gubitak pamćenja, lupus, akutni i hronični kolitis, reumatoidni artritis, zarastanje rana, Kronovu bolest, inflamatornu bolest creva, ulcerozni kolitis, gojaznost, malariju, esencijalni tremor, lupus centralnog nervnog sistema, Behčetovu bolest, Parkinsonovu bolest, demenciju sa Levijevim telima, multiplu sistemsku atrofiju, Šaj-Dragerov sindrom, progresivnu supranuklearnu paraliza, degeneraciju kortikalnih bazalnih ganglija, akutni diseminovani encefalomijelitis, granulomatozne poremećaj, sarkoidozu, bolesti starenja, napade, povrede kičmene moždine, traumatsko oštećenje mozga, starosnu makularnu degeneraciju, glaukom, retinitis pigmentozu, degeneraciju mrežnjače, infekciju respiratornog trakta, sepsu, infekciju oka, sistemsku infekciju, lupus, artritis, multiplu sklerozu, nisku gustinu kostiju, osteoporozu, osteogenezu, osteopetrotičnu bolest, Padžetovu bolest kostiju, kancer, kancer mokraćne bešike, kancer mozga, kancer dojke, kancer debelog creva, kancer rektuma, kancer endometrijuma, kancer bubrega, kancer bubrežnih ćelija, kancer bubrežne karlice, leukemiju, kancer pluća, melanom, ne-Hočkinov limfom, kancer pankreasa, kancer prostate, kancer jajnika, fibrosarkom, akutnu limfoblastnu leukemiju (ALL), akutnu mijeloidnu leukemiju (AML), hroničnu limfocitnu leukemiju (CLL), hroničnu mijeloidnu leukemiju (CML), multipli mijelom, policitemiju veru, esencijalnu trombocitozu, primarnu ili idiopatsku mijelofibrozu, primarnu ili idiopatsku mijelosklerozu, mijeloidne tumore, tumore koji eksprimiraju TREM2, kancer štitne žlezde, infekcije, CNS herpes, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza, koje obuhvata primenu, kod jedinke kojoj je to potrebno, terapeutski efikasne količine agensa koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više TREM2 liganada, i/ili pospešuje jednu ili više aktivnosti najmanje jednog TREM2 liganda. Drugi aspekti prema predmetnom otkriću odnose se na agens koji ne inhibira interakciju između TREM2 i jednog ili više CD33 liganada, za upotrebu u prevenciji ,smanjenju rizika ili lečenju, bolesti, poremećaja ili oštećenja izabranog od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolesti creva, ulceroznog kolitisa, gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Šaj-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, degeneracije kortikalnih bazalnih ganglija, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenje, napada, povreda kičmene moždine, traumatskog oštećenja mozga, starosne makularne degeneracije, glaukoma, retinitis pigmentoze, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcija, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove

21

bolesti kostiju, kancera, kancera bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcije, CNS herpesa, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza.

Priprema antitela

[0246] Anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da obuhvataju poliklonska antitela, monoklonska antitela, humanizovana i himerna antitela, humana antitela, fragmente antitela (npr. Fab, Fab'-SH, Fv, scFv i F(ab')2), bispecifična i polispecifična antitela, multivalentna antitela, antitela dobijena iz biblioteke, antitela koja imaju modifikovane efektorske funkcije, fuzione proteine koji sadrže deo antitela i bilo koju drugu modifikovanu konfiguraciju molekula imunoglobulina koja uključuje mesto za prepoznavanje antigena, kao što je epitop koji ima aminokiselinske ostatke TREM2 proteina prema predmetnom otkriću, uključujući glikozilovanu varijantu antitela, varijante aminokiselinske sekvence antitela i kovalentno modifikovana antitela. Anti-TREM2 antitela mogu biti humana, mišja, pacovska ili bilo kog drugog porekla (uključujući himerna ili humanizovana antitela).

(1) Poliklonska antitela

[0247] Poliklonska antitela, kao što su anti-TREM2 poliklonska antitela, generalno se uzgajaju kod životinja višestrukim subkutanim (sc) ili intraperitonealnim (ip) injekcijama relevantnog antigena i adjuvansa. Može da bude korisno da se konjuguje relevantni antigen (npr., prečišćeni ili rekombinantni TREM2 protein prema predmetnom otkriću) sa proteinom koji je imunogen za vrstu koja će biti imunizovana, npr. hemocijanin prilepka (KLH), serumski albumin, goveđi tireoglobulin ili inhibitor tripsina soje, korišćenjem bifunkcionalnog ili derivatizujućeg agensa, npr., maleimidobenzoil sulfosukcinimid estra (konjugacija preko cisteinskih ostataka), N-hidroksisukcinimida (preko lizinskih ostataka), glutaraldehida, anhidrida ćilibarne kiseline, SOCl2ili R<1>N=C=NR, gde su R i R<1>nezavisno

21

niže alkil grupe. Primeri adjuvansa koji se mogu upotrebiti uključuju Frojndov kompletni adjuvans i MPL-TDM adjuvans (monofosforil lipid A, sintetički trehaloza dikorinomikolat). Protokol imunizacije može da izabere stručnjak u oblasti bez nepotrebnog eksperimentisanja.

[0248] Životinje su imunizovane protiv željenog antigena, imunogenih konjugata ili derivata kombinovanjem, npr., 100 µg (za zečeve) ili 5 µg (za miševe) proteina ili konjugata sa 3 zapremine Frojndovog kompletnog adjuvansa i injeciranjem rastvora intradermalno na više mesta. Mesec dana kasnije, životinjama se daje 1/5 do 1/10 originalne količine peptida ili konjugata u Frojndovom kompletnom adjuvansu subkutanom injekcijom na više mesta. Sedam do četrnaest dana kasnije, životinjama se uzima krv i serum se ispituje na titar antitela. Životinje se stimulišu do platoa titra. Konjugati se takođe mogu napraviti u kulturi rekombinantnih ćelija putem proteinske fuzije. Takođe, agregirajući agensi kao što je stipsa su pogodni za pojačavanje imunog odgovora.

(2) Monoklonska antitela

[0249] Monoklonska antitela, kao što su anti-TREM2 monoklonska antitela, dobijaju se iz populacije suštinski homogenih antitela, tj. pojedinačna antitela koja čine populaciju su identična osim mogućih mutacija koje se javljaju prirodno i/ili post-translacionih modifikacija (npr. izomerizacije, amidacije ) koje mogu biti prisutne u manjoj meri. Prema tome, modifikator "monoklonski" ukazuje da antitela po svom karakteru nisu mešavina diskretnih antitela.

[0250] Na primer, anti-TREM2 monoklonska antitela mogu da se prave pomoću hibridoma postupka koji su prvi opisali Köhler et al., Nature, 256:495 (1975), ili mogu biti napravljena metodama rekombinantne DNK (SAD patent br.4,816,567 ).

[0251] U hibridoma postupku, miš ili druga odgovarajuća životinja domaćin, kao što je hrčak, se imunizuje kao što je prethodno opisano da bi se izazvali limfociti koji proizvode ili su sposobni da proizvode antitela koja će se specifično vezati za protein koji se koristi za imunizaciju (npr. prečišćeni ili rekombinantni TREM2 protein prema predmetnom pronalasku). Alternativno, limfociti mogu da se imunizuju in vitro. Limfociti se zatim spajaju sa ćelijama mijeloma korišćenjem odgovarajućeg sredstva za spajanje, kao što je polietilen glikol, kako bi se formirala ćelija hibridoma (Goding, Monoclonal Antibodies: Principles and Practice, pp.59-103 (Academic Press, 1986)).

[0252] Agens za imunizaciju će tipično uključivati antigeni protein (npr., prečišćeni ili rekombinantni TREM2 protein prema predmetnom otkriću) ili njegovu fuzionu varijantu. Uopšteno, limfociti periferne krvi ("PBL limfociti") se koriste ako su poželjne ćelije humanog porekla, dok se ćelije slezine ili limfnih čvorova koriste ako su poželjni ne-humani sisarski

21

izvori. Limfociti se zatim fuzionišu sa imortalizovanom ćelijskom linijom korišćenjem pogodnog sredstva za fuzionisanje, kao što je polietilen glikol, kako bi se formirala ćelija hibridoma. Goding, Monoclonal Antibodies: Principles and Practice, Academic Press, (1986), pp. 59-103.

[0253] Imortalizovane ćelijske linije su obično transformisane sisarske ćelije, naročito mijeloma ćelije glodarskog, goveđeg ili humanog porekla. Obično se koriste mijeloma ćelijske linije pacova ili miša. Tako pripremljene hibridoma ćelije se zasejavaju i gaje u pogodnom medijumu za gajenje koji poželjno sadrži jednu ili više supstanci koje inhibiraju rast ili preživljavanje nefuzionisanih, parentalnih mijeloma ćelija. Na primer, ako parentalnim mijeloma ćelijama nedostaje enzim hipoksantin guanin fosforibozil transferaza (HGPRT ili HPRT), medijum za gajenje hibridoma će obično uključivati hipoksantin, aminopterin i timidin (HAT medijum), koji predstavljaju supstance koje sprečavaju rast HGPRT deficijentnih ćelija.

[0254] Poželjne besmrtne ćelije mijeloma su one ćelije koje se efikasno fuzionišu, podržavaju stabilnu proizvodnju antitela na visokom nivou od strane odabranih ćelija koje proizvode antitela, i osetljive su na medijum kao što je HAT medijum. Među njima, poželjne su linije mijeloma miša, kao što su one izvedene iz MOPC-21 i MPC-11 tumora miša (dostupni u institutu Salk Institute Cell Distribution Center, San Diego, Kalifornija, SAD), kao i SP-2 ćelije i njihovi derivati (npr. X63-Ag8-653) (dostupno u American Type Culture Collection, Manassas, Virdžinija, SAD). Ćelijske linije humanog mijeloma i heteromijeloma miša i čoveka su takođe opisane za proizvodnju humanih monoklonskih antitela (Kozbor, J. Immunol., 133:3001 (1984); Brodeur et al., Monoclonal Antibody Production Techniques and Applications, pp. 51-63 (Marcel Dekker, Inc., New York, 1987)).

[0255] Medijum za gajenje u kome rastu ćelije hibridoma je testiran na proizvodnju monoklonskih antitela usmerenih protiv antigena (npr. TREM2 protein prema predmetnom pronalasku). Poželjno je da se specifičnost vezivanja monoklonskih antitela proizvedenih od strane hibridoma ćelija određuje imunoprecipitacijom ili in vitro testom vezivanja, kao što je radioimunoesej (RIA) ili enzimski imunosorbentni test (ELISA).

[0256] Medijum za gajenje u kome se gaje ćelije hibridoma može se ispitati na prisustvo monoklonskih antitela usmerenih protiv željenog antigena (npr. TREM2 protein prema predmetnom pronalasku). Poželjno, afinitet vezivanja i specifičnost monoklonskog antitela se mogu odrediti imunoprecipitacijom ili in vitro testom vezivanja, kao što je radioimunoesej (RIA) ili enzimski test (ELISA). Takve tehnike i testovi su poznati u stanju tehnike. Na primer, afinitet vezivanja se može odrediti pomoću Scatchard analize prema

21

publikaciji Munson et al., Anal. Biochem., 107:220 (1980).

[0257] Nakon što se identifikuju hibridoma ćelije koje proizvode antitela željene specifičnosti, afiniteta i/ili aktivnosti, klonovi mogu da se subkloniraju postupcima sa ograničavanjem razblaživanja i da se gaje standardnim metodama (Goding, supra). Pogodni medijumi za gajenje za ovu svrhu uključuju, na primer, medijum D-MEM ili RPMI-1640. Pored toga, ćelije hibridoma mogu da se aje in vivo kao tumori kod sisara.

[0258] Monoklonska antitela koja sekretuju subklonovi se na odgovarajući način odvajaju od medijuma za gajenje, ascitne tečnosti ili seruma konvencionalnim postupcima prečišćavanja imunoglobulina kao što su, na primer, protein A-sefaroza hromatografija, hromatografija na hidroksilapatitu, gel elektroforeza, dijaliza, afinitetna hromatografija i druge metode kao što je prethodno u tekstu opisano.

[0259] Anti-TREM2 monoklonska antitela se takođe mogu napraviti metodama rekombinantne DNK, kao što su metode prikazane u SAD patentu br. 4,816,567, i kao što je prethodno u tekstu opisano. DNK koja kodira monoklonska antitela se lako izoluje i sekvencira korišćenjem konvencionalnih procedura (npr. korišćenjem oligonukleotidnih proba koje se specifično vezuju za gene koji kodiraju teške i lake lance mišjih antitela). Hibridoma ćelije služe kao poželjni izvor takve DNK. Kada se izoluje, DNK može da se stavi u ekspresione vektore, koji se zatim transfektuju u ćelije domaćina kao što su ćelije E. coli, COS ćelije majmuna, ćelije jajnika kineskog hrčka (CHO) ili ćelije mijeloma koje inače ne proizvode imunoglobulinski protein, kako bi se u takvim rekombinantnim ćelijama domaćinima sintetisala monoklonska antitela. Revijski radovi o rekombinantnoj ekspresiji u bakterijama DNK koje kodiraju antitelo uključuju publikacije Skerra et al., Curr. Opin. Immunol., 5:256-262 (1993) i Plückthun, Immunol. Rev.130:151-188 (1992).

[0260] U određenim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela mogu da se izoluju iz fagnih biblioteka antitela koje su generisane pomoću tehnika opisanih u publikaciji McCafferty et al., Nature, 348:552-554 (1990). Autori Clackson et al., Nature, 352:624-628 (1991) i Marks et al., J. Mol. Biol., 222:581-597 (1991) opisali su izolovanje mišjih i humanih antitela, respektivno, iz fagnih biblioteka. Sledeće publikacije opisuju proizvodnju humanih antitela visokog afiniteta (nanomolarni ("nM") opseg) mešanjem lanaca (Marks et al., Bio/Technology, 10:779-783 (1992)), kao i kombinovanu infekciju i in vivo rekombinaciju kao strategije za konstruisanje veoma velikih fagnih biblioteka (Waterhouse et al., Nucl. Acids Res., 21:2265-2266 (1993)). Prema tome, ove tehnike su trajne alternative tradicionalnim hibridoma tehnikama monoklonskih antitela za izolovanje monoklonskih antitela željene specifičnosti (npr. onih koja vezuju TREM2 protein prema predmetnom otkriću).

21

[0261] DNK koje kodiraju antitela ili njihovi fragmenti takođe mogu biti modifikovani, na primer, zamenom kodirajuće sekvence za konstantne domene humanog teškog i lakog lanca umesto homologih mišjih sekvenci (SAD patent br. 4,816,567; Morrison, et. al., Proc. Natl Acad. Sci. USA, 81:685 1 (1984)), ili kovalentnim spajanjem celine ili dela kodirajuće sekvence za ne-imunoglobulinski polipeptid sa imunoglobulinskom kodirajućom sekvencom. Tipično, ovim ne-imunoglobulinskim polipeptidima su supstituisani konstantni domeni antitela, ili su supstituisani varijabilni domeni jednog mesta za kombinovanje antigena u antitelu kako bi se stvorilo himerno dvovalentno antitelo koje sadrži jedno mesto za kombinovanje antigena koje ima specifičnost za antigen i drugo mesto za kombinovanje antigena koje ima specifičnost za drugačiji antigen.

[0262] Monoklonska antitela koja su ovde opisana (npr. anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću ili njihovi fragmenti) mogu da budu monovalentna, i njihova priprema je dobro poznata u stanju tehnike. Na primer, jedan metod uključuje rekombinantnu ekspresiju lakog imunoglobulinskog lanca i modifikovanog teškog lanca. Teški lanac je uglavnom skraćen u bilo kojoj tački u Fc regionu kako bi se sprečilo umrežavanje teškog lanca. Alternativno, relevantni cisteinski ostaci mogu da se supstituišu drugim aminokiselinskim ostatkom ili da se deletiraju, kako bi se sprečilo umrežavanje. In vitro metode su takođe pogodne za dobijanje monovalentnih antitela. Digestija antitela kako bi se proizveli njihovi fragmenti, posebno Fab fragmenti, može da se postigne korišćenjem rutinskih tehnika poznatih u oblasti.

[0263] Himerna ili hibridna anti-TREM2 antitela takođe mogu da se pripremaju in vitro, korišćenjem poznatih metoda u hemiji sintetičkih proteina, uključujući i metode koje uključuju sredstva za umrežavanje. Na primer, imunotoksini mogu da se konstruišu reakcijom razmene disulfida ili formiranjem tioetarske veze. Primeri pogodnih reagenasa za ovu svrhu uključuju iminotiolat i metil-4-merkaptobutirimidat.

(3) Humanizovana antitela

[0264] Anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću ili njegovi fragmenti mogu dalje da uključuju himanizovana ili humana antitela. Humanizovani oblici ne-humanih (npr., mišjih) antitela su himerni imunoglobulini, imunoglobulinski lanci ili njihovi fragmenti (kao što su Fab, Fab'-SH, Fv, scFv, F(ab')2ili druge antigen-vezujuće podsekvence antitela) koji sadrže minimalne sekvence izvedene iz ne-humanih imunoglobulina. Humanizovana antitela uključuju humane imunoglobuline (recipijentno antitelo) u kojima su ostaci iz regiona koji određuje komplementarnost (CDR) recipijenta zamenjeni ostacima iz CDR regiona nehumane vrste (donorsko antitelo) kao što je miš, pacov ili zec, koja imaju željenu specifičnost,

22

afinitet i kapacitet. U nekim slučajevima, Fv okvirni ostaci humanog imunoglobulina su zamenjeni odgovarajućim ne-humanim ostacima. Humanizovana antitela takođe mogu da sadrže ostatke koji niti su prisutni u recipijentnom antitelu, niti u uvezenim CDR ili okvirnim sekvencama. U principu, humanizovano antitelo će sadržati suštinski sva od najmanje jednog, i tipično dva, varijabilna domena, u kojima svi ili suštinski svi CDR regioni odgovaraju CDR regionima ne-humanih imunoglobulina i svi ili suštinski svi FR regioni su FR regioni konsenzusne sekvence humanih imunoglobulina. Humanizovano antitelo će optimalno sadržati i najmanje deo imunoglobulinskog konstantnog regiona (Fc), tipično humanih imunoglobulina. Jones et al., Nature 321: 522-525 (1986); Riechmann et al., Nature 332: 323-329 (1988) i Presta, Curr. Opin. Struct. Biol.2: 593-596 (1992).

[0265] Metode za humanizaciju ne-humanih anti-TREM2 antitela su dobro poznate u stanju tehnike. Generalno, humanizovano antitelo ima jedan ili više aminokiselinskih ostataka koji se u njega unose iz izvora koji je ne-human. Ovi ne-humani aminokiselinski ostaci se često nazivaju "uvoznim" ostacima, i oni se obično uzimaju iz "uvoznog" varijabilnog domena. Humanizacija u suštini može da se izvede po metodi Vintera i saradnika, Jones et al., Nature 321:522-525 (1986); Riechmann et al., Nature 332:323-327 (1988); Verhoeyen et al., Science 239:1534-1536 (1988), ili zamenom CDR regiona ili CDR sekvenci glodara odgovarajućim sekvencama humanog antitela. Prema tome, takva "humanizovana" antitela su himerna antitela (SAD patent br. 4,816,567), pri čemu je značajno manje od intaktnog humanog varijabilnog domena zamenjeno odgovarajućom sekvencom iz ne-humane vrste. U praksi, humanizovana antitela su tipično humana antitela u kojima su neki CDR ostaci i možda neki FR ostaci supstituisani ostacima sa analognih mesta u antitelima glodara.

[0266] Izbor humanih varijabilnih domena, lakih i teških, koji će se koristiti za pravljenje humanizovanih antitela je veoma važan za smanjenje antigenosti. Prema takozvanoj metodi "najboljeg uklapanja", izvodi se skrining sekvenca varijabilnog domena antitela glodara u odnosu na čitavu biblioteku poznatih sekvenci humanog varijabilnog domena. Humana sekvenca koja je najbliža sekvenci glodara se tada prihvata kao humani okvir (FR) za humanizovano antitelo. Sims et al., J. Immunol., 151:2296 (1993); Chothia et al., J. Mol. Biol., 196:901 (1987). Drugi metod koristi određeni okvir izveden iz konsenzus sekvence svih humanih antitela određene podgrupe lakih ili teških lanaca. Isti okvir može da se koristi za nekoliko različitih humanizovanih antitela. Carter et al., Proc. Nat’l Acad. Sci. USA 89:4285 (1992); Presta et al., J. Immunol. 151:2623 (1993).

[0267] Dalje, važno je da se antitela humanizuju uz zadržavanje visokog afiniteta za antigen i druga povoljna biološka svojstva. Da bi se postigao ovaj cilj, prema poželjnoj metodi, humanizovana antitela se pripremaju postupkom analize parentalnih sekvenci i različitih konceptualnih humanizovanih proizvoda korišćenjem trodimenzionalnih modela parentalnih i humanizovanih sekvenci. Trodimenzionalni modeli imunoglobulina su uobičajeno dostupni i poznati su stručnjacima u ovoj oblasti. Dostupni su kompjuterski programi koji ilustruju i prikazuju verovatne trodimenzionalne konformacione strukture odabranih sekvenci imunoglobulina koje su kandidati. Inspekcija ovih prikaza dozvoljava analizu verovatne uloge ostataka u funkcionisanju sekvence imunoglobulina, tj. analizu ostataka koji utiču na sposobnost imunoglobulinskog kandidata da veže svoj antigen. Na ovaj način, FR ostaci mogu da se odaberu i kombinuju iz sekvenci recipijenta i uvoza tako da se postigne željena karakteristika antitela, kao što je povećan afinitet za ciljni antigen ili antigene (npr. TREM2 proteini prema predmetnom pronalasku). Generalno, CDR ostaci su direktno i najbitnije uključeni u uticaj na vezivanje antigena.

[0268] Razmatrani su različiti oblici humanizovanog anti-TREM2 antitela. Na primer, humanizovano anti-TREM2 antitelo može da bude fragment antitela, kao što je Fab, koji je opciono konjugovan sa jednim ili više TREM2 liganda, kao što je HSP60. Alternativno, humanizovano anti-TREM2 antitelo može da bude intaktno antitelo, kao što je intaktno IgG1 antitelo.

(4) Fragmenti antitela

[0269] U određenim primerima izvođenja postoje prednosti korišćenja fragmenata anti-TREM2 antitela u odnosu na cela anti-TREM2 antitela. U nekim primerima izvođenja, manje veličine fragmenata omogućavaju brzo uklanjanje i bolju penetraciju u mozak.

[0270] Razvijene su različite tehnike za proizvodnju fragmenata antitela. Tradicionalno, ovi fragmenti su dobijeni proteolitičkom digestijom intaktnih antitela (videti, npr., Morimoto et al., J. Biochem. Biophys. Method. 24: 107-117 (1992); i Brennan et al., Science 229:81 (1985). Međutim, ovi fragmenti sada mogu biti proizvedeni direktno od strane rekombinantnih ćelija domaćina, na primer, korišćenjem nukleinskih kiselina koje kodiraju anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću. Fab, Fv i scFv fragmenti antitela svi mogu da se eksprimiraju u E. coli i sekretuju iz E. coli, što omogućava jednostavnu proizvodnju velikih količina ovih fragmenata. Fragmenti anti-TREM2 antitela se takođe mogu izolovati iz fagnih biblioteka antitela kao što je razmatrano prethodno u tekstu. Alternativno, Fab'-SH fragmenti mogu direktno da se dobiju iz E. coli i hemijski kupluju tako da formiraju F(ab')2fragmente (Carter et al., Bio/Technology 10: 163-167 (1992)). Prema drugom pristupu, F(ab')2fragmenti mogu da se izoluju direktno iz rekombinantne kulture ćelije domaćina. Proizvodnja Fab i F(ab')2fragmenata antitela sa povećanim poluživotom in vivo opisana je u SAD patentu br. 5,869,046. U drugim primerima izvođenja, antitelo po izboru je jednolančani Fv fragment (scFv). Videti WO 93/16185; SAD patent br.5,571,894 i SAD patent br.5,587,458. Fragment anti-TREM2 antitela takođe može da bude "linearno antitelo", npr., kao što je opisano u SAD patentu 5,641,870. Takvi linearni fragmenti antitela mogu biti monospecifični ili bispecifični. (5) Bispecifična i polispecifična antitela

[0271] Bispecifična antitela (BsAbs) su antitela koja imaju specifičnosti vezivanja za najmanje dva različita epitopa, uključujući one na istom ili drugom proteinu (npr., jedan ili više TREM2 proteina prema predmetnom pronalasku). Alternativno, jedan deo BsAb može da bude naoružan da se veže za ciljni TREM2 antigen, a drugi se može kombinovati sa krakom koji se vezuje za drugi protein. Takva antitela mogu biti izvedena iz antitela pune dužine ili fragmenata antitela (npr. F(ab')2bispecifična antitela).

[0272] Metode za pravljenje bispecifičnih antitela su poznate u stanju tehnike. Tradicionalna proizvodnja bispecifičnih antitela pune dužine zasniva se na koekspresiji dva para teški/laki lanac imunoglobulina, pri čemu dva lanca imaju različite specifičnosti. Millstein et al., Nature, 305:537-539 (1983). Zbog nasumičnog uređenja teških i lakih lanaca imunoglobulina, ovi hibridomi (kvadromi) proizvode potencijalno smešu od 10 različitih molekula antitela, od kojih samo jedan ima korektnu bispecifičnu strukturu. Prečišćavanje korektnog molekula, koje se obično obavlja koracima afinitetne hromatografije, prilično je glomazno, a prinosi proizvoda su mali. Slični postupci su prikazani u WO 93/08829 i u Traunecker et al., EMBO J., 10:3655-3659 (1991).

[0273] Prema drugačijem pristupu, varijabilni domeni antitela sa željenim specifičnostima vezivanja (mesta kombinovanja antitelo-antigen) su fuzionisani sa sekvencama konstantnog domena imunoglobulina. Fuzija je poželjno sa konstantnim domenom teškog imunoglobulinskog lanca, koji obuhvata najmanje deo zglobnog, CH2 i CH3 regiona. Poželjno je da prvi konstantni region teškog lanca (CH1) koji sadrži mesto neophodno za vezivanje lakog lanca, bude prisutan u najmanje jednoj od fuzija. DNK molekuli koji kodiraju fuzije teškog imunoglobulinskog lanca i, ako se želi, lakog imunoglobulinskog lanca, ubacuju se u posebne ekspresione vektore i ko-transfektuju u odgovarajući organizam domaćina. Ovo obezbeđuje veliku fleksibilnost u prilagođavanju međusobnih proporcija tri polipeptidna fragmenta u primerima izvođenja kada nejednaki odnosi tri polipeptidna lanca korišćena u konstrukciji obezbeđuju optimalne prinose. Međutim, moguće je ubaciti kodirajuće sekvence za dva ili sva tri polipeptidna lanca u jedan ekspresioni vektor kada ekspresija najmanje dva polipeptidna lanca u jednakim odnosima rezultira visokim prinosima ili kada ti odnosi nisu od posebnog značaja.

22

[0274] U poželjnom primeru izvođenja po ovom pristupu, bispecifična antitela se sastoje od hibridnog teškog imunoglobulinskog lanca sa prvom specifičnošću vezivanja u jednom kraku i hibridnog para teškog lanca-lakog imunoglobulinskog lanca (obezbeđujući drugu specifičnost vezivanja) u drugom kraku. Utvrđeno je da ova asimetrična struktura olakšava odvajanje željenog bispecifičnog jedinjenja od neželjenih kombinacija imunoglobulinskog lanca, pošto prisustvo lakog imunoglobulinskog lanca u samo polovini bispecifičnih molekula omogućava lak način odvajanja. Ovaj pristup je prikazan u WO 94/04690. Za više detalja o stvaranju bispecifičnih antitela, videti, na primer, Suresh et al., Methods in Enzymology 121: 210 (1986); i Garber, Nature Reviews Drug Discovery 13, 799-801 (2014).

[0275] Prema drugom pristupu opisanom u WO 96/27011 ili SAD patentu br. 5,731,168, dodirna površina između para molekula antitela može da bude projektovana tako da se maksimizira procenat heterodimera koji se dobija iz kulture rekombinantnih ćelija. Poželjna dodirna površina obuhvata najmanje deo CH3 regiona konstantnog domena antitela. U ovoj metodi, jedan ili više malih bočnih lanaca aminokiselina sa dodirne površine prvog molekula antitela se zamenjuju većim bočnim lancima (npr. tirozin ili triptofan). Kompenzatorne "šupljine" veličine koja je identična ili slična velikom bočnom lancu(ima), stvaraju se na dodirnoj površini drugog molekula antitela zamenom velikih bočnih lanaca aminokiselina manjim (npr. alanin ili treonin). Ovo obezbeđuje mehanizam za povećanje prinosa heterodimera u odnosu na druge neželjene krajnje proizvode kao što su homodimeri.

[0276] Tehnike za generisanje bispecifičnih antitela iz fragmenata antitela su opisane u literaturi. Na primer, bispecifična antitela se mogu pripremiti korišćenjem hemijskog povezivanja. Brennan et al., Science 229:81 (1985) opisuju proceduru u kojoj se intaktna antitela proteolitički degraduju kako bi se generisali F(ab')2fragmenti. Ovi fragmenti se redukuju u prisustvu agensa za formiranje kompleksa ditiola natrijum arsenita da bi se stabilizovali vicinalni ditioli i sprečilo formiranje intermolekularnog disulfida. Generisani Fab' fragmenti se zatim konvertuju u derivate tionitrobenzoata (TNB). Jedan od Fab'-TNB derivata se zatim ponovo konvertuje u Fab'-TNB derivat kako bi se formiralo bispecifično antitelo. Proizvedena bispecifična antitela mogu se koristiti kao sredstva za selektivnu imobilizaciju enzima.

[0277] Fab' fragmenti mogu biti direktno dobijeni iz E. coli i hemijski spojeni kako bi se formirala bispecifična antitela. Shalaby et al., J. Exp. Med. 175: 217-225 (1992) opisuje proizvodnju potpuno humanizovanih bispecifičnih antitela F(ab')2molekula. Svaki Fab' fragment se zasebno sekretuje iz E. coli i podvrgava usmerenom hemijskom kuplovanju in vitro kako bi se formiralo bispecifično antitelo. Tako formirano bispecifično antitelo bilo je u stanju da se veže za ćelije koje prekomerno eksprimiraju ErbB2 receptor i normalne humane T-ćelije, kao i da pokrene litičku aktivnost humanih citotoksičnih limfocita protiv ciljnih molekula humanog tumora dojke.

[0278] Takođe su opisane različite tehnike za pravljenje i izolovanje fragmenata dvovalentnih antitela direktno iz kulture rekombinantnih ćelija. Na primer, bivalentni heterodimeri su proizvedeni korišćenjem leucinskih rajsfešlusa. Kostelny et al., J. Immunol., 148(5):1547-1553 (1992). Peptidi leucinskog rajsferšlusa iz Fos i Jun proteina su povezani sa Fab' delovima dva različita antitela fuzijom gena. Homodimeri antitela su redukovani u predelu zgloba kako bi se formirali monomeri, a zatim su ponovo oksidovani kako bi se formirali heterodimeri antitela. Tehnologija "dijatela" koju su opisali Hollinger et al., Proc. Nat’l Acad. Sci. USA, 90: 6444-6448 (1993) je obezbedila alternativni mehanizam za pravljenje fragmenata bispecifičnih/bivalentnih antitela. Fragmenti sadrže varijabilni domen teškog lanca (VH) povezan sa varijabilnim domenom lakog lanca (VL) preko linkera koji je prekratak da bi omogućio uparivanje između dva domena na istom lancu. Shodno tome, VHi VLdomeni jednog fragmenta su primorani da se uparuju sa komplementarnim VLi VHdomenima drugog fragmenta, čime se formiraju dva mesta za vezivanje antigena. Takođe je objavljena još jedna strategija za pravljenje fragmenata bispecifičnih/bivalentnih antitela upotrebom jednolančanih Fv (sFv) dimera. Vidi Gruber et al., J. Immunol., 152:5368 (1994).

[0279] Drugi metod za generisanje bispecifičnih antitela je označen kao kontrolisana razmena Fab-kraka (cFAE), što je metoda koja se lako koristi za generisanje bispecifičnog IgG1 (bsIgG1). Protokol uključuje sledeće: (i) odvojenu ekspresiju dva parentalna IgGI molekula koja sadrže mutacije jedne tačke podudaranja u CH3 domenu; (ii) mešanje parentalnih IgG1 pod permisivnim redoks uslovima in vitro da bi se omogućila rekombinacija polumolekula; (iii) uklanjanje redukcionog sredstva da bi se omogućila reoksidacija međulančanih disulfidnih veza; i (iv) analiza efikasnosti razmene i finalnog proizvoda korišćenjem metoda zasnovanih na hromatografiji ili masenoj spektrometriji (MS). Protokol generiše bsAbs sa regularnom IgG arhitekturom, karakteristikama i atributima kvaliteta, kako na laboratorijskoj skali (mikrogrami do miligrami) tako i na skali mini-bioreaktora (miligrami do grami) koja je dizajnirana da modelira proizvodnju velikih razmera (kilogrami). Počevši od prečišćenih proteina dobrog kvaliteta, efikasnost razmene od ≥95% može da se posticgne u roku od 2-3 dana (uključujući kontrolu kvaliteta). Videti Labrijn et al., Natur Protocols 9, 2450-2463 (2014); i Garber, Nature Reviews Drug Discovery 13, 799-801 (2014).

[0280] Antitela sa više od dve valence su takođe razmatrana. Na primer, mogu se pripremiti trispecifična antitela. Tutt et al., J. Immunol.147:60 (1991).

22

[0281] Primeri bispecifičnih antitela mogu da se vežu za dva različita epitopa na datom molekulu (npr., TREM2 protein prema predmetnom pronalasku). U nekim primerima izvođenja, bispecifično antitelo se vezuje za prvi antigen, kao što je protein TREM2 ili DAP12 prema predmetnom pronalasku, i drugi antigen koji olakšava transport kroz krvnomoždanu barijeru. U stanju tehnike su poznati brojni antigeni koji olakšavaju transport kroz krvno-moždanu barijeru (videti, npr., Gabathuler R., Approaches to transport therapeutic drugs across the blood-brain barrier to treat brain diseases, Neurobiol. Dis.37 (2010) 48-57). Takvi drugi antigeni uključuju, bez ograničenja, transferinski receptor (TR), insulinski receptor (HIR), receptor za insulinu sličan faktor rasta (IGFR), proteine 1 i 2 srodne receptoru lipoproteina niske gustine (LPR-1 i 2), receptor za toksin difterije, uključujući CRM197 (netoksični mutant difterija toksina), lamina antitela sa jednim domenom kao što je TMEM 30(A) (flipaza), domene proteinske transdukcije kao što su TAT, Syn-B ili penetratin, poliarginin ili, uopšteno, pozitivno naelektrisane peptide, angiopep peptide kao što je ANG1005 (videti, npr. Gabathuler, 2010), i druge proteine na površini ćelije koji su prisutniji na endotelnim ćelijama krvno-moždane barijere (videti, npr., Daneman et al., PLoS One.2010 Oct 29;5(10):e13741). U nekim primerima izvođenja, drugi antigeni za anti-TREM2 antitelo mogu da uključuju, bez ograničenja, DAP12 antigen prema predmetnom otkriću. U drugim primerima izvođenja, bispecifična antitela koja se vezuju i za TREM2 i za DAP12 mogu olakšati i poboljšati jednu ili više aktivnosti TREM2. U drugim primerima izvođenja, drugi antigeni za anti-TREM2 antitelo mogu da uključuju, bez ograničenja, A beta peptid, antigen ili alfa sinuklein proteinski antigen ili Tau proteinski antigen ili TDP-43 proteinski antigen ili prionski proteinski antigen ili antigen proteina hantingtina, ili RAN, antigen proizvoda translacije, uključujući DiPeptide Repeats (peptide DPR regiona) koji se sastoje od glicinalanina (GA), glicin-prolina (GP), glicin-arginina (GR), prolin-alanina (PA) ili prolin-arginin (PR).

(6) Multivalentna antitela

[0282] Multivalentno antitelo može da bude internalizovano (i/ili katabolisano) brže od bivalentnog antitela pomoću ćelije koja eksprimira antigen za koji se antitela vezuju. Anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću ili njihovi fragmenti antitela mogu da budu multivalentna antitela (koja nisu iz klase IgM) sa tri ili više mesta vezivanja antigena (npr., tetravalentna antitela), koja mogu lako da se proizvedu rekombinantnom ekspresijom nukleinske kiseline koja kodira polipeptidne lance antitela. Multivalentno antitelo može da sadrži domen dimerizacije i tri ili više mesta za vezivanje antigena. Poželjni domen dimerizacije obuhvata Fc region ili zglobni region. U ovom scenariju, antitelo će sadržati Fc

22

region i tri ili više mesta za vezivanje antigena amino-terminala za Fc region. Poželjno multivalentno antitelo ovde sadrži tri do oko osam, ali poželjno četiri mesta za vezivanje antigena. Multivalentno antitelo sadrži najmanje jedan polipeptidni lanac (i poželjno dva polipeptidna lanca), pri čemu polipeptidni lanac ili lanci sadrže dva ili više varijabilnih domena. Na primer, polipeptidni lanac ili lanci mogu da sadrže VD1-(X1)n-VD2-(X2)n-Fc, gde je VD 1 prvi varijabilni domen, VD2 je drugi varijabilni domen, Fc je jedan polipeptidni lanac Fc regiona, X1 i X2 predstavljaju aminokiselinu ili polipeptid, a n je 0 ili 1. Slično, polipeptidni lanac ili lanci mogu da sadrže lanac sa regionom VH-CH1-fleksibilni linker-VH-CH1-Fc; ili lanac sa regionom VH-CH1-VH-CH1-FC. Multivalentno antitelo koje se ovde razmatra poželjno dalje sadrži najmanje dva (i poželjno četiri) polipeptida varijabilnog domena lakog lanca. Multivalentno antitelo koje se ovde razmatra može, na primer, da sadrži od oko dva do oko osam polipeptida varijabilnog domena lakog lanca. Polipeptidi varijabilnog domena lakog lanca koji se ovde razmatraju sadrže varijabilni domen lakog lanca i, opciono, dalje sadrže CL domen. Multivalentna antitela mogu da prepoznaju TREM2 antigen kao i bez ograničenja dodatne antigene, antigen A beta peptida ili antigen proteina alfa sinukleina ili Tau proteinski antigen ili TDP-43 proteinski antigen ili prionski proteinski antigen ili antigen proteina hantingtina, ili RAN, antigen translacionih proizvoda, uključujući DiPeptide Repeats, (DPRs peptide) koji se sastoje od glicin-alanina (GA), glicin-prolina (GP), glicin-arginina (GR), prolin-alanina (PA) ili prolin-arginina ( PR), insulinski receptor, receptor faktora rasta sličan insulinu. Transferin receptor ili bilo koji drugi antigen koji olakšava prenos antitela kroz krvno-moždanu barijeru.

(7) Modifikacija efektorske funkcije inženjeringom

[0283] Takođe može da bude poželjno da se modifikuje anti-TREM2 antitelo prema predmetnom pronalasku da se modifikuje efektorska funkcija i/ili da se poveća poluživot antitela u serumu. Na primer, mesto vezivanja Fc receptora na konstantnom regionu može da bude modifikovano ili mutirano da bi se uklonio ili smanjio afinitet vezivanja za određene Fc receptore, kao što su FcγRI, FcγRII i/ili FcγRIII da bi se smanjila citotoksičnost posredovana ćelijama zavisna od antitela. U nekim primerima izvođenja, efektorska funkcija je oštećena uklanjanjem N-glikozilacije Fc regiona (npr., u CH 2 domenu IgG) antitela. U nekim primerima izvođenja, efektorska funkcija je oštećena modifikovanjem regiona kao što su 233-236, 297 i/ili 327-331 humanog IgG kao što je opisano u PCT WO 99/58572 i Armor et al., Molecular Immunologi 40: 585-593 (2003); Reddi et al., J. Immunologi 164:1925-1933 (2000). U drugim primerima izvođenja, takođe može da bude poželjno da se modifikuje anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću da se modifikuje efektorska funkcija kako bi se

22

povećala selektivnost nalaženja prema FcgRIIb (CD32b) koji sadrži ITIM da bi se povećalo grupisanje TREM2 antitela na susednim ćelijama bez aktiviranja humoralnih odgovora uključujući ćelijski posredovanu citotoksičnost zavisnu od antitela i ćelijsku fagocitozu zavisnu od antitela.

[0284] Da bi se povećao poluživot antitela u serumu, može se u antitelo (posebno fragment antitela) ugraditi epitop koji se vezuje za receptor za spasavanje, kao što je opisano u SAD patentu 5,739,277, na primer. Kako se ovde koristi, termin "epitop koji vezuje receptor za spasavanje" odnosi se na epitop Fc regiona IgG molekula (npr. IgG1, IgG2, IgG3ili IgG4) koji je odgovoran za povećanje in vivo poluživota u serumu IgG molekul.

(8) Druge modifikacije aminokiselinske sekvence

[0285] Takođe se razmatraju modifikacije aminokiselinske sekvence anti-TREM2 antitela prema predmetnom pronalasku, ili njihovih fragmenata antitela. Na primer, može da bude poželjno da se poboljša afinitet vezivanja i/ili druga biološka svojstva antitela ili fragmenata antitela. Varijante aminokiselinske sekvence antitela ili fragmenata antitela se pripremaju uvođenjem odgovarajućih nukleotidnih promena u nukleinsku kiselinu koja kodira antitela ili fragmente antitela, ili sintezom peptida. Takve modifikacije obuhvataju, na primer, delecije iz, i/ili insercije u i/ili supstitucije, ostataka unutar aminokiselinskih sekvenci antitela. Bilo koja kombinacija delecije, umetanja i supstitucije je napravljena da bi se došlo do konačnog konstrukta, pod uslovom da konačni konstrukt poseduje željene karakteristike (tj. sposobnost da se vezuje ili fizičke interakcije sa TREM2 proteinom prema predmetnom otkriću). Promene aminokiselina takođe mogu da promene posttranslacione procese antitela, kao što je promena broja ili položaja mesta glikozilacije.

[0286] Koristan metod za identifikaciju određenih ostataka ili regiona anti-TREM2 antitela koji su poželjne lokacije za mutagenezu naziva se "alaninska skenirajuća mutageneza" kao što su opisali Cunningham i Vells u Science, 244:1081-1085 (1989). Ovde se identifikuje ostatak ili grupa ciljnih ostataka (npr. naelektrisani ostaci kao što su arg, asp, his, lis i glu) i zamenjeni neutralnom ili negativno naelektrisanom aminokiselinom (najpoželjnije alanin ili polialanin) da bi se uticalo na interakciju aminokiselina sa ciljnim antigenom. Te lokacije aminokiselina koje pokazuju funkcionalnu osetljivost na supstitucije se zatim rafinišu uvođenjem daljih ili drugih varijanti na, ili za mesta supstitucije. Prema tome, dok je mesto za uvođenje varijacije aminokiselinske sekvence unapred određeno, priroda mutacije per se ne mora biti unapred određena. Na primer, da bi se analizirao učinak mutacije na datom mestu, alanin skeniranje ili nasumična mutageneza se sprovodi na ciljnom kodonu ili regionu i ekspresovane varijante antitela se testiraju na željenu aktivnost.

22

[0287] Insercije u aminokiselinske sekvence obuhvataju amino- ("N") i/ili karboksi- ("C") terminalne fuzije u opsegu dužine od jednog ostatka do polipeptida koji sadrže stotinu ili više ostataka, kao i umetanja po jedog ili više aminokiselinskih ostataka unutar sekvence. Primeri terminalnih insercija uključuju antitelo sa N-terminalnim metionil ostatkom ili antitelo fuzionisano sa citotoksičnim polipeptidom. Druge insercione varijante molekula antitela uključuju fuziju enzima ili polipeptida sa Nor C-terminusom antitela što produžava poluživot antitela u serumu.

[0288] Druga vrsta varijante je varijanta aminokiselinske supstitucije. Ove varijante imaju najmanje jedan aminokiselinski ostatak u molekulu antitela zamenjen drugim ostatkom. Mesta od najvećeg interesa za supstitucionu mutagenezu uključuju hipervarijabilne regione, ali se takođe razmatraju promene FR. Konzervativne supstitucije su prikazane u Tabeli C ispod pod naslovom "poželjne supstitucije". Ako takve supstitucije dovedu do promene biološke aktivnosti, tada mogu da se uvedu značajnije promene, označene kao "tipične supstitucije" u Tabeli B, ili dalje opisane u nastavku teksta u vezi sa klasama aminokiselina, i proizvodi mogu da se podvrgnu skriningu.

TABELA B: Aminokiselinske supstitucije

22

[0289] Značajne modifikacije bioloških svojstava antitela postižu se tako što se biraju supstitucije koje se značajno razlikuju po svom uticaju na održavanje (a) strukture polipeptidne okosnice u oblasti supstitucije, na primer, u vidu ploče ili helikalne konformacija, (b) naelektrisanja ili hidrofobnosti molekula na ciljnom mestu, ili (c) glavne mase bočnog lanca. Ostaci koji se javljaju prirodno su podeljeni u grupe na osnovu zajedničkih svojstava bočnog lanca:

(1) hidrofobni: norleucin, met, ala, val, leu, ile;

(2) neutralni hidrofilni: cys, ser, thr;

(3) kiseli: asp, glu;

(4) osnovni: asn, gln, his, lys, arg;

(5) ostaci koji utiču na orijentaciju lanca: gly, pro; i

(6) aromatični: trp, tyr, phe.

[0290] Nekonzervativne supstitucije podrazumevaju zamenu člana jedne od ovih klasa drugom klasom.

[0291] Bilo koji cisteinski ostatak koji nije uključen u održavanje pravilne konformacije antitela takođe može da se zameni, u principu serinom, kako bi se poboljšala oksidativna stabilnost molekula i sprečilo aberantno umrežavanje. Suprotno tome, cisteinske veze mogu da se dodaju antitelu kako bi se poboljšala njegova stabilnost (naročito kada je antitelo fragment antitela, kao što je Fv fragment).

[0292] Posebno poželjan tip supstitucione varijante uključuje supstituciju jednog ili više ostataka hipervarijabilnog regiona parentalnog antitela (npr. humanizovanog ili humanog anti-TREM2 antitela). U principu, rezultujuća varijanta(e) odabrana za dalji razvoj će imati poboljšana biološka svojstva u odnosu na parentalno antitelo iz koga je generisana. Pogodan način za generisanje takvih supstitucionih varijanti uključuje afinitetno sazrevanje pomoću

2

displeja faga. Ukratko, nekoliko hipervarijabilnih mesta regiona (npr. 6-7 mesta) je mutirano kao bi bile generisane sve moguće amino supstitucije na svakom mestu. Ovako generisane varijante antitela su prikazane na monovalentan način od filamentoznih čestica faga kao fuzije sa proizvodom gena III M13 upakovanog unutar svake čestice. Zatim se radi skrining biološke aktivnosti (npr., afiniteta vezivanja) varijanti prikazanih fagom kao što je ovde otkriveno. Da bi se identifikovala mesta hipervarijabilnog regiona koja su kandidati za modifikaciju, može da se izvrši mutageneza skeniranja alanina da bi se identifikovali ostaci hipervarijabilnog regiona koji značajno doprinose vezivanju antigena. Alternativno, ili dodatno, može da bude korisno ako se analizira kristalna strukturu kompleksa antigen-antitelo, kako bi se identifikovale kontaktne tačke između antitela i antigena (npr. TREM2 protein prema predmetnom otkriću). Takvi kontaktni ostaci i susedni ostaci su kandidati za supstituciju u skladu sa tehnikama koje su ovde razrađene. Kada se takve varijante generišu, panel varijanti se podvrgava skriningu kao što je ovde opisano i antitela sa superiornim svojstvima u jednom ili više relevantnih testova mogu da se odaberu za dalji razvoj. Afinitetno sazrevanje se takođe može izvesti primenom tehnologije displeja pomoću kvasca, kao što je tehnologija prikazana u, na primer, WO2009/036379A2; WO2010105256; WO2012009568; i Xu et al., Protein Eng. Des. Sel., 26(10): 663-70 (2013).

[0293] Drugi tip aminokiselinske varijante antitela menja originalni obrazac glikozilacije antitela. Pod promenom se podrazumeva delecija jednog ili više ugljenih hidrata koji se nalaze u antitelu, i/ili dodavanje jednog ili više mesta glikozilacije koja nisu prisutna u antitelu.

[0294] Glikozilacija antitela je tipično ili N-vezana ili O-vezana. N-vezano se odnosi na vezivanje ugljenohidratnog dela za bočni lanac ostatka asparagina. Tripeptidne sekvence asparagin-X-serin i asparagin-X-treonin, gde je X bilo koja aminokiselina osim prolina, su sekvence prepoznavanja za enzimsko vezivanje ugljenih hidrata za bočni lanac asparagina. Dakle, prisustvo bilo koje od ovih tripeptidnih sekvenci u polipeptidu stvara potencijalno mesto glikozilacije. O-vezana glikozilacija se odnosi na vezivanje jednog od šećera N-aceilgalaktozamina, galaktoze ili ksiloze za hidroksiaminokiselinu, najčešće serin ili treonin, iako mogu da se koriste i 5-hidroksiprolin ili 5-hidroksilizin.

[0295] Dodavanje glikozilacionih mesta na antitelo se pogodno postiže promenom aminokiselinske sekvence tako da sadrži jednu ili više od gore opisanih tripeptidnih sekvenci (za N-vezana mesta glikozilacije). Promena takođe može da se izvrši dodavanjem ili supstitucijom sa jednim ili više ostataka serina ili treonina u sekvencu originalnog antitela (za O-vezana mesta glikozilacije).

[0296] Molekuli nukleinske kiseline koji kodiraju varijante aminokiselinske sekvence anti-

2 1

IgE antitela se pripremaju različitim metodama poznatim u stanju tehnike. Ove metode uključuju, ali nisu ograničene na, izolaciju iz prirodnog izvora (u slučaju prirodnih varijanti aminokiselinske sekvence) ili pripremu mutagenezom posredovanom oligonukleotidima (ili usmerenom na mesto), PCR mutagenezom i mutagenezom kasete ranije pripremljene varijantne ili nevarijantne verzije antitela (npr. anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću) ili fragmenata antitela.

(9) Druge modifikacije antitela

[0297] Anti-TREM2 antitela prema predmetnom pronalasku, ili njihovi fragmenti, mogu se dalje modifikovati tako da sadrže dodatne neproteinske delove koji su poznati u stanju tehnike i lako dostupni, ili da sadrže različite tipove konjugata lekova koji su poznati u stanju tehnike i dostupni. Poželjno, delovi pogodni za derivatizaciju antitela su polimeri rastvorljivi u vodi. Neograničavajući primeri polimera rastvorljivih u vodi uključuju, ali nisu ograničeni na, polietilen glikol (PEG), kopolimere etilen glikola/propilen glikola, karboksimetilcelulozu, dekstran, polivinil alkohol, polivinil pirolidon, poli-1, 3-dioksolan, poli-1,3,6-trioksan, kopolimer etilen/maleinskog anhidrida, poliaminokiseline (bilo homopolimeri ili nasumični kopolimeri) i dekstran ili poli(n-vinil pirolidon)polietilen glikol, homopolimeri polipropilen glikola, kopolimeri polipropilen oksida/etilen oksida, polioksietilovani polioli (npr. glicerol), polivinil alkohol i njihove smeše. Polietilen glikol propionaldehid može da ima prednosti u proizvodnji zbog svoje stabilnosti u vodi. Polimer može da bude bilo koje molekulske težine, i može da bude razgranat ili nerazgranat. Broj polimera vezanih za antitelo može da varira, a ako je vezano više od jednog polimera, oni mogu biti isti ili različiti molekuli. Generalno, broj i/ili tip polimera koji se koristi za derivatizaciju može se odrediti na osnovu razmatranja uključujući, ali ne ograničavajući se na, posebne osobine ili funkcije antitela koje treba poboljšati, da li će se derivat antitela koristiti u terapiji pod definisani uslovi, itd. Takve tehnike i druge pogodne formulacije su otkrivene u publikaciji Remington: The Science and Practice of Pharmacy, 20th Ed., Alfonso Gennaro, Ed., Philadelphia College of Pharmacy and Science (2000).

[0298] Konjugacija leka uključuje spajanje biološki aktivnog citotoksičnog (antikancerogenog) tereta ili leka za antitelo koje specifično cilja određeni tumorski marker (npr. protein koji se, idealno, može naći samo u ili na tumorskim ćelijama). Antitela prate ove proteine u telu i vezuju se za površinu ćelija raka. Biohemijska reakcija između antitela i ciljnog proteina (antigena) pokreće signal u tumorskoj ćeliji, koja zatim apsorbuje ili internalizuje antitelo zajedno sa citotoksinom. Nakon što se ADC internalizuje, citotoksični lek se oslobađa i ubija rak. Zbog ovog ciljanja, idealno bi bilo da lek ima manje neželjene efekte i daje širi

2 2

terapeutski prozor od drugih hemoterapeutskih agenasa. Tehnike konjugovanja antitela su otkrivene i poznate su u stanju tehnike (videti, npr., Jane de Lartigue, OncLive July 5, 2012; ADC Review on antitelo-drug conjugates; and Ducry et al., (2010). Bioconjugate Chemistry 21 (1): 5-13).

Testovi vezivanja i drugi testovi

[0299] Aktivnost anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću u vezivanu antigena može da se testira, npr. poznatim metodama kao što su ELISA test, Western blot itd.

[0300] U nekim primerima izvođenja, kompetitivni testovi mogu da se koriste za identifikaciju antitela koje ulazi u kompeticiju sa bilo kojim od antitela navedenih uTabelama 2A-2C, 3A-3C, 4A-4D, 5A-5D, 6 i 7, ili izabranim od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76 i AL2p-h90, za vezivanje za TREM2. U određenim primerima izvođenja, takvo kompetitivno antitelo se vezuje za isti epitop (npr., linearni ili konformacioni epitop) koji je vezan za bilo koje od antitela navedenih u Tabelama 2A-2C, 3A-3C, 4A-4D, 5A-5D, 6 i 7, ili izabranih od AL2p-h50, AL2p-2, AL2p-3, AL2p-4, AL2p-5, AL2p-6, AL2p-7, AL2p-8, AL2p-9, AL2p-10, AL2p-11, AL2p-12, AL2p-13, AL2p-14, AL2p-15, AL2p-16, AL2p-17, AL2p-18, AL2p-19, AL2p-20, AL2p-21, AL2p-22, AL2p-23, AL2p-24, AL2p-25, AL2p-26, AL2p-27, AL2p-28, AL2p-29, AL2p-30, AL2p-31, AL2p-32, AL2p-33, AL2p-h77, AL2p-35, AL2p-36, AL2p-37, AL2p-38, AL2p-39, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-42, AL2p-43, AL2p-44, AL2p-45, AL2p-46, AL2p-47, AL2p-48, AL2p-49, AL2p-50, AL2p-51, AL2p-52, AL2p-53, AL2p-54, AL2p-55, AL2p-56, AL2p-57, AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-61, AL2p-62, AL2p-h19, AL2p-h21, AL2p-h22, AL2p-h23, AL2p-h24, AL2p-h25, AL2p-h26, AL2p-h27, AL2p-h28, AL2p-h29, AL2p-h30, AL2p-h31, AL2p-h32, AL2p-h33, AL2p-h34, AL2p-h35, AL2p-h36, AL2p-h42, AL2p-h43, AL2p-h44, AL2p-h47, AL2p-h59, AL2p-h76, i AL2p-h90. Detaljni primeri metoda za mapiranje epitopa za koji se antitela vezuju dati su u Morris (1996) "Epitope Mapping Protocols", Metode in Molecular

2

Biology vol.66 (Humana Press, Totowa, NJ).

[0301] U tipičnom testu kompeticije, imobilisani TREM2 ili ćelije koje eksprimiraju TREM2 na površini ćelije se inkubiraju u rastvoru koji sadrži prvo obeleženo antitelo koje se vezuje za TREM2 (npr. humani ili ne-humani primat) i drugo neobeleženo antitelo koje se testiran na njegovu sposobnost da se takmiči sa prvim antitelom za vezivanje za TREM2. Drugo antitelo može da bude prisutno u supernatantu hibridoma. Kao kontrola, imobilisani TREM2 ili ćelije koje eksprimiraju TREM2 se inkubiraju u rastvoru koji sadrži prvo obeleženo antitelo, ali ne i drugo neobeleženo antitelo. Posle inkubacije u uslovima koji dozvoljavaju vezivanje prvog antitela za TREM2, višak nevezanog antitela se uklanja i meri se količina obeležja povezana sa imobilisanim TREM2 ili ćelijama koje eksprimiraju TREM2. Ako je količina oznake povezane sa imobilisanim TREM2 ili ćelijama koje eksprimiraju TREM2 značajno smanjena u test uzorku u odnosu na kontrolni uzorak, onda to ukazuje da se drugo antitelo takmiči sa prvim antitelom za vezivanje za TREM2. Vidi Harlow and Lane (1988) Antitela: A Laboratory Manual ch.14 (Cold Spring Harbor Laboratory, Cold Spring Harbor, NY).

Nukleinske kiseline, vektori i ćelije domaćini

[0302] Anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu se proizvesti korišćenjem rekombinantnih metoda i kompozicija, npr., kao što je opisano u SAD patentu br. 4,816,567. U nekim primerima izvođenja, obezbeđene su izolovane nukleinske kiseline koje imaju nukleotidnu sekvencu koja kodira bilo koje od anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću. Takve nukleinske kiseline mogu kodirati aminokiselinsku sekvencu koja sadrži VL i/ili aminokiselinsku sekvencu koja sadrži VH anti-TREM2 antitela (npr. laki i/ili teški lanci antitela). U nekim primerima izvođenja, obezbeđen je jedan ili više vektora (npr. ekspresionih vektora) koji sadrže takve nukleinske kiseline. U nekim primerima izvođenja, takođe je obezbeđena ćelija domaćin koja sadrži takvu nukleinsku kiselinu. U nekim primerima izvođenja, ćelija domaćin sadrži (npr. transducirana je sa): (1) vektor koji sadrži nukleinsku kiselinu koja kodira aminokiselinsku sekvencu koja sadrži VL antitela i aminokiselinsku sekvencu koja sadrži VH antitela, ili (2) prvi vektor koji sadrži nukleinsku kiselinu koja kodira sekvencu aminokiselina koja sadrži VL antitela i drugi vektor koji sadrži nukleinsku kiselinu koji kodira sekvencu aminokiseline koja sadrži VH antitela. U nekim primerima izvođenja, ćelija domaćin je eukariotska, npr., ćelija jajnika kineskog hrčka (CHO) ili limfoidna ćelija (npr. Y0, NS0, Sp20 ćelija). Ćelije domaćini prema predmetnom pronalasku takođe uključuju, bez ograničenja, izolovane ćelije, ćelije gajene in vitro i ćelije gajene ex vivo.

[0303] Dati su postupci za pravljenje anti-TREM2 antitela prema predmetnom pronalasku. U nekim primerima izvođenja, postupak uključuje kultivisanje ćelije domaćina prema

2 4

predmetnom pronalasku koja sadrži nukleinsku kiselinu koja kodira anti-TREM2 antitelo, pod uslovima pogodnim za ekspresiju antitela. U nekim primerima izvođenja, antitelo se naknadno dobija iz ćelije domaćina (ili medijuma za gajenje ćelije domaćina).

[0304] Za rekombinantnu proizvodnju anti-TREM2 antitela prema predmetnom pronalasku, nukleinska kiselina koja kodira anti-TREM2 antitelo je izolovana i ubačena u jedan ili više vektora za dalje kloniranje i/ili ekspresiju u ćeliji domaćinu. Takva nukleinska kiselina može se lako izolovati i sekvencirati korišćenjem konvencionalnih procedura (npr. korišćenjem oligonukleotidnih proba koje su sposobne da se specifično vezuju za gene koji kodiraju teške i lake lance antitela).

[0305] Pogodni vektori koji sadrže sekvencu nukleinske kiseline koja kodira bilo koje od anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću, ili njihove fragmente polipeptida (uključujući antitela) koji su ovde opisani uključuju, bez ograničenja, vektore za kloniranje i vektore ekspresije. Pogodni vektori za kloniranje mogu se konstruisati u skladu sa standardnim tehnikama, ili se mogu izabrati iz velikog broja vektora za kloniranje dostupnih u stanju tehnike. Dok odabrani vektor za kloniranje može da varira u zavisnosti od ćelije domaćina koja je predviđena da se koristi, korisni vektori za kloniranje generalno imaju sposobnost samoreplikacije, mogu imati jednu metu za određenu restrikcijsku endonukleazu i/ili mogu nositi gene za marker koji može se koristiti za odabir klonova koji sadrže vektor. Pogodni primeri uključuju plazmide i bakterijske viruse, npr. pUC18, pUC19, Bluescript (npr. pBS SK+) i njegove derivate, mpl8, mpl9, pBR322, pMB9, ColE1, pCR1, RP4, DNK faga, i šatl vektori kao što su pSA3 i pAT28 . Ovi i mnogi drugi vektori za kloniranje dostupni su od komercijalnih dobavljača kao što su BioRad, Strategene i Invitrogen.

[0306] Ekspresioni vektori su generalno replicirani polinukleotidni konstrukti koji sadrže nukleinsku kiselinu prema predmetnom pronalasku. Ekspresioni vektor može da se replicira u ćelijama domaćina ili kao epizomi ili kao integralni deo hromozomske DNK. Pogodni ekspresioni vektori uključuju, ali nisu ograničeni na, plazmide, virusne vektore, uključujući adenoviruse, adeno-povezane viruse, retroviruse, kozmide i ekspresione vektore otkrivene u PCT publikaciji br. WO 87/04462. Vektorske komponente mogu generalno uključivati, ali nisu ograničene na, jedno ili više od sledećeg: signalnu sekvencu; oridžin replikacije; jedan ili više gena markera; pogodni elementi za kontrolu transkripcije (kao što su promoteri, pojačivači i terminatori). Za ekspresiju (tj. translaciju), obično su takođe potrebni jedan ili više translacionih kontrolnih elemenata, kao što su mesta vezivanja ribozoma, mesta inicijacije translacije i stop kodoni.

[0307] Vektori koji sadrže nukleinske kiseline od interesa mogu biti uvedeni u ćeliju

2

domaćina bilo kojim od brojnih odgovarajućih sredstava, uključujući elektroporaciju, transfekciju upotrebom kalcijum hlorida, rubidijum hlorida, kalcijum fosfata, DEAE-dekstrana ili drugih supstanci; bombardovanje mikroprojektilom; lipofekcija; i infekcija (npr. gde je vektor infektivni agens kao što je virus vakcinije). Izbor uvođenja vektora ili polinukleotida često zavisi od karakteristika ćelije domaćina. U nekim primerima izvođenja, vektor sadrži nukleinsku kiselinu koja sadrži jednu ili više sekvenci aminokiselina koje kodiraju anti-TREM2 antitelo prema predmetnom pronalasku.

[0308] Pogodne ćelije domaćini za kloniranje ili ekspresiju vektora koji kodiraju antitelo uključuju prokariotske ili eukariotske ćelije. Na primer, anti-TREM2 antitela prema predmetnom pronalasku mogu se proizvesti u bakterijama, posebno kada glikozilacija i Fc efektorska funkcija nisu potrebne. Za ekspresiju fragmenata antitela i polipeptida u bakterijama (npr. SAD patenti br. 5,648,237, 5,789,199 i 5,840,523; i Charlton, Methods in Molecular Biology, Vol.248 (B.K.C. Lo, ed., Humana Press, Totowa, NJ, 2003), pp. 245-254, koji opisuju ekspresiju fragmenata antitela u E. coli.). Nakon ekspresije, antitelo se može izolovati iz paste bakterijskih ćelija u rastvorljivoj frakciji i može se dalje prečistiti.

[0309] Pored prokariota, eukariotski mikroorganizmi, kao što su filamentozne gljive ili kvasac, takođe su pogodni domaćini za kloniranje ili ekspresiju za vektore koji kodiraju antitela, uključujući gljive i sojeve kvasca čiji su putevi glikozilacije "humanizovani", što dovodi do proizvodnje antitela sa delimično ili potpuno humanom glikozilacijom (npr. Gerngross, Nat. Biotech. 22: 1409-1414 (2004); i Li et al., Nat. Biotech.24:210-215 (2006)).

[0310] Pogodne ćelije domaćini za ekspresiju glikozilovanog antitela mogu takođe biti izvedene iz višećelijskih organizama (beskičmenjaci i kičmenjaci). Primeri ćelija beskičmenjaka uključuju ćelije biljaka i insekata. Identifikovani su brojni bakulovirusni sojevi koji se mogu koristiti u sprezi sa ćelijama insekata, posebno za transfekciju ćelija Spodoptera frugiperda. Kulture biljnih ćelija se takođe mogu koristiti kao domaćini (npr. SAD patenti br.

5,959,177, 6,040,498, 6,420,548, 7,125,978 i 6,417,429, koji opisuju PEANTIBODIES<™>tehnologiju za proizvodnju antitela u transgenim biljkama).

[0311] Ćelije kičmenjaka se takođe mogu koristiti kao domaćini. Na primer, ćelijske linije sisara koje su prilagođene da rastu u suspenziji mogu biti korisne. Drugi primeri korisnih ćelijskih linija domaćina sisara su CV1 linija bubrega majmuna transformisana sa SV40 (COS-7); humana embrionalna linija bubrega (293 ili 293 ćelije kako je opisano, npr. u Graham et al., J. Gen Virol. 36:59 (1977)); ćelije bubrega bebe hrčka (BHK); Sertolijeve ćelije miša (TM4 ćelije kao što je opisano, npr. u Mather, Biol. Reprod. 23:243-251 (1980)); ćelije bubrega majmuna (CV1); ćelije bubrega afričkog zelenog majmuna (VERO-76); ćelije

2

humanog karcinoma grlića materice (HELA); ćelije bubrega pasa (MDCK; ćelije jetre bafalo pacova (BRL 3A); ćelije humanih pluća (W138); ćelije humane jetre (Hep G2); tumor mlečne žlezde miša (MMT 060562); TRI ćelije, kao što je opisano, npr. u Mather et al., Annals N.Y. Acad. Sci. 383:44-68 (1982); MRC 5 ćelije; i FS4 ćelije. Druge korisne ćelijske linije domaćina sisara uključuju ćelije jajnika kineskog hrčka (CHO), uključujući DHFR-CHO ćelije (Urlaub et al. , Proc. Natl. Acad. Sci. USA 77:4216 (1980)) i ćelijske linije mijeloma kao što su Y0, NS0 i Sp2/0. Za pregled određenih ćelijskih linija sisara pogodnih za proizvodnju antitela, videti, npr., Yazaki and Wu, Methods in Molecular Biology, Vol. 248 (B.K.C. Lo, ed., Humana Press, Totowa, NJ), pp.255-268 (2003).

Farmaceutske kompozicije

[0312] Anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da se ugrade u različite formulacije za terapeutsku primenu kombinovanjem antitela sa odgovarajućim farmaceutski prihvatljivim nosačima ili razblaživačima, i mogu se formulisati u preparate u čvrstim, polučvrstim, tečnim ili gasovitim oblicima. Primeri takvih formulacija uključuju, bez ograničenja, tablete, kapsule, prahove, granule, masti, rastvore, supozitorije, injekcije, inhalante, gelove, mikrosfere i aerosole. Farmaceutske kompozicije mogu uključiti, u zavisnosti od željene formulacije, farmaceutski prihvatljive, netoksične nosače razblaživača, koji su nosači koji se obično koriste za formulisanje farmaceutskih kompozicija za primenu na životinjama ili ljudima. Razblaživač se bira tako da ne utiče na biološku aktivnost kombinacije. Primeri takvih razblaživača uključuju, bez ograničenja, destilovanu vodu, puferovanu vodu, fiziološki rastvor, PBS, Ringerov rastvor, rastvor dekstroze i Henkov rastvor. Farmaceutska kompozicija ili formulacija prema predmetnom pronalasku može dalje da uključuje druge nosače, adjuvante ili netoksične, neterapeutske, neimunogene stabilizatore, ekscipijente i slično. Kompozicije takođe mogu uključiti dodatne supstance za približne fiziološke uslove, kao što su sredstva za podešavanje pH i puferovanje, sredstva za podešavanje toksičnosti, sredstva za vlaženje i deterdženti.

[0313] Farmaceutska kompozicija prema predmetnom otkriću takođe može uključiti bilo koji od raznih stabilizujućih agenasa, kao što je na primer antioksidans. Kada farmaceutska kompozicija uključuje polipeptid, polipeptid se može kombinovati sa različitim dobro poznatim jedinjenjima koja poboljšavaju in vivo stabilnost polipeptida, ili na drugi način poboljšavaju njegova farmakološka svojstva (npr. povećavaju poluživot polipeptida, smanjuju njegovu toksičnost i poboljšavaju rastvorljivost ili apsorpciju). Primeri takvih modifikacija ili agenasa za stvaranje kompleksa uključuju, bez ograničenja, sulfat, glukonat, citrat i fosfat. Polipeptidi kompozicije takođe mogu biti složeni sa molekulima koji poboljšavaju njihove in

2

vivo atribute. Takvi molekuli uključuju, bez ograničenja, ugljene hidrate, poliamine, aminokiseline, druge peptide, jone (npr. natrijum, kalijum, kalcijum, magnezijum, mangan) i lipide.

[0314] Dalji primeri formulacija koje su pogodne za različite tipove primena mogu se naći u izdanju Remington's Pharmaceutical Sciences, Mace Publishing Company, Philadelphia, PA, 17th ed. (1985). Za kratak pregled metoda za isporuku lekova, pogledati publikaciju Langer, Science 249: 1527-1533 (1990).

[0315] Za oralnu primenu, aktivni sastojak se može primeniti u čvrstim doznim oblicima, kao što su kapsule, tablete i praškovi, ili u tečnim doznim oblicima, kao što su eliksiri, sirupi i suspenzije. Aktivna(e) komponenta(e) se može inkapsulirati u želatinske kapsule zajedno sa neaktivnim sastojcima i praškastim nosačima, kao što su glukoza, laktoza, saharoza, manitol, skrob, celuloza ili derivati celuloze, magnezijum stearat, stearinska kiselina, natrijum saharin, talk, magnezijum karbonat. Primeri dodatnih neaktivnih sastojaka koji se mogu dodati da bi se obezbedila željena boja, ukus, stabilnost, puferski kapacitet, disperzija ili druge poznate poželjne karakteristike su crveni gvožđe oksid, silika gel, natrijum lauril sulfat, titanijum dioksid i jestivo belo mastilo. Slični razblaživači se mogu koristiti za pravljenje komprimovanih tableta. I tablete i kapsule se mogu proizvoditi kao proizvodi sa produženim oslobađanjem da bi se obezbedilo kontinuirano oslobađanje lekova tokom perioda od nekoliko sati. Komprimovane tablete mogu biti obložene šećerom ili filmom da prikriju svaki neprijatan ukus i štite tabletu od atmosfere, ili prevučene enteričkom oblogom za selektivnu dezintegraciju u gastrointestinalnom traktu. Tečni dozni oblici za oralnu primenu mogu sadržati boje i arome da bi se povećalo prihvatanje pacijenata.

[0316] Formulacije pogodne za parenteralnu primenu uključuju vodene i nevodene, izotonične sterilne rastvore za injekcije, koji mogu da sadrže antioksidante, pufere, bakteriostate i rastvorene supstance koje čine formulaciju izotoničnom sa krvlju predviđenog primaoca, i vodene i nevodene, sterilne suspenzije koje mogu da sadrže sredstva za suspendovanje, sredstva za povećanje rastvorljivosti, sredstva za zgušnjavanje, stabilizatore i konzervanse.

[0317] Komponente koje se koriste za formulisanje farmaceutskih kompozicija su poželjno visoke čistoće i suštinski su bez potencijalno štetnih zagađivača (npr. najmanje nacionalnog kvaliteta za hranu (NF), generalno najmanje analitičkog kvaliteta, a tipičnije najmanje farmaceutskog kvaliteta). Štaviše, kompozicije namenjene za in vivo upotrebu su obično sterilne. U meri u kojoj se dato jedinjenje mora sintetizovati pre upotrebe, rezultujući proizvod je obično u suštini bez bilo kakvih potencijalno toksičnih agenasa, posebno bilo

2

kojih endotoksina, koji mogu biti prisutni tokom procesa sinteze ili prečišćavanja. Kompozicije za parenteralnu primenu su takođe sterilne, suštinski izotonične i napravljene pod GMP uslovima.

[0318] Formulacije mogu biti optimizovane za zadržavanje i stabilizaciju u mozgu ili centralnom nervnom sistemu. Kada se agens primenjuje u odeljak lobanje, poželjno je da se agens zadrži u odeljku, a ne da difunduje ili na drugi način prelazi krvno-moždanu barijeru. Tehnike stabilizacije uključuju umrežavanje, multimerizaciju ili povezivanje sa grupama kao što su polietilen glikol, poliakrilamid, neutralni proteinski nosači, itd. kako bi se postiglo povećanje molekulske težine.

[0319] Druge strategije za povećanje retencije uključuju hvatanje antitela, kao što je anti-TREM2 antitelo prema predmetnom pronalasku, u biorazgradivi ili bioerodibilni implant. Brzina oslobađanja terapeutski aktivnog agensa je kontrolisana brzinom transporta kroz polimerni matriks i biorazgradnjom implantata. Na transport leka kroz polimernu barijeru takođe će uticati rastvorljivost jedinjenja, hidrofilnost polimera, stepen umrežavanja polimera, ekspanzija polimera pri upijanju vode kako bi se polimerna barijera učinila propusnijom za lek, geometrija implantata , i slično. Implantati su dimenzija srazmernih veličini i obliku regiona koji je izabran kao mesto implantacije. Implantati mogu biti čestice, listovi, zakrpe, plakovi, vlakna, mikrokapsule i slično i mogu biti bilo koje veličine ili oblika kompatibilnog sa odabranim mestom insercije.

[0320] Implantati mogu biti monolitni, tj. sa aktivnim agensom koji je homogeno raspoređen kroz polimernu matricu, ili inkapsulirani, gde je rezervoar aktivnog sredstva inkapsuliran polimernom matriksom. Izbor polimerne kompozicije koja će se koristiti će varirati u zavisnosti od mesta primene, željenog perioda lečenja, tolerancije pacijenta, prirode bolesti koja se leči i slično. Karakteristike polimera će uključivati biorazgradljivost na mestu implantacije, kompatibilnost sa agensom od interesa, lakoću inkapsulacije, poluživot u fiziološkom okruženju.

[0321] Biorazgradivi polimerni preparati koji se mogu koristiti mogu biti organski estri ili etri, koji kada se razgradi dovode do fiziološki prihvatljivih proizvoda razgradnje, uključujući monomere. Anhidridi, amidi, ortoestri ili slično, sami ili u kombinaciji sa drugim monomerima, mogu naći primenu. Polimeri će biti kondenzacioni polimeri. Polimeri mogu biti umreženi ili ne-povezani. Od posebnog interesa su polimeri hidroksialifatičnih karboksilnih kiselina, bilo homo- ili kopolimeri, i polisaharidi. Uključeni među poliestre od interesa su polimeri D-mlečne kiseline, L-mlečne kiseline, racemične mlečne kiseline, glikolne kiseline, polikaprolaktona i njihovih kombinacija. Korišćenjem L-laktata ili D-laktata,

2

postiže se sporo biorazgradljivi polimer, dok je razgradnja značajno pojačana sa racematom. Kopolimeri glikolne i mlečne kiseline su od posebnog interesa, gde se brzina biorazgradnje kontroliše odnosom glikolne i mlečne kiseline. Kopolimer koji se najbrže razgrađuje ima približno jednake količine glikolne i mlečne kiseline, pri čemu je bilo koji homopolimer otporniji na razgradnju. Odnos glikolne i mlečne kiseline takođe će uticati na lomljivost implantata, gde je fleksibilniji implant poželjan za veće geometrije. Među polisaharidima od interesa su kalcijum alginat i funkcionalizovane celuloze, posebno estri karboksimetilceluloze koji se karakterišu nerastvorljivim u vodi, molekulskom težinom od oko 5 kD do 500 kD, itd. Biorazgradivi hidrogelovi se takođe mogu koristiti u implantatima predmetnog pronalaska. Hidrogelovi su tipično kopolimerni materijal, koji se odlikuje sposobnošću da upija tečnost. Primeri biorazgradivih hidrogelova koji se mogu koristiti su opisani kod autora Heller u publikaciji: Hydrogels in Medicine and Pharmacy, N. A. Peppes ed., Vol. III, CRC Press, Boca Raton, Fla., 1987, pp 137-149.

Farmaceutske doze

[0322] Farmaceutske kompozicije prema predmetnom otkriću koje sadrže anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću mogu se primenuju kod pojedinca kome je potreban tretman sa anti-TREM2 antitelom, poželjno kod čoveka, u skladu sa poznatim postupcima, kao što je intravenska primena u vidu bolusa ili kontinuiranom infuzijom tokom određenog vremenskog perioda, intramuskularnom, intraperitonealnom, intracerobrospinalnom, intrakranijalnom, intraspinalnom, subkutanom, intraartikularnom, intrasinovijalnom, intratekalnom, oralnom, lokalnom ili inhalacionom rutom.

[0323] Doze i željena koncentracija leka farmaceutskih kompozicija prema predmetnom pronalasku mogu da variraju u zavisnosti od predviđene upotrebe. Određivanje odgovarajuće doze ili načina primene je u okviru sposobnosti stručnjaka u oblasti. Eksperimenti na životinjama pružaju pouzdano uputstvo za određivanje efektivnih doza za terapiju na ljudima. Skaliranje efektivnih doza za različite vrste može da se izvodi prema principima opisanim u publikaciji Mordenti, J. i Chappell, W. "The Use of Interspecies Scaling in Toxicokinetics," In Toxicokinetics and New Drug Development, Yacobi et al., Eds, Pergamon Press, New York 1989, pp.42-46.

[0324] Za in vivo primenu bilo kog od anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću, normalne količine doze mogu da variraju od oko 10 ng/kg do oko 100 mg/kg telesne težine pojedinca, ili više, na dan, poželjno oko 1 mg/kg/dan do 10 mg/kg/dan, u zavisnosti od rute primene. Za ponovljene primene tokom nekoliko dana ili duže, u zavisnosti od težine bolesti, poremećaja ili stanja koje treba lečiti, lečenje se nastavlja sve dok se ne postigne željena

24

supresija simptoma.

[0325] Primer režima doziranja može uključiti davanje početne doze anti-TREM2 antitela, od oko 2 mg/kg, nakon čega sledi nedeljna doza održavanja od oko 1 mg/kg svake druge nedelje. Drugi režimi doziranja mogu biti korisni, u zavisnosti od obrasca farmakokinetičkog raspada koji lekar želi da postigne. Na primer, ovde se razmatra doziranje kod pojedinca od jednog do dvadeset i jednog puta nedeljno. U određenim primerima izvođenja, može da se koristi doziranje u opsegu od oko 3 µg/kg do oko 2 mg/kg (kao što je oko 3 µg/kg, oko 10 µg/kg, oko 30 µg/kg, oko 100 µg/kg, oko 300 µg/kg, oko 1 mg/kg i oko 2/mg/kg). U određenim primerima izvođenja, učestalost doziranja je tri puta dnevno, dva puta dnevno, jednom dnevno, jednom svakog drugog dana, jednom nedeljno, jednom u dve nedelje, jednom u četiri nedelje, jednom u pet nedelja, jednom u šest nedelja, jednom na svakih sedam nedelja, jednom u osam nedelja, jednom u devet nedelja, jednom u deset nedelja ili jednom mesečno, jednom u dva meseca, jednom u tri meseca ili duže. Napredak terapije se lako prati konvencionalnim tehnikama i testovima. Režim doziranja, uključujući primenjeno anti-TREM2 antitelo, može da varira tokom vremena nezavisno od doze koja se koristi.

[0326] Doze za određeno anti-TREM2 antitelo mogu da se odrede empirijski kod pojedinaca kojima je data jedna ili više primena anti-TREM2 antitela. Pojedinci dobijaju inkrementalne doze anti-TREM2 antitela. Da bi se procenila efikasnost anti-TREM2 antitela, može se pratiti klinički simptom bilo koje od bolesti, poremećaja ili stanja prema predmetnom otkriću (npr. demencija, frontotemporalna demencija, Alchajmerova bolest, bolest Nasu-Hakola i multipla skleroza).

[0327] Primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom pronalasku može da bude kontinuirana ili povremena, u zavisnosti od, na primer, fiziološkog stanja primaoca, da li je svrha primene terapeutska ili profilaktička, i drugih faktora poznatih kvalifikovanim praktičarima. Primena anti-TREM2 antitela može da bude u suštini kontinuirana tokom unapred odabranog vremenskog perioda ili može da bude u nizu raspoređenih doza.

[0328] Smernice u vezi sa određenim dozama i metodama isporuke su date u literaturi; videti, na primer, patente SAD br.4,657,760; 5,206,344; ili 5,225,212. U okviru prema predmetnom otkriću je da će različite formulacije biti efikasne za različite tretmane i različite poremećaje, i da primena namenjena lečenju specifičnog organa ili tkiva može zahtevati isporuku na način različit od onog u drugi organ ili tkivo. Štaviše, doze se mogu davati jednom ili više odvojenih ordinacija, ili kontinuiranom infuzijom. Za ponovljene primene tokom nekoliko dana ili duže, u zavisnosti od stanja, lečenje se nastavlja sve dok se ne pojavi željeno potiskivanje simptoma bolesti. Međutim, drugi režimi doziranja mogu biti korisni. Napredak ove terapije se lako prati konvencionalnim tehnikama i testovima.

Terapeutske primene

[0329] Kao što je ovde prikazano, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu da se koriste za prevenciju, smanjenje rizika ili lečenje demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolesti creva, ulceroznog kolitisa, gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Šaj-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, degeneracije kortikalnih bazalnih ganglija, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenje, napada, povreda kičmene moždine, traumatskog oštećenja mozga, starosne makularne degeneracije, glaukoma, retinitis pigmentoze, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcija, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove bolesti kostiju, kancera, kancera bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcije, CNS herpesa, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i/ili Haemophilus influenza. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela su agonistička antitela.

[0330] U nekim primerima izvođenja, predmetni prikaz obezbeđuje postupke za prevenciju, smanjenje rizika ili lečenje pojedinca koji pati od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, vaskularne demencije, mešovite demencije, Krojcfeld-Jakobove bolesti, hidrocefalusa sa normalnim pritiskom, amiotrofične lateralne skleroze, Hantingtonove bolest, bolesti tauopatija, bolest Nasu-Hakola, moždanog udara, akutne traume, hronične traume, kognitivnog deficita, gubitka pamćenja, lupusa, akutnog i hroničnog kolitisa, reumatoidnog artritisa, zarastanja rana, Kronove bolesti, inflamatorne bolest creva, ulceroznog kolitisa, gojaznosti, malarije, esencijalnog tremora, lupusa centralnog nervnog sistema, Behčetove bolesti, Parkinsonove bolesti, demencije sa Levijevim telima, multiple sistemske atrofije, Šaj-Dragerovog sindroma, progresivne supranuklearne paralize, degeneracije kortikalnih bazalnih ganglija, akutnog diseminovanog encefalomijelitisa, granulomatoznih poremećaja, sarkoidoze, bolesti starenje, napada, oštećenja kičmene moždine, traumatskog oštećenja mozga, starosne makularne degeneracije, glaukoma, retinitis pigmentoze, degeneracije mrežnjače, infekcije respiratornog trakta, sepse, infekcije oka, sistemske infekcija, lupusa, artritisa, multiple skleroze, niske gustine kostiju, osteoporoze, osteogeneze, osteopetrotične bolesti, Padžetove bolesti kostiju, kancera, kancera bešike, kancera mozga, kancera dojke, kancera debelog creva, kancera rektuma, kancera endometrijuma, kancera bubrega, kancera bubrežnih ćelija, kancera bubrežne karlice, leukemije, kancera pluća, melanoma, ne-Hočkinovog limfoma, kancera pankreasa, kancera prostate, kancera jajnika, fibrosarkoma, akutne limfoblastne leukemije (ALL), akutne mijeloidne leukemije (AML), hronične limfocitne leukemije (CLL), hronične mijeloidne leukemije (CML), multiplog mijeloma, policitemije vera, esencijalne trombocitoze, primarne ili idiopatske mijelofibroze, primarne ili idiopatske mijeloskleroze, tumora mijeloidnog porekla, tumora koji eksprimiraju TREM2, kancera štitne žlezde, infekcije, CNS herpesa, parazitskih infekcija, infekcije čiji je uzročnik Trypanosome, infekcije čiji je uzročnik Cruzi, infekcije čiji je uzročnik Pseudomonas aeruginosa, infekcije čiji je uzročnik Leishmania donovani, infekcije čiji je uzročnik Streptococcus grupe B, infekcije čiji je uzročnik Campylobacter jejuni, infekcije čiji je uzročnik Neisseria meningiditis, HIV tipa I i Haemophilus influenza, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću. U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca najmanje jednog antitela koje se specifično vezuje za inhibitorni molekul kontrolne tačke i/ili druge standardne ili istraživačke terapije protiv kancera. U nekim primerima izvođenja, antitelo koje se specifično vezuje za inhibitorni molekul kontrolne tačke primenjuje se u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za molekul inhibitorne kontrolne tačke je izabrano između anti-PD-L1 antitela, anti-CTLA-4 antitela, anti-PD-L2 antitela, anti-PD-1 antitelo, anti-B7-H3 antitelo, anti-B7-H4 antitelo i anti-HVEM antitelo, anti- B- i T-limfocitni atenuator (BTLA) antitelo, anti-Killer inhibitorno receptorsko antitelo (KIR), anti-GAL9

24

antitelo, anti-TIM3 antitelo, anti-A2AR antitelo, anti-LAG-3 antitelo, anti-fosfatidilserin antitelo, anti-CD27 antitelo, i bilo koja njihova kombinacija. U nekim primerima izvođenja, standardna ili ispitivana terapija protiv raka je jedna ili više terapija odabranih od radioterapije, citotoksične hemoterapije, ciljane terapije, hormonske terapije, imatiniba (Gleevec<®>), trastuzumaba (Herceptin<®>), bevacizumaba (Avastin<®>), ofatumumaba (Arzerra<®>), rituksimab (Ritukan<®>, MabThera<®>, Zituk<®>), krioterapija, ablacija, radiofrekventna ablacija, prenos adaptivnih ćelija (ACT), prenos T ćelija himernog receptora antigena (CAR-T), terapija vakcinama i terapija citokinom. U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca najmanje jednog antitela koje se specifično vezuje za inhibitorni citokin. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za inhibitorni citokin se primenjuje u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za inhibitorni citokin je izabrano između anti-CCL2 antitela, anti-CSF-1 antitela, anti-IL-2 antitela i bilo koje njihove kombinacije. U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca najmanje jednog agonističkog antitela koje se specifično vezuje za stimulativni protein kontrolne tačke. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno agonističko antitelo koje se specifično vezuje za protein stimulativne kontrolne tačke se primenjuje u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno agonističko antitelo koje se specifično vezuje za stimulativni protein kontrolne tačke je izabrano od agonističkog anti-CD40 antitela, agonističkog anti-OX40 antitela, agonističkog anti-ICOS antitela, agonističkog anti-CD28 antitela, agonističkog anti-CD137/4-1BB antitela, agonističkog anti-CD27 antitela, agonističkog anti-glukokortikoidno indukovanog proteinskog antitela GITR vezanog za TNFR, i bilo koje njihova kombinacija. U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca najmanje jednog stimulativnog citokina. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedan stimulativni citokin se primenjuje u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedan stimulativni citokin je izabran od TNF-α, IL-10, IL-6, IL-8, CRP, TGF-beta članova porodice proteina hemokina, člana porodice IL20, IL-33, LIF , OSM, CNTF, TGF-beta, IL-11, IL-12, IL-17, IL-8, IL-23, IFN-α, IFN-β, IL-2, IL-18, GM-CSF, G -CSF, i bilo koje njihove kombinacije.

[0331] U nekim primerima izvođenja, predmetno otkriće obezbeđuje metode prevencije, smanjenja rizika ili lečenja pojedinca koji ima Alchajmerovu bolest primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo povećava ekspresiju jednog ili više medijatora upale, kao što su IL-1β, TNF-α, YM-1, CD86, CCL2, CCL3, CCL5, CCR2, CXCL10, Gata3, Rorc i bilo koja druga njihova kombinacija. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo smanjuje ekspresiju jednog ili više medijatora zapaljenja, kao što su FLT1, OPN, CSF-1, CD11c, AXL, i bilo koja njihova kombinacija. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo smanjuje nivoe Abeta peptida kod pojedinca (npr., u mozgu pojedinca). U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo povećava broj CD11b<+>mikroglijalnih ćelija u mozgu pojedinca. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo povećava memoriju kod pojedinca. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo smanjuje kognitivni deficit kod pojedinca. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo povećava motornu koordinaciju kod pojedinca.

[0332] U nekim primerima izvođenja, predmetni prikaz obezbeđuje postupke za povećanje pamćenja, smanjenje kognitivnog deficita, ili oba, kod pojedinca kome je to potrebno, putem primene kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0333] U nekim primerima izvođenja, predmetni prikaz obezbeđuje postupke za poboljšanje motorne koordinacije kod pojedinca kome je to potrebno, putem primene kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0334] U nekim primerima izvođenja, predmetni prikaz obezbeđuje postupke za smanjenje nivoa Abeta peptida kod pojedinca kome je to potrebno, putem primene kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0335] U nekim primerima izvođenja, predmetni prikaz obezbeđuje postupke za povećanje broja CD11b<+>mikroglijalnih ćelija kod pojedinca kome je to potrebno, putem primene kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0336] U nekim primerima izvođenja, predmetni prikaz obezbeđuje postupke za povećanje nivoa jednog ili više od, FLT1, OPNCSF1, CD11c i AXL kod pojedinca kome je to potrebno, putem primene kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0337] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću može da poveća ekspresiju jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što su IL-1β, TNF-α, YM-1, CD86, CCL2, CCL3, CCL5, CCR2, CXCL10, Gata3, Rorc, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje

24

145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190%, ili najmanje 200% na primer, u poređenju sa ekspresijom jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što su IL-1β, TNF-α, YM-1, CD86, CCL2, CCL3, CCL5, CCR2, CXCL10, Gata3, Rorc, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću povećava ekspresiju jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što je IL-1β, TNF-α, YM-1, CD86, CCL2, CCL3, CCL5, CCR2, CXCL10, Gata3, Rorc, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 1.5 put, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta, najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta, najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta, najmanje 9.5 puta, ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa ekspresijom jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što je IL-1β, TNF-α, YM-1, CD86, CCL2, CCL3, CCL5, CCR2, CXCL10, Gata3, Rorc, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom.

[0338] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću može da smanji ekspresiju jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što su FLT1, OPN, CSF-1, CD11c, AXL, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190%, ili najmanje 200% na primer, u poređenju sa ekspresijom jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što su FLT1, OPN, CSF-1, CD11c, AXL, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću smanjuje ekspresiju jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što su FLT1, OPN, CSF-1, CD11c, AXL, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 1.5 put, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2

24

puta, najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta, najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta, najmanje 9.5 puta, ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa ekspresijom jednog ili više inflamatornih medijatora, kao što su FLT1, OPN, CSF-1, CD11c, AXL, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom.

[0339] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću može da moduliše ekspresiju jednog ili više tipova mikroglije stadijuma 2, koja je u vezi sa markerima za neurodegenerativne bolesti (DAM) kao što su Trem2, Cst7, Ctsl, Lpl, Cd9, Axl, Csf1, Ccl6, Itgax, C1ec7a, Lilrb4, Timp2, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190%, ili najmanje 200% na primer, u poređenju sa ekspresijom jednog ili više DAM markera kao što su Trem2, Cst7, Ctsl, Lpl, Cd9, Axl, Csfl, Ccl6, Itgax, Clec7a, Lilrb4, Timp2, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. Videti Keren-Shaul et al. Cell 169:1276-1290 (2017). U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću moduliše ekspresiju jednog ili više DAM markera kao što su Trem2, Cst7, Ctsl, Lpl, Cd9, Axl, Csfl, Ccl6, Itgax, Clec7a, Lilrb4, Timp2, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 1.5 put, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta, najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta, najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta, najmanje 9.5 puta, ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa ekspresijom jednog ili više DAM markera kao što su Trem2, Cst7, Ctsl, Lpl, Cd9, Axl, Csfl, Ccl6, Itgax, Clec7a, Lilrb4, Timp2, i bilo koja njihova kombinacija, u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji

24

nije lečen anti-TREM2 antitelom. U nekim primerima izvođenja, DAM marker je Cst7. U nekim primerima izvođenja, DAM marker je Ccl6. U nekim primerima izvođenja, DAM marker je Itgax. U nekim primerima izvođenja, modulacija je povećana ekspresija.

[0340] Ovde su dalje dati postupci kojima se određuje da li pojedinac reaguje ili ne reaguje na tretman anti-TREM2 antitelom koji obuhvata korake: (a) merenja nivoa jednog ili više tipova mikroglije stadijuma 2 povezanih sa markerima za neurodegenerativne bolesti (DAM), kao što su Trem2, Cst7, Ctsl, Lpl, Cd9, Axl, Csfl, Ccl6, Itgax, Clec7a, Lilrb4, Timp2 i bilo koja njihova kombinacija, u uzorku pojedinca dobijenom od navedenog pojedinca pre tretmana, (b) merenja nivoa jednog ili više tipova mikroglije stadijuma 2 povezanih sa markerima za neurodegenerativne bolesti (DAM), kao što su Trem2, Cst7, Ctsl, Lpl, Cd9, Axl, Csfl, Ccl6, Itgax, Clec7a, Lilrb4, Timp2 i bilo koja njihova kombinacija, u uzorku pojedinca dobijenom od navedenog pojedinca u vremenskoj tački nakon prvog tretmana, i (c) poređenje nivoa koji su izmereni u koraku ii) sa nivoima koji su izmereni u koraku i), pri čemu razlika između navedenih nivoa pokazuje da li navedeni pojedinac odgovara ili ne odgovara na tretman. U nekim primerima izvođenja, razlika između navedenih nivoa je povećanje i pokazuje da navedeni pojedinac odgovara na tretman. U nekim primerima izvođenja, razlika između navedenih nivoa je smanjenje ili odsustvo promene, i pokazuje da navedeni pojedinac ne odgovara na tretman. U nekim primerima izvođenja, DAM marker je Cst7. U nekim primerima izvođenja, DAM marker je Ccl6. U nekim primerima izvođenja, DAM marker je Itgax.

[0341] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću može da smanji nivoe Abeta peptida u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190% ili najmanje 200%, na primer, u poređenju sa nivoima Abeta peptida u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću smanjuje nivoe Abeta peptida u jednoj ili više ćelija pojedinca za najmanje 1.5 puta, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0

24

puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta , najmanje 9.5 puta ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa nivoima Abeta peptida u jednoj ili više ćelija odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom.

[0342] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću može da poveća memoriju pojedinca za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190% ili najmanje 200%, na primer, u poređenju sa memorijom odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću povećava memoriju pojedinca za najmanje 1.5 puta, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta , najmanje 9.5 puta ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa u poređenju sa memorijom odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom.

[0343] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću može da smanji kognitivni deficit kod pojedinca za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190% ili najmanje 200%, na primer, u poređenju sa kognitivnim deficitom kod odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću smanjuje kognitivni deficit pojedinca za najmanje 1.5 puta, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta,

24

najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta , najmanje 9.5 puta ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa kognitivnim deficitom kod odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom.

[0344] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću može da poveća motoričku koordinaciju kod pojedinca za najmanje 10%, najmanje 15%, najmanje 20%, najmanje 25%, najmanje 30%, najmanje 35%, najmanje 40%, najmanje 45%, najmanje 50%, najmanje 55%, najmanje 60%, najmanje 65%, najmanje 70%, najmanje 75%, najmanje 80%, najmanje 85%, najmanje 90%, najmanje 95%, najmanje 100%, najmanje 110%, najmanje 115%, najmanje 120%, najmanje 125%, najmanje 130%, najmanje 135%, najmanje 140%, najmanje 145%, najmanje 150%, najmanje 160%, najmanje 170%, najmanje 180%, najmanje 190% ili najmanje 200%, na primer, u poređenju sa motornom koordinacijom kod odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom. U drugim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću povećava motoričku koordinaciju kod pojedinca za najmanje 1.5 puta, najmanje 1.6 puta, najmanje 1.7 puta, najmanje 1.8 puta, najmanje 1.9 puta, najmanje 2.0 puta, najmanje 2.1 puta, najmanje 2.15 puta, najmanje 2.2 puta najmanje 2.25 puta, najmanje 2.3 puta, najmanje 2.35 puta, najmanje 2.4 puta, najmanje 2.45 puta, najmanje 2.5 puta, najmanje 2.55 puta, najmanje 3.0 puta, najmanje 3.5 puta, najmanje 4.0 puta najmanje 4.5 puta, najmanje 5.0 puta, najmanje 5.5 puta, najmanje 6.0 puta, najmanje 6.5 puta, najmanje 7.0 puta, najmanje 7.5 puta, najmanje 8.0 puta, najmanje 8.5 puta, najmanje 9.0 puta , najmanje 9.5 puta ili najmanje 10 puta, na primer, u poređenju sa motoričkom koordinacijom kod odgovarajućeg pojedinca koji nije lečen anti-TREM2 antitelom.

[0345] Drugi aspekti prema predmetnom otkriću se odnose na postupke za poboljšanje jedne ili više aktivnosti TREM2 indukovanih vezivanjem jednog ili više TREM2 liganda za TREM2 protein kod pojedinca kome je to potrebno, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom pronalasku. Drugi aspekti prema predmetnom otkriću se odnose na metode indukcije jedne ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca kome je to potrebno, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću. Može se koristiti bilo koji pogodan metod za merenje aktivnosti TREM2, kao što su in vitro ćelijski testovi ili in vivo modeli prema

2

predmetnom otkriću. Primeri TREM2 aktivnosti uključuju, bez ograničenja, TREM2 vezivanje za DAP12; TREM2 fosforilaciju; DAP12 fosforilaciju; aktiviranje jedne ili više tirozin kinaza, opciono gde jedna ili više tirozin kinaza obuhvataju Syk kinazu, ZAP70 kinazu ili obe; aktivaciju fosfatidilinozitol 3-kinaze (PI3K); aktivaciju protein kinaze B (Akt); regrutovanje fosfolipaze C-gama (PLC-gama) na ćelijsku plazma membranu, aktivaciju PLC-gama, ili i jedno i drugo; regrutovanje kinaze dVav iz TEC-familije na ćelijsku plazma membranu; aktivaciju nuklearnog faktora-rB (NF-rB); inhibiciju MAPK signalizacije; fosforilaciju linkera za aktivaciju T ćelija (LAT), linkera za aktivaciju B ćelija (LAB), ili i jednog i drugog; aktivaciju IL-2-indukovane tirozin kinaze (Itk); prolaznu aktivaciju praćenu inhibicijom jednog ili više proinflamatornih medijatora odabranih od IFN-a4, IFN-b, IL-1β, TNF-α, IL-10, IL-6, IL-8, CRP, TGF-beta članova porodice proteina hemokina, članova porodice IL-20, IL-33, LIF, IFN-gama, OSM, CNTF, TGF-beta, GM-CSF, IL-11, IL-12, IL-17, IL-18, IL-23, CXCL10, VEGF, CCL4 i MCP-1, opciono gde se prolazna aktivacija praćena inhibicijom javlja u jednoj ili više ćelija odabranih od makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, dendritskih ćelija, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelije kože, Kupferovih ćelija i ćelija mikroglije; fosforilaciju kinaze regulisane ekstracelularnim signalima (ERK); povećanu ekspresija C-C hemokinskog receptora 7 (CCR7) u jednoj ili više ćelija odabranih od makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, dendritskih ćelija, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija, mikroglije, M1 mikroglije, aktivirane M1 mikroglije i M2 mikroglije, i bilo koje njihove kombinacije; indukciju hemotaksije mikroglijalnih ćelija prema ćelijama koje eksprimiraju CCL19 i CCL21; normalizaciju poremećene TREM2/DAP12 zavisne ekspresije gena; regrutovanje Syk, ZAP70 ili obe kinaze u kompleks DAP12/TREM2; povećanje aktivnosti jednog ili više TREM2 zavisnih gena, opciono gde jedan ili više TREM2 zavisnih gena sadrže nuklearni faktor transkripcionih faktora aktiviranih T-ćelija (NFAT); povećano sazrevanje dendritskih ćelija, monocita, mikroglije, M1 mikroglije, aktivirane M1 mikroglije i M2 mikroglije, makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga ili bilo koje njihove kombinacije; povećanu sposobnost dendritskih ćelija, monocita, mikroglije, M1 mikroglije, aktivirane M1 mikroglije i M2 mikroglije, makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, ili bilo koje njihove kombinacije da indukuju proliferaciju T-ćelija; poboljšanu sposobnost, normalizovanu sposobnost ili i jednu i drugu, dendritskih ćelija dobijenih iz koštane srži da indukuju antigen-specifičnu proliferaciju T-ćelija; indukciju proizvodnje osteoklasta, povećanu stopu geneze osteoklasta, ili i jedno i drugo; povećano preživljavanje

2 1

dendritskih ćelija, makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, monocita, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože, Kupferovih ćelija, mikroglije, M1 mikroglije, aktivirane M1 mikroglije i M2 mikroglije, ili bilo koje njihove kombinacije; povećanje funkcije dendritskih ćelija, makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, mikroglije, M1 mikroglije, aktivirane M1 mikroglije i M2 mikroglije, ili bilo koje njihove kombinacije; modulišenje fagocitoze pomoću dendritskih ćelija, makrofaga, M1 makrofaga, aktiviranih M1 makrofaga, M2 makrofaga, monocita, mikroglije, M1 mikroglije, aktivirane M1 mikroglije i M2 mikroglije, ili bilo koje njihove kombinacije; indukciju jednog ili više tipova uklanjanja, odabranih od apoptotskog uklanjanja neurona, uklanjanja ostataka nervnog tkiva, uklanjanja ostataka ne-nervnog tkiva, uklanjanja bakterija ili drugih stranih tela, uklanjanja agensa koji izaziva bolest, uklanjanja tumorskih ćelija ili bilo koje njihove kombinacije, gde je agens koji izaziva bolest izabran od amiloida beta ili njegovih fragmenata, Tau, IAPP, alfa-sinukleina, TDP-43, FUS proteina, prionskog protein, PrPSc, hantingtina, kalcitonina, superoksid dismutaze, ataksina, Levijevog tela, atrijalnog natriuretičkog faktora, amiloidnog polipeptida ostrvaca, insulina, apolipoproteina AI, serumskog amiloida A, medina, prolaktina, transtiretina, lizozima, beta 2 mikroglobulina, gelsolina, keratoepitelina, cistatina, imunoglobulinskog lakog lanca AL, S-IBM proteina i proizvoda ne-ATG translacije sa ponovcima (RAN), uključujući DiPeptid ponovke, (peptide sa DPR ponovcima) koji se sastoje od glicin-alanin (GA), glicin-prolin (GP), glicin-arginin (GR), prolin-alanin (PA) ili prolin-arginin (PR) ekspanzije antisens GGCCCC (G2C4) ponovaka u RNK; indukciju fagocitoze jednog ili više apoptotskih neurona, ostataka nervnog tkiva, ostataka ne-nervnog tkiva, bakterija, drugih stranih tela, agenasa koji izazivaju bolest, tumorskih ćelija ili bilo koje njihove kombinacije, opciono gde je agensa koji izaziva bolest izabran od amiloida beta ili njegovih fragmenata, Tau, IAPP, alfa-sinukleina, TDP-43, FUS proteina, prionskog protein, PrPSc, hantingtina, kalcitonina, superoksid dismutaze, ataksina, Levijevog tela, atrijalnog natriuretičkog faktora, amiloidnog polipeptida ostrvaca, insulina, apolipoproteina AI, serumskog amiloida A, medina, prolaktina, transtiretina, lizozima, beta 2 mikroglobulina, gelsolina, keratoepitelina, cistatina, imunoglobulinskog lakog lanca AL, S-IBM proteina i proizvoda ne-ATG translacije sa ponovcima (RAN), uključujući DiPeptid ponovke, (peptide sa DPR ponovcima) koji se sastoje od glicin-alanin (GA), glicin-prolin (GP), glicin-arginin (GR), prolin-alanin (PA) ili prolin-arginin (PR) ekspanzije antisens GGCCCC (G2C4) ponovaka u RNK; povećane ekspresije jednog ili više stimulatornih molekula odabranih od CD83, CD86 MHC klase II, CD40 i bilo koje njihove kombinacije, opciono gde je CD40 eksprimiran na dendritskim ćelijama, monocitima, makrofagima ili bilo kojoj njihovoj

2 2

kombinaciji, i opciono gde se dendritske ćelije obuhvataju dendritske ćelije dobijene iz koštane srži; smanjenu sekreciju jednog ili više inflamatornih medijatora, opciono gde su jedan ili više inflamatornih medijatora izabrani od CD86, IFN-a4, IFN-b, IL-1β, TNF-α, IL-10, IL-6, IL-8, CRP, TGF-beta članova porodice proteina hemokina, članova porodice IL-20, IL-33, LIF, IFN-gama, OSM, CNTF, TGF-beta, GM-CSF, IL-11, IL-12, IL-17, IL-18, IL-23, CXCL10, VEGF, CCL4 i MCP-1, i bilo koje njihove kombinacije; povećanu memoriju; i smanjen kognitivni deficit.

[0346] Kao što je ovde otkriveno, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu se koristiti za smanjenje ćelijskih nivoa TREM2 na jednoj ili više ćelija, uključujući bez ograničenja, dendritske ćelije, dendritske ćelije izvedene iz koštane srži, monocite, mikrogliju, makrofage, neutrofile, NK ćelije, osteoklasti, Langerhansove ćelije kože i Kupferove ćelije i/ili ćelijske linije. U nekim primerima izvođenja, predmetno otkriće obezbeđuje metode za smanjenje ćelijskih nivoa TREM2 na jednoj ili više ćelija kod pojedinca kojima je to potrebno, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću. U nekim primerima izvođenja, jedna ili više ćelija se bira između dendritskih ćelija, dendritskih ćelija dobijenih iz koštane srži, monocita, mikroglije, makrofaga, neutrofila, NK ćelija, osteoklasta, Langerhansovih ćelija kože i Kupferovih ćelija, i bilo koje njihove kombinacije. Ćelijski nivoi TREM2 mogu se odnositi, bez ograničenja, na površinske nivoe TREM2, unutarćelijske nivoe TREM2 i ukupne nivoe TREM2. U nekim primerima izvođenja, smanjenje ćelijskih nivoa TREM2 obuhvata smanjenje nivoa TREM2 na površini ćelije. Kako se ovde koristi, nivoi TREM2 na ćelijskoj površini mogu se meriti bilo kojim in vitro testovima zasnovanim na ćelijama ili pogodnim in vivo modelom koji je ovde opisan ili poznat u tehnici. U nekim primerima izvođenja, smanjenje ćelijskih nivoa TREM2 obuhvata smanjenje intracelularnih nivoa TREM2. Kako se ovde koristi, intracelularni nivoi TREM2 se mogu meriti bilo kojim in vitro testovima zasnovanim na ćelijama ili pogodnim in vivo modelom koji je ovde opisan ili poznat u tehnici. U nekim primerima izvođenja, smanjenje ćelijskih nivoa TREM2 obuhvata smanjenje ukupnih nivoa TREM2. Kako se ovde koristi, ukupni nivoi TREM2 se mogu meriti bilo kojim in vitro testovima zasnovanim na ćelijama ili pogodnim in vivo modelom koji je ovde opisan ili poznat u tehnici. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela indukuju degradaciju TREM2, cepanje TREM2, internalizaciju TREM2, izlučivanje TREM2 i/ili smanjenje ekspresije TREM2. U nekim primerima izvođenja, ćelijski nivoi TREM2 se mere na primarnim ćelijama (npr., dendritske ćelije, dendritske ćelije izvedene iz koštane srži, monociti, mikroglija i makrofagi) ili na ćelijskim linijama korišćenjem in vitro testa ćelija.

2

[0347] Kao što je ovde otkriveno, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću se takođe mogu koristiti za povećanje memorije i/ili smanjenje kognitivnog deficita. U nekim primerima izvođenja, predmetno otkriće obezbeđuje metode povećanja pamćenja i/ili smanjenja kognitivnog deficita kod pojedinca kome je to potrebno, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0348] U određenim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel TREM2 varijante koji ima glutaminsku kiselinu da zaustavi supstituciju kodona u sekvenci nukleinske kiseline koja kodira aminokiselinski ostatak 14 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1). U određenim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel TREM2 varijante koji ima glutamin da zaustavi supstituciju kodona u sekvenci nukleinske kiseline koja kodira aminokiselinski ostatak 33 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1). U određenim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel TREM2 varijante koji ima triptofan da zaustavi supstituciju kodona u sekvenci nukleinske kiseline koja kodira aminokiselinski ostatak 44 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1). U određenim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel varijante TREM2 koji ima supstituciju aminokiselina arginin na histidin na aminokiselinskom ostatku 47 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1). U određenim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel TREM2 varijante koji ima triptofan da zaustavi supstituciju kodona u sekvenci nukleinske kiseline koja kodira aminokiselinski ostatak 78 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1). U određenim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel TREM2 varijante koji ima supstituciju aminokiseline valin na glicin na aminokiselini koja odgovara aminokiselinskom ostatku 126 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1). U određenim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel varijante TREM2 koji ima supstituciju aminokiseline asparaginske kiseline i glicina na aminokiselini koja odgovara aminokiselinskom ostatku 134 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1). U određenim aspektima, pojedinac ima heterozigotni alel varijante TREM2 koji ima supstituciju aminokiseline lizina i asparagina na aminokiselini koja odgovara aminokiselinskom ostatku 186 humanog TREM2 proteina (SEQ ID NO: 1).

[0349] U nekim primerima izvođenja, pojedinac ima heterozigotni alel TREM2 varijante koji ima deleciju nukleotida gvanina na nukleotidu koji odgovara nukleotidnom ostatku G313 sekvence nukleinske kiseline koja kodira SEQ ID NO: 1; brisanje nukleotida gvanina na nukleotidu koji odgovara nukleotidnom ostatku G267 sekvence nukleinske kiseline koja kodira SEQ ID NO: 1; supstituciju aminokiseline treoninom na metionin u aminokiselini koja odgovara aminokiselinskom ostatku Thr66 SEQ ID NO: 1; i/ili supstitucija aminokiselina serina na cistein na aminokiselini koja odgovara aminokiselinskom ostatku Ser116 SEQ ID

2 4

NO: 1.

[0350] Kao što je ovde otkriveno, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću se takođe mogu koristiti za indukciju i/ili promovisanje preživljavanja urođenih imunih ćelija. U nekim primerima izvođenja, predmetno otkriće obezbeđuje metode indukovanja ili promovisanja preživljavanja urođenih imunih ćelija kod pojedinca kome je to potrebno, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0351] Kao što je ovde otkriveno, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću takođe mogu da se koriste za izazivanje i/ili promovisanje zarastanja rana, kao što je posle povrede. U nekim primerima izvođenja, zarastanje rane može da bude popravka rane debelog creva nakon povrede. U nekim primerima izvođenja, predmetno otkriće obezbeđuje postupke za izazivanje ili promovisanje zarastanja rana kod pojedinca kome je to potrebno, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0352] U nekim primerima izvođenja, postupci prema predmetnom otkriću mogu da uključuju istovremenu primenu anti-TREM2 antitela, ili bispecifičnih antitela sa TLR antagonistima ili sa agensima koji neutrališu TLR agoniste (npr., neutrališući antitela citokina ili interleukina).

[0353] U nekim primerima izvođenja, postupci prema predmetnom otkriću mogu da uključuju primenu himernih konstrukata, uključujući anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću u vezi sa TREM2 ligandom, kao što je HSP60.

[0354] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću ne inhibiraju rast jedne ili više ćelija urođene imunosti. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću vezuju se za jednu ili više primarnih imunih ćelija sa KDmanjom od 50 nM, manjom od 45 nM, manjom od 40 nM, manjom od 35 nM, manjom od 30 nM, manjom od 25 nM, manjom od 20 nM, manjom od 15 nM, manjom od 10 nM, manjom od 9 nM, manjom od 8 nM, manjom od 7 nM, manjom od 6 nM, manjom od 5 nM, manjom od 4 nM, manjom od 3 nM, manjom od 2 nM ili manjom od 1 nM. U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitelo prema predmetnom otkriću se akumulira u mozgu ili cerebrospinalnoj tečnosti (CSF), ili na oba mesta, do mere koja iznosi 1% ili više, 2% ili više, 3% ili više, 4% ili više, 5% ili više, 6% ili više, 7% ili više, 8% ili više, 9% ili više, 10% ili više koncentracije antitela u krvi.

[0355] U nekim primerima izvođenja, subjekt ili pojedinac je sisar. Sisari uključuju, bez ograničenja, pripitomljene životinje (npr. krave, ovce, mačke, pse i konje), primate (npr. ljude i ne-humane primate kao što su majmuni), zečeve i glodare (npr. miševe i pacove). U nekim primerima izvođenja, subjekt ili pojedinac je čovek.

Demencija

2

[0356] Demencija je nespecifičan sindrom (tj. skup znakova i simptoma) koji se manifestuje kao ozbiljan gubitak sveukupnih kognitivnih sposobnosti kod ranije neoštećene osobe, izvan onoga što se može očekivati od normalnog starenja. Demencija može da bude statična kao rezultat jedinstvene uopštene povrede mozga. Alternativno, demencija može da bude progresivna, što dovodi do dugotrajnog opadanja sposobnosti usled oštećenja ili bolesti u telu. Iako je demencija mnogo češća u gerijatrijskoj populaciji, ona može da se javi i pre 65. godine. Kognitivne oblasti pogođene demencijom uključuju, bez ograničenja, pamćenje, raspon pažnje, jezik i rešavanje problema. Generalno, simptomi moraju da budu prisutni najmanje šest meseci do trenutka pre nego što se kod pojedinca dijagnostifikuje demencija.

[0357] Primeri oblika demencije uključuju, bez ograničenja, frontotemporalnu demenciju, Alchajmerovu bolest, vaskularnu demenciju, semantičku demenciju i demenciju sa Levijevim telima.

[0358] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti demenciju. U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela može izazvati jednu ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca koji ima demenciju (npr. fosforilacija DAP12, aktivacija PI3K, povećana ekspresija jednog ili više antiinflamatornih medijatora, ili smanjena ekspresija jednog ili više pro - medijatori zapaljenja).

Frontotemporalna demencija

[0359] Frontotemporalna demencija (FTD) je stanje koje je rezultat progresivnog propadanja frontalnog režnja mozga. Vremenom, degeneracija može napredovati do temporalnog režnja. Drugi posle Alchajmerove bolesti (AD) po prevalenciji, FTD čini 20% slučajeva presenilne demencije. Kliničke karakteristike FTD uključuju memorijske deficite, abnormalnosti u ponašanju, promene ličnosti i jezička oštećenja (Cruts, M. & Van Broeckhoven, C., Trends Genet. 24:186-194 (2008); Neari, D., et al. , Neurologi 51:1546-1554 (1998), Ratnavalli, E., Braine, C., Davson, K. & Hodges, J.R., Neurologi 58:1615-1621 (2002)).

[0360] Značajan deo slučajeva FTD je inherentan autozomno dominantnim načinom, ali čak i u jednoj porodici, simptomi mogu da obuhvataju spektar od FTD sa poremećajima ponašanja, do primarne progresivne afazije, do kortiko-bazalne ganglionske degeneracije. FTD, kao i većina neurodegenerativnih bolesti, može se okarakterisati patološkim prisustvom specifičnih proteinskih agregata u obolelom mozgu. Istorijski gledano, prvi opisi FTD-a su prepoznali prisustvo intraneuronskih akumulacija hiperfosforilisanog tau proteina u neurofibrilarnim zapletima ili telima pijukova. Uzročna uloga proteina Tau povezanog sa mikrotubulama je podržana identifikacijom mutacija u genu koji kodira Tau protein u nekoliko porodica (Hutton,

2

M., et al., Nature 393:702-705 (1998). Međutim, većina FTD mozgova ne pokazuju akumulaciju hiperfosforilisanog Tau, ali pokazuju imunoreaktivnost na ubikvitin (Ub) i TAR DNK vezujući protein (TDP43) (Neumann, M., et al., Arch. Neurol. 64:1388-1394 (2007)). Pokazalo se da većina slučajeva FTD sa inkluzijama Ub (FTD-U) nosi mutacije u genu progranulina.

[0361] U nekim primerima izvođenja, Na neki način, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti FTD. Iz nekog razloga, davanje anti-TREM2 antitela može izazvati jednu ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca koji ima FTD (npr. fosforilacija DAP12, aktivacija PI3K, povećana ekspresija jednog ili više antiinflamatornih medijatora ili smanjena ekspresija jednog ili više pro - medijatori zapaljenja).

Alchajmerova bolest

[0362] Alchajmerova bolest (AD) je najčešći oblik demencije. Ne postoji lek za bolest, koja se pogoršava kako napreduje i na kraju dovodi do smrti. Najčešće se AD dijagnostifikuje kod ljudi starijih od 65 godina. Međutim, manje rasprostranjena rana Alchajmerova bolest može se javiti mnogo ranije.

[0363] Uobičajeni simptomi Alchajmerove bolesti uključuju simptome ponašanja, kao što su teškoće u pamćenju nedavnih događaja; kognitivni simptomi, konfuzija, razdražljivost i agresija, promene raspoloženja, problemi sa jezikom i dugotrajni gubitak pamćenja. Kako bolest napreduje, telesne funkcije se gube, što na kraju dovodi do smrti. Alchajmerova bolest se razvija nepoznato i promenljivo vreme pre nego što postane potpuno očigledna, i godinama može da napreduje bez postavljene dijagnoze.

[0364] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti Alchajmerovu bolest. U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela može da izazove jednu ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca koji boluje od Alchajmerove bolesti (npr. fosforilacija DAP12, aktivacija PI3K, povećana ekspresija jednog ili više antiinflamatornih medijatora ili smanjena ekspresija jednog ili više proinflamatorni medijatori).

bolest Nasu-Hakola

[0365] bolest Nasu-Hakola (NHD), koja se alternativno može nazvati policistična lipomembranozna osteodisplazija sa sklerozirajućom leukoencefalopatijom (PLOSL), je retka nasledna leukodistrofija koju karakteriše progresivna presenilna demencija povezana sa rekurentnim prelomima kostiju usled policistične leukoencefalopatije i donjeg dela kosti. ekstremiteti. Tok NHD bolesti je generalno podeljen u četiri stadijuma: latentni, koštani, rani

2

neurološki i kasni neurološki. Nakon normalnog razvoja tokom detinjstva (latentni stadijum), NHD počinje da se manifestuje tokom adolescencije ili mladog odraslog doba (tipična starost početka 20-30 godina) bolovima u rukama, zglobovima, gležnjevima i stopalima. Pacijenti tada počinju da pate od rekurentnih preloma kostiju zbog policističnih koštanih i osteoporotičnih lezija u kostima udova (koštani stadijum). Tokom treće ili četvrte decenije života (rani neurološki stadijum), pacijenti imaju izražene promene ličnosti (npr. euforija, nedostatak koncentracije, gubitak rasuđivanja i socijalne inhibicije) karakteristične za sindrom frontalnog režnja. Pacijenti takođe obično pate od progresivnih poremećaja pamćenja. Često se primećuju i epileptični napadi. Konačno (kasni neurološki stadijum), pacijenti napreduju do duboke demencije, ne mogu da govore i kreću se i obično umiru do 50. godine.

[0366] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti bolest Nasu-Hakola (NHD). U nekim primerima izvođenja, davanje anti-TREM2 antitela može izazvati jednu ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca koji ima NHD (npr. fosforilaciju DAP12, aktivaciju PI3K, povećanu ekspresiju jednog ili više antiinflamatornih medijatora ili smanjenu ekspresiju jednog ili više pro -medijatori zapaljenja).

Parkinsonova bolest

[0367] Parkinsonova bolest, koja se može nazvati idiopatskim ili primarnim parkinsonizmom, hipokinetički rigidni sindrom (HRS), ili paraliza agitansa, je neurodegenerativni poremećaj mozga koji utiče na kontrolu motornog sistema. Progresivna smrt ćelija koje proizvode dopamin u mozgu dovodi do glavnih simptoma Parkinsonove bolesti. Najčešće, Parkinsonova bolest se dijagnostifikuje kod ljudi starijih od 50 godina. Parkinsonova bolest je idiopatska (bez poznatog uzroka) kod većine ljudi. Međutim, genetski faktori takođe igraju ulogu u bolesti.

[0368] Simptomi Parkinsonove bolesti uključuju, bez ograničenja, drhtanje šaka, ruku, nogu, vilice i lica, ukočenost mišića u udovima i trupu, usporenost pokreta (bradikinezija), posturalnu nestabilnost, otežano hodanje, neuropsihijatrijske probleme, promene u govoru ili ponašanju, depresija, anksioznost, bol, psihoza, demencija, halucinacije i problemi sa spavanjem.

[0369] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti Parkinsonovu bolest. U nekim primerima izvođenja, davanje anti-TREM2 antitela može izazvati jednu ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca koji ima Parkinsonovu bolest (npr. fosforilacija DAP12, aktivacija PI3K, povećana ekspresija jednog ili više antiinflamatornih medijatora ili smanjena ekspresija jednog ili više

2

proinflamatorni medijatori).

Amiotrofična lateralna skleroza

[0370] Kako se ovde koristi, amiotrofična lateralna skleroza (ALS) ili bolest motornih neurona ili Lu Gerigova bolest se koriste naizmenično i odnose se na iscrpljujuću bolest različite etiologije koju karakteriše brzo progresivna slabost, atrofija mišića i fascikulacije, spastičnost mišića, teškoće u govoru (dizartrija ), otežano gutanje (disfagija) i otežano disanje (dispneja).

[0371] Pokazalo se da progranulin igra ulogu u ALS (Schymick, JC et al., (2007) J Neurol Neurosurg Psychiatry.; 78:754-6) i štiti od oštećenja koju uzrokuju proteini koji izazivaju ALS, kao što je TDP -43 (Laird, AS et al., (2010). PLoS ONE 5: e13368). Takođe je pokazano da pro-NGF indukuje p75 posredovanu smrt oligodendrocita i kortikospinalnih neurona nakon povrede kičmene moždine (Beatty et al., Neuron (2002), 36, pp. 375-386; Giehl et al, Proc. Natl. Acad. Sci USA (2004), 101, pp 6226-30).

[0372] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti ALS. U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela može izazvati jednu ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca koji ima ALS (npr. fosforilaciju DAP12, aktivaciju PI3K, povećanu ekspresiju jednog ili više antiinflamatornih medijatora ili smanjenu ekspresiju jednog ili više pro - medijatori zapaljenja).

Hantingtonova bolest

[0373] Hantingtonova bolest (HD) je nasledna neurodegenerativna bolest uzrokovana autozomalno dominantnom mutacijom u genu za hantingtin (HTT). Ekspanzija ponavljanja tripleta citokin-adenin-guanin (CAG) unutar hantingtin gena rezultira proizvodnjom mutantnog oblika hantingtin proteina (Htt) koji je kodiran genom. Ovaj mutantni hantingtin protein (mHtt) je toksičan i doprinosi smrti neurona. Simptomi Hantingtonove bolesti najčešće se javljaju između 35. i 44. godine, iako se mogu pojaviti u bilo kom životnom dobu.

[0374] Simptomi Hantingtonove bolesti uključuju, bez ograničenja, probleme sa motoričkom kontrolom, trzaje, nasumične pokrete (koreju), abnormalne pokrete očiju, oštećenu ravnotežu, napade, poteškoće sa žvakanjem, otežano gutanje, kognitivne probleme, izmenjen govor, deficit pamćenja, razmišljanje teškoće, nesanica, umor, demencija, promene ličnosti, depresija, anksioznost i kompulzivno ponašanje.

[0375] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti Hantingtonovu bolest (HD). U nekim primerima izvođenja, davanje anti-TREM2 antitela može izazvati jednu ili više aktivnosti TREM2 kod

2

pojedinca koji ima HD (npr. fosforilacija DAP12, aktivacija PI3K, povećana ekspresija jednog ili više antiinflamatornih medijatora ili smanjena ekspresija jednog ili više pro -medijatori zapaljenja).

Tauopatija bolest

[0376] Bolesti tauopatije, ili tauopatije, su klasa neurodegenerativnih bolesti uzrokovanih agregacijom proteina tau povezanog sa mikrotubulama unutar mozga. Alchajmerova bolest (AD) je najpoznatija bolest tauopatije i uključuje akumulaciju tau proteina unutar neurona u obliku nesolubilnih neurofibrilarnih čvorova (NFT). Ostale bolesti i poremećaji tauopatije uključuju progresivnu supranuklearnu paralizu, demenciju pugilisticu (hromna traumatska encefalopatija), frontotemporalnu demenciju i parkinsonizam povezan sa hromozomom 17, Litiko-Bodigovu bolest (kompleks Parkinson-demencije na Guamu), Tanglepredominantnungligoligio i gamatomangli gamatomi sis , Subakutni sklerozirajući panencefalitis, olovna encefalopatija, tuberozna skleroza, Hallervorden-Spatz bolest, lipofuscinoza, Pikova bolest, kortikobazalna degeneracija, argirofilna bolest zrna (AGD), Hantingtonova bolest, frontotemporalna demencija i frontobaro degenerativna demencija.

[0377] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može sprečiti, smanjiti rizik i/ili lečiti bolest tauopatije. U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela može izazvati jednu ili više aktivnosti TREM2 kod pojedinca koji ima bolest tauopatije (npr. fosforilacija DAP12, aktivacija PI3K, povećana ekspresija jednog ili više antiinflamatornih medijatora ili smanjena ekspresija jednog ili više proinflamatorni medijatori).

Multipla skleroza

[0378] Multiple skleroza (MS) može da se označava i kao diseminovana skleroza ili encefalomijelitis diseminata. MS je inflamatorna bolest kod koje su masne mijelinske ovojnice oko aksona mozga i kičmene moždine oštećene, što dovodi do demijelinizacije i stvaranja ožiljaka, kao i do širokog spektra znaka i simptoma. MS utiče na sposobnost nervnih ćelija u mozgu i kičmenoj moždini da efikasno komuniciraju jedni sa drugima. Nervne ćelije komuniciraju tako što šalju električne signale koji se zovu akcioni potencijali niz duga vlakna označena kao aksoni, koja se nalaze u izolacionoj supstanci zvanoj mijelin. Kod MS, sopstveni imuni sistem tela napada i oštećuje mijelin. Kada se mijelin izgubi, aksoni više ne mogu efikasno da sprovode signale. Početak MS se obično javlja kod mladih odraslih osoba, a češći je kod žena.

[0379] Simptomi MS uključuju, bez ograničenja, izmenjene senzacije, kao što je gubitak osetljivosti ili peckanje; bockanje ili utrnulost, kao što su hipoestezija i parestezija; slabost

2

mišića; klonus; mišićni spazam; teškoće pri kretanju; poteškoće sa koordinacijom i ravnotežom, kao što je ataksija; problemi sa govorom, kao što je dizartrija, ili sa gutanjem, kao što je disfagija; probleme sa vidom, kao što su nistagmus, optički neuritis uključujući svetlace i diplopiju; umor; akutni ili hronični bol; i poteškoće sa bešikom i crevima; kognitivna oštećenja različitog stepena; emocionalni simptomi depresije ili nestabilno raspoloženje; Uhthofov fenomen, koji je pogoršanje postojećih simptoma usled izlaganja temperaturama sredine koje su više od uobičajenih; i Lermitov znak, koji predstavlja električnu senzaciju koja se spušta niz leđa prilikom savijanja vrata.

[0380] U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću može da spreči, smanji rizik od, i/ili leči multiplu sklerozu. U nekim primerima izvođenja, primena anti-TREM2 antitela može da indukuje jednu ili više TREM2 aktivnosti kod pojedinca koji ima multiplu sklerozu (npr., DAP12 fosforilacija, PI3K aktivacija, povećana ekspresija jednog ili više anti-inflamatornih medijatora i smanjena ekspresija jednog ili više proinflamatornih medijatora).

Kancer

[0381] Još neki dodatni aspekti prema predmetnom otkriću obezbeđuju postupke za prevenciju, smanjenje rizika od, i/ili lečenje pojedinca koji ima kancer, koji uključuju primenu kod pojedinca terapeutski efikasne količine izolovanog anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću. U ovim postupcima može da se koristi bilo koje od izolovanih antitela prema predmetnom otkriću.

[0382] Kao što je opisano prethodno u tekstu, poznato je da mikrosredina tumora sadrži heterogeni imunski infiltrat, koji uključuje T limfocite, makrofage i ćelije mijeloidne/granulocitne linije. Konkretno, prisustvo M2 makrofaga u tumorima je u vezi sa lošom prognozom. Terapije koje smanjuju broj ovih ćelija u tumoru, kao što su agensi koji blokiraju CSF-1R, pokazuju povoljne efekte na pretkliničkim modelima i u kliničkim studijama u ranim fazama. Pokazano je da TREM2 deluje u sinergiji sa CSF-1 kako bi pospešio preživljavanje makrofaga in vitro, i da je ovaj efekat naročito upadljiv kod makrofaga M2 tipa, u poređenju sa drugim tipovima fagocitnih ćelija. Seminalna pretklinička studija je takođe pokazala sinergiju kod lekova koji ciljano deluju na tumorske makrofage (npr., antitela koja blokiraju CSF-1/CSF-1R) i antitela koja blokiraju kontrolne tačke, koja ciljano deluju na T ćelije, što ukazuje na to da manipulisanje sa oba ćelijska tipa pokazuje efikasnost kod tumorskih modela kod kojih su pojedinačne terapije slabo efikasne (Zhu Y; Cancer Res. 2014 Sep 15; 74(18):5057-69). Dakle, bez želje za teorijskim ograničenjem, smatra se da blokiranje TREM2 signalizacije kod tumorskih makrofaga može da inhibira

2 1

supresiju imunskog odgovora u mikrosredini tumora, što dovodi do terapeutskog antitumorskog imunskog odgovora.

[0383] Zahvaljujući sinergiji između TREM2 i CSF-1, i između ciljanog delovanja na tumorske makrofage i ciljanog delovanja na T ćelije, u nekim primerima izvođenja, postupci za prevenciju, smanjenje rizika ili lečenje pojedinca koji ima kancer dalje uključuju primenu kod pojedinca najmanje jednog antitela koje se specifično vezuje za inhibitorni molekul kontrolne tačke. Primeri antitela koja se specifično vezuju za inhibitorni molekul kontrolne tačke uključuju, bez ograničenja, anti-PD-L1 antitelo, anti-CTLA-4 antitelo, anti-PD-L2 antitelo, anti-PD-1 antitelo, anti-B7-H3 antitelo, anti-B7-H4 antitelo, i anti-HVEM antitelo, anti-BTLA antitelo, anti- GAL9 antitelo, anti-TIM3 antitelo, anti-A2AR antitelo, anti-LAG-3 antitelo, anti-fosfatidilserin antitelo, i bilo koju njihovu kombinaciju. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za inhibitorni molekul kontrolne tačke, primenjuje se u kombinaciji sa anti-TREM2 antitelom prema predmetnom otkriću.

[0384] U nekim primerima izvođenja, kancer koji treba sprečiti ili lečiti metodama prema predmetnom otkriću uključuje, ali nije ograničen na, kancer skvamoznih ćelija (npr. epitelni kancer skvamoznih ćelija), rak pluća uključujući karcinom malih ćelija pluća, ne-malih ćelija. ćelijski karcinom pluća, adenokarcinom pluća i skvamozni karcinom pluća, kancer peritoneuma, hepatocelularni kancer, rak želuca ili želuca uključujući rak gastrointestinalnog trakta i gastrointestinalni stromalni rak, rak pankreasa, glioblastom, rak grlića materice, rak jajnika, rak jetre, mokraćne bešike rak, rak urinarnog trakta, hepatom, rak dojke, rak debelog creva, rak rektuma, kolorektalni kancer, karcinom endometrijuma ili materice, karcinom pljuvačne žlezde, rak bubrega ili bubrega, rak prostate, rak vulve, rak štitne žlezde, karcinom jetre, analni karcinom , karcinom penisa, melanom, melanom površinskog širenja, melanom lentigo maligna, akralni lentiginozni melanom, nodularni melanom, multipli mijelom i B-ćelijski limfom; hronična limfocitna leukemija (CLL); akutna limfoblastna leukemija (ALL); leukemija dlakavih ćelija; hronična mijeloblastna leukemija; i limfoproliferativni poremećaj nakon transplantacije (PTLD), kao i abnormalna vaskularna proliferacija povezana sa fakomatozama, edemom (kao što je onaj koji je povezan sa tumorima na mozgu), Meigsovim sindromom, mozgom, kao i rakom glave i vrata, i povezanim metastazama. U nekim primerima izvođenja, rak je kolorektalni kancer. U nekim primerima izvođenja, kancer je izabran između karcinoma pluća ne-malih ćelija, glioblastoma, neuroblastoma, karcinoma bubrežnih ćelija, raka bešike, raka jajnika, melanoma, karcinoma dojke, raka želuca i hepatocelularnog karcinoma. U nekim primerima izvođenja, rak je trostruko negativan karcinom dojke. U nekim primerima izvođenja, rak može da bude rak u ranoj fazi ili rak u

2 2

kasnoj fazi. U nekim primerima izvođenja, rak može da bude primarni tumor. U nekim primerima izvođenja, rak može da bude metastatski tumor na drugom mestu koji potiče od bilo kog od gore navedenih tipova raka.

[0385] U nekim primerima izvođenja, anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću mogu se koristiti za prevenciju, smanjenje rizika ili lečenje raka, uključujući, bez ograničenja, rak dojke, rak debelog creva i rektuma, rak endometrijuma, rak bubrega, bubrega rak ćelija, rak bubrežne karlice, leukemija, rak pluća, melanom, ne-Hodgkinov limfom, rak pankreasa, rak prostate, rak jajnika, fibrosarkom i rak štitne žlezde.

[0386] U nekim primerima izvođenja, predmetno otkriće obezbeđuje metode prevencije, smanjenja rizika ili lečenja pojedinca koji ima rak, primenom kod pojedinca terapeutski efikasne količine anti-TREM2 antitela prema predmetnom otkriću.

[0387] U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca najmanje jednog antitela koje se specifično vezuje za molekul inhibitorne kontrolne tačke i/ili druge standardne ili istraživačke terapije protiv raka. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za molekul inhibitorne kontrolne tačke se primenjuje u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za molekul inhibitorne kontrolne tačke je izabrano između anti-PD-L1 antitela, anti-CTLA-4 antitela, anti-PD-L2 antitela, anti-PD-1 antitelo, anti-B7-H3 antitelo, anti-B7-H4 antitelo i anti-HVEM antitelo, anti- B- i T-limfocitni atenuator (BTLA) antitelo, antitelo inhibitora receptora ubice (KIR), anti-GAL9 antitelo, anti-TIM3 antitelo, anti-A2AR antitelo, anti-LAG-3 antitelo, anti-fosfatidilserin antitelo, anti-CD27 antitelo, i bilo koja njihova kombinacija. U nekim primerima izvođenja, standardna ili ispitivana terapija protiv karcinoma je jedna ili više terapija odabranih od radioterapije, citotoksične hemoterapije, ciljane terapije, imatiniba (Gleevec<®>), trastuzumaba (Herceptin<®>), transfera adaptivnih ćelija (ACT), himernog receptora antigena T transfer ćelija (CAR-T), terapija vakcinama, hormonska terapija, bevacizumab (Avastin<®>), Ofatumumab (Arzerra<®>), Ritukimab (Ritukan<®>, MabThera<®>, Zituk<®>), krioterapija, ablacija, radiofrekventna ablacija i terapija citokinom.

[0388] U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca najmanje jednog antitela koje se specifično vezuje za inhibitorni citokin. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za inhibitorni citokin se primenjuje u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za inhibitorni citokin je izabrano između anti-CCL2 antitela, anti-CSF-1 antitela, anti-IL-2 antitela i bilo koje njihove kombinacije.

[0389] U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca

2

najmanje jednog agonističkog antitela koje se specifično vezuje za stimulativni protein kontrolne tačke. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno agonističko antitelo koje se specifično vezuje za protein stimulativne kontrolne tačke se primenjuje u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedno agonističko antitelo koje se specifično vezuje za stimulativni protein kontrolne tačke je izabrano između agonističkog anti-CD40 antitela, agonističkog anti-OX40 antitela, agonističkog anti-ICOS antitela, agonista anti-CD28 antitela, agonističko anti-CD137/4-1BB antitelo, agonist anti-CD27 antitelo, agonističko anti-glukokortikoidno indukovano TNFR antitelo za protein GITR, i bilo koja njihova kombinacija.

[0390] U nekim primerima izvođenja, postupak dalje uključuje primenu kod pojedinca najmanje jednog stimulativnog citokina. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedan stimulativni citokin se primenjuje u kombinaciji sa izolovanim antitelom. U nekim primerima izvođenja, najmanje jedan stimulativni citokin je izabran od TNF-α, IL-1□, IL-1β, IL-10, IL-6, IL-8, CRP, TGF-beta članova porodice proteina hemokina, članovi porodice IL-20, IL-33, LIF, IFN-gama, OSM, CNTF, TGF-beta, IL-11, IL-12, IL-17, IL-8, CRP, IFN-α, IFN-β, IL-2, IL-18, IL-23, CXCL10, CCL4, MCP-1, VEGF, GM-CSF, G-CSF i bilo koje njihove kombinacije.

Kompleti/proizvodi

[0391] Predmetno otkriće takođe obezbeđuje komplete koji sadrže izolovano antitelo prema predmetnom otkriću (npr. anti-TREM2 antitelo opisano ovde), ili njegov funkcionalni fragment. Kompleti prema predmetnom otkriću mogu da uključuju jedan ili više kontejnera koji sadrže prečišćeno antitelo prema predmetnom otkriću. U nekim primerima izvođenja, kompleti dalje uključuju uputstva za upotrebu u skladu sa postupcima prema predmetnom otkriću. U nekim primerima izvođenja, ova uputstva obuhvataju opis primene izolovanog antitela prema predmetnom otkriću (npr. anti-TREM2 antitela opisanog ovde) da bi se sprečio, smanjio rizik ili lečio pojedinac koji ima bolest, poremećaj ili povredu izabranu od demencija, frontotemporalna demencija, Alchajmerove bolesti, bolest Nasu-Hakola, multipla skleroza i kancer, prema bilo kom postupku prema predmetnom otkriću.

[0392] U nekim primerima izvođenja, uputstva sadrže opis kako detektovati TREM2, na primer kod pojedinca, u uzorku tkiva ili u ćeliji. Komplet može dalje da sadrži opis odabira pojedinca pogodnog za lečenje na osnovu identifikacije da li ta osoba ima bolest i stadijum bolesti.

[0393] U nekim primerima izvođenja, kompleti mogu dalje da sadrže drugo antitelo prema predmetnom otkriću (npr., najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za molekul

2 4

inhibitorne kontrolne tačke, najmanje jedno antitelo koje se specifično vezuje za inhibitorni citokin, i/ili na najmanje jedno agonističko antitelo koje se specifično vezuje za stimulativni protein kontrolne tačke) i/ili najmanje jedan stimulativni citokin. U nekim primerima izvođenja, kompleti mogu dalje da sadrže uputstva za korišćenje antitela i/ili stimulativnog citokina u kombinaciji sa izolovanim antitelom prema predmetnom otkriću (npr., anti-TREM2 antitelom opisanim ovde), uputstva za korišćenje izolovanog antitela prema predmetnom otkriću. otkrivanje u kombinaciji sa antitelom i/ili stimulativnim citokinom, ili uputstva za korišćenje izolovanog antitela prema predmetnom otkriću i antitela i/ili stimulacionog citokina, prema bilo kojoj metodi prema predmetnom otkriću.

[0394] Uputstva generalno uključuju informacije o dozi, rasporedu doziranja i načinu primene za predviđeni tretman. Kontejneri mogu biti jedinične doze, rasuti paketi (npr. paketi sa više doza) ili podjedinične doze. Uputstva koja se nalaze u kompletima prema predmetnom otkriću su obično pisana uputstva na etiketi ili umetku pakovanja (npr., list papira uključen u komplet), ali mašinski čitljiva uputstva (npr. uputstva koja se nalaze na magnetnom ili optičkom disku za skladištenje) su takođe prihvatljivo.

[0395] Oznaka ili umetak pakovanja ukazuje da se kompozicija koristi za lečenje, npr., bolesti prema predmetnom otkriću. Uputstva se mogu dati za praktikovanje bilo koje metode opisane ovde.

[0396] Kompleti prema predmetnom otkriću su u pogodnom pakovanju. Odgovarajuća ambalaža uključuje, ali nije ograničena na, bočice, boce, tegle, fleksibilnu ambalažu (npr. zapečaćene milar ili plastične kese) i slično. Takođe se razmatraju paketi za upotrebu u kombinaciji sa određenim uređajem, kao što je inhalator, uređaj za nazalno davanje (npr. atomizer) ili uređaj za infuziju kao što je minipumpa. Komplet može imati sterilni pristupni otvor (na primer, kontejner može da bude vrećica za intravenski rastvor ili bočica sa čepom koji može da se probije iglom za hipodermičku injekciju). Kontejner takođe može imati sterilni pristupni otvor (npr. kontejner može da bude kesa za intravenski rastvor ili bočica sa čepom koji se može probiti iglom za hipodermičku injekciju). Najmanje jedno aktivno sredstvo u kompoziciji je izolovano antitelo prema predmetnom otkriću (npr., ovde opisano anti-TREM2 antitelo). Kontejner može dalje da sadrži drugi farmaceutski aktivan agens.

[0397] Kompleti mogu opciono da obezbede dodatne komponente kao što su baferi i interpretativne informacije. Normalno, komplet se sastoji od kontejnera i etikete ili uloška(a) pakovanja na ili u vezi sa kontejnerom.

Primene u dijagnostici

[0398] Izolovana antitela prema predmetnom otkriću (npr., ovde opisano anti-TREM2 antitelo)

2

takođe imaju dijagnostičku upotrebljivost. Ovaj prikaz dakle obezbeđuje postupke za upotrebu antitela prema ovom prikazu ili njihovih funkcionalnih fragmenata u dijagnostičke svrhe, kao što je detekcija TREM2 kod pojedinca ili u uzorcima tkiva dobijenim od pojedinca.

[0399] U nekim primerima izvođenja, pojedinac je čovek. U nekim primerima izvođenja, pojedinac je čovek, pacijent, koji pati od, ili je pod rizikom da razvije kancer. U nekim primerima izvođenja, dijagnostički postupci uključuju detektovanje TREM2 u biološkom uzorku kao što je uzorak biopsije, tkivo ili ćelija. Izolovano antitelo prema predmetnom otkriću (npr., ovde opisano anti-TREM2 antitelo) dovodi se u kontakt sa biološkim uzorkom i detektuje se antitelo vezano za antigen. Na primer, uzorak tumora (npr., uzorak biopsije) može da se oboji ovde opisanim anti-TREM2 antitelom kako bi se detektovali i/ili kvantifikovali tumorski makrofagi (npr., makrofagi M2 tipa). Postupak detekcije može da uključuje kvantifikaciju antitela vezanog za antigen. Detekcija antitela u biološkim uzorcima može da se obavlja bilo kojim postupkom poznatim u stanju tehnike, uključujući imunofluorescentnu mikroskopiju, imunocitohemiju, imunohistohemiju, ELISA tehniku, FACS analizu, imunoprecipitaciju ili mikro-pozitronsku emisionu tomografiju. U izvesnim primerima izvođenja, antitelo je radioaktivno obeleženo, na primer sa<18>F i zatim se detektuje pomoću analize mikro-pozitronskom emisionom tomografijom. Vezivanje antitela takođe može da se kvantifikuje kod pacijenta neinvazivnim tehnikama kao što su pozitronska emisiona tomografija (PET), rendgenska kompjuterska tomografija, jednofotonska emisiona kompjuterska tomografija (SPECT), kompjuterska tomografija (CT) i kompjuterska aksijalna tomografija (CAT).

[0400] U drugim primerima izvođenja, izolovano antitelo prema predmetnom otkriću (npr., ovde opisano anti-TREM2 antitelo) može da se koristi za detekciju i/ili kvantifikaciju, na primer, mikroglije u uzorcima mozga uzetim iz modela pretkliničke bolesti (npr., ne-humani model bolesti). Izolovano antitelo prema predmetnom otkriću (npr., ovde opisano anti-TREM2 antitelo), samo po sebi, može da bude korisno pri evaluaciji terapeutskog odgovora nakon tretmana kod modela za bolest ili oštećenje nervnog sistema, kao što su demencija, frontotemporalna demencija, Alchajmerova bolest, bolest Nasu-Hakola ili multipla skleroza, kada se poredi sa kontrolom.

Antitela sa modifikovanim konstantnim regionima

[0401] Drugi aspekti predmetnog prikaza se odnose na antitela koja imaju modifikovane konstantne regione (tj., Fc regione). U nekim primerima izvođenja, modifikovani Fc regioni uključuju dve ili više aminokiselinske supstitucije koje povećavaju formiranje klastera bez aktiviranja komplementa, u poređenju sa odgovarajućim antitelom koje ima Fc region koji ne

2

uključuje dve ili više aminokiselinske supstitucije. U skladu sa tim, u nekim primerima izvođenja, antitelo je antitelo koje sadrži Fc region, gde antitelo sadrži aminokiselinsku supstituciju na poziciji E430G i jednu ili više aminokiselinskih supstitucija u Fc regionu na poziciji ostatka izabranoj od: L234F, L235A, L235E, S267E, K322A, L328F, A330S, P331S, i bilo koje njihove kombinacije, gde je numeracija ostataka prema EU ili numeracija po Kabatu. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supsituciju na pozicijama E430G, L234A, L235A i P331S, gde je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i P331S, gde je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G and K322A, gde je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, A330S i P331S, gde je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A, A330S i P331S, gde je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i A330S, gde je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji. U nekim primerima izvođenja, Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i P331S, gde je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji.

[0402] U nekim primerima izvođenja, Fc povećava formiranje klastera bez aktiviranja komplementa, u poređenju sa odgovarajućim antitelom koje sadrži Fc region koji ne sadrži aminokiselinske supstitucije. U nekim primerima izvođenja, antitelo indukuje jednu ili više aktivnosti ciljanog molekula specifično vezanog za antitelo. U nekim primerima izvođenja, antitelo se vezuje za TREM2.

[0403] Predmetni prikaz će moći potpunije da se razume zahvaljujući referencama na primere koji slede. Njih, međutim, ne bi trebalo smatrati ograničavajućim za obim predmetnog prikaza.

PRIMERI

Primer 1: Humanizovana AL2p antitela zadržavaju afinitet i funkciju

[0404] Mišije anti-TREM2 antitelo AL2p je poznato i kao 9F5 i 9F5a u WO 2017/062672 (PCT/US2016/055828).

Postupci

[0405] Humanizovane verzije mišijeg anti-TREM2 antitela AL2p generisane su tako što je kombinovana 21 verzija humanog IgG1 VH sa 6 verzija humanog IgG1 VK, od kojih svaka sadrži 0 do 11 mutacija okvirnih ostataka. Afinitet ovih varijanti za TREM2 antigen je testiran

2

pomoću ForteBio i 94 varijante su odabrane za dalju in vitro analizu.

[0406] Afinitet TREM2 antitela je određen merenjem njihovog KD, kao i stope uključivanja i isključivanja pomoću ForteBio OctetRed-a, kao što su prethodno opisali Estep et al., Mabs 2013: 5(2):270-278. Ukratko, IgG su učitani on-line na AHK senzore. Senzori su ekvilibrisani van mreže u puferu za analizu tokom 30 minuta, a zatim su nadgledani on-line tokom 60 sekundi za uspostavljanje osnovne linije. Za intenzivno merenje vezivanja, senzori sa napunjenim IgGs su izloženi 100 nM antigenu (fuzija humanog TREM2 Fc koristeći ceo TREM2 ECD; samo jedna Fc ruka je spojena sa TREM2) tokom 3 minuta, nakon toga su prebačeni u pufer za analizu na 3 minuta za merenje van stope. Merenja monovalentnog vezivanja su dobijena učitavanjem humanih TREM2 Fc fuzionih antigena u AHK senzor i nakon čega je usledilo izlaganje ~100 nM TREM2 antitela Fab. Kinetički podaci su prilagođeni korišćenjem modela vezivanja 1:1 u softveru za analizu podataka koji je obezbedio ForteBio. Test je izveden na sobnoj temperaturi (25°C).

[0407] Da bi se ispitalo ćelijsko vezivanje anti-TREM2 antitela, uspostavljene su rekombinantne ćelije BW5147.G.1.4 koje eksprimiraju humani TREM2 (ATCC<®>TIB48<™>) stabilnom ekspresijom ili mišjeg TREM2 ili humanog TREM2 zajedno sa Dap12, korišćenjem virusne infekcije. Ćelije su sakupljene struganjem, isprane u PBS, prebrojane i zasejane u ploče sa 96 bunarčića sa dnom u obliku slova U, pri 1×10<5>ćelija/bunariću. Ploče su centrifugirane na 1400 rpm tokom 3 minuta i primarna anti-TREM2 ili kontrolna antitela su dodata u FACS pufer (PBS 2% FBS) i inkubirana na ledu jedan sat. Ćelije su zatim centrifugirane kao i ranije i isprane tri puta sa FACS puferom. Ćelije su zatim inkubirane sa anti-humanim PE konjugovanim sekundarnim antitelom (BD Biosciences) u FACS puferu 30 minuta na ledu. Ćelije su ponovo isprane tri puta sa FACS puferom i analizirane na BD FACS Canto instrumentu. Vezivanje je mereno kao srednji intenzitet fluorescencije u APC kanalu.

[0408] Sposobnost anti-TREM2 antitela pune dužine vezanih za ploču da aktiviraju humane TREM2 zavisne gene je procenjena korišćenjem reporter gena luciferaze pod kontrolom NFAT (nuklearni faktor aktiviranih T-ćelija) promotera. Ćelijska linija BW5 147.G. 1.4, izvedena iz T limfocita mišjeg limfoma timusa, inficirana je humanim TREM2/DAP12 fuzionim proteinom i virusom Cignal Lenti NFAT-Luciferase virus (Qiagen). Da bi se testirala antitela u rastvoru, antitela su dodata u ploče za gajenje zajedno sa ćelijama i inkubirana 4 do 6 sati na 37°C. Aktivnost luciferaze je merena dodavanjem OneGlo reagensa (Promega) u svaki bunarčić i inkubacijom 3 minuta na sobnoj temperaturi na šejkeru za ploče. Luciferazni signal je meren korišćenjem BioTek čitača ploča.

Rezultati

2

[0409] Humanizovane verzije anti-TREM2 antitela AL2p su generisane kombinovanjem 21 verzije humanog IgG1 VH sa 6 verzija humanog IgG1 VK, od kojih svaka sadrži od 0 do 11 mutacija ostataka okvira. Sekvence varijabilnog regiona teškog i lakog lanca 26 humanizovanih anti-TREM2 antitela su prikazane u Tabelama 6 i 7.

[0410] Afinitet klonova prema humanom TREM2 je testiran pomoću ForteBio Octet Red (Tabela 1). Većina humanizovanih AL2p varijanti zadržala je sličan afinitet kao himerno parentalno antitelo humanog miša AL2p (koje ima varijabilni region mišjeg antitela i humani Fc region). Pored toga, humanizovane varijante su zadržale sposobnost vezivanja za humani TREM2 eksprimiran na BW ćelijama, pri čemu su neke čak pokazale poboljšani afinitet u odnosu na parentalno antitelo (Tabela 1). Štaviše, humanizovane varijante su zadržale sposobnost da indukuju TREM2 signalizaciju u heterologom testu signalizacije sa NFAT:luciferazom (Tabela 1). Dve varijante (AL2p-h50 i AL2p-h77) su izabrane da pređu u sazrevanje afiniteta pošto su obe zadržale afinitet i funkciju parentalnog antitela, dok su sadržale nekoliko promena u odnosu na humanu germinativnu liniju što ukazuje na nisku imunogenost.

2

[0411] U Tabeli 1, "N.B." se odnosi na odsustvo vezivanja; a "FOB" se odnosi na umnožak osnovne vrednosti.

Primer 2: Afinitetno zrela AL2p antitela pokazuju u velikoj meri poboljšani afinitet

Postupci

[0412] Sprovedeno je afinitetno sazrevanje humanizovanih AL2p varijanti AL2p-h50 i AL2ph77. Ukratko, ključni aminokiselinski ostaci u teškom ili lakom lancu su selektivno mutirani i mutanti koji su poboljšali vezivanje su odabrani kroz dodatne runde skrininga. Ovaj proces istovremeno poboljšava specifičnost, unakrsnu reaktivnost vrsta i profile mogućeg razvoja,

2

omogućavajući precizno podešavanje svojstava kritičnih za željeni mehanizam delovanja, potenciju u biološkim testovima i pretkliničko modeliranje. Karakterizacije isporuke su uključivale Forte Bio i MSD merenje afiniteta, testove vezivanja ćelija i nekoliko testova mogućeg razvoja. Nakon prve runde sazrevanja afiniteta, antitela sa povišenim afinitetom pokazala su i povišenu polispecifičnu reaktivnost (PSR), koja se koristi za određivanje nespecifičnog vezivanja antitela. Stoga je izveden drugi krug sazrevanja afiniteta kako bi se afinitet poboljšao bez povišene PSR.

[0413] Afinitet afinitetnog zrelog anti-TREM2 antitela je određen merenjem njihovog KD, kao i on- i off-stopa pomoću ForteBio OctetRed kao što su prethodno opisali Estep et al., Mabs 2013: 5(2):270 -278. Ukratko, IgG su učitani on-line na AHK senzore. Senzori su ekvilibrisani van mreže u puferu za analizu tokom 30 minuta, a zatim su nadgledani on-line tokom 60 sekundi za uspostavljanje osnovne linije. Za intenzivno merenje vezivanja, senzori sa napunjenim IgGs su bili izloženi 100 nM antigenu (fuzija TREM2 Fc čoveka ili majmuna makakia koristeći ceo TREM2 ECD; samo jedna Fc ruka je spojena sa TREM2) tokom 3 minuta, a zatim su prebačeni u pufer za ispitivanje za 3 minuta za merenje van brzine. Merenja monovalentnog vezivanja su dobijena učitavanjem humanih TREM2 Fc fuzionih antigena u AHK senzor i nakon čega je usledilo izlaganje ~ 100 nM TREM2 antitelo Fab. Kinetički podaci su prilagođeni korišćenjem modela vezivanja 1:1 u softveru za analizu podataka koji je obezbedio ForteBio. Test je izveden na sobnoj temperaturi (25°C).

[0414] Da bi se ispitalo ćelijsko vezivanje afinitetno zrelih anti-TREM2 antitela, korišćene su obe dendritske ćelije izvedene iz primarnih humanih monocita i rekombinantne ćelije koje eksprimiraju TREM2. Za poslednje, ustanovljene su BW5147.G.1.4 (ATCC<®>TIB48™) i HEK293T ćelije koje stabilno eksprimiraju humani TREM2 zajedno sa Dap12 koristeći virusnu infekciju. Za dendritske ćelije dobijene od primarnih humanih monocita, humani monociti su izolovani iz pune krvi korišćenjem RosetteSep koktela za obogaćivanje humanih monocita (tehnologije matičnih ćelija) i Ficoll centrifugiranja prema protokolima proizvođača. Nakon lize crvenih krvnih zrnaca sa ACK puferom za liziranje, monociti su resuspendovani u kompletnom medijumu (RPMI, 10% FBS, Pen/Strep, L-glutamin, HEPES, neesencijalna aminokiselina, natrijum piruvat) sa 100 ng/ml humanog GM-CSF (hu-GMCSF) i humani IL-4 (hu-IL-4) za diferencijaciju dendritskih ćelija tokom 6 dana.

[0415] Ćelije su sakupljene tripsinizacijom (Hek293T) ili struganjem (BW i dendritske ćelije), , isprane u PBS, prebrojane i zasejane u ploče sa 96 bunarčića sa dnom u obliku slova U, pri 1×10<5>ćelija/bunariću. Ploče su centrifugirane na 1400 rpm tokom 3 minuta i primarna anti-TREM2 ili kontrolna antitela su dodata u FACS puferu (PBS 2% FBS) i inkubirana na

2 1

ledu jedan sat. Ćelije su zatim centrifugirane kao i ranije i isprane tri puta sa FACS puferom. Ćelije su zatim inkubirane sa anti-humanim PE konjugovanim sekundarnim antitelom (BD Biosciences) u FACS puferu 30 minuta na ledu. Ćelije su ponovo isprane tri puta sa FACS puferom i analizirane na BD FACS Canto ili Intellicit Flov Citometer. Vezivanje je mereno kao srednji intenzitet fluorescencije u APC kanalu.

Rezultati

[0416] Dva kruga afinitetnog sazrevanja su izvedena na AL2p varijantama AL2p-h50 i AL2ph77. Ukupno je odabrano 57 afinitetno zrelih klonova iz AL2p-h50 loze i 4 klona iz AL2ph77 loze. HVR sekvence varijabilnog regiona teškog lanca antitele su prikazane u Tabelama 2A do 2C. HVR sekvence varijabilnog regiona lakog lanca antitele su prikazane u Tabelama 3A do 3C. Okvirni regioni teškog lanca antitele su prikazani u Tabelama 4A do 4D. Okvirni regioni lakog lanca antitele su prikazani u Tabelama 5A do 5D. Sekvence varijabilnog regiona teškog lanca antitele su prikazane u Tabeli 6A. Sekvence teškog lanca varijanti antitela AL2p prikazane su u Tabeli 6B. Sekvence varijabilnog regiona lakog lanca antitela su prikazane u Tabeli 7A. Sekvence lakog lanca varijanti antitela AL2p su prikazane u Tabeli 7B.

Tabela 2A: HVR H1 sekvence teškog lanca anti-TREM2 antitela

2 2

Tabela 2B: HVR H2 sekvence teškog lanca anti-TREM2 antitela

2

Tabela 2C: HVR H3 sekvence teškog lanca anti-TREM2 antitela

2 4

Tabela 3A: HVR L1 sekvence lakog lanca anti-TREM2 antitela

2

2 Tabela 3B: HVR L2 sekvence lakog lanca anti-TREM2 antitela

2

Tabela 4A: Okvirne sekvence 1 teškog lanca anti-TREM2 antitela

2

p- , p- , p- , p- ,

WVRQAPGQRLEWIG 13 AL2p-58 i AL2p-62

Tabela 4C: Okvirne sekvence 3 teškog lanca anti-TREM2 antitela

2

p- , p- ,

RVTITADTSASTAYMELSSLRSEDTAVYYC 15 AL2p-36, AL2p-37,

2

21

22

Tabela 5C: Okvirne sekvence 3 lakog lanca anti-TREM2 antitela

2

Tabela 5D: Okvirne sekvence 4 lakog lanca anti-TREM2 antitela

2 4

Tabela 6A: Sekvence varijabilnog regiona teškog lanca anti-TREM2 antitela

2

Tabela 6B: Sekvence teškog lanca anti-TREM2 antitela

Ab HC SEQ ID

2

21

22 Ab HC SEQ ID

2

Tabela 7A: Sekvence varijabilnog regiona lakog lanca anti-TREM2 antitela

2 4

2

2 Tabela 7B: Sekvence lakog lanca anti-TREM2 antitela

Ab LC SEQ ID

[0417] Klonovi su testirani na afinitet korišćenjem OctetRed-a i primećeno je snažno povećanje monovalentnog afiniteta (Tabela 8). Pored toga, klonovi su testirani na vezivanje za TREM2 majmuna makaki i svi klonovi su bili u stanju da se vežu monovalentno (Tabela 8). Klonovi su testirani na vezivanje za ćelije BW koje eksprimiraju humani TREM2, a poboljšan afinitet je primećen i u ovom okruženju (Tabela 8). Pored toga, antitela su pokazala povećano vezivanje za primarne humane dendritske ćelije koje endogeno eksprimiraju humani TREM2 (Tabela 8).

[0418] Parentalno AL2p antitelo sadrži dva ostatka koji su podložni deamidaciji, DG u VH-CDR2 i NG u VL-CDR1. Prilikom testiranja afinitetnih sazrelih AL2p varijanti antitela, proizvedeno je pet klonova sa aminokiselinskim supstitucijama na ovim pozicijama: AL2p-2 (DG do GG), AL2p-3 (DG do EG), AL2p-4 (DG do KG), AL2p-5 (NG do NR), AL2p-6 (NG do NW). Potvrđeno je da ove varijante zadržavaju isti afinitet kao parentalno AL2p-h50

2

antitelo (Tabela 8). Pored toga, varijante AL2p-38 do AL2p-57 su već uključivale aminokiselinske supstitucije na ovim pozicijama, koje su DG u GG ili EG u VH-CDR2 zajedno sa NG u NR ili NK ili NA u VL-CDR1. Ovi klonovi pokazuju poboljšani afinitet i funkciju u poređenju sa parentalnim klonom, što sugeriše da kombinacija aminokiselinskih supstitucija na ovim pozicijama ne utiče na funkciju.

Tabela 8: Kratak pregled eksperimenata vezivanja za varijante AL2p antitela Antitelo ForteBio Fab ForteBio IgG ForteBio Fab Ćelijsko MFI

2

Antitelo ForteBio Fab ForteBio IgG ForteBio Fab Ćelijsko MFI KD huTREM2- KD huTREM2- KD cino vezivanje vezivanje Fc (M) Fc (M) avid TREM2-Fc (M) huT2 BW za

2

1

[0419] U Tabeli 8, eksperimenti za klonove AL2p-2 do AL2p-37 izvedeni su odvojeno od eksperimenata koji karakterišu AL2p-38 do AL2p-57. Vezivanje za humane dendritske ćelije (DC) je izvedeno na različitim donorima za ova dva seta antitela i pošto postoji velika varijabilnost između donora u ekspresiji TREM2, vrednosti MFI se ne mogu direktno porediti među donorima. P.F.= loše uklapanje; MFI= srednji intenzitet fluorescencije.

Primer 3: Afinitetno zrela AL2p antitela pokazuju veoma poboljšanu funkciju.

Metode

[0420] Sposobnost anti-TREM2 antitela pune dužine vezanih za ploču da aktiviraju humane TREM2 zavisne gene je procenjena korišćenjem reporter gena luciferaze pod kontrolom NFAT (nuklearni faktor aktiviranih T-ćelija) promotera. Ćelijska linija BW5 147.G. 1.4, izvedena iz T limfocita mišjeg limfoma timusa, inficirana je humanim TREM2/DAP12 fuzionim proteinom i virusom Cignal Lenti NFAT-Luciferase virus (Qiagen). Da bi se testirala antitela vezana za ploču, anti-TREM2 antitela i antitela za kontrolu izotipa rastvorena su u PBS, naneta na ploče za gajenje u koncentraciji od 10 µg/ml i inkubirana preko noći na 4°C kako bi antitela adsorbovala na ploču. Nakon ispiranja ploča ćelije su zasejane preko antitela koja su se vezala za ploču, i inkubirane 4 do 6 sati na 37°C. Da bi se testirala antitela u rastvoru, antitela su dodata u ploče za gajenje zajedno sa ćelijama, i inkubirane 4 do 6 sati na 37°C. Aktivnost luciferaze je merena dodavanjem OneGlo reagensa (Promega) u svaki bunarčić i inkubacijom 3 minuta na sobnoj temperaturi na šejkeru za ploče. Luciferazni signal je meren korišćenjem BioTek čitača ploča.

[0421] Sposobnost rastvorljivih anti-TREM2 antitela pune dužine da promene aktivnost prirodnih liganada humanog TREM2 takođe je procenjena korišćenjem testa reporter gena luciferaze. Ćelije su inkubirane 4 do 6 sati, zajedno sa rastvorljivim anti-TREM2 i antitelima za kontrolu izotipa, na pločama koje su prethodno obložene fosfatidilserinom (lipid je rastvoren i titriran u metanolu, dodat u ploče i metanol je ostavljen da ispari preko noći) . Ćelije su lizirane i aktivnost luciferaze je merena dodavanjem OneGlo reagensa (Promega) u svaki bunarčić i inkubacijom 3 minuta na sobnoj temperaturi na šejkeru za ploče. Luciferazni signal je meren korišćenjem BioTek čitača ploča.

[0422] Da bi se procenila vijabiljnost humanih dendritskih ćelija i makrofaga, humani

2

monociti su izolovani iz pune krvi korišćenjem RosetteSep koktela za obogaćivanje humanih monocita (Stemcell technologies) i Ficoll centrifugiranja prema protokolima proizvođača. Nakon liziranja crvenih krvnih zrnaca sa ACK puferom za liziranje, monociti su resuspendovani u kompletnom medijumu (RPMI, 10% FBS, Pen/Strep, L-glutamin, HEPES, neesencijalna aminokiselina, natrijum piruvat) sa 100 ng/ml humanog GM CSF (hu-GMCSF) i humani IL-4 (hu-IL-4) za diferencijaciju dendritskih ćelija tokom 6 dana. Makrofagi su diferencirani 5-6 dana u kompletnom medijumu (RPMI, 10% FBS, Pen/Strep, L-glutamin, HEPES, neesencijalna aminokiselina, natrijum piruvat) sa 100 ng/ml humanog hu-MCSF.

[0423] Anti-TREM2 antitela ili kontrolna antitela su dodata u ploču sa 96 bunarčića i ostavljena na 4°C preko noći. Sledećeg dana, ploča je dva puta isprana sa PBS. Ćelije su zasejane sa 25000 ćelija/bunarčiću i gajene 2 dana. Ćelije su zatim kvantifikovane korišćenjem kompleta za vijabilnost ćelija CellTiter-Glo Luminescent (Promega) prema protokolu proizvođača i luminiscencija je određena kao mera vijabilnosti ćelija.

Rezultati

[0424] Da bi se testiralo da li povećan afinitet korelira sa poboljšanom funkcijom, prvo je testirana sposobnost afinitetno zrelih anti-TREM2 antitela da iniciraju TREM2 signalizaciju kada se dodaju, rastvorena ili vezana za ploču, BW ćelijama koje eksprimiraju humani TREM2/Dap 12 i NFAT:luciferazni reporter. Parentalno AL2p antitelo može da formira klastere i aktivira TREM2 signalizaciju kada se doda ćelijama rastvoreno u rastvoru ili kada se veže za ploču. U skladu sa povećanjem afiniteta, varijantna afinitetno zrela antitela AL2p pokazala su poboljšanu sposobnost da formiraju klastere i aktiviraju TREM2, kako u obliku vezanom za ploču tako i u rastvorljivom formatu (Tabela 9A). Naročito u formatu vezanom za ploču, afinitetno zrela antitela su snažno pojačala signalizaciju NFAT:luciferaze u poređenju sa parentalnim humanizovanim klonovima (Tabela 9A).

[0425] SL. 3A i SL. 3B prikazuju rezultate funkcionalne analize AL2p afinitetno zrelih antitela AL2p-58, AL2p-59, AL2p-60, AL2p-62, AL2p-47 i IgG antitela za kontrolu izotipa. Kao i u Tabeli 10A, testirana je sposobnost antitela da iniciraju TREM2 signalizaciju u BW ćelijama koje eksprimiraju NFAT:luciferazu, kada se dodaju rastvorena ili vezana za ploču. Antitelo AL2p-58 je afinitetno zrelo antitelo izvedeno iz klona AL2p-62, ali ono uključuje okvirne regione lakog lanca iz dve različite germinativne linije (tj. parentalne humanizovane klonove anti-TREM2 antitela). Konkretno, AL2p-58 antitelo ima okvirne regione lakog lanca 1 i 2 (FR1 i FR2) iz AL2p-h77 germinativne linije i ima okvirne regione lakog lanca 3 i 4 (FR3 i FR4) iz AL2p-h50 germinativne linije. Nasuprot tome, sva četiri okvirna regiona lakog lanca antitela AL2p-62 potiču iz AL2p-h77 germinativne linije. Rezultati pokazuju da antitelo AL2p-58 ima iznenađujuće dobru aktivnost indukcije TREM2 signalizacije, posebno u poređenju sa antitelom AL2p-62, uprkos tome što oba antitela dele iste varijabilne CDR, osim za CDR-H2 i CDR-L1 (SL. 3A i SL. 3B). Međutim, razlike sa sekvencama CDR-H2 i CDR-L1 AL2p-58 i AL2p-62 su posledica različitih brzikispravki, za koje se nije pokazalo da pozitivno ili negativno utiču na afinitet ili funkciju antitela (Tabela 9A). Rezultati takođe pokazuju da dok AL2p-58 ima istu sekvencu varijabilnog regiona teškog lanca kao AL2p-37, AL2p-58 pokazuje neočekivano visoko poboljšanje funkcionalnih svojstava u poređenju sa AL2-p37.

[0426] Rezultati u Tabeli 10A takođe pokazuju da AL2p-47 pokazuje iznenađujuće bolje funkcionalne osobine, kao i veći afinitet prema TREM2 eksprimiranom u ćeliji, u poređenju sa antitelima AL2p-45, AL2p-55 i AL2p-56, koja svi dele isti varijabilni domen lakog lanca i veoma slične sekvence varijabilnog domena teškog lanca. Konkretno, jedina razlika u sekvenci između AL2p-47 i AL2p-45 je u HVR-H2, gde AL2p-47 ima H na 16. poziciji, a AL2p-45 ima Q (Tabela 2B). Razlike u sekvenci između AL2-47 i AL2p-55 i AL2p-56 su razlika u jednoj aminokiselini u HVR-H1 (Tabela 2A), razlika u jednoj aminokiselini u teškom lancu FR1 (Tabela 4A) i jedna aminokiselina razlika u HVR-H2, gde AL2p-47 ima R na 13. poziciji, a i AL2p-55 i AL2p-56 imaju Q (Tabela 2B). Na osnovu ovih rezultata, izgleda da kombinacija R na 13. poziciji HVR-H2 sekvence i H na 16. poziciji HVR-H2 sekvence antitela AL2p-47 pokazuje iznenađujući efekat u poređenju kada je samo R na 13. poziciji (kao što je slučaj za AL2-p45) ili samo H na 16. poziciji (kao što je slučaj za AL2p-55 i AL2p-56), posebno imajući u vidu da AL2p-47 ima sličan afinitet prema humanom TREM2 proteinu kao i AL2p-45, AL2p-55 i AL2p-56.

[0427] SL.3C prikazuje sposobnost varijanti antitela sa zrelim afinitetom vezanih na ploči da indukuju TREM2 signalizaciju kao što je mereno NFAT:luciferazom reporter testom. Rezultati ukazuju na dramatično (do 4 puta) povećanje efikasnosti afinitetno zrelih antitela u poređenju sa odgovarajućim parentalnim humanizovanim AL2p antitelom (h50 ili h77) ili parentalnim mišjim IgG1 antitelom (AL2p).

[0428] Pokazano je da TREM2 utiče na preživljavanje primarnih mišjih makrofaga i mikroglije in vitro, pri čemu TREM2 nokaut ćelije pokazuju smanjenu vijabilnost (Wang et al., Cell 2015, 160(6):1061-1071). Da bi se verifikovala funkcionalnost AL2p varijantnih antitela u primarnim ćelijama, makrofagi ili dendritske ćelije dobijeni iz humanih monocita stimulisani su antitelima varijante AL2p vezanih na ploči, a vijabilnost ćelija je merena 2 dana kasnije. Utvrđeno je da AL2p parentalno antitelo vezano na ploči povećava vijabilnost na način koji zavisi od doze. U poređenju sa parentalnim klonom, AL2p varijantna antitela sa

4

afinitetom još više povećavaju vijabilnost (Tabele 9A i 10A).

[0429] Klonovi AL2p-23, AL2p-31 i AL2p-37 su proizvedeni u CHO ćelijama koje sadrže sledeće varijante: DG do EG i NG do NK. Ovi klonovi zadržavaju afinitet parentalnih klonova (Tabela 9B).

Tabela 9A: Funkcionalna analiza afinitetno zrelih antitela

[0430] Tabela 9A prikazuje funkcionalnu analizu skupa afinitetno zrelih antitela AL2p, u poređenju sa parentalnim antitelima AL2p-h50 i AL2p-h77. U Tabeli, n.d.= nije utvrđeno; AUC= površina ispod krive; FOC= umnožak kontrole, gde je kontrola kontrolno antitelo izotipa. Klonovi AL2p-2 do AL2p-6 su varijante parentalnog antitela AL2p-h50 koje uključuju brze ispravke za eliminisanje mesta deamidacije.

[0431] U Tabeli 9B, vrednosti u sivim poljima dobijene su u različitom eksperimentu u odnosu na druge vrednosti u istoj koloni.

Tabela 10A: Funkcionalna analiza afinitetno zrelih AL2p antitela koja uključuju aminokiselinske supstitucije na pozicijama podložnim deamidaciji

[0432] Tabela 10A prikazuje funkcionalnu analizu afinitetno zrelih antitela AL2p iz druge runde afinitetnog sazrevanja. Testirana je sposobnost antitela da indukuju TREM2 signalizaciju u BW ćelijama koje eksprimiraju NFAT:luciferazu, kada su dodata ili kao rastvorena ili vezana za ploču, kao i njihova sposobnost da povećaju vijabilnost makrofaga ili dendritskih ćelija u formatu sa vezivanjem za ploču. U Tabeli 10A, n.d.= nije utvrđeno; AUC= površina ispod krive. DC= primarne humane dendritske ćelije; Mac= primarni humani makrofagi; FOC= umnožak kontrole.

Tabela 10B: Funkcionalna analiza varijanti afinitetno zrelih AL2p antitela

[0433] Tabela 10B i SL. 4A i SL. 4B prikazuju rezultate funkcionalne analize parentalnog mišjeg antitela AL2p, afinitetno zrelih antitela AL2p-31, AL2p-47, AL2p-58, i kontrolnog antitela. Za antitela AL2p-31 i AL2p-58, antitela su generisana pomoću humanog IgG konstantnog regiona (huFC) ili mišjeg IgG konstantnog regiona (msFc). Testirana je sposobnost antitela da indukuju TREM2 signalizaciju u BW ćelijama koje eksprimiraju NFAT:luciferazu, kada su dodata ili kao rastvorena ili vezana za ploču, kao i njihova sposobnost da povećaju vijabilnost makrofaga ili dendritskih ćelija u formatu sa vezivanjem za ploču. U Tabeli 10B, n.d.= nije utvrđeno. Rezultati pokazuju da afinitetno zrela antitela imaju bolju aktivnost indukovanja TREM2 signalizacije i niži EC50od parentalnog mišjeg antitela AL2p (Tabela 10B i SL. 4A i SL.4B).

[0434] Tabela 10C prikazuje poređenje karakteristika antitela za afinitetno zrela antitela AL2p-31, AL2p-47 i AL2p-58, i za parentalno mišje antitelo AL2p.

Tabela 10C: Poređenje afinitetno zrelih antitela sa parentalnim mišjim antitelom

Primer 4: PK/PD analiza afinitetno zrelih AL2p antitela

Metode

[0435] Humani TREM2 transgeni (Tg) miševi, kao i kontrole divljeg tipa (WT) legla koje eksprimiraju samo mišji TREM2 korišćeni su u PK/PD studiji u cilju testiranja, kako poluživota različitih AL2p afinitetno zrelih varijanti antitela u prisustvu ili odsustvu vezivanja za ciljni molekul, kao i efekakta AL2p antitela na rastvoreni TREM2 u plazmi TREM2 Tg miševa.

[0436] Humanim TREM2 Tg miševima je intraperitonealno ubrizgano na dan 0 po 15 mg/kg AL2p varijanti proizvedenih u HEK i CHO ćelijama, AL2p-31-HF kao WT i PSEG huIgG1, AL2p-23-HF, AL2p-37-HF, AL2p-58-HF, AL2p-40, AL2p-41, AL2p-47, svi sa huIgG1 okosnicom, kao i kontrolni huIgG1 (n=2-3 miša/grupi). Humanim TREM2 Tg miševima je ubrizgano intraperitonealno, na dan 0, po 15 mg/kg AL2p varijanti proizvedenih u HEK ili CHO ćelijama, AL2p-60 kao PSEG huIgG1, AL2p-47 kao huIgG1, AL2p-58 kao huIgG1, kao i kontrolni huIgG1 (n=2-3 miša/grupi). Krv je sakupljena punkcijom repne vene u sledećim vremenskim tačkama: 4 h nakon injekcije, 1, 3, 6, 10. i 14. dana. Za izolaciju plazme, krv je sakupljena u heparinizovane epruvete i centrifugirana na 10.000xg 10 minuta na 4° C. Supernatant plazme je sakupljen i čuvan na -80°C.

[0437] Nivoi humanih IgG1 antitela u plazmi su određeni korišćenjem prilagođenog (MesoScale Discovery) MSD testa. Ukratko, multi-erej ploče sa 96 bunarčića (MesoScale Discovery) su obložene preko noći na 4°C sa 50 µl, koncentracije 1 pg/ml, kozjeg antihumanog Fab fragmenta specifičnog za IgG (Jackson Immuno Research) na 500 rpm na šejkeru za ploče. Ploče su isprane tri puta u 150 µl pufera za ispiranje (PBS 0.05% Tween) i blokirane u puferu za vezivanje (PBS 1% BSA) tokom 1 sata na sobnoj temperaturi na 500 rpm na šejkeru za ploče. Plazma je razblažena u puferu za vezivanje u 1:200 i 1:10000 i dodata u blokirane ploče i inkubirana 1 h na 37°C. Kontrolni huIgG1 je korišćen kao standard. Ploče su zatim isprane tri puta u 150 µl pufera za ispiranje i inkubirane sa kozjim antihumanim sulfo-tag konjugovanim sekundarnim antitelom (MesoScale Discovery) pri 1 µg/ml u puferu za vezivanje tokom 1 sata na sobnoj temperaturi. Ploče su zatim isprane tri puta u 150 µl pufera za ispiranje i 150 µl 1× pufera za očitavanje je dodato u svaki bunar i ploče su snimljene u programu Sector Imager (MesoScale Discovery). Podaci su analizirani pomoću programa GraphPad Prism.

[0438] Za humanu TREM2 specifičnu ELISA, hvatajuće antitelo T2KO8F11 je postavljeno u ploče pri 2 µg/ml u PBS preko noći na 4C (100 µL po bunarčiću u Elisa pločama sa visokim stepenom vezivanja). Ploče su isprane tri puta pomoću aparata za ispiranje ploča i 300 µL PBS 0.05% Triton po bunarčiću. Kao standard 156-10000 pg/ml humanog TREM2-Fc (R&D Systems) je dodat u ploče, kao i razblaženi uzorci plazme u puferu za vezivanje (PBS 1% BSA). Ploče koje sadrže uzorke i standard su inkubirane na sobnoj temperaturi 1 sat. Ploče su isprane tri puta pomoću aparata za ispiranje ploča i 300 µL PBS 0.05% Triton po bunarčiću. Biotinilisano kozje anti-humano TREM2 poliklonsko antitelo (R&D Systems) je dodato u razblaženju 1:2000 u puferu za vezivanje i inkubirano 1 sat na sobnoj temperaturi.

1

Ploče su isprane tri puta pomoću aparata za ispiranje ploča i 300 µL PBS 0.05% Triton po bunarčiću. Streptavidin-HRP (1:200 u puferu za vezivanje, R&D Systems) je dodat na ploče i inkubiran 20-30 minuta na ST. Ploče su isprane tri puta pomoću aparata za ispiranje ploča i 300 µL PBS 0.05% Triton po bunarčiću. Dodato je 100 µL rastvora TMB supstrata i inkubirano dok se ne razvije boja. Reakcija je zaustavljena dodavanjem 50 µL 2N sumporne kiseline i ploča je očitana u Sinergy H1 čitaču ploča na 450 i 630 nm. Podaci su analizirani korišćenjem programa GraphPad Prism.

Rezultati

[0439] Poluživot AL2p varijante antitela je meren kod humanih TREM2 Tg miševa (Tabela 11). Nakon injekcije antitelo varijante AL2p, nivoi sTREM2 su značajno smanjeni na 65% kontrolnih nivoa i ostali su niski najmanje 6 dana (Tabela 11). Nejasno je šta uzrokuje ovo smanjenje. Moglo bi da bude uzrokovano ili time što AL2p blokira oslobađanje sTREM2 ili time što AL2p izaziva internalizaciju TREM2 nakon što indukuje formiranje klastera. A ovi podaci sugerišu da nivoi sTREM2 u plazmi ili CSF mogu da se koriste kao indikatori vezivanja za ciljne molekule, periferno ili u mozgu, kod pacijenata in vivo.

Tabela 11: Parametri mereni in vivo u humanim TREM2 Tg miševima za kontrolni huIgG1 i afinitetno zrele varijante AL2p antitela

Primer 5: Proizvodnja i testiranje Fc mutantnih varijanti TREM-2 agonističkih antitela Materijali i metode

Proizvodnja Fc mutantnih antitela

[0440] Fc mutantna antitela su proizvedena rekombinantno putem prolazne transfekcije HEK ćelija i prečišćavanja afinitetnim hvatanjem od strane proteina-A, kao i finalnim prečišćavanjem zaostalih nečistoća pomoću hromatografije sa razdvajanjem po veličini (SEC). BWZ reporter test

[0441] Pored BWZ reporter testova opisanih u primerima 2 i 3, testovi sa reporter ćelijama za Fc-mutante su takođe sprovedeni u ko-kulturi sa različitim ćelijskim linijama koje

11

eksprimiraju FcgR, kao što su THP-1 ili Raji. U ovom slučaju, test je modifikovan tako da uključuje 10<5>svake reporterske ćelijske linije, kao i liniju koja eksprimira FcgR, u istoj konačnoj zapremini medijuma (100 µL po bunarčiću). Dva tipa ćelija su izbrojana na Vi-CELL XR (Beckman Coulter) i pomešana u medijumu za reporterske ćelije (DMEM 10% FBS) neposredno pre alikvotiranja u ploče sa 96 bunarčića i dodavanja antitela. Test je zatim sproveden na isti način kao što je prethodno opisano (6-časovna inkubacija sa antitelom na 37°C, nakon čega je usledila detekcija luciferaze ONE-GLO reagensom (Promega) i BioTek čitačem ploča).

Test deponovanja komplementa (C3b)

[0442] Sposobnost anti-TREM2 antitela da podstiču deponovanje komplementa merena je na stabilnoj ćelijskoj liniji HEK koja prekomerno eksprimira humani TREM2 i DAP12, kao i na primarnim ćelijama (DC ćelije izvedene iz monocita). Ćelije koje eksprimiraju TREM2 su razblažene do 10^<5>ćelija na 70 µL u medijumu (DMEM+10% FBS za HEK, RPMI za DC) i 70 µL ćelija raspoređenih u alikvote po bunarčiću u pločama sa 96 bunarčića sa okruglim dnom (Falcon #351177). Ovim ćelijama je dodato 10 uL 10× antitela razblaženog u istom medijumu. Ćelije antitelo su inkubirane na 37°C tokom 30 minuta, zatim je dodato 20 µL pulovanog humanog seruma komplementa (Innovative Research, IPLA-CSER) po bunarčiću kao izvor komplementa i ploče su inkubirane još 2 sata na 37°C. Nakon toga, ćelije su isprane 2x sa FACS puferom (PBS 2% FBS 1mM EDTA), i 100 µL 1:50 razblaženog anti-C3b-APC antitela (Biolegend 846106) je dodato po bunarčiću i inkubirano na ledu 30 minuta. Ćelije su zatim isprane 2x sa FACS puferom i resuspendovane u 50 µL/bunarčiću FACS pufera 0.25 µL/bunarčiću propidijum jodida (Fischer Scientific, BD 556463, pre analize na iQue protočnom citometru (IntelliCyt).

Proizvodnja reagenasa za detekciju Fc-gama receptora

[0443] Humani i mišji eagensi za detekciju FcgR su dizajnirani spajanjem ekstracelularnog domena svakog FcgR sa C-terminalnim dodatkom AVI/His markera da bi se olakšala mestospecifična biotinilacija i prečišćavanje (Boesch et al, 2014). AVI-His FcgR receptori su proizvedeni prolaznom transfekcijom HEK ćelija i prečišćeni hvatanjem pomoću imobilisane metalne afinitetne hromatografije (IMAC), praćene hromatografijom razdvajanja po veličini (SEC) u cilju finalnog prečišćavanja zaostalih nečistoća. Prečišćeni FcgR su biotinilisani u skladu sa uslovima BirA biotin-protein ligaza kompleta za reakciju velikih razmera (Avidity). Tetramerni FcgR reagensi su pripremljeni neposredno pre upotrebe mešanjem 1 ug/mL FcgR sa 1/4 molarnog odnosa streptavidin-APC (eBioscience 17-4317-82) u FACS puferu i inkubacijom 10 minuta uz rotaciju.

12

Test vezivanja Fc-gama receptora

[0444] Sposobnost antitela vezanog za antigen da veže Fc receptore merena je na stabilnoj ćelijskoj liniji HEK koja eksprimira TREM2/DAP12. Ukratko, ćelije koje eksprimiraju TREM2 su razblažene do 100k ćelija na 90 µL u medijumu (DMEM+10% FBS za HEK) i 90 uL ćelija je alikvotirano po bunarčiću u pločama sa 96 bunarčića sa okruglim dnom (Falcon). Ovim ćelijama je dodato 10 µL 10× antitela razblaženog u istom medijumu. Ćelije antitelo su inkubirane na 37°C tokom 1h u cilju opsonizacije ciljnih ćelija, zatim su ćelije isprane 2x u FACS puferu i dodato je 100 uL tetramernog FcgR reagensa za detekciju u FACS puferu po bunarčiću. Opsonizovane ćelije su inkubirane sa FcgR tetramerima 1h na 4°C, a ćelije su isprane 2x sa FACS puferom i resuspendovane u FACS puferu pre analize na iQue protočnom citometru (IntelliCyt).

Rezultati

[0445] U sledećem primeru sekvenca FC1 (humani IgG1 G1m 17.1) je korišćena kao parentalni humani IgG1 Fc, a sekvenca FC10 je korišćena kao parentalni humani IgG2 Fc za sve dalje modifikacije.

[0446] Mutanti Fc koji samostalno formiraju klastere i koji indukuju jake odgovore komplementa takođe mogu da pokrenu agonistički odgovor indukujući formiranje klastera (npr., tako što indukuju multimerizaciju antitela), što može da aktivira receptore; međutim, takvi mutanti takođe mogu da usmere sistem komplementa upravo prema samim ciljnim ćelijama koje pokreću korisnu aktivnost. Zbog toga je testirana sposobnost kombinacije Fc mutanata da zadrže korisne efekte formiranja klastera (npr., mutanti koji formiraju heksamer), smanjujući u isto vreme citotoksičnost zavisnu od komplementa (CDC), na primer, tako što samnjuju afinitet monomera za C1q.

[0447] Kombinacije E430G sa Fc mutantima (npr., K322A, A330S i P331S), koje mogu smanjiti aktivaciju komplementa; kao i sa drugim Fc mutantima (npr. kombinacije L234A, L234F, L235A, L235E i A330L) koje smanjuju vezivanje za aktivirajuće Fc-gama receptore (Armour et al, 2003; Idusogie et al, 2001.) testirane su u kontekstu vezivanja anti-TREM2 antitela.

BWZ reporter test

[0448] Korišćenjem testa reporter-ćelije procenjena je agonistička sposobnost rezultujućih antitela, kao i njihova sposobnost da pokrenu aktivaciju komplementa kroz CDC i C3bdepozicione testove. E430G Fc varijante anti-TREM2 antitela snažno pojačavaju agonističku aktivnost, čak i u prisustvu kompenzacionih mutacija za uklanjanje C1q vezivanja, kao što je P331S (SL. 1A). Da bi se dalje ispitali ovi rezultati, testirana je sposobnost anti-TREM2

1

antitela da aktiviraju TREM2 u prisustvu tipova ćelija koji nose Fc gama receptore. Grupisanje zavisno od Fc-gama receptora može da bude važan mehanizam za aktivnost ovih antitela in vivo, i kao takvo treba da se zadrži ako je moguće. U sistemu ko-kulture sa THP-1 ćelijama (ATCC<®>TIB-202<™>), ćelijskom linijom monocitne leukemije koja eksprimira nekoliko Fc gama receptora, povećana TREM2 signalna aktivnost je viđena iz humanizovane varijante IgG1 (SL. 1B). Dodavanje mutacije E430G dodatno je pojačalo aktivnost, pokazujući mogući aditivni ili sinergistički efekat ova dva mehanizma. Međutim, dodavanjem kompenzacionih mutacija za potpuno uklanjanje vezivanja Fc-receptora, kao što je LALAPS (L234A, L235A, P331S), takođe je uklonjen veliki deo prednosti korišćenja E430G u ovom sistemu.

Test deponovanja komplementa (C3b)

[0449] E430G mutant može izazvati snažno povećanje deponovanja C3b i CDC, u odnosu na parentalni IgG1. Ovo povećanje bi se moglo poboljšati dodavanjem kompenzacionih mutacija kao što je LALAPS (SL. 2A). Različite kombinacije Fc mutanta K322A, A330S i P331S zajedno sa E430G su testirane na njihovu sposobnost da zadrže agonističku funkcionalnost (uključujući i mehanizme zasnovane na FcgR) smanjujući pritom aktivaciju komplementa. Uključivanje P331S samog sa E430G (PSEG) bilo je dovoljno da smanji aktivaciju komplementa ispod nivoa indukovanog parentalnim IgG1 u jednoj afinitetno zreloj AL2p varijanti (SL. 2B), dok su K322A i A330S imali ograničen efekat čak i u kombinaciji sa P331S .

Test vezivanja Fc-gama receptora

[0450] Fc mutantne varijante AL2p elektroda su takođe testirane na njihovu sposobnost da angažuju Fc-gama receptore. U ovom testu ćelije koje eksprimiraju TREM-2 su opsonizovane anti-TREM2 antitelima, a zatim se koristi tetramerizovana FcgR/streptavidin-APC proba za procenu njihove sposobnosti da angažuju FcgR. Testirani su i mišji i humani FcgR.

Primer 6: Poboljšano vezivanje afinitetno zrelih TREM2 antitela za ćelije BW koje eksprimiraju humani TREM2

Materijali i metode

[0451] Test vezivanja. Vezivanje ćelija zasnovano na FACS-u je izvedeno kao što je opisano u Primeru 2.

Rezultati

[0452] Usporedno poređenje u vezivanju izvedeno je za himerni parentalni AL2p antitelo kao huIgG1 i različite njegove humanizovane i afinitetno zrele varijante bilo na huIgG1 ili huIgG1

14

PSEG Fc. AL2p-58 i AL2p-61 pokazuju povećanje prividnog afiniteta za 2 do 3.6 puta, dok nema velikog poboljšanja afiniteta od strane AL2p-37 i AL2p-47 na ćelijskom eksprimiranom TREM2, uprkos tome što oba antitela pokazuju povećan afinitet prema rekombinantnom TREM2 (Tabela 12 )

Tabela 12: Ćelijski test vezivanja visoko afinitetnog vezivanja 9F5 afinitetno zrelih varijanti

Primer 7: Poboljšana signalizaciona aktivacija rastvorenim TREM2 i TREM2 vezanim za ploču, po afinitetnom sazrevanju AL2p

Materijali i metode

[0453] Test luciferaze - Sposobnost anti-TREM2 antitela vezanih za ploču ili rastvorljivih antitela pune dužine da aktiviraju humane gene zavisne od TREM2 procenjena je korišćenjem eseja reportera luciferaze kao što je opisano u Primeru 3.

Rezultati

[0454] Sposobnost varijanti AL2p antitela da aktiviraju TREM2 posredovanu signalizaciju je testirana u heterolognom sistemu NFAT:luciferaza. BW ćelije eksprimiraju humanu TREM2/DAP12 himeru, kao i NFAT:luciferazni reporterski gen koji se aktivira nakon TREM2 grupisanja bilo prirodnim ligandima ili TREM2 antitelima. U poređenju sa AL2p, koji je imao malu stimulativnu aktivnost kada je vezan za ploču, svi potomci AL2p sa afinitetom, osim AL2p-37, pokazali su dramatično poboljšanje u aktivaciji signala vezanog za ploču, do 10 puta u odnosu na AL2p za AL2p-58 huIgG1 PSEG (Tabela 13 ). Slično poboljšanje je primećeno za aktivaciju signalizacije rastvorljivim IgG, gde su sva afinitetno zrela antitela testirala aktiviranu signalizaciju sa smanjenim EC50 i povećanim nivoima signalizacije u poređenju sa AL2p.

1

Tabela 13: Aktivacija TREM2 signalizacije u ćelijama BW koje eksprimiraju NFAT:luciferazu

Antitelo Fc IgG vezan za ploču, Rastvoreni Rastvoreni IgG,

Primer 8: AL2p varijante blokiraju proizvodnju sTREM2 primarnim humanim dendritskim ćelijama in vitro

Materijali i metode

[0455] Generisanje humanih dendritskih ćelija i tretman sa tretman sa TREM2 antitelima -Humani monociti su izolovani iz pune krvi korišćenjem RosetteSep koktela za obogaćivanje humanih monocita (Stemcell tehnologije) i Ficoll centrifugiranja prema protokolima proizvođača. Nakon lize crvenih krvnih zrnaca sa ACK puferom za liziranje, monociti su resuspendovani u kompletnom medijumu (RPMI, 10% FBS, Pen/Strep, L-glutamin, HEPES, neesencijalna aminokiselina, natrijum piruvat) sa 100 ng/ml humanog GM-CSF (hu-GMCSF) i humani IL-4 (hu-IL-4) za diferencijaciju dendritskih ćelija tokom 6 dana.

[0456] Sve suspendovane dendritske ćelije su sakupljene i testirane na ekspresiju CD11c FACS bojenjem. Ukratko, ćelije su isprane u FACS puferu (PBS 2% FBS) i inkubirane sa 1:5 razblaženjem anti-humanog CD11c-FITC ili kontrolnog izotipa- FITC (BD Biosciences) 1 sat na ledu. Ćelije su isprane sa 2ml FACS pufera, istaložene centrifugiranjem i dodato je 250ul FACS pufera i ćelije su analizirane sa BD FACS Canto instrumentom. Za oba testirana donora, >90% ćelija je bilo CD1 1c pozitivno i na taj način diferencirano na humane dendritske ćelije.

[0457] Sakupljene DC ćelije su isprane sa PBS da bi se uklonili citokini, izbrojane su i zasejane pri 100000 ćelija/bunariću u kompletnom RPMI medijumu u pločama sa 96

1

bunarčića na 50 ul. Ćelije su inkubirane na 37C jedan sat da se slegnu i da se ploča blokira serumskim albuminom. Nakon toga, na ploče je dodato 50 ul 2x titra antitela u RPMI. Ćelije su inkubirane 48 h.

[0458] Supernatant ćelije je sakupljen da bi se izmerio sTREM2. PBS 3mM EDTA je dodat na ploče. Ploče su inkubirane na 37C tokom 5-10 minuta, sve dok ćelije nisu prešle u suspenziju usled pipetiranja. Ćelije su prebačene u ploče sa 96 bunarčića, sa nom u obliku slovaa U, istaložene su centrifugiranjem i resuspendovane u 45ul FACS pufera i analizirane na iQE. Relativni broj ćelija je meren prebrojavanjem broja ćelija u fiksnoj zapremini FACS pufera. Podaci su analizirani korišćenjem programa Microsoft Excel i GraphPad Prism.

[0459] TREM2 MSD test - Razvijen je humani TREM2-specifičan MSD test. Anti-TREM2 antitelo za hvatanje T2K0811 je postavljeno na 1 µg/ml u PBS preko noći na 4C (25 µL po otvoru na MSD pločama sa jednom tačkom, Meso Scale Discovery). Ploče su isprane tri puta pomoću uređaja za ispiranje ploča i 150 µL PBS 0.05% Tritona po bunarčiću. Kao standardni 100-0.02 ng/ml humani TREM2-Fc (R&D Systems) je dodat na ploče, kao i ćelijski supernatant razblažen u puferu za vezivanje (PBS 1% BSA), sve na 50 ul po otvoru. Ploče koje sadrže uzorke i standard su inkubirane na sobnoj temperaturi 1 sat. Ploče su isprane tri puta pomoću uređaja za ispiranje ploča i 150 µL PBS 0.05% Tritona po bunarčiću. Biotinilisano kozje anti-humano TREM2 poliklonsko antitelo (R&D Systems) je dodato u razblaženju 1:2000 u puferu za vezivanje i inkubirano 1 sat na sobnoj temperaturi. Ploče su isprane tri puta pomoću uređaja za ispiranje ploča i 150 µL PBS 0.05% Tritona po bunarčiću. 25 µl sulfo-tag konjugovanog streptavidina (0.2 µg/ml u puferu za vezivanje, MesoScale Discovery) je dodato na ploče i inkubirano 20 minuta na ST. Ploče su isprane tri puta pomoću uređaja za ispiranje ploča i 150 µL PBS 0.05% Tritona po bunarčiću. 150 µl pufera za čitanje 1× (MesoScale Discovery) je dodato u svaki bunar i ploče su očitane na Sector Imager-u (MesoScale Discovery). Podaci su analizirani u programima Excel i Graph Pad Prism. Testirano je da li antitela AL2p linije ometaju test, dodavanjem MSD testa različitim koncentracijama AL2p varijantnih antitela. Ovo nije imalo uticaja na izmerene nivoe signala, što sugeriše da nema smetnji u testu od strane varijanti AL2p antitela.

Rezultati

[0460] TREM2 se proizvodi kao receptor ćelijske površine koji može da se degraduje kako bi se oslobodio ekstracelularni domen. Retka mutacija TREM2 kod ljudi (H157Y) uzrokuje povećanu proizvodnju sTREM2 i povećava rizik od razvoja kasne Alchajmerove bolesti (Thornton et al, EMBO Mol Med 2017, 9(10): 1366-78).

[0461] Da bi se testiralo da li TREM2 antitela blokiraju oslobađanje receptora, sTREM2

1

izlučen u medijum od primarnih ljudskih dendritskih ćelija tokom 48h je izmeren ELISA testom. Testirane su dendritske ćelije dobijene iz monocita dva humana davaoca krvi, donora 534 i 535. Prosečna koncentracija sTREM2 za donora 534 bila je 97.0 ng/ml, a za donora 535 72.5 ng/ml. Nakon dodavanja TREM2 antitela, sekrecija sTREM2 opada sa povećanjem koncentracije antitela (SL. 5A i SL.5B). Najslabiji efekat je primećeno kod parentalnog AL2p antitela kao huIgG1 himere, iako je značajno smanjilo nivo sTREM2 pri višim koncentracijama antitela kod oba donora. Humanizovana, afinitetno zrela varijanta AL20-58, bilo kao huIgG1 WT ili PSEG, pokazala je najjače smanjenje pri najnižoj koncentraciji antitela. Rezultati su bili slični kod dva donora.

[0462] Da bi se testiralo da li je smanjenje sTREM2 nastalo usled smrti ćelije, a samim tim i smanjenja broja ćelija, merena je gustina ćelija nakon inkubacije antitela korišćenjem iQE FACS analize. Nije bilo promene u broju ćelija nakon tretmana dendritskih ćelija sa TREM2 antitelima ni kod jednog od dva donora (SL.6A i SL.6B).

Primer 9: TREM2 agonistička antitela povećavaju vijabilnost primarnih humanih makrofaga i dendritskih ćelija

Metode

[0463] Humani monociti od tri različita donora su izolovani iz pune krvi korišćenjem RosetteSep koktela za obogaćivanje ljudskih monocita (stemcell tehnologije) i Ficoll centrifugiranja prema protokolima proizvođača. Nakon lize crvenih krvnih zrnaca sa puferom za liziranje ACK, monociti su resuspendovani u kompletnom medijumu (RPMI, 10% FBS, Pen/Strep, L-glutamin, HEPES, neesencijalna aminokiselina, natrijum piruvat). Za diferencijaciju dendritičnih ćelija, 100 ng/ml humanog GM-CSF (hu-GMCSF) i humanog IL-4 (hu-IL-4) dodato je kulturi monocita tokom šest dana. Za diferencijaciju makrofaga, umesto toga je korišćeno 100 ng/ml humanog M-CSF (huM-CSF).

[0464] Za antitela vezana za ploču, jedan dan ranije, 10 µg/ml anti-TREM2 ili kontrolnih antitela je dodato u ploču sa 96 bunarčića i ostavljeno na 4°C preko noći. Sledećeg dana, ploča je dva puta isprana sa PBS. Ćelije su postavljene na 25000 ćelija/bunariću bez dodatnih citokina za humane DC i makrofage i gajene 2 dana. Za uslove rastvorljivih antitela, antitela su dodata medijumu kada su ćelije na ploči. Vijabilnost ćelija je kvantifikovana korišćenjem kompleta za vijabilnost ćelija CellTiter-Glo Luminescent (Promega) prema protokolu proizvođača, a luminiscencija je merena korišćenjem čitača ploča Biotek Sinergy H1. Podaci su analizirani korišćenjem programa Microsoft Excel i GraphPad Prism.

Rezultati

[0465] I parentalno AL2p antitelo i njegovo afinitetno zrelo potomstvo su testirani na njihovu

1

sposobnost da promovišu preživljavanje primarnih ljudskih dendritskih ćelija i makrofaga. Ćelije su dodate u ploče koje sadrže titraciju antitela vezanih za ploču, inkubirane su 48 sati i vijabilnost je procenjena merenjem sadržaja ATP u ćelijama korišćenjem CellTiterGlo (Promega).

[0466] U poređenju sa kontrolnim antitelom izotipa, stimulisanje ćelija sa TREM2 antitelima je povećalo vijabilnost i primarnih humanih makrofaga i dendritskih ćelija na način koji zavisi od doze (SL. 8A i SL. 8B). U poređenju sa parentalnim AL2p antitelom, sve afinitetno zrele varijante pokazale su povećanje efikasnosti do nekoliko stotina puta, što je dokazano smanjenom upola maksimalnom aktivnošću (videti EC50 vrednosti u Tabeli 14 (EC50 vrednosti (nM) za različita TREM2 antitela u promovisanju vijabilnosti primarnih humanih makrofaga ili dendritskih ćelija od tri različita donora (D558-560). P.F. označava loše uklapanje krive. Sva antitela su testirana kao huIgG1, a AL1p-58 je takođe testiran kao huIgG1 PSEG.)). Parentalno AL2p antitelo pokazuje povećanje vijabilnosti zavisno od doze, međutim, afinitetno zrele verzije antitela, posebno AL2p-58 (i kao huIgG1 i huIgG1 PSEG), AL2p-47 i AL2p-60, pokazuju nekoliko stotina puta niži EC50 , što ukazuje na mnogo veću potenciju. AL2p-37 je i dalje pokazao smanjeni EC50 u poređenju sa parentalnim IgG, ali je manje potentnosti od ostalih antitela.

[0467] Pored toga, sposobnost antitela AL2p-58 da poveća vijabilnost u rastvorljivom formatu je procenjena u sličnom testu, ali je antitelo dodato medijumu kada su ćelije bile na ploči. U poređenju sa kontrolnim antitelom izotipa, AL2p-58 je bio u stanju da poveća vijabilnost i primarnih humanih makrofaga i dendritskih ćelija (Sl. 8C-8F). Ovi rezultati sugerišu da će antitelo AL2p-58 biti funkcionalno aktivno in vivo.

Tabela 14

1

Primer 10: AL2p varijante snižavaju nivoe TREM2 u plazmi in vivo

Metode

[0468] In vivo procedure - Humani TREM2 BAC Tg miševi su smešteni u grupama u polikarbonatnim kavezima i aklimatizovani najmanje 5 dana pre početka studija. Životinje su držane u ciklusu svetlo/mrak od 12 sati sa sobnom temperaturom održavanom na 22±2°C i približno 50% vlažnosti, i dobijale su hranu i vodu ad libitum. Za eksperimente I-III životinjama je ubrizgan I.P. ili I.V. sa AL2p-47 huIgG1, AL2p-47 huIgG1 ASPSEG, AL2p-58 huIgG1, AL2p-58 huIgG1 PSEG, AL2p-61 huIgG1 PSEG ili kontrolnim huIgG1 dana 0, a krv za plazmu4 dana je sakupljena pre ispitivanja 2 inicijacije i dana 0 (4 sata nakon injekcija), 1, 3, 6, 10 i 14. Za eksperiment IV, ili AL2p msIgG1, T-21-9 msIgG1 ili kontrolni msIgG1 su ubrizgani u dozi od 20 mg/kg I.P. dana 0, a plazma je sakupljena dana 0 (4 h nakon injekcije), 2, 5, 8 i 14. Plazma je izolovana centrifugiranjem uzoraka krvi tokom 5 minuta na 5000 rpm, a zatim sakupljanje supernatanta. Izvedena su ukupno četiri in vivo eksperimenta: eksperiment I: n=3 životinje/grupa; eksperiment II: n=10 životinja/grupa; eksperiment III: n=4 životinje/grupa; eksperiment IV: n=4 životinje/grupa.

[0469] Humani TREM2 MSD test - plazma sTREM2 je meren pomoću MSD-a kao što je navedeno u Primeru 8.

Rezultati

[0470] Afinitetno zrele varijante AL2p su testirane na njihovu sposobnost da smanje nivoe sTREM2, na osnovu in vitro eksperimenata prikazanih u Primeru 8 koji sugerišu da AL2p antitela blokira otpuštanje TREM2 ili direktno blokiranjem vezivanja ADAM sheddase ili indirektno indukcijom aktivacije TREM2 signala i endocitoza. Humanim miševima koji eksprimiraju TREM2 BAC Tg je ubrizgano 15 mg/kg IgG 0 dana, a nivoi sTREM2 su praćeni tokom 14 dana i normalizovani na početnu liniju pre tretmana. Tabela 15 prikazuje % smanjenja sTREM2 u plazmi uočeno nakon tretmana sa različitim varijantama AL2p, a SL.

7A-C pokazuju grafikone koji prikazuju smanjenje sTREM2 nakon tretmana humanih BAC Tg miševa sa afinitetno zrelim verzijama AL2p. Nasuprot tome, parentalni AL2p nije imao značajan uticaj na nivoe sTREM2 u plazmi (SL. 7D), dok drugi antitelo TREM2 koji vezuje Ig domen proteina (T21-9) izaziva nekoliko puta povećanje sTREM2 u plazmi, verovatno zato što stabilizuje belančevina. Sve varijante su izazvale smanjenje sTREM2 nekoliko dana nakon tretmana. AL2p-58 huIgG1 PSEG indukovao je najjaču i najdugotrajniju regulaciju sTREM2. Ovi podaci sugerišu da se sTREM2 u plazmi i CSF može koristiti kao marker za

2

angažovanje cilja in vivo kod pacijenata.

Tabela 15: Smanjenje sTREM2 u plazmi nakon tretmana sa AL2p varijantom antitela

Primer 11: AL2p varijante in vivo

Metode

[0471] 8 nedelja starim C57BL/6 (WT) ili Bac-TG-hTREM2 miševima je ubrizgano i.p. po 3 ml 3% tioglikolata. Posle 3 dana, kada je peritonealna šupljina obogaćena peritonealnim makrofagima (CD11b<+>F4/80<+>koji eksprimiraju TREM2, miševima su ubrizgana huIgG1 ili TREM2-specifična antitela AL2p-58 huIgG1 ili AL2p-58 huIgG1 (40mg/kg). Peritonealne ćelije su dobijene nakon jednog sata i odmah su lizirane u puferu za liziranje (n-dodecil-bmaltozid 1%, 50 Mm Tris-HCl (pH 8.0), 150 mM NaCl, 1 mM EDTA, 1.5 mM MgCl2, 10% glicerol, plus inhibitori proteaza i fosfataza), podeljeni nakon liziranja i imunoprecipitirani sa pacovskim anti-h/m TREM2 (RD, klon 237920) ili kontrolom za izotip. Precipitirani proteini su frakcionisani pomoću SDS-PAGE (redukujući uslovi), prebačeni na nitrocelulozne membrane i ispitani sa anti-fosfotirozin antitelo (Millipore, 4G10).Da bi se potvrdilo da svaki ćelijski lizat koji se koristi za TREM2 imunoprecipitacije sadrži jednaku količinu proteina,

21

jednaka količina lizata je sakupljena pre imunoprecipitacije i frakcionisana pomoću SDS-PAGE (redukujući uslovi). Imunoblotovi su testirani pomoću antitela usmerenih protiv humanog TREM2 (R&D #AF1828).

Rezultati

[0472] Vezivanje liganda TREM2 indukuje formiranje klastera receptora, što pokreće fosforilaciju njegovog adapterskog proteina Dap 12 i intracelularnu signalnu kaskadu. Da bi se testiralo da li antitela varijante AL2p indukuju aktivaciju TREM2 signala in vivo, Bac-Tg miševi koji eksprimiraju WT ili humani TREM2 tretirani su tioglikolatom kako bi se regrutovali makrofagi u peritoneum. Nakon tri dana, miševima su ubrizgana anti-TREM2 ili kontrolna huIgG1 antitela, a zatim su peritonealni makrofagi sakupljeni, lizirani i fosforilacija Dap 12 u vezi sa TREM2 je ispitana kao mera aktivacije TREM2 signalizacije.

[0473] Tretman Bac-Tg miševa sa AL2p-58 huIgG1 ili AL2p huIgG1 PSEG je izazvao snažno povećanje Dap 12 fosforilacije u poređenju sa kontrolnim huIgG1 (SL. 9). Nasuprot tome, TREM2 antitela nisu pokazala nikakav efekat na Dap 12 kod WT miševa, pošto ova antitela nisu unakrsna reaktivna kod miševa. Ovi rezultati pokazuju da AL2p-58 antitela mogu da se grupišu i aktiviraju TREM2 receptor in vivo.

Primer 12: Nespecifična reaktivnost AL2p varijanti

Metode

[0474] Test na bazi FACS analize za merenje polispecifične reaktivnosti (PSR) je izveden kao što je opisano u Xu et al., Protein Engineering, Design and Selection, 2013, 26 (10), 663-70. Rezultati

[0475] Dok su parentalne humanizovane verzije AL2p (AL2p-h50, AL2p-h77) bile niske PSR, što ukazuje da se ne vezuju nespecifično za ne-TREM2 ciljeve, nakon povećanja afiniteta prema TREM2 sazrevanjem afiniteta, varijante AL2p antitela su pokazale povišen PSR vrednosti (tabela 16). PSR pozitivno korelira sa afinitetom i većim nespecifičnim vezivanjem, što može rezultirati bržom eliminacijom cirkulišućeg antitela iz tela i time kraćim poluživotom. Rezultati u Tabeli 16, kada se kombinuju sa onima u Tabelama 9A-9C, 10A-10C, 11, 13 i 14, pokazuju da varijante AL2p antitela sa visokim PSR imaju prekratko poluživot, a varijante AL2p antitela sa niskim PSR nemaju pokazuju dovoljnu funkcionalnost. Međutim, varijante AL2p antitela sa srednjim PSR pokazuju i nisko nespecifično vezivanje i bolju funkcionalnost nego varijante AL2p antitela sa niskim PSR (Tabele 9A-9C, 10A-10C, 13 i 14).

22

a ea : rege rea vnos var an p an ea

2

24

SEKVENCE

[0476]

Humani TREM2 protein (SEQ ID NO: 1)

TREM2 protein pacova (SEQ ID NO: 3)

TREM2 protein makaki majmuna (SEQ ID NO: 5

TREM2 protein konja (SEQ ID NO: 6)

2

FC5 (IgG1 K322A, E430G: KAEG) (SEQ ID NO: 150

2

Claims

Patentni zahtevi

1. Antitelo koje se vezuje za TREM2 protein, naznačeno time što antitelo sadrži varijabilni region teškog lanca i varijabilni region lakog lanca, pri čemu:

(a) varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 64; i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 108; ili (b) varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 59; i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 112.

2. Antitelo prema patentnom zahtevu 1, naznačeno time što varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 64 i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 108.

3. Antitelo prema patentnom zahtevu 1, naznačeno time što varijabilni region teškog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 59 i varijabilni region lakog lanca sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 112.

4. Antitelo prema bilo kom od patentnih zahteva 1 do 3, naznačeno time što je antitelo IgG klase, IgM klase ili IgA klase.

5. Antitelo prema patentnom zahtevu 4, naznačeno time što je antitelo IgG klase i ima IgG1, IgG2, IgG3 ili IgG4 izotip.

6. Antitelo prema patentnom zahtevu 5, naznačeno time što antitelo sadrži jednu ili više aminokiselinskih supstitucija u Fc regionu na poziciji ostatka koja je odabrana iz grupe koja se sastoji od C127S, L234A, L234F, L235A, L235E, S267E, K322A, L328F, A330S, P331S, E345R, E430G, S440Y i bilo koje njihove kombinacije, gde je numeracija ostataka prema EU ili Kabat numeraciji.

7. Antitelo prema patentnom zahtevu 6, naznačeno time što:

(a) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, L234A, L235A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(b) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

2

(c) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G i K322A, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(d) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(d) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A, A330S i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(e) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i A330S, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(f) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E430G, K322A i P331S, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(g) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama S267E i L328F, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(h) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na poziciji C127S, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji;

(i) Fc region sadrži aminokiselinsku supstituciju na pozicijama E345R, E430G i S440Y, pri čemu je numeracija pozicije ostataka prema EU numeraciji; ili

(j) Fc region sadrži aminokiselinsku sekvencu odabranu iz grupe koja se sastoji od sekvenci SEQ ID NO: 146-156.

8. Antitelo prema bilo kom od patentnih zahteva 1-7, naznačeno time što je protein TREM2 humani protein.

9. Antitelo prema patentnom zahtevu 8, naznačeno time što je protein TREM2 protein divljeg tipa.

10. Antitelo prema patentnom zahtevu 8, naznačeno time što je protein TREM2 varijanta koja se javlja prirodno.

11. Antitelo prema bilo kom od patentnih zahteva 1-10, naznačeno time što je antitelo fragment antitela koji se vezuje za jedan ili više humanih proteina odabranih iz grupe koja se sastoji od humanog TREM2, varijante humanog TREM2 koja se javlja prirodno i varijante humanog TREM2 koja se javlja kod bolesti, i, opciono, pri čemu je fragment antitela unakrsno povezan sa drugim fragmentom antitela koji se vezuje za jedan ili više humanih proteina odabranih iz grupe koja se sastoji od humanog TREM2, varijante humanog TREM2 koja se javlja prirodno i varijante humanog TREM2 koja se javlja kod bolesti.

12. Antitelo prema patentnom zahtevu 11, naznačeno time što je fragment Fab, Fab', Fab'-SH, F(ab')2, Fv ili scFv fragment.

13. Antitelo prema bilo kom od patentnih zahteva 1-12, naznačeno time što je antitelo bispecifično antitelo koje prepoznaje prvi antigen i drugi antigen, pri čemu je prvi antigen humani TREM2 ili njegova varijanta koja se javlja prirodno, a drugi antigen je:

(a) antigen koji olakšava transport kroz krvno-moždanu barijeru;

(b) antigen koji olakšava transport kroz krvno-moždanu barijeru, odabran iz grupe koja se sastoji od transferinskog receptora (TR), insulinskog receptora (HIR), receptora za insulinu sličan faktor rasta (IGFR), proteina 1 i 2 srodnih receptoru lipoproteina niske gustine (LPR-1 i LPR-2), receptora za toksin difterije, CRM197, laminog antitela sa jednim domenom, TMEM 30(A), domena proteinske transdukcije, TAT, Syn-B, penetratina, poliargininskog peptida, angiopeptida i ANG1005;

(c) agens koji uzrokuje bolest, odabran iz grupe koja se sastoji od peptida ili proteina koji uzrokuju bolest i nukleinskih kiselina koje uzrokuju bolest, pri čemu, nukleinske kiseline koje uzrokuju bolest su antisens RNK sa ekspanzijom GGCCCC (G2C4) ponovka, a peptidi ili proteini koji uzrokuju bolest su odabrani iz grupe koja se sastoji od beta amiloida, oligomernog beta amiloida, beta amiloidnih plaka, amiloidnog prekursorskog proteina ili njegovih fragmenata, Tau, IAPP, alfa-sinukleina, TDP-43, FUS proteina, C9orf72 (otvoreni okvir čitanja 72 na hromozomu 9), c9RAN proteina, prionskog proteina, PrPSc, hantingtina, kalcitonina, superoksid dismutaze, ataksina, ataksina 1, ataksina 2, ataksina 3, ataksina 7, ataksina 8, ataksina 10, Levijevih tela, atrijalnog natriuretičkog faktora, amiloidnog polipeptida ostrvaca, insulina, apolipoproteina AI, serumskog amiloida A, medina, prolaktina, transtiretina, lizozima, beta 2 mikroglobulina, gelsolina, keratoepitelina, cistatina, imunoglobulinskog lakog lanca AL, S-IBM proteina, proizvoda ne-ATG translacije sa ponovcima (RAN), peptida sa DiPeptid ponovcima (DPR), peptida sa glicin-alanin (GA) ponovcima, peptida sa glicin-prolin (GP) ponovcima, peptida sa glicin-arginin (GR) ponovcima, peptida sa prolin-alanin (PA) ponovcima, ubikvitina, i peptida sa prolin-arginin (PR) ponovcima;

(d) ligand i/ili protein eksprimiran na imunskim ćelijama, pri čemu je ligand i/ili protein odabran iz grupe koja se sastoji od CD40, OX40, ICOS, CD28, CD137/4-1BB, CD27, GITR, PD-L1, CTLA-4, PD-L2, PD-1, B7-H3, B7-H4, HVEM, BTLA, KIR, GAL9, TIM3, A2AR, LAG-3 i fosfatidilserina; ili

(e) protein, lipid, polisaharid ili glikolipid eksprimiran na jednoj ili više tumorskih ćelija.

14. Antitelo prema bilo kom od prethodnih patentnih zahteva, naznačeno time što se antitelo vezuje specifično i za humani TREM2 i za TREM2 makaki majmuna.

15. Antitelo prema patentnom zahtevu 14, naznačeno time što antitelo ima konstantu disocijacije (KD) za TREM2 makaki majmuna koja se kreće u opsegu od 50 nM do 100 pM, ili manje od 100 pM, pri čemu je KDodređena na temperaturi od 25°C.

16. Antitelo prema bilo kom od prethodnih patentnih zahteva, naznačeno time što antitelo snižava nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo za najmanje 20%.

17. Antitelo prema patentnom zahtevu 16, naznačeno time što antitelo snižava nivoe rastvorljivog TREM2 u plazmi in vivo blokiranjem degradacije i/ili indukovanjem internalizacije.

18. Antitelo prema patentnom zahtevu 1, koje sadrži teški lanac i laki lanac, naznačeno time što:

(a) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 198 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214;

(b) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 199 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214;

(c) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 200 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214;

(d) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 201 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214;

(e) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 202 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215;

(f) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 203 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215;

(g) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 204 i laki lanac sadrži

1

aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215; ili

(h) teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 205 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215.

19. Antitelo prema patentnom zahtevu 1, naznačeno time što:

teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 198 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214; ili

teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 199 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214.

20. Antitelo prema patentnom zahtevu 1, naznačeno time što:

teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 200 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214; ili

teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 201 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 214.

21. Antitelo prema patentnom zahtevu 1, naznačeno time što:

teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 204 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215; ili

teški lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 205 i laki lanac sadrži aminokiselinsku sekvencu SEQ ID NO: 215.

22. Izolovana nukleinska kiselina koja sadrži sekvencu nukleinske kiseline koja kodira antitelo prema bilo kom od prethodnih patentnih zahteva.

23. Vektor koji sadrži nukleinsku kiselinu prema patentnom zahtevu 22.

24. Izolovana ćelija-domaćin koja sadrži vektor prema patentnom zahtevu 23.

25. Postupak za proizvodnju antitela koje se vezuje za TREM2, koji obuhvata gajenje ćelije prema patentnom zahtevu 24 tako da se proizvodi antitelo, opciono, koji dodatno sadrži izdvajanje antitela proizvedenog od strane ćelije.

26. Izolovano antitelo koje se vezuje za TREM2, proizvedeno u skladu sa postupkom prema

2

patentnom zahtevu 25.

27. Farmaceutska kompozicija koja sadrži antitelo prema bilo kom od patentnih zahteva 1 do 21 i farmaceutski prihvatljiv nosač.

28. Antitelo prema bilo kom od patentnih zahteva 1 do 21 za upotrebu u postupku prevencije, smanjenja rizika od, ili lečenja, individue koja ima bolest, poremećaj ili povredu odabranu iz grupe koja se sastoji od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, kognitivnog deficita, gubitka memorije, povrede kičmene moždine, traumatske povrede mozga, multiple skleroze, hroničnog kolitisa, ulceroznog kolitisa i kancera.

29. Antitelo za upotrebu prema patentnom zahtevu 28, naznačeno time što je bolest, poremećaj ili povreda odabrana iz grupe koja se sastoji od demencije, frontotemporalne demencije, Alchajmerove bolesti, kognitivnog deficita, gubitka memorije, povrede kičmene moždine, traumatske povrede mozga i multiple skleroze.

30. Antitelo za upotrebu prema patentnom zahtevu 28, naznačeno time što je bolest, poremećaj ili povreda Alchajmerova bolest.